Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

05 Ιανουαρίου, 2017

ο καπιταλιστικός Ευρωμονόδρομος για το 2017, k η Είδηση απ' τον ΣΕΒ:

«Αν διαιωνιστεί η σημερινή κατάσταση επιτροπείας από ξένους τεχνοκράτες, η συμμετοχή της χώρας στην Ενωμένη Ευρώπη είτε θα παραμείνει στα χαρτιά (...) είτε θα λυθεί κάποια στιγμή μέσω της αποχώρησης της Ελλάδας από την ΕΕ».
Εναν καταιγισμό αναδιαρθρώσεων προς όφελος του κεφαλαίου και με στόχο την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας περιγράφουν οι 10 προτεραιότητες της «Επιτροπής Γιούνκερ» και της Κομισιόν

Σειρά νέων διαρθρωτικών παρεμβάσεων, με κεντρικό άξονα την ανάκαμψη της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων και την αναβάθμιση του ρόλου και της θέσης της ΕΕ, στο πλαίσιο των γεωπολιτικών ανταγωνισμών και των οξυμένων ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων,
 περιλαμβάνει το «πρόγραμμα εργασίας» της Κομισιόν για το 2017, με το οποίο επικυρώνονται οι 10 προτεραιότητες της «Επιτροπής Γιούνκερ», που είχαν παρουσιαστεί τον Οκτώβρη του 2016.

Μόνιμο ζήτημα στην αντιλαϊκή ατζέντα αποτελεί η κατεδάφιση των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, ταυτόχρονα και σε συνδυασμό με τις πολύμορφες κρατικές ενισχύσεις για τα τμήματα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Τα παραπάνω έρχονται να «κουμπώσουν» με την «έκθεση των 5 προέδρων», η οποία σηματοδοτεί τις διεργασίες για την περαιτέρω εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης (ΟΝΕ), προκρίνοντας την ενίσχυση των μέτρων δημοσιονομικής εποπτείας και των μνημονίων διαρκείας που επιβάλλονται σε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς, ανεξάρτητα από δανειακές συμβάσεις και μηχανισμούς στήριξης.

Πτυχές αυτής της διεργασίας, όπως, για παράδειγμα, η «ανολοκλήρωτη» «τραπεζική ένωση», αποτελούν αντικείμενο ενδοαστικής διαπάλης στο εσωτερικό της ΕΕ, 
με φόντο, βέβαια, τους ανταγωνισμούς για τον επιμερισμό της χασούρας ανάμεσα σε κράτη και τις κυβερνήσεις για λογαριασμό των τμημάτων του κεφαλαίου, που καθένα από αυτά στηρίζει και εκπροσωπεί.

Την ίδια ώρα, ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) ανεβάζει την αντιλαϊκή ατζέντα με τις προτεραιότητες για το 2017, διεκδικώντας την αναβάθμιση του εγχώριου κεφαλαίου στην ΕΕ και στις συντελούμενες διεργασίες, «χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς στη χρηματοδότηση των ελληνικών επιχειρήσεων», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει σε χτεσινή παρέμβασή του.

Αποκαλυπτικές είναι οι 10 προτεραιότητες της Κομισιόν για το 2017:
1)«Για την ενίσχυση της απασχόλησης, της ανάπτυξης και των επενδύσεων θα προτείνουμε πρωτοβουλία για τους νέους, σχέδιο δράσης για την εφαρμογή της κυκλικής οικονομίας και νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο».
Σύμφωνα με πρόσφατα έγγραφα της Κομισιόν, ως ενδεικτικές παρεμβάσεις αναφέρονται, μεταξύ άλλων, η μείωση του μη μισθολογικού κόστους εργασίας (δηλαδή, των ασφαλιστικών εισφορών που καταβάλλει η εργοδοσία), «στοχοθετημένες και σωστά σχεδιασμένες επιδοτήσεις μισθών και προσλήψεων» («ζεστό» κρατικό χρήμα στους εργοδότες), οι οποίες θα συνδυάζονται με τα «προγράμματα πρακτικής άσκησης και μαθητείας», «μέτρα κινητικότητας για τη σύνδεση δεξιοτήτων και θέσεων εργασίας» κ.ά.

2)«Θα εκπονήσουμε ενδιάμεση επανεξέταση για την ψηφιακή ενιαία αγορά».
Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΕ σχεδιάζει ριζικές μεταρρυθμίσεις, αρχίζοντας από νέο πλαίσιο για την πνευματική ιδιοκτησία και φθάνοντας έως την παράδοση δεμάτων και τις τηλεπικοινωνίες. 
Η «ψηφιακή ατζέντα» είναι ενταγμένη στο λεγόμενο «επενδυτικό πακέτο Γιούνκερ», που δίνει προτεραιότητα στην «άρση των φραγμών που εξακολουθούν να υπάρχουν σε όλους τους βασικούς τομείς υποδομών, όπως η Ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, τα ψηφιακά μέσα και οι μεταφορές, καθώς και των φραγμών στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών». Μάλιστα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, η ενιαία ψηφιακή αγορά θα μπορούσε να εισφέρει 415 δισ. ευρώ το χρόνο...

3)«Θα υλοποιήσουμε τη στρατηγική για την ενεργειακή ένωση, συνεχίζοντας τις προσπάθειες για τα οχήματα με χαμηλές εκπομπές και την κινητικότητα».
Ουσιαστικά, πρόκειται για τη διασφάλιση φτηνής Ενέργειας για τα ευρωπαϊκά μονοπώλια, ζήτημα που με τη σειρά του συνδέεται με τις διελεύσεις των αγωγών, τη λεγόμενη «ενεργειακή ασφάλεια» της ΕΕ κ.ά. Η στρατηγική της Κομισιόν για την «ενεργειακή ένωση» βασίζεται στους τρεις μακροχρόνιους στόχους της ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ και συγκεκριμένα στην ασφάλεια εφοδιασμού, στην ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα.

4)«Θα οικοδομήσουμε βαθύτερη και δικαιότερη εσωτερική αγορά με την εφαρμογή της στρατηγικής για την ενιαία αγορά, της στρατηγικής της Ευρώπης για το διάστημα και του σχεδίου δράσης για την ένωση κεφαλαιαγορών, καθώς και την υποβολή προτάσεων για τη δικαιότερη φορολογία των εταιρειών».

Πρόκειται για μέτρα που αφορούν στη διοχέτευση φτηνών κεφαλαίων στους επιχειρηματικούς ομίλους μέσω των κεφαλαιαγορών, σε συνδυασμό με νέες φοροελαφρύνσεις. Μάλιστα, το συγκεκριμένο σχέδιο εξειδικεύεται και σε πρόταση της Κομισιόν, που δημοσιοποιήθηκε προχτές.

Μεταξύ άλλων προβλέπονται:

-- Θα δίνονται κίνητρα σε δραστηριότητες που ευνοούν την καπιταλιστική ανάπτυξη, όπως οι επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη, στηρίζοντας έτσι τους «ευρύτερους στόχους της τόνωσης της ανάπτυξης, της απασχόλησης και των επενδύσεων». 
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, από τη στιγμή που θα τεθεί πλήρως σε εφαρμογή το σχέδιο, οι συνολικές επενδύσεις στην ΕΕ θα αυξηθούν κατά 3,4%. 
Σε αυτό το πλαίσιο, θα ενθαρρύνει τις εταιρείες να χρηματοδοτούν τις δραστηριότητές τους με ίδια κεφάλαια και να αξιοποιούν τις αγορές αντί να προσφεύγουν στο δανεισμό. 
Θα παρέχονται δε φοροελαφρύνσεις για την έκδοση νέων μετοχών.
 Οπως αναφέρεται, «ένα καθορισμένο ποσοστό του νέου μετοχικού κεφαλαίου των εταιρειών (...) θα εκπίπτει ετησίως από τη φορολογία», ενώ υπό τις «παρούσες συνθήκες» το ποσοστό αυτό φτάνει στο 2,7%. Σύμφωνα με την Κομισιόν, «με τον τρόπο αυτό, θα ενθαρρυνθούν οι εταιρείες να αναζητούν πιο σταθερές πηγές χρηματοδότησης και να αξιοποιούν τις κεφαλαιαγορές, σύμφωνα με τους στόχους της Ενωσης Κεφαλαιαγορών».
-- Οι εταιρείες θα μπορούν να αντισταθμίζουν τα κέρδη που πραγματοποιούν σε ένα κράτος - μέλος με τις «ζημίες» που υφίστανται σε άλλο.

