Πληθαίνουν οι Αντιπολεμικές Φωνές των Φαντάρων μας

 

Ανέστης Τσουκαράκης
7.10.26
Πληθαίνουν οι αντιπολεμικές φωνές

Ανεπιθύμητα τα γεράκια του πολέμου και τα σχέδιά τους στην Ελλάδα

Την αντίθεσή τους στην επίσκεψη του Μ. Ρούμπιο και την περαιτέρω εμπλοκή της χώρας στα ματωμένα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ εκφράζουν νέοι στρατευμένοι, ενώ παράλληλα καλούν στις κινητοποιήσεις των εργατικών σωματείων, των Επιτροπών Ειρήνης και άλλων μαζικών φορέων που ξεδιπλώνονται τις μέρες αυτές σε όλη τη χώρα. Ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει σήμερα με τη δημοσίευση ορισμένων εξ αυτών.
***
Η κυβέρνηση τιμωρεί φαντάρους οι οποίοι δηλώνουν την αντίθεσή τους με την ολοένα και εντονότερη εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς, ενώ την ίδια ώρα υποδέχεται εγκάρδια τον Αμερικανό μακελάρη Ρούμπιο. Η επίσκεψή του σηματοδοτεί μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Είναι ανεπιθύμητος!
Ως φαντάρος στέκομαι στο πλευρό αυτών που παλεύουν για να πάρουν πόδι από τη χώρα μας οι βάσεις του θανάτου, τα ορμητήρια που έχουν, ώστε να μακελεύουν και να αιματοκυλούν τους λαούς! Να επιστρέψουν πίσω οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις που βρίσκονται σε αποστολές εκτός συνόρων!
Στρ. (ΠΖ) Μπέσιος Νέστορας, 2026 Β' ΕΣΣΟ, 2ο Μ/Κ Τ.Π. ΕΛΔΥΚ
***
Η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη και των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης επιδιώκει τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας και του λαού μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Για αυτό θα υποδεχθεί τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ στη χώρα μας.
Ο Μάρκο Ρούμπιο, εκπρόσωπος της κυβέρνησης των ΗΠΑ και της πολιτικής των πολέμων και των επεμβάσεων, είναι ανεπιθύμητος!
Να δυναμώσει η πάλη για την απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς, να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις από αποστολές εκτός συνόρων, να μη χρησιμοποιούνται οι υποδομές της χώρας ως ορμητήρια πολέμου.
Αγγελος Γαλάρης, Στρατιώτης ΠΖ 516 Μ/Κ ΤΠ, Λαγός Εβρου
***
Δεν θα θυσιάσουμε τις ανάγκες μας για τον πόλεμο και τα κέρδη.
Καταδικάζω την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, που θα σημάνει τη μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους, μετατρέποντάς την σε ένα απέραντο ΝΑΤΟικό ορμητήριο αλλά και στόχο αντιποίνων με θύματα τους άλλους αλλά και τον ελληνικό λαό.
Εξω από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου από την Ελλάδα!
Καμία εμπλοκή της χώρας στο πολεμικό μακελειό!
Να γυρίσουν πίσω όλες οι ελληνικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων!
Στρ Θεοφύλακτος Σταυρίδης, 2026 Α ΕΣΣΟ, Α ΕΑΝ Κομοτηνή
***
Καταδικάζω την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, στα πλαίσια του «Στρατηγικού Διαλόγου». Την ίδια ώρα που ο λαός ματώνει από τις συνέπειες της πολεμικής οικονομίας, την εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς και ενεργειακούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, η κυβέρνηση διεκδικεί μεγαλύτερη λεία για χάρη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Είναι ανεπιθύμητος! Συμφέρον του λαού είναι να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην πολεμική εμπλοκή, να μην γίνει συνένοχος στη σφαγή άλλων λαών, να μη δεχθεί καμία θυσία στον βωμό του κέρδους.
Στρ. (ΥΠ) Μπελόβα Κλοντιάν, 389 ΠΑΠ, Ξυλαγανή
***
Στέκομαι στο πλευρό των ταξικών συνδικάτων και των μαζικών φορέων που αγωνίζονται κατά της εμπλοκής της χώρας μας στους πολέμους. Ο Μ. Ρουμπιο είναι ανεπιθύμητος!
Παίρνω θέση απέναντι στην «κουλτούρα φέρετρων» που θέλουν να μας επιβάλλουν.
- Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου, καμία εμπλοκή στους πολέμους ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.
- Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών!
- Λεφτά για μισθούς, Υγεία, Παιδεία, όχι στους πολέμους για τα κέρδη των λίγων.
- Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, αλλά και κάθε λιμάνι, να είναι λιμάνια των λαών και όχι πολεμικά ορμητήρια!
Ανεπιθύμητος ο σφαγέας Ρουμπιο!
