Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νεο"αριστεροί". Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νεο"αριστεροί". Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2019

Αποκαλύψεις «Deutsche Welle»: Aπ' τo 2012 ο Τσίπρας τα είχε βρει με την Μέρκελ !!

Μετά τις εκλογές του 2012 το Βερολίνο διατηρούσε μέσω της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα και του τότε πρέσβη Βόλφγκανγκ Ντολντ ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

Το «φόβητρο», ο «μικρός που μάθαινε γρήγορα» και οι δίαυλοι...

Copyright 2018 The Associated
«Το φόβητρο της Αριστεράς δεν προκαλούσε σε κανέναν στο Βερολίνο ανατριχίλα - παρά τα δημόσια "Go Back Mrs. Merkel" του Αλέξη Τσίπρα. 
Η καγκελάριος ήταν πολύ καλύτερα ενημερωμένη για την κατάσταση των πραγμάτων στην Ελλάδα και τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (...) 
Μετά τις εκλογές του 2012 το Βερολίνο διατηρούσε μέσω της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα και του τότε πρέσβη Βόλφγκανγκ Ντολντ ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αποτέλεσμα αυτών των σχέσεων ήταν η συνάντηση Τσίπρα - Σόιμπλε για τα οικονομικά της Ελλάδας τον Ιανουάριο του 2013 στο Βερολίνο. (...) τον Σεπτέμβριο του 2014 πραγματοποιείται στο Βερολίνο μια ίσως σημαντικότερη συνάντηση. Με πρωτοβουλία του τότε υφυπουργού Εργασίας και άλλοτε εκτελεστικού συμβούλου της ΕΚΤ Γιοργκ Ασμουσεν, στελέχη των γερμανικών υπουργείων Οικονομικών και Οικονομίας συζητούσαν για ώρες στο υπουργείο Εργασίας (...) με τους Γιάννη Δραγασάκη, Γιώργο Σταθάκη αλλά και Γιώργο Χουλιαράκη. Οι Γερμανοί τεχνοκράτες κυριολεκτικά "ανέκριναν" τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ για τις προθέσεις τους εφόσον αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Για μια ακόμη φορά το Βερολίνο διαπίστωνε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε ανατρεπτική δύναμη συνιστούσε και ούτε στόχευε στην έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη».
***
Τα παραπάνω που δημοσιεύτηκαν μέσα στη βδομάδα από την «Deutsche Welle», και βέβαια δεν διαψεύστηκαν, είναι αποκαλυπτικά για τους ανοιχτούς διαύλους που διατηρούσε ήδη από το 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ με τη γερμανική κυβέρνηση, που την ίδια περίοδο υποτίθεται ότι κατήγγειλε με «παχιά λόγια» και μεγάλες κουβέντες στο εσωτερικό.
Η «Deutsche Welle» αναφέρει ακόμα ότι στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν με την κυβέρνηση πλέον ΣΥΡΙΖΑ το πρώτο εξάμηνο του 2015, «η Αγκελα Μέρκελ σχημάτισε την εντύπωση ότι ο Αλ. Τσίπρας επιχειρηματολογεί επί της ουσίας, ότι όντως έχει την πρόθεση να βγάλει τη χώρα του από την οικονομική κρίση, ότι θέλει μεταρρυθμίσεις (...) και ότι "ο μικρός μαθαίνει γρήγορα"», βασιζόμενη, όπως λέει το δημοσίευμα, στην πορεία του χρόνου και στη «συνέπεια που επιδείκνυε ο κ. Τσίπρας στην υλοποίηση των μνημονιακών δεσμεύσεων, αλλά και η ταχύτητα με την οποία προσαρμοζόταν στο ευρωπαϊκό juste milieu» (σ.σ. «χρυσή τομή»).
Οι αναφορές αυτές, όπως και παλιότερα δημοσιεύματα για τα «κανάλια επικοινωνίας» του ΣΥΡΙΖΑ με κέντρα των ΗΠΑ, πολύ πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση, αν μη τι άλλο επιβεβαιώνουν ότι την περίοδο εκείνη, εν μέσω ανταγωνισμών και σεναρίων για την πορεία της κρίσης στην Ευρωζώνη, έκλεισαν πολλά «deals», που καμιά σχέση δεν είχαν βέβαια με τα «go back κυρία Μέρκελ» και άλλα ευτράπελα, με τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ «κατάπιε» τις όποιες αντιδράσεις υπήρχαν τότε στα μνημόνια και στην αντιλαϊκή πολιτική.
Οι νέες αυτές αποκαλύψεις επιβεβαιώνουν δηλαδή τη βρώμικη αποστολή που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη από τότε για την αστική τάξη, την οποία βέβαια ολοκλήρωσε αμέσως μετά ως κυβέρνηση, φορτώνοντας στον λαό ένα ακόμα μνημόνιο και εκατοντάδες αντιλαϊκούς νόμους, αλλά και μπλέκοντας τη χώρα πολύ βαθύτερα στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.
Το «χρίσμα» άλλωστε της αστικής διαχείρισης, από την αστική τάξη και πολύ περισσότερο τους ιμπεριαλιστές, δεν δίνεται χωρίς τις ανάλογες δεσμεύσεις και «διαβεβαιώσεις».
Επιβεβαιώνεται επίσης ότι το ενδεχόμενο «εξόδου της χώρας από το ευρώ» «παίχτηκε» ως σενάριο στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης και διαπραγμάτευσης για το μέλλον της ΕΕ και της Ευρωζώνης, με βασικούς παίκτες τη Γερμανία, τη Γαλλία, τις ΗΠΑ, τους θεσμούς της ΕΕ και το ΔΝΤ, καθώς και άλλων επιχειρηματικών συμφερόντων και ότι δεν ήταν θέμα «επιλογής» της μιας ή άλλης πολιτικής δύναμης.
Σε αυτήν την κατεύθυνση αξιοποιήθηκε η εξάμηνη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την ΕΕ και το ΔΝΤ, που γινόταν για λογαριασμό συμφερόντων τμημάτων του κεφαλαίου και με τη στήριξη «διεθνών» και κυρίως «υπερατλαντικών» συμμάχων.
Χωριό που φαίνεται...
Το περιεχόμενο άλλωστε της πολιτικής που θα ασκούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε διαφανεί εγκαίρως. 
Τον Γενάρη του 2013, ο Αλ. Τσίπρας σε επίσκεψή του στις ΗΠΑ δήλωνε ευθαρσώς: 
«Υπάρχει κάτι να φοβηθεί κανείς από την Αριστερά στην Ελλάδα; Με ποιο τρόπο είμαστε ριζοσπαστικοί; Οι κινδυνολόγοι θα σας πουν ότι το κόμμα μας, αν έρθει στην κυβέρνηση, θα σκίσει τη δανειακή σύμβαση με την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ, θα βγάλει τη χώρα έξω από την Ευρωζώνη, θα διακόψει τους δεσμούς της Ελλάδας με την πολιτισμένη Δύση, ότι η Ελλάδα θα γίνει μια νέα Βόρεια Κορέα. Αυτό είναι κινδυνολογία στα χειρότερά της. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα μου, δε θέλει τίποτα από αυτά. Ημασταν πάντα, και πάντα θα παραμείνουμε, ένα ευρωπαϊκό κόμμα... Ετσι, αν οι ριζοσπαστικές πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορούν στο να βγάλει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη. Και αν δεν πρόκειται να σκίσει τις συμφωνίες μας με την Ευρωπαϊκή Ενωση, τι σημαίνει η ετικέτα μας ως Ριζοσπαστικής Αριστεράς; Σημαίνει ότι είμαστε έτοιμοι για ριζικές μεταρρυθμίσεις στο κράτος, ώστε να δημιουργηθεί ένα σταθερό περιβάλλον δικαιοσύνης, αναδιανομής του πλούτου και επενδύσεων».
Και ποια γνώμη σχημάτισαν ήδη από τότε οι «οικοδεσπότες» του στην Αμερική; Ο γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Brookings, Μπιλ Ανθολις, δήλωνε ότι ο Αλ. Τσίπρας έκανε «προσπάθεια να πείσει το αμερικανικό κατεστημένο ότι δεν αποτελεί ανατρεπτική δύναμη και δεν προσπαθεί να γκρεμίσει τον δυτικό καπιταλισμό» και «ένα καλό πρώτο βήμα» σ' αυτή την κατεύθυνση. Ακόμα: «Υπήρχε αρχικά μια ανησυχία (...) Οποιοσδήποτε ηγείται ενός πολιτικού φορέα που ονομάζεται Ριζοσπαστικός Συνασπισμός της Αριστεράς, προκαλεί σκεπτικισμό εδώ. Και γι' αυτό τον ρώτησα και του έδωσα την ευκαιρία να εξηγήσει ότι ίσως εκπροσωπεί κάτι λιγότερο ριζοσπαστικό απ' ό,τι φαίνεται εκ πρώτης όψεως».
