Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απεργία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απεργία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

ΓΙΑ ΤΗΝ "ΕΠΙΔΗΜΙΑ" ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ...

 Συνέντευξη με την Arlene Inouye
-Η απεργία των δασκάλων του Λος Άντζελες ήταν μεγάλη, ήταν ενωμένη και τώρα είναι νικηφόρα. 

Μετά την Απεργία του Λος Άντζελες, «Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο»

Συνέντευξη με την Arlene Inouye | μετάφραση Γιώργος Βούρος | 
αναδημοσίευση από Jacobin

Η απεργία των δασκάλων του Λος Άντζελες ήταν μεγάλη, ήταν ενωμένη και τώρα είναι νικηφόρα. Συνέντευξη του Eric Blanc με την επικεφαλής της διαπραγματευτικής επιτροπής των UTLA (Ενωμένοι Εκπαιδευτικοί ΛΑ), Arlene Inouye για το πώς η απεργία ανέτρεψε τα σχέδια ιδιωτικοποίησης στο ΛΑ.
Μετά από μια ισχυ­ρή απερ­γία μιας εβδο­μά­δας, οι δά­σκα­λοι του Λος Άν­τζε­λες την Τρίτη το βράδυ ψή­φι­σαν με συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία την έγκρι­ση της νέας συμ­φω­νί­ας με την σχο­λι­κή Πε­ρι­φέ­ρεια του ΛΑ. Με την αποχή από την ερ­γα­σία τους και κερ­δί­ζο­ντας συ­ντρι­πτι­κή δη­μό­σια υπο­στή­ρι­ξη, οι απερ­γοί κα­τά­φε­ραν να απο­σπά­σουν ση­μα­ντι­κές πα­ρα­χω­ρή­σεις από έναν δι­σε­κα­τομ­μυ­ριού­χο διευ­θυ­ντή που είχε κα­θα­ρή πρό­θε­ση να ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σει τα σχο­λεία της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Ορι­σμέ­νες από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες κα­τα­κτή­σεις για τα δη­μό­σια σχο­λεία του ΛΑ πε­ρι­λαμ­βά­νουν: έναν νο­ση­λευ­τή πλή­ρους απα­σχό­λη­σης σε κάθε σχο­λείο, καθώς και πρό­σθε­τους συμ­βού­λους και βι­βλιο­θη­κο­νό­μους. Την κα­τάρ­γη­ση του άρ­θρου 1.5 της σύμ­βα­σης (που επέ­τρε­πε στην Πε­ρι­φέ­ρεια να κα­ταρ­γεί τα ανώ­τα­τα όρια με­γέ­θους τάξης). Μια στα­θε­ρή μεί­ω­ση του με­γέ­θους της τάξης σε όλα τα αντι­κεί­με­να. Αύ­ξη­ση 6% των μι­σθών χωρίς οι εκ­παι­δευ­τι­κοί να δί­νουν ως αντάλ­λαγ­μα πα­ρα­χω­ρή­σεις όσον αφορά την κά­λυ­ψη της υγειο­νο­μι­κής τους πε­ρί­θαλ­ψης. 
Αυ­ξη­μέ­νη συν­δι­κα­λι­στι­κή επο­πτεία όσον αφορά την συ­στέ­γα­ση «μη-κρα­τι­κών» σχο­λεί­ων (ΣτΜ: Και εδώ και στη συ­νέ­χεια, πρό­κει­ται για τα charter schools, που χρη­μα­το­δο­τού­νται από την κυ­βέρ­νη­ση και δεν έχουν δί­δα­κτρα, αλλά λει­τουρ­γούν «αυ­τό­νο­μα» από το δη­μό­σιο σύ­στη­μα παι­δεί­ας και τις ρυθ­μί­σεις του, δη­λα­δή ως ιδιω­τι­κά, με όρους «απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας» και αγο­ράς) με δη­μό­σια. 
Πο­λι­τι­κή στή­ρι­ξη για ένα πλα­φόν στα «μη-κρα­τι­κά» σχο­λεία σ’ όλη την Κα­λι­φόρ­νια. Ση­μα­ντι­κή πρό­ο­δο σ’ ένα ευρύ φάσμα μέ­τρων που αφο­ρούν αι­τή­μα­τα γε­νι­κό­τε­ρων λαϊ­κών συμ­φε­ρό­ντων όπως η επέ­κτα­ση των κοι­νο­τι­κών σχο­λεί­ων, ο τερ­μα­τι­σμός της ρα­τσι­στι­κής σω­μα­τι­κής έρευ­νας μα­θη­τών από σε­κιού­ρι­τι στα σχο­λεία, η δη­μιουρ­γία χώρων πρα­σί­νου στα σχο­λεία και η ίδρυ­ση τα­μεί­ου υπε­ρά­σπι­σης με­τα­να­στών.

Αν και δυ­στυ­χώς η δια­δι­κα­σία της ψη­φο­φο­ρί­ας της Τρί­της δεν έδωσε αρ­κε­τό χρόνο για συ­ζή­τη­ση της συμ­φω­νί­ας, ωστό­σο η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των εκ­παι­δευ­τι­κών του Λος Άν­τζε­λες θε­ω­ρεί ότι αυτή είναι μια ιστο­ρι­κή νίκη για τη δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση στο Λος Άν­τζε­λες και για ολό­κλη­ρη τη χώρα. 
Μετά την τε­ρά­στια συ­γκέ­ντρω­ση νίκης την Τρίτη μπρο­στά στο Δη­μαρ­χείο του ΛΑ, ο Eric Blanc από το Jacobin συ­ζή­τη­σε με την Arlene Inouye, ηγε­τι­κό μέλος των UTLA(Ενω­μέ­νοι Εκ­παι­δευ­τι­κοί ΛΑ) για τη ση­μα­σία και τον αντί­κτυ­πο της απερ­γί­ας.

Arlene, ήσουν σε απερ­γία για πάνω από μία εβδο­μά­δα, βρέ­θη­κες σε ολο­νύ­χτιες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και μόλις πριν από λίγα λεπτά ανα­κοί­νω­σες μια προ­σω­ρι­νή συμ­φω­νία μπρο­στά σε μια τε­ρά­στια συ­γκέ­ντρω­ση δε­κά­δων χι­λιά­δων εκ­παι­δευ­τι­κών. Θα μπο­ρού­σες να μας πε­ρι­γρά­ψεις πώς αι­σθά­νε­σαι τώρα;
Ξέρω ότι είμαι κου­ρα­σμέ­νη -το νιώθω σε όλο μου το σώμα. Αλλά θέλω να σου πω ότι θα μου λεί­ψει όλο αυτό. Είναι απλώς ένα εκ­πλη­κτι­κό συ­ναί­σθη­μα να βλέ­πεις μια κόκ­κι­νη θά­λασ­σα εκ­παι­δευ­τι­κών που νοιώ­θουν τόσο ευ­τυ­χι­σμέ­νοι, τόσο γε­μά­τοι απ’ τη δύ­να­μη τους. Μετά από χρό­νια ήττας, οι εκ­παι­δευ­τι­κοί του LA εί­μα­στε πλέον σε θέση να νιώ­θου­με πε­ρή­φα­νες/οι για το ποιες/οι εί­μα­στε και τι κά­νου­με. Δεν υπάρ­χουν πραγ­μα­τι­κά λέ­ξεις για τα συ­ναι­σθή­μα­τά μου αυτή την ώρα -ίσως αγαλ­λί­α­ση; Είναι πολύ, πολύ ξε­χω­ρι­στό το να μπο­ρείς να ζή­σεις αυτήν την εμπει­ρία. Είναι όμορ­φο.

Γιατί νο­μί­ζεις ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια τε­λι­κά κα­τέ­λη­ξε να απο­δε­χτεί αυτά τα τε­λευ­ταία αι­τή­μα­τά σας μέσα στο Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο; Είναι αρ­κε­τά πε­ρί­ερ­γο, καθώς για μήνες σας αντι­με­τω­πί­ζουν με ιδιαί­τε­ρη σκλη­ρό­τη­τα.

Το ένα είναι ότι έχου­με μια σκλη­ρή δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή ομάδα -και εί­χα­με κάνει σαφές στην Πε­ρι­φέ­ρεια ότι υπήρ­χαν κά­ποια βα­σι­κά αι­τή­μα­τα που ήταν εκ των ων ουκ άνευ. Πα­ρα­μεί­να­με στα­θε­ρές/οι στις αρχές μας.

Αλλά αυτό που πραγ­μα­τι­κά έγει­ρε την πλά­στιγ­γα ήταν το γε­γο­νός ότι εί­χα­με 32.000 μέλη μας στις απερ­για­κές φρου­ρές έξω απο κάθε σχο­λείο, μαζί με 15.000 γο­νείς και μέλη της κοι­νό­τη­τας. Και εί­χα­με 50.000 μέλη και υπο­στη­ρι­κτές μας στις συ­γκε­ντρώ­σεις μας σχε­δόν κάθε μέρα. Αυτό είναι πραγ­μα­τι­κή δύ­να­μη. Γνώ­ρι­ζαν λοι­πόν ότι αν δεν αντα­πο­κρί­νο­νταν στα αι­τή­μα­τά μας, θα συ­νε­χί­ζα­με την απερ­γία –κι αυτό δεν το ήθε­λαν. Εί­χα­με τε­ρά­στιο πλε­ο­νέ­κτη­μα και γι’ αυτό κα­τα­φέ­ρα­με να πά­ρου­με όλα όσα θε­ω­ρού­σα­με κρί­σι­μα –αλλά και πολλά άλλα.

