Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ριζοσπάστης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ριζοσπάστης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2020

ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ - 18 ΦΛΕΒΑΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ !!


Το μήνυμα αυτό θα ακουστεί πολύ πιο δυνατά στην 24ωρη απεργία σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα στις 18 Φλεβάρη, για την επιτυχία της οποίας ρίχνουν από σήμερα όλες τους τις δυνάμεις Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και συνδικάτα σε όλη τη χώρα.
Στο επίκεντρο μπαίνουν οι πρωτοβουλίες ενημέρωσης και κινητοποίησης των εργαζομένων, 

για να γίνει η απεργιακή μάχη δική τους υπόθεση, απέναντι στην απατηλή κυβερνητική προπαγάνδα. Απέναντι όμως και στην ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ, που με μια ανακοίνωση - μνημείο απεργοσπασίας, βγαλμένη από τα γραφεία του υπουργείου Εργασίας, έσπευσε να βγει «λαγός» και στον αντιασφαλιστικό σχεδιασμό κυβέρνησης - κεφαλαίου.
Από τη νέα άθλια παρέμβαση της διορισμένης ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ μπορούν να βγουν πολλά χρήσιμα συμπεράσματα για τους εργαζόμενους.
Για μια ακόμα φορά και με ακόμα πιο εμφατικό τρόπο, επιβεβαιώνεται ο ρόλος τους ως δεκανίκι της αντεργατικής επίθεσης του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του. Στην πιο κρίσιμη ώρα της μάχης για το Ασφαλιστικό, την ώρα που δεκάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις παλεύουν για την επιτυχία της απεργίας, για να απαντήσουν στο προπαγανδιστικό μπαράζ της κυβέρνησης και άλλων επιτελείων, για να βγει μπροστά η απαίτηση για άμεση απόσυρση του νόμου Κατρούγκαλου - Βρούτση και η πάλη για δημόσια, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ ανακοινώνει ότι το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι... «πολύ κακό για το τίποτα»!
Κι όχι μόνο αυτό, αλλά επιπλέον ότι φέρνει και «ελαφρές βελτιώσεις» σε όσα ισχύουν σήμερα, παραπονιούνται ότι... «δεν προωθεί ουσιαστικά την κοινωνικοασφαλιστική μεταρρύθμιση», ενώ απέναντι στη μάχη της απεργίας αντιτάσσουν... τον «εξαντλητικό, σοβαρό και υπεύθυνο διάλογο» για το πώς θα προχωρήσει η νέα σφαγή!
Η τόσο απροκάλυπτη στήριξή τους στον αντιασφαλιστικό σχεδιασμό κυβέρνησης - κεφαλαίου επιβεβαιώνει ότι έχουν πάρει ανταλλάγματα στην προσπάθεια που κάνουν να επιβάλουν με τη βία και την καταστολή τις νοθείες τους και την απροκάλυπτη παρέμβαση της εργοδοσίας στα συνδικάτα. Δεν κρατούν πια ούτε τα προσχήματα... Οχι βέβαια ότι τους είχαν μείνει και πολλά για να κρατήσουν!
Για να αναφέρουμε ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα των τελευταίων χρόνων, από την άρνησή τους να κηρύξουν απεργία ακόμα και όταν η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έφερνε στη Βουλή την απεργοκτόνα διάταξη Αχτσιόγλου, έως την ξεδιάντροπη απεργοσπαστική στάση τους κατά την ψήφιση του «αναπτυξιακού» νόμου της ΝΔ, και από τη νέα υπογραφή που έβαλαν στα μουλωχτά μαζί με τους εργοδότες για το πάγωμα του κατώτατου μισθού, έως το προχτεσινό μνημείο απεργοσπασίας για τη στήριξη της αντιασφαλιστικής επίθεσης, είναι προφανές ότι δεν υπάρχει απόσταση καμιά.
Επιβεβαιώνεται και με τον τρόπο αυτόν η τεράστια σημασία που έχει για τους εργαζόμενους η μάχη που με συνέπεια δίνουν όλο το προηγούμενο διάστημα τα ταξικά συνδικάτα ενάντια στα όργια νοθείας και την εργοδοτική παρέμβαση στο συνδικαλιστικό κίνημα. 
Επιβεβαιώνεται ότι είναι μάχη που αφορά κάθε εργαζόμενο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή, καθώς η έκβασή της είναι καθοριστική για να μην επιβληθεί η σιγή νεκροταφείου που επιδιώκουν στο εργατικό κίνημα, για να μπορούν να κλιμακώνουν ανεμπόδιστα την αντιλαϊκή επίθεση.
Αποκαλύπτεται επίσης το τι εξυπηρετούσε όλο το αντι-ΠΑΜΕ μπαράζ δημοσιευμάτων σε μια σειρά αστικά ΜΜΕ όλες τις προηγούμενες μέρες, η προσπάθεια να παρουσιάζεται αυτή η κρίσιμη διαπάλη για το χαρακτήρα και την κατεύθυνση του συνδικαλιστικού κινήματος ως μια «κόντρα για τις καρέκλες». 
Με εφόδιο αυτήν την πείρα, που μπορεί να γίνει κτήμα πολύ περισσότερων εργαζομένων, συνεχίζουμε στη μάχη για την επιτυχία της απεργίας, με όλες τις δυνάμεις, απέναντι στα αντιασφαλιστικά σχέδια κεφαλαίου - κυβέρνησης και απέναντι στους «λαγούς» τους μέσα στα συνδικάτα!

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2020

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ - ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ:



Αυτήν τη Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας υλοποιούν διαδοχικά η προηγούμενη και η σημερινή κυβέρνηση, 
και γι' αυτό είναι τουλάχιστον υποκρισία να τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος «υποκινεί» και ποιος καταστέλλει τις αντιδράσεις μεταναστών και προσφύγων.
Είναι η ίδια πολιτική που δίνει στις ΜΚΟ το ελεύθερο να διαχειρίζονται εν λευκώ το Μεταναστευτικό, με το κράτος σε ρόλο παρατηρητή και τροχονόμο κονδυλίων, ευνοώντας τη δράση κέντρων και οργανισμών με διεθνή δράση και διασυνδέσεις, που καμία έγνοια δεν έχουν για την ασφάλεια και τη φροντίδα μεταναστών και προσφύγων, αλλά είναι ενταγμένοι σε ευρύτερους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς και επικίνδυνους ανταγωνισμούς, παίζοντας παιχνίδια στις πλάτες των κατατρεγμένων, αλλά και των κατοίκων στα νησιά και στην ελληνική ενδοχώρα.
Η πολιτική που στρώνει το έδαφος σε ακροδεξιές και ξενοφοβικές περιθωριακές ομάδες να χύσουν το δηλητήριο του ρατσισμού και του εθνικισμού, με τη στήριξη στελεχών της ΝΔ, εκλεγμένων της στην Περιφερειακή και Τοπική Διοίκηση. 
Είναι αυτή η πολιτική της ΕΕ που ανοιγοκλείνει την κάνουλα των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών ανάλογα με τα συμφέροντά της, μετατρέποντας την Ελλάδα σε ένα απέραντο hot spot.
Η πολιτική που έφερε στο Αιγαίο το ΝΑΤΟ με πρόσκληση του ΣΥΡΙΖΑ - με ναυτική δύναμη που βασικά επιτηρεί τον ρωσικό στόλο - ενίσχυσε την παρουσία της FRONTEX. Η ένταση της καταστολής που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ, με θαλάσσια τείχη αποτροπής, με τη δημιουργία υβριδικών στρατιωτικών δομών ελέγχου και καταστολής, με την εντονότερη παρουσία της FRONTEX και του ΝΑΤΟ, με τη δημιουργία κλειστών κέντρων - φυλακών στα νησιά για πρόσφυγες και μετανάστες, όχι μόνο δεν πρόκειται να λύσει, αντίθετα θα οξύνει κι άλλο το πρόβλημα.
Ο μόνος τρόπος ουσιαστικής αντιμετώπισης του προβλήματος είναι οι πρόσφυγες και μετανάστες να ταξιδέψουν στις χώρες προορισμού τους, να απεγκλωβιστούν με γρήγορες διαδικασίες, να υπάρχει κατανομή τους σε όλα τα κράτη της ΕΕ.
 Σημαίνει δηλαδή την απαγκίστρωση από την πολιτική του «Δουβλίνου» και της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας, που μετατρέπει τους πρόσφυγες και μετανάστες σε διαπραγματευτικό χαρτί στα γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζουν η ΕΕ και η Τουρκία.
Το «ως εδώ μ' αυτήν την πολιτική!» πρέπει να ακουστεί δυνατά από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στα νησιά και σε όλη την Ελλάδα. 
Να δυναμώσει η αλληλεγγύη στους ξεριζωμένους, να απομονωθούν τα φασιστοειδή και όσοι τους κάνουν πλάτες. 
Τώρα είναι η ώρα να γίνουν αντικείμενο διεκδίκησης και πλατιάς λαϊκής κινητοποίησης τα αιτήματα που προβάλλουν σωματεία και φορείς στα νησιά, με ξεκάθαρο μέτωπο εναντίωσης στην άθλια πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ, που στηρίζουν και τα άλλα αστικά κόμματα.

Ταυτόχρονα να δυναμώσει η πάλη για την απεμπλοκή της χώρας από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι εκατοντάδες χιλιάδες υποχρεώνονται να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους στη Συρία, στην Υεμένη, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη και αλλού, εξαιτίας της υλοποίησης των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, των επεμβάσεων και πολέμων που η Ελλάδα στηρίζει και επιδιώκει πιο ενεργή συμμετοχή, όπως άλλωστε φαίνεται και με την πρόσφατη Συμφωνία Ελλάδας - ΗΠΑ για τις βάσεις, αλλά και με το σχέδιο για αποστολή ελληνικών δυνάμεων σε Σ. Αραβία, Λιβύη και αλλού.
Αλίευση από "Ρ" 


-ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΣΣΔ !!!


Παρουσίαση Viva La Revolucion

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2020

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΜΠΛΟΚΩΝ:-ΗΧΗΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΙΑ -ΥΠΟΤΑΓΗ !!



Αγωνιστικά μηνύματα

Η στήριξη και η αλληλεγγύη που εισέπραξαν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ από χιλιάδες εργατοϋπαλλήλους και νεολαίους της Αττικής μετέτρεψαν τη συγκέντρωσή τους στην Αθήνα σε ένα μεγάλο συλλαλητήριο, που δίνει κουράγιο, αγωνιστική ανάταση και ελπίδα σε όλους όσοι συμμετείχαν, αλλά και σε όσους φτάνει ήδη ο απόηχος της κινητοποίησης, όχι μόνο στη Στερεά και στην Εύβοια αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα.

Το μήνυμα που ακούστηκε πολλές φορές το Σάββατο στο συλλαλητήριο της Αθήνας, ότι «δεν το βάζουμε κάτω», παρά τις δυσκολίες, παρά τον αρνητικό συσχετισμό, είναι σύνθημα και των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων, που βγαίνουν από χτες στα μπλόκα, παλεύοντας για την επιβίωσή τους, κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και των κομμάτων της. Αλλά και των δεκάδων συνδικαλιστικών οργανώσεων που έχουν πάρει απεργιακές αποφάσεις και ετοιμάζουν μαζική, ταξική απάντηση στα σχέδια της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό.

Το ίδιο σύνθημα διαπερνά την προετοιμασία των μεθαυριανών συλλαλητηρίων σωματείων και φορέων ενάντια στη Συμφωνία για τις βάσεις, με τα αγωνιστικά ραντεβού να πληθαίνουν σε όλη τη χώρα. 

Αλλά και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων σε μια σειρά κλάδους, για ζητήματα όπως η ΣΣΕ, η εναντίωση σε απολύσεις, η διεκδίκηση καλύτερων όρων δουλειάς και αμοιβής.