Ο Ντομένικο Λομπάρντι, στέλεχος του Broοkings, δήλωνε στη «Wall Street Journal» ότι «αυτό το ταξίδι δείχνει τη συνεχή εξέλιξη του πολιτικού του προφίλ προς μια σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση».
Αλλά και στην ΕΕ ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε εξαρχής ένθερμους υποστηρικτές. Πρώτος και καλύτερος ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν Ρομάνο Πρόντι(αρχιτέκτονας της Συνθήκης της Λισαβόνας, του Ευρωσυντάγματος και άλλων αντιδραστικών αντιλαϊκών περγαμηνών), που δήλωνε στο συνέδριο του ιδρύματος «The European House: Ambrosetti», στη λίμνη Κόμο της Ιταλίας, τον Σεπτέμβρη του 2014: «Ανέπτυξε (σ.σ. ο Αλ. Τσίπρας) έναν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα διάλογο, με εποικοδομητική διαλεκτική. Δεν ζήσαμε τίποτα από τα όσα αντιστοιχούν στις γραφικές συγκρούσεις που κάποιοι έχουν στο μυαλό τους, για τέτοιου είδους συναντήσεις. Ηταν θετικό και για τον Αλέξη Τσίπρα και για εμάς».
Και τα επόμενα χρόνια τα εύσημα διαδέχονταν το ένα το άλλο. Ο γγ του ΟΟΣΑ Ανχελ Γκουρία χαρακτήριζε τον Τσίπρα «το ανερχόμενο αστέρι της διεθνούς σκηνής»! Ο Ευρωπαίος επίτροπος Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί δήλωνε: «Μετά τον φόβο μου όταν ανέβηκε στην εξουσία το 2015, στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα τελικά ανακάλυψα έναν λαμπρό, επιδέξιο και γενναίο άνθρωπο που πέτυχε να μεταστρέψει το λαό του. Αποκαλύφθηκε πολιτικός άνδρας. Με τον Αλέξη Τσίπρα, τον επικεφαλής της ελληνικής ριζοσπαστικής αριστεράς, που έγινε επικεφαλής μίας "υπεύθυνης" αριστεράς, η συνεννόηση ήταν καλή. Ο Τσίπρας προτίμησε να κάνει ρεαλιστική πολιτική»...
«Το εξής ένα»...
Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν εκτός των άλλων και ότι η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν προδιαγεγραμμένη και μόνο κακόγουστο αστείο ήταν τα παραμύθια περί «ριζοσπαστικής δύναμης», που δήθεν «ξεστράτισε κάπου στην πορεία», όπως λέγαν τότε και πολύ περισσότερο μετά το δημοψήφισμα του 2015 οι κάθε λογής οπορτουνιστές που έβαζαν πλάτη ώστε να οδηγηθεί ο λαός μια ώρα αρχύτερα στην παγίδα, στον εγκλωβισμό του στην πολιτική του κεφαλαίου, με «ριζοσπαστική» μάσκα.
Επιβεβαιώνεται επίσης ότι η όλη διαπραγμάτευση από τον Γενάρη μέχρι τον Ιούλη του 2015 δεν αφορούσε ποτέ τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά αποτέλεσε παζάρι ανάμεσα σε επιχειρηματικά συμφέροντα και με πλάτες ισχυρών διεθνών δυνάμεων.
Αλλωστε, η καπιταλιστική οικονομία και εξουσία έχει τους δικούς της νόμους. Σε ανύποπτο χρόνο, το μακρινό 2014, το εξηγούσε και ο τότε πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος, όταν δήλωνε σε συνέντευξή του πως καθόλου δεν τον ανησυχούσε το να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, γιατί ανεξάρτητα από τη «ρητορική» και τα «ιδεογράμματα» του κάθε κόμματος, «έχει κι η σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα ορισμένα, ας πούμε, "δόγματα ". Ενα από αυτά λέει ότι (...) η προοπτική μιας νέας ανάπτυξης μπορεί να προέλθει σήμερα μόνο από τις δυνάμεις της παραγωγικής οικονομίας. Ποια κυβέρνηση μπορεί να το αγνοήσει αυτό και να επιτύχει;».
Μερικούς μήνες μετά τον Νοέμβρη του 2014 και ελάχιστους πριν ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει τη διακυβέρνηση, και ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, Μ. Σάλλας, απαντώντας σε ερώτημα δημοσιογράφου σχετικά με το αν η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία μπορεί να λειτουργήσει ως φόβητρο για τις ξένες αγορές, απάντησε: «Η χώρα έχει δημοκρατία. Εχει υιοθετήσει τον πρώτο πυλώνα της Ευρώπης, που είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία. Αρα, λοιπόν, είναι ανοιχτή η πόρτα σε αυτούς που πιστεύουν στην κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ο δεύτερος μεγάλος πυλώνας είναι η αγορά, για την υποστήριξη της ανάπτυξης, της εξέλιξης και της τεχνολογίας. Επομένως, εγώ δεν ανησυχώ για τίποτα στην περίπτωση που υπάρχουν υιοθετημένες και εφαρμοζόμενες οι βασικές ευρωπαϊκές αρχές».
Την ίδια περίοδο, ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γκ. Χαρδούβελης, σχολιάζοντας την εξέλιξη των διαβουλεύσεων με την τρόικα, παραδεχόταν ότι «το ΔΝΤ εμφανίζεται αδιάφορο για το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα»,παραδοχή που μεταφράστηκε στον αστικό Τύπο ως εξής: «Δεν μας νοιάζει ποιος θα είναι κυβέρνηση».
Εκτοτε κύλησε νερό στ' αυλάκι, για να φτάσουμε στη ΔΕΘ του 2018 και στην αποτίμηση των διακηρύξεων απ' το βήμα της εκ μέρους των εργοδοτικών ενώσεων (Κεντρική Ενωση Επιμελητηρίων, ΕΣΕΕ) που «έτριβαν τα χέρια» τους, καθώς διαπίστωναν ότι οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αστικής διαχείρισης, «όλοι υιοθέτησαν παρόμοια ατζέντα».
Ενώ μόλις πρόσφατα, λίγο πριν την αλλαγή σκυτάλης στην αστική διακυβέρνηση, ο ΣΕΒ διαπίστωνε με ικανοποίηση ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ νομοθέτησε πάνω από το 65% των «προτάσεών» του, παροτρύνοντας την επόμενη κυβέρνηση να συνεχίσει στον ίδιο καλό δρόμο.
Την ταύτιση στα βασικά αυτά ζητούμενα παρουσίαζε με εύγλωττο τρόπο και ο δημοσιογράφος - βουλευτής πλέον της ΝΔ, Μπ. Παπαδημητρίου - σχολιάζοντας πως «τα προγράμματα ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ είναι το εξής ένα. Το θέμα είναι ποιο θα εμπιστευτείς. Θα εμπιστευτείς το πραγματικό προϊόν να στο βγάλει πέρα, ή θα εμπιστευτείς το κατά μίμηση προϊόν και μάλιστα της τελευταίας στιγμής;».
Πρόκειται για παραδοχή «εκ των ων ουκ άνευ»! Μια ματιά στα προγράμματα, στις διακηρύξεις, στις δεσμεύσεις που το καθένα απ' αυτά τα δύο κόμματα έχει αναλάβει απέναντι στο εγχώριο κεφάλαιο και στις διεθνείς οργανώσεις του, αρκεί για να την επιβεβαιώσει. Μια ανάγνωση των ομιλιών Τσίπρα και Μητσοτάκη σε Ελληνοαμερικανικά Επιμελητήρια, στις Γενικές Συνελεύσεις του ΣΕΒ, στα συνέδρια του ΣΕΤΕ είναι υπεραρκετή να πείσει και τον πλέον καχύποπτο για τη σύμπλευση των δύο βασικών «παικτών» του αστικού πολιτικού συστήματος, για το ότι το «πρόγραμμα» παρά τις επιμέρους διαφορές είναι «το εξής ένα», αυτό που υπαγορεύουν οι στρατηγικοί στόχοι της αστικής τάξης, των επιχειρηματικών ομίλων.
Αυτός είναι εξάλλου και σήμερα ο «μπούσουλας» και στις διεργασίες «μετασχηματισμού» του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να ανταποκρίνεται στο ρόλο του στις νέες συνθήκες ως ο ένας εκ των δύο βασικών «πυλώνων» της αστικής διακυβέρνησης, σήμερα ασκώντας «υπεύθυνη» και «εποικοδομητική» αντιπολίτευση από τη σκοπιά των στόχων του κεφαλαίου και υπερασπιζόμενος τη δική του αντιλαϊκή «παρακαταθήκη», αύριο ως αξιόπιστη εναλλακτική για την αστική διαχείριση.