Το Λος Άν­τζε­λες έχει την αρ­νη­τι­κή φήμη μιας δύ­σκο­λης πόλης, από ορ­γα­νω­τι­κής πλευ­ράς, λόγω του με­γέ­θους και της γε­ω­γρα­φι­κής δια­σπο­ράς του. Η ορ­γα­νω­τι­κή προ­σπά­θεια της νέας ηγε­σί­ας των UTLA από την εκλο­γή σας το 2014, απο­τε­λεί μια από τις πιο εντυ­πω­σια­κές κα­μπά­νιες του συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος εδώ και δε­κα­ε­τί­ες. Η ανά­πτυ­ξη και η με­τα­μόρ­φω­ση της Σω­μα­τεί­ου σας ήταν απί­στευ­τη. Η απερ­γία [των εκ­παι­δευ­τι­κών]του Σι­κά­γου το 2012 ήταν κα­τα­πλη­κτι­κή, αλλά αυτή μου φαί­νε­ται πάει ακόμα παρα πέρα.

Έχου­με πραγ­μα­τι­κά κάνει ση­μα­ντι­κά πράγ­μα­τα τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Έμαθα ότι δεν υπάρ­χει τί­πο­τα που να μπο­ρεί να μας στα­μα­τή­σει όταν εί­μα­στε καλά ορ­γα­νω­μέ­νοι, όταν έχου­με τις δομές, τις εσω­τε­ρι­κές δια­δι­κα­σί­ες, τη συμ­με­το­χή των μελών απο τα κάτω, το στε­λε­χι­κό δυ­να­μι­κό, και όταν δου­λεύ­ου­με όλοι μαζί για μια κοινή ατζέ­ντα. Είμαι ακόμα γε­μά­τη έκ­πλη­ξη για το τι κα­τορ­θώ­σα­με να επι­τύ­χου­με ως σω­μα­τείο, όλοι μαζί.

Κα­τα­φέ­ρα­με να εμπνεύ­σου­με τα μέλη μας και να τους οδη­γή­σου­με βήμα το βήμα να ξε­πε­ρά­σουν τους πραγ­μα­τι­κούς φό­βους και τις αμ­φι­βο­λί­ες τους. Κα­τα­φέ­ρα­με να τους βοη­θή­σου­με να ανα­λά­βουν ένα με­γά­λο ρίσκο. Υπε­ρα­σπι­στή­κα­με με συ­νέ­πεια τα αι­τή­μα­τα όλων των μελών μας, όχι μόνο των εκ­παι­δευ­τι­κών μας. Αυτή η συ­μπε­ρί­λη­ψη όλων έφερε την ενό­τη­τα. Πε­τύ­χα­με να βρε­θού­με ενω­μέ­νοι/ες όλοι και όλες μαζί.

Οι εκ­παι­δευ­τι­κοί σε ολό­κλη­ρη την πόλη φαί­νε­ται ότι έχουν με­τα­μορ­φω­θεί…

Ακρι­βώς. Η απο­μό­νω­ση και τα εμπό­δια που αι­σθά­νο­νται πολ­λοί εκ­παι­δευ­τι­κοί στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα τους -όλα αυτά τα έσπα­σε η απερ­γία. Μια κα­ται­γί­δα αγά­πης, αυτό ένιω­σα κατά τη διάρ­κεια αυτής της απερ­γί­ας. Υπήρ­ξε μια πραγ­μα­τι­κή αί­σθη­ση της κοι­νό­τη­τας, της αγά­πης για τον άλλον.

Φυ­σι­κά, είναι δύ­σκο­λο να κα­τέ­βεις σε απερ­γία -αλλά μόλις κά­νεις αυτό το βήμα, είναι συ­ναρ­πα­στι­κό. Ει­λι­κρι­νά δεν είχα ιδέα πόση δύ­να­μη θα έδινε στα μέλη μας, πραγ­μα­τι­κά άλ­λα­ξε συ­νο­λι­κά την ει­κό­να σε όλα σ’αυ­τή την πόλη.

Η απερ­γία ήταν επί­σης μια πράξη επι­βε­βαί­ω­σης για όλα τα μέλη μας. Νο­μί­ζω ότι κα­θέ­νας και κα­θε­μιά από αυ­τούς σή­με­ρα νιώ­θει ότι «εγώ κέρ­δι­σα αυτή τη μάχη, εμείς την κερ­δί­σα­με όλοι μαζί. Εμείς έχου­με πραγ­μα­τι­κά συλ­λο­γι­κή δύ­να­μη. Δεν μπο­ρού­με να τα κα­τα­φέ­ρου­με ο κα­θέ­νας μόνος του, αλλά μπο­ρού­με να τα κα­τα­φέ­ρου­με όλοι μαζί». Αυτό που με κα­τέ­πλη­ξε, οδη­γώ­ντας από σχο­λείο σε σχο­λείο, ήταν να βλέπω όλα τα μέλη μας μπρο­στά στις απερ­για­κές φρου­ρές να χο­ρεύ­ουν μες τη βροχή.

Τί­πο­τα δεν θα ’ναι το ίδιο μετά από αυτό. Τώρα πρέ­πει να δούμε όλοι μαζί σαν Σω­μα­τείο, πώς μπο­ρού­με να εκ­με­ταλ­λευ­τού­με όλη αυτή την ενέρ­γεια -και να εντά­ξου­με όλους τους νέους ηγέ­τες που ανα­δεί­χθη­καν στον αγώ­να- για τους αγώ­νες που έπο­νται. Νο­μί­ζω ότι οι δυ­να­τό­τη­τές μας δεν έχουν τα­βά­νι. Ελ­πί­ζω ότι κι άλλα συν­δι­κά­τα πραγ­μα­τι­κά θα πά­ρουν θάρ­ρος κι έμπνευ­ση, και αυτό πι­στεύω ότι συμ­βαί­νει, επει­δή έχω ήδη λάβει τό­νους μη­νυ­μά­των από όλη τη χώρα.

Εμείς πή­ρα­με έμπνευ­ση από το Σι­κά­γο, πή­ρα­με έμπνευ­ση από τις Κόκ­κι­νες Πο­λι­τεί­ες (ΣτΜ: Πο­λι­τεί­ες που υπο­στη­ρί­ζουν τους Ρε­που­μπλι­κά­νους, οι οποί­ες έζη­σαν ένα απερ­για­κό κύμα στην εκ­παί­δευ­ση το προη­γού­με­νο διά­στη­μα). Οι δρά­σεις μας εν­θαρ­ρύ­νουν ο ένας τον άλλο -και αυτό το κί­νη­μα πρό­κει­ται να ανα­πτυ­χθεί. Είμαι τόσο υπε­ρή­φα­νη που συμ­με­τέ­χω σε αυτόν τον αγώνα για την δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση, για κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη, για τις γυ­ναί­κες, για φυ­λε­τι­κή δι­καιο­σύ­νη, για όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους. Και τα συν­δι­κά­τα μας είναι το μέρος όπου έχου­με πραγ­μα­τι­κά την δύ­να­μη να τα ενώ­σου­με ολα αυτά μαζί.

Έχω μεί­νει έκ­πλη­κτος από το επί­πε­δο στή­ρι­ξης των γο­νιών και των μα­θη­τών στις απερ­για­κές φρου­ρές και στις τε­ρά­στιες συ­γκε­ντρώ­σεις, όπως η ση­με­ρι­νή. Πώς εξη­γεί­τε αυτό το επί­πε­δο στή­ρι­ξης;

Έχουν πε­ρά­σει χρό­νια προ­ε­τοι­μα­σί­ας, δου­λειάς με τους γο­νείς και τις κοι­νό­τη­τες. Όμως, τα πράγ­μα­τα τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες απλώς προ­έ­κυ­πταν φυ­σιο­λο­γι­κά.

Νο­μί­ζω ότι οι γο­νείς είδαν ότι αγω­νι­ζό­μα­στε για τους μα­θη­τές. Το μη­νύ­μά μας ήταν σαφές: αυτή η απερ­γία δεν αφο­ρού­σε μόνο τους μι­σθούς μας. Ανα­λά­βα­με δράση επει­δή μας εν­δια­φέ­ρουν οι μα­θη­τές μας και επει­δή οι συν­θή­κες των σχο­λεί­ων μας πρέ­πει να αλ­λά­ξουν. Πι­στεύω λοι­πόν ότι οι γο­νείς ένιω­σαν την ει­λι­κρί­νειά μας.

