Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ριζοσπάστης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ριζοσπάστης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2019

ΠΕΡΙ "ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΩΝ" ΣΤΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ


Απλά μαθηματικά
Φιλότιμη προσπάθεια να ενισχύσουν τις επιδόσεις τους στα μαθηματικά κάνουν διάφοροι δημοσιολόγοι, εκφράζοντας τον ...προβληματισμό τους για τη σχέση μειοψηφίας - πλειοψηφίας. Πώς είναι δυνατόν, αναρωτιούνται, το 10% των εργαζομένων μιας επιχείρησης να αποφασίζει για τους υπόλοιπους 90% για μια απεργία; Πράγματι, ακατανόητος ο γρίφος... Ας μας πουν όμως όλοι αυτοί που προσπαθούν να φέρνουν τις «πλειοψηφίες» και τις μειοψηφίες στα μέτρα τους: Πώς γίνεται το 22,6% του εκλογικού σώματος να ισούται με το 53% των βουλευτικών εδρών που κατέκτησε η ΝΔ στις τελευταίες εκλογές; Πώς γίνεται ένας κλάδος που απεργεί για τα δικαιώματά του, με συμμετοχή 100%, όπως παλιότερα οι ναυτεργάτες, να μπαίνει στο στόχαστρο ως η «μειοψηφία» που θίγει την «πλειοψηφία» και να επιστρατεύεται; Τι ακριβώς συμβαίνει όταν σε μια επιχείρηση απεργεί το 100% για να μην απολυθεί ο πρόεδρος του τοπικού Εργατικού Κέντρου και εργαζόμενος ο ίδιος, αλλά το δικαστήριο βγάζει παράνομη την απεργία, μπροστά στην «πλειοψηφία» του ενός και μοναδικού, δηλαδή του εργοδότη; Πώς γίνεται, τέλος, αυτοί που κατέχουν το 90% του πλούτου στην Ελλάδα να πληρώνουν το 5% των φόρων και η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, που μοιράζεται το 10% του πλούτου, να πληρώνει το 95% των φόρων; Η απάντηση είναι φανερή. Κοινός παρονομαστής σε όλα τα παραπάνω είναι τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτά υπερασπίζεται η κυβέρνηση της ΝΔ με σθένος, όπως πριν ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι' αυτό νομοθετεί αντιδραστικές διατάξεις για το δικαίωμα των εργαζομένων να οργανώνονται και να αγωνίζονται. Απλά μαθηματικά...
"Ρ"

Σάββατο, 27 Ιουλίου 2019

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ
Επιτάχυνση της αντιλαϊκής επίθεσης σε όλα τα μέτωπα