5)«Θα παρουσιάσουμε ιδέες για τη μεταρρύθμιση της ΕΕ των 27 και την ενίσχυση της ΟΝΕ και θα προτείνουμε ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων».
Σύμφωνα με προηγούμενη πρόταση της Κομισιόν (Μάρτης 2016), «είναι σαφές ότι η μελλοντική επιτυχία της ζώνης του ευρώ εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από την αποτελεσματικότητα των εθνικών αγορών εργασίας και των συστημάτων Κοινωνικής Πρόνοιας και από την ικανότητα της οικονομίας να απορροφά τους κλυδωνισμούς και να προσαρμόζεται».
Επιπλέον, τονίζεται χαρακτηριστικά ότι «η ταχύτητα και η έκταση των αλλαγών που συντελούνται επί του παρόντος στον κόσμο της εργασίας, σε συνδυασμό με τις δημογραφικές τάσεις, μεταβάλλουν περαιτέρω τους όρους εργασίας», σκιαγραφώντας δηλαδή το βάθεμα της εκμετάλλευσης.

6)«Θα υλοποιήσουμε τη στρατηγική "Εμπόριο για όλους" και θα συνεχίσουμε τις εμπορικές διαπραγματεύσεις με τους εταίρους μας, ενισχύοντας παράλληλα τα μέσα εμπορικής άμυνας».
Το ζήτημα αφορά στις διακρατικές εμπορικές συμφωνίες, αλλά και τους οξυμένους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς που εκδηλώνονται εντός και εκτός ΕΕ.

7) «Θα συνεχίσουμε τις εργασίες για την Ενωση Ασφάλειας για τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και θα εναρμονίσουμε τους κανόνες για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικής ζωής».

8)«Θα υλοποιήσουμε το ευρωπαϊκό θεματολόγιο για τη μετανάστευση».

9)«Για την ενίσχυση του ρόλου της Ευρώπης ως παγκόσμιου παράγοντα, θα παρουσιάσουμε σχέδιο δράσης ευρωπαϊκής άμυνας, περιλαμβανομένου ενός ευρωπαϊκού ταμείου άμυνας, και η Επιτροπή και η Υπατη Εκπρόσωπος θα εγκρίνουν τη στρατηγική της ΕΕ για τη Συρία και θα εφαρμόσουν τη συνολική στρατηγική της ΕΕ και την εταιρική σχέση Αφρικής - ΕΕ».

10) Τέλος, αναφέρεται η «προσαρμογή» της ισχύουσας νομοθεσίας αναφορικά με τη λεγόμενη «δημοκρατική νομιμότητα», όπως με την έγκριση των αποφάσεων από τα διάφορα όργανα της ΕΕ. Η έμφαση φαίνεται να δίνεται στις διαδικασίες και στο ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως οργάνου «νομιμοποίησης» και επιβολής του μείγματος της αντιλαϊκής πολιτικής.
«Ευέλικτη» εργασία στην υπηρεσία του κεφαλαίου

Την ίδια ώρα, η Κομισιόν προδιαγράφει και τα επόμενα χτυπήματα στα Εργασιακά, με βάση και τις περιβόητες «βέλτιστες πρακτικές» της ΕΕ. Οπως τονίζεται στην πρόσφατη έκθεση για το «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο 2017», «εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών - μελών όσον αφορά την απασχόληση και τα κοινωνικά αποτελέσματα». Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την Κομισιόν, τα «υψηλά επίπεδα ανισότητας μειώνουν τα οικονομικά αποτελέσματα, καθώς και το δυναμικό για βιώσιμη ανάπτυξη».

Σε συνοδευτικό παράρτημα της έκθεσης αναφέρονται σε αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, όπως:

- Αλλαγές στη νομοθεσία «για την προστασία της απασχόλησης με στόχο αξιόπιστες ρυθμίσεις», που προωθούν την περιβόητη «ευελφάλεια» για λογαριασμό των καπιταλιστών.

«Σύγχρονα και κατάλληλα συστήματα κοινωνικής προστασίας, που υποστηρίζουν αυτούς που έχουν ανάγκη». Πίσω από τα λόγια αυτά κρύβεται η συρρίκνωση των προνοιακών επιδομάτων και η πολύπλευρη αξιοποίησή τους ως μέσου διαχείρισης της κοινωνικής δυσαρέσκειας στα χέρια του αστικού κράτους, ζήτημα που συζητείται και στο πλαίσιο των συνεννοήσεων συγκυβέρνησης - κουαρτέτου.

Δείχνοντας στην κατεύθυνση μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών της εργοδοσίας, επισημαίνεται πως η μετατόπιση της φορολογίας από την εργασία, ιδίως για τα άτομα με χαμηλά εισοδήματα, και η διασφάλιση δίκαιων φορολογικών συστημάτων μπορούν να βελτιώσουν τα αποτελέσματα της αγοράς εργασίας...


«ΠΑΚΕΤΟ ΓΙΟΥΝΚΕΡ»
«Ζεστό» κρατικό χρήμα για την ανάκαμψη κερδοφόρων επενδύσεων

Την ίδια ώρα, το «Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων» (ΕΤΣΕ - το λεγόμενο «πακέτο Γιούνκερ») αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία για τη διοχέτευση «ζεστού» κρατικού χρήματος προς τα τμήματα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, με στόχο την ανάκαμψη της αναιμικής μάζας των νέων κερδοφόρων επενδύσεων.
Κάνοντας τον απολογισμό των δράσεων, η Κομισιόν επισημαίνει ότι «το 2016 έκλεισε με συμφωνίες και στα 28 κράτη - μέλη». Από την πλευρά του, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Γ. Κατάινεν, δήλωσε: «Το ΕΤΣΕ έχει ήδη αποδείξει ότι αποτελεί ένα σημαντικό πρώτο βήμα προς την επιστροφή των επιπέδων των επενδύσεων σε μια μακροπρόθεσμα βιώσιμη τροχιά. Από κοινού με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), πρέπει τώρα να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να αξιοποιήσουμε περαιτέρω την μέχρι τώρα επιτυχία του ΕΤΣΕ στους τομείς της απασχόλησης και της ανάπτυξης».

Να σημειωθεί ότι το 2016, αποφασίστηκε η χρονική επέκταση της αρχικής τριετούς περιόδου (2015 - 2018) έως και το 2020, ενώ και ο αρχικός στόχος με τα 315 δισ. ευρώ ανεβαίνει σε τουλάχιστον 500 δισ. ευρώ. Πρόκειται για «μοχλεύσεις» ανάμεσα σε κρατικά και ιδιωτικά κεφάλαια, με στόχο την αύξηση των επενδύσεων.

Την ίδια ώρα, παρά τη διοχέτευση πακτωλού κεφαλαίων μέσω των προγραμμάτων «νομισματικής χαλάρωσης» από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τις ενισχύσεις από το λεγόμενο «επενδυτικό πακέτο Γιούνκερ» και τους άλλους μηχανισμούς ενίσχυσης των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, 
οι νέες επενδύσεις σε επίπεδο ΕΕ παραμένουν ακόμη και σήμερα σε επίπεδα χαμηλότερα από αυτά που εμφανίζονταν πριν από την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης. Με βάση την επεξεργασία από την Τράπεζα της Ελλάδας, που δημοσιεύεται στην «ενδιάμεση έκθεση για τη νομισματική πολιτική», οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου στην ΕΕ διαμορφώθηκαν το 2015 στο 19,2% του ΑΕΠ, σχεδόν 3 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερα σε σχέση με το έτος 2007, ενώ σε ορισμένα κράτη η κατρακύλα των επενδύσεων ήταν ακόμη εντονότερη.
Ενδοκαπιταλιστική διαπάλη για τη νομισματική πολιτική

Στο 1,1% αυξήθηκε ο ετήσιος πληθωρισμός στην Ευρωζώνη το Δεκέμβρη του 2016, από 0,6% το Νοέμβρη και 0,2% το Δεκέμβρη του 2015, σύμφωνα με προσωρινά στοιχεία, που ανακοίνωσε χτες η Γιούροστατ.

Η εν λόγω εξέλιξη πυροδοτεί την ενδοαστική διαπάλη γύρω από το μείγμα της νομισματικής πολιτικής - «χαλάρωσης» που εφαρμόζει η ΕΚΤ. Σε προχτεσινές δηλώσεις του, ο επικεφαλής του γερμανικού ινστιτούτου ΙFO, Κλ. Φούεστ, προδικάζοντας την ανοδική τάση του επίσημου πληθωρισμού, τόνισε: «Αυτό το άλμα του πληθωρισμού αποτελεί ένα μήνυμα για έξοδο από την επεκτατική νομισματική πολιτική της ΕΚΤ». Σε αντίστοιχες επισημάνσεις προχώρησε χτες και ο επικεφαλής του Κέντρου Προγνώσεων του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας (IfW) του Κιέλου, ζητώντας από την ΕΚΤ την «εγκατάλειψη της ακραίας επεκτατικής νομισματικής πολιτικής», διότι «κανείς δεν βλέπει καμιά αναγκαιότητά της».