Ήταν πραγ­μα­τι­κά συ­γκι­νη­τι­κό να βλέ­πεις όλη τη γεν­ναιο­δω­ρία των γο­νιών και της κοι­νό­τη­τας. Για πα­ρά­δειγ­μα, είδα μια μη­τέ­ρα που ζούσε απέ­να­ντι από ένα δη­μο­τι­κό σχο­λείο να ανοί­γει το σπίτι της σε όλους τους απερ­γούς. Μπο­ρού­σες να πας στο μπά­νιο της, φυ­σι­κά -αλλά είχε επί­σης και φρο­ντί­δα για παι­διά, ζεστό φα­γη­τό, και σούπα για όλους.

Οι κα­θη­γη­τές με τους οποί­ους έχω μι­λή­σει τις τε­λευ­ταί­ες μέρες έχουν νιώ­σει αυτήν την διά­χυ­τη υπο­στή­ρι­ξη. Πολ­λοί από αυ­τούς μου έχουν πει ότι σ’αυ­τή την απερ­γία ήταν η πρώτη φορά που πραγ­μα­τι­κά γο­νείς και κοι­νό­τη­τες τους ευ­χα­ρι­στού­σαν που είναι εκ­παι­δευ­τι­κοί. Το να ακούω τέ­τοιες ιστο­ρί­ες, ση­μαί­νει τα πάντα για μένα. Γιατί αυτό είναι το πραγ­μα­τι­κό νόημα.

Οι εκ­παι­δευ­τι­κοί σε ολό­κλη­ρη τη χώρα αντι­με­τω­πί­ζουν τις ίδιες πο­λι­τι­κές ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης και πε­ρι­κο­πών του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, που επι­βάλ­λο­νται τόσο από τους Δη­μο­κρα­τι­κούς όσο και από τους Ρε­που­μπλι­κά­νους. Πι­στεύ­ε­τε ότι το πα­ρά­δειγ­μα του Λος Άν­τζε­λες πρό­κει­ται να εν­θαρ­ρύ­νει πε­ρισ­σό­τε­ρους εκ­παι­δευ­τι­κούς και πε­ρισ­σό­τε­ρα σω­μα­τεία να ανα­λά­βουν πα­ρό­μοιες ενέρ­γειες;

Πι­στεύω ότι η εμπει­ρία που μόλις ζή­σα­με εμείς θα αλ­λά­ξει την ει­κό­να όχι μόνο στο LA αλλά και σ’ άλλες Πο­λι­τεί­ες σε όλη τη χώρα -και ίσως και στο εξω­τε­ρι­κό. Πρό­κει­ται για έναν πα­γκό­σμιο αλλά και πα­νε­θνι­κό αγώνα για τη διά­σω­ση της δη­μό­σιας εκ­παί­δευ­σης απέ­να­ντι στη προ­σπά­θεια ιδιω­τι­κο­ποί­η­σής της.

Το πνεύ­μα, η χαρά, η επι­βε­βαί­ω­ση, δεν μπο­ρείς να τα ξα­να­κλεί­σεις σ’ ένα μπου­κά­λι όλα αυτά, θα δια­χυ­θούν εκεί έξω. Είναι τόσο με­τα­δο­τι­κό, είναι σαν επι­δη­μία, αυτό το κί­νη­μα θα συ­νε­χί­σει να ανα­πτύσ­σε­ται. Είναι ανά­γκη να συ­νε­χί­σει να ανα­πτύσ­σε­ται.

Αι­σθά­νο­μαι ότι σή­με­ρα είναι μια με­γά­λη νίκη -αλλά ο αγώ­νας για την υπε­ρά­σπι­ση και τη βελ­τί­ω­ση της δη­μό­σιας εκ­παί­δευ­σης στο Λος Άν­τζε­λες και στην Κα­λι­φόρ­νια δεν έχει τε­λειώ­σει, έτσι δεν είναι;

Ναι σί­γου­ρα αφορά πε­ρισ­σό­τε­ρα. Έχου­με ξε­κι­νή­σει μια με­γά­λη νο­μο­θε­τι­κή μάχη για να κερ­δί­σου­με χρη­μα­το­δό­τη­ση για την δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση της Κα­λι­φόρ­νια μέσω της κα­μπά­νιας Schools and Communities First Act. Θα μπει προς ψή­φι­ση στις εκλο­γές του 2020 (στις ΗΠΑ κατά τις εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις μπο­ρούν να στη­θούν κάλ­πες και για νο­μο­θε­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες) και θα απο­κα­τα­στή­σει 11 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια για την εκ­παί­δευ­ση, τα οποία θα βρε­θούν βά­ζο­ντας τέλος στη φο­ρο­α­παλ­λα­γή των εμπο­ρι­κών ακι­νή­των που εξα­σφα­λί­ζει η [τρο­πο­λο­γία του Συ­ντάγ­μα­τος της Κα­λι­φόρ­νια] Prop 13.

Εδώ και χρό­νια, συμ­με­τέ­χου­με σε έναν πραγ­μα­τι­κά ευρύ συ­να­σπι­σμό γύρω από αυτό το θέμα, της φο­ρο­λό­γη­σης των εται­ρειών. Αυτό είναι το είδος της εκλο­γι­κής πρω­το­βου­λί­ας που με εν­θου­σιά­ζει. Ορι­σμέ­νες δυ­νά­μεις από τα πάνω συ­νε­χί­ζουν να φέρ­νουν προ­τά­σεις όπως για ένα φόρο κατά οι­κό­πε­δο, αλλά αυτός είναι ένας άδι­κος φόρος. Νο­μί­ζω ότι οι ερ­γα­ζό­με­νοι ήδη πλη­ρώ­νουν αρ­κε­τά σε φό­ρους -εί­ναι οι πλού­σιοι που πρέ­πει να πλη­ρώ­σουν το με­ρί­διο που τους ανα­λο­γεί. Συ­νε­πώς, θα συ­νε­χί­σου­με να αγω­νι­ζό­μα­στε σε αυτό το φο­ρο­λο­γι­κό ζή­τη­μα, θα έχου­με μια με­γά­λη μάχη το 2020.

Όσον αφορά το θέμα της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης, χρεια­ζό­μα­στε ένα πλα­φόν στα «μη-κρα­τι­κά» σχο­λεία σε πο­λι­τεια­κό επί­πε­δο. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μόλις τώρα κα­τα­φέ­ρα­με να κά­νου­με την Διεύ­θυν­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας να συμ­φω­νή­σει να πε­ρά­σει ένα ψή­φι­σμα για πλα­φόν στα μη-κρα­τι­κά σχο­λεία στην Κα­λι­φόρ­νια. Δεν υπήρ­χε πε­ρί­πτω­ση κάτι τέ­τοιο να συ­νέ­βαι­νε πριν απ’την απερ­γία.

Αλλά τώρα, μέσω της απερ­γί­ας, το ζή­τη­μα έχει απο­κτή­σει πολλή πε­ρισ­σό­τε­ρη δη­μο­σιό­τη­τα και επί­γνω­ση ​​με­τα­ξύ του κοι­νού σχε­τι­κά με τα ιδιω­τι­κο­ποιού­με­να σχο­λεία και τα 600 εκα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια που απο­ρο­φούν από τα σχο­λεία του ΛΑ, την οι­κο­νο­μι­κή τους κα­κο­δια­χεί­ρι­ση και ούτω κα­θε­ξής.

Κά­νου­με έναν σκλη­ρό αγώνα ενά­ντια στις ιδιω­τι­κο­ποί­η­σεις στο Λος Άν­τζε­λες -νο­μί­ζω ότι πραγ­μα­τι­κά έχου­με φέρει αυτό το ζή­τη­μα στο επί­κε­ντρο σε ολό­κλη­ρη την Πο­λι­τεία. Οι ερ­γα­ζό­με­νοι στο Λος Άν­τζε­λες κα­τα­λα­βαί­νουν πλέον ότι έχου­με δι­σε­κα­τομ­μυ­ριού­χους να ελέγ­χουν το σχο­λι­κό μας Συμ­βού­λιο και ότι έχου­με έναν Διευ­θυ­ντή που είναι τρα­πε­ζί­της της Wall Street. Οι γο­νείς των μα­θη­τών μας γνω­ρί­ζουν τη δια­φο­ρά με­τα­ξύ του δα­σκά­λου των παι­διών τους και των χρη­μα­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων που ελέγ­χουν επί του πα­ρό­ντος τη σχο­λι­κή Πε­ρι­φέ­ρεια μας.

Μέσα από αυτό το κί­νη­μα και αυτήν την απερ­γία έχου­με δεί­ξει τη δύ­να­μη και την ομορ­φιά της δη­μό­σιας εκ­παί­δευ­σης -και γιατί πρέ­πει να τη δια­τη­ρή­σου­με. Κα­τα­φέ­ρα­με να είναι αυτή πλέον η νέα κυ­ρί­αρ­χη αφή­γη­ση.

Μέσα από αγώ­νες σαν κι αυ­τούς, τα πράγ­μα­τα αρ­χί­ζουν να με­τα­στρέ­φο­νται και η κοινή γνώμη για τα «μη-κρα­τι­κά» να αλ­λά­ζει. Και έτσι θα συ­νερ­γα­στού­με με τον Tony Thurmond, τον νέο επι­κε­φα­λής της δη­μό­σιας εκ­παί­δευ­σης της Κα­λι­φόρ­νιας, για να μπει ένα πλα­φόν στα μη κρα­τι­κά σχο­λεία σε όλη την Πο­λι­τεία.