Γιώργος Θεοδωρίδης, Στρ(ΤΘ) 24 ΕΜΑ, Αλεξανδρούπολη
***
Ως νέος φαντάρος, καταδικάζω και θεωρώ απαράδεκτη την επίσκεψη του μακελάρη υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρούμπιο. Η επίσκεψη αυτή έρχεται για να βαθύνει η εμπλοκή της χώρας μας στο αιματοκύλισμα άλλων λαών, με την επέκταση των ΝΑΤΟικών βάσεων στην Ελλάδα, που μας μετατρέπει σε πιθανό στόχο αντιποίνων. Καμία σχέση με τα συμφέροντα του λαού μας δεν έχουν τα σχέδια της ελληνικής αστικής τάξης που ευθυγραμμίζονται με τα σχέδια των ΗΠΑ.
Να κλείσουν όλες οι ΝΑΤΟικές βάσεις. Καμία συμμετοχή στους πολέμους ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.
Ανεπιθύμητος ο Ρούμπιο στη χώρα μας!
Στρ (ΠΖ) Κοντακτσής Ιωάννης 2026 Β ΕΣΣΟ, ΝΑ.Σ.ΣΘ
***
Ο Μάρκο Ρούμπιο, «το γεράκι του πολέμου», είναι ανεπιθύμητος στη χώρα μας! Κανένα όφελος δεν πρέπει να προσμένει ο λαός από την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ στην Αθήνα. Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει η διεκδίκηση για να απεμπλακεί η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Να φύγουν οι στρατιωτικές βάσεις των φονιάδων από τη γη μας!
Στρ Εφοδιασμού Μεταφορών Κουβαράς Κωνσταντίνος, 3ηΜ\Κ ΤΑΞ, Καβύλη Εβρου
***
Καταδικάζω την επίσκεψη Ρούμπιο στην Ελλάδα. Είναι ανεπιθύμητος! Την ώρα που οι λαοί πληρώνουν με το αίμα τους τους πολέμους, η κυβέρνηση επιλέγει να δυναμώνει τους δεσμούς της χώρας με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και να προσφέρει υποδομές και βάσεις για τα πολεμικά τους σχέδια. Να σταματήσει κάθε εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους και να κλείσουν οι βάσεις που χρησιμοποιούνται ως ορμητήρια για νέες επεμβάσεις. Γιατί απέναντι στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ισχυρών, αυτό που πρέπει να μπει μπροστά είναι το δικαίωμα των λαών να ζουν ειρηνικά, χωρίς να γίνονται κρέας για τα κανόνια κανενός.
Στρ (ΠΒ) Κουμπατής Νίκος, Ρίζια Εβρου
***
Δηλώνω την αντίθεσή μου με την επίσκεψη του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Μ. Ρούμπιο, στην Ελλάδα. Δεν τον θέλουμε στη χώρα μας. Η επίσκεψη αυτή όχι μόνο δεν μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς, αντίθετα προμηνύει πως η χώρα μας θα συνεχίσει να είναι μια απέραντη αμερικανική βάση (και ταυτόχρονα δηλωμένη στόχος αντιποίνων), όπως έχουν μετατρέψει την περιοχή του Εβρου, παράλληλα θύτης άλλων λαών. Να κλείσουν όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις. Να επιστρέψουν πίσω όλοι οι στρατιωτικοί που βρίσκονται εκτός συνόρων. Εξω τώρα από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ.
Ηλίας Ευθυμίου, Στρατιώτης στα Ρίζια Εβρου
***
Βλέπουμε για ακόμη μια φορά την προκλητική συνεργασία της τωρινής κυβέρνησης όπως και των προηγούμενων, με ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Τη στιγμή που οι πόλεμοι κλιμακώνονται, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ έρχεται στη χώρα να διασφαλίσει τη συμμαχία και τη συμμετοχή της χώρας μας στον πόλεμο για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.
Ο λαός απαντάει ότι είναι ανεπιθύμητος.
Να σταματήσει το αιματοκύλισμα των λαών.
Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου.
Να γυρίσουν όλες οι ελληνικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων.
Οι φαντάροι είναι του λαού παιδιά, έξω από τα σύνορα δεν έχουμε δουλειά!
Στρατιώτης (ΜΧ) Μαλούχος Αναστάσιος, 21 ΛΜΧ Κομοτηνή
***
Ανεπιθύμητα τα γεράκια του πολέμου στην Ελλάδα!
Ο σφαγέας Ρούμπιο έρχεται στη χώρα μας για να μοιράσει «επιχειρηματικές ευκαιρίες» στους ομίλους και «κουλτούρα πολέμου» σε εμάς.
Είναι ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ!
Ολοι όσοι βιώναμε την πολιτική της μιζέριας πριν στρατευθούμε, και τώρα βλέπουμε να συγκεντρώνονται τα σύννεφα του πολέμου, ξέρουμε ήδη τι κουβαλάει στις βαλίτσες του ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ. Η εργατική τάξη έχει δείξει ότι μπορεί να σταθεί εμπόδιο και να ανατρέψει τα σχέδιά τους. Η μεγάλη διεθνής απεργία των λιμενεργατών, η οποία προετοιμάζεται με πάνω από 45 λιμάνια ήδη να έχουν δηλώσει συμμετοχή, δείχνει τον δρόμο.
Στρατιώτης Μηχανικού, Συριόπουλος Γεώργιος, 2026 Γ' ΕΣΣΟ