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

ΣΥΡΙΖΑΙΕ: ΤΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΘΕΣ, ΦΙΛΕ ΜΟΥ ;; !!


ΕΠΙΣΤΟΛΗ --ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΠΡΟΣ ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ.

ΑΠΟΡΟΥΝ , ΒΡΙΖΟΥΝ , ΚΑΙ ΚΟΥΝΑΝΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ....!!! 
<<ΤΙ ΚΟΛΟΖΩΑ, ΤΙ ΣΚΑΤΟΛΑΟΣ,ΤΙ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ!!! 
ΜΑ ΤΟΝ ΚΟΥΛΗ??? 
ΤΕΤΟΙΟΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΣΤΕ???
ΦΑΤΕ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΜΑΠΑ, ΤΟΝ ΜΠΟΓΔΑΝΟ,ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΤΟΝ ΒΟΡΙΔΗ, ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ>>
1) Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που από το σκίσιμο των μνημονίων,ενσωματώνει τα 2 των προηγούμενων και φέρνει άλλα 2 ???
2)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που παραχωρεί στους φονιάδες του ΝΑΤΟ όλη την Ελληνική επικράτεια για να σπείρουν νέες βάσεις όπου γουστάρουν???
3)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που κάνει κολλητιλίκια με τους ισραηλινούς φονιάδες των Παλαιστινίων???
4)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που από την μια τσακίσει στην φορολογία τον λαό και απ΄την άλλη δίνει συνεχώς δωράκια σε φαρμακέμπορους,εφοπλιστές,καζινάρχες,μετόχους ΑΕ, καναλάρχες,τραπεζίτες,εργολάβους, κλπ,κλπ???
5)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που κοροϊδεύει κατάμουτρα τον λαό στήνοντας κάλπικα δημοψηφίσματα???
6)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που τσακίζει τις συντάξεις παλιών και νέων συνταξιούχων με νόμους λαιμητόμους του κατά τ΄άλλα κομμουνιστή Κατρουγκαλου??? (εδώ γελάνε κι πέτρες)
7)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που σκούπισε τα αποθεματικά (ή ότι άφησαν οι προηγούμενοι με τα κουρέματα) των ασφαλιστικών ταμείων,Δήμων,νοσοκομείων,σχολίων,οργανισμών???
8)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που έκανε τον Άδωνι να πετάει από την χαρά του με τον αντεργατικό νόμο Βρούτση--Αχστιόγλου που ουσιαστικά απαγορεύει τις απεργίες???
9)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που έχει στα σπλάχνα της όλο το παλιό ΠΑΣΟΚ,συγκυβέρνησε με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ 4 χρόνια και ψήφισέ με ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΠΟΤΑΜΙ τα 9 στα 10 νομοσχέδια,και ενέκρινε ομόφωνα μαζί με τους ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΒΕΜΠΕΡ,ΛΕΠΕΝ,ΚΟΥΡΣΚ όλες τις αποφάσεις της Κομισιόν??? (κερασάκι το αντικομουνιστικό μανιφέστο του Σιμπίου περι <<σιδηρούν παραπετάσματος>>)
10)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που έχει Μπίστη,Ραγκούση,Κουντουρά,Κουίκ,Παπαχρηστόπουλο και λοιπούς γυρολόγους,καιροσκόπους αριβίστες,τσαρλατάνους,και επί 4 χρόνια ξερόγλυφε και ξέπλυνε τον Καραμανλισμό (βλ.Θύμιος Λυμπερόπουλος) ???
11)
Τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που από την κατάργηση των ΜΑΤ, κοπανούσε επί 4 χρόνια ότι κινούνταν,συνταξιούχους,εκπαιδευτικούς,μέχρι και μαθητές???
12)
Τι είδους <<Αριστερα>> είναι αυτή που είναι τόσο Αμερικανόδουλη που υπογράφει ότι της επιβάλουν οι ΝΑΤΟΙΚΟΙ (βλ.Πρεσπές) και παίζει τον λαγό για συνδιαχείρηση του Αιγαίου με την Τουρκία (δηλώσεις Φίλη,Κατρούγκαλου)???
13)
Τι είδους <<Αριστερα>> είναι αυτό που πανηγυρίζει για τα ματωμένα πλεονάσματα ως το 2060,ξεπουλάει τα λιμάνια,τα αεροδρόμια,τα τρένα, βάζει πωλητήριο στην ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΤΟ 2114??
14)
ΕΝ ΤΕΛΕΙ τι είδους <<Αριστερά>> είναι αυτή που έχει βάλει χέρι σε πάνω από 1 εκατ. τραπεζικούς λογαριασμούς φουκαράδων και που εφαρμόζει ηλεκρτονικούς πληστειριασμούς???
ΕΠΕΙΔΗ ο κατάλογος δεν έχει τέλος,και δεν περιμένω αλλά και ούτε γουστάρω απάντηση από..... ΖΑΙΟΥΣ ΤΗΝ ΔΊΝΩ ΕΓΩ.
ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΕΧΕΙ ΔΟΚΙΜΑΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΕΞΗΣ ΓΝΩΣΤΑ ΑΠΟΛΕΣΜΑΤΑ. (που βλέπουμε κι εδώ)


Α)
Αυτή η <<ΑΡΙΣΤΕΡΑ>> ΤΩΝ ΧΡΗΣΙΜΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ Έγινε πλυντήριο της αντεργατικής-αντιλαϊκής πολίτικης των συντηρητικών προκατόχων της. (Αν και οι συγκεκριμένοι δεν ήταν ηλίθιοι άλλα απατεώνες)
Β)
Αυτή η <<ΑΡΙΣΤΕΡΑ>>Απογοήτευσε,Συντηρικοιποίησε και φασιστοποίησε ευρύτερα λαϊκά στρώματα ξεπουλώντας ιδέες και ιδανικά αφού επί χρόνια καλλιεργούσε αυταπάτες περί καλού καπιταλισμού,και ειρηνικών ανατροπών με κοινοβουλευτικό τρόπο, μιας και στο άκουσμα για την επαναστατική μετάλλαξη της κοινωνίας έβγαζαν σπυράκια.
Γ) Αυτή η <<ΑΡΙΣΤΕΡΑ>> διαφέρει με την Δεξιά μόνο στα σύμφωνα συμβίωσης,στα βιβλία θρησκευτικών,και σε κάτι εκδρομές στην Μακρόνησο για ξεκάρφωμα. (δεν ξέρω αν εχετε τα μούτρα άλλα καλό θα ήταν στο σκοπευτήριο να μην περάσετε ούτε απ΄ ΟΞΩΩΩ)
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Αυτή η <<ΑΡΙΣΤΕΡΑ>> ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ Ο ΑΝΙΕΛΙ
«Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από την Δεξιά. ...

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΞΕΠΛΥΝΑΝ- ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΗΣΑΝ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΗΝ Ν.Δ ΕΦΕΡΑΝ ΤΟΝ ΚΟΥΛΗ , ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΥΣ ΤΥΠΟΥ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΚΑΙ ΠΩΛΗΤΕΣ ΚΕΡΑΛΟΙΦΩΝ ΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΑ.

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2019

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ;; !!



ΣΥΡΙΖΑ – Ο ηγετικός του πυρήνας ποτέ δεν ήταν αριστερά
09-06-2019


Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, παλιότερα του Συνασπισμού, βρισκόταν πάντα στον προθάλαμο της κεφαλαιοκρατίας, δίνοντας σε αυτό χρήσιμες υπηρεσίες.

Κατιούσα

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανάχωμα στην ταξική πάλη και στη ριζοσπαστικοποίηση των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων από τότε που ήταν 3% και σαν οπορτουνιστικό μόρφωμα, μαζί με τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες στο μαζικό λαϊκό κίνημα του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ, καλούσαν τον λαό να υποστείλουν τους αγώνες και τις διεκδικήσεις και να υιοθετήσουν τους «κοινωνικούς» διαλόγους της απάτης σα μέσο επίλυσης των λαϊκών προβλημάτων.

Κήρυκας της ταξικής συνεργασίας, πρωτοστάτησε για λογαριασμό του συστήματος και του κεφαλαίου στο να αποδώσει χαρακτηρισμούς όπως παρωχημένοι, οπισθοδρόμηση, συντήρηση, στους αγώνες του εργαζόμενου λαού με ταξικά χαρακτηριστικά.