ΣΕΒ
Ανάκαμψη για το κεφάλαιο με προϋπόθεση την αντιλαϊκή πολιτική

«Η μετάπτωση της Ελλάδας στις τακτικές διαδικασίες του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου από τη μνημονιακή εξαίρεση θα συμβεί ως μια απολύτως φυσιολογική αντανάκλαση της πολύ πιο λειτουργικής πλέον διασύνδεσης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης με τους μηχανισμούς της Ενωμένης Ευρώπης».
Αυτό τονίζει, μεταξύ άλλων, ο ΣΕΒ στο εβδομαδιαίο δελτίο του, θέτοντας τους άξονες με τις προτεραιότητες της αντιλαϊκής πολιτικής για το 2017 και περιγράφοντας τα «μνημόνια διαρκείας» της ΕΕ ως «φυσιολογική» συνέπεια της επιχείρησης καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Σε αυτό το πλαίσιο, διεκδικώντας την αναβάθμιση της θέσης του εγχώριου κεφαλαίου στα παζάρια, στις διεργασίες και τις αναδιαρθρώσεις που συντελούνται στην ΕΕ, ο ΣΕΒ επισημαίνει πως «η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που θα μπορούσε να γίνει εντός του 2017 είναι να ξεκινήσει η πολιτική ηγεσία, και κατά προέκταση η ελληνική διοίκηση, να συμμετέχει πιο ενεργά σε όλες τις διεργασίες της ΕΕ, σε όλα τα επίπεδα».
Την ίδια ώρα, οι προτεραιότητες του ΣΕΒ παραπέμπουν άμεσα σε αυτές που προωθεί και η πλευρά της Κομισιόν, στη βάση της ενιαίας στρατηγικής για την ανάκαμψη του κεφαλαίου και στο έδαφος της αντιλαϊκής πολιτικής.
Ειδικότερα:
-- Στο όνομα της «αποκατάστασης της εθνικής κυριαρχίας» (όπως «βαφτίζουν» την αναβάθμιση του εγχώριου κεφαλαίου στο πλαίσιο της ΕΕ), εστιάζουν στην άσκηση των «κατάλληλων δημοσιονομικών και αναπτυξιακών πολιτικών» που θα δημιουργήσουν τις συνθήκες για ανάπτυξη της παραγωγής και της αποταμίευσης «εντός της ΕΕ», και βέβαια «χωρίς αποκλεισμούς και στη χρηματοδότηση των ελληνικών επιχειρήσεων και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων».

-- «Κυρίαρχο ζητούμενο» παραμένει η αλλαγή στο μείγμα της δημοσιονομικής διαχείρισης, με κατεύθυνση, βέβαια, τις φορολογικές ελαφρύνσεις προς το εγχώριο κεφάλαιο, με τη «μείωση της υπερφορολόγησης των συνεπών φορολογουμένων και των οργανωμένων επιχειρήσεων». Για την επίτευξη του στόχου τους, οι εγχώριοι βιομήχανοι προτάσσουν τη «διεύρυνση της φορολογικής βάσης» (όπως δηλαδή με την περαιτέρω καρατόμηση του αφορολόγητου ορίου μισθωτών - συνταξιούχων) καθώς και τη «μείωση των λειτουργικών δαπανών» στο Δημόσιο.

-- «Απαιτείται η στοχευμένη μετεξέλιξη του ασφαλιστικού και προνοιακού συστήματος προς ένα πιο ανταποδοτικό σύστημα εισφορών και συντάξεων». Πρόκειται, δηλαδή, για τις παρεμβάσεις που αφορούν στο ύψος των σημερινών συντάξεων αλλά και την περαιτέρω διάλυση των προνοιακών επιδομάτων σε λαϊκές οικογένειες, με φόντο «ένα αποτελεσματικό σύστημα καταπολέμησης της φτώχειας», δηλαδή με κατεύθυνση τη διαχείριση των ακραίων φαινομένων της επίσημης φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

-- Το προηγούμενο συνδυάζεται με το «πλαίσιο μιας σύγχρονης, ευέλικτης και ευνομούμενης αγοράς εργασίας» και, μάλιστα, όπως αυτό διαμορφώνεται από τις «τεχνολογικές εξελίξεις και τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας». Τα παραπάνω έρχονται να «δέσουν» με τις «βέλτιστες πρακτικές» της ΕΕ, την εργασιακή ζούγκλα δηλαδή για λογαριασμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου, και βέβαια με τις νέες αντιλαϊκές παρεμβάσεις που προωθούνται στα παζάρια της συγκυβέρνησης με το κουαρτέτο.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο ΣΕΒ αναφέρεται σε «εθνική στρατηγική που ενσωματώνει τις καλές πρακτικές» σε άλλες χώρες. Επιπλέον, δείχνοντας τα «ελλείμματα ανταγωνιστικότητας» του εγχώριου κεφαλαίου, χαρακτηριστικά τονίζουν: «Η απελευθέρωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος της αγοράς εργασίας στις αναπτυγμένες - πλην Ελλάδας - χώρες του ΟΟΣΑ είχε ήδη πραγματοποιηθεί, πολύ πριν την ελληνική κρίση και τη διάσωση με κεφάλαια των Ευρωπαίων εταίρων και του ΔΝΤ».

-- Με στρατηγικής σημασίας ζήτημα την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, ο ΣΕΒ εντοπίζει και τον «κίνδυνο» για Grexit, τονίζοντας: «Αν διαιωνιστεί η σημερινή κατάσταση επιτροπείας από ξένους τεχνοκράτες, η συμμετοχή της χώρας στην Ενωμένη Ευρώπη είτε θα παραμείνει στα χαρτιά (...) είτε θα λυθεί κάποια στιγμή μέσω της αποχώρησης της Ελλάδας από την ΕΕ».

Λιάνα: Εδώ Νίκο είδα και τον ΕΝΟΧΟ,, διαβάστε Το:

,,,Θα μπορούσε να ήταν σήμερα το μεγαλύτερο όνομα, εκδότης, διευθύντρια στον Τύπο και την Τηλεόραση 
(ίσως να είχε και δικό της κανάλι) 
αν ...δεν είχε διαπράξει το αδίκημα της απιστίας στο Σύστημα ,αν δεν πήγαινε με τους κολασμένους...,,,

από: Stelios Manouilidis:
5/1/2017
Αξίζει το κόπο να διαβαστεί αυτό το κείμενο για την Λιάνα Κανέλλη.., 
το γιατί την πιάνουν στο στόμα τους ,την κατηγορούν και την συκοφαντούν αστοί και οπορτουνιστές....και εν΄όψη του συνεδρίου θα ειπωθούν πολλά για το πρόσωπο της.....
Δεν της συγχώρεσε ποτέ το Σύστημα αυτόν τον "αντίθετο" δρόμο .
Σε μια εποχή που κατέρρεαν τα πάντα για τους κομμουνιστές, που πάλευαν να διαλύσουν τα Κομμουνιστικα Κομματα παντου, που εξαγοραζαν συνειδησεις να τις τραβηξουν στην απεναντι πλευρα, μια ΔΙΚΙΑ τους πρωτοκλασατη Δημοσιογραφος ,με γνωσεις, με χαρισματα, με εμπειρια οσο λιγοι στην Τηλεοραση ,,,
να τους φτυνει και να κραυγαζει απ το Συνταγμα 
"οι Κοκκινοι ειχαν δικιο Συντροφοι " ...
ηταν ΣΟΚ για το Συστημα !! 

Δεν της συγχωρεσαν ποτε και οι ρυψασπιδες και αναχωρητες που ενω πηγαιναν να σβησουν οι ιδιοι το Κομμα απ τον πολιτικο χαρτη, απο τα μεσα, μια "αλλοδαπη" ιδεολογικα, μια Αστη ...ερχοταν να παρει τη θεση τους στο οχυρωμα, κανοντας την προδοσια τους ΑΠΕΙΡΩΣ μεγαλυτερη και πιο ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ !!

Σε εποχες που τρεχαν σαν ποντικια να κρυφτουν,
ΝΑΙ !! που το κομμα ΧΑΡΟΠΑΛΕΥΕ, που στηναμε τα Φεστβαλ παρεα με 90χρονους βετερανους των Βουνων και των ξερονησιων με τρεμαμενα χερια αλλα και ΠΕΙΣΜΑ απιστευτο ...
ΤΟΤΕ ΗΡΘΕ Η ΛΙΑΝΑ !!
που το κομμα πηγαινε για φουντο, που δεν ηξερε κανεις αν θα υπηρχε αυριο ..
Και εκτεθηκε !!! 
Εν πληρει συνειδησει οτι το Συστημα ΘΑ ΤΗΝ ΤΣΑΚΙΖΕ και επαγγελματικα και ηθικα και ψυχικα, οπως μπορουσε ! 
Και πραγματι ...αυτοματως κοπηκε απο παντου ,ολα τα καναλια, τα ραδια, τον τυπο της κλεισαν τις πορτες. Αγκομαχοντας εβγαλε το ΝΕΜΕΣΙΣ και πηρε μια εκπομπη λογου αργα βραδυνη σε ενα μικρο καναλι. Ηταν η μονη εκπομπη που καλουσε ΚΚΕ ,το οποιο το ιδιο διαστημα ΚΟΜΜΕΝΟ ηταν απο παντου . 