Κά­ποια τε­λευ­ταία λόγια που θα ήθε­λες να πεις σε εκ­παι­δευ­τι­κούς και ορ­γα­νω­τές ακτι­βι­στές που κοι­τά­ζουν στο Λος Άν­τζε­λες για έμπνευ­ση;

Η απερ­γία μας είναι ένα μά­θη­μα για τα συν­δι­κά­τα σε ολό­κλη­ρη τη χώρα: το status quo δεν είναι εντά­ξει. Ήρθε η ώρα να ανα­ση­κω­θού­με, να δεί­ξου­με θάρ­ρος, να βγού­με έξω στη πρώτη γραμ­μή γιατί οι ερ­γα­ζό­με­νοι δεν μπο­ρούν να συ­νε­χί­σουν με την τρέ­χου­σα κα­τά­στα­ση της οι­κο­νο­μι­κής ανι­σό­τη­τας και των διαι­ρέ­σε­ων μέσα στις κοι­νό­τη­τές μας - είναι και­ρός να ξε­ση­κω­θού­με.

Ο κό­σμος βλέ­πει τώρα ότι έχου­με πραγ­μα­τι­κή δύ­να­μη, ότι μπο­ρού­με να νι­κή­σου­με. Τώρα είναι η μέρα μας. Να λάμ­ψου­με και να συ­νε­χί­σου­με τον αγώνα.

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

ΑΠΕΡΓΙΑ: -ΤΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ

ΣΥΣΚΕΨΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ - ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ - ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

Ενιαίο, μαζικό απεργιακό μέτωπο με πλαίσιο που θέτει μπροστά τις δικές μας ανάγκες  (VIDEO - ΦΩΤΟ)