Καρβέλας-Βίσση, Ρούμπιο, Καμπούρης & η «Ένταση στο κέντρο της Αθήνας».

Semina Digeni
Αγαπημένα ·
7.10.26

Η παλιά λογοκρισία έκοβε, η καινούργια θάβει.
Το άρθρο μου απόψε στον 902.gr
***
Της Σεμίνας Διγενή
● Ευτυχώς, τσακώθηκαν η Βίσση με τον Καρβέλα. Γιατί διαφορετικά θα έπρεπε τα δελτία ειδήσεων να ασχοληθούν με κάτι πολύ πιο δυσάρεστο, με την πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα έχει τελευταία ένα κακό συνήθειο. Δεν είναι καθόλου τηλεοπτική. Έχει πολέμους, ανταγωνισμούς, ΝΑΤΟ, αμερικανική εξωτερική πολιτική, κυβερνητικές δεσμεύσεις, λαούς που πληρώνουν τον λογαριασμό και ανθρώπους που επιμένουν να κατεβαίνουν στους δρόμους, αντί να κάθονται ήσυχοι μπροστά στις οθόνες τους.
Ενώ ένας καβγάς Βίσση-Καρβέλα είναι άλλο πράγμα. Έχει δράμα. Έχει ανατροπές. Έχει δηλώσεις. Έχει παρελθόν. Έχει μέλλον. Κυρίως, έχει πάνελ. Μπορείς να τον αναλύσεις επί ώρες, χωρίς να κινδυνεύσεις να συζητήσεις τίποτε απολύτως για τη ζωή του τηλεθεατή.
●Και σαν να μην έφτανε αυτό το δώρο της επικαιρότητας, ήρθε και η σύλληψη του Καμπούρη για την υπόθεση του ΕΦΚΑ. Νέα εθνική αποστολή. 

Ποιος, πού, πότε, γιατί, τι είπε, τι απάντησε, ποιος γνώριζε, ποιος δεν γνώριζε. Έκτακτα, ζωντανές συνδέσεις, τίτλοι, υπότιτλοι και η γνωστή βιομηχανία της τηλεοπτικής αγωνίας. Προφανώς και αποτελεί είδηση. Και προφανώς πρέπει να καλυφθεί. Έλα όμως, που κάπου εδώ συμβαίνει το λάθος θέμα.