Να το πουμε ΞΕΚΑΘΑΡΑ: Η Κανελλη ηταν κορυφη εμπειριας στην Τηλεοραση ! Ειχε βοηθησει και εκπαιδευσει ΟΛΟΥΣ τους σημερινους Ευαγγελατους κλπ 
Θα μπορουσε να ηταν σημερα το μεγαλυτερο ονομα, εκδοτης, διευθυντρια στον Τυπο και την Τηλεοραση (ισως να ειχε και δικο της καναλι) αν ...δεν ειχε διαπραξει το αδικημα της απιστιας στο Συστημα ,αν δεν πηγαινε με τους κολασμενους ...
Και τωρα την ακουω να δηλωνει "Θελει πολλα κοτσια για να εχεις την ΤΙΜΗ να λεγεσαι μελος του ΚΚΕ !!" σε οσους την ρωτουν γιατι δεν γινεται μελος του κομματος (ψαχνοντας προφανως την "ειδηση" της μη αποδοχης απ το κομμα ,των ιντριγκων ,των απαγορευσεων κλπ) 
Η Κανελλη ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΕΙ καθημερινα με την σταση της ,ανεξαρτητα αν καποιος την αποδεχεται λογω και πενα.
Μακαρι να ηξερε ομως ο πολυς ο κοσμος ΠΟΤΕ εγινε το "κλικ" στην ψυχουλα της ,το ραγισμα και κατοπιν χασμα στην αστικη της συνειδηση ...
Στην Ρουαντα !!
Στο στουντιο του ΜΕΓΚΑ ο Χατζηνικολαου περιμενει την ανταποκριση του καναλιου απ την Ρουαντα .
Την προηγουμενη μερα 1.000.000 νεκροι, στιβαγμενοι σε ντανες δεξια κι αριστερα του δρομου !
Και ανοιγει η δορυφορικη και εμφανιζεται μια αλλαφιασμενη Κανελλη (πρωτοκλασσατη τοτε Δημοσιογραφος του καναλιου ) που προσπαθει με δυσκολια να κρατηθει ψυχραιμη . 
Κι αφου δινει την ανταποκριση κουτσα στραβα απ την συγκινηση ...συμπληρωνει :
-...εδω ομως Νικο ειδα και τον ΕΝΟΧΟ για ολα αυτα !!
- Ποιον ενοχο?...ψελλίζει ο Χατζηνικολαου
- Τον ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΝΙΚΟ !!! αυτον τον ενοχο ! και εχει ονομα Νικο ! Λεγεται ΕΧΧΟΝ ,λεγεται ΤΕΧΑΚΟ Νικο, λεγεται ΒΡ Νικο .....λεει φωναζοντας και δακρυα οργης αναβληζουν απ τα ματια της .

Αρον αρον το καναλι κλεινει την συνδεση .... 

Δεν της το συγχώρησε ποτέ αυτό η αστική τάξη, γιαυτό και την συκοφαντούν αστοί και οπορτουνιστές.....

Από πού «μοιράζει» λεφτά ο (κάθε) Καρέλιας;

Μοιράζει λεφτά ο Καρέλιας;





Και φέτος γίνεται είδηση το ποσό που «μοιράζει» η ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΡΕΛΙΑ Α.Ε. 
Αποσπάσματα από την ομιλία του Ανδρέα Καρέλια, ο οποίος ανακοίνωσε τις παροχές στους εργαζόμενους, έχουν δημοσιευθεί σχεδόν παντού.

Ας δούμε λίγα πράγματα γι’ αυτή τη «μοιρασιά», μια «μοιρασιά» που δεν την κάνει μόνο η ΚΑΡΕΛΙΑΣ Α.Ε, την έκαναν κι άλλες μεγάλες επιχειρήσεις στο παρελθόν, στην Ελλάδα, και τη συνεχίζουν αρκετές στο εξωτερικό.

Οι «έκτακτες οικειοθελείς παροχές», καθώς και «τα έκτακτα πρόσθετα bonus για τους εργαζομένους που διέπρεψαν με την απόδοσή τους μέσα στην χρονιά που πέρασε» «αναμένεται να ξεπεράσουν και πάλι το ποσόν των 3.000.000 ευρώ». 
 Όποιος θέλει να δει αναλυτικά τον καταμερισμό των παροχών μπορεί να τις βρει εδώ μαζί με ολόκληρη την ομιλία του Ανδρέα Καρέλια.

Η «διαπαιδαγώγηση» του «καλού εργαζόμενου»

Ας ξεκινήσουμε από τα «εύκολα»: Μας έκανε εντύπωση μια παροχή, όπως την περιέγραψε στην ομιλία του:
«Το επίδομα παρουσίας θα είναι και φέτος 800,00 ευρώ καθαρά. Θυμίζω ότι αυτό το δικαιούνται όσοι δεν έλειψαν ούτε μία μέρα από την εργασία τους. Πέρσι το ποσό αυτό το έλαβε το 84% των εργαζομένων, πράγμα ιδιαίτερα ευχάριστο».

Το επίδομα αυτό λαμβάνεται, δηλαδή, από τους εργαζόμενους που …δεν αρρώστησαν ούτε μια μέρα και «φυσικά» δεν έκαναν απεργία ούτε μια μέρα.
 Με άλλα λόγια ένα 800άρι ευρώ το χρόνο κοστίζει η «διαπαιδαγώγηση» του «καλού εργαζόμενου» που δεν συμμετέχει ούτε σε γενικές απεργίες για τα συνολικά προβλήματα, ούτε σε απεργίες του κλάδου και επιβάλλει στον εαυτό του να μη λείψει ούτε όταν είναι άρρωστος.

Ορισμένα χρήσιμα οικονομικά μεγέθη

Πάμε τώρα να δούμε ορισμένα στοιχεία της επιχείρησης.

Σύμφωνα με τον ετήσιο απολογισμό της εταιρείας (του 2015 που είναι ολοκληρωμένος) «ο Ενοποιημένος Κύκλος Εργασιών του Ομίλου (μετά την αφαίρεση Ε.Φ.Κ. και Φ.Π.Α. καπνικών προϊόντων) αυξήθηκε κατά 14,65% στα €225 εκατ. το 2015, έναντι €196,8 εκατ. του 2014.

Η κερδοφορία του Ομίλου το 2015 ανήλθε στα €84,04 εκατ. έναντι €87,04 εκατ. το 2014».

Μάλιστα, όπως διευκρινίζεται, «η ελαφρά μείωση στα προ φόρων κέρδη οφείλεται κυρίως στην καταβολή πληρωμής επίδικων τελών ποσού €14 εκατ. περίπου, για τα οποία η εταιρεία έχει ήδη καταθέσει αίτηση αναίρεσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας».

Επίσης, σύμφωνα με τα Κύρια Στοιχεία της εταιρείας, που απασχολεί 487 εργαζόμενους, ο τζίρος πωλήσεων το 2015 ήταν 837 εκ. ευρώ, τα κέρδη προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων (EBITDA) ήταν 80 εκ. ευρώ. Το 2015 οι πωλήσεις ξεπέρασαν τα 16 δισεκατομμύρια τσιγάρα.

Απολογισμός της χρονιάς που πέρασε 

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Ανδρέας Καρέλιας στην ομιλία του στον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε:

– Το μερίδιό στην πίτα που λέγεται ελληνική αγορά μεγάλωσε και έφθασε στο 15%, αυξανόμενο κατά μια ποσοστιαία μονάδα.

– Οι διεθνείς πωλήσεις, στα τσιγάρα, κατέγραψαν συνολική πτώση που φτάνει το 8% περίπου.

– Σε ότι αφορά τον καπνό για στριφτό τσιγάρο, η χρονιά κλείνει με αύξηση 12% περίπου στην ελληνική αγορά και με εντυπωσιακή αύξηση 38% στις διεθνείς πωλήσεις. 650 τόνοι καπνού σε σχέση με 550 που ήταν την προηγούμενη χρονιά.

Παράλληλα:

– Μέσα στο 2016, η Καπνοβιομηχανία Καρέλια εισέφερε στα δημόσια ταμεία 532.000.000 ευρώ περίπου από έμμεσους και άμεσους φόρους (αυξημένα κατά 12 % σε σχέση με πέρσι), και 7.000.000 στα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ κοντά στα 175.000.000 σε συνάλλαγμα από τις διεθνείς πωλήσεις.