Eurokinissi
Νέες φοροαπαλλαγές και προνόμια για τους επιχειρηματικούς ομίλους, ιδιωτικοποιήσεις, μεγαλύτερη πρόσδεση της Παιδείας στις ανάγκες του κεφαλαίου, παραπέρα παράδοση της Ασφάλισης και της Υγείας στους επιχειρηματικούς ομίλους, συνέχιση της «απελευθέρωσης» της αγοράς Ενέργειας που συνοδεύεται με διεύρυνση της ενεργειακής φτώχειας, ένταση της καταστολής, βαθύτερη εμπλοκή στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή και άλλα πολλά ακόμα εξαγγέλθηκαν από την κυβέρνηση της ΝΔ, στη διάρκεια της εκφώνησης των προγραμματικών της δηλώσεων κατά την τριήμερη συζήτηση στη Βουλή, που ολοκληρώθηκε την περασμένη Δευτέρα, προδιαγράφοντας τους άξονες της νέας σφοδρής επίθεσης που ετοιμάζεται να εξαπολύσει στο λαό.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, αρπάζοντας τη σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και πάνω στο έδαφος που εκείνος διαμόρφωσε, σπεύδει με αποφασιστικότητα να «τρέξει» την υλοποίηση της στρατηγικής του κεφαλαίου και όλα όσα απαιτούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι αλλά και οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί.
Στο αντιλαϊκό της αυτό έργο, όπως αποτυπώθηκε και από τον «πολιτικό πολιτισμό» που κυριάρχησε στη Βουλή ανάμεσα στα αστικά κόμματα, η κυβέρνηση της ΝΔ μπορεί να υπολογίζει στη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΙΝΑΛ, του ΜΕΡΑ25 και του Βελόπουλου, που με τις τοποθετήσεις τους έκαναν σαφές πως παρά τις διαφορές, παρά τις διαφορετικές αφετηρίες, το κύριο περιεχόμενο της πολιτικής τους είναι η στήριξη των στόχων της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Τώρα που οι εκλογές πέρασαν, τις κορόνες και τις καταγγελίες διαδέχτηκαν το «ήπιο κλίμα», η «υπευθυνότητα», η «συναίνεση στα εθνικά ζητήματα», η «προγραμματική σοβαρή αντιπολίτευση». 
Τώρα δηλαδή που διαμορφώθηκε ένας νέος αντιλαϊκός συσχετισμός, μέλημα όλων είναι το πώς θα στηρίξουν αυτήν την κοινή στρατηγική, είτε από τη θέση της κυβέρνησης είτε από τη θέση της «αντιπολίτευσης», υπερασπιζόμενοι διαφορετικές εκδοχές στην υλοποίησή της.
Επιτάχυνση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων σε όλους τους τομείς
Ολοι τους άλλωστε θα μπορούσαν να προσυπογράψουν τα όσα είπε ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης στην πρωτολογία του για τις προγραμματικές δηλώσεις, παρουσιάζοντας ξανά το μύθο της καπιταλιστικής ανάκαμψης που τάχα θα έχει οφέλη για όλη την κοινωνία. 
Παρουσιάζοντας δηλαδή την αιτία του προβλήματος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, την καπιταλιστική κερδοφορία και τη στήριξή της, που σημαίνουν διαρκή αντιλαϊκή επίθεση και ένταση της εκμετάλλευσης για το λαό, ως τάχα λύση των λαϊκών προβλημάτων, προϋπόθεση της δικής του ευημερίας.
«Αποστολή μας είναι να φέρουμε επενδύσεις. Να μειώσουμε τους φόρους. Να συνδέσουμε τους μισθούς με την ανάπτυξη. Να έχουν όλοι μερίδιο στην ευημερία», είπε χαρακτηριστικά ο Κυρ. Μητσοτάκης, για να παραθέσει αμέσως μετά, εκείνος και οι υπουργοί του, τα μέτρα για την παραπέρα «ευημερία» του κεφαλαίου:
-- Την υλοποίηση «μέχρι κεραίας» του «μεταμνημονιακού μνημονίου» και των δεσμεύσεων για τα ματωμένα πλεονάσματα απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς, με τον Κυρ. Μητσοτάκη να λέει πως «στο Προσχέδιο Προϋπολογισμού για το 2020 που θα κατατεθεί τον Σεπτέμβριο, δεν διαταράσσεται η δεδομένη δημοσιονομική ισορροπία. Ούτε και αμφισβητούνται οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων που έχουν δυστυχώς συμφωνηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση. Επιτυγχάνοντας, ωστόσο, τους στόχους του 2019 και τους στόχους του 2020, δρομολογούμε ταυτόχρονα και ένα ευρύ πλάνο αλλαγών, τολμηρών αλλαγών σε όλα τα επίπεδα της οικονομίας».
-- Τις νέες φοροαπαλλαγές και τα προκλητικά προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο, που με δεδομένη και τη «δημοσιονομική ισορροπία» σηματοδοτούν διεύρυνση της φοροληστείας για τα λαϊκά στρώματα («διεύρυνση της φορολογικής βάσης», όπως ειπώθηκε και από τον υπουργό Οικονομίας), με μεταφορά των φορολογικών βαρών από τη μια τσέπη του λαού στην άλλη, με διατήρηση των περικοπών και νέους «κόφτες» στις δαπάνες για λαϊκές ανάγκες με τον καθορισμό, όπως ειπώθηκε, «ρεαλιστικών οροφών δαπανών, σε όλα τα υπουργεία».
-- Τα μέτρα για την ταχύτερη υλοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων και συνολικά για την «απελευθέρωση» του πεδίου σε κλάδους που αναζητούν διεξόδους τα συσσωρευμένα κεφάλαια (διαμετακόμιση, Ενέργεια, διαχείριση σκουπιδιών, αγροδιατροφή, τουρισμός, ναυτιλία), ανάμεσα στα άλλα με την απλοποίηση και επιτάχυνση της διαδικασίας αδειοδοτήσεων ώστε οι λογής «επενδυτές» «να μη δίνουν λογαριασμό», αλλά και τις προσαρμογές στον κρατικό μηχανισμό ώστε να είναι ακόμα πιο «φιλικός» στους επιχειρηματικούς ομίλους, ακόμα πιο εχθρικός για τα λαϊκά στρώματα και τις ανάγκες τους.
-- Την παραπέρα προώθηση της «απελευθέρωσης» της Ενέργειας με επίκεντρο τη ΔΕΗ, που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη ενεργειακή φτώχεια για το λαό, ένταση των εκβιασμών στα λαϊκά σπίτια, νέο χτύπημα στους εργαζόμενους στον κλάδο, αλλά και μεγάλους κινδύνους από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.
-- Την υλοποίηση του σχεδίου για τα «κόκκινα» δάνεια, ώστε ο τραπεζικός τομέας να τροφοδοτήσει έναν νέο γύρο κερδοφορίας με φτηνό δανεισμό, σχέδιο που σημαίνει ένταση εκβιασμών και πλειστηριασμών σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων το επόμενο διάστημα.
Ολα αυτά, φυσικά, με «αγκωνάρι» το αντεργατικό οπλοστάσιο των τριών μνημονίων, που όχι μόνο διατηρείται στο ακέραιο, αλλά σύμφωνα και με τα όσα ανακοινώθηκαν από τον υπουργό Εργασίας, εμπλουτίζεται παραπέρα, ανάμεσα στα άλλα και με νέο συνδικαλιστικό νόμο, που πατώντας πάνω στον απεργοκτόνο νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έχει στόχο να πάει ένα βήμα παραπέρα την ωμή παρέμβαση του κράτους και της εργοδοσίας στις γραμμές των σωματείων (βλέπε αναλυτικά σελ. 7).