Στην εισηγητική ομιλία στη σύσκεψη ο Γιάννης Τασιούλας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας, ανέφερε τα εξής:
«Συνάδελφοι,
Εκτιμήσαμε πως είναι ανάγκη να πραγματοποιήσουμε τη σημερινή μας σύσκεψη ώστε να συζητήσουμε ολοκληρωμένα το ζήτημα της ενιαίας απεργιακής απάντησης, που εδώ και πολύ καιρό έχουμε θέσει και προετοιμάζουμε με πολύ συγκεκριμένο σχέδιο και παρεμβάσεις. Καλέσαμε όλα τα Συνδικάτα, χωρίς αποκλεισμούς, τα οποία πήραν απόφαση για απεργία 14/11 και διαμορφώσαμε αυτό το μεγάλο μπλοκ απεργιακών αποφάσεων που ανάγκασε την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ σε μία συνεδρίαση "μνημείο εργατοπατερισμού". Την ανάγκασε να ρίξει και το τελευταίο φύλλο συκής, αν της είχε μείνει και τέτοιο.
Έχουμε ανταλλάξει ορισμένες σκέψεις με Ομοσπονδίες, Συνδικάτα, ώστε να υπάρχει πιο συνολική εικόνα για το πώς θα προχωρήσουμε.
Στο πώς θα προχωρήσουμε παίρνουμε υπόψη την απόφαση που πήρε, κάτω από τη δική μας πίεση, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ για κήρυξη γενικής απεργίας στις 28 Νοέμβρη. Μια απόφαση που δεν υποδηλώνει προσπάθεια να οργανωθεί ενιαίο απεργιακό ρεύμα απέναντι στη μεγαλοεργοδοσία, την κυβέρνηση και τις δυνάμεις που τη στηρίζουν, αλλά ακριβώς να υπονομεύσει αυτό που είναι ζητούμενο: Ενιαίο απεργιακό μέτωπο με πλαίσιο πάλης που θέτει μπροστά τις δικές μας ανάγκες.
Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, σε συνεννόηση με την εργοδοσία, τον ΣΕΒ, την κυβέρνηση, ακριβώς, αυτό το ενιαίο απεργιακό μέτωπο θέλει να εμποδίσει να εκφραστεί. Την ίδια στόχευση είχε και όταν απέρριπτε την πρότασή μας στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της, την ίδια στόχευση έχει και τώρα, με την απόφαση που πήραν λίγες μέρες μετά τη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής στην Ολομέλεια της διοίκησης που υποχρεώθηκαν να αναπροσαρμόσουν το υπονομευτικό σχέδιο κηρύσσοντας γενική απεργία για τις 28 Νοέμβρη.
Το πώς ξεδίπλωσαν αυτό το σχεδιασμό τους, το πώς έστησαν το όλο σκηνικό είναι η ζωντανή απόδειξη της αγωνίας τους να βγάλουν εις πέρας την αποστολή τους. Παίζοντας το γνωστό παιχνίδι με τις ημερομηνίες που παραπέμπει σε «κωμωδία» και μάλιστα κακοπαιγμένη σε τέτοιο βαθμό που να διαμαρτύρονται και οι δικοί τους, όπως ο πρόεδρος του ΕΚΘ, που έλεγε την ώρα της συνεδρίασης "Όχι, ρε παιδιά, στις 28 Νοέμβρη και στις 5 Δεκέμβρη, πώς θα κάνουμε δύο απεργίες μαζί;".
Ο αρχικός τους σχεδιασμός (που ήταν μάλλον 5 Δεκέμβρη) στην πορεία αναπροσαρμόστηκε και έγινε ακόμα πιο στοχευμένος (28 Νοέμβρη) πάντα με στόχο να αδυνατίσει "το γενικό απεργιακό μέτωπο", να μπουν εμπόδια στη δική μας επαφή με όσο το δυνατόν περισσότερα Συνδικάτα, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, με απλούς εργαζόμενους.
Τη βρώμικη δουλειά με τις ημερομηνίες ανέλαβε να διεκπεραιώσει ο Βασιλόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ, που στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής έλεγε ότι "οι απεργίες δεν χρειάζονται γιατί δεν έχουν συμμετοχή, ότι πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους", αυτά δηλαδή που λένε και οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ και μετά έθεσε το ζήτημα της απεργίας για 28 Νοέμβρη.
Με παραλλαγές εκτυλίχτηκε το παιχνίδι των ημερομηνιών και στο ΕΚΑ, που τελικά κήρυξε προχθές απεργία για 28 Νοέμβρη. Εδώ, ο ελιγμός ήταν να κηρυχτεί απεργία στις 14 και όχι στις 8 Νοέμβρη, που πρότειναν οι Ομοσπονδίες. Παρ' όλα αυτά και έχοντας ως βασικό να διευρυνθεί το απεργιακό μέτωπο εμείς στηρίξαμε την πρόταση για απεργία στις 14 Νοέμβρη.
Ρόλο στην υπονόμευση του ενιαίου απεργιακού μετώπου έχει και η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ. Εδώ οι ημερομηνίες πάνε και έρχονται. Παρά τις τυπικές κοκορομαχίες που έχουν με την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και οι δύο παίζουν μία χαρά το παιχνίδι της υπονόμευσης, μια χαρά έχουν το ίδιο πλαίσιο και γραμμή πάλης. Δεν έχει σημασία αν παίρνουν τη μια ή την άλλη απόφαση, αν επιλέγουν τη μια ή την άλλη ημερομηνία. Σημασία έχει ότι υπηρετούν την ίδια γραμμή πάλης και διασπούν την προσπάθεια να γενικευτεί το απεργιακό μέτωπο με διάφορους τρόπους.
Θέλουμε, επίσης, να σημειώσουμε πάνω σε όλα αυτά το πώς αντιμετωπίστηκε η απόφαση για απεργία 27 δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων, 19 ΕΚ, 8 Ομοσπονδιών της δύναμης της ΓΣΕΕ, ανάμεσα σε αυτά των μεγαλύτερων, όπως ΕΚΑ, ΕΚΠ, αλλά και 237 πρωτοβάθμιων Συνδικάτων από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ με την υπογραφή ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - Βασιλόπουλου, μέχρι τη τελευταία στιγμή, αλλά και τώρα συνεχίζουν το ίδιο βιολί. Εκδώσανε δελτίο Τύπου, χρυσαυγίτικης φρασεολογίας και περιεχομένου, που στρέφονται εναντίον συνδικαλιστικών οργανώσεων, λέγοντας ότι ακολουθούν κομματικό σχέδιο. Ο αντικομμουνισμός δεν έλειπε ούτε από το δελτίο Τύπου ούτε από τις συνεδριάσεις τόσο της Εκτελεστικής όσο και της Ολομέλειας. Όλα αυτά γιατί; Γιατί δεν θέλουν απεργία. Θέλουν να μπλοκάρουν τη δημιουργία διεκδικητικού κινήματος με το συγκροτημένο πλαίσιο για το οποίο παλεύουμε και θέλουμε τον αγώνα.
Εκ των πραγμάτων, ο ρόλος, η στάση, η τακτική της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ συμφέρει και την εργοδοσία και την κυβέρνηση που επιδιώκουν "σιγήν ιχθύος". Είναι στρατηγική η συμφωνία τους στην καθήλωση των μισθών, στη μείωση του μέσου μισθού. Είναι κρίσιμο για το κεφάλαιο να μη σηκωθεί κίνημα διεκδικητικό για αυξήσεις στους μισθούς. 
Είναι κρίσιμο να κατοχυρωθεί ο νόμος που καταργεί τις διαπραγματεύσεις για τον κατώτερο μισθό, να τον ορίζει η κυβέρνηση στα σημερινά επίπεδα, το πολύ με ένα 30ευρω πιο πάνω για προπαγάνδα και να συνεχίζει να λειτουργεί ως επιταχυντής της μείωσης του μέσου μισθού, όπως τα προηγούμενα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΓΣΕΕ μιλάει για απεργία γενικά για τον προϋπολογισμό και αναφέρει και κάτι για τις ΣΣΕ για τα μάτια του κόσμου. Τη γραμμή τη δίνει ο ΣΕΒ που συνεχώς, κάθε βδομάδα σχεδόν, επισημαίνει τον κίνδυνο η "δικαιολογημένη προεκλογική παροχολογία" να δημιουργήσει προσδοκίες για αυξήσεις στους μισθούς. Έτσι εναντιώνεται και στις "επεκτάσεις" λίγων κλαδικών συμβάσεων που έχουν γίνει και βάζει σε φρένο νέες.
Κυβέρνηση και εργοδοσία, που φροντίζουν όχι μόνο στα λόγια να καλούν σε ηρεμία, αλλά παίρνουν και μέτρα ενάντια στους αγώνες και τις απεργίες. Δε θέλουν να σηκώνει κεφάλι κανείς. Αν είναι δυνατόν να μην αγωνίζεται κανείς σε κανέναν εργασιακό χώρο και πολύ περισσότερο οι αγώνες στους κλάδους να μην τροφοδοτούν πανελλαδικούς, πανεργατικούς αγώνες και απεργίες. 
Παίρνουν μέτρα για να χτυπήσουν τους αγώνες. Επιστρατεύονται μηχανισμοί προπαγάνδας, λάσπης, αποπροσανατολισμού. Επιστρατεύονται μπράβοι να τρομοκρατήσουν, όπως στην "COSCO", αστυνομικές δυνάμεις και διευθυντές να απειλήσουν με εισαγγελείς για "να επέλθει η τάξη", όπως έγινε στο εργοτάξιο του γηπέδου της ΑΕΚ.
Καλούνται οι δυνάμεις καταστολής από τους ίδιους τους εργατοπατέρες ενάντια σε αγωνιστές συνδικαλιστές, μηχανισμοί και δικαστήρια για να εξασφαλίσει ο κυβερνητικός, εργοδοτικός συνδικαλισμός τις καρέκλες του, για να μπορεί να μπλοκάρει από τα πάνω το όποιο απεργιακό ρεύμα διαμορφώνεται από τα κάτω. Ξεπέρασαν τα όρια.
Ακούστε για να φρίξετε το δελτίο Τύπου μετά τη συνάντηση που είχαν με την πολιτική ηγεσία της Αστυνομίας: "…Για τη Συνομοσπονδία, η αναγκαιότητα διασφάλισης της δημοκρατικής νομιμότητας είναι αυτονόητη και είναι υποχρέωση της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργείου…". Και συνεχίζει παρακάτω: "Η ΓΣΕΕ δεν υποκύπτει στους εκβιασμούς και τις προβοκάτσιες ότι δήθεν θέλει την «αστυνομοκρατία» μέσα στα συνδικάτα, αλλά και δεν θα αφήσει έρμαια τους δημοκράτες, εργαζόμενους σε πράξεις βίας και φίμωσης του εκλογικού τους δικαιώματος".
Δεν κρύβουν ότι κάλεσαν τα ΜΑΤ και το Συνδικαλιστικό της Ασφάλειας να εγγυηθεί τη νοθεία, καμαρώνουν κιόλας ότι θέλουν ξανά να φέρουν το χωροφύλακα στα Συνδικάτα.
Συνάδελφοι,
Όλη αυτή την κατάσταση, που είναι σύνθετη και δύσκολη, εμείς πρέπει να την αντιμετωπίσουμε και να την αξιοποιήσουμε από τη σκοπιά των συμφερόντων συνολικά των εργαζομένων. 
Κριτήριό μας δεν είναι οι ημερομηνίες, αλλά να φτιάξουμε προϋποθέσεις ώστε να εκφράζεται και να διευρύνεται ένα ενιαίο απεργιακό μέτωπο που φιλοδοξούμε και παλεύουμε σταθερά να συσπειρώνεται στη γραμμή πάλης, στο πλαίσιο αιτημάτων που προωθούμε μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, στους αγώνες των εργαζομένων.
Για μας η "σταθερά" είναι η κινητοποίηση δυνάμεων, το δυνάμωμα του αγώνα και της προοπτικής, με σχέδιο πάλης, κλιμάκωση, ενεργή συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη των αποφάσεων, να πάρουν τελικά οι ίδιοι οι εργαζόμενοι την υπόθεση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους, της ζωής τους στα δικά τους χέρια. Να μπορεί η εργατική τάξη μέσα από την πάλη της να κατακτά καλύτερες προϋποθέσεις, να αξιοποιεί δυνατότητες και να βγει νικήτρια στον πόλεμο με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τις δυνάμεις που το στηρίζουν.
Με βάση τα παραπάνω καταλήγουμε στην εξής πρόταση:
  • Να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις να εκφραστεί ενιαίο, μαζικό απεργιακό μέτωπο στις 28 Νοέμβρη στη γενική απεργία, κάτω από τις σημαίες, τα πανό, τα συνθήματα και τη γραμμή πάλης Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων και Συνδικάτων που συσπειρώνονται στο πλαίσιο πάλης για κατάργηση του νόμου Βρούτση - Αχτσιόγλου, που συσπειρώνονται στο σωστό σύνθημα "Μπροστά οι δικές μας ανάγκες - όχι τα κέρδη των λίγων".
Διεκδικούμε:
  • Κατάργηση του νόμου Αχτσιόγλου - Βρούτση που καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Επαναφορά των ΣΣΕ και του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ για όλους.
  • Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις και στις κοινωνικές παροχές.
  • Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
  • Δημόσια καθολική υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση. Κατώτερη σύνταξη 600 ευρώ, στο 80% του κατώτερου μισθού.
  • Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας. Να σταματήσουν όλες οι διώξεις!
  • Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας.
  • Απαιτούμε υποδομές εδώ και τώρα αντισεισμικής, αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής θωράκισης για να μην πνιγόμαστε με την πρώτη βροχή, να μην καιγόμαστε το καλοκαίρι.
  • Καμιά εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Δεν ανεχόμαστε να γίνει η χώρα μας αεροπλανοφόρο για επεμβάσεις. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους γείτονες λαούς. Έχουμε τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες ανησυχίες, τις ίδιες ανάγκες.
  • Η προετοιμασία της γενικής απεργίας να συμβάλει ακόμη παραπέρα στην αποκάλυψη του ρόλου και της γραμμής του κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού. Η καλύτερη αποκάλυψη είναι η ίδια η επιτυχία της γενικής απεργίας και των απεργιακών συγκεντρώσεων των ταξικών δυνάμεων. Ξανακάνουμε κάλεσμα, στις 28 Νοέμβρη όλοι στην απεργία, ούτε ένας εργαζόμενος στις θλιβερές κουστωδίες των εργατοπατέρων. Να βλέπουν χιλιάδες στο δρόμο ούτε ένα να μη βρίσκουν να κρατήσει το ιλουστρασιόν πανοδάκι τους.
  • Από τη συζήτηση προκύπτει ότι υπάρχουν προϋποθέσεις σε ορισμένους κλάδους, όπως οι Οικοδόμοι, γενικότερα οι Κατασκευές, για πραγματοποίηση πανελλαδικής κλαδικής απεργίας στις 14 Νοέμβρη. Εκτιμάμε ότι μπορεί η κλαδική αυτή απεργιακή κινητοποίηση να βοηθήσει και να συμβάλει και στην επιτυχία της γενικής απεργίας στις 28 Νοέμβρη.
  • Καλούμε σε στήριξη και όποιον κλάδο, Σωματείο κρίνει ότι μπορεί να κάνει απεργία και στις 14 Νοέμβρη. Να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη, την έμπρακτη στήριξη και βοήθεια. Στο χώρο του Δημοσίου δουλεύουμε για την επιτυχία της πανυπαλληλικής απεργίας στις 14 Νοέμβρη. Η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ, με μοιρασμένους ρόλους και συνεννόηση με την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, όχι μόνο έχει ευθύνη για τη διάσπαση του ενιαίου απεργιακού μετώπου, αλλά, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν κάνει τίποτα απολύτως για την απεργία που έχει προκηρύξει.
Συνάδελφοι,
  • Εξυπηρετεί αυτός ο σχεδιασμός μας τους στόχους που έχουμε θέσει; Τους εξυπηρετεί. Όλοι στη μάχη για την επιτυχία των απεργιών στις 14/11 και 28/11.
  • Έχουμε καλύτερες προϋποθέσεις να φθάσουμε το μήνυμα της γενικής απεργίας, του πλαισίου πάλης και αιτημάτων σε περισσότερους εργασιακούς χώρους και κλάδους; Έχουμε καλύτερες προϋποθέσεις, να χτίσουμε ένα μεγάλο μέτωπο κόντρα σε κυβέρνηση - εργοδοσία, παρά τη βρώμικη προσπάθεια των ανθρώπων τους μέσα στο εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα.
  • Έχουμε όπλα στη φαρέτρα μας να ξεμπροστιάσουμε τον κυβερνητικό, εργοδοτικό συνδικαλισμό, τους κάθε λογής εργατοπατέρες ακόμη περισσότερο!
  • Αδυνατίζουμε τον υπονομευτικό ρόλο του κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού να αποπροσανατολίζει, να προσπαθεί να περιχαρακώσει τους εργαζόμενους, τα συνδικάτα που επηρεάζει προβοκάροντας τους αγώνες με διάφορες χρυσαυγίτικες ανοησίες που ξαναζεσταίνονται γιατί είναι στριμωγμένοι! Οι εργατοπατέρες, διαχρονικά, τα ίδια έλεγαν όταν στόχευαν στη διαίρεση των εργαζομένων, ανακάλυπταν "κομμουνιστικό δάχτυλο" για να κρύβουν τις αιτίες των προβλημάτων, να αθωώσουν την εργοδοσία.
Συνάδελφοι,
Χρειάζεται να ρίξουμε όλες τις δυνάμεις, να αξιοποιήσουμε δυνατότητες να φτάσει το μήνυμα και το πλαίσιο πάλης παντού.
Να συζητηθεί και να φωτιστεί ο σχεδιασμός μας στα ΔΣ των Συνδικάτων, των Ομοσπονδιών, των Εργατικών Κέντρων με ουσιαστικό τρόπο, εξηγώντας τους στόχους μας. Ούτε μια μέρα χαμένη. Με απόφαση και σχέδιο στους χώρους δουλειάς.
Να παρθούν πρωτοβουλίες στους κλάδους για την προετοιμασία και την επιτυχία της απεργίας στις 28 Νοέμβρη.
Να αποδείξουμε ότι το σχεδιασμό κυβέρνησης - εργοδοσίας - κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού να μη γίνει γενική απεργία, να μην κατέβουν χιλιάδες εργαζόμενοι στους δρόμους, θα τον τσαλακώσουμε στην πράξη. Και οι εργαζόμενοι θα απεργήσουν και οι συγκεντρώσεις των Συνδικάτων, Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων θα είναι μαζικές και οι εργατοπατέρες θα ξεβρακωθούν, μόνοι τους και ανυπόληπτοι, απαξιωμένοι στις γνωστές συναθροίσεις τους, μακριά από τις απεργιακές μας συγκεντρώσεις.
Η δικαιολογημένη οργή κάθε τίμιου συνδικαλιστή, ανεξάρτητα από τη μέχρι σήμερα επιλογή του, να γίνει δράση για να δυναμώσει ο αγώνας, να μαζικοποιηθούν τα Συνδικάτα για να αλλάξουν οι συσχετισμοί, να απαλλαγούν οι οργανώσεις μας, οι οργανώσεις των εργατών από τις βδέλλες που όλα αυτά τα χρόνια βλέπουν τους εργαζόμενους να φτωχαίνουν και αυτοί καλοπληρώνονται για το βρώμικο ρόλο τους. Να απαλλαγούν τα Συνδικάτα από τον εργατοπατερισμό. Να απαλλαγούν από το θανάσιμο εναγκαλισμό με την εργοδοσία και το κράτος.
Έξω οι εργοδότες από τα Συνδικάτα.
Συνδικάτα εργατών, όχι των εργοδοτών.
Όλοι στον απεργιακό αγώνα».
ΣΥΣΚΕΨΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ - ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ - ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

