Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

11 Νοεμβρίου, 2016

των ΧρυσΑβγουλων ο «αντισυστημικός»

Τα πραγματικά ζητήματα
Μια πλευρά σχετική με τις πολιτικές διεργασίες στις ΗΠΑ αναδεικνύουν τα δημοσιεύματα για τα προβλήματα με τα οποία θα βρεθεί αντιμέτωπος ο νέος Πρόεδρος και τα οποία εν πολλοίς καθόρισαν το πραγματικό πλαίσιο της διαπάλης στην προεκλογική περίοδο, ανεξάρτητα από το πώς εκφράστηκε ανάμεσα στα επιτελεία των δυο υποψηφίων. 
Σύμφωνα με αυτά τα δημοσιεύματα, η οικονομία των ΗΠΑ αδυνατεί να ανακτήσει υψηλούς ρυθμούς ανάκαμψης, παραμένοντας καθηλωμένη περίπου στο 2%, γεγονός που την καθιστά ιδιαίτερα επιρρεπή στα «μικροσόκ» - όπως γράφεται - που μπορεί να προκύψουν από το εξωτερικό και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις για νέα ύφεση. 
Αλλος παράγοντας που καθιστά επίφοβη την αμερικανική οικονομία, σύμφωνα με το CNN και το Bloomberg, είναι το γεγονός ότι τα επιτόκια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας είναι ήδη πάρα πολύ χαμηλά, με αποτέλεσμα να δυσκολεύουν οι ελιγμοί που θα μπορούσε να κάνει η FED σε περίπτωση ισχυρών πιέσεων στην αμερικανική οικονομία, με δεδομένο ότι σε ανάλογες τέτοιες περιπτώσεις, τα επιτόκια μειώνονταν μέχρι και κατά 5,5%. 
Τώρα, βέβαια, δεν υπάρχουν τέτοια περιθώρια, καθώς το επιτόκιο βρίσκεται ήδη στο 0,5%.
Τι δείχνουν όλα αυτά; 
Οτι παρά την ανάπτυξη στις ΗΠΑ, οι ρυθμοί είναι μικροί και τα ζόρια της οικονομίας μεγάλα, ενώ υπάρχει κίνδυνος και για μια νέα ύφεση. 
Η κατάσταση αυτή της οικονομίας δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες στο αστικό πολιτικό σύστημα να διαχειριστεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια. 
Πάνω σ' αυτό το έδαφος, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις εγκλωβισμού και χειραγώγησης του λαού στις διάφορες εκδοχές της αστικής διαχείρισης, που εκφράζει ο ένας ή ο άλλος υποψήφιος στις ΗΠΑ.
«Συνεργάτης» με περγαμηνές...
Μπορεί το προηγούμενο διάστημα πολλά αστικά επιτελεία στη χώρα μας να μοίραζαν ανησυχίες για το ενδεχόμενο επικράτησης του Τραμπ, 
δεν πρέπει να υπάρχει όμως καμία αυταπάτη για την αυξημένη ετοιμότητα και το ενδιαφέρον και της ντόπιας πλουτοκρατίας και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να ενισχύσουν τη συνεργασία τους με τις ΗΠΑ, πάντα στο πλαίσιο της συμμετοχής της χώρας στις ευρωατλαντικές δομές. 
Ενδεικτικά είναι τα συγχαρητήρια που έστειλε στον νέο Αμερικανό Πρόεδρο ο Ελληνας υπουργός Αμυνας, Πάνος Καμμένος, αναρτώντας σε ιστοσελίδες φωτογραφίες «επιφανών» Ελληνοαμερικανών που αποκτούν «σημαντική θέση (...) για την χώρα μας». 
Για παράδειγμα, ένας από αυτούς είναι ο Τζορτζ Παπαδόπουλος, στενός σύμβουλος του Τραμπ για θέματα εξωτερικής πολιτικής. 
Ο νεαρός γιος του πρώην προέδρου της Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας ΗΠΑ 
(σ.σ. βασική πτέρυγα του ελληνικού λόμπι) 
δεν είναι κανένας τυχαίος και ίσως και η ένταξη τέτοιων περιπτώσεων στο επιτελείο Τραμπ να μην είναι τυχαία. 
Μεταξύ άλλων, υπήρξε στενός συνεργάτης «δεξαμενών σκέψης», όπως το Ινστιτούτο «Hudson» (Χιούντσον), που χρηματοδοτούν μονοπώλια του διαμετρήματος των
 «Exxon Mobil», «Μicrosoft», IBM, «McDonalds», «Novartis», «Monsantο». 
Ως συνεργάτης του «Hudson», ο Παπαδόπουλος έχει πρωτοστατήσει σε διάφορες μελέτες για τις προοπτικές των ενεργειακών συνεργασιών στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και τη σημασία που αυτές έχουν σήμερα για τις ΗΠΑ. 
Είναι δηλαδή ένας «συνεργάτης» με πολλές περγαμηνές σε ό,τι αφορά τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα των ΗΠΑ στην ευρύτερη γειτονιά μας, 
όπου μαίνονται οι ανταγωνισμοί και πληθαίνουν οι κίνδυνοι για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς.
Σπλάχνο από τα σπλάχνα του
Είναι προκλητική η επιμονή όσων συνεχίζουν να παρουσιάζουν τον Ντόναλντ Τραμπ ως «αντισυστημικό», προσπαθώντας να πουν ότι η επικράτησή του δικαιώνει και τα τμήματα των λαϊκών στρωμάτων που προσδοκούν «εναλλακτικές» στην πολιτική που γιγαντώνει τα προβλήματά τους. 
Ποιος είναι ο «αντισυστημικός»
Ο μεγαλοεπιχειρηματίας που έχει βυθιστεί στα πλούτη από την εκμετάλλευση χιλιάδων εργαζομένων που «ματώνουν» στις δεκάδες επιχειρήσεις που έχουν περάσει από τα χέρια του εδώ και δεκαετίες; 
Αυτός που μετακόμιζε για χρόνια από τους Ρεπουμπλικάνους στους Δημοκρατικούς και αντίστροφα, θητεύοντας και σε άλλα αστικά κόμματα (π.χ. Μεταρρυθμιστικό); 
Αυτός που έχει στο επίκεντρο του προγράμματός του το πώς τα αμερικανικά μονοπώλια θα ανακτήσουν τη «χαμένη τους αίγλη», πώς θα σχεδιάσουν καλύτερα την αναμέτρησή τους με τα αντίπαλα ρωσικά, κινεζικά, ευρωπαϊκά; 
Τέτοιους «αντισυστημικούς» έχει βγάλει πολλούς το καπιταλιστικό σύστημα.
 Σπλάχνο από τα σπλάχνα του.