...με μάσκα «κοινωνικής ευαισθησίας»
Ταυτόχρονα, οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης της ΝΔ αποτύπωσαν και το πόσο κάλπικες είναι οι διαχωριστικές γραμμές που παρουσίαζε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας «σημαία» ορισμένα ψίχουλα διαχείρισης της φτώχειας, τα οποία και παρουσίαζε ως «το διαφορετικό σχέδιο» από τη ΝΔ.
Οπως αποδείχτηκε και από τις αναγγελίες της κυβέρνησης, που και εκείνη υποσχέθηκε τα ίδια ψίχουλα για τους «αδύναμους» και «εγγυήθηκε» τα επιδόματα διαχείρισης της φτώχειας, πουλώντας «κοινωνική ευαισθησία» με τα λόγια περί της «κοινωνίας μας που αντιπαλεύει τις ανισότητες», τα μέτρα αυτά όχι μόνο δεν αποτελούν αντίβαρο της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά αντίθετα συμπλήρωμά της.
Οχι μόνο δεν έρχονται να απαντήσουν στις σύγχρονες εργατικές - λαϊκές ανάγκες, αλλά έρχονται να συμπληρώσουν το μόνιμο ξήλωμα δικαιωμάτων, τις περικοπές δαπανών ακόμα και για στοιχειώδη, να γίνουν όχημα αντιδραστικών αλλαγών σε μια σειρά τομείς όπως αυτούς της Υγείας και της Πρόνοιας, να διασφαλίσουν την «κοινωνική συνοχή», την ενσωμάτωση δηλαδή της «ακραίας» φτώχειας, μέσα από μηχανισμούς επί της ουσίας καταστολής των κοινωνικών αντιδράσεων.
Θωράκιση του αστικού κράτους...
Στοιχείο άλλωστε που εξίσου ξεχώρισε στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, ως μέρος της «νέας κανονικότητας» για την οποία μίλησε ο πρωθυπουργός, είναι και αυτό της συνολικής θωράκισης του αστικού κράτους, πρώτα και κύρια απέναντι στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, σε συνθήκες αναιμικής ανάκαμψης, πολιτικής αστάθειας και οξυμένων ανταγωνισμών.
Καταρχάς, με τα μέτρα για τη θωράκιση του αστικού πολιτικού συστήματος, μέσα και από τις αλλαγές στο Σύνταγμα, με τον πρωθυπουργό να δηλώνει πως «το πολιτικό μας σύστημα γίνεται λειτουργικό (...) Σε δύο μήνες, ξεκινά η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση. Ανάμεσα στα άλλα, θα οδηγήσει επιτέλους τη χώρα σε σταθερούς εκλογικούς κύκλους, απεμπλέκοντάς τους απ' τη διαδικασία ανάδειξης Προέδρου της Δημοκρατίας»
Αλλά και με την προώθηση των αλλαγών στον εκλογικό νόμο με στόχο την «κυβερνησιμότητα», την απρόσκοπτη εναλλαγή αστικών κυβερνήσεων για την υλοποίηση της πολιτικής προς όφελος του κεφαλαίου.
Παράλληλα, με την ένταση της καταστολής που πάει χέρι - χέρι με την προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής. 
Γι' αυτό η ΝΔ σηκώνει τη σημαία «νόμος και τάξη», με πρώτο στόχο, όπως επανέλαβε ο πρωθυπουργός στη Βουλή, την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, που πηγαίνει μαζί με την προσπάθεια για το πανεπιστήμιο - επιχείρηση, τις αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο που προαναφέραμε, αλλά και συνολικά την ένταση της καταστολής σε βάρος του εργατικού - λαϊκού κινήματος, με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη να μιλάει ανάμεσα στα άλλα και για το στόχο της «αντιμετώπισης της ριζοσπαστικοποίησης με κυρίαρχο όπλο την πρόληψη». 
Ενώ δεν περνάνε απαρατήρητες και οι αντιδραστικές προτάσεις για την παραπέρα εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων και σε άλλα πεδία όπως το Προσφυγικό, Μεταναστευτικό, ακόμα και ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας με πρόσχημα την «τρομοκρατία».
Αλλά και σε νομοθετικό επίπεδο, με την κωδικοποίηση της νομοθεσίας για «μονιμοποίηση» των αντιλαϊκών μνημονιακών νόμων, τη διατήρηση και ενίσχυση διατάξεων και ποινών σε βάρος λαϊκών κινητοποιήσεων, σε βάρος λαϊκών ελευθεριών και δικαιωμάτων, αλλά και τις άμεσες «διορθωτικές» κινήσεις στον Ποινικό Κώδικα, χωρίς να αγγίζεται το βασικό αντιδραστικό περιεχόμενο όσων ψήφισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με την εισαγωγή αμερικανόπνευστων θεσμών που παραβιάζουν κατάφωρα τα δικαιώματα των κατηγορουμένων και καθιερώνουν ένα παζάρι ποινών που θα λειτουργεί εκβιαστικά σε βάρος φτωχών, ακόμη και αθώων κατηγορουμένων και ευνοϊκά υπέρ διαφόρων οικονομικά ισχυρών.
...γενίκευση της εμπλοκής
Από το «μενού» φυσικά των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι στόχοι της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» της αστικής τάξης, μέσα από τη βαθύτερη εμπλοκή στους επικίνδυνους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ανάμεσα στους βασικούς στόχους της εξωτερικής πολιτικής τέθηκε η παραπέρα ενίσχυση της οικονομικής και πολιτικής παρουσίας της χώρας στα Βαλκάνια και η στήριξη της «ευρωενωσιακής προοπτικής» των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, η υλοποίηση της ΝΑΤΟικής συμφωνίας των Πρεσπών με την... «πλήρη συμμόρφωση» της Βόρειας Μακεδονίας με τους όρους της, η διεύρυνση των αμερικανόπνευστων τριγώνων συνεργασίας με Κύπρο και Ισραήλ και Κύπρο και Αίγυπτο για τα Ενεργειακά, και φυσικά όλα αυτά με την «υψηλή εποπτεία» των ΗΠΑ, με τις οποίες ιεραρχείται η παραπέρα σύσφιξη των σχέσεων, μέσα και από την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας, όπως δείχνουν και οι συζητήσεις που είχε ο νέος υπουργός Εξωτερικών στις ΗΠΑ.
Αλλωστε, μέσα σε αυτό το πλαίσιο των ρόλων αμερικανοΝΑΤΟικού «μεντεσέ» που οδηγούν σε μεγάλους κινδύνους το λαό και επικίνδυνες «διευθετήσεις» σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, εντάσσονται και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, με τον πρωθυπουργό να καλεί από το βήμα της Βουλής τον Πρόεδρο της Τουρκίας «να επιχειρήσουμε μια αμοιβαία προσέγγιση. Να κάνουμε μαζί ένα τολμηρό βήμα μπροστά» και τον υπουργό Αμυνας να δηλώνει την προσήλωση και της νέας κυβέρνησης στη διαδικασία των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, ως «διαύλου επικοινωνίας» με την Αγκυρα, στην πραγματικότητα ως πλατφόρμα για να θέτει η τουρκική αστική τάξη όλες τις διεκδικήσεις της στο ευρύτερο ιμπεριαλιστικό παζάρι.