Ολα τα παραπάνω, και πολλά ακόμα μικρότερα ή μεγαλύτερα μέτωπα, δίνουν ηχηρή απάντηση στους κήρυκες της μοιρολατρίας και της υποταγής: 
Στην κυβέρνηση της ΝΔ, που με το μαστίγιο της καταστολής και το καρότο της «βιώσιμης ανάπτυξης», νομίζει ότι θα ξεμπερδέψει με τους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες και ότι θα καταφέρει να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στους τόπους δουλειάς.
Δίνουν απάντηση στην αντιλαϊκή συναίνεση που διαμορφώνεται ανάμεσα στην κυβέρνηση, στον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου. Μια συναίνεση που με κάθε ευκαιρία προπαγανδίζεται είτε ως γεγονός, όπως στη σύμπλευση για την υλοποίηση του αμερικανοΝΑΤΟικού σχεδιασμού, είτε ως επιδίωξη, γύρω από την οποία ερίζουν μάλιστα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, για το ποιος μπορεί να την εξασφαλίσει καλύτερα.
Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις που είναι σε εξέλιξη, δίνουν απάντηση και στο «τίποτα δεν γίνεται», «τίποτα δεν αλλάζει», στο «δεν κουνιέται φύλλο», στην ηττοπάθεια και την απογοήτευση που σπέρνουν οι συνδικαλιστές της εργοδοσίας και των κομμάτων της. Είναι αγωνιστικοί σταθμοί που δείχνουν τη δύναμη του οργανωμένου κινήματος, ενάντια στην πολιτική που συνθλίβει εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και ανάγκες.

Το κυριότερο, όμως: Φανερώνουν τις δυνατότητες που υπάρχουν να ξεδιπλωθεί μια αποφασιστική λαϊκή αντεπίθεση, αλλά και τις προϋποθέσεις για να γίνει αυτή πράξη: 
Την αναγκαία αλλαγή των συσχετισμών παντού, την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την ορμητική είσοδο νέων δυνάμεων στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, την ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής - αντιμονοπωλιακής κατεύθυνσης της πάλης. Οι πολύμορφες αγωνιστικές κινητοποιήσεις δημιουργούν ελπίδα και αγωνιστική αισιοδοξία, προσθέτουν περισσότερες δυνάμεις σε αυτήν τη μεγάλη μάχη, για να μην περάσει το κλίμα παραίτησης, να δυναμώσει το σάλπισμα της αντεπίθεσης των «από κάτω».
Ολες οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι μπροστά στο λαό υπάρχουν δύο δρόμοι:

Ο ένας είναι δοκιμασμένος, αυτός που προβάλλουν το κεφάλαιο και τα κόμματά του, οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Είναι ο δρόμος των θυσιών διαρκείας για να πλουτίζει μια χούφτα παράσιτα, της καταστολής και της εμπλοκής σε πολεμοκάπηλα ιμπεριαλιστικά σχέδια, της διαρκούς ανασφάλειας.
Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της οργάνωσης της πάλης, της αγωνιστικής διεκδίκησης για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών που έχουν ο λαός και η νεολαία, για να ζούμε με βάση τις μεγάλες δυνατότητες της εποχής μας.

Βροντοφώναξαν το δίκαιο του αγώνα τους αγρότες και κτηνοτρόφοι στην «Agrotica» 


 Αλίευση απ τον "Ρ"  Παρουσίαση: Viva La Revolucion

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2020

Το 56% Θεωρεί ότι ο Καπιταλισμός «Κάνει περισσότερο Κακό, παρά Καλό»

-Το ποσοστό  φτάνει στο 67% σε ισχυρά καπιταλιστικά κράτη της Ευρώπης, όπως η Γαλλία... 


Είθισται τέτοιες μέρες, παραμονές της Συνόδου του Νταβός, να εμφανίζονται διάφορες έρευνες, που αξιοποιούνται και στην ατζέντα της Συνόδου από δυνάμεις που προπαγανδίζουν έναν πιο «δίκαιο» τάχα καπιταλισμό. 
Μία από αυτές τις έρευνες ξεχωρίζει φέτος, λόγω του ερωτήματος που έθεσε σε 34.000 συνολικά ανθρώπους από 28 χώρες: «Ο καπιταλισμός, όπως είναι σήμερα, κάνει περισσότερο καλό ή κακό;».
 Μεσοσταθμικά, το 56% όσων ρωτήθηκαν θεωρεί ότι ο καπιταλισμός «κάνει περισσότερο κακό παρά καλό», με το ποσοστό αυτό να φτάνει στο 67% σε ισχυρά καπιταλιστικά κράτη της Ευρώπης, όπως η Γαλλία. Βέβαια, τα ευρήματα της έρευνας αποτυπώνουν περισσότερο τη δυσαρέσκεια από τα αδιέξοδα που αναπαράγει ο καπιταλισμός για τη συντριπτική πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων και όχι μια ριζοσπαστική αντίληψη για την αναγκαιότητα της ανατροπής του. 
Τέτοιες απαντήσεις όμως είναι κόλαφος για τους απολογητές του καπιταλισμού, που τον προβάλλουν ως «το ιδανικότερο σύστημα, παρά τις αδυναμίες του» και με αφορμή τις ανατροπές στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες μιλάνε για το «τέλος της Ιστορίας». 
Το γεγονός ότι ένα τόσο μεγάλο ποσοστό αμφισβητεί ότι ο καπιταλισμός μπορεί να δώσει λύση στα προβλήματά τους, και ότι αντίθετα τα μεγεθύνει, είναι ένα ελπιδοφόρο στοιχείο σε μια εποχή που η βαρβαρότητα παρουσιάζεται ως αδιαμφισβήτητη, ακίνητη και αιώνια...


Αλίευση - Παρουσίαση: Viva La Revolucion

Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2020

ΤΑ "ΚΑΛΑ" ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΙΩΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ''ΛΥΚΟΥΣ"...


ΚΚΕ: ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, απειλή για τα κυριαρχικά δικαιώματα – 
H Ελλάδα, «γίνεται “μαγνήτης” πιθανών επιθέσεων


Βαριά και δύσκολη ατζέντα παραδίδει το 2019 στο 2020, σύμφωνα με το ΚΚΕ, που πέρα από τα εργασιακά και τα θέματα της καταστολής, τα οποία θεωρεί ότι αντιμετωπίζονται με συμπληρωματικό τρόπο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, κορυφαίο ζήτημα θεωρεί τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και την Ανατολική Μεσόγειο. 
Ήδη, το τελευταίο διάστημα, ο Περισσός έχει σηκώσει ψηλά το θέμα των γεωπολιτικών εξελίξεων, όπως αυτές ορίζονται από τις κινήσεις της Τουρκίας έναντι των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων από τη μία, την εμβάθυνση της ελληνοαμερικανικής στρατιωτικής συνεργασίας από την άλλη και τη στάση του Πόντιου Πιλάτου που τηρεί ως επί το πλείστον ο ευρωπαϊκός παράγοντας.

Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που ανέδειξε την κατάθεση στη Βουλή, παραμονές Χριστουγέννων, του νομοσχεδίου που αφορά την ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις στρατιωτικές βάσεις. 
Με ανακοίνωσή του καταγγέλλει την επέκταση της συμφωνίας, οι βάσεις της οποίας τέθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ και την οποία χαρακτηρίζει «εγκληματική». Παράλληλα, επιχειρεί να σπάσει τον εφησυχασμό που καλλιεργείται στη συνείδηση της κοινωνίας, καλώντας σε άμεση κινητοποίηση ώστε η συμφωνία να αποσυρθεί. 
Ταυτόχρονα επαναλαμβάνει τις πάγιες θέσεις του οι βάσεις του θανάτου να ξηλωθούν και να υπάρξει αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ.

Πιο αναλυτικά, σημειώνει ότι με την «εγκληματική» αυτή συμφωνία – «που υπεγράφη τον περασμένο Οκτώβρη με την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ στην Αθήνα, στο πλαίσιο του “Στρατηγικού Διαλόγου” που ξεκίνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ»:

• «Επιτρέπεται στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να διατηρεί και να λειτουργεί στρατιωτικές και βοηθητικές υποδομές εντός των εγκαταστάσεων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

• Ενισχύονται οι πολεμικές δυνατότητες της βάσης στη Σούδα, που υποστηρίζει ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική κ.α. στην ευρύτερη περιοχή.

• Εντάσσονται στον αμερικανοΝΑΤΟϊκό σχεδιασμό οι βάσεις, που δημιούργησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, των μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Λάρισα, ελικοπτέρων στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας, καθώς και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, όπου ήδη έχουν κάνει “απόβαση” στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ».

Το ΚΚΕ επιχειρεί να αποδομήσει την κυρίαρχη ρητορική περί του ότι οι νατοϊκές και αμερικανικές βάσεις εγγυώνται την ασφάλεια και την αμυντική προστασία της χώρας και τονίζει ότι πρόκειται για ψευτο-ισχυρισμούς «της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντικού τόξου» για να δικαιολογηθεί αυτή η επικίνδυνη πολιτική που μετατρέπει τη χώρα «σε ορμητήριο πολέμου και επεμβάσεων για την προώθηση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών».

Τρεις προειδοποιήσεις

Ειδικότερα, κάνει (ή επαναλαμβάνει) τρεις επισημάνσεις που έχουν χαρακτήρα προειδοποίησης:

– Ότι η Ελλάδα, «γίνεται “μαγνήτης” πιθανών επιθέσεων, όπως προειδοποιούν οι δηλώσεις των ρωσικών και ιρανικών επιτελείων, που έχουν τονίσει πως θα στρέψουν τους πυραύλους τους σε κράτη που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις, σε περίπτωση που απειληθούν οι χώρες τους».

– Ότι η «επέκταση των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα περιπλέκει παραπέρα την τεταμένη κατάσταση στην περιοχή» και δεν προστατεύει τη χώρα από την τουρκική επιθετικότητα όπως διατείνεται η κυβέρνηση: «Η Τουρκία είναι ΝΑΤΟϊκή δύναμη και με αυτή την ιδιότητα κλιμακώνει την επιθετικότητα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αμφισβητεί και παραβιάζει τα σύνορα.

– Ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ γράφουν στα «παλιά τους τα παπούτσια» τα ελληνικά σύνορα, θεωρούν το Αιγαίο ως ενιαίο επιχειρησιακό χώρο και προετοιμάζουν μαζί με την Ε.Ε. σχέδια διχοτόμησης και συνεκμετάλλευσης ελληνικών θαλάσσιων περιοχών, καταπατώντας κυριαρχικά δικαιώματα.
Από agonaskritis.gr/

Και
Αμερικανοί που δεν καταπίνουν αμάσητη προπαγάνδα, διαδηλώνουν σε 70 πόλεις, για να μη συρθεί η χώρα τους σε άλλον έναν πόλεμο και για να επιστρέψουν πίσω οι στρατιώτες των ΗΠΑ από το Ιράκ.
Από Κατιούσα
Φωνάζοντας συνθήματα όπως «Όχι πόλεμος με το Ιράν», «Έξω από το Ιράκ», και «Έξω οι ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή», πολλοί διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν τις τελευταίες ώρες στην Ουάσιγκτον, στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, το Λος Άντζελες και σε περίπου 70 συνολικά πόλεις των ΗΠΑ για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια της κυβέρνησης των ΗΠΑ και στην κλιμάκωση της έντασης στην περιοχή, μετά τις δολοφονίες του πανίσχυρου Ιρανού υποστράτηγου Κασέμ Σολεϊμανί, του Ιρακινού Αμπού Μάχντι αλ-Μουχάντις και 6 ακόμα ανθρώπων, από επίθεση με αμερικανικούς πυραύλους με εντολή του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Αμερικανοί που δεν καταπίνουν αμάσητη προπαγάνδα, διαδηλώνουν στους δρόμους έξω από το Λευκό Οίκο, στην Τάιμς Σκουέρ στη Νέα Υόρκη, έξω από τον «πύργο» του Ντόναλντ Τραμπ και αλλού, για να μη συρθεί η χώρα τους σε άλλον έναν πόλεμο και για να επιστρέψουν οι στρατιώτες από το Ιράκ.