Ενιαίο, μαζικό απεργιακό μέτωπο με πλαίσιο που θέτει μπροστά τις δικές μας ανάγκες στις 28 Νοέμβρη (VIDEO - ΦΩΤΟ)

Στη μάχη για να δώσει η επιτυχία της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας στις 28 Νοέμβρη, με τη μαζικότητά της και το περιεχόμενό της, απάντηση στην αντιλαϊκή επίθεση κυβέρνησης και εργοδοσίας αλλά και στην υπονομευτική τακτική του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, ρίχνονται εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις σε όλη τη χώρα.
«Ολοι στον απεργιακό αγώνα», με σύνθημα «Μπροστά οι δικές μας ανάγκες - Οχι τα κέρδη των λίγων», ήταν η κατακλείδα της μαζικής σύσκεψης που έγινε το απόγευμα της Τετάρτης 7 Νοέμβρη στα γραφεία του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας, με τη συμμετοχή Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων και Σωματείων που έχουν πάρει αποφάσεις για απεργιακή κινητοποίηση.
Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε για να συζητηθεί η οργάνωση της απεργίας, την οποία αναγκάστηκε να κηρύξει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ για τις 28 Νοέμβρη, αφού είχαν ήδη παρθεί απεργιακές αποφάσεις από 27 δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις και 237 πρωτοβάθμια σωματεία.
Μαζί με την ανάγκη να μπουν ακόμα περισσότερες δυνάμεις στη μάχη, να αποκαλυφθεί πλατιά ο υπονομευτικός ρόλος του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, στη χτεσινή σύσκεψη τονίστηκε επίσης η ανάγκη να ενταθούν αντίστοιχα οι προσπάθειες για την επιτυχία της απεργίας των εργαζομένων στο Δημόσιο στις 14 Νοέμβρη.
Υπογραμμίστηκε επίσης ότι την ίδια μέρα, στις 14 Νοέμβρη, σε κλάδους όπου υπάρχουν προϋποθέσεις, όπως προκύπτει μέχρι τώρα για τις Κατασκευές, θα οργανωθούν κλαδικές απεργιακές κινητοποιήσεις, ως βήμα που θα συμβάλει στην επιτυχία και της πανελλαδικής απεργίας στις 28 Νοέμβρη.
Η σημερινή σύσκεψη οργανώθηκε με πρωτοβουλία των Ομοσπονδιών Οικοδόμων, Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, Φαρμάκου - Καλλυντικού, Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος, Τύπου και Χάρτου καιΛογιστών.
Την εισηγητική ομιλία έκανε ο Γιάννης Τασιούλας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ (διαβάστε παρακάτω ολόκληρη την ομιλία). Ακολούθησαν τοποθετήσεις από Ομοσπονδίες και σωματεία.
Στις απολύσεις συμβασιούχων, στην επέκταση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ολιγόμηνων κακοπληρωμένων προγραμμάτων στους δήμους αναφέρθηκε ο Γεράσιμος Τσελέντης, αντιπρόεδρος του Συνδικάτου ΟΤΑ Αττικής και πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Κορυδαλλού. «Η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή για να μην ανοίγει τα μάτια», τόνισε και υπενθύμισε ότι το Συνδικάτο προχωρά την Πέμπτη 8 Νοέμβρη σε κινητοποίηση για το δικαίωμα όλων των εργαζομένων στη δουλειά.     
Την εικόνα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε έναν κερδοφόρο κλάδο μετέφερε ο Γιάννης Σχοινάς, πρόεδρος του Συνδικάτου Γάλακτος, Τροφίμων και Ποτών Αττικής. Αναφερόμενος στο ρόλο των εργοδοτικών - κυβερνητικών συνδικαλιστών, υπενθύμισε το ρόλο τους στην κλαδική απεργία, τον περασμένο Μάρτη, που χαρακτήριζαν «κομματική» την κινητοποίηση που είχε αιχμή το αίτημα για υπογραφή κλαδικών ΣΣΕ. Στην κατεύθυνση της προετοιμασίας της απεργίας υπογράμμισε τη δουλειά που σχεδιάζει το Συνδικάτο σε μετανάστες εργάτες γης, αλλά και με παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς.
Για την πραγματοποίηση απεργίας στον κλάδο στις 14 Νοέμβρη κόντρα στις άσχημες συνθήκες δουλειάς και αμοιβής, μίλησε ο Δημήτρης Αλεξόπουλος, πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ιδιωτική Υγεία. Όπως εξήγησε, η επιτυχία της κλαδικής απεργίας μπορεί να γίνει βήμα κλιμάκωσης για την πανεργατική απεργία στις 28 Νοέμβρη.
Την απόφαση για απεργία στις 14 Νοέμβρη μετέφερε ο Δημήτρης Πετρόπουλος, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μηχανικών του Δημοσίου (ΠΟΕΜΥΔΑΣ). (Δείτε εδώ το video).
Τη στοίχιση της πλειοψηφίας του Εργατικού Κέντρου Αθήνας πίσω από τη ΓΣΕΕ στηλίτευσε ο Νίκος Μαυροκέφαλος, μέλος της Εκτελεστικής του Επιτροπής με την ΔΑΣ. Δεν εξαρτώνται όλα από εμάς, αλλά εξαρτώνται πολλά από εμάς, είπε, υπενθυμίζοντας το πλατύ άνοιγμα και τη συζήτηση με την οποία προέκυψαν αποφάσεις Σωματείων για την πραγματοποίηση απεργίας, μέσα από μαζικές διαδικασίες στις οποίες στην Αττική πήραν μέρος 6.000 εργαζόμενοι. «Αυτή είναι μια πραγματική δουλειά από τα κάτω», τόνισε και σημείωσε πως δείχνει το δρόμο για τη συνέχεια. (Δείτε εδώ το video).
Για το δυναμικό «παρών» των συνταξιούχων στις απεργιακές κινητοποιήσεις διαβεβαίωσε ο Δήμος Κουμπούρης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ. Υπενθύμισε ότι οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις βρίσκονται σε ρυθμούς προετοιμασίας μεγάλων περιφερειακών και μιας πανελλαδικής συγκέντρωσης. Σχολιάζοντας την προσπάθεια αποπροσανατολισμού των συνταξιούχων, σημείωσε πως αν όλοι όσοι σπεύδουν να καταθέσουν αιτήσεις έπαιρναν τη θέση τους στον αγώνα, δεν θα χρειαζόταν καμία αίτηση, αγωγή, μακρόχρονη και με αβέβαιο αποτέλεσμα δικαστική διαδικασία.
Απέναντί μας δεν έχουμε μόνο τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό, αλλά και την εργοδοσία, σημείωσε ο Τάσος Τσιαπλές, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λάρισας. Το Εργατικό Κέντρο έχει προγραμματίσει για την Πέμπτη 8 Νοέμβρη διευρυμένη συνεδρίαση, με θέμα την ουσιαστική προετοιμασία ώστε να μετρήσει περισσότερες δυνάμεις στο δρόμο στην επικείμενη απεργία. (Δείτε εδώ το video).
Την καθημερινή ακούραστη δουλειά που οδήγησε σήμερα σε μια γενική συνέλευση στην οποία πήραν μέρος 850 εργαζόμενοι στην Περιφέρεια Αττικής μετέφερε η Βέτα Πανουτσάκου, πρόεδρος της ΟΣΥΑΠΕ. Ξεκαθάρισε πως οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο δεν μπορούν να μένουν με τα χέρια σταυρωμένα όταν βλέπουν τα παιδιά τους να δουλεύουν για 400 ευρώ και τους συναδέλφους τους που δουλεύουν με προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας» να πολλαπλασιάζονται. Στηλίτευσε το υπονομευτικό παιχνίδι ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ το οποίο πρέπει να συναντήσει την πιο πλατιά καταδίκη από τους εργαζόμενους. (Δείτε εδώ το video).
Το μήνυμα της επιτυχίας της απεργίας πρέπει να φτάσει στους χώρους δουλειάς, σημείωσε ο Παναγιώτης Κατάρας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τύπου και Βιομηχανίας Χάρτου. Επισήμανε ότι η Ομοσπονδία δεν ξεκινά από το μηδέν αφού έχει ήδη διοργανώσει εβδομάδα δράσης για τις ΣΣΕ.
Στα «επιχειρήματα» με τα οποία οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού στον κλάδο αποθεώνουν τον «κοινωνικό διάλογο» ενώ ξορκίζουν, υπονομεύουν και συκοφαντούν  τον αγώνα και τη σύγκρουση, αναφέρθηκε ο  Γιώργος Στεφανάκης, πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού, Τουρισμού και Ξενοδοχείων Αττικής. Επισήμανε την ανάγκη να ανοίγει γύρω απο αυτά η συζήτηση με τους εργαζόμενους.
Την άρνηση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ να εγγράψει στη δύναμή της το Εργατικό Κέντρο Λαμίας, την ίδια στιγμή που έχει ανοίξει την αγκαλιά της στους συνδικαλιστές που διέλυσαν το προϋπάρχον δευτεροβάθμιο όργανο όταν αποκαλύφθηκε το φαγοπότι που είχαν στήσει με τα προγράμματα κατάρτισης υπενθύμισε ο Αλέξης Αλεξόπουλος, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, στην παρέμβασή του.
Απεργία στις 28 Νοέμβρη προετοιμάζει και το Εργατικό Κέντρο Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου, όπως μετέφερε ο Γιώργος Μαμάκας, μέλος της διοίκησής του. 
Με παρακαταθήκη τη δράση που έχει σχεδιάσει και υλοποιεί για τη διεκδίκηση Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης, το Συνδικάτο Φαρμάκου Αττικής προετοιμάζει την απεργία. τόνισε ο πρόεδρός του, Στάθης Σταθουλόπουλος.
1 / 5