Ζ.



***
Και τα συγχαρητήρια του στον επειδή είπε ότι το στοίχημα είναι να προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις... διαμορφώνεται σιγά σιγά η μεγάλη "φιλοεπενδυτική" οικογένεια...😜

/>

0:14
247 προβολές
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ «ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ»
Νέες αντιδραστικές προσαρμογές στα ζητούμενα του κεφαλαίου
Δίνοντας συνέχεια στις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων ώστε το αστικό κράτος να γίνει πιο αποτελεσματικό στην ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του κεφαλαίου, αλλά και πιο «ανθεκτικό» και εχθρικό απέναντι στις δίκαιες διεκδικήσεις του εργατικού - λαϊκού κινήματος, εγκαινίασε το αντιλαϊκό της έργο η κυβέρνηση της ΝΔ.
Με νομοσχέδιο που κατατέθηκε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της Πέμπτης και το οποίο φέρει τον τίτλο «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης», προωθούνται μια σειρά ρυθμίσεων που διαμορφώνουν μία πιο συγκεντρωμένη και σκληρή κρατική διοίκηση, ικανή να προωθεί χωρίς καμία καθυστέρηση σε όλους τους τομείς όλα όσα απαιτούνται για τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος «φιλικού» προς τις επενδύσεις.
Στην ειδική έκθεση για τις συνέπειες του νομοσχεδίου αναφέρεται ακριβώς ότι για την «ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας και εμπιστοσύνης των επενδυτών στους κρατικούς θεσμούς, το βασικό ζητούμενο των επενδυτών είναι η ασφάλεια δικαίου, δηλαδή η εμπιστοσύνη στον κρατικό μηχανισμό και στον τρόπο παραγωγής και τροποποίησης της νομοθεσίας. Το δεύτερο ζητούμενο των επενδυτών είναι η αποφυγή γραφειοκρατικών αγκυλώσεων, ώστε να μπορούν να υπολογίσουν τον εκτιμώμενο χρόνο διεκπεραίωσης των εργασιών τους και να θέτουν χρονοδιαγράμματα που θα μπορούν να ακολουθηθούν με συνέπεια».
Στη βάση αυτών των «ζητούμενων» του κεφαλαίου (που είναι από χέρι εχθρικά για το λαό), όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, με το νομοσχέδιο «επέρχεται μια σειρά από θεσμικές τομές που αποσκοπούν στο να δημιουργήσουν τις αναγκαίες δομές για την αποτελεσματική λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, ανεξαρτήτως πολιτικών εναλλαγών, στη βάση των καλύτερων διεθνών πρακτικών», όπως αυτές καθορίζονται από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του κεφαλαίου, ΟΟΣΑ, ΕΕ κ.λπ., οι προτάσεις των οποίων λήφθηκαν υπόψη, όπως αναφέρεται, για τη διαμόρφωση του νομοσχεδίου.
Ετσι, στα 110 άρθρα του νομοσχεδίου συνοπτικά προβλέπεται η κωδικοποίηση στη νομοθεσία, με την επικαιροποίηση και μονιμοποίηση του αντιλαϊκού πλαισίου και των μνημονιακών νόμων, διαδικασία που είχε ξεκινήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να επιτευχθεί η «μείωση της γραφειοκρατίας» για τις επενδύσεις και τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Ενισχύεται ο ρόλος του υπουργικού συμβουλίου, ενώ διευρύνεται ο ρόλος του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΟΙΣΥΠ) και του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Αμυνας (ΚΥΣΕΑ). Ειδικά για το δεύτερο προβλέπεται ότι οι αρμοδιότητές του δεν θα περιορίζονται σε θέματα εθνικής άμυνας αλλά, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5, «θα διαμορφώνει τη στρατηγική εθνικής ασφάλειας, λαμβάνοντας υπόψη την εξωτερική και αμυντική πολιτική», αλλά και την «πολιτική δημόσιας τάξης»... Ακόμα, θα λαμβάνει υπόψη «την πολιτική κυβερνοασφάλειας, ενεργειακής ασφάλειας» για να συντονίζει «παράλληλα τους εμπλεκόμενους φορείς»...
Εισάγεται ο θεσμός του υπηρεσιακού γενικού γραμματέα σε κάθε υπουργείο, ο οποίος θα προέρχεται από τον δημόσιο τομέα και θα είναι επιφορτισμένος με την επίβλεψη των δαπανών και της απόδοσης του προσωπικού του υπουργείου. Το έργο των υπουργείων θα παρακολουθείται επίσης από γενικούς γραμματείς οι οποίοι θα παρακολουθούν κυρίως την «οροφή» που θα πρέπει να μπαίνει στις δημόσιες δαπάνες, προκειμένου να εξασφαλίζονται η ρευστότητα και τα προνόμια των επιχειρηματικών ομίλων.
Το όλο σύστημα θα παρακολουθείται από την Προεδρία της Κυβέρνησης, οποία θα αποτελείται από 7 Γενικές Γραμματείες. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Προεδρία της Κυβέρνησης έχει 440 θέσεις, από τις οποίες οι 110 θα είναι μετακλητοί υπάλληλοι. Οι θέσεις αυτές θα καλύπτονται είτε με διορισμό είτε «με απόφαση του πρωθυπουργού κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης». Αυτό η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο το χαρακτηρίζει... «τέλος της κομματικοποίησης», αφορά όμως κατά βάση τη «θωράκιση» του κρατικού μηχανισμού απέναντι στις διεκδικήσεις του εργατικού - λαϊκού κινήματος.
Προβλέπεται ακόμα η δημιουργία Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, στην οποία θα ενσωματωθούν όλες οι δομές ελέγχου (Επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης, Επιθεωρητές Υγείας, Επιθεωρητές Μεταφορών και Υποδομών, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης). Επικεφαλής της Αρχής θα είναι ένας διοικητής ο οποίος θα καταθέτει σχετικές εκθέσεις στη Βουλή για να υπάρχει «αξιολόγηση» κ.ά.
Η συζήτηση του νομοσχεδίου θα ξεκινήσει την ερχόμενη Δευτέρα, 29 Ιούλη, στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, ενώ αναμένεται να έχει ψηφιστεί μέχρι τις 8 Αυγούστου.
   ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Συνεχίζει τις αντιδραστικές αλλαγές για κρατική διοίκηση ακόμα πιο εχθρική στο λαό
Σε σχόλιό του για το νομοσχέδιο της κυβέρνησης περί «επιτελικού κράτους», το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:
«Πίσω από τα παραπλανητικά συνθήματα της "αποτελεσματικότητας" και της "αποκομματικοποίησης", η κυβέρνηση της ΝΔ επιδιώκει να διαμορφώσει μια κρατική διοίκηση πιο συγκεντρωτική, πιο αφοσιωμένη στην εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, πιο ανθεκτική και εχθρική απέναντι στις λαϊκές ανάγκες και διεκδικήσεις, πιο φιλική απέναντι στις κάθε είδους απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου.