Δείτε φωτογραφίες από τις διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα τις τελευταίες ώρες σε πόλεις των ΗΠΑ:


Photo by ANDREW CABALLERO-REYNOLDS / AFP

Photo by ANDREW CABALLERO-REYNOLDS / AFP


Alex Edelman/Getty Images/AFP



Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΤΑ "ΧΝΩΤΑ" ΜΑΣ ΣΤΑ "ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ":




Σε κλίμα «σύμπνοιας» ανάμεσα στα αστικά κόμματα και με κοινό παρανομαστή τους την έκθεση του λαού και των κυριαρχικών του δικαιωμάτων στους μεγάλους κινδύνους από τον αμερικανοΝΑΤΟικό εναγκαλισμό, πραγματοποιήθηκε χτες το λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, με αντικείμενο τις τελευταίες εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά.
Χαρακτηριστικές του κλίματος της σύμπλευσης αυτής ήταν οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Ν. Δένδια και των εκπροσώπων των κομμάτων. Ο Ν. Δένδιας, που ενημέρωσε για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, εξέφρασε τη «μεγάλη χαρά» του για την «εθνική σύμπνοια και ομόνοια» που διαπίστωσε. Ξεκαθαρίζοντας δε ότι οι όποιες διευθετήσεις θα έχουν τη σφραγίδα των ιμπεριαλιστικών οργανισμών - που άλλωστε γεννούν τις αμφισβητήσεις - τόνισε ότι η Ελλάδα είναι «ευρωπαϊκή χώρα στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ και μπορεί να αντιμετωπίσει όλα τα προβλήματα».
Σε ανάλογο ύφος ο τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Κατρούγκαλος, διαβεβαίωσε ότι το κόμμα του είναι «δύναμη ευθύνης» και πρόσθεσε ότι επιδιώκει «να επιστρέψει η εξωτερική μας πολιτική στο ενεργητικό επίπεδο». Υποστήριξε επίσης τα ΜΟΕ, την πλατφόρμα δηλαδή που με αμερικανοΝΑΤΟική σφραγίδα αξιοποιείται για το ξετύλιγμα των διαπραγματεύσεων.
Από κοντά και ο εκπρόσωπος του ΚΙΝΑΛ, Ανδ. Λοβέρδος, διαβεβαίωσε για το «αρραγές» τους μέτωπο. Ενώ η Σοφία Σακοράφα, από το ΜέΡΑ 25, αφού χαρακτήρισε «εξαιρετικό» το κλίμα, ζήτησε «εθνική συνεννόηση στη βάση του ρεαλισμού και της νηφάλιας προσέγγισης στα θέματα που αφορούν τη ΝΑ Μεσόγειο και την περιοχή μας».Επιστολές στον ΟΗΕ και αναζήτηση «πολιτικής ομπρέλας»
Προηγουμένως, η ελληνική κυβέρνηση είχε αποστείλει δύο επιστολές στον ΟΗΕ - μία προς τον γγ Αντ. Γκουτέρες και μια προς την πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού, που για το μήνα Δεκέμβρη είναι η Κέλι Κραφτ, μόνιμη αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Εθνη. 
Η επιστολή προς την Κραφτ επιχειρεί να τεκμηριώσει το «άκυρο» της συμφωνίας Τουρκίας - Λιβύης, λέγοντας ότι «συνάφθηκε κακόπιστα και παραβιάζει το Δίκαιο της Θάλασσας». 
Η κυβέρνηση επικαλείται επίσης «την ειρήνη και την ασφάλεια της περιοχής» και καλεί τον ΟΗΕ να την καταδικάσει ως «αντίθετη στη διεθνή νομιμότητα». Στην επιστολή προς τον Γκουτέρες τίθενται τα ίδια επιχειρήματα και ζητείται - λόγω της ακυρότητας της συμφωνίας - να μην πρωτοκολληθεί στα Ηνωμένα Εθνη και να μη δημοσιευτεί από το Τμήμα Ωκεάνιων Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ.

Επίσης, αύριο Πέμπτη και την Παρασκευή ο Κυρ. Μητσοτάκης αναμένεται να θέσει το θέμα και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνεδριάζει στις Βρυξέλλες, με την κυβέρνηση να επιχειρεί να καλλιεργήσει και επ' αυτού αυταπάτες περί δήθεν «προστασίας» του λαού από τη λυκοσυμμαχία. «Διεκδικούμε μία πολιτική ομπρέλα, για οποιοδήποτε πλαίσιο κυρώσεων ή άλλων ενεργειών, που θα ακολουθηθεί από τα υπόλοιπα όργανα της ΕΕ», πρόσθεσε, παραπέμποντας σε κινήσεις που θα γίνουν κάποια στιγμή στο ...απροσδιόριστο μέλλον.

Ερωτηθείς δε σχετικά, δεν απέκλεισε, κάποια στιγμή σε επόμενη φάση, προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης για την υφαλοκρηπίδα, ενδεχόμενο για το οποίο ήδη γίνονται ζυμώσεις γύρω από το γεγονός ότι θα οδηγήσει σε έναν συμβιβασμό «συνεκμετάλλευσης».

Εφ' όλης της ύλης με τον πρέσβη των ΗΠΑ
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ο Κυρ. Μητσοτάκης συναντήθηκε χτες το απόγευμα στο Μέγαρο Μαξίμου με τον πρέσβη των ΗΠΑ Τζ. Πάιατ, επισήμως για την προετοιμασία του ταξιδιού του πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον στις 7/1 και τη συνάντησή του με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντ. Τραμπ. 
Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο η συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Πάιατ δεν ήταν μόνο για τα Ελληνοτουρκικά, αλλά συνολικά για θέματα σχετικά με τη συνεργασία με τις ΗΠΑ, «εθνικής ασφάλειας», οικονομίας, προσέλκυσης αμερικανικών επενδύσεων. Σύμφωνα πάντως με κυβερνητική ανακοίνωση με το πέρας της συνάντησης, συζητήθηκε επίσης το περιεχόμενο των επιστολών που έστειλε η Ελλάδα στον ΟΗΕ, ο δε πρωθυπουργός «ανέλυσε στον πρεσβευτή των ΗΠΑ τις ελληνικές θέσεις και ενέργειες απέναντι στις προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας».

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ο θανάσιμος εναγκαλισμός με ΗΠΑ - ΝΑΤΟ τροφοδοτεί την τουρκική επιθετικότητα

Σε σχόλιό του για τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:
«Στο πλαίσιο του σημερινού θανάσιμου εναγκαλισμού με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, που βάζουν σε κίνδυνο τους λαούς και τροφοδοτούν την τουρκική επιθετικότητα, ούτε ποτέ υπήρξε ούτε μπορεί να υπάρξει πραγματική λύση υπέρ του ελληνικού λαού και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Το Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, στο οποίο ως γνωστόν δεν συμμετέχει το ΚΚΕ, δυστυχώς είναι ένα ακόμα εργαλείο διαχείρισης αυτής της αδιέξοδης και επικίνδυνης πολιτικής, η οποία αποτελεί κοινό παρονομαστή των κομμάτων του ευρωατλαντικού μπλοκ».


Οι υπερπτήσεις συνεχίζονται

Την ίδια ώρα συνεχίζονταν ...κανονικά, για άλλη μια μέρα, οι προκλήσεις της τουρκικής αστικής τάξης στο Αιγαίο. 
Σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, 18 τουρκικά «F-16» παραβίασαν 30 φορές τον ελληνικό εναέριο χώρο, ενώ ένας ζεύγος τους έκανε και υπέρπτηση πάνω από τη νησίδα Ρω στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Σημειώθηκαν επίσης δύο εμπλοκές με ελληνικά μαχητικά που σηκώθηκαν για αναγνώριση και αναχαίτιση.
Προηγουμένως, άγνωστοι είχαν τοποθετήσει τουρκική σημαία σε νησίδα ελληνικής κυριαρχίας, η οποία βρίσκεται μέσα στον ποταμό Εβρο, στην περιοχή του χωριού Πραγγί Διδυμοτείχου. 
Λόγω της χαμηλής στάθμης των νερών στον ποταμό Εβρο, η συγκεκριμένη νησίδα «επικοινωνεί» αυτήν την εποχή με το τουρκικό έδαφος και μπορεί κάποιος εύκολα να ανέβει σε αυτήν. Πληροφορίες αναφέρουν ότι έγιναν αρμοδίως οι επικοινωνίες με την τουρκική πλευρά και η σημαία απομακρύνθηκε.


ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ
Η Τουρκία «μοιράζει» απειλές αλλά και ανταλλάγματα
Η κυβέρνηση Ερντογάν δηλώνει πρόθυμη να διαπραγματευτεί για υδρογονάνθρακες και ΑΟΖ με όλες τις χώρες της περιοχής

Το κουβάρι των αντιλαϊκών ανταγωνισμών περιπλέκεται αμείωτα στη Μεσόγειο, όπου η Τουρκία εντείνει την επιθετικότητά της, αξιοποιώντας την ίδια ώρα τα τετελεσμένα που επιδιώκει ως διαπραγματευτικό «χαρτί».

Ενδεικτικές ήταν οι επισημάνσεις του Ρ. Τ. Ερντογάν σε προχτεσινοβραδινή συνέντευξη. 
Αφού υπερασπίστηκε ως «ορθό βήμα» τις κινήσεις της κυβέρνησής του, ο Τούρκος Πρόεδρος «αναρωτήθηκε» γιατί εκδηλώνονται τέτοιες αντιρρήσεις για μια διακρατική συμφωνία όταν την τελευταία 20ετία αντίστοιχες συμφωνίες υπέγραψαν και άλλα κράτη της περιοχής, όπως Ελλάδα, Αίγυπτος, Ισραήλ.
 Επιμένοντας ότι η χώρα του διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο, ισχυρίστηκε ότι οι συμφωνίες ενεργειακής και στρατιωτικής συνεργασίας με τη Λιβύη θα είχαν προχωρήσει εδώ και καιρό, αλλά μεσολάβησε η ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι.
Επιπλέον, αφού χαρακτήρισε «διεθνές σκάνδαλο» την απέλαση του Λίβυου πρέσβη από την Αθήνα, για την οποία η Ελλάδα «θα πληρώσει το τίμημα διεθνώς», και αφού επανέλαβε ότι η χώρα του ετοιμάζεται να προμηθευτεί κι άλλο ερευνητικό πλοίο, εξήγγειλε έναρξη ερευνών όχι μόνο στη Μεσόγειο αλλά και στη Μαύρη Θάλασσα. Πρόσθεσε δε ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να παράσχει στη Λιβύη «κάθε είδος βοήθειας» που θα χρειαστεί, εξηγώντας ότι «αν η Λιβύη θελήσει η Τουρκία να στείλει στρατεύματα, θα αποφασίσουμε μόνοι μας (σ.σ. τις επόμενες ενέργειες) και δεν θα ζητήσουμε την άδεια κανενός».
Προωθεί το ευρύτερο παζάρι
Την ίδια ώρα, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μ. Τσαβούσογλου ανέλαβε να διευκρινίσει ότι η χώρα του είναι διαθέσιμη να εξετάσει παρόμοιες συμφωνίες με όλες τις παράκτιες χώρες στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας από την άλλη ότι οποιαδήποτε συμφωνία δεν περιλαμβάνει την Τουρκία «είναι άκυρη». «Εμείς πρωτίστως χαλάσαμε ένα μεγάλο παιχνίδι στέλνοντας τα πλωτά μας γεωτρύπανα εκτός της υφαλοκρηπίδας μας, στις περιοχές όπου έδωσε άδειες η Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου (σ.σ. το ψευδοκράτος) στην TΡAO (σ.σ. Ανώνυμος Συνεταιρισμός Τουρκικών Πετρελαίων). Δεν περίμεναν τέτοια κίνηση από την Τουρκία. Τώρα άλλαξαν οι ισορροπίες. Επικρατεί πανικός. Προσπαθούν να εκδοθούν αποφάσεις από την ΕΕ».
Ο Τσαβούσογλου υπογράμμισε πάντως ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να υπογράψει παρόμοια συμφωνία και με την Ελλάδα, κάνοντας λόγο για «όφελος που όλοι μπορούν να διασφαλίσουν» από τη μοιρασιά του πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου. Αντίστοιχα και ο υπουργός Αμυνας Χουλούσι Ακάρ δήλωσε ότι οι συμφωνίες που υπογράφηκαν με τη Λιβύη δεν αποτελούν απειλή κατά των υπόλοιπων χωρών της περιοχής.
Αντιδράσεις και διαφοροποιήσεις