 Έρχεται στην Ελλάδα ο Μάρκο Ρούμπιο. Υπάρχουν κινητοποιήσεις και αντιδράσεις. Άνθρωποι βγαίνουν στον δρόμο για να διαμαρτυρηθούν για τους πολέμους, για την εμπλοκή της χώρας, για μια πολιτική που δεν είναι ούτε lifestyle, ούτε αστυνομικό ρεπορτάζ. Και ξαφνικά ο τηλεοπτικός χρόνος αποκτά τεράστια οικονομία. "Δεν χωράνε όλα, παιδιά. Έχουμε πρόγραμμα."

●Κάπως έτσι λειτουργεί σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ενημέρωσης. Δεν χρειάζεται να απαγορεύσεις μια διαδήλωση στην τηλεόραση. Μπορείς απλώς να την κάνεις μικρή. Τόσο μικρή, ώστε να υπάρχει τυπικά και να μην υπάρχει ουσιαστικά. Να δείξεις μερικά πλάνα, να πεις δυο κουβέντες, να ξεμπερδέψεις. Και μετά επιστροφή στα σοβαρά:
«Τι απάντησε η Άννα Βίσση;» Αυτό είναι το μεγαλείο της σύγχρονης ενημέρωσης. Δεν σου κρύβει απαραιτήτως την πραγματικότητα. Σου την τοποθετεί ανάμεσα σε δύο πολύ μεγαλύτερες δόσεις θεάματος μέχρι να πάψεις να την προσέχεις.
Η παλιά λογοκρισία έκοβε. Η καινούργια θάβει. Και το χώμα είναι άφθονο: lifestyle, αστυνομικό θέαμα, ίντριγκα, καβγάδες, «αποκλειστικές πληροφορίες», τηλεφωνήματα, συγγενείς, φίλοι, γνωστοί και φυσικά ο άνθρωπος που «ήταν εκεί και τα είδε όλα».

●Για μια κινητοποίηση όμως δεν χρειάζονται όλα αυτά. Εκεί αρκεί συνήθως η φράση: «Ένταση προκλήθηκε στο κέντρο της Αθήνας». Προσέξτε τη μαγεία. Δεν υπάρχουν πια αιτήματα. Δεν υπάρχει πολιτικό περιεχόμενο. Δεν υπάρχει λόγος που οι άνθρωποι βγήκαν στον δρόμο. Υπάρχει «ένταση». Οι διαδηλωτές μετατρέπονται σε κυκλοφοριακό φαινόμενο. Και ο πολίτης ενημερώνεται κυρίως για το ποιοι δρόμοι έκλεισαν.
Ίσως μάλιστα αυτό να είναι το κορυφαίο στάδιο της ενημέρωσης, η πολιτική διαμαρτυρία να αντιμετωπίζεται περίπου όπως μια βλάβη σε αγωγό της ΕΥΔΑΠ. «Αποφύγετε το κέντρο». Και συνεχίζουμε.
Βέβαια υπάρχει πάντοτε η περίφημη δικαιολογία: «Αυτά θέλει ο κόσμος». Ποιος κόσμος; Αυτός στον οποίο επί έξι ώρες δείχνεις Βίσση-Καρβέλα και την έβδομη ώρα ανακαλύπτεις- μέσω των μετρήσεων- ότι ενδιαφέρεται γι αυτό;
●Είναι ένα εντυπωσιακό επιστημονικό πείραμα. Πρώτα κατασκευάζεις την τηλεοπτική προτεραιότητα και μετά χρησιμοποιείς την προτεραιότητα που κατασκεύασες , ως απόδειξη ότι αυτή ήταν η επιθυμία του κοινού. Και ο κύκλος κλείνει. Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν πρέπει να μάθουμε τι συνέβη με τον Καμπούρη. Βεβαίως. Ούτε αν δικαιούται η Βίσση να απαντήσει στον Καρβέλα και ο Καρβέλας στη Βίσση. Ας συνεχίσουν ν απαντούν μέχρι το 2046. Το ζήτημα είναι γιατί ο καβγάς δύο διάσημων ανθρώπων, μπορεί να αποκτά μεγαλύτερη δημόσια ορατότητα, από ανθρώπους που βγαίνουν στον δρόμο για ζητήματα πολέμου, ειρήνης και διεθνών σχέσεων. Που κινητοποιούνται, διαδηλώνουν και εκφράζουν πολιτική αντίθεση με αφορμή την έλευση του Μάρκο Ρούμπιο.
●Στο αλλόκοτο σύμπαν της ελληνικής τηλεόρασης, δεν λένε «αυτό δεν συνέβη». 