Στόχος είναι να διαμορφωθεί ένας πυρήνας ανώτερων κρατικών υπαλλήλων που θα εξασφαλίζει τη συνέχεια της αντιλαϊκής πολιτικής, ανεξάρτητα από την εκάστοτε πολιτική συγκυρία, την όποια κυβερνητική εναλλαγή, την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα.
Συνεπώς, το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για το "επιτελικό κράτος" όχι μόνο δεν συνιστά κάποια τομή, αλλά αντίθετα αποτελεί τη συνέχεια αντιδραστικών παρεμβάσεων και αλλαγών που είχαν γίνει τα προηγούμενα χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις, τις οποίες διατηρεί και επεκτείνει. Πρόκειται για αλλαγές που είχαν και έχουν ως μοναδικό κριτήριο την προσαρμογή του αστικού κράτους στις σημερινές συνθήκες, με την άρση των όποιων εμποδίων στην προστασία των εργαζομένων, του περιβάλλοντος, της ζωής και υγείας του λαού.
Αυτός είναι και ο λόγος που η κριτική των άλλων κομμάτων, και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, γίνεται σε επιμέρους ζητήματα και όχι στην ουσία του νομοσχεδίου». 
ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Προσήλωση και ταχεία υλοποίηση αναδιαρθρώσεων
Με ευρεία θεματολογία συνεδρίασε την Παρασκευή το απόγευμα το υπουργικό συμβούλιο, καθώς η κυβέρνηση επισπεύδει αναδιαρθρώσεις σε μια σειρά πεδία που ενδιαφέρουν άμεσα την οικονομία και την εξουσία του κεφαλαίου.
Καταρχάς εξουσιοδοτήθηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης Κ. Τσιάρας να προτείνει στη Βουλή 3 υποψηφίους για τις θέσεις του προέδρου και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, επιλέγοντας μεταξύ των 6 αρχαιότερων - για κάθε θέση - ανώτατων δικαστών με βάση την επετηρίδα.
Αποφασίστηκε επίσης η κατάθεση του πρώτου φορολογικού νομοσχεδίου (κατατέθηκε το απόγευμα της Παρασκευής και αναμένεται να ψηφιστεί μέχρι την Τρίτη) με την πολυδιαφημισμένη μείωση του ΕΝΦΙΑ και τη ρύθμιση των 120 δόσεων, ενώ αντίστοιχη διάταξη περιλαμβάνεται και για τις ασφαλιστικές εισφορές, στο διυπουργικό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί την προσεχή βδομάδα.
Κονιορτοποιώντας, εξάλλου, την απλή αναλογική, σε ό,τι αφορά την περιβόητη «κυβερνησιμότητα» των δήμων και των Περιφερειών θα προβλέπεται μεταξύ άλλων η «θέσπιση δυνατότητας σύμπραξης παρατάξεων στις οποίες περιλαμβάνεται υποχρεωτικά η παράταξη του δημάρχου ή του περιφερειάρχη, η εξασφάλιση πλειοψηφίας του δημάρχου και του περιφερειάρχη στην επιτροπή οικονομικών και σε όλα τα νομικά πρόσωπα ΟΤΑ Α' και Β' Βαθμού κ.ά.».
Παραπέρα, στο διυπουργικό νομοσχέδιο προβλέπεται η κατάργηση του ασύλου στα πανεπιστήμια και ιδρύεται «πραγματικό υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, για το μετασχηματισμό της δημόσιας διοίκησης και της οικονομίας της χώρας».
Τέλος, οι κυβερνητικές πηγές διαχέουν ότι ο πρωθυπουργός τόνισε στους υπουργούς πως «είναι αναγκαία η ταχύτατη υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων και η πιστή προσήλωση στο κυβερνητικό πρόγραμμα», και σε αυτό το πλαίσιο τους ζήτησε «να τηρήσουν απαρέγκλιτα» τους προϋπολογισμούς των υπουργείων τους στους εναπομείναντες μήνες του 2019, που καταρτίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ, και «να μην υπερβούν τα αυστηρά όρια των προβλεπόμενων δαπανών».
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
«Υπόσχεση» ενίσχυσης των καπιταλιστών της υπαίθρου
Ενταση του ρυθμού ξεκληρίσματος της μικρομεσαίας αγροτιάς και περισσότερη στήριξη στους καπιταλιστές του αγροτικού χώρου «υποσχέθηκε» ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, κατά την επίσκεψή του την Παρασκευή στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όπου συμμετείχε σε σύσκεψη με τον υπουργό Μ. Βορίδη και την υπόλοιπη πολιτική ηγεσία του υπουργείου.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης, αφού μίλησε για τα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» που διαθέτει ο εγχώριος πρωτογενής τομέας, αναφέρθηκε όπως και όλοι οι προκάτοχοί του στην «υπεράσπιση των εισοδημάτων» των Ελλήνων αγροτών - χωρίς φυσικά καμία αναφορά σε όσα επιβαρύνουν το κόστος παραγωγής των αγροτών - αλλά μέσα από τις διαπραγματεύσεις για τη νέα ΚΑΠ της ΕΕ, χρήματα που κατευθύνονται ακριβώς για να επιταχυνθούν οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και σε αυτόν τον τομέα, τις οποίες ο πρωθυπουργός παρουσίασε με το περιτύλιγμα της «μετάβασης σε μια έξυπνη γεωργία, η οποία θα σέβεται το περιβάλλον και θα αυξάνει και την προστιθέμενη αξία των ελληνικών προϊόντων».
Παράλληλα, ο νέος νόμος για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, όπως είπε, θα βρίσκεται μεταξύ των πρώτων δέκα νομοσχεδίων που θα ψηφίσει η κυβέρνηση, με σκοπό «να κάνουμε τη συνεργασία των αγροτών, τις Ενώσεις Παραγωγών, τα νέα συνεταιριστικά σχήματα πιο εύκολα, λιγότερο γραφειοκρατικά και να τους δώσουμε και τα απαραίτητα φορολογικά κίνητρα, ώστε να ενθαρρύνουμε τους αγρότες να συνεργάζονται μεταξύ τους».
Πίσω από την παραπάνω τοποθέτηση του πρωθυπουργού κρύβεται η πρόθεση της κυβέρνησης να προωθήσει περαιτέρω τη μετεξέλιξη των αγροτικών συνεταιρισμών σε επιχειρηματικά σχήματα με μεγαλομετόχους και μια τεράστια μάζα παραγωγών - μελών που θα προμηθεύουν πρώτη ύλη έναντι εξευτελιστικών τιμών.
Τέλος, επανέλαβε όσα πρόσφατα είχε υποστηρίξει ο αρμόδιος υπουργός Μ. Βορίδης, σχετικά με την αντιμετώπιση των «παράνομων ελληνοποιήσεων», λέγοντας ότι οι αρμόδιοι ελεγκτικοί φορείς «θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα αυτό στη ρίζα του», προσθέτοντας ότι «γνωρίζουμε πώς λειτουργούν τα κυκλώματα και θα τα αντιμετωπίσουμε», δηλώσεις που έχουν γίνει αμέτρητες φορές κατά το παρελθόν από αστικές κυβερνήσεις διαφόρων αποχρώσεων, παρ' όλα αυτά το φαινόμενο - το οποίο συντελεί και αυτό στην καθήλωση ή και μείωση των τιμών παραγωγού - διογκώνεται χρόνο με τον χρόνο.