Στο μεταξύ, συνεχίζονται οι αντιπαραθέσεις ανάμεσα στις παράλληλες πολιτικές δομές της Λιβύης. 
To βράδυ της Δευτέρας ο αρχηγός του Πολεμικού Ναυτικού της Λιβύης, ναύαρχος Φαράζ αλ Μαχντάουι (τάσσεται με τον στρατηγό Χαλίφα Χάφταρ κόντρα στην «κυβέρνηση εθνικής συμφωνίας» του Φαγιέζ Σάρατζ), μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό «Alpha» αποδοκίμασε τα σχέδια της Τουρκίας να αναπτύξει χερσαίες ή ναυτικές δυνάμεις στη Λιβύη και χαρακτήρισε τα μνημόνια «κακή συμφωνία». Ανάλογες θέσεις αναμένεται να διατυπώσει κατά τον ερχομό του στην Αθήνα, αύριο Πέμπτη, ο πρόεδρος της εκλεγμένης Βουλής των Αντιπροσώπων που εδρεύει στο Τομπρούκ της Ανατολικής Λιβύης, Αγκίλα Σάλεχ Εϊσα, καθώς λίγες μέρες πριν είχε αποστείλει επιστολή στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, χαρακτηρίζοντας την κυβέρνηση Σάρατζ «παράνομη οντότητα». Αντιδράσεις σε κοινοβουλευτικό επίπεδο κατά των μνημονίων Σάρατζ - Ερντογάν καταγράφηκαν χτες και από το αιγυπτιακό Κοινοβούλιο, με τον πρόεδρο Αλί Αμπντέλ Ααλ να δηλώνει ότι η χώρα του «δεν θα μείνει αδρανής σε περίπτωση που οποιαδήποτε ξένη χώρα θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για τα δυτικά σύνορά της με τη Λιβύη».
Κύπρος: Ετοιμη η άρση του αμερικανικού εμπάργκο όπλων

Εξέλιξη ενδεικτική της όξυνσης των στρατιωτικών ανταγωνισμών στη ΝΑ Μεσόγειο είναι η είδηση που μετέδιδαν ελληνοκυπριακά ΜΜΕ χτες, ότι είναι θέμα ημερών η οριστικοποίηση της άρσης του εμπάργκο όπλων που οι ΗΠΑ είχαν επιβάλει στην Κύπρο από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 (στο πλαίσιο χειρισμών του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στις τότε ιστορικές συνθήκες). 
Σε σχετικό νομοσχέδιο του Κογκρέσου που προετοιμάζεται, σημειώνεται ότι «είναι προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών να συνεχίσουν να υποστηρίζουν τις προσπάθειες υπό τη διευκόλυνση των Ηνωμένων Εθνών για μια συνολική λύση στη διαίρεση της Κύπρου, όπως και η ένταξη της Κύπρου στον Συνεταιρισμό του ΝΑΤΟ για την Ειρήνη».
Καταγράφεται τέλος ότι το τριήμερο 6 - 9 Δεκέμβρη ήταν αγκυροβολημένη στη Λάρνακα η φρεγάτα του ιταλικού Ναυτικού «Federico Martinengo».


Η εμπλοκή στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ καλλιεργεί τις τουρκικές αμφισβητήσεις
Tου Γιάννη ΑΓΓΕΛΟΥ

Πριν από λίγες μέρες η Τουρκία έθεσε επίσημες αξιώσεις για επέκταση των θαλάσσιων ζωνών της, ακόμα και δυτικά της Ρόδου, μέσω επιστολής που κατέθεσε στον ΟΗΕ και απορρίπτεται στο σύνολό της από την Αθήνα. 
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απέρριψε τους ισχυρισμούς που περιέχει η επιστολή του Τούρκου μόνιμου αντιπροσώπου στον ΟΗΕ Φεριντούν Σινιρλίογλου από τις 13 Νοέμβρη και η οποία για πρώτη φορά κοινοποιεί σε τόσο υψηλό διπλωματικό επίπεδο την ιδέα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Καλό είναι να ξεκαθαριστούν κάποια σημαντικά σημεία.

1. Τι είναι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ);
Η ΑΟΖ ως έννοια υιοθετήθηκε από τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και οι κανονισμοί που την διέπουν περιλαμβάνονται στη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, του 1982. Πρόκειται, ουσιαστικά, για εξέλιξη των ρυθμίσεων που μέχρι τότε περιλαμβάνονταν στο Διεθνές Δίκαιο Αλιείας, προκειμένου να συμπεριληφθούν και νέες οικονομικές και άλλες δραστηριότητες, τις οποίες μπορούν να ενεργήσουν παράκτια κράτη.

2. Ποια είναι η έκταση της ΑΟΖ;
Σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η ΑΟΖ του παράκτιου κράτους μπορεί να φτάσει τα 200 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης, από τις οποίες μετριέται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης. Το δικαίωμα σε ΑΟΖ διαθέτουν τα ηπειρωτικά εδάφη ενός κράτους, αλλά και τα νησιά που είναι στην επικράτειά του και συντηρούν από μόνα τους ζωή.

3. Τι δικαιώματα έχει κάθε κράτος εντός της δικής του ΑΟΖ;
Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρεται σε κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους, όσον αφορά την εξερεύνηση και τη διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη, των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας, αλλά και στην εξερεύνηση και την οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων. Το παράκτιο κράτος έχει, επίσης, δικαιοδοσία για τοποθέτηση και χρήση τεχνητών νησιών, έχει όμως και την υποχρέωση για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος από τη ρύπανση. Τα κυριαρχικά δικαιώματα, που αφορούν κατά κύριο λόγο οικονομικούς σκοπούς, δεν σημαίνουν πλήρη κυριαρχία και, ως εκ τούτου, πέρα από τα όσα προβλέπονται από τη Σύμβαση, συνεχίζουν να ισχύουν και να εφαρμόζονται και εντός της ΑΟΖ οι κανόνες που ισχύουν για τις ανοιχτές θάλασσες.
«Πέρα από τον 28ο μεσημβρινό»

Το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από την ανάγνωση της επιστολής είναι ότι η Αγκυρα αντιμετωπίζει την περιοχή από τον 28ο έως και τον 32ο μεσημβρινό ως απαραβίαστη τουρκική υφαλοκρηπίδα (σε αυτήν περιλαμβάνονται η μισή Ρόδος και το Καστελόριζο με το νησιωτικό σύμπλεγμα των Ρω και Στρογγύλη), καλώντας την Ελλάδα, αλλά και τρίτες χώρες, όπως η Λιβύη ή η Αίγυπτος, να συζητήσουν για την περιοχή που βρίσκεται δυτικά της Ρόδου, δίχως, ωστόσο, να την προσδιορίζει επακριβώς. Η Αγκυρα θέτει, πρακτικά, υπό συζήτηση το καθεστώς της υφαλοκρηπίδας από τα δυτικά της Ρόδου έως την Κρήτη.

Με την επιστολή αυτή η Τουρκία αμφισβητεί αφενός την επήρεια των ελληνικών νησιών, αφετέρου επαναλαμβάνει τους τουρκικούς ισχυρισμούς για την ίδια την Κύπρο, η οποία εμφανίζεται ως έχουσα ελάχιστα δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες και υφαλοκρηπίδα, καθώς τα νερά ανάμεσα στην Τουρκία και την Αίγυπτο παρουσιάζονται ως ευρισκόμενα σε εκκρεμότητα έως ότου η Αγκυρα και το Κάιρο καταλήξουν σε συμφωνία. Μάλιστα, στις συντεταγμένες που καταθέτει η Αγκυρα στον ΟΗΕ, η Αίγυπτος εμφανίζεται να έχει μεγαλύτερη επήρεια από αυτήν που έχει τώρα, με βάση την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της με την Κυπριακή Δημοκρατία. Οριοθέτηση ζωνών με την Κυπριακή Δημοκρατία είναι δυνατή, σύμφωνα με την Αγκυρα, μόνο με λύση του πολιτικού προβλήματος.

Συγκεκριμένα, η επιστολή Σινιρλίογλου αναφέρει ότι τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας θα ακολουθήσουν «μια μέση γραμμή ανάμεσα στην τουρκική και την αιγυπτιακή ακτογραμμή μέχρι ένα σημείο στα δυτικά του 28ου μεσημβρινού, το οποίο θα καθορισθεί βάσει μελλοντικών συμφωνιών οριοθέτησης στο Αιγαίο καθώς και στη Μεσόγειο, με όλα τα εμπλεκόμενα κράτη σε συμφωνία με την αρχή της ισότητας και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ειδικές και σχετικές προϋποθέσεις που βασίζονται στο διεθνές δίκαιο».

Στο παράρτημα της επιστολής επισυνάπτεται και ένα νέο κεφάλαιο συντεταγμένων με τίτλο «Πέρα από τον 28ο μεσημβρινό». Τονίζεται ότι «η Τουρκία διατηρεί το δικαίωμα να καταθέσει γεωγραφικές συντεταγμένες της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στα δυτικά του 28ου μεσημβρινού, που εκτείνονται στα εξωτερικά όρια των χωρικών υδάτων των νησιών που αντίκεινται στη συγκεκριμένη περιοχή της Μεσογείου, δεδομένου ότι τα νησιωτικά χαρακτηριστικά σε αυτήν τη θαλάσσια περιοχή δεν μπορούν να αποκόψουν την προβολή των τουρκικών ακτών και της υφαλοκρηπίδας».
Καμιά έκπληξη δεν δικαιολογείται

Στην Αθήνα τις τελευταίες μέρες κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση ανακαλύπτουν την Αμερική. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίζεται για πρώτη φορά να ακούει ότι η Τουρκία αμφισβητεί τα δικαιώματα σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ των ελληνικών νησιών (Ρόδου, Καστελόριζου, Καρπάθου, Κρήτης). Την ίδια στιγμή, ο Αλέξης Τσίπρας έμαθε να προφέρει τη λέξη κατευνασμός, για να καταγγείλει πως η κυβέρνηση της ΝΔ ακολουθεί μια πολιτική προς την Τουρκία την οποία και αυτός είχε ως «Ευαγγέλιο». Ταυτόχρονα, και οι δύο, αντιλαμβανόμενοι πως η κατάσταση με την Τουρκία έχει φτάσει στο απροχώρητο, ελπίζουν στη «θεϊκή» παρέμβαση του διαβολικά καλού Τραμπ...

Ουδεμία έκπληξη των κυρίων Μητσοτάκη και Τσίπρα ωστόσο δικαιολογείται, καθώς και οι δύο γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Τουρκία έχει διατυπώσει με τον πιο ξεκάθαρο και επίσημο τρόπο τη θέση πως δεν αναγνωρίζει δικαιώματα ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας πέρα από τα 6 μίλια σε όλα τα ελληνικά νησιά. Ειδικότερα, για την περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, η οποία το τελευταίο διάστημα προκαλεί αμηχανία και ανησυχία στην Αθήνα εξαιτίας των συνεχών τουρκικών NAVTEX για έρευνες και στρατιωτικές ασκήσεις, η Τουρκία έχει προειδοποιήσει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο από το 2012.

Τότε η τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσίευσε χάρτες οι οποίοι περιγράφουν επακριβώς τις τουρκικές διεκδικήσεις οικοπέδων τόσο της ελληνικής όσο και της κυπριακής ΑΟΖ. Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι οι εν λόγω αποφάσεις ελήφθησαν στις 16 Μάρτη 2012 από το τουρκικό υπουργικό συμβούλιο. Οι υπουργικές αποφάσεις οι οποίες δημοσιεύτηκαν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 27.4.2012 έδιναν εξουσιοδότηση στην τουρκική εταιρεία πετρελαίου (ΤΡΑΟ) να πραγματοποιήσει έρευνες πετρελαίου σ' αυτές ακριβώς τις περιοχές.

Η κίνηση της Τουρκίας συνδέεται απολύτως με τη συστηματική διπλωματική της προσπάθεια να οριοθετήσει την ΑΟΖ στην περιοχή διαβουλευόμενη με τη Λιβύη. Βασικός στόχος αυτών των διαβουλεύσεων είναι να εκμεταλλευτεί την αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων, οι οποίες δεν έχουν τολμήσει να ανακοινώσουν την ελληνική Ζώνη, υπογραμμίζοντας τα δικαιώματα που έχουν τα κατοικημένα ελληνικά νησιά όπως είναι η Ρόδος και το Καστελόριζο.