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ!! ΓΙΑ ΤΟ ΡΌΛΟ ΤΩΝ ΠΑΣΚΕ ΔΑΚΕ και ΜΕΤΑ στη ΓΣΕΕ !!


Πριν λίγο καιρό δεκάδες σωματεία, εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες αποφάσισαν να προχωρήσουν σε απεργία στις 8 Νοέμβρη.
Στις 8 Νοέμβρη λέω.
Όταν έφεραν την πρότασή τους για απεργία στις 8 Νοέμβρη στο μεγαλύτερο εργατικό κέντρο της χώρας,
το ΕΚ Αθήνας, και την ΑΔΕΔΥ, 
οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ (ΠΑΣΟΚ), ΔΑΚΕ (ΝΔ) και ΜΕΤΑ (ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ) είπαν
¨Και γιατί να γίνει στις 8;; Να γίνει στις 14!!¨
Οπότε πάμε το παιχνίδι από την αρχή:
¨Έχω μια κολοκυθιά που κάνει απεργία στις 14 του μήνα!!¨
Έτσι 18 Εργατικά Κέντρα, 12 Ομοσπονδίες, 212 Σωματεία πίστεψαν ότι ¨η μάνα θα κάνει" απεργία στις 14 του μήνα κι αποφασίζουν απεργία για τις 14 Νοέμβρη. Μαζί κι η ΑΔΕΔΥ:
Στις 14 λέω.
Και έρχονταιι οι ΠΑΣΚΕ ΔΑΚΕ και ΜΕΤΑ στη ΓΣΕΕ
και τι προτείνουν λέτε;;;;
Δια στόματος εργατοπατέρα του ΜΕΤΑ (ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ) προτείνουν στη ΓΣΕΕ απεργία στις 28 Νοέμβρη!!
Και ποιοι συμφώνησαν αμέσως λέτε;;
ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ!
Είπε δηλ η ΓΣΕΕ: ¨Και γιατί να γίνει απεργία στις 14 του μήνα; Εγώ θα κάνω στις 28!
Έχω μια κολοκυθιά που κάνει απεργία στις 28 του μήνα!¨
Όχι, για να δείτε τι σκατά ψηφίζετε.
Και δε λένε εξαρχής:" δε θέλουμε απεργία εμείς.
Τι είμαστε τιποτα εργατουπάλληλοι με χαμηλούς μισθούς;;"
Παρά μόνο κάθονται και παίζουν την κολοκυθιά!!
Και σε αυτό το σημείο ταιριάζει ταμάμ η παροιμία
¨εδω ο κόσμος καίγεται και η πουτάνα λούζεται.¨
Απ' τα σχόλια:

Σχόλια
Lazaros Papachrisostomidis Πριν λιγο καιρο,καποια σωματεια βασης ψηφισαν αμεσοδημοκρατικα για απεργια την 1η Νοεμβρη!Και την πραγματοποιησαν,με επιτυχια,σημερα.Καποιοι,θελησαν να μεταφερθει στις 8 Νοεμβρη!Και τωρα σερνονται ολοι στις 14...Σωματεια ταξικα,μαζικα,ενωτικα,κοντρα σε επαγγελματιες και εργατοπατερες!!!
Διαχείριση

Thesska Katerina Δε γνωρίζω ποια σωματεία βασης ήταν αυτά και γιατί τα 212 σωματεία έπρεπε να συρθούν από αυτά τα σωματεία. Επίσης δε γνωρίζω πότε και πού σε ποιο όργανο συζητήθηκε αυτή η πρόταση. Τέλος δεν ξέρω πώς μετράτε την επιτυχία. Βάση της απομόνωσης κάποιων λιγοστών σωματείων που ήθελαν στις 1 Νοέμβρη;
Διαχείριση
Τέλειο!