Λένε: «Συνέβη, αλλά πρώτα να δούμε τι είπε ο Καρβέλας». Και όταν τελειώσει ο Καρβέλας, έχουμε Καμπούρη. Και μετά διαφημίσεις. Και μετά καιρό. Και κάπου εκεί, αν περισσέψουν μερικά δευτερόλεπτα πριν από το δελτίο καιρού, μπορεί να εμφανιστούν και οι διαδηλωτές. Όχι πολύ όμως. Μην κουραστεί και ο τηλεθεατής. Γιατί ο τηλεθεατής, σύμφωνα με αυτή την αντίληψη της ενημέρωσης, φαίνεται πως αντέχει απεριόριστες ώρες κουτσομπολιού, παραφιλογίας της εγκληματολογίας, lifestyle και τηλεοπτικού καβγά, αλλά κινδυνεύει να καταρρεύσει από υπερκόπωση, αν ακούσει για περισσότερο από δύο λεπτά, μια πολιτική διαμαρτυρία. Το θέμα επομένως, είναι η ιεράρχηση.
●Η ενημέρωση δεν χειραγωγείται μόνο με ψέματα. Χειραγωγείται και με αναλογίες. Σαράντα λεπτά για το ασήμαντο. Σαράντα δευτερόλεπτα για το σημαντικό. Και στο τέλος όλα έχουν μεταδοθεί, άρα κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει κανέναν, ότι τα έκρυψε.
Τέλειο; Σχεδόν δημοκρατικό. Γι’ αυτό, όταν κλείνει το δελτίο και ξέρουμε με κάθε λεπτομέρεια ποιος είπε τι στη Βίσση, ποιος απάντησε στον Καρβέλα και ποιος οδηγήθηκε πού για την υπόθεση του ΕΦΚΑ, αξίζει να κάνουμε μια τελευταία ερώτηση:
Τι άλλο συνέβη σήμερα; Όχι τι δεν συνέβη. Τι συνέβη μπροστά σε χιλιάδες μάτια, αλλά δεν κρίθηκε αρκετά ενδιαφέρον για τα μάτια του τηλεθεατή. Γιατί η πιο αποτελεσματική εξαφάνιση μιας είδησης, δεν είναι να την απαγορεύσεις. Είναι να την μεταδώσεις για λίγα δευτερόλεπτα.
Και αμέσως μετά να ρωτήσεις: «Και τώρα, πάμε πάλι στη Βίσσοκαρβελιάδα. Έχουμε νεότερα;»
.https://m.902.gr/.../i-palia-logokrisia-ekove-i...

Για Ρούμπιο και την Ελλάδα (της "υποτέλειας"...της αστικής τάξης) από Βαγγέλη Αντωνίου

 

Βαγγέλης Αντωνίου
8.10.26

Με αφορμή την επίσκεψη Ρούμπιο και όσα σχόλια κυκλοφορούν στο δημόσιο διάλογο, ειδικά μάλιστα από "αντιπολιτευτικούς" ου μην και "εξωκοινοβουλευτικούς" κύκλους, αλλά ακόμη και από αρκετούς ανθρώπους που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί, θα ήθελα να σημειώσω τα εξής:
Δεν ισχύει ότι ο Ρούμπιο "έχει στο τσεπάκι" του τους πολιτικούς ταγούς της χώρας, όσο κι αν ορισμένοι, αρκετοί μάλιστα εξ αυτών, δεν μπορούν να συγκρατήσουν την ορμέμφυτη τάση τους για κολακεία και δουλοπρέπεια. Δεν ισχύει ότι η "ελίτ", η αστική τάξη αυτής της χώρας, και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, είναι "υποτελείς", "δουλικά", "υπάκουοι", ότι "ξεπουλάνε τα εθνικά συμφέροντα" και πάει λέγοντας. 

Όπως δεν ισχύει ότι η Ελλάδα είναι "ψωροκώσταινα", ότι το ελληνικό κεφάλαιο είναι (συλλήβδην) "παρασιτικό" και "μεταπρατικό".