Η επιμονή με την οποία η Τουρκία υλοποιεί τη στρατηγική που έχει χαράξει είναι πια προφανής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της τουρκικής μεθοδικότητας και επιμονής είναι το γεγονός ότι χτες, κατά τη στιγμή που ήταν σε εξέλιξη η συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Φατίχ Ντονμέζ ανακοίνωσε πως οι επόμενες έρευνες και γεωτρήσεις της Τουρκίας θα γίνουν στο πλαίσιο των περιοχών που καθορίστηκαν από το Μνημόνιο Τουρκίας - Λιβύης και οι οποίες εξαφανίζουν από τον χάρτη Καστελόριζο, Ρόδο, Κάρπαθο και Κρήτη!

Η εμπλοκή της χώρας μας στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς για την ευρύτερη περιοχή είναι αυτή που καλλιεργεί και υποβοηθά την κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας και την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας. Η πολιτική του εφησυχασμού οδήγησε σε ακρωτηριασμούς. Η διαρκής επαγρύπνηση είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ.

Γιάννης ΑΓΓΕΛΟΥ
Συνταγματάρχης (ΜΧ) ε.α., MBA, Ms'c



Σελ. /24 

Παρουσίαση κειμένου: Viva La Revolucion  

Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2019

ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΗ» ΨΥΧΗ ΤΩΝ ΖΑΙΟ-ΠΑΣΟΚΩΝ !!


Ολα τα πουλιά του (πρώην ΠΑΣΟΚικού) δάσους στεγάζει η Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, που ανακοινώθηκε την περασμένη Πέμπτη. Μεταξύ αυτών, συνεργάτες του Αν. Παπανδρέου, «πολιτικοί φίλοι» του Κ. Σημίτη, παράγοντες και βουλευτές των κυβερνήσεων του Γ. Παπανδρέου και άλλοι. 
Ολοι αυτοί συνυπάρχουν στην Επιτροπή με πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ που μετακόμισαν σε προηγούμενες φάσεις προς τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Κοτσακάς, ο Ραγκούσης, η Ξενογιαννακοπούλου κ.ά. Μια ωραία ατμόσφαιρα σαν να λέμε, αν προσθέσει κανείς τους καθαρόαιμους ΣΥΡΙΖΑίους όλων των αποχρώσεων, που διέπρεψαν ως κυβέρνηση στην άσκηση της αντιλαϊκής πολιτικής, πρώην ΑΝΕΛίτες, που στις τελευταίες εκλογές κατέβηκαν με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και διάφορους παρατρεχάμενους της πολιτικής και όχι μόνο. 
Τι ακριβώς θέλουν να «ανασυγκροτήσουν» όλοι αυτοί; 
Τις αυταπάτες για μια «αριστερή», «προοδευτική» διακυβέρνηση, ως τον αντίπαλο πόλο στη «δεξιά» και «νεοφιλελεύθερη» ΝΔ! 
Και μόνο τα ...έμψυχα «υλικά» της «ανασυγκρότησης» επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για αναπαλαίωση της σοσιαλδημοκρατίας με προσμείξεις «λαϊκής δεξιάς», που διεκδικεί αναβάπτιση του ρόλου της στην αντιλαϊκή κυβερνητική εναλλαγή και στη σταθερότητα του αστικού πολιτικού συστήματος, μαζί με τη ΝΔ και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου. 
Μακριά κι αλάργα, επομένως, όσοι αισθάνονται πραγματικά αριστεροί και προοδευτικοί από τέτοιες παγίδες...


Φορομπήχτες

Σύμφωνα με μια ανάλυση που δημοσιεύτηκε στον Τύπο τις προηγούμενες μέρες και αξιοποιεί στοιχεία της Eurostat, οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ της περιόδου 2010 - 2014 και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που ακολούθησε την περίοδο 2015 - 2018, επέβαλαν στο λαό τους ίδιους κατά μέσο όρο φόρους, ενώ αυτό που αλλάζει είναι η αναλογία άμεσων και έμμεσων.
 Πιο συγκεκριμένα, οι φόροι επί κυβερνήσεων του 1ου και 2ου μνημονίου ήταν στο 37,2% του ΑΕΠ και αυξήθηκαν στο 41% επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και μετά το 3ο μνημόνιο. 
Την ίδια περίοδο, οι έμμεσοι φόροι αυξήθηκαν και οι άμεσοι μειώθηκαν. Από αυτούς (τους άμεσους) ο φόρος εισοδήματος αυξήθηκε και μειώθηκαν οι φόροι περιουσίας και κεφαλαίου, που αφορούν τις επιχειρήσεις και τα υψηλότερα εισοδήματα. 
Τα στοιχεία αυτά, διατηρώντας τη σχετικότητά τους, έχουν αξία μπροστά στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό για το 2020 που ξεκινάει στη Βουλή, με τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ να καμώνονται πως «ακονίζουν τα μαχαίρια» για να δώσουν τη μάχη για το ποιος επιβάρυνε και ποιος ελάφρυνε περισσότερο το λαό. 
Αυτό που επιβεβαιώνεται από παντού είναι ότι, ανεξάρτητα από την αναλογία στο μείγμα των φόρων, ο λαός πλήρωνε το μάρμαρο και επί ΣΥΡΙΖΑ και επί κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. 
Το ίδιο συνεχίζει να κάνει και τώρα, όπως έχει ήδη διαφανεί από την κατάθεση του προϋπολογισμού. Και, βέβαια, η φοροαφαίμαξη διαρκείας είναι η άλλη όψη των προνομίων που εξασφαλίζουν για το κεφάλαιο όλες οι κυβερνήσεις του: Δεξιές, σοσιαλδημοκρατικές, «αριστερές» και πάει λέγοντας.

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2019

ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ «ΔΙΚΑΙΗ» k «ΒΙΩΣΙΜΗ» ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Μαύρη τρύπα


«Καπνός» έγινε μέσα σε δυο μήνες η ελάχιστη αύξηση του μέσου μισθού που προέκυψε από την αναπροσαρμογή του κατώτατου τον περασμένο Φλεβάρη, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ενεργοποίησε με πανηγυρισμούς τον νόμο Βρούτση.
Όπως φανερώνουν τα στοιχεία του ΕΦΚΑ, τον Απρίλη του 2019 ο μέσος μισθός για την πλήρη απασχόληση επανήλθε στα ίδια περίπου επίπεδα όπου βρισκόταν πριν από την αύξηση του κατώτατου από τα 586 στα 650 ευρώ μεικτά και την κατάργηση του «υποκατώτατου» μισθού!
Χρειάστηκαν δηλαδή μερικές μόνο βδομάδες για να «εξαϋλωθεί» η σχετική αύξηση του κατώτατου μισθού, την οποία ρούφηξε η «μαύρη τρύπα» της αγοράς εργασίας, όπου η «ευελιξία» και το συνολικότερο αντεργατικό πλαίσιο ζουν και βασιλεύουν.
Τα στοιχεία για την εξέλιξη των μισθών αποστομώνουν κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ, που διαγκωνίζονται για την πατρότητα του νόμου Βρούτση, με τον οποίο το κράτος καθορίζει πλέον τον κατώτατο μισθό, με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και τις προοπτικές της οικονομίας.
Αποκαλύπτει όμως και το πόσο κάλπικος είναι ο καβγάς τους, πάνω στο δίπολο «δίκαιη» ή «βιώσιμη» ανάπτυξη, ως προαπαιτούμενο τάχα για τη βελτίωση της ζωής του λαού.
Η αλήθεια είναι ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη, που υπηρετούν τόσο η ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και τα άλλα κόμματα, όπως κι αν τη βαφτίσουν, έχει ως προϋπόθεση την ένταση της εκμετάλλευσης, κάτι που αποτυπώνεται στους όρους δουλειάς, αμοιβής και ζωής της εργατικής - λαϊκής οικογένειας.
Μέσα από έναν κυκεώνα αντεργατικών νόμων, που παραμένουν άθικτοι και επεκτείνονται στη «μεταμνημονιακή εποχή», η εργοδοσία χρησιμοποιεί μια ανεξάντλητη γκάμα εργαλείων για να διατηρεί καθηλωμένους τους μισθούς για τους νεοπροσλαμβανόμενους, αυξάνοντας παράλληλα τις πιέσεις στους παλιότερους εργαζόμενους, που αμείβονται με σχετικά καλύτερους όρους.
Το αντεργατικό αυτό πλαίσιο όχι μόνο δεν «κλονίστηκε» από τα αποσπασματικά μέτρα που νομοθέτησε η προηγούμενη κυβέρνηση για τις συμβάσεις, λίγο πριν από τις εκλογές, αλλά ενισχύθηκε παραπέρα, με νόμους για την «ευελιξία», τη «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας, τα «δουλεμπορικά» γραφεία, τη συρρίκνωση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι ο μέσος μισθός παραμένει σταθερά μειωμένος κατά 25% σε σχέση με το 2011, παρά τις επιμέρους οριακές διακυμάνσεις.
Πάνω σ' αυτό το έδαφος πατάει σήμερα η ΝΔ για να πάει ένα βήμα πιο πέρα την επίθεση, χρησιμοποιώντας το ίδιο άθλιο επιχείρημα, ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη είναι όρος για να ζήσει καλύτερα ο λαός, αρκεί να φύγει από τη μέση ό,τι εμποδίζει την επιχειρηματικότητα, και πρώτα απ' όλα τα εργασιακά δικαιώματα, που έχουν προγραφεί από τις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων!
Γι' αυτό καταργεί ακόμα και την «υποψία» μόνιμης και σταθερής δουλειάς που έχει απομείνει, επεκτείνοντας παραπέρα την «ευελιξία», θεσμοθετεί την υπεροχή των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών, βάζει νέα εμπόδια στην απεργία, παίρνει μέτρα συνολικής παρεμπόδισης της συλλογικής οργάνωσης και δράσης.
Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τις γενναιόδωρες επιδοτήσεις και τα άλλα μέτρα στήριξης της επιχειρηματικότητας, τα οποία πληρώνουν στο πολλαπλάσιο τα λαϊκά στρώματα, διαφημίζει η κυβέρνηση για να προσελκύσει επενδύσεις και να στηρίξει την καπιταλιστική ανάπτυξη.
Το δίλημμα επομένως που έχει μπροστά του ο λαός είναι: Θα συνεχίσει να «επενδύει» τις προσδοκίες του σε μια προδιαγεγραμμένη πορεία διαρκούς συρρίκνωσης των δικαιωμάτων του και συντριβής των σύγχρονων αναγκών του, αποδεχόμενος θυσίες δίχως τέλος για τα κέρδη του κεφαλαίου και την έκθεση σε μεγάλους κινδύνους από την εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς;
'Η θα επιλέξει το δρόμο του αγώνα και της οργάνωσης της αντεπίθεσης, για κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων και ανάκτηση των απωλειών, παλεύοντας για σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής, στην προοπτική του άλλου δρόμου ανάπτυξης, όπου αποκλειστικό κριτήριο στην οργάνωση της παραγωγής θα είναι η ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του; Ο δρόμος αυτός είναι ο μόνος που μπορεί να εγγυηθεί τη λαϊκή ευημερία. Και γι' αυτό αξίζει κάθε θυσία!
Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Τετάρτη 6 Νοέμβρη 2019 

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2019

ΜΕ ΠΟΙΑ "ΕΥΗΜΕΡΙΑ" ΕΙΣΑΙ ;;