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019

ΔΕΝ ΧΑΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΩΡΑ ΧΡΟΝΟ, ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΜΑΣ !!


ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΒΔΟΜΑΔΑΣ
Αντεπίθεση η απάντηση στην αντιλαϊκή κλιμάκωση της κυβέρνησης ΝΔ
«
Δεν ήρθαμε να γκρεμίσουμε, αλλά να χτίσουμε πάνω σ' αυτά που παραλαμβάνουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ...». Η παραπάνω ατάκα ήταν ίσως η πολυφορεμένη από τους νέους υπουργούς της ΝΔ τη βδομάδα που μας πέρασε, δείχνοντας όχι απλά ότι η σημερινή κυβέρνηση θα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο, αλλά την αποφασιστικότητά της να κλιμακώσει την αντιλαϊκή πολιτική και μάλιστα με στρωμένο το έδαφος από τους προκατόχους της.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι υπουργοί της ΝΔ, παραλαμβάνοντας τα χαρτοφυλάκια από τους συναδέλφους τους του ΣΥΡΙΖΑ, θύμιζαν την «εποικοδομητική αντιπολίτευση» που ασκούσαν τα προηγούμενα χρόνια και τη συμφωνία τους στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις. 
Κι έτσι δικαιούνταν να ζητούν «συναίνεση» και στήριξη, όπως άλλωστε και οι ίδιοι έπραξαν σε κάθε μέτρο που είχε να κάνει με διευκόλυνση στο κεφάλαιο: Από τα «κόκκινα» δάνεια και τη δρομολόγηση της κατάργησης της όποιας προστασίας των λαϊκών νοικοκυριών μέχρι την απαρέγκλιτη εφαρμογή όλου του μνημονιακού νομοθετικού οπλοστασίου για την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. 
Από την περιστολή του απεργιακού δικαιώματος μέχρι την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων κ.ο.κ. Ομως, εκεί που η συναίνεση και η δέσμευση της ΝΔ ότι θα βαδίσει στα χνάρια του ΣΥΡΙΖΑ έγιναν ακόμα πιο σαφείς, ήταν στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, με την ακόμα βαθύτερη εμπλοκή στα επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Προφανώς δεν υπάρχουν καλύτερα διαπιστευτήρια της νέας κυβέρνησης προς το μεγάλο κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ότι είναι αποφασισμένη να στηριχτεί στα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ είναι αμφίβολο αν υπήρξε άλλη νεοεκλεγείσα κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια, που να αισθανόταν ακόμα και προκαταβολικά τόσο δικαιωμένη για την πολιτική που θα ακολουθήσει, όσο η σημερινή της ΝΔ.
Προχωρούν ακάθεκτοι σε στρωμένο έδαφος
Το παράδειγμα της φορολογικής πολιτικής είναι χαρακτηριστικό τού τι σημαίνει ότι η ΝΔ προχωράει ακάθεκτη, αξιοποιώντας ως παρακαταθήκη όσα της παραδίδει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μαζί ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ μείωσαν τη φορολογία στις μετοχές στο 10% και τώρα η ΝΔ λέει ότι θα το πάει στο 5%. Μαζί ψήφισαν τη μείωση στη φορολογία των επιχειρήσεων σταδιακά από το 29% στο 25% και τώρα η ΝΔ «δεσμεύεται» ότι θα τη μειώσει περαιτέρω, στο 20%.
Δεύτερο παράδειγμα είναι αυτό της ΔΕΗ, με τη ΝΔ να ετοιμάζεται να περάσει στην «επόμενη πίστα» την ιδιωτικοποίηση, αξιοποιώντας προπαγανδιστικά τις «δυσκολίες» της επιχείρησης και δηλώνοντας ότι θα «πάει γερά», πάντα στην κατεύθυνση της απελευθέρωσης της Ενέργειας. 
Ποια είναι η παρακαταθήκη που θα αξιοποιήσει η ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ; Το ξεπούλημα των λιγνιτικών κέντρων, η μέχρι σήμερα πορεία ιδιωτικοποίησης, η μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος για τις μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά και το σχέδιο «είσπραξης» οφειλών από τα λαϊκά νοικοκυριά, που περιλαμβάνει αποκοπές σύνδεσης, εμπλοκή funds στα χρέη, εισπρακτικές εταιρείες, μαζική αποστολή εξώδικων και κάθε άλλο εκβιαστικό μέσο. 
Κοντά στα παραπάνω είναι και η παράδοση του ενεργειακού πλούτου στα μονοπώλια, που είναι ένας ακόμα μοχλός βαθιάς εμπλοκής της χώρας στις επικίνδυνες ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις.
Τρίτο παράδειγμα είναι αυτό των εργασιακών. Τι δίνει τη δυνατότητα στον γνωστό και μη εξαιρετέο Βρούτση να εμφανίζεται ως φιλεργατικός και διώκτης της εργοδοτικής αυθαιρεσίας; Μα η διατήρηση και επέκταση όλου του αντεργατικού μνημονιακού πλαισίου. 
Ως παράβαση της εργατικής νομοθεσίας και εργοδοτική αυθαιρεσία θεωρούνται μόνο πολύ ακραία φαινόμενα, τα οποία καλείται το ελλιπές στελεχωμένο ΣΕΠΕ να ελέγχει και να παίρνει μέτρα. Η ένταση της εκμετάλλευσης μέσω ελαστικών σχέσεων, οι πρακτικές που ενισχύονται από τα παραθυράκια και τις δυνατότητες που δίνει το αντεργατικό πλαίσιο, μένουν άθικτα, στο απυρόβλητο. 
Αντίθετα, οι εργοδότες που θα τηρούν τη νομοθεσία θα παίρνουν και μπόνους μεγαλύτερης απαλλαγής από εισφορές κ.λπ. Μήπως όμως αυτά δεν ήταν και η λογική που επικρατούσε όλα τα 4 χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως όσα είπε ο Βρούτσης θα μπορούσε κάλλιστα να τα λέει η Αχτσιόγλου;
Τέταρτο παράδειγμα, η ΝΔ δεσμεύεται να ακολουθήσει την πεπατημένη της στήριξης των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, των ΝΑΤΟικών σχεδιασμών στην περιοχή.
Η ΝΑΤΟική συμφωνία των Πρεσπών, την οποία η ΝΔ δηλώνει ότι θα εφαρμόσει μέχρι κεραίας, συμβάλλοντας συνολικά στην πιστή εφαρμογή της από τα εμπλεκόμενα μέρη, είναι ένα ακόμα παράδειγμα του σπριντ που κάνει η νέα κυβέρνηση μετά την παραλαβή της σκυτάλης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, αυτή η στάση της ΝΔ, ξεπερνώντας χωρίς πολλές φιοριτούρες τις επικές αντιπαραθέσεις της με τον ΣΥΡΙΖΑ πριν από ένα χρόνο, είναι ενδεικτική της κοινής προτεραιότητας όλων των κομμάτων του κεφαλαίου στην προώθηση των απαραίτητων σχεδιασμών για την αναβάθμιση της αστικής τάξης στην περιοχή, μέσω και της «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» των Βαλκανίων. Και προφανώς το ίδιο ισχύει για τα υπόλοιπα μέτωπα, όπως Κυπριακό και Αιγαίο, γι' αυτό και ο νέος υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας δήλωσε ότι «η εξωτερική πολιτική δεν προσφέρεται για κομματικές αντιπαραθέσεις».
Δεν χάνουμε χρόνο, οργανώνουμε την αντεπίθεση
Παραδείγματα όπως τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι ο λαός θα έχει απέναντί του «μονομπλόκ» τα κόμματα που τον έφεραν έως εδώ, να κλιμακώνουν την επίθεση σε όλα τα επίπεδα. 
Ταυτόχρονα, δείχνουν και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτή η επίθεση. Οπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για το εκλογικό αποτέλεσμα, «η επόμενη μέρα πρέπει να βρει και νέες δυνάμεις στο δρόμο της αντεπίθεσης, στο δρόμο της ταξικής πολιτικής και μαζικής πάλης, της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, της προώθησης της αντικαπιταλιστικής - αντιμονοπωλιακής Κοινωνικής Συμμαχίας και της προσέλκυσης στο κίνημα των γυναικών και της νεολαίας».
Κι αν η ΝΔ έχει παρακαταθήκη την κληρονομιά που της αφήνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός έχει παρακαταθήκη τη δύναμη του ΚΚΕ, μέσα και έξω από τη Βουλή, τη σταθερότητα της μοναδικής πολιτικής δύναμης που υπερασπίζεται τις ανάγκες του, που προβάλλει έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, που δίνει όση δύναμη διαθέτει στην οργάνωση της πάλης.
Και αντεπίθεση σημαίνει καταρχήν καμιά αναμονή, καμιά «περίοδος χάριτος» σε μια κυβέρνηση και μια κάλπικη αστική αντιπολίτευση που θα τη σπρώχνει να υλοποιεί ακόμα πιο επιθετικά την αντεργατική πολιτική της. 
Σημαίνει ότι η «επόμενη μέρα», που είναι ήδη εδώ, πρέπει να βρει περισσότερους στους δρόμους, στα συνδικάτα, στις επιτροπές αγώνα, σε κάθε μορφή οργάνωσης και διεκδίκησης. 
Σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, στα σχολεία και τις σχολές, στις πόλεις και τα χωριά, να δυναμώσει από τα κάτω η αντιπαράθεση με την εργοδοσία, τα μονοπώλια, την κυβέρνηση, την ΕΕ. Σημαίνει να μετρήσει πιο στέρεα και αποφασιστικά βήματα η Κοινωνική Συμμαχία που σημαδεύει τον πραγματικό αντίπαλο.
 Οι αγωνιστικές διεργασίες που δεν γνώρισαν ανάπαυλα ούτε στην προεκλογική περίοδο, όπως στη ΣΙΔΕΝΟΡ, στη «Mellon», πιο πρόσφατα στο εργοστάσιο Βλάχου και αλλού, είναι ελπιδοφόρα σκιρτήματα, που δείχνουν ότι εργοδοσία και κυβερνήσεις δεν έχουν στο χέρι τούς εργαζόμενους. Δείχνουν ότι η εργατική τάξη μπορεί να οργανωθεί καλύτερα, να διαψεύσει όσους τη θέλουν υποταγμένη και να περάσει στην αντεπίθεση, να αλλάξει τους συσχετισμούς.
Αντεπίθεση σημαίνει να δυναμώσουν η επαγρύπνηση, η πάλη ενάντια στη ΝΑΤΟική ιμπεριαλιστική εμπλοκή, ο αγώνας ενάντια στις βάσεις του θανάτου, στο ρόλο της Ελλάδας ως ορμητηρίου των ΗΠΑ, σε μια περίοδο που οι αντιπαραθέσεις στην περιοχή μετρούν νέα επεισόδια και η τουρκική προκλητικότητα εντείνεται.
Μέσα στην πάλη, στη διεκδίκηση μέτρων ανακούφισης και ικανοποίησης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, με τους κομμουνιστές στην πρώτη γραμμή θα επιβεβαιώνεται ότι η ψήφος στο ΚΚΕ ήταν ψήφος εμπιστοσύνης στο δίκιο των εργαζομένων, στη δύναμη του κινήματος για να ανατρέψει τη σημερινή βαρβαρότητα.
Το προσκλητήριο του ΚΚΕ θα φτάσει μαχητικά και πλατιά μέσα στο λαό για τις μεγάλες μάχες που είναι μπροστά μας.