Ε λοιπόν, σας έχω νέα: η ελληνική αστική τάξη, με εμπροσθοφυλακή ορισμένα πανίσχυρα τμήματά της, όπως οι εφοπλιστές, οι ενεργειακοί και κατασκευαστικοί όμιλοι, οι τράπεζες, ειδικά μετά την εγκαθίδρυση, μέσω των μνημονίων, ενός πολύ αρνητικού για τον κόσμο της δουλειάς ταξικού συσχετισμού, έχει δική της "αυτοτελή" ατζέντα, η οποία μάλιστα, όχι μόνο "μέσα" αλλά και "έξω", είναι εξαιρετικά ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ.

Η ελληνική αστική τάξη δεν "παίζει μόνο άμυνα", αλλά κομπάζει, με περισσό θράσος μάλιστα, πως "αποτελεί πάροχο, εξάγει υπηρεσίες ασφαλείας", κάνει "προβολή ισχύος" και επιδιώκει, με κάθε τρόπο, τη γεωστρατηγική της αναβάθμιση στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και στα Βαλκάνια. 

Κι όλα αυτά συνδέονται, μην έχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία, με δικά της "αυτοτελή" συμφέροντα, με φράγκα δηλαδή, πολλά πολλά φράγκα. Εδώ η Κίμπερλι έκανε λόμπινγκ για ελληνικούς ομίλους σε βαλκανικές χώρες, αλλά τα κανάλια το ψιλοέθαψαν - αφού άλλωστε ακόμη παίζουν Μαζωνάκη, Καρβέλα και Βίση. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν, μέχρι ν' αρχίσουν να σφυρίζουν από πάνω μας τίποτα πύραυλοι και ψάχνουμε καταφύγια.

Εδώ χρειάζεται μια απαραίτητη επισήμανση. 

Το να έχει η αστική τάξη δικά της "αυτοτελή" συμφέροντα και επιδιώξεις, δεν σημαίνει ότι δεν αξιοποιεί τις διεθνείς της "συμμαχίες" ή δεν παζαρεύει ή δεν ελίσσεται ή δεν "ζορίζεται" ενίοτε για να "ισορροπήσει" στο πλαίσιο αυτών των συμμαχιών της. 

Εδώ η αστική τάξη των ΗΠΑ παζαρεύει και ενίοτε "ζορίζεται" με τους συμμάχους της. 

Η Ελλάδα (της αστικής τάξης) είναι όχι απλώς μέλος, αλλά στον πυρήνα σκληρών ιμπεριαλιστικών ολοκληρώσεων, όπως το ΝΑΤΟ. Μέσα στο οποίο και για λογαριασμό του οποίου διαθέτει και υπολογίσιμες ένοπλες δυνάμεις αλλά κυρίως τον πιο σημαντικό στόλο. Όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κι αυτή η συμμαχία, το "ανήκομεν εις την Δύσιν", αποτελεί στρατηγική, αδιαπραγμάτευτη επιλογή, "δόγμα" της ελληνικής αστικής τάξης, όχι από "υποτέλεια" ή από "ιδεολογική εμμονή", αλλά από σκληρό υπολογισμό, από τη βαθύτατη (εσωτερική και εξωτερική) αλληλοδιαπλοκή του ελληνικού κεφαλαίου, των κυρίαρχων και πιο επιθετικών του τμημάτων, με τα συμφέροντα των αστικών τάξεων των ίδιων ιμπεριαλιστικών συμμαχιών. 

Όπως κι η πρόσφατη "στρατηγική σχέση" με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, δεν της "επιβλήθηκε" της "δικής μας" αστικής τάξης από καμιά διεθνή συνωμοσία, αλλά από ισχυρά, ισχυρότατα συμφέροντα του ελληνικού και ισραηλινού κεφαλαίου, που αλληλοδιαπλέκονται σε μια σειρά τομείς της οικονομίας, από τον τουρισμό μέχρι την πολεμική βιομηχανία, από το Real Estate μέχρι την ενέργεια, κι απ' τις "ευκαιρίες" για τους εργολάβους για την "ανοικοδόμηση" της μαρτυρικής Γάζας, μέχρι την "κατασκοπεία" και τις παρακολουθήσεις. 

Όσο για τη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση που διαπράττει το κράτος δολοφόνος, και πόσο αυτή αφήνει ασυγκίνητη τη "δική μας" αστική τάξη και τους πολιτικούς της, ισχύει εδώ η ρήση του Μαρξ "το κεφάλαιο όταν οσμίζεται 300% κέρδος, δεν υπάρχει έγκλημα που δεν είναι έτοιμο να διαπράξει".