Γη και ύδωρ
Το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης ΝΔ, που συζητιέται αυτές τις μέρες στη Βουλή, δεν απέσπασε τυχαία τα «μπράβο» και τα «ζήτω» των εργοδοτικών ενώσεων.
Με τις διατάξεις του οι μεγαλοεργοδότες βλέπουν να γίνονται πράξη μία προς μία οι αξιώσεις τους από το κράτος, για τη «διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας» και τη στήριξη της κερδοφορίας τους, σε συνέχεια όσων νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, υλοποιώντας στην κυβερνητική θητεία του το 62% των θέσεων του ΣΕΒ, κατά δήλωση εκπροσώπων του.
Παίρνοντας τη σκυτάλη και υπηρετώντας τον ίδιο στόχο, αυτόν της ταχύτερης και πιο ορμητικής ανάπτυξης, η ΝΔ δίνει «γην και ύδωρ» στους επιχειρηματικούς ομίλους, στο όνομα της προσέλκυσης επενδύσεων.
Για να το πετύχει αυτό, με το πολυνομοσχέδιο που ψηφίζεται τις επόμενες μέρες, δεν σαρώνει μόνο τις κλαδικές συμβάσεις και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, αλλά κυρίως νομοθετεί μια σειρά «διευκολύνσεις» και απαλλαγές για το κεφάλαιο, στο όνομα της «μείωσης της γραφειοκρατίας».
Στην πλειοψηφία τους, τα μέτρα αυτά καταργούν ή παρακάμπτουν ακόμα και στοιχειώδεις προϋποθέσεις (περιβαλλοντικές, χωροταξικές, δημόσιας ασφάλειας και υγείας κ.ά.), που ίσχυαν έως σήμερα, κουτσουρεμένες ήδη από τους νόμους όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Συνολικά, το νομοσχέδιο περιλαμβάνει απλούστευση όλων των αδειοδοτήσεων, μεταξύ αυτών και των περιβαλλοντικών, «fast track» διαδικασίες για την άρση αρχαιολογικών «εμποδίων», παρέκκλιση από τους ισχύοντες περιορισμούς και τους συντελεστές δόμησης ανά περιοχή, διευκόλυνση της λειτουργίας βιοτεχνικών και εμπορικών επιχειρήσεων, που μέχρι σήμερα χαρακτηρίζονταν «μεσαίας όχλησης», ακόμα και στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αττικής.
Σε αυτά προστίθενται διατάξεις που προβλέπουν κυρώσεις κατά δημοσίων υπαλλήλων, αν κριθεί ότι ευθύνονται για την καθυστέρηση μιας επένδυσης, κάνοντας πιο αυταρχικό το πλαίσιο λειτουργίας του κράτους για τους εργαζόμενους και το λαό, με κριτήριο την αποτελεσματικότερη διαχείριση των συμφερόντων και των σχεδιασμών του κεφαλαίου.
Καθεμιά από τις παραπάνω ρυθμίσεις και διευκολύνσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους, σε συνδυασμό με τα μέτρα για τους μισθούς και τον περιορισμό της δράσης των συνδικάτων, ανοίγει το δρόμο για ένταση της εκμετάλλευσης και παραπέρα υποβάθμιση των όρων δουλειάς και ζωής του λαού.
Για παράδειγμα, οι παρεκκλίσεις από τους συντελεστές δόμησης για τις μεγάλες επενδύσεις, σε συνδυασμό με τη διευκόλυνση της εγκατάστασης μιας επιχείρησης μέσα στον αστικό ιστό, σημαίνουν λιγότερους ελεύθερους χώρους για το λαό, ογκωδέστερα κτίρια και μεγαλύτερους κινδύνους σε περίπτωση πλημμύρας ή σεισμού, ακόμα και για ατυχήματα τύπου «Σεβέζο».
Η παράκαμψη ακόμα και στοιχειωδών κριτηρίων ασφάλειας και προστασίας της ζωής και της κατοικίας των εργαζομένων σημαίνει επιβάρυνση του περιβάλλοντος και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, ιδιαίτερα σε περιοχές που είναι ήδη επιβαρυμένες, όπως η Δυτική Αττική. Αλλά και η προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς υποβαθμίζεται ακόμα περισσότερο, όπως κατήγγειλαν και αρμόδιοι φορείς που τοποθετήθηκαν για το νομοσχέδιο.
Το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης έρχεται να συμπληρώσει παλιότερους «αναπτυξιακούς» νόμους, τα χωροταξικά των Περιφερειών και των δήμων, τις φοροαπαλλαγές και τα προνόμια για το κεφάλαιο, τους χιλιάδες αντεργατικούς νόμους, που θωρακίζουν και επεκτείνουν τη ζούγκλα στην αγορά εργασίας.
Ολα αυτά αποτελούν προϋποθέσεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της ανάπτυξης για τα κέρδη των λίγων, επιβεβαιώνοντας ότι είναι ασύμβατη με τα δικαιώματα και τις ανάγκες της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων και του λαού και ότι προϋποθέτει τη διαρκή υποβάθμιση και συντριβή τους.
Απ' αυτόν το δρόμο ανάπτυξης, που στηρίζουν ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και τα άλλα κόμματα, από τους «αναπτυξιακούς» νόμους που προσθέτει κάθε επόμενη κυβέρνηση στο όνομα της «διευκόλυνσης των επενδύσεων», ο λαός δεν έχει τίποτα καλό να περιμένει. 
Προϋπόθεση για τη δική του πραγματική ευημερία είναι να δυναμώσει ο αγώνας για σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής, είναι το δυνάμωμα της πάλης με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες, της αμφισβήτησης των στόχων της ανάπτυξης για το κεφάλαιο. 
Προϋπόθεση είναι ο αγώνας αυτός να αποκτήσει προοπτική στην πάλη για μια άλλη κοινωνική και οικονομική οργάνωση, τη σοσιαλιστική, όπου την εξουσία θα έχει ο λαός και τα μέσα παραγωγής και ο πλούτος θα αποτελούν κοινωνική ιδιοκτησία.

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2019

ΠΕΡΙ "ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΩΝ" ΣΤΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ


Απλά μαθηματικά
Φιλότιμη προσπάθεια να ενισχύσουν τις επιδόσεις τους στα μαθηματικά κάνουν διάφοροι δημοσιολόγοι, εκφράζοντας τον ...προβληματισμό τους για τη σχέση μειοψηφίας - πλειοψηφίας. Πώς είναι δυνατόν, αναρωτιούνται, το 10% των εργαζομένων μιας επιχείρησης να αποφασίζει για τους υπόλοιπους 90% για μια απεργία; Πράγματι, ακατανόητος ο γρίφος... Ας μας πουν όμως όλοι αυτοί που προσπαθούν να φέρνουν τις «πλειοψηφίες» και τις μειοψηφίες στα μέτρα τους: Πώς γίνεται το 22,6% του εκλογικού σώματος να ισούται με το 53% των βουλευτικών εδρών που κατέκτησε η ΝΔ στις τελευταίες εκλογές; Πώς γίνεται ένας κλάδος που απεργεί για τα δικαιώματά του, με συμμετοχή 100%, όπως παλιότερα οι ναυτεργάτες, να μπαίνει στο στόχαστρο ως η «μειοψηφία» που θίγει την «πλειοψηφία» και να επιστρατεύεται; Τι ακριβώς συμβαίνει όταν σε μια επιχείρηση απεργεί το 100% για να μην απολυθεί ο πρόεδρος του τοπικού Εργατικού Κέντρου και εργαζόμενος ο ίδιος, αλλά το δικαστήριο βγάζει παράνομη την απεργία, μπροστά στην «πλειοψηφία» του ενός και μοναδικού, δηλαδή του εργοδότη; Πώς γίνεται, τέλος, αυτοί που κατέχουν το 90% του πλούτου στην Ελλάδα να πληρώνουν το 5% των φόρων και η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, που μοιράζεται το 10% του πλούτου, να πληρώνει το 95% των φόρων; Η απάντηση είναι φανερή. Κοινός παρονομαστής σε όλα τα παραπάνω είναι τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτά υπερασπίζεται η κυβέρνηση της ΝΔ με σθένος, όπως πριν ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι' αυτό νομοθετεί αντιδραστικές διατάξεις για το δικαίωμα των εργαζομένων να οργανώνονται και να αγωνίζονται. Απλά μαθηματικά...
"Ρ"

Σάββατο, 27 Ιουλίου 2019

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ
Επιτάχυνση της αντιλαϊκής επίθεσης σε όλα τα μέτωπα