Thesska Katerina Η κοινωνία δεν πήρε χαμπάρι καμία απεργία στις 1. Παει να πει προπαγανδιση κ συμμετοχη τιποτα.Δε βλέπω επιτυχία σε αυτό.
Διαχείριση

Thesska Katerina Κ ένα σωματείο από τα κάτω (τα άλλα 212 είναι από τον ουρανό ) της Θεσσαλονίκης καλεί στα Χαυτεια σε συγκέντρωση; ;;εχει χαυτεια η Θεσσαλονίκη ;;
Διαχείριση
Vaggelis Primitive Θέλουνε τους εργάτες υποταγμένους ...αλλά δεν τους περνάει
Διαχείριση

Δήμος Στράτος Και το μνι κΣΥΡΙΖεται
Διαχείριση

Lazaros Papachrisostomidis Οποιος την αστικη ταξη ακολουθει και την προεκταση της στο εργατικο,γραφειοκρατικο κινημα μπορει να συζητα απεργια ως...τις 28 τκυ μηνος,και να καγχαζει αυταρεσκα...Αυτο ομως δεν αλλαζει την πραγματικοτητα,και ο,τι γινει θα γινει περα απο κομματικες γραφειοκρατιες!!
Διαχείριση

Thesska Katerina Όποιος θέλει το μαγαζάκι του λοιπόν στο κίνημα για να το παίξει αγωνιστής μπορεί να απεργεί όποτε θέλει (αν απεργεί εντελει) και φυσικά ερήμην της εργατικής τάξης. Αα και που σαι...αυτές οι αριστεριστικες συλλογικότητες που τους έχει γυρίσει την πλάτη η εργατική τάξη εδώ και αιώνες είναι τόσο γραφειοκράτες που διασπούνται συνεχώς για να ναι όλοι γραμματείς κ φαρισαιοι. Ενώ είναι τρεις κι ο κούκος.
Διαχείριση

Lazaros Papachrisostomidis Να δεις ποσο γυρναει την πλατη της σε ρεφορμιστικες γραφειοκρατιες!!
Διαχείριση

χρηστος τερζοπουλος Να δεις πόσο της γυρνάει στους ανταρσιοπληκτους
Διαχείριση

Η απεργία θα γίνει παρά τις υπονομευτικές τακτικές της ΓΣΕΕ (VIDEO)

«Η απεργία θα γίνει και θα είναι ντάλα μεσημέρι!». Με αυτή τη φράση, αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης της διοίκησης της ΓΣΕΕ, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έκαναν καθαρό προς την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, ότι η υπονομευτική τακτική της ενάντια στους αγώνες της εργατικής τάξης, που με λύσσα ξεδίπλωσε όλες τις τελευταίες εβδομάδες, δεν θα περάσει. Οι εργάτες θα βρούνε τον τρόπο και τη δύναμη να οργανώσουν την απεργιακή τους απάντηση απέναντι στην εργοδοσία και την κυβερνητική αντεργατική πολιτική που με την τακτική της στηρίζει η πλειοψηφία.
Πριν την έναρξη της συνεδρίασης της διοίκησης της ΓΣΕΕ, έξω από τα γραφεία της η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ παραχώρησε συνέντευξη Τύπου, που με την παρουσία δεκάδων εκλεγμένων συνδικαλιστών, μετατράπηκε σε μια μαζική συγκέντρωση στην οποία διατράνωσαν την απαίτησή τους για προκήρυξη απεργίας, και κατήγγειλαν τον υπονομευτικό ρόλο του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Η συνεδρίαση της ολομέλειας της διοίκησης της ΓΣΕΕ θα μείνει στην ιστορία ως μνημείο εργατοπατερισμού, αφού με σχέδιο και με μοιρασμένους ρόλους ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΜΕΤΑ «έδωσαν τα ρέστα τους», για να σαμποτάρουν το απεργιακό μέτωπο, που ήδη σχηματίστηκε τις προηγούμενες μέρες, με τις απεργιακές αποφάσεις 18 Εργατικών Κέντρων (όπως το ΕΚΑ, το μεγαλύτερο της χώρας, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, Πάτρας, Λάρισας, Ιωαννίνων κ.α.), 12 Ομοσπονδιών και 212 πρωτοβάθμιων Σωματείων, καθώς και της ΑΔΕΔΥ.
Οι δυνάμεις του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού, ενώ είχαν προηγηθεί αποφάσεις δεκάδων Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών για απεργία στις 8 Νοέμβρη, πρότειναν σε ΕΚΑ και ΑΔΕΔΥ, απεργία για τις 14 Νοέμβρη. Όταν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις πού ήδη είχαν ορίσει απεργία για τις 8 Νοέμβρη, συμφώνησαν στη νέα ημερομηνία, οι ίδιες αυτές συνδικαλιστικές δυνάμεις στη ΓΣΕΕ, αποφάσισαν άλλη ημερομηνία... για τις 28 Νοέμβρη!
Στην άθλια αυτή μεθόδευση διακρίθηκε ο επικεφαλής του ΜΕΤΑ, Θ. Βασιλόπουλος ο οποίος μετά από ένα λογύδριο για την «αναποτελεσματικότητα των αγώνων», πρότεινε να γίνει απεργία στις 28 Νοέμβρη, όταν ο ίδιος συνδικαλιστής στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, είχε προτείνει απεργία για τις 14 Νοέμβρη. Πρόταση στην οποία έσπευσαν να συμφωνήσουν ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, που αρχικά είχαν προτείνει απεργία για τις αρχές Δεκέμβρη, παίζοντας απο κοινού το «παιχνίδι της κολοκυθιάς».
Στην πραγματικότητα βέβαια η πλειοψηφία ούτε ήθελε, ούτε θέλει την απεργία. Άλλωστε και οι τρεις παρατάξεις την είχαν από κοινού απορρίψει στη συνεδρίαση της ΕΕ της ΓΣΕΕ. «Σύρθηκαν» σε αυτή την απόφαση, κάτω από τη σφοδρή πίεση που ασκήθηκε από τις αποφάσεις των εργατικών κέντρων, των ομοσπονδιών και σωματείων και με μοναδική σκοπιμότητα, το πως θα υπονομεύσουν το απεργιακό μέτωπο της εργατικής τάξης, δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Απ’ αυτό το στόχο δεν παραιτούνται ούτε μετά την απόφαση στην οποία αναγκάστηκαν να καταλήξουν, καθώς ο υπονομευτικός τους ρόλος είναι οι μόνες «περγαμηνές» που έχουν να επιδείξουν απέναντι σε κυβέρνηση και εργοδοσία τους οποίους υπηρετούν.
Μιλώντας στους συγκεντρωμένους ο Γιάννης Τασιούλας, μέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων επισήμανε ότι πρόκειται για μια απόφαση «κόντρα σε ένα απεργιακό ρεύμα που έχει διαμορφωθεί», προσθέτοντας ότι η ΓΣΕΕ «δείχνει ότι είναι σε άμεση επικοινωνία και επιχειρησιακό σχεδιασμό και με την κυβέρνηση και το υπουργείο και τον ΣΕΒ γιατί εκ του αποτελέσματος όλοι αυτοί βουλεύονται από αυτή την τακτική». «Ένα είναι σίγουρο η απεργία θα γίνει», τόνισε ο Γ. Τασιούλας. (Δείτε επάνω βίντεο).
Στην παρέμβασή του στη συνεδρίαση της Διοίκησης της ΓΣΕΕ, ο Γιώργος Πέρροςμέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ κατέθεσε εκ μέρους της ΔΑΣ την πρόταση των Συνδικάτων για απεργία στις 14 Νοέμβρη.
Μεταξύ άλλων, επισήμανε ότι «οι αποφάσεις πάρθηκαν με τεράστια προσπάθεια μέσα από την αξιοποίηση των συλλογικών διαδικασιών, Γενικών Συνελεύσεων, συσκέψεων, συγκεντρώσεων. Να αποφασίσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με τη συμμετοχή τους, να εκφράσουν τη γνώμη τους. Να μπουν στη μάχη στην οργάνωσης της απεργίας. Είναι σημαντική βοήθεια οι πρωτοβουλίες σημαντικών κλάδων, όπως των οικοδόμων, των τροφίμων, του φαρμάκου, του μετάλλου, των λογιστών, των εργαζομένων στην "Cosco". Αποτελεί σημαντικό στοιχείο ότι οι απεργιακές αποφάσεις πάρθηκαν με τη συμμετοχή μέχρι σήμερα 6.000 εργαζομένων, μόνο στην Αττική, στις συλλογικές διαδικασίες των συνδικάτων. Μας φτάνει αυτό; Όχι δεν είμαστε ικανοποιημένοι, όμως δείχνει ότι ο δρόμος είναι αυτός και έτσι θα συνεχίσουμε».
Ο Γ. Πέρρος τόνισε ότι «η εργατική τάξη πρέπει να δώσει απάντηση στη νέα επεξεργασμένη και με νέα χαρακτηριστικά επίθεση που δέχεται από την εργοδοσία και το πολιτικό της προσωπικό και φυσικά από την κυβέρνηση. Εδώ κρινόμαστε όλοι, αν θα συμβάλουμε στην οργάνωση της απάντησης αυτής όπως πρέπει και με την απαιτούμενη κλιμάκωση, ή αν θα συνεχιστεί ο εκφυλισμός των κινητοποιήσεων με "τουφεκιές" στον αέρα.
Έτσι, δίνεται και η δυνατότητα κλιμάκωσης για τον προϋπολογισμό, που θα φέρει νέο πετσόκομμα για τους εργαζόμενους.
Η γραμμή και το πλαίσιο μας είναι γνωστά, κρυστάλλινα και με αυτά παλεύουμε στο κίνημα. Εδώ, όμως, ο καθένας από την πλειοψηφία πρέπει να τοποθετηθεί ξεκάθαρα. Θα πάρει η ΓΣΕΕ απόφαση κινητοποίησης τέτοια που να βοηθάει έστω και τυπικά το εργατικό κίνημα να απαντήσει στην εφαρμογή του Ν. Βρούτση - Αχτσιόγλου ή θα πάρει απόφαση υπονόμευσης και στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής;».