– Την χρονιά που πέρασε δαπανήθηκαν 13.7 εκατ. ευρώ σε νέες μηχανολογικές εγκαταστάσεις και το 2017 θα γίνουν νέες επενδύσεις που θα ξεπεράσουν τα 10 εκ. ευρώ.

– Χρειάστηκε δύο φορές να εκταμιευθούν προσωρινά ποσά που ξεπερνούν τα 100 εκ. ευρώ, για «κινήσεις κατά βάθος αμυντικές αλλά απαραίτητες».

Τι παίρνει και τι δίνει ο (κάθε) Καρέλιας;

Αναφέραμε όλα αυτά τα (δημοσιευμένα από την εταιρεία) οικονομικά στοιχεία, για να γίνει αντιληπτή η τάξη των οικονομικών μεγεθών. Με λίγα λόγια; Τι παίρνει και τι δίνει ο (κάθε) Καρέλιας.

Η απλή σύγκριση του συνολικού ποσού που δαπανάται σε παροχές, με οποιοδήποτε άλλο, οδηγεί σε αυτόματα συμπεράσματα.

Ο «κωδικός» παροχές είναι ένας ακόμα ανάμεσα στους άλλους, που διαμορφώνει το προφίλ και τη στρατηγική της εταιρείας. Εάν αλλάξουν οι άλλοι «κωδικοί» θα αλλάξει κι αυτός.

Αξία έχει, επίσης, να σημειωθεί ότι πρόκειται κυρίως για παροχές που δεν είναι σταθερές (τα περισσότερα ποσά είναι έκτακτα). 

Από πού «μοιράζει» λεφτά ο (κάθε) Καρέλιας;

Δεν πρόκειται να πούμε, προφανώς, πως για τον κάθε εργαζόμενο δεν έχουν σημασία ακόμα και τα έκτακτα χρηματικά ποσά, από τον (κάθε) Καρέλια.
 Το ίδιο ισχύει και για τα έκτακτα χρήματα που είχε ανακοινώσει η κυβέρνηση για τους συνταξιούχους. 

Στην ερώτηση που ακούστηκε και για το χρηματικό ποσό στους συνταξιούχους ( «Δηλαδή να μην τα πάρουν;») η απάντηση είναι αυτονόητη: Να τα πάρουν και να διεκδικήσουν και ακόμα περισσότερα. 

Δεν ζούμε σε άλλη κοινωνία και γνωρίζουμε κι εμείς, όπως όλοι, πως, μέσα στην εξαθλίωση που μας έχουν επιβάλλει, ακόμα και το έκτακτο χρηματικό ποσό (μικρότερο ή μεγαλύτερο) καλύπτει στοιχειώδεις ανάγκες. 

Το «να τα πάρουν και να διεκδικήσουν και ακόμα περισσότερα» δεν είναι «συμβουλευτική», με λίγο από «κριτική», όπως θα σπεύσουν να σχολιάσουν διάφοροι πρόθυμοι να υπερασπιστούν τα «καλά αφεντικά».

Το «να τα πάρουν», το «να τα πάρουμε» προκύπτει από κάτι που, θέλουν δεν θέλουν κάποιοι, είναι αυτονόητο: Πρόκειται για δικά τους λεφτά, για κόπο δικό τους, που επιστρέφει, στο ελάχιστο, όπως συμβαίνει με τον κόπο των εργαζομένων σε κάθε επιχείρηση. 

Όσο κι αν δεν αρέσουν τα «κομμουνιστικά» στους λάτρεις της «υγιούς επιχειρηματικότητας» η αλήθεια υπάρχει και τη ζούμε. 
Η πραγματικότητα δεν αφήνει και πολλά περιθώρια παρερμηνειών. 
Οι μισθοί όχι μόνο δεν είναι αντιπροσωπευτικοί του κόπου και της υπεραξίας που παράγουμε ως εργαζόμενοι, αλλά δεν φτάνει, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ούτε για τα απαραίτητα.

Ένας κατασκευασμένος κανόνας: Το αφεντικό «προσφέρει», ο εργαζόμενος «ευχαριστεί»

Και κάτι ακόμα: Υπάρχει μια ολόκληρη λειτουργία στις επιχειρήσεις για να πετυχαίνουν το αποτέλεσμα που θέλουν. 
«Μπόνους», όποτε – κι εάν – θέλουν, και «κοινωνικό έργο». 
 Είναι μια ολόκληρη στρατηγική που κρατά τη σχέση εργαζόμενου – αφεντικού εκεί που «πρέπει». 
Δηλαδή; 
Το αφεντικό «προσφέρει» 
και ο εργαζόμενος (ή η …κοινωνία γενικά και αόριστα) ευχαριστεί για την «προσφορά». 

Η σχέση αυτή είναι αδιαμφισβήτητη στον καπιταλισμό, θεωρείται σχεδόν αυτονόητη. 
Είναι ένας κατασκευασμένος κανόνας που δεν πρέπει να τον πειράξει κανείς... 
Διότι εάν αμφισβητηθεί τότε θα πάμε σε άλλον κανόνα: Σε εκείνον που λέει πως οι εργαζόμενοι παράγουν τον πλούτο, άρα αυτοί πρέπει να είναι και οι ιδιοκτήτες του. 
Τότε, θα γίνει κατανοητό πως και η «υγιής επιχειρηματικότητα» δεν είναι κάτι παραπάνω από εκμετάλλευση σύμφωνα με ορισμένους κανόνες (εκμετάλλευσης) της «αγοράς». 

Τότε, λοιπόν, τα πράγματα θα γίνουν λίγο πιο …πολύπλοκα, θα φανεί όπως πραγματικά είναι η (κάθε) έκτακτη στρατηγική παροχών: Μια ελάχιστη επιστροφή της εκμετάλλευσης της ζωής μας, για να ενισχύσει η (κάθε) εταιρεία την εικόνα της και να εισπράξει με άλλους τρόπους, όπως η αύξηση της παραγωγικότητας, η εντατικοποίηση της δουλειάς (χωρίς ανάλογα μπόνους…) και πολλά άλλα.

Κοινή (;) εταιρική ευθύνη,κέρδη και εκμετάλλευση 

Η τακτική τέτοιου είδους παροχών δεν είναι καινούργια. 
Ειδικά σε καιρούς τέτοιας οικονομικής ανέχειας για τους εργαζόμενους τονώνει ακόμα περισσότερο την κοινή (;) εταιρική ευθύνη, δηλαδή την ευθύνη που – υποτίθεται – πως έχουν οι εργαζόμενοι μαζί με το αφεντικό για την πορεία της εταιρείας. 
Αυτό βοηθά σε μια κατασκευασμένη αίσθηση συμμετοχής του εργαζόμενου στα κέρδη της επιχείρησης. 
Είναι μια ψευδαίσθηση που βοηθά στην «οικειοθελή» αύξηση της παραγωγικότητας, χωρίς ανάλογη αύξηση στο μισθό. 
Οι αριθμοί δείχνουν πως καμία συμμετοχή δεν υπάρχει στα κέρδη της εταιρείας, ούτε για αστείο. 
Αυτό που γίνεται είναι να «μοιράζονται» ορισμένα έκτακτα χρηματικά ποσά.

Οι στρατηγικές διατήρησης της ψευδούς κοινής εταιρικής ευθύνης υπάρχουν 
και για να κατοχυρώνεται (ξανά και ξανά) η εκμετάλλευση ως αυτονόητη. 
Για να κατοχυρώνεται πως το αφεντικό «προσφέρει» δουλειά στον εργαζόμενο, 
άρα ο εργαζόμενος πρέπει να έχει και ευγνωμοσύνη για το αφεντικό.

Είναι η σχέση ισχύος που πρέπει να αναπαράγεται, για να συνεχίσει να υπάρχει η εκμετάλλευση.
Για την ανάπτυξη και τα αποτελέσματά της δες και Αυτό

04 Ιανουαρίου, 2017

ΚΚΕ: ακροδεξιό σαλτιμπάγκικο μόρφωμα ο Σώρρας k η οργάνωσή Του:


ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΩΡΡΑ - «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ»
Ακροδεξιό μόρφωμα που εκμεταλλεύεται τις αγωνίες απελπισμένων ανθρώπων




Ερωτηματικά προκαλεί η διαταγή εισαγγελέα της Βόρειας Ελλάδας να διεξαχθεί προκαταρκτική έρευνα σε βάρος επικεφαλής μεγάλου ταμείου του δημοσίου, επειδή αρνήθηκε να δεχτεί τις αιτήσεις ασφαλισμένων που ζητούσαν συμψηφισμό οφειλών τους με ...ομόλογα του Aρτέμη Σώρρα. 