Στα κομπρεμί του στα συνδικαλιστικά όργανα μαζί με το ΠΑΣΟΚ και την Ν.Δ πολέμησε με όρους αντικομουνισμού το μέτωπο των ταξικών δυνάμεων που συγκροτήθηκε στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα, το ΠΑΜΕ.

Αυτός έβαλε πλάτη για να υιοθετήσουν οι εργαζόμενοι μέσα σο κίνημα ως «προοδευτικές» τις μεταρρυθμίσεις πουαπορρύθμιζαν το σταθερό χρόνο εργασίας μέσω των ευέλικτων μορφών απασχόλησης.

Υπέρμαχος της μερικής απασχόλησης και των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, μέσα από τα λεγόμενα «Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης», υποστήριξε αυτά τα «μοντέλα», που σήμερα γενικεύονται και αξιοποιούνται από το κεφάλαιο και την μεγαλοεργοδοσία, για να ρίξουν και άλλο την τιμή της εργατικής δύναμης.

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, παλιότερα του Συνασπισμού, βρισκόταν πάντα στον προθάλαμο της κεφαλαιοκρατίας, δίνοντας σε αυτό χρήσιμες υπηρεσίες.

Στόχος η αποδιοργάνωση του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος και η μετατροπή του σε «εταίρο» με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, για να διαπραγματεύονται πώς αμαχητί και με ποιον τρόπο θα χάνουν δικαιώματα και κατακτήσεις οι εργαζόμενοι, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Αυτή την στρατηγική ποτέ δεν σταμάτησε να υπηρετεί ο ΣΥΡΙΖΑ από όποιο μετερίζι και αν ήταν.

Το 2010 αναβαθμίστηκε ο ρόλος του, και, αφού αξιοποιήθηκε για την χειραγώγηση της λαϊκής δυσαρέσκειας από τις συνέπειες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και από τις πολιτικές των «μνημονίων», με μια απαραίτητη στάση στις πλατείες των «αγανακτισμένων», το σύστημα επέλεξε αυτόν να διαχειριστεί την πολιτική διεξόδου από την κρίση προς όφελος των μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων και μονοπωλίων, αφού κρίθηκε και η ικανότητα του να εγκλωβίσει στους κόλπους του, μαχόμενες εργατικές – λαϊκές δυνάμεις που τους πούλησε φρούδες ελπίδες και τις απογοήτευσε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με την σειρά του έφερε το τρίτο και πιο επαχθές «μνημόνιο», που ψήφισε μαζί με την Ν.Δ, το ΠΑΣΟΚ, τους ΑΝΕΛ, το κόμμα Λεβέντη και το Ποτάμι.

Τα μέτρα του τρίτου «μνημονίου» που κούμπωσε μαζί με τα άλλα 2 «μνημόνια» φτωχοποίησαν παραπέρα τον ελληνικό λαό και είναι ο λόγος που τιμώρησαν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό δε σημαίνει ότι οποιαδήποτε ενδεχόμενη εναλλαγή στην εξουσία από την Ν.Δ θα σημάνει καμιά αλλαγή.

Θα συνεχίσει το έργο του ΣΥΡΙΖΑ, αφού υπηρετούν το ίδιο αντιλαϊκό σχέδιο που απορρέει από τα «μνημόνια» και τα νέα αντιλαϊκά – αντιδραστικά μέτρα που αξιώνει η Ε.Ε για τις ανάγκες του κεφαλαίου σε συνθήκες οξυμένου ανταγωνισμού.

Ο λαός δεν έχει ανάγκη από διαχειριστές της πολιτικής της φτώχειας του, που αναδιανέμει από τους λιγότερους φτωχούς στους περισσότερους φτωχούς.

Για αυτή την πολιτική καμώνεται ο ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ξεδιάντροπα «απειλεί» τον λαό, ότι άμα δεν είναι αυτός στον θώκο της αστικής διακυβέρνησης να ξεχάσουν και αυτά, για να διαφοροποιηθεί δήθεν από την Ν.Δ.

Η πολιτική διαχείριση της φτώχειας και η αναδιανομή ψίχουλων, την ώρα που λεηλατήθηκε η τσέπη του λαϊκού νοικοκυριού, για να θωρακιστούν τα κέρδη των λίγων, δεν πρέπει να την υπερασπιστεί κανένας που αισθάνεται αριστερός, ριζοσπάστης, αγωνιστής.

Αυτή την πολιτική που εντέχνως την διαχωρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να εγκλωβίσει λαϊκές δυνάμεις στο όνομα ξεπερασμένων αποπροσανατολιστικών διλημμάτων που διαπνέονται από την λογική, φως – σκοτάδι, μαύρο – άσπρο, συντήρηση – πρόοδος, δεξιός – αριστερός.

Και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ υπηρετούν την ίδια στρατηγική, το ίδιο αντιλαϊκό σχέδιο.

Φάρος τους όλοι οι «μνημονιακοί» νομοί, οι νέοι που θα έρθουν στην λεγόμενη «μεταμνημονιακή» εποχή, οι κατασχέσεις λαϊκών σπιτιών, οι ιδιωτικοποιήσεις, η γενίκευση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, η εμπορευματοποίηση της υγείας, παιδείας, πρόνοιας.

Σε αύτη την κατεύθυνση και οι δυο πίνουν νερό και δεν υπάρχει χαραμάδα για άσκηση φιλολαϊκής πολιτικής, γιατί η στρατηγική αυτή κατεύθυνση υπηρετεί την ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών.

Το κύριο την επόμενη των εκλογών είναι να υπάρχει δυνατός λαός.

Αυτό δεν θα επιτευχτεί με υποστήριξη του νέου διπολικού συστήματος της αστικής εξουσίας (ΣΥΡΙΖΑ – Ν.Δ) ίδιου με του παλιού δικομματισμού (ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ).

Ο λαός να προσπεράσει τα νέα δόκανα που θέλουν να τον εγκλωβίσουν στην λογική του μικρότεροι κακού που είναι η απαρχή του μεγαλυτέρου.

Να κάνει το βήμα και να ψηφίσει στις 7 Ιουλίου τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ, για να έχει έναν ουσιαστικό συμπαραστάτη στα δύσκολα που έρχονται, για να οργανωθούν αγώνες και να ακυρώσει μέτρα, να διεκδικήσει με βάση τις ανάγκες του, να σταθεί όρθιος με αξιοπρέπεια και να οργανώσει την αντεπίθεση, για την μεγάλη πολιτική – κοινωνική ανατροπή.

Μπορούμε να ψηλώσουμε το ΚΚΕ να τους χαλάσουμε τα σχέδια, να παλέψουμε για την ζωή που μας αξίζει, που βρίσκεται έξω από τα όρια της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Σαββίδης Παναγιώτης


https://www.facebook.com/konstantinos.Mpourxas
Ο γνωστός μας κ. Βαρουφάκης...