Eurokinissi
Νέες φοροαπαλλαγές και προνόμια για τους επιχειρηματικούς ομίλους, ιδιωτικοποιήσεις, μεγαλύτερη πρόσδεση της Παιδείας στις ανάγκες του κεφαλαίου, παραπέρα παράδοση της Ασφάλισης και της Υγείας στους επιχειρηματικούς ομίλους, συνέχιση της «απελευθέρωσης» της αγοράς Ενέργειας που συνοδεύεται με διεύρυνση της ενεργειακής φτώχειας, ένταση της καταστολής, βαθύτερη εμπλοκή στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή και άλλα πολλά ακόμα εξαγγέλθηκαν από την κυβέρνηση της ΝΔ, στη διάρκεια της εκφώνησης των προγραμματικών της δηλώσεων κατά την τριήμερη συζήτηση στη Βουλή, που ολοκληρώθηκε την περασμένη Δευτέρα, προδιαγράφοντας τους άξονες της νέας σφοδρής επίθεσης που ετοιμάζεται να εξαπολύσει στο λαό.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, αρπάζοντας τη σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και πάνω στο έδαφος που εκείνος διαμόρφωσε, σπεύδει με αποφασιστικότητα να «τρέξει» την υλοποίηση της στρατηγικής του κεφαλαίου και όλα όσα απαιτούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι αλλά και οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί.
Στο αντιλαϊκό της αυτό έργο, όπως αποτυπώθηκε και από τον «πολιτικό πολιτισμό» που κυριάρχησε στη Βουλή ανάμεσα στα αστικά κόμματα, η κυβέρνηση της ΝΔ μπορεί να υπολογίζει στη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΙΝΑΛ, του ΜΕΡΑ25 και του Βελόπουλου, που με τις τοποθετήσεις τους έκαναν σαφές πως παρά τις διαφορές, παρά τις διαφορετικές αφετηρίες, το κύριο περιεχόμενο της πολιτικής τους είναι η στήριξη των στόχων της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Τώρα που οι εκλογές πέρασαν, τις κορόνες και τις καταγγελίες διαδέχτηκαν το «ήπιο κλίμα», η «υπευθυνότητα», η «συναίνεση στα εθνικά ζητήματα», η «προγραμματική σοβαρή αντιπολίτευση». 
Τώρα δηλαδή που διαμορφώθηκε ένας νέος αντιλαϊκός συσχετισμός, μέλημα όλων είναι το πώς θα στηρίξουν αυτήν την κοινή στρατηγική, είτε από τη θέση της κυβέρνησης είτε από τη θέση της «αντιπολίτευσης», υπερασπιζόμενοι διαφορετικές εκδοχές στην υλοποίησή της.
Επιτάχυνση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων σε όλους τους τομείς
Ολοι τους άλλωστε θα μπορούσαν να προσυπογράψουν τα όσα είπε ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης στην πρωτολογία του για τις προγραμματικές δηλώσεις, παρουσιάζοντας ξανά το μύθο της καπιταλιστικής ανάκαμψης που τάχα θα έχει οφέλη για όλη την κοινωνία. 
Παρουσιάζοντας δηλαδή την αιτία του προβλήματος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, την καπιταλιστική κερδοφορία και τη στήριξή της, που σημαίνουν διαρκή αντιλαϊκή επίθεση και ένταση της εκμετάλλευσης για το λαό, ως τάχα λύση των λαϊκών προβλημάτων, προϋπόθεση της δικής του ευημερίας.
«Αποστολή μας είναι να φέρουμε επενδύσεις. Να μειώσουμε τους φόρους. Να συνδέσουμε τους μισθούς με την ανάπτυξη. Να έχουν όλοι μερίδιο στην ευημερία», είπε χαρακτηριστικά ο Κυρ. Μητσοτάκης, για να παραθέσει αμέσως μετά, εκείνος και οι υπουργοί του, τα μέτρα για την παραπέρα «ευημερία» του κεφαλαίου:
-- Την υλοποίηση «μέχρι κεραίας» του «μεταμνημονιακού μνημονίου» και των δεσμεύσεων για τα ματωμένα πλεονάσματα απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς, με τον Κυρ. Μητσοτάκη να λέει πως «στο Προσχέδιο Προϋπολογισμού για το 2020 που θα κατατεθεί τον Σεπτέμβριο, δεν διαταράσσεται η δεδομένη δημοσιονομική ισορροπία. Ούτε και αμφισβητούνται οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων που έχουν δυστυχώς συμφωνηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση. Επιτυγχάνοντας, ωστόσο, τους στόχους του 2019 και τους στόχους του 2020, δρομολογούμε ταυτόχρονα και ένα ευρύ πλάνο αλλαγών, τολμηρών αλλαγών σε όλα τα επίπεδα της οικονομίας».
-- Τις νέες φοροαπαλλαγές και τα προκλητικά προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο, που με δεδομένη και τη «δημοσιονομική ισορροπία» σηματοδοτούν διεύρυνση της φοροληστείας για τα λαϊκά στρώματα («διεύρυνση της φορολογικής βάσης», όπως ειπώθηκε και από τον υπουργό Οικονομίας), με μεταφορά των φορολογικών βαρών από τη μια τσέπη του λαού στην άλλη, με διατήρηση των περικοπών και νέους «κόφτες» στις δαπάνες για λαϊκές ανάγκες με τον καθορισμό, όπως ειπώθηκε, «ρεαλιστικών οροφών δαπανών, σε όλα τα υπουργεία».
-- Τα μέτρα για την ταχύτερη υλοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων και συνολικά για την «απελευθέρωση» του πεδίου σε κλάδους που αναζητούν διεξόδους τα συσσωρευμένα κεφάλαια (διαμετακόμιση, Ενέργεια, διαχείριση σκουπιδιών, αγροδιατροφή, τουρισμός, ναυτιλία), ανάμεσα στα άλλα με την απλοποίηση και επιτάχυνση της διαδικασίας αδειοδοτήσεων ώστε οι λογής «επενδυτές» «να μη δίνουν λογαριασμό», αλλά και τις προσαρμογές στον κρατικό μηχανισμό ώστε να είναι ακόμα πιο «φιλικός» στους επιχειρηματικούς ομίλους, ακόμα πιο εχθρικός για τα λαϊκά στρώματα και τις ανάγκες τους.
-- Την παραπέρα προώθηση της «απελευθέρωσης» της Ενέργειας με επίκεντρο τη ΔΕΗ, που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη ενεργειακή φτώχεια για το λαό, ένταση των εκβιασμών στα λαϊκά σπίτια, νέο χτύπημα στους εργαζόμενους στον κλάδο, αλλά και μεγάλους κινδύνους από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.
-- Την υλοποίηση του σχεδίου για τα «κόκκινα» δάνεια, ώστε ο τραπεζικός τομέας να τροφοδοτήσει έναν νέο γύρο κερδοφορίας με φτηνό δανεισμό, σχέδιο που σημαίνει ένταση εκβιασμών και πλειστηριασμών σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων το επόμενο διάστημα.
Ολα αυτά, φυσικά, με «αγκωνάρι» το αντεργατικό οπλοστάσιο των τριών μνημονίων, που όχι μόνο διατηρείται στο ακέραιο, αλλά σύμφωνα και με τα όσα ανακοινώθηκαν από τον υπουργό Εργασίας, εμπλουτίζεται παραπέρα, ανάμεσα στα άλλα και με νέο συνδικαλιστικό νόμο, που πατώντας πάνω στον απεργοκτόνο νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έχει στόχο να πάει ένα βήμα παραπέρα την ωμή παρέμβαση του κράτους και της εργοδοσίας στις γραμμές των σωματείων (βλέπε αναλυτικά σελ. 7).
...με μάσκα «κοινωνικής ευαισθησίας»
Ταυτόχρονα, οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης της ΝΔ αποτύπωσαν και το πόσο κάλπικες είναι οι διαχωριστικές γραμμές που παρουσίαζε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας «σημαία» ορισμένα ψίχουλα διαχείρισης της φτώχειας, τα οποία και παρουσίαζε ως «το διαφορετικό σχέδιο» από τη ΝΔ.
Οπως αποδείχτηκε και από τις αναγγελίες της κυβέρνησης, που και εκείνη υποσχέθηκε τα ίδια ψίχουλα για τους «αδύναμους» και «εγγυήθηκε» τα επιδόματα διαχείρισης της φτώχειας, πουλώντας «κοινωνική ευαισθησία» με τα λόγια περί της «κοινωνίας μας που αντιπαλεύει τις ανισότητες», τα μέτρα αυτά όχι μόνο δεν αποτελούν αντίβαρο της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά αντίθετα συμπλήρωμά της.
Οχι μόνο δεν έρχονται να απαντήσουν στις σύγχρονες εργατικές - λαϊκές ανάγκες, αλλά έρχονται να συμπληρώσουν το μόνιμο ξήλωμα δικαιωμάτων, τις περικοπές δαπανών ακόμα και για στοιχειώδη, να γίνουν όχημα αντιδραστικών αλλαγών σε μια σειρά τομείς όπως αυτούς της Υγείας και της Πρόνοιας, να διασφαλίσουν την «κοινωνική συνοχή», την ενσωμάτωση δηλαδή της «ακραίας» φτώχειας, μέσα από μηχανισμούς επί της ουσίας καταστολής των κοινωνικών αντιδράσεων.
Θωράκιση του αστικού κράτους...
Στοιχείο άλλωστε που εξίσου ξεχώρισε στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, ως μέρος της «νέας κανονικότητας» για την οποία μίλησε ο πρωθυπουργός, είναι και αυτό της συνολικής θωράκισης του αστικού κράτους, πρώτα και κύρια απέναντι στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, σε συνθήκες αναιμικής ανάκαμψης, πολιτικής αστάθειας και οξυμένων ανταγωνισμών.
Καταρχάς, με τα μέτρα για τη θωράκιση του αστικού πολιτικού συστήματος, μέσα και από τις αλλαγές στο Σύνταγμα, με τον πρωθυπουργό να δηλώνει πως «το πολιτικό μας σύστημα γίνεται λειτουργικό (...) Σε δύο μήνες, ξεκινά η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση. Ανάμεσα στα άλλα, θα οδηγήσει επιτέλους τη χώρα σε σταθερούς εκλογικούς κύκλους, απεμπλέκοντάς τους απ' τη διαδικασία ανάδειξης Προέδρου της Δημοκρατίας»
Αλλά και με την προώθηση των αλλαγών στον εκλογικό νόμο με στόχο την «κυβερνησιμότητα», την απρόσκοπτη εναλλαγή αστικών κυβερνήσεων για την υλοποίηση της πολιτικής προς όφελος του κεφαλαίου.
Παράλληλα, με την ένταση της καταστολής που πάει χέρι - χέρι με την προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής. 
Γι' αυτό η ΝΔ σηκώνει τη σημαία «νόμος και τάξη», με πρώτο στόχο, όπως επανέλαβε ο πρωθυπουργός στη Βουλή, την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, που πηγαίνει μαζί με την προσπάθεια για το πανεπιστήμιο - επιχείρηση, τις αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο που προαναφέραμε, αλλά και συνολικά την ένταση της καταστολής σε βάρος του εργατικού - λαϊκού κινήματος, με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη να μιλάει ανάμεσα στα άλλα και για το στόχο της «αντιμετώπισης της ριζοσπαστικοποίησης με κυρίαρχο όπλο την πρόληψη». 
Ενώ δεν περνάνε απαρατήρητες και οι αντιδραστικές προτάσεις για την παραπέρα εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων και σε άλλα πεδία όπως το Προσφυγικό, Μεταναστευτικό, ακόμα και ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας με πρόσχημα την «τρομοκρατία».
Αλλά και σε νομοθετικό επίπεδο, με την κωδικοποίηση της νομοθεσίας για «μονιμοποίηση» των αντιλαϊκών μνημονιακών νόμων, τη διατήρηση και ενίσχυση διατάξεων και ποινών σε βάρος λαϊκών κινητοποιήσεων, σε βάρος λαϊκών ελευθεριών και δικαιωμάτων, αλλά και τις άμεσες «διορθωτικές» κινήσεις στον Ποινικό Κώδικα, χωρίς να αγγίζεται το βασικό αντιδραστικό περιεχόμενο όσων ψήφισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με την εισαγωγή αμερικανόπνευστων θεσμών που παραβιάζουν κατάφωρα τα δικαιώματα των κατηγορουμένων και καθιερώνουν ένα παζάρι ποινών που θα λειτουργεί εκβιαστικά σε βάρος φτωχών, ακόμη και αθώων κατηγορουμένων και ευνοϊκά υπέρ διαφόρων οικονομικά ισχυρών.
...γενίκευση της εμπλοκής
Από το «μενού» φυσικά των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι στόχοι της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» της αστικής τάξης, μέσα από τη βαθύτερη εμπλοκή στους επικίνδυνους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ανάμεσα στους βασικούς στόχους της εξωτερικής πολιτικής τέθηκε η παραπέρα ενίσχυση της οικονομικής και πολιτικής παρουσίας της χώρας στα Βαλκάνια και η στήριξη της «ευρωενωσιακής προοπτικής» των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, η υλοποίηση της ΝΑΤΟικής συμφωνίας των Πρεσπών με την... «πλήρη συμμόρφωση» της Βόρειας Μακεδονίας με τους όρους της, η διεύρυνση των αμερικανόπνευστων τριγώνων συνεργασίας με Κύπρο και Ισραήλ και Κύπρο και Αίγυπτο για τα Ενεργειακά, και φυσικά όλα αυτά με την «υψηλή εποπτεία» των ΗΠΑ, με τις οποίες ιεραρχείται η παραπέρα σύσφιξη των σχέσεων, μέσα και από την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας, όπως δείχνουν και οι συζητήσεις που είχε ο νέος υπουργός Εξωτερικών στις ΗΠΑ.
Αλλωστε, μέσα σε αυτό το πλαίσιο των ρόλων αμερικανοΝΑΤΟικού «μεντεσέ» που οδηγούν σε μεγάλους κινδύνους το λαό και επικίνδυνες «διευθετήσεις» σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, εντάσσονται και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, με τον πρωθυπουργό να καλεί από το βήμα της Βουλής τον Πρόεδρο της Τουρκίας «να επιχειρήσουμε μια αμοιβαία προσέγγιση. Να κάνουμε μαζί ένα τολμηρό βήμα μπροστά» και τον υπουργό Αμυνας να δηλώνει την προσήλωση και της νέας κυβέρνησης στη διαδικασία των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, ως «διαύλου επικοινωνίας» με την Αγκυρα, στην πραγματικότητα ως πλατφόρμα για να θέτει η τουρκική αστική τάξη όλες τις διεκδικήσεις της στο ευρύτερο ιμπεριαλιστικό παζάρι.

Ζ.



***
Και τα συγχαρητήρια του στον επειδή είπε ότι το στοίχημα είναι να προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις... διαμορφώνεται σιγά σιγά η μεγάλη "φιλοεπενδυτική" οικογένεια...😜