Πρόκειται για τον ηγέτη του ακροδεξιού μορφώματος «Ελλήνων Συνέλευσις», που με το μανδύα μιας ΜΚΟ με τίτλο «End National Debt»(«Τέλος Δημοσίου Χρέους») ισχυρίζεται ότι μπορεί να εξαγοράσει το δημόσιο χρέος της χώρας και να ξεπληρώσει χρέη πολιτών!

Ο Σώρρας, που δηλώνει επιχειρηματίας και πρόεδρος του φορέα «Ελλήνων Συνέλευσις», εμφανίστηκε το 2012 λέγοντας ότι έχει καταθέσει σε τράπεζες του Τορόντο και του Οντάριο του Καναδά 600 δισ. για την Ελλάδα, και 50 δισ. δολάρια για την Κύπρο, αντίστοιχα ώστε να εξαγοράσουν το δημόσιο χρέος, με τον όρο να γίνει λογιστικός έλεγχος του δημόσιου χρέους και να αποδοθούν ευθύνες σε όλους τους υπαιτίους διαχρονικά. 

Σύμφωνα με τον ιστότοπο «liberal.gr» ο εισαγγελέας ζητεί να εξεταστεί αν ο επικεφαλής του ασφαλιστικού ταμείου έχει τελέσει αδίκημα και αν πρέπει να τιμωρηθεί. 
 Να σημειωθεί ότι το 2013, ένα Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, δικάζοντας μήνυση του Αδ. Γεωργιάδη κατά του Σώρρα για διασπορά ψευδών ειδήσεων, αποφάνθηκε πως δεν αποδείχτηκε ότι δεν υπάρχουν τα 600 δισ. ευρώ.

Ο ίδιος ο Σώρρας διατείνεται ότι κατέχει αμύθητη περιουσία που φτάνει τα 2,7 τρισ. ευρώ, που απέκτησε από μετοχές της «Banque d'Orient» («Τράπεζα της Ανατολής»), 
αλλά και από πώληση στην κυβέρνηση των ΗΠΑ των πνευματικών δικαιωμάτων μιας τεχνολογίας καυσίμων αρχαιοελληνικής έμπνευσης.

Τον Απρίλη του 2013, δημοσιοποιήθηκε έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ - απάντηση σε ερώτημα της Τράπεζας της Ελλάδας στο οποίο αναφέρεται ότι τα χρεόγραφα
 του Σώρρα 
«δεν αποτελούν έγκυρα διαπραγματεύσιμα χρηματοοικονομικά μέσα» 
και ότι «αποτελούν προϊόν απάτης». 

Εκμεταλλεύεται τις αγωνίες απελπισμένων φτωχών ανθρώπων
Για την υπόθεση της οργάνωσης «Ελλήνων Συνέλευσις», το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ έκανε στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» το ακόλουθο σχόλιο:
«Πρόκειται για ένα ακροδεξιό μόρφωμα, που εκμεταλλεύεται τις αγωνίες απελπισμένων φτωχών ανθρώπων και χρησιμοποιεί τις μεθόδους της εξαπάτησης και της δημαγωγίας,
 όπως κάνουν κι άλλα παρόμοια σχήματα αυτού του χώρου,
 για να διασπείρει αντιδραστικές, φασιστικές, ρατσιστικές αντιλήψεις. 
Ανήκει στην κατηγορία εκείνη των σαλτιμπάγκων που ξεφύτρωσαν στα χρόνια της κρίσης, 
με τη στήριξη που τους παρείχαν και διάφορα ΜΜΕ».

03 Ιανουαρίου, 2017

Γιατί δημιουργήθηκε ο ΕΦΚΑ ;; ανακοίνωση ΠΑΜΕ:


Τρίτη 03/01/2017 
ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ
Ο ΕΦΚΑ δημιουργήθηκε για να ανατρέψει παραπέρα τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα



«Να δυναμώσουμε την κοινή αγωνιστική δράση και το συντονισμό για να εμποδίσουμε τις νέες επώδυνες ανατροπές, να διεκδικήσουμε την αναπλήρωση των απωλειών, την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών», καλεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τους συλλόγους των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών, των γυναικών, των συνταξιούχων, τους εργαζόμενους σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, το ΠΑΜΕ, με αφορμή τη σημερινή συνέντευξη Τύπου της υπουργού Εργασίας για τον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ).

«Επτά μήνες μετά την ψήφιση του νόμου-λαιμητόμου για το Ασφαλιστικό και ύστερα από τις πρώτες βαριές συνέπειες στη ζωή χιλιάδων ασφαλισμένων και συνταξιούχων η κυβέρνηση μέσα από τη σημερινή συνέντευξη Τύπου της υπουργού Εργασίας, διαφημίζει τα νέα βάρβαρα μέτρα», τονίζει σε ανακοίνωσή του και προσθέτει:

«Οι αλλαγές που ήδη έχουν ψηφιστεί με το νέο νόμο για το Ασφαλιστικό δεν αφήνουν κανέναν κλάδο ανέγγιχτο. 
Αφορούν το σύνολο των μισθωτών, αλλά και τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους επιστήμονες.

Η δημιουργία του ΕΦΚΑ δεν ήρθε για να λύσει τεχνικά και πρακτικά ζητήματα, αλλά για να ανατρέψει παραπέρα τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα. 
Με το νόμο-λαιμητόμο μπαίνουν σε πλήρη εφαρμογή όλες οι διατάξεις και οι ρυθμίσεις που πετσοκόβουν τις συντάξεις, αυξάνουν τα όρια ηλικίας, εκμηδενίζουν το ΕΚΑΣ, διαλύουν κοινωνικές παροχές.

Ο εξαρχής ελλειμματικός προϋπολογισμός του ΕΦΚΑ όπως και μια ενδεχόμενη απόκλιση από τα έσοδα που προβλέπονται για να καλύψουν το ήδη μεγάλο έλλειμμα, θα αποτελέσουν τα θεμέλια των επόμενων αντιασφαλιστικών ανατροπών. 

Θυμίζουμε πως παρά τα πρόσφατα αποτυχημένα κόλπα περί απονομής 13ης σύνταξης, αλλά και των συνθημάτων για αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος, το ύψος των περικοπών μόνο για έτη λειτουργίας του νέου Ασφαλιστικού (2016 - 2019), σύμφωνα με την Έκθεση του Λογιστηρίου του Κράτους, ξεπερνά τα 8 δισ. ευρώ.

Ήδη το πρώτο φορτίο στις πλάτες των συνταξιούχων ήρθε με το κόψιμο του ΕΚΑΣ, 
τη δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων σε 250.000 δικαιούχους,
 τη μείωση των μερισμάτων στους 257.000 δημόσιους υπαλλήλους κατά 40% φέτος, 
το πετσόκομμα εκ νέου των δεκάδων χιλιάδων εφάπαξ που είναι υπό έκδοση κατά 20%,
 την αύξηση της εισφοράς για τις επικουρικές.

Οι συνέπειες του νόμου της τωρινής κυβέρνησης ήρθαν να αθροιστούν πάνω σε προγενέστερες αντιασφαλιστικές ανατροπές, 
αλλά και στις 11 μειώσεις των συντάξεων και 
των 2 επιπλέον που έφερε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το καλοκαίρι του 2015.

Μπορεί η σημερινή κυβέρνηση να θεωρεί πως οι προηγούμενοι νόμοι "υποθήκευσαν το μέλλον της Κοινωνικής Ασφάλισης", δεν μπορεί όμως να ξεγελάσει και να βγει εκτός κάδρου από τη νέα σφαγή στο Ασφαλιστικό, αφού προχωρά ένα βήμα παραπέρα τις ανατροπές, υλοποιεί ότι δεν μπόρεσαν να τελειώσουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Καλούμε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τους συλλόγους των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών, των γυναικών, των συνταξιούχων, τους εργαζόμενους σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, 
να δυναμώσουμε την κοινή αγωνιστική δράση και το συντονισμό για να εμποδίσουμε τις νέες επώδυνες ανατροπές, να διεκδικήσουμε την αναπλήρωση των απωλειών, την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Διεκδικούμε:
Αποκατάσταση των κύριων και επικουρικών συντάξεων στο ύψος που ήταν το 2009. 
Επαναφορά 13ης και 14ης κύριας και επικουρικής σύνταξης. 
Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και των τριών μνημονίων, που μειώνουν συντάξεις και παροχές.
Άμεση αποκατάσταση των απωλειών από τις περικοπές επιδομάτων και συντάξεων σε ειδικές ομάδες, όπως αναπηρίας, χηρείας.
Κατάργηση της απαράδεκτης μείωσης της κατώτερης σύνταξης από τα 486 ευρώ στα 392 ευρώ. 
Κατώτερη κύρια σύνταξη 600 ευρώ, δηλαδή στο 80% της ΕΓΣΣΕ των 751 ευρώ.
Πλήρης κρατική εγγύηση όλων των συντάξεων και των παροχών.
Να πληρώσουν το κράτος και η μεγαλοεργοδοσία για τα ελλείμματα στα Ταμεία. 
Κάλυψη, με κρατική χρηματοδότηση, του συνόλου των απωλειών των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, και των απωλειών από το κούρεμα (PSI), με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας.