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2019

TI ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΜΠΙΖΝΕΣ ?!!


Με τυμπανοκρουσίες, που είχαν και άρωμα εκλογών, αλλά και πολλούς «υψηλούς προσκεκλημένους», με πρώτο και καλύτερο τον Αμερικανό πρέσβη Πάιατ, υπογράφηκαν την περασμένη Πέμπτη οι συμβάσεις για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές «Δυτικά Κρήτης» και «Νοτιοδυτικά Κρήτης».
Πρόκειται για θαλάσσιες περιοχές έκτασης 20.058,4 τετρ. χλμ. και 19.868,37 τετρ. χλμ. αντίστοιχα, οι οποίες προκηρύχθηκαν το 2017, ύστερα από ενδιαφέρον που εκδήλωσαν οι ίδιες οι εταιρείες. Στην ανάδοχο κοινοπραξία μετέχουν η γαλλική «Total» (40%), η αμερικανική «ExxonMobil» (40%) και τα Ελληνικά Πετρέλαια (20%).
Η τελετή υπογραφής των συμβάσεων έδωσε βήμα στην κυβέρνηση να ξεδιπλώσει προεκλογικά όλο το «αναπτυξιακό» της όραμα για λογαριασμό του κεφαλαίου, μέσα από την ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό κόμβο,που θα την καταστήσει πόλο έλξης μεγάλων ξένων επενδύσεων. Σ' αυτόν το στόχο συμπράττει βέβαια και η ΝΔ, η οποία παραλαμβάνει στρωμένο το έδαφος και σ' αυτόν τον τομέα, για να πάει ένα βήμα πιο πέρα, ως η επόμενη κυβέρνηση.
Οπως είπε ο Αλ. Τσίπρας, μιλώντας στην εκδήλωση, η υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης σηματοδοτεί «μια άλλη αναπτυξιακή οικονομική προοπτική στην Ελλάδα (...) για τις επόμενες γενιές, για τη δυνατότητα η χώρα μας να είναι μια χώρα ισχυρή και ο λαός μας να ζει σε ευημερία».
Τι θα κερδίσει ο λαός από τις ενεργειακές μπίζνες;
Απολύτως τίποτα.
Το αντίθετο μάλιστα. Με δεδομένο ότι αυτά τα κοιτάσματα δεν είναι ανεξάντλητα, θα στερηθεί τη δυνατότητα να αξιοποιηθούν για την ευημερία του, για πάμφθηνη Ενέργεια, σημαντικοί φυσικοί και ενεργειακοί πόροι, υπό άλλες βέβαια συνθήκες, με την εξουσία στα χέρια του και με την παραγωγή, τον φυσικό πλούτο κοινωνική ιδιοκτησία και με κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία.
Μήπως άραγε θα αντιμετωπιστεί η ενεργειακή φτώχεια ή το γεγονός ότι η λαϊκή οικογένεια πληρώνει πανάκριβα την Ενέργεια; Σε καμία περίπτωση.
Ας σκεφτούμε το εξής: Τα ΕΛΠΕ, στα οποία το κράτος διατηρεί ακόμα το πλειοψηφικό πακέτο, είναι η πιο κερδοφόρα εταιρεία στην Ελλάδα, με ισχυρή παρουσία στα Βαλκάνια και με συμπράξεις διεθνούς εμβέλειας, όπως δείχνει και η συμμετοχή της στην κοινοπραξία με την «Total» και την «ExxonMobil».
Ποιο είναι το όφελος για το λαό απ' όλο αυτό; Το βρίσκει κανείς όταν βάζει πετρέλαιο θέρμανσης; Το βρίσκει όταν βάζει καύσιμα στο αυτοκίνητό του; Το βρίσκει μήπως στις τιμές των καταναλωτικών προϊόντων; Δεν το βρίσκει πουθενά....
Οι μόνοι ωφελημένοι από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης θα είναι οι πολυεθνικοί όμιλοι και βέβαια και τα ΕΛΠΕ, που αναλαμβάνουν την έρευνα, την εξόρυξη και την εκμετάλλευση των πιθανών κοιτασμάτων.
Στα δεδομένα της δικής τους κερδοφορίας προσαρμόζονται άλλωστε και οι απαράδεκτα ευνοϊκοί όροι των συμβάσεων παραχώρησης, στους οποίους περιλαμβάνονται αστεία ποσά για τη δέσμευση μεγάλου μέρους της ελληνικής επικράτειας, με τεράστια γεωπολιτική και οικονομική σημασία.
Μήπως έτσι εξασφαλίζονται η ασφάλεια και η ειρήνη στην περιοχή;
Ούτε για αστείο!
Τα σχέδια εκμετάλλευσης των ελληνικών υδρογονανθράκων είναι μέρος ενός μεγαλεπήβολου «project», με στόχο τη λεγόμενη «ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία», που περιλαμβάνει εναλλακτικές πηγές τροφοδότησης των κρατών - μελών της ΕΕ, ανταγωνιστικά προς το ρωσικό φυσικό αέριο.
Το σχέδιο αυτό υποστηρίζουν θερμά οι ΗΠΑ, όπως έδειξε και το νομοσχέδιο Μενέντεζ που ψηφίστηκε πρόσφατα στην αμερικανική Γερουσία για την ενεργότερη εμπλοκή των αμερικανικών μονοπωλίων στο διαμοιρασμό του ενεργειακού πλούτου στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Αυτό σηματοδοτεί άλλωστε και η παρουσία της «ExxonMobil» στην κυπριακή ΑΟΖ και τώρα στα νερά της Κρήτης.
Για όλα αυτά, ήταν αποκαλυπτικά τα όσα είπε στην ίδια εκδήλωση ο Αμερικανός πρέσβης, συνδέοντας τα δύο θαλάσσια οικόπεδα που δόθηκαν προς εκμετάλλευση με τις πρόσφατες ανακαλύψεις μεγάλων αποθεμάτων φυσικού αερίου στις θαλάσσιες περιοχές της Αιγύπτου, του Ισραήλ και της Κύπρου, καθώς βέβαια και με τον συνολικό αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, με άξονα την Ενέργεια.
Είναι, λοιπόν, δυνατόν να βάζεις το κεφάλι σου στον ντορβά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και σχεδίων και να νιώθεις «ασφαλής» και «σταθερός»;
Η ενεργότερη συμμετοχή της Ελλάδας στο ενεργειακό «παιχνίδι» που εξελίσσεται στην περιοχή πάει πακέτο με τη βαθύτερη εμπλοκή σε σχέδια και ανταγωνισμούς που καθιστούν τη χώρα μαγνήτη κινδύνων για το λαό.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι στις πιο πρόσφατες συνόδους του, το ΝΑΤΟ ανέδειξε σε Νο 1 στόχο τη διατήρηση της «ενεργειακής ασφάλειας» στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, την προστασία δηλαδή και με στρατιωτικά μέσα των υποδομών και γενικότερα των επενδύσεων που κάνουν «δυτικά» μονοπώλια, από τις απειλές των ανταγωνιστών τους, κυρίως της Ρωσίας και της Κίνας.
Το ζωντανό παράδειγμα της Κύπρου
Το ζωντανό παράδειγμα της Κύπρου, που κι αυτή απολαμβάνει τη ...στήριξη των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στα ενεργειακά της σχέδια, είναι αποκαλυπτικό. Η ανακάλυψη κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ, οι συμπράξεις με άλλα κράτη της περιοχής για την εξόρυξη και την εκμετάλλευσή τους, η στενότερη συνεργασία με τις ΗΠΑ για τη δημιουργία εναλλακτικού ενεργειακού κέντρου στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ούτε την τουρκική επιθετικότητα απέτρεψαν, ούτε οδήγησαν σε μια δίκαιη λύση του Κυπριακού.
Αντίθετα, η Κύπρος στρατιωτικοποιείται ολοένα και περισσότερο (ΗΠΑ και Γαλλία διεκδικούν βάσεις στο νησί, πέραν των βρετανικών), το ΝΑΤΟ ισχυροποιεί την παρουσία του στην περιοχή και διεκδικεί ρόλο εγγυητή του συστήματος ασφαλείας, σε ενδεχόμενη διευθέτηση του Κυπριακού με ένα από τα διχοτομικά σενάρια που αναθερμαίνονται, η Ρωσία δείχνει τα δόντια της και ο κυπριακός λαός δεν έχει δει κανένα όφελος για τον ίδιοαπό τη μέχρι τώρα αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας.
Κατ' αναλογία, η Τουρκία δεν έχασε χρόνο για να εκδηλώσει τη δυσαρέσκειά της στην παραχώρηση των θαλάσσιων ελληνικών οικοπέδων, έχοντας ήδη μετατοπίσει τις αμφισβητήσεις και τις διεκδικήσεις της ακόμα πιο δυτικά, στον 28ο Μεσημβρινό, αμφισβητώντας παράλληλα το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας να ορίζει ΑΟΖ που θα συνορεύει με αυτήν της Αιγύπτου, χωρίς τη δική της εμπλοκή.
Στο μέλλον ...Κόλπος του Μεξικού;
Μια τελευταία παράμετρος είναι αυτή των κινδύνων για το φυσικό περιβάλλον και την οικονομία της Κρήτης, συνολικά της Ελλάδας, σε περίπτωση κάποιου ατυχήματος. Δεν είναι τυχαία η προσπάθεια της κυβέρνησης να διασκεδάσει τις ανησυχίες, διαφημίζοντας τους «αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους» που συνοδεύουν τις συμβάσεις παραχώρησης.
Κανείς ωστόσο δεν πρέπει να αισθάνεται ασφαλής, όταν γνωρίζει ότι τέτοιες εγκαταστάσεις και υποδομές μπορεί να αποτελέσουν ακόμα και στρατιωτικούς στόχους σε περίπτωση κλιμάκωσης της ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης στην περιοχή.
Οπως δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς ένα σοβαρό ατύχημα, απ' αυτά που έχουμε δει και στο παρελθόν, στον Κόλπο του Μεξικού και αλλού, με μεγάλες και ανεπανόρθωτες συνέπειες για το περιβάλλον, για την αλιεία, για την οικονομία γενικότερα.
Πολύ περισσότερο που στον καπιταλισμό τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, ακόμα και της ζωής των εργαζομένων, θεωρούνται κόστος, αυξάνοντας τους κινδύνους να συμβεί κάποιο «ατύχημα».
Κριτήριο ψήφου οι εξελίξεις
Ο λαός δεν πρέπει να ξεχνά ότι στον καπιταλισμό οι δρόμοι του πετρελαίου είναι χαραγμένοι με αίμα. Αυτό που παρουσιάζεται ως «ευλογία» για τα μονοπώλια και τα κέρδη τους είναι «κατάρα» για τους λαούςόπως έδειξαν πλείστα όσα παραδείγματα στη σύγχρονη ιστορία της Λιβύης, του Ιράκ, της Συρίας, χωρών της Αφρικής και πάει λέγοντας.
Γι' αυτό χρειάζεται να αποτελέσει κριτήριο ψήφου η προσπάθεια της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων να κοροϊδέψουν το λαό ότι «ένα νέο κεφάλαιο» ανοίγεται προς όφελός του με την παράδοση του ορυκτού πλούτου της χώρας στα πολυεθνικά μονοπώλια, την ώρα που βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στη δίνη επικίνδυνων ανταγωνισμών με απρόβλεπτη εξέλιξη.
Η ενίσχυση του ΚΚΕ στις εκλογές δεν στέλνει μόνο μήνυμα υπεράσπισης του φυσικού πλούτου της χώρας από τα «σαγόνια» των μονοπωλίων,αλλά αποτελεί εγγύηση ότι από την επόμενη κιόλας μέρα θα δυναμώσει η πάλη ενάντια στην ιμπεριαλιστική εμπλοκή, ενάντια στα επικίνδυνα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς, όπου τα ζητήματα της Ενέργειας παίζουν καθοριστικό ρόλο.
Ενα πιο ισχυρό ΚΚΕ θα δώσει με καλύτερες προϋποθέσεις τη μάχη για τα λαϊκά συμφέροντα, ενάντια στην πολιτική που καταδικάζει το λαό στην ενεργειακή φτώχεια, φωτίζοντας την προοπτική της εργατικής εξουσίας, της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και του ορυκτού πλούτου, της αξιοποίησής του για ανάπτυξη προς όφελος του λαού και όχι για τα κέρδη των μονοπωλίων.




Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...