/>

0:14
247 προβολές
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ «ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ»
Νέες αντιδραστικές προσαρμογές στα ζητούμενα του κεφαλαίου
Δίνοντας συνέχεια στις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων ώστε το αστικό κράτος να γίνει πιο αποτελεσματικό στην ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του κεφαλαίου, αλλά και πιο «ανθεκτικό» και εχθρικό απέναντι στις δίκαιες διεκδικήσεις του εργατικού - λαϊκού κινήματος, εγκαινίασε το αντιλαϊκό της έργο η κυβέρνηση της ΝΔ.
Με νομοσχέδιο που κατατέθηκε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της Πέμπτης και το οποίο φέρει τον τίτλο «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης», προωθούνται μια σειρά ρυθμίσεων που διαμορφώνουν μία πιο συγκεντρωμένη και σκληρή κρατική διοίκηση, ικανή να προωθεί χωρίς καμία καθυστέρηση σε όλους τους τομείς όλα όσα απαιτούνται για τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος «φιλικού» προς τις επενδύσεις.
Στην ειδική έκθεση για τις συνέπειες του νομοσχεδίου αναφέρεται ακριβώς ότι για την «ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας και εμπιστοσύνης των επενδυτών στους κρατικούς θεσμούς, το βασικό ζητούμενο των επενδυτών είναι η ασφάλεια δικαίου, δηλαδή η εμπιστοσύνη στον κρατικό μηχανισμό και στον τρόπο παραγωγής και τροποποίησης της νομοθεσίας. Το δεύτερο ζητούμενο των επενδυτών είναι η αποφυγή γραφειοκρατικών αγκυλώσεων, ώστε να μπορούν να υπολογίσουν τον εκτιμώμενο χρόνο διεκπεραίωσης των εργασιών τους και να θέτουν χρονοδιαγράμματα που θα μπορούν να ακολουθηθούν με συνέπεια».
Στη βάση αυτών των «ζητούμενων» του κεφαλαίου (που είναι από χέρι εχθρικά για το λαό), όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, με το νομοσχέδιο «επέρχεται μια σειρά από θεσμικές τομές που αποσκοπούν στο να δημιουργήσουν τις αναγκαίες δομές για την αποτελεσματική λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, ανεξαρτήτως πολιτικών εναλλαγών, στη βάση των καλύτερων διεθνών πρακτικών», όπως αυτές καθορίζονται από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του κεφαλαίου, ΟΟΣΑ, ΕΕ κ.λπ., οι προτάσεις των οποίων λήφθηκαν υπόψη, όπως αναφέρεται, για τη διαμόρφωση του νομοσχεδίου.
Ετσι, στα 110 άρθρα του νομοσχεδίου συνοπτικά προβλέπεται η κωδικοποίηση στη νομοθεσία, με την επικαιροποίηση και μονιμοποίηση του αντιλαϊκού πλαισίου και των μνημονιακών νόμων, διαδικασία που είχε ξεκινήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να επιτευχθεί η «μείωση της γραφειοκρατίας» για τις επενδύσεις και τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Ενισχύεται ο ρόλος του υπουργικού συμβουλίου, ενώ διευρύνεται ο ρόλος του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΟΙΣΥΠ) και του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Αμυνας (ΚΥΣΕΑ). Ειδικά για το δεύτερο προβλέπεται ότι οι αρμοδιότητές του δεν θα περιορίζονται σε θέματα εθνικής άμυνας αλλά, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5, «θα διαμορφώνει τη στρατηγική εθνικής ασφάλειας, λαμβάνοντας υπόψη την εξωτερική και αμυντική πολιτική», αλλά και την «πολιτική δημόσιας τάξης»... Ακόμα, θα λαμβάνει υπόψη «την πολιτική κυβερνοασφάλειας, ενεργειακής ασφάλειας» για να συντονίζει «παράλληλα τους εμπλεκόμενους φορείς»...
Εισάγεται ο θεσμός του υπηρεσιακού γενικού γραμματέα σε κάθε υπουργείο, ο οποίος θα προέρχεται από τον δημόσιο τομέα και θα είναι επιφορτισμένος με την επίβλεψη των δαπανών και της απόδοσης του προσωπικού του υπουργείου. Το έργο των υπουργείων θα παρακολουθείται επίσης από γενικούς γραμματείς οι οποίοι θα παρακολουθούν κυρίως την «οροφή» που θα πρέπει να μπαίνει στις δημόσιες δαπάνες, προκειμένου να εξασφαλίζονται η ρευστότητα και τα προνόμια των επιχειρηματικών ομίλων.
Το όλο σύστημα θα παρακολουθείται από την Προεδρία της Κυβέρνησης, οποία θα αποτελείται από 7 Γενικές Γραμματείες. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Προεδρία της Κυβέρνησης έχει 440 θέσεις, από τις οποίες οι 110 θα είναι μετακλητοί υπάλληλοι. Οι θέσεις αυτές θα καλύπτονται είτε με διορισμό είτε «με απόφαση του πρωθυπουργού κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης». Αυτό η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο το χαρακτηρίζει... «τέλος της κομματικοποίησης», αφορά όμως κατά βάση τη «θωράκιση» του κρατικού μηχανισμού απέναντι στις διεκδικήσεις του εργατικού - λαϊκού κινήματος.
Προβλέπεται ακόμα η δημιουργία Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, στην οποία θα ενσωματωθούν όλες οι δομές ελέγχου (Επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης, Επιθεωρητές Υγείας, Επιθεωρητές Μεταφορών και Υποδομών, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης). Επικεφαλής της Αρχής θα είναι ένας διοικητής ο οποίος θα καταθέτει σχετικές εκθέσεις στη Βουλή για να υπάρχει «αξιολόγηση» κ.ά.
Η συζήτηση του νομοσχεδίου θα ξεκινήσει την ερχόμενη Δευτέρα, 29 Ιούλη, στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, ενώ αναμένεται να έχει ψηφιστεί μέχρι τις 8 Αυγούστου.
   ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Συνεχίζει τις αντιδραστικές αλλαγές για κρατική διοίκηση ακόμα πιο εχθρική στο λαό
Σε σχόλιό του για το νομοσχέδιο της κυβέρνησης περί «επιτελικού κράτους», το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:
«Πίσω από τα παραπλανητικά συνθήματα της "αποτελεσματικότητας" και της "αποκομματικοποίησης", η κυβέρνηση της ΝΔ επιδιώκει να διαμορφώσει μια κρατική διοίκηση πιο συγκεντρωτική, πιο αφοσιωμένη στην εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, πιο ανθεκτική και εχθρική απέναντι στις λαϊκές ανάγκες και διεκδικήσεις, πιο φιλική απέναντι στις κάθε είδους απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου.
Στόχος είναι να διαμορφωθεί ένας πυρήνας ανώτερων κρατικών υπαλλήλων που θα εξασφαλίζει τη συνέχεια της αντιλαϊκής πολιτικής, ανεξάρτητα από την εκάστοτε πολιτική συγκυρία, την όποια κυβερνητική εναλλαγή, την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα.
Συνεπώς, το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για το "επιτελικό κράτος" όχι μόνο δεν συνιστά κάποια τομή, αλλά αντίθετα αποτελεί τη συνέχεια αντιδραστικών παρεμβάσεων και αλλαγών που είχαν γίνει τα προηγούμενα χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις, τις οποίες διατηρεί και επεκτείνει. Πρόκειται για αλλαγές που είχαν και έχουν ως μοναδικό κριτήριο την προσαρμογή του αστικού κράτους στις σημερινές συνθήκες, με την άρση των όποιων εμποδίων στην προστασία των εργαζομένων, του περιβάλλοντος, της ζωής και υγείας του λαού.
Αυτός είναι και ο λόγος που η κριτική των άλλων κομμάτων, και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, γίνεται σε επιμέρους ζητήματα και όχι στην ουσία του νομοσχεδίου». 
ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Προσήλωση και ταχεία υλοποίηση αναδιαρθρώσεων
Με ευρεία θεματολογία συνεδρίασε την Παρασκευή το απόγευμα το υπουργικό συμβούλιο, καθώς η κυβέρνηση επισπεύδει αναδιαρθρώσεις σε μια σειρά πεδία που ενδιαφέρουν άμεσα την οικονομία και την εξουσία του κεφαλαίου.
Καταρχάς εξουσιοδοτήθηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης Κ. Τσιάρας να προτείνει στη Βουλή 3 υποψηφίους για τις θέσεις του προέδρου και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, επιλέγοντας μεταξύ των 6 αρχαιότερων - για κάθε θέση - ανώτατων δικαστών με βάση την επετηρίδα.
Αποφασίστηκε επίσης η κατάθεση του πρώτου φορολογικού νομοσχεδίου (κατατέθηκε το απόγευμα της Παρασκευής και αναμένεται να ψηφιστεί μέχρι την Τρίτη) με την πολυδιαφημισμένη μείωση του ΕΝΦΙΑ και τη ρύθμιση των 120 δόσεων, ενώ αντίστοιχη διάταξη περιλαμβάνεται και για τις ασφαλιστικές εισφορές, στο διυπουργικό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί την προσεχή βδομάδα.
Κονιορτοποιώντας, εξάλλου, την απλή αναλογική, σε ό,τι αφορά την περιβόητη «κυβερνησιμότητα» των δήμων και των Περιφερειών θα προβλέπεται μεταξύ άλλων η «θέσπιση δυνατότητας σύμπραξης παρατάξεων στις οποίες περιλαμβάνεται υποχρεωτικά η παράταξη του δημάρχου ή του περιφερειάρχη, η εξασφάλιση πλειοψηφίας του δημάρχου και του περιφερειάρχη στην επιτροπή οικονομικών και σε όλα τα νομικά πρόσωπα ΟΤΑ Α' και Β' Βαθμού κ.ά.».
Παραπέρα, στο διυπουργικό νομοσχέδιο προβλέπεται η κατάργηση του ασύλου στα πανεπιστήμια και ιδρύεται «πραγματικό υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, για το μετασχηματισμό της δημόσιας διοίκησης και της οικονομίας της χώρας».
Τέλος, οι κυβερνητικές πηγές διαχέουν ότι ο πρωθυπουργός τόνισε στους υπουργούς πως «είναι αναγκαία η ταχύτατη υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων και η πιστή προσήλωση στο κυβερνητικό πρόγραμμα», και σε αυτό το πλαίσιο τους ζήτησε «να τηρήσουν απαρέγκλιτα» τους προϋπολογισμούς των υπουργείων τους στους εναπομείναντες μήνες του 2019, που καταρτίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ, και «να μην υπερβούν τα αυστηρά όρια των προβλεπόμενων δαπανών».
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
«Υπόσχεση» ενίσχυσης των καπιταλιστών της υπαίθρου
Ενταση του ρυθμού ξεκληρίσματος της μικρομεσαίας αγροτιάς και περισσότερη στήριξη στους καπιταλιστές του αγροτικού χώρου «υποσχέθηκε» ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, κατά την επίσκεψή του την Παρασκευή στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όπου συμμετείχε σε σύσκεψη με τον υπουργό Μ. Βορίδη και την υπόλοιπη πολιτική ηγεσία του υπουργείου.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης, αφού μίλησε για τα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» που διαθέτει ο εγχώριος πρωτογενής τομέας, αναφέρθηκε όπως και όλοι οι προκάτοχοί του στην «υπεράσπιση των εισοδημάτων» των Ελλήνων αγροτών - χωρίς φυσικά καμία αναφορά σε όσα επιβαρύνουν το κόστος παραγωγής των αγροτών - αλλά μέσα από τις διαπραγματεύσεις για τη νέα ΚΑΠ της ΕΕ, χρήματα που κατευθύνονται ακριβώς για να επιταχυνθούν οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και σε αυτόν τον τομέα, τις οποίες ο πρωθυπουργός παρουσίασε με το περιτύλιγμα της «μετάβασης σε μια έξυπνη γεωργία, η οποία θα σέβεται το περιβάλλον και θα αυξάνει και την προστιθέμενη αξία των ελληνικών προϊόντων».
Παράλληλα, ο νέος νόμος για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, όπως είπε, θα βρίσκεται μεταξύ των πρώτων δέκα νομοσχεδίων που θα ψηφίσει η κυβέρνηση, με σκοπό «να κάνουμε τη συνεργασία των αγροτών, τις Ενώσεις Παραγωγών, τα νέα συνεταιριστικά σχήματα πιο εύκολα, λιγότερο γραφειοκρατικά και να τους δώσουμε και τα απαραίτητα φορολογικά κίνητρα, ώστε να ενθαρρύνουμε τους αγρότες να συνεργάζονται μεταξύ τους».
Πίσω από την παραπάνω τοποθέτηση του πρωθυπουργού κρύβεται η πρόθεση της κυβέρνησης να προωθήσει περαιτέρω τη μετεξέλιξη των αγροτικών συνεταιρισμών σε επιχειρηματικά σχήματα με μεγαλομετόχους και μια τεράστια μάζα παραγωγών - μελών που θα προμηθεύουν πρώτη ύλη έναντι εξευτελιστικών τιμών.
Τέλος, επανέλαβε όσα πρόσφατα είχε υποστηρίξει ο αρμόδιος υπουργός Μ. Βορίδης, σχετικά με την αντιμετώπιση των «παράνομων ελληνοποιήσεων», λέγοντας ότι οι αρμόδιοι ελεγκτικοί φορείς «θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα αυτό στη ρίζα του», προσθέτοντας ότι «γνωρίζουμε πώς λειτουργούν τα κυκλώματα και θα τα αντιμετωπίσουμε», δηλώσεις που έχουν γίνει αμέτρητες φορές κατά το παρελθόν από αστικές κυβερνήσεις διαφόρων αποχρώσεων, παρ' όλα αυτά το φαινόμενο - το οποίο συντελεί και αυτό στην καθήλωση ή και μείωση των τιμών παραγωγού - διογκώνεται χρόνο με τον χρόνο.