Έχει ολόκληρη η αστική τάξη τα ίδια κι απαράλλαχτα "αυτοτελή" συμφέροντα; 

Όχι βεβαίως, όπως ποτέ και πουθενά δεν έχει συμβεί αυτό ιστορικά. 

Υπάρχουν σήμερα π.χ. τμήματα της βιομηχανίας ή του πρωτογενούς τομέα, που πλήττονται από το "ενεργειακό κόστος". Ωστόσο, πέραν ορισμένων αποσπασματικών διαφοροποιήσεων, που εκφράζονται μάλιστα και μέσω κάποιων αστικών μορφωμάτων ή ορισμένων αστών πολιτικών, το ελληνικό κεφάλαιο συναποτελεί ένα συμπαγέστατο μπλοκ εξουσίας, που καθοδηγείται από τα ισχυρότερα τμήματά του, τα οποία φροντίζουν να εξασφαλίζουν και στους υπόλοιπους που ακολουθούν, ακόμη και "ασθμαίνοντας", την πιο "ενοποιητική" βάση γι' αυτή τη συμμαχία: την καθήλωση του κόστους εργασίας, τη διατήρηση του αρνητικού ταξικού συσχετισμού που έχουν φροντίσει οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου να εμπεδωθεί. 

Και μάλιστα, εδώ στην Ελλάδα, αυτή η "συμμαχία", το μπλοκ του κεφαλαίου, θα λέγαμε πως παρουσιάζει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και σταθερότητα σε σχέση με άλλες χώρες της Ε.Ε.

 Πράγμα που δίνει ακόμη μεγαλύτερη "αυτοπεποίθηση" στη "δική μας" αστική τάξη και την κάνει ακόμη πιο επιθετική, μέχρι του σημείου να γίνεται συνεργός στη σφαγή άλλων λαών.

Ναι, αλλά τί γίνεται με την Τουρκία;

Μα και η αστική τάξη της Τουρκίας είναι - το ίδιο ή και περισσότερο - επιθετική, ορμώμενη κι αυτή από τη δική της "αυτοπεποίθηση", που πηγάζει τόσο από την ενίσχυση της γεωστρατηγικής της θέσης όσο και από τα δικά της "κατορθώματα" να συντρίψει τη δική της εργατική τάξη, πετυχαίνοντας άνοδο της "ανταγωνιστικότητας" της οικονομίας της και της θέσης του τουρκικού καπιταλιστικού σχηματισμού στον περιφερειακό και διεθνή καταμερισμό.
Ας εγκαταλειφθούν, λοιπόν, επιτέλους τα πεπαλαιωμένα ιδεολογήματα περί "υποτέλειας", 

γιατί, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι κάποτε ίσχυαν, που κι αυτό συζητήσιμο είναι, δεν ισχύουν σήμερα, στην εποχή του πιο "διεθνοποιημένου" ever μονοπωλιακού καπιταλισμού, του Ιμπεριαλισμού, που είναι και "πολυπολικός" παρεμπιπτόντως. 

Γιατί, αν μη τι άλλο "αθωώνουν" και δίνουν ελαφρυντικά στους "δικούς μας" καπιταλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό. Και, επειδή τα πράγματα σκουραίνουν επικίνδυνα, αυτά τα ιδεολογήματα θα τα βρούμε μπροστά μας, όταν η αστική τάξη, η κυβέρνηση και τα κόμματά της, που θα μας έχει εμπλέξει στο μακελειό, μην έχει κανείς καμία αμφιβολία ότι θα σηκώσει την παντιέρα της "εθνικής ανεξαρτησίας" και του κάλπικου "πατριωτισμού"...

Το θέμα είναι πώς, η εργατική τάξη, ο λαός, εδώ και στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, θα βάλουν μπροστά τα δικά τους "αυτοτελή" συμφέροντα, συνειδητοποιώντας ότι κι εδώ και απέναντι, εχθρός τους είναι οι καταπιεστές τους, οι ληστές του μόχθου τους, που "πατρίδα" τους έχουν μόνο τα αιματοβαμμένα κέρδη τους. Και πώς θα τους στείλουμε μια και καλή στον αγύριστο.