Eurokinissi
Η προβολή που πήρε το κόμμα του κ. Βαρουφάκη ΜΕΡΑ25 λίγο πριν από τις ευρωεκλογές, αλλά ιδιαίτερα μετά, με δεδομένη την παρ' ολίγο εκλογή ευρωβουλευτή, συνοδεύεται με χαρακτηρισμούς «αντισυστημική δύναμη», «αλέκιαστη αριστερά», νέα εναλλακτική δύναμη κ.λπ.
Με αφορμή, λοιπόν, όλη αυτήν την παραφιλολογία και τον εξωραϊσμό που επιχειρείται προφανώς με σκοπό τη στήριξή του ως υποδοχέα δυσαρεστημένων ψήφων από τον ΣΥΡΙΖΑ, ξαναθυμίζουμε τις υπηρεσίες του κ. Βαρουφάκη, ο οποίος δεν μας είναι κάνας άγνωστος αλλά πολύ γνωστός ως υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ την περίοδο Γενάρης - Αύγουστος 2015.
«Νονός»...
Ο κ. Βαρουφάκης ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ την περίοδο Γενάρης - Αύγουστος του 2015 είναι πρώτα απ' όλα γνωστός για τα βαφτίσια του. Επί ημερών του, η τρόικα (ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ) έγινε «θεσμοί», τα μνημόνια μετονομάστηκαν σε «συμφωνία» και η επέκταση των μνημονίων «παράταση της δανειακής σύμβασης» κ.ά. Εβαλε, δηλαδή, πλάτη ώστε σιγά - σιγά να καταλαγιάσει η λαϊκή αντίθεση στα μνημόνια, που βεβαίως παρέμενε σε θολό πλαίσιο. Είναι χαρακτηριστικές οι εξής τοποθετήσεις του:
Σε συνέντευξή του στο «Βήμα», ο Γ. Βαρουφάκης σημείωνε: «Εδώ υπάρχει ένα, αν θέλετε, σημειολογικό ζήτημα. Δηλαδή, από τη μια μεριά κατανοώ ότι οι εταίροι μας δεν μπορούν εύκολα να δεχτούν το ότι εμείς "θα σκίσουμε το μνημόνιο". Οτι θα κάνουμε μια συμβολική κίνηση που θα θεωρηθεί εχθρική. Και είναι κάτι το οποίο εγώ δεν είμαι διατεθειμένος να κάνω, έτσι κι αλλιώς. Πολύ εύκολα μπορούμε να βρούμε μια τέτοια φράση που να καλύπτει και τη δική τους πλευρά και τη δική μας». Συμβολικό, λοιπόν, το σκίσιμο του μνημονίου και όχι πραγματικό.
Ταυτόχρονα, εισήγαγε τις έννοιες περί «λιτού βίου» και της «ήπιας λιτότητας», προκειμένου να στρογγυλέψει το γεγονός ότι, για ακόμα μια φορά, αντί να έρθει το τέλος των μνημονίων με έναν νόμο και ένα άρθρο, όπως υποστήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν γίνει κυβέρνηση, ο λαός καλούνταν να υπομένει νέες θυσίες σε δικαιώματα, να συνεχίζει να ζει μέσα στο αντιλαϊκό μνημονιακό πλαίσιο των προηγούμενων χρόνων. Βέβαια, για να λέμε την αλήθεια, την έννοια της «ήπιας λιτότητας» τη δανείστηκε από την κυβέρνηση της ΝΔ του 2004.
Γι' αυτόν το λόγο, μάλλον, η αστική τάξη της χώρας πρέπει να του οφείλει αρκετά για τον ρόλο που έπαιξε, μαζί βέβαια με όλη την υπόλοιπη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στον ευνουχισμό των όποιων ριζοσπαστικών διαθέσεων του λαού.
Η «ρεαλιστική σύγκρουση»....
Αν και στο παρόν άρθρο δεν πρόκειται να ασχοληθούμε αναλυτικά με το πρόγραμμα του κόμματος του κ. Βαρουφάκη, εντούτοις έχει σημασία να ασχοληθούμε με το βασικό σύνθημά του περί «ρεαλιστικής σύγκρουσης». Δεν είναι τίποτα περισσότερο απ' αυτό που έκαναν ο κ. Βαρουφάκης και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από τον Γενάρη μέχρι τον Αύγουστο του 2015.
Επί ημερών του ξεκίνησε μια μακροχρόνια αντιλαϊκή διαπραγμάτευση που προετοίμασε βήμα το βήμα και οδήγησε τελικά στο «μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ» τον Αύγουστο του 2015...
Θυμίζουμε ότι τον Φλεβάρη του 2015 στο Βερολίνο δήλωνε σε σχέση με το ισχύον τότε μνημόνιο: «Δεν είναι ότι θα πετάξουμε το τρέχον πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Θα έλεγα ότι το 60% - 70% των μέτρων θα τα θέλαμε και εμείς, το πρόβλημα είναι ότι του λείπει πολύ μεγάλος αριθμός πολύ σημαντικών μεταρρυθμίσεων». Μάλιστα, προστρέχει στον ΟΟΣΑ και στη γνωστή εργαλειοθήκη του, πραγματοποιεί συναντήσεις με τους εκπροσώπους του ιμπεριαλιστικού θεσμού, προκειμένου να ...συμπληρώσει το υπόλοιπο 30% των αναδιαρθρώσεων με νέα αντιλαϊκά μέτρα.
Σημαντικός σταθμός αυτής της διαπραγμάτευσης είναι η συμφωνία στις 20 Φλεβάρη, που στην πραγματικότητα σημαίνει την κατοχύρωση των μέτρων όλων των προηγούμενων μνημονίων και το άνοιγμα του δρόμου για το επόμενο, το 3ο...
Είναι καθαρό σε όλη του την επιχειρηματολογία, σε όλα τα Eurogroup, στα οποία έδινε τα γνωστά γλυκανάλατα σόου, ότι κριτήριο της διαπραγμάτευσής του δεν ήταν βεβαίως η αποκατάσταση δικαιωμάτων και απωλειών του λαού, αλλά η εξασφάλιση της στήριξης της ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας, χαλαρώνοντας ορισμένα μέτρα που δημιουργούσαν δυσκολίες.
Σε αυτό το πλαίσιο της προετοιμαζόμενης «σκληρής τελικής διαπραγμάτευσης» με ΕΕ και ΔΝΤ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προχωρά σε μια σειρά από μέτρα, όπως τη δέσμευση των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων και της Τοπικής Διοίκησης, που έχουν βεβαίως ραγδαίες επιπτώσεις στη λειτουργία αυτών των οργανισμών που βέβαια πληρώνει ο λαός... Με δικό του πρωταγωνιστικό ρόλο προετοιμάζονται μέτρα για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας, δηλαδή για το ενδεχόμενο ο λαός να πληρώσει με άλλον τρόπο, με άλλη μορφή, ξανά τα σπασμένα για λογαριασμό του κεφαλαίου και της διαπραγμάτευσής τους με την ΕΕ.
«Αλέκιαστη αριστερά»;
Ο Γ. Βαρουφάκης εμφανίστηκε να διαφωνεί με την απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την υπογραφή συμφωνίας τον Ιούλη του 2015, θεωρώντας ότι η κυβέρνηση πρόδωσε την εντολή του δημοψηφίσματος. Ετσι προβάλλει το προφίλ του συνεπούς, που δεν τα δίπλωσε, δεν έκανε πίσω...
Η αλήθεια είναι βέβαια ότι η πρόταση της κυβέρνησης που κατέθεσε ο Βαρουφάκης και η πρόταση των ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ που έβαλε η κυβέρνηση στο δημοψήφισμα διέφεραν ελάχιστα. Ουσιαστικά, το δίλημμα ήταν ο λαός να διαλέξει μνημόνιο...
Για να δούμε όμως τι έλεγε όταν, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση, είχε παραστεί στο Eurogroup στις 22 Ιούνη 2015, όπου επιχειρηματολογούσε για την ανάγκη να γίνει δημοψήφισμα και διεκδικούσε παράταση του προγράμματος χρηματοδότησης για μερικές βδομάδες μέχρι να γίνει το δημοψήφισμα.
Ουσιαστικά, ο Γ. Βαρουφάκης περιέγραφε ότι η κυβέρνηση στήνει στις πλάτες του λαού μια απάτη, με σκοπό να περάσει τελικά η συμφωνία της με την τρόικα. Επικαλούνταν τη δυσκολία να περάσει η πρόταση της τρόικας από το Κοινοβούλιο, ενώ παραδεχόταν τον αντιλαϊκό χαρακτήρα και των δικών τους προτάσεων. Ελεγε χαρακτηριστικά: «Αυτό που κάνει αδύνατο να περάσει το πακέτο των θεσμών από το Κοινοβούλιο είναι η έλλειψη απάντησης στο ερώτημα: Αυτά τα επώδυνα μέτρα τουλάχιστον θα μας δώσουν μια περίοδο ηρεμίας κατά την οποία θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε στις συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις και μέτρα;». 
Ουσιαστικά, ζήτησε πίστωση χρόνου για να περάσει η κυβέρνηση στα πιο μαλακά, στα πιο ύπουλα, τα αντιλαϊκά μέτρα. 
Εδινε μάλιστα εγγυήσεις για την προσήλωση της κυβέρνησης στην υλοποίηση της αντιλαϊκής συμφωνίας: «Κάποιοι ανησυχούν ότι μια ψήφος στο "ναι" θα είναι μια ψήφος μη εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή μας (μιας και θα προτείνουμε ψήφο στο "όχι"), και σε αυτήν την περίπτωση δεν θα μπορούμε να υποσχεθούμε στο Eurogroup ότι θα είμαστε σε θέση να υπογράψουμε και να εφαρμόσουμε μια συμφωνία με τους θεσμούς. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Είμαστε αφοσιωμένοι δημοκράτες. Εάν ο λαός μας δώσει καθαρή εντολή για να υπογράψουμε τις προτάσεις των θεσμών, θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να το πράξουμε, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει μια ανασχηματισμένη κυβέρνηση». 
Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση ήλπιζε σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα, αλλά δεν της βγήκε... Αυτό φαίνεται και από το παρακάτω απόσπασμα: «Συνάδελφοι, η άρνησή σας για επέκταση του προγράμματος για μερικές βδομάδες ώστε να δώσουμε στον ελληνικό λαό τη δυνατότητα να μελετήσει ήσυχα και με ηρεμία την πρόταση των δανειστών, ιδιαίτερα από τη στιγμή που υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τις δεχθεί (σε αντίθεση με τη δική μας πρόταση) θα πλήξει μόνιμα την αξιοπιστία του Eurogroup ως ενός οργάνου δημοκρατικών αποφάσεων το οποίο αποτελείται από κράτη - μέλη που μοιράζονται όχι μόνο ένα κοινό νόμισμα, αλλά και κοινές αξίες».
Είναι καθαρό, λοιπόν, ότι ο κ. Βαρουφάκης υπηρέτησε πιστά το σχέδιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για εξαπάτηση του λαού το καλοκαίρι του 2015 και του εξαναγκασμού του να δεχτεί μια από τις εκδοχές της αντιλαϊκής συμφωνίας. Το γιατί στη συνέχεια αποφάσισε να διαφοροποιηθεί από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι δικό του θέμα, πάντως όχι αποτέλεσμα πολιτικής συνέπειας.
Ολη η ιστορία φανερώνει ότι κάθε άλλο παρά φρέσκια και αντισυστημική δύναμη μπορούν να χαρακτηριστούν ο κ. Βαρουφάκης και το κόμμα του...