Πλήρης ανάληψη της ευθύνης από το κράτος και το μεγάλο κεφάλαιο. 
Αύξηση των εργοδοτικών εισφορών. Άμεση κατάργηση της εισφοράς των εργαζομένων, αγροτών, αυταπασχολούμενων στον κλάδο Υγείας.

Άμεση απόσυρση των αποθεματικών των Ταμείων από κάθε λογής "τζόγο". Κατάργηση κάθε διάταξης για μεταφορά ή τζογάρισμα των αποθεματικών σε μετοχές και άλλα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, για τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους να μη ξεπερνούν τα 60 χρόνια για τους άνδρες και τα 55 για τις γυναίκες, τα 55 και τα 50 αντίστοιχα για τους εργαζόμενους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα».

2017: Ωραία χρονιά για εξέγερση !!

«Καλή χρονιά», είπες;

,,,«Καλή χρονιά» σημαίνει φως από τη φλόγα που θα γίνει πυρκαγιά κάθαρσης και αναγέννησης! 
Που πάει να πει: Φως – ανάτασης από το βούρκο. 
Φως – αλληλεγγύης και ανασύνταξης των εκατομμυρίων ψυχών που χειμάζονται στην καταχνιά. 
Φως – ανυπακοής, απειθαρχίας και αντίστασης στην μαυρίλα. 
Φως – αντεπίθεσης και ξεκίνημα για το χτίσιμο εκείνου του λαϊκού ξέφωτου που θα σαρώσει την αιθαλομίχλη του ψεύδους, της απάτης, της βαρβαρότητας.

Τέτοιο φως, τέτοια χρονιά χρειαζόμαστε το 2017. 
Γιατί ο κόμπος έφτασε στο χτένι. 
Και δεν θα τη φέρει κανείς άλλος έξω από εμάς και τα παιδιά μας. 
Ας τη φέρουμε. 
Για μας και για τα παιδιά μας,,,




«Καλή χρονιά». Μια ευχή, μια φράση που ακούγεται και φέτος εκατομμύρια φορές. Αλλά όλοι το ξέρουμε. Λίγοι, πια, την εννοούν. Ελάχιστοι την πιστεύουν. Ποτέ άλλοτε τόσα εκατομμύρια άνθρωποι δεν έβαλαν τόσες φορές στο στόμα τους μια φράση που δεν την πιστεύουν. 
Παλιά ήταν η ελπίδα που σε έκανε να μοιράζεσαι την ευχή με τους άλλους. Τώρα είναι η προσπάθεια μέσω της ευχής να βρεις την ελπίδα. 
Να υποδυθείς πως πιστεύεις ότι κάπου – δεν μπορεί – θα υπάρχει…

Οι ταγοί μας – πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε – σε μεγάλο βαθμό το κατάφεραν: Σκότωσαν την ελπίδα. 

Μοιάζουμε όλο και περισσότερο με την πιο καταθλιπτική εκδοχή της «Πανούκλας» του Καμύ.
 Το χειρότερο – έγραφε – δεν είναι η Πανούκλα. Το χειρότερο είναι να συνηθίσεις την Πανούκλα. 
Το χειρότερο δεν είναι η δυστυχία, η απελπισία. Το χειρότερο είναι να συνηθίσεις την απελπισία…

Φυσικά, μέσα στην καταχνιά, ο Τσίπρας, ο Μητσοτάκης, οι δορυφόροι και οι παραποταμίσιοι τους, παρά τις έγνοιες τους το τήρησαν το έθιμο. 
Στις ευχές τους για το νέο έτος μας το υποσχέθηκαν όλοι μαζί: Το 2017 θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ…

Σαράντα χρόνια τώρα– επιτρέψτε τον προσωπικό τόνο – από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι κι έναν καλό κύριο – όχι πάντα τον ίδιο – να βγαίνει κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς και να μου λέει ότι με το νέο χρόνο θα έρθει και το φως. 
Να μου εύχεται «καλή χρονιά». Να με διαβεβαιώνει ότι υπάρχει φως. Και ότι αν είμαι καλός, υπάκουος και ήσυχος τότε θα το δω κι εγώ.

Εγώ, εν τω μεταξύ, παραμένω στο τούνελ. 
Γεννήθηκα στο τούνελ, μεγάλωσα στο τούνελ και γερνάω μέσα στο τούνελ. Κι ο πατέρας μου το ίδιο. Και εκεί που παραλίγο να το συνηθίσω το τούνελ τους μαζί με τους εργολάβους τους και διόδια τα μεγάλα τους, τώρα βλέπω και το γιό μου να τον έχουνε αλυσοδέσει μέσα στο τούνελ. 
Και τα άλλα παιδιά. Που και σ’ αυτά, τα ίδια τους λένε. 
Που πάνε κι αυτά να τα παραμυθιάσουν. Να τα ευνουχίσουν. Με τα ίδια λόγια. Με τις ίδιες ψευτιές.

Τότε, ακριβώς, πάνω στο άκουσμα των ευχών τους για «καλή χρονιά», έτσι όπως ποζάρουν σαν «μάγοι» που θα μου φέρουν την «καλή χρονιά», μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. 
Χτυπούν οι φλέβες μέσα μου. Ξέρω τι θέλουν. 
 Θέλουν μαζί με εμένα να θάψουν και το γιό μου – και τα άλλα παιδιά – μέσα στο τούνελ τους.
Ξέρω το κρύβει η ευχή τους: Η «καλή χρονιά» τους είναι η αρχή μιας νέας λεηλασίας που θα κρατήσει 99 χρόνια! Όσο και η αιώνια αθλιότητα που εκπροσωπούν.

Συνεπώς; Ματαιοπονούμε; 
Ειδικά εμείς, οι φορείς του «άλλου κόσμου», οι οργανωτές ενός νέου αύριο, τι κάνουμε; 
Σήμερα, τώρα, τι κάνουμε; 
Παίζουμε κι εμείς το παιχνίδι του «σκάσε και κολύμπα»; 
Πετάμε και λίγη άχνη από κανά τσιτάτο του Λένιν για να μας αντέχει ο καθρέφτης μας; 
Και;

Όχι! Ακόμα κι αν η Κίρκη βασιλεύει, ακόμα κι αν από παντού ξεφυτρώνουν οι «ρινόκεροι» του Ιονέσκο, υπάρχουν και οι όρθιοι. 
Είναι εκεί, στα εργοστάσια, στις γειτονιές, στους δρόμους. 
Αυτοί που δίνουν το χέρι για να σηκώσουν και τους άλλους, που απεργούν για να έχουν δουλειά οι υπόλοιποι, 
που λιώνουν στις πορείες για να μείνουν ανοιχτά τα περάσματα. 

Λοιπόν, να το πούμε και στους «φίλους» για να το ξέρουν κι αυτοί, αλλά για να το θυμηθούμε κι εμείς: 
Δεν πετάμε στα σύννεφα, ξέρουμε ότι πίσω από το «καλή χρονιά» εκείνο που βασιλεύει είναι το «βόηθα Παναγιά». 
Αλλά η Παναγιά δεν θα βοηθήσει. 

Υπάρχει άλλος τρόπος να είναι καλή η χρονιά που έρχεται; Υπάρχει! Ένας είναι ο τρόπος. Και μοναδικός: Να γίνει το 2017 η χρονιά που θα τους πάρει ο διάολος.

Κι όποιος νομίζει ότι όντως ματαιοπονούμε, τον καλούμε στην παρέα του Ρίτσου: «Ωστόσο – ποιος ξέρει -ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να / αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία, που λέμε, κι η ομορφιά του άνθρωπου (…).»

Η γενιά μας, η εποχή μας, ζει την δική της «εφταετία». 
Που σημαίνει ότι το σκοτάδι των «σωτήρων», του συστήματός τους, της απρέπειάς τους παράγινε. 
Κι όσο το σκοτάδι τους γίνεται έρεβος, τόσο περισσότερο εμείς έχουμε χρέος να κρατήσουμε ζωντανή την αλήθεια: Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν ξημερώσει! Και θα ξημερώσει! 
Παρά και ενάντιά τους.

Θα ξημερώσει γιατί έχουμε χρέος να ξημερώσει. 
Έχουμε χρέος να απαντήσουμε στη νέα «εφταετία» τους με τον τρόπο που πέφτουν οι «εφταετίες»: Με την εξέγερση! 
Την εξέγερση που θα κάνει τους αγανακτισμένους από αποκαρδιωμένους και παραιτημένους να σηκωθούν στο μπόι των οργανωμένων και των αποφασισμένων!