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΚΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ !!

"Αν κερδίσει η ΝΔ, θα είναι άλλο ένα τεράστιο λάθος του ΚΚΕ"... 
*********
Αυτός ο κύριος με το κίτρινο μπλουζάκι στη φωτογραφία είναι ο Τσακαλώτος. Πριν γίνει υπουργός. Ήταν τότε που διαδήλωνε και - μεταξύ όλων των άλλων - υποσχόταν την "άμεση κατάργηση του ΕΝΦΙΑ". 
Μετά έγινε υπουργός. 
- Μάλιστα είναι εκείνος ο υπουργός που εφάρμοσε κατά γράμμα τόσο το 3ο Μνημόνιο, όσο και τα Μνημόνια των προηγούμενων (που θα τα καταργούσε). 
- Είναι ο υπουργός που έβαλε ταφόπλακα σε ό,τι είχε απομείνει από το ΕΚΑΣ. 

- Είναι ο υπουργός που το ξεπούλημα των αεροδρομίων, των τρένων, των λιμανιών, της ενταγμένης στο Υπερταμείο δημόσιας περιουσίας, φέρει την σφραγίδα του.
- Είναι ο υπουργός - αυτός, ο υπερασπιστής των σπιτιών του λαού - που έκανε ηλεκτρονικούς τους πλειστηριασμούς.
- Είναι ο υπουργός που δήλωνε ότι: "Αν το αφορολόγητο πέσει κάτω και από τις 9.000 ευρώ θα καταψηφίσω και θα παραιτηθώ". Τελικά το αφορολόγητο έπεσε στα 8.636 ευρώ, αυτός δεν παραιτήθηκε και φυσικά ψήφισε.
- Είναι ο υπουργός που η οικειοθελής φορολόγηση των εφοπλιστών, η μείωση του φόρου στους καναλάρχες και η μείωση φόρου στους καζινάδες, η νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζιτών, φέρουν την υπογραφή του.
- Είναι ο υπουργός των "σεσημασμένων" και "αιματοβαμμένων" πλεονασμάτων της λιτότητας μέχρι το 2060.
- Είναι ο υπουργός επί των ημερών του οποίου 4 εκατομμύρια φορολογούμενοι είναι στο έλεος της εφορίας, με τα 2,2 εκατομμύρια εξ αυτών να αδυνατούν να ανταποκριθούν σε ένα χρέος μέχρι 500 ευρώ και τα 3,7 εκατομμύρια σε ένα χρέος έως 5.000 ευρώ.
- Είναι ο υπουργός που μόνο το 2018 επέδειξε στην τρόικα την εξής επίδοση: Ο αριθμός των φορολογουμένων που υπέστησαν μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, κατασχέσεις κλπ ανήλθε σε 1.168.438 και ο συνολικός αριθμός οφειλετών για τους οποίους η φορολογική διοίκηση δύναται να λάβει μέτρα να έχει εκτιναχτεί σε 1.821.736.
- Είναι, δε, ο υπουργός που - ήδη από το 2015 - κορδακιζόταν στους Financial Times για τις ικανότητές του. Έλεγε: "Μπορώ να κάνω πράγματα που δεν είναι ιδιαίτερα αριστερά" http://www.enikos.gr/…/tsakalotos-boro-na-kano-pragmata-pou….
Αυτός ο κύριος, λοιπόν, λίγο πριν ψηφιστεί η τελευταία κυβερνητική τροπολογία με την οποία χαρίζουν πρόστιμα εκατομμυρίων επί εκατομμυρίων σε ολιγάρχες (έτσι έκλεισαν την κυβερνητική καριέρα τους, με μια τροπολογία που χαρίζει εκατομμύρια σε ολιγάρχες), έκανε στην Βουλή την ακόλουθη δήλωση:
"Αν κερδίσει η ΝΔ, θα είναι άλλο ένα τεράστιο λάθος του ΚΚΕ"...
Τα πολλά λόγια είναι περιττά. Και το συμπέρασμα προφανές: Οι άνθρωποι αυτοί, από τον καθηγητή Τσακαλώτο μέχρι τον τελευταίο "αριστερό" βουλευτάκο, επί 4,5 χρόνια, δίπλα στις άλλες τους ενασχολήσεις (γλείψιμο Τραμπ, γλείψιμο δολοφόνου Νετανιάχου, συγκυβέρνηση με ακροδεξιούς Καμμένους κτλ), επέδειξαν καταπληκτική επιμέλεια σε ένα ξεχωριστό είδος εκπαίδευσης: Εκπαιδεύτηκαν να μην ντρέπονται. Κι έγιναν ασυναγώνιστοι.
https://twitter.com/ps_psyll/status/1137239407650574336

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ...



Το  Viva La Revolucion Αποκαλύπτει: ..τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» σημειώνεται συνεχής αύξησή τους από το 2014 και μετά, τα 76 θανατηφόρα που καταγράφονται το 2017 είναι ο μεγαλύτερος αριθμός νεκρών εργατών από το 2011.


-ΕΚΘΕΣΗ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΣΕΠΕ ΓΙΑ ΤΟ 2017
Νέα αντεργατικά «ρεκόρ» σε «ευελιξία» και εργατικά «ατυχήματα»
Από κινητοποίηση εργαζομένων της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης για τα αλλεπάλληλα εργατικά «ατυχήματα»

Κόντρα στη νέα προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να «αναστήσει» την απάτη περί του... «ταξικού προσήμου» και της «ενίσχυσης της θέσης των εργαζομένων» που έφερε τάχα η διακυβέρνησή του από το 2015, τα ίδια τα επίσημα στοιχεία των κρατικών φορέων έρχονται να επιβεβαιώσουν αυτό που βιώνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι: Τη συνεχή ένταση της εκμετάλλευσης, τη διαρκή επιδείνωση της θέσης τους από την πολιτική που υπηρετεί τα κέρδη και την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου.
Τα παραπάνω αποτυπώθηκαν ανάγλυφα ξανά πριν από λίγες μέρες, με τη δημοσιοποίηση της Εκθεσης Πεπραγμένων 2017 του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ, υπάγεται στο υπουργείο Εργασίας, αρμόδιο για τον έλεγχο τήρησης των μέτρων για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία και των συνθηκών εργασίας). Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, το 2017 ήταν έτος «ρεκόρ» ως προς την αύξηση των εργατικών «ατυχημάτων», των θέσεων μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης, της εργασίας ανηλίκων, ενώ μειώθηκαν κι άλλο οι έλεγχοι για την τήρηση των μέτρων για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία.
Την ίδια ώρα, σε ό,τι αφορά το ίδιο το ΣΕΠΕ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει στον ίδιο αντεργατικό δρόμο με τους προκατόχους της: Το Σώμα εξακολουθεί να υποφέρει από μεγάλες ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή και προσωπικό. Η κυβέρνηση ενισχύει τον προσανατολισμό του, στους ελέγχους που ασκεί, στη «συμφιλίωση» μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου, μετατοπίζοντας, τελικά, την εργοδοτική ευθύνη στις πλάτες των εργαζομένων. Ξεζουμίζει τους ελάχιστους εργαζόμενους στο ΣΕΠΕ, μόνο και μόνο για να εμφανίσουν μια εικόνα ότι κάνουν ελέγχους για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας...
Ρεκόρ μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΕΠΕ, το 2017 σημειώθηκε ξανά άνοδος της απασχόλησης (οι νέες προσλήψεις εμφανίζονται υπερδιπλάσιες των νέων προσλήψεων το 2009, στο ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης), η άνοδος αυτή ωστόσο συνοδεύεται από το τσάκισμα συνολικά των δικαιωμάτων των εργαζομένων, από την επικράτηση των «ευέλικτων» μορφών εργασίας, στο έδαφος της αντεργατικής νομοθεσίας της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία για τις νέες συμβάσεις απασχόλησης. Σύμφωνα με την Εκθεση, στο σύνολο των νέων συμβάσεων:
  • Το 2009 οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης ήταν 746.911 και αποτελούσαν το 79% των νέων συμβάσεων.
  • Το 2017 οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης ήταν 1.083.418 και αποτελούσαν μόλις το 45% των νέων συμβάσεων.
Ως προς τις νέες συμβάσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης ισχύουν τα εξής:
  • Το 2009 ήταν 198.227 και αποτελούσαν το 21% των νέων συμβάσεων.
  • Το 2017 ήταν 1.316.980 (ο μεγαλύτερος αριθμός από το 2009) και αποτελούσαν το 55% των νέων συμβάσεων!
Να σημειωθεί μάλιστα ότι οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης δεν αντιστοιχούν και σε θέσεις μόνιμης εργασίας. Αντιθέτως, η αύξηση των αριθμού των νέων συμβάσεων (κάθε μορφής) είναι ένας ακόμα δείκτης που δείχνει τη μεγάλη ανακύκλωση του εργατικού δυναμικού, το διαρκές πέρασμα από την εργασία στην ανεργία. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη», σε κάθε 100 προσλήψεις αντιστοιχούν περίπου 95 απολύσεις.
Εξίσου σημαντικό είναι το στοιχείο των μετατροπών συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε μερικής και εκ περιτροπής, που το 2017 έφθασαν τις 59.605.
Τα περισσότερα εργατικά «ατυχήματα» από το 2000
Το 2017 καταγράφονται 7.357 εργατικά «ατυχήματα», ο μεγαλύτερος αριθμός από το 2000, πρώτο χρόνο λειτουργίας του ΣΕΠΕ.
Να σημειωθεί μάλιστα ότι από το 2012 μέχρι το 2017 υπάρχει συνεχής αύξηση των εργατικών «ατυχημάτων».
Αντίστοιχα, σε ό,τι αφορά τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» σημειώνεται συνεχής αύξησή τους από το 2014 και μετά, ενώ τα 76 θανατηφόρα που καταγράφονται το 2017 είναι ο μεγαλύτερος αριθμός νεκρών εργατών από το 2011.
Επιχειρώντας να κουκουλώσει τα παραπάνω, η κυβέρνηση καταφεύγει σε μία ακόμα αθλιότητα: Στην Εκθεση Πεπραγμένων διαχωρίζει με επιμονή τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» σε παθολογικά και μη, υπονοώντας προφανώς ότι ορισμένα από αυτά δεν έχουν άμεση σχέση με το χώρο εργασίας.
Ωστόσο, ακόμα και οι θάνατοι εργατών που οφείλονται σε παθολογικά αίτια τις περισσότερες φορές έχουν άμεση σχέση με τις άθλιες συνθήκες εργασίας και ζωής, με το τεράστιο άγχος και την ανασφάλεια που γεννούν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, ο οποίες όπως είδαμε αυξάνονται συνεχώς, με το κυνήγι για το μεροκάματο, τη συνεχή μετάβαση μεταξύ εργασίας και ανεργίας, τους μισθούς - ψίχουλα, την εντατικοποίηση της εργασίας, την ουσιαστική ανυπαρξία Πρόληψης κ.ο.κ.
Η αθλιότητα αυτή της κυβέρνησης εκφράζεται με το συμπέρασμα στην Εκθεση Πεπραγμένων: «Η αύξηση αυτή, της τάξης του 24% εντός της διετίας (σ.σ. 2015 - 2017), δεν αντανακλάται στην αντίστοιχη πορεία των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων, η οποία εμφανίζει στασιμότητα. Συγκεκριμένα, τα θανατηφόρα ατυχήματα μη παθολογικής αιτιολογίας ανήλθαν σε 34, έναντι 33 και 34 που συνέβησαν κατά τα έτη 2016 και 2015 αντίστοιχα»! Και παρακάτω: «Η μεταβολή όμως (σ.σ. των θανατηφόρων) κατά την τριετία οφείλεται στην αύξηση των δηλωθέντων ατυχημάτων παθολογικής αιτιολογίας και όχι των υπολοίπων, όπως έχει αναφερθεί και παραπάνω».
«Ρεκόρ» και στην εργασία ανηλίκων
Μια ακόμα θλιβερή «πρωτιά» προσθέτει το γεγονός ότι το 2017 θεωρήθηκαν 7.647 βιβλιάρια ανηλίκων (άνω των 15 ετών), έναντι 2.780 θεωρήσεων το 2005 και 562 θεωρήσεων το 2012!
Από το σύνολο των ανηλίκων, τα 4.028 είναι αγόρια και τα 3.619 κορίτσια.
Το 2005 είχαν γίνει 5 μηνύσεις και είχαν επιβληθεί 29 πρόστιμα για παράνομη απασχόληση ανηλίκων, το 2012 έγιναν 4 μηνύσεις και επιβλήθηκαν 16 πρόστιμα. Το 2017 δεν έγινε καμία μήνυση, ενώ επιβλήθηκαν 12 πρόστιμα...
Ελεγχοι - «βιτρίνα» και ελάχιστο προσωπικό
Οσο για τους ελέγχους για την τήρηση των μέτρων για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία (ΥΑΕ), το 2017 σημειώθηκε ξανά μείωσή τους, καταγράφοντας νέο αρνητικό ρεκόρ.
Μάλιστα, από το 2013 και μετά υπάρχει συνεχής μείωση των ελέγχων και επανελέγχων, φθάνοντας τους 21.423 το 2017, ο μικρότερος αριθμός από το 2001.
Από την άλλη, καταγράφεται αύξηση στους ελέγχους που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις, χωρίς όμως αυτή να ανταποκρίνεται στην αύξηση της απασχόλησης και στην ένταση της εργοδοτικής ασυδοσίας. Το 2017 έγιναν 30.492 έλεγχοι και επανέλεγχοι, περισσότεροι από τα έτη 2015 και 2016 αλλά λιγότεροι από τα προηγούμενα.
Σε κάθε περίπτωση, ο αριθμός των ελέγχων τόσο για τα μέτρα ΥΑΕ όσο και για τις εργασιακές σχέσεις είναι σταγόνα στον ωκεανό.
Χαρακτηριστικά, το 2017 το ΣΕΠΕ πραγματοποίησε μόλις 14.000 ελέγχους για ΥΑΕ (δεν περιλαμβάνονται οι επανέλεγχοι και οι έλεγχοι που προκαλούνται από καταγγελίες και εργατικά «ατυχήματα»). 
Με δεδομένο ότι ο αριθμός των καταγεγραμμένων επιχειρήσεων είναι 236.500, απαιτούνται 17 χρόνια για να γίνουν έλεγχοι σε όλες τις επιχειρήσεις!
 Για τις εργασιακές σχέσεις πραγματοποιήθηκαν 30.000 έλεγχοι, που σημαίνει ότι για να ελεγχθούν όλες οι επιχειρήσεις απαιτούνται 8 χρόνια!
Την ίδια στιγμή, ο αριθμός του προσωπικού που στελεχώνει τις Επιθεωρήσεις Εργασίας συνεχίζει να είναι εξαιρετικά μικρός. Το 2017 υπηρετούσαν μόλις 373 επιθεωρητές Εργασιακών Σχέσεων και 245 επιθεωρητές για την ΥΑΕ!
Οργανο ταξικής «συμφιλίωσης»
Παραποιώντας την πραγματικότητα αυτή, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να ταυτίσει τον προσανατολισμό του ΣΕΠΕ με τους εργαζόμενους σε αυτό.
Στη συνέχεια αποθεώνει την ταξική συνεργασία, δείχνοντας ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος του ΣΕΠΕ: «Είναι σαφές ότι ο αγώνας και η αγωνία των Επιθεωρητών Εργασιακών Σχέσεων (σ.σ. το σωστό θα ήταν: Η αγωνία της κυβέρνησης) συμβαδίζουν με τον αγώνα και την αγωνία των επιχειρήσεων, που προσπαθούν να κρατηθούν στην αγορά και φυσικά των εργαζομένων που αισθάνονται ανασφάλεια ως προς την εργασιακή τους σχέση και τα δικαιώματά τους. Η Επιθεώρηση Εργασίας φιλοδοξεί - και προς αυτό το στόχο εργάζεται αδιάκοπα - να αποτελέσει εκείνη τη σταθερά που θα εξισορροπεί τις καταστάσεις σε έναν μεταβαλλόμενο εργασιακό χάρτη, δρώντας προληπτικά και προστατευτικά προς όφελος των εργαζομένων και της υγιούς αγοράς εργασίας».
Αυτό είναι λοιπόν το ζητούμενο της κυβέρνησης, να συμφιλιωθεί ο εργαζόμενος με τον εκμεταλλευτή του, στον οποίο το αστικό κράτος δίνει όλα τα εργαλεία για να εντείνει την εκμετάλλευση...

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

Ο ΣΦΟΣ Λενίν Μορένο ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ και Του ΕΚΟΥΑΔΟΡ


,,η ΚΕ του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έστελ­νε συγ­χα­ρη­τή­ρια επι­στο­λή στο νέο πρό­ε­δρο του Εκουα­δόρ γρά­φο­ντας με­τα­ξύ άλλων προς τον «αγα­πη­τό σύ­ντρο­φο» Μο­ρέ­νο: «Η εκλο­γή του σ. Λένιν Μο­ρέ­νο απο­τε­λεί εγ­γύ­η­ση για την συ­νέ­χεια της Επα­νά­στα­σης των Πο­λι­τών στο Εκουα­δόρ, σε μια κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο, που οι δυ­νά­μεις του νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου κα­τε­στη­μέ­νου και της ακρο­δε­ξιάς επι­χει­ρούν να απο­δο­μή­σουν τις κοι­νω­νι­κές και εθνι­κές κα­τα­κτή­σεις των λαών της Κα­ραϊ­βι­κής και της Λα­τι­νι­κής Αμε­ρι­κής»,, 
Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ο «σύ­ντρο­φος Μο­ρέ­νο» του Εκουα­δόρ
Γρά­φει ο Νίκος Μότ­τας //

Η χθε­σι­νή σύλ­λη­ψη του ιδρυ­τή των WikiLeaks Τζού­λιαν Ασάνζ στο Λον­δί­νο φέρει την «σφρα­γί­δα» του σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τη προ­έ­δρου του Εκουα­δόρ Λένιν Μο­ρέ­νο.

Με εντο­λή του τε­λευ­ταί­ου αφαι­ρέ­θη­κε τόσο η δι­πλω­μα­τι­κή ασυ­λία όσο και η υπη­κο­ό­τη­τα που είχε χο­ρη­γη­θεί στον Ασάνζ, οδη­γώ­ντας έτσι στην επι­χεί­ρη­ση σύλ­λη­ψης του από τη βρε­τα­νι­κή αστυ­νο­μία. Την σύλ­λη­ψη του είχαν ζη­τή­σει επα­νει­λημ­μέ­να και οι ΗΠΑ, που κα­τη­γο­ρούν τον Αυ­στρα­λό για «συ­νω­μο­σία κυ­βερ­νο­πει­ρα­τεί­ας».

Πέραν του τι κρύ­βε­ται πίσω από την υπό­θε­ση Ασάνζ και τους εν­δοι­μπε­ρια­λι­στι­κούς αντα­γω­νι­σμούς ΗΠΑ-Ρω­σί­ας για τις απο­κα­λύ­ψεις των WikiLeaks, αξί­ζει να στα­θεί κά­ποιος στην πε­ρί­πτω­ση του ηγέτη του Εκουα­δόρ. 
Για όσους τυχόν δεν θυ­μού­νται, ο Λένιν Μο­ρέ­νο εκλέ­χθη­κε στη θέση του προ­έ­δρου τον Απρί­λη του 2017 ως υπο­ψή­φιος του σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κού-κε­ντρο­α­ρι­στε­ρού κόμ­μα­τος «Συμ­μα­χία για την Χώρα». Από το 2007 μέχρι το 2013, ο Μο­ρέ­νο είχε δια­τε­λέ­σει αντι­πρό­ε­δρος της κυ­βέρ­νη­σης του- έτε­ρου σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τη- Ρα­φα­έλ Κορέα.

Την εκλο­γή του Μο­ρέ­νο είχαν πα­νη­γυ­ρί­σει μια σειρά σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κές και οπορ­του­νι­στι­κές δυ­νά­μεις, τόσο στη Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή όσο και στην Ευ­ρώ­πη, κά­νο­ντας λόγο για… συ­νέ­χεια της λε­γό­με­νης «επα­νά­στα­σης των πο­λι­τών» που είχε εγκαι­νιά­σει η κυ­βέρ­νη­ση Κορέα.

Στις 3/4/2017, η ΚΕ του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έστελ­νε συγ­χα­ρη­τή­ρια επι­στο­λή στο νέο πρό­ε­δρο του Εκουα­δόρ γρά­φο­ντας με­τα­ξύ άλλων προς τον «αγα­πη­τό σύ­ντρο­φο» Μο­ρέ­νο: «Η εκλο­γή του σ. Λένιν Μο­ρέ­νο απο­τε­λεί εγ­γύ­η­ση για την συ­νέ­χεια της Επα­νά­στα­σης των Πο­λι­τών στο Εκουα­δόρ, σε μια κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο, που οι δυ­νά­μεις του νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου κα­τε­στη­μέ­νου και της ακρο­δε­ξιάς επι­χει­ρούν να απο­δο­μή­σουν τις κοι­νω­νι­κές και εθνι­κές κα­τα­κτή­σεις των λαών της Κα­ραϊ­βι­κής και της Λα­τι­νι­κής Αμε­ρι­κής». 
Μά­λι­στα η ανα­κοί­νω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έβλε­πε «στο πρό­σω­πο του σ. Λένιν Μο­ρέ­νο» ενα φίλο και συ­να­γω­νι­στή «στο με­γά­λο, κοινό μας αγώνα για την ει­ρή­νη, τη λαϊκή κυ­ριαρ­χία, την ισό­τη­τα, την κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη…».

Ωστό­σο, οι σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κές αυ­τα­πά­τες δια­ψεύ­στη­καν από την ίδια την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. 
Η κυ­βέρ­νη­ση Μο­ρέ­νο ακο­λού­θη­σε ενα απρο­κά­λυ­πτα φι­λο­μο­νο­πω­λια­κό πρό­γραμ­μα, επι­χει­ρώ­ντας να σα­ρώ­σει ακόμη και τα ψί­χου­λα κοι­νω­νι­κών πα­ρο­χών που είχε δώσει στα λαϊκά στρώ­μα­τα η προη­γη­θεί­σα ηγε­σία του Κορέα. 
Σαν να μην έφτα­νε αυτό, ο «αρι­στε­ρός Μο­ρέ­νο» κρά­τη­σε ανοι­χτά εχθρι­κή στάση απέ­να­ντι στη Βε­νε­ζου­έ­λα, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας την «απο­τυ­χη­μέ­νη χώρα» και στη­ρί­ζο­ντας τον δοτό «πρό­ε­δρο-μα­ριο­νέ­τα» των ΗΠΑ Χ. Γκουαϊ­δό.

Ο σο­σιαλ­δη­μο­κρά­της Μο­ρέ­νο (δεξιά) με τον βε­νε­ζου­ε­λά­νο πρα­ξι­κο­πη­μα­τία, πρό­ε­δρο-μα­ριο­νέ­τα των ΗΠΑ, Χουάν Γκουαϊ­δό.

Το πε­ρί­φη­μο αφή­γη­μα του «Σο­σια­λι­σμού του 21ου αιώνα»- που απο­τέ­λε­σε πρό­τυ­πο τα προη­γού­με­να χρό­νια για μια σειρά οπορ­του­νι­στι­κές δυ­νά­μεις συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – κα­τέρ­ρευ­σε πα­τα­γω­δώς, δια­λύ­ο­ντας το μύθο των λε­γό­με­νων «αρι­στε­ρών προ­ο­δευ­τι­κών κυ­βερ­νή­σε­ων».

Απο­δει­κνύ­ε­ται πε­ρί­τρα­να ότι δεν υπάρ­χει φι­λο­λαϊ­κή δια­χεί­ρι­ση στα πλαί­σια του κα­πι­τα­λι­σμού και όσο τα λαϊκά στρώ­μα­τα εγκλω­βί­ζο­νται σε τέ­τοιες αυ­τα­πά­τες θα με­τρά­νε απώ­λειες και θα εγκλω­βί­ζο­νται στο λε­γό­με­νο «μι­κρό­τε­ρο κακό», που απο­τε­λεί όμως τη διαιώ­νι­ση της ίδιας βαρ­βα­ρό­τη­τας.

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...