2017: Ωραία χρονιά για εξέγερση! 
Ναι, αυτή θα ήταν μια πραγματικά «καλή χρονιά» αν στα 100 χρόνια από το νικηφόρο μειδίαμα του Ιλιτς, δίναμε το χώρο που αξίζει στο φως που βλέπω στα μάτια του γιού μου και των άλλων παιδιών. 
Αυτό το φως είναι που θα τους πάρει και θα τους σηκώσει. Τα μάτια τους λάμπουν! Τα μάτια τους πετάνε σπίθες! Βγάζουν φωτιές!

«Καλή χρονιά» σημαίνει φως από τη φλόγα που θα γίνει πυρκαγιά κάθαρσης και αναγέννησης! 
Που πάει να πει: Φως – ανάτασης από το βούρκο. 
Φως – αλληλεγγύης και ανασύνταξης των εκατομμυρίων ψυχών που χειμάζονται στην καταχνιά. 
Φως – ανυπακοής, απειθαρχίας και αντίστασης στην μαυρίλα. 
Φως – αντεπίθεσης και ξεκίνημα για το χτίσιμο εκείνου του λαϊκού ξέφωτου που θα σαρώσει την αιθαλομίχλη του ψεύδους, της απάτης, της βαρβαρότητας.

Τέτοιο φως, τέτοια χρονιά χρειαζόμαστε το 2017. 
Γιατί ο κόμπος έφτασε στο χτένι. 
Και δεν θα τη φέρει κανείς άλλος έξω από εμάς και τα παιδιά μας. 
Ας τη φέρουμε. 
Για μας και για τα παιδιά μας.

Καλή χρονιά! Ας το πιστέψουμε. Είναι – τελικά – στο χέρι μας.

Έτσι σκούρα φάνταζαν τα πράγματα και τον Ιανουάριο του 1917:


Το 2017 δεν είναι 1917. Αλλά…








«Χρόνια που πέσαν πάνω μας, σαν προβολείς.
Μας τουφεκίζουν έναν έναν
σαστισμένους λαγούς».*


Εκατό χρόνια
Της επιστήμης, των τεχνών, των κοινωνικών αγώνων, της επανάστασης, 
αλλά και της γέννησης του φασισμού, 
των πολέμων, των γενοκτονιών.

Ο αιώνας της Οχτωβριανής Επανάστασης, της ΕΣΣΔ, των Λαϊκών Δημοκρατιών. Της ψήφου των γυναικών.
 Του Ισπανικού Εμφύλιου και του Λόρκα. Του Μπεζαντάκου. 
Του εξευτελισμού των Γάλλων και Αμερικάνων ιμπεριαλιστών στο Βιετνάμ. Της Σοσιαλιστικής Κούβας, του Κάστρο και του Τσε.

Του Συμφώνου του Μονάχου. Του Τσάμπερλεν και του Νταλαντιέ. 
Του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, του απαράμιλλου ηρωισμού στο Στάλινγκραντ, στο Λένινγκραντ, στη Μόσχα. Των εκατομμυρίων νεκρών. 
Της ήττας του φασισμού. 
Των εγκλημάτων πολέμου. Της Δρέσδης, της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι. Της σφαγής του Μπάμπι Γιαρ. 
Του Ολοκαυτώματος. Των Άουσβιτς, Νταχάου, Μπέργκεν-Μπέλζεν, Μπούχενβαλντ. Της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας.

Ο αιώνας του Λένιν και του Στάλιν, του Δημητρώφ, της Ρόζας και του Καρλ Λίμπκνεχτ. 
Του Μπελογιάννη και του Πλουμπίδη. Του Χαρίλαου. Της λεβεντιάς της Μπέλλου.

Του Αϊνστάιν αλλά και του Αϊζενστάιν. Του Τσάπλιν. Του Οσίμα και του Κουστουρίτσα. Του Πικάσο, του Νερούδα και του Μάρκες. Του Γκόρκι, του Μαγιακόφσκι, του Σοστακόβιτς, του Προκόφιεφ, αλλά και του Γκαρμπάρεκ και του Γκλας. Του Λούις Άρμστρονγκ. Του Στάινμπεκ, του Λόντον, του Χέμινγουεϊ, του Τενεσί Ουίλιαμς, του Άρθουρ Μίλερ, του Μέιλερ, του Γκορ Βιντάλ. Του Ρίτσου και του Ελύτη. Του Μίκη. Του Ελυάρ και του Εμπειρίκου. Του Αραγκόν. Του Μπρεχτ και του Έκεχαρτ Σαλ.

Του Διαστήματος, της Λάικα και του Γκαγκάριν. Της Βαλεντίνα Τερέσκοβα. Του Μιρ.

Ο αιώνας που δάκρυσε ο Μίσα. 
Η πόλη μέσα σε ξένη χώρα, το Τείχος και ο αλαλαγμός των ανόητων.
 Ο αιώνας της πλύσης εγκεφάλου. 
Η πτώση του Σοσιαλισμού και η διάλυση της ΕΣΣΔ. Το πισωγύρισμα. Η καπιταλιστική λαίλαπα. Οι άνεργοι, οι υποσιτισμένοι, οι ξοφλημένοι.
 Η αναπόληση. Η νοσταλγία.

Ένας αιώνας προόδου, ελπίδων, επαναστάσεων, πραγμάτωσης ανθρώπινων δικαιωμάτων, αλλά και παλινωδιών και πισωγυρισμάτων. 
Ο μακρόσυρτος ρόγχος του καπιταλισμού.

Η γενιά αυτών που δεν φανταζόταν τον κόσμο χωρίς Σοβιετική Ένωση και η γενιά αυτών που αγνοεί τον κόσμο με Σοβιετική Ένωση.

Έτσι σκούρα φάνταζαν τα πράγματα και τον Ιανουάριο του 1917. Σ’ εννιά μήνες, όμως, ξημέρωσε ο Οχτώβρης!
* Μιχάλης Γκανάς

02 Ιανουαρίου, 2017

Σαν Χτες στη Κούβα, κάπως Έτσι θα γίνει...Παντού !!

Fernando Garcia - Oscar Sola






Μήνυμα της ΚΕ του ΚΚΕ προς την ΚΕ του ΚΚ Κούβας
Για την 58η επέτειο της νίκης της Επανάστασης στην Κούβα

Μήνυμα για την 58η επέτειο της νίκης της Επανάστασης στην Κούβα απέστειλε η ΚΕ του ΚΚΕ στην ΚΕ του ΚΚ Κούβας. Το μήνυμα έχει ως εξής:

«Προς ΚΕ του ΚΚ Κούβας
Αθήνα, Πέμπτη 29 Δεκέμβρη 2016
Αγαπητοί σύντροφοι,
Το ΚΚΕ χαιρετίζει θερμά την 58η επέτειο της νίκης της Επανάστασης στην Κούβα.
Η φετινή επέτειος σημαδεύεται από τη φυσική απουσία του ηγέτη της επανάστασης, συντρόφου Φιντέλ Κάστρο, που σημάδεψε με την προσωπική του προσφορά τις αποφασιστικές καμπές της πάλης για τη νίκη, τη σοσιαλιστική οικοδόμηση, τις κατακτήσεις που απέφερε η επανάσταση στο λαό της Κούβας και τη συμβολή της στην πάλη των καταπιεσμένων σε όλο τον κόσμο.

Η αντισοσιαλιστική εκστρατεία διαστρέβλωσης και η αντικομμουνιστική επίθεση που εξαπέλυσαν διάφοροι απολογητές του καπιταλισμού με την αφορμή του θανάτου του σ. Φιντέλ εκθέτουν τους ίδιους. 
Τα επιτεύγματα της Κούβας - σε πείσμα του αποκλεισμού των ΗΠΑ και γενικότερα του ακήρυχτου πολέμου των ιμπεριαλιστών - ξεχωρίζουν από την καπιταλιστική βαρβαρότητα που γνωρίζουν οι λαοί στις χώρες της περιοχής, και βιώνουν σήμερα εκατομμύρια εργαζόμενοι ακόμα και στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, αποδείχνουν περίτρανα την ανωτερότητα του σοσιαλιστικού δρόμου ανάπτυξης.
Εκατό χρόνια μετά τη νίκη της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης στη Ρωσία και 58 χρόνια από την 1η σοσιαλιστική επανάσταση στην αμερικανική ήπειρο, παραμένουν επίκαιρα τα λόγια του Λένιν: 
"Εμείς αρχίσαμε αυτό το έργο. 
Πότε ακριβώς, σε πόσο χρονικό διάστημα, οι προλετάριοι ποιανού έθνους θα αποτελειώσουν το έργο αυτό δεν είναι το ουσιαστικό ζήτημα. 
Το ουσιαστικό είναι ότι ο πάγος έσπασε, ο δρόμος άνοιξε, ότι ο δρόμος χαράχτηκε".
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ».