Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα KNE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα KNE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΡΩΤΑΝΕ: ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΟΥΜΕ:


Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολούθησαν και συμμετείχαν οι μαθητές στη συζήτηση για τη δράση της ΚΝΕ στα χρόνια της δικτατορίας
Μια εξαιρετική συζήτηση με τους ΚΝίτες μαθητές που συμμετείχαν στο 27ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο και είχαν γεμίσει ασφυκτικά το χώρο, μαζί και με μεγαλύτερους συντρόφους τους που παρακολουθούσαν όλοι με μεγάλη προσοχή, έγινε το απόγευμα του Σαββάτου στην κατασκήνωση. Το θέμα της αφορούσε τη δράση της ΚΝΕ στα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της, την περίοδο της δικτατορίας και μέχρι τη μεταπολίτευση, και ομιλητές ήταν ο Δημήτρης Γόντικας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, και ο Σήφης Κωτσαντής, στέλεχος του Κόμματος.
Απαντώντας στο πρώτο ερώτημα που αυθόρμητα κάνουν οι νέοι σήμερα, για το πώς άντεξαν οι κομμουνιστές στις διώξεις και τα βασανιστήρια σε προηγούμενες περιόδους, ο Δημήτρης Γόντικας ξεκίνησε ουσιαστικά τη συζήτηση με τους μαθητές. 
Επισήμανε ότι στο δίλημμα «αν θα κάνω πίσω για να προστατέψω τον εαυτό μου και την οικογένειά μου» ή όχι, οι περισσότεροι δεν μπήκαν, γιατί ήταν στρατευμένοι στον αγώνα και στο Κόμμα, στις αρχές του, ήξεραν τον αντίπαλο και γνώριζαν και το χρέος τους, και με αυτά τα δεδομένα εξασφάλιζαν και τη στήριξη από την οικογένεια.
Εχει σημασία η αφοσίωσή μας σε αυτό που στρατευτήκαμε, για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση
Επέστησε την προσοχή στο ότι οι περισσότεροι που πιάνονταν εκείνη την περίοδο ήταν γνωστοί συνδικαλιστές, δήμαρχοι, άνθρωποι γνωστοί και καταξιωμένοι στο χώρο τους ακριβώς επειδή εξέφραζαν το κύρος του Κόμματος, οπότε αν λύγιζαν αυτό θα έσπερνε την απογοήτευση ευρύτερα σε έναν κόσμο που στο πρόσωπό τους έβλεπε το ίδιο το Κόμμα. 
Πρόσθεσε δε ότι το ίδιο ίσχυε και για τους ΚΝίτες, που ήταν ηγέτες στο χώρο τους και που όταν έμπαιναν στην ΚΝΕ ήξεραν ποιους μηχανισμούς είχαν απέναντί τους να πολεμήσουν σε περίπτωση που πιάνονταν, και είχαν κάποια προετοιμασία.
 Εφερε μάλιστα το παράδειγμα συντρόφων που έβγαιναν από τα κρατητήρια καταβασανισμένοι στο σώμα, να πονάνε φριχτά από τα βασανιστήρια, αλλά να είναι πολύ χαρούμενοι! Γιατί νίκησαν τον εχθρό! 
«Βλέπετε, όταν ο άνθρωπος έχει ξεκαθαρίσει τι θέλει, έχει τεράστιες δυνάμεις και μπορεί να τα καταφέρει, και να νικήσει και να τα βγάλει πέρα στις πιο δύσκολες συνθήκες», επισήμανε.

«Και σήμερα, όμως, χιλιάδες μέλη της ΚΝΕ γράφουν ηρωικές σελίδες ιστορίας, και ανάμεσά σας κι εσείς, πιστεύουμε ακράδαντα ότι είστε διατεθειμένοι να δώσετε ό,τι καλύτερο μπορείτε», πρόσθεσε, για να εξηγήσει ότι για τους κομμουνιστές ο ηρωισμός είναι προϋπόθεση της ύπαρξής τους και κάθε εποχή έχει τον ηρωισμό της. 
Εφερε λοιπόν παραδείγματα σύγχρονου ηρωισμού, όπου νέα παιδιά καταφέρνουν να μην αφομοιώνονται, να αντιστέκονται στον κλοιό που στήνει το σύστημα, να παρεμβαίνουν με τις θέσεις του Κόμματος και να κατακτούν κύρος στο χώρο τους, να γίνονται ηγέτες στην τάξη, στο σχολείο τους, να γίνονται πόλος συσπείρωσης, να πείθουν και να κερδίζουν μαζί τους στον αγώνα τούς γονείς τους κ.ο.κ.
Κάλεσε «να μη βάζουμε μπροστά τις δυσκολίες που μπορεί να υπάρχουν, αλλά το στόχο μας» και πρόσθεσε ότι «το κύρος να πείθουμε μας το δίνουν οι ιδέες, οι θέσεις μας (...) έχει σημασία η αφοσίωσή μας σε αυτό που στρατευτήκαμε, για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς καταπίεση, για έναν καινούργιο κόσμο, για το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό».
«Τι ανάγκη κάλυψε η ίδρυση της ΚΝΕ, τι έλειπε από το κίνημα της νεολαίας μέχρι τότε;». «Πώς δουλεύατε στα χρόνια της παρανομίας;». «Αυξήθηκε η ΚΝΕ εκείνα τα χρόνια;». «Τι προβλήματα αντιμετωπίζατε;». «Πώς τυπώνατε και διακινούσατε τον Οδηγητή;». «Πώς έγινε πρακτικά η ίδρυση της ΚΝΕ;». «Πώς περνούσαν οι εξόριστοι;»... 
Οι ερωτήσεις των μαθητών άρχισαν μετά από αυτήν την πρώτη τοποθέτηση να πέφτουν βροχή και μέχρι το τέλος της εκδήλωσης φάνηκε πως ο χρόνος ήταν πραγματικά λίγος για να ξεδιπλωθεί ο προβληματισμός των μαθητών, που έδειξαν μεγάλη δίψα να μάθουν πράγματα, να αντλήσουν συμπεράσματα για το σήμερα.
Μόνο μια επαναστατική Νεολαία μπορούσε να δημιουργήσει προϋποθέσεις να αντιπαλέψει η νεολαία μαζικά τη χούντα

Το λόγο πήρε αμέσως μετά ο Σήφης Κωτσαντής, στέλεχος του Κόμματος, επισημαίνοντας ότι εκείνη την εποχή αυτό που ενέπνεε ήταν η άλλη πλευρά, που τότε ήταν υπαρκτή. 
Υπήρχε σοσιαλιστικό στρατόπεδο, ακούγαμε - είπε - για τον πόλεμο του Βιετνάμ, όπου ένας μικρός λαός τα έβαλε με ολόκληρη την «αυτοκρατορία» των Αμερικανών και τους νίκησε, ενώ ήταν πρόσφατη και η επανάσταση στην Κούβα και ήταν προνόμιο για την εποχή ένας ΚΝίτης να έχει ένα βιβλίο για το Κόμμα των Μπολσεβίκων, για τον Λένιν, καθώς η χούντα ό,τι μαρξιστικό βιβλίο υπήρχε το είχε μαζέψει... 
Ενέπνεε ακόμα η Ιστορία του Κόμματος, οι διηγήσεις παλιών αγωνιστών.
«Μόνο μια επαναστατική Νεολαία, που διαπνέεται από αυτά τα ιδανικά και από αυτόν τον τρόπο λειτουργίας που έχουμε, μπορούσε να αντέξει και να δημιουργήσει προϋποθέσεις να αντιπαλέψει η νεολαία μαζικά τη χούντα», επισήμανε ο Σ. Κωτσαντής. 
Στη συνέχεια μίλησε για τον βασικό συνωμοτικό κανόνα, που ήταν να προφυλάσσεις τον εαυτό σου και την Οργάνωση, ώστε να μην καταλάβει ο αντίπαλος ότι είσαι κομμουνιστής, εξήγησε πώς λειτουργούσε το οργανωτικό σύστημα της παρανομίας, η λεγόμενη «Αλυσίδα», με τις «τριάδες» συντρόφων, επισημαίνοντας ότι αυτό που επιδίωκαν να χτυπήσουν οι διώκτες τους ήταν η κομμουνιστική οργάνωση, και παρακολουθώντας ή συλλαμβάνοντας, στο στόχο τους είχαν την οργάνωση. 
Ετσι, περιέγραψε πώς οι ΚΝίτες της εποχής έκαναν φυσικά πολιτικές συζητήσεις, ξεκίνησαν κάνοντας δουλειά άνθρωπο τον άνθρωπο, κυριαρχούσε η αντίθεση με τη χούντα, ωστόσο περιφρουρούσαν την ιδιότητά τους ως μελών της ΚΝΕ. 
Εφερε ακόμα παραδείγματα από τη μαζική δουλειά στους μαθητές και τα σχολεία τότε, ιδιαίτερα μετά το 1972, και μετέφερε γλαφυρές ιστορίες που έδειχναν πώς με εφευρετικότητα κατάφερναν να ξεπερνούν τις δυσκολίες, όπως το «κόλπο» τού να κρύψουν μέσα στην ελληνική σημαία τρικάκια της ΚΝΕ, που έπεσαν σε όλο το σχολείο όταν έγινε η ανάρτηση της σημαίας σε μια εθνική γιορτή!
Πώς η ΚΝΕ από «μια χούφτα ανθρώπους» αναπτύχθηκε σε μια μαζική οργάνωση, συμβάλλοντας και στην ανάπτυξη του κινήματος

Ο Δ. Γόντικας έπιασε το νήμα από εκεί, για να αναφερθεί στο πώς η ΚΝΕ, που ήταν στην αρχή «μια χούφτα άνθρωποι», μέσα σε λίγα χρόνια (κυρίως από το 1972) κατάφερε να αποκτήσει μαζική επιρροή στη νεολαία. 

Μίλησε για τα τρικάκια, την εφημερίδα, τον παράνομο εκδοτικό μηχανισμό που στήθηκε σε σπίτια, σε υπόγεια, σε αποθήκες και πρώτο στόχο είχε να δείξει καταρχάς την ύπαρξη της ΚΝΕ. 
«Το Κόμμα εκτιμούσε ότι μέσα στη νεολαία υπήρχαν διαθέσεις αγώνα απέναντι στη δικτατορία. Δεύτερο και κυριότερο, εκτιμούσε ότι μέσα στη νεολαία υπήρχαν οι ιδέες του σοσιαλισμού, παρότι δεν υπήρχε Κομμουνιστική Νεολαία... Επομένως, η δύναμη της Οργάνωσης αυτά θα μπορούσε να τα πολλαπλασιάσει, να τα βοηθήσει να εκφραστούν, να οργανωθούν σε ένα μαζικό κίνημα, και αυτό βαθμιαία έγινε», τόνισε.
Σε επόμενο βαθμό, απασχόλησε πώς θα έρθουν σε επαφή οι δυνάμεις της ΚΝΕ με τις μάζες της νεολαίας, να βάλουν και την ίδια τη νεολαία σε κίνηση, να δημιουργήσουν ένα κλίμα μαζικό. Μίλησε έτσι για την ίδρυση της ΜΟΔΝΕ, την εφημερίδα της, τη «Μαθητική Φωνή», αλλά κυρίως για το κύρος που απέκτησε η ΚΝΕ στους φοιτητές, όταν πρωτοστάτησε στο αίτημα για ελεύθερες εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους. 
Είπε ότι οι ΚΝίτες αναδείχθηκαν σε ηγέτες στις μαζικότατες Γενικές Συνελεύσεις και σε άλλες διαδικασίες που ξεδιπλώθηκαν τότε, με τους χαφιέδες πάνω από το κεφάλι τους, αλλά και με άλλες δυνάμεις, όπως ο «Ρήγας Φεραίος», που αρνούνταν αυτήν τη διαδικασία και με τις οποίες οι ΚΝίτες ήταν σε αντιπαράθεση, και με όλα αυτά κέρδιζαν εμπιστοσύνη και κύρος στους φοιτητές. Μέσα από αυτήν τη δράση αναπτύσσονταν και η ΚΝΕ, αλλά και το κίνημα κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, γεννήθηκε η ΑντιΕΦΕΕ ως μαζική πια οργάνωση, που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου και στην πάλη για την ανατροπή της δικτατορίας, που δημιούργησε το έδαφος για παραπέρα αύξηση της ΚΝΕ και ανάδειξή της σε πρώτη δύναμη μετά τη μεταπολίτευση.

Επισήμανε σ' αυτό το σημείο ότι η ΚΝΕ δεν ιδρύθηκε μόνο για να φύγει η δικτατορία, παρότι ήταν ένας από τους άμεσους στόχους πάλης και συσπείρωσης δυνάμεων, αλλά ιδρύθηκε - ακόμα κι αν δεν το είχαν απόλυτα καθαρό οι νεαροί ΚΝίτες εκείνη την εποχή - ώστε να παλέψει στο πλάι του Κόμματος για την ανατροπή αυτού του βάρβαρου καταπιεστικού συστήματος, για τη σοσιαλιστική επανάσταση και την οικοδόμηση της νέας κοινωνίας.
Και αυτό είναι το κενό που ήρθε να καλύψει η ίδρυση της ΚΝΕ, καθώς μέχρι το 1968 δεν υπήρχε Κομμουνιστική Νεολαία στη χώρα μας, μετά την αυτοδιάλυση της ΟΚΝΕ, που ήταν μια λανθασμένη επιλογή, ανεξάρτητα από τη συμβολή και τον σπουδαίο ρόλο που έπαιξε η ΕΠΟΝ.
Για να γίνει κάποιος επαναστάτης και να τραβήξει μπροστά πρέπει να διαβάζει, να μελετά
Ιδιαίτερο βάρος έριξε ο Δ. Γόντικας στην ανάγκη οι νέοι να μελετούν, να μορφώνονται μαρξιστικά, πολιτικο-ιδεολογικά, αλλά να μελετούν και την Ιστορία, τονίζοντας ότι όποιος είναι επαναστάτης και θέλει να τραβήξει μπροστά πρέπει να μάθει και να διαβάζει, να μελετά, χωρίς αυτό να έρχεται σε αντιπαράθεση με τα σύγχρονα μέσα και τεχνολογίες ή με τα σχολικά μαθήματα. Και απευθυνόμενος στους ΚΝίτες μαθητές είπε χαρακτηριστικά:
«Θα μου επιτρέψετε να πω ότι είστε από τις πιο προνομιούχες γενιές σε σύγκριση μ' εμάς, γιατί έχετε ένα Κόμμα καθοδηγητή που έχει μελετήσει καλά την Ιστορία του, έχει βγάλει διδάγματα, αυτά έχουν εκφραστεί πρακτικά στην επεξεργασία της σύγχρονης επαναστατικής στρατηγικής του Κόμματος, έχετε στη διάθεσή σας σπουδαία συμπεράσματα, που μπορείτε και έχετε υποχρέωση, εφόσον - και έτσι πρέπει να είναι - τραβήξετε σταθερά στο δρόμο που διαλέξατε έως το τέλος, έως τη νίκη, να τα αφομοιώσετε ολοκληρωμένα, δημιουργικά, όλη αυτήν την πλούσια ιστορική πείρα και του Κόμματος και του διεθνούς επαναστατικού κινήματος, μαζί με τις βάσεις της θεωρίας μας. Αυτά είναι απαραίτητα.

Σε λίγο, δηλαδή τους επόμενους μήνες, θα κυκλοφορήσει ο 1ος τόμος της Ιστορίας που καλύπτει αυτήν την περίοδο, από την ίδρυση του Κόμματος έως το 1949. Εχει κυκλοφορήσει στο μεταξύ και ο 2ος τόμος, από το 1949 έως το 1968, που είναι ένα πολύ μεγάλο βοήθημα και πρέπει με αυτό να γίνει πάρα πολύ μεγάλη δουλειά. Εκεί θα βρείτε απαντήσεις για πολλά ζητήματα και για το σήμερα. Είναι ένας εξοπλισμός γερός».
Μίλησε επίσης για τη δουλειά στις εξορίες και τις φυλακές, τα χρόνια της δικτατορίας, όπου οι έγκλειστοι μπορεί να μην είχαν βασανιστήρια, όπως τον καιρό της Μακρονήσου, αλλά είχαν πάρα πολλές απαγορεύσεις, στερήσεις, λογοκρισία στην επικοινωνία τους με τον έξω κόσμο, σοβαρά προβλήματα διατροφής, χωρίς φάρμακα... 
Αλλά υπήρχε αντίσταση, και αυτά τα μέρη ήταν από τα πρώτα και πιο ισχυρά κέντρα πάλης κατά της δικτατορίας. Περιέγραψε πώς πάλευαν να οργανώσουν τη ζωή τους, την αλληλεγγύη που τους διέπνεε, τα μηνύματα που κατάφερναν να στέλνουν έξω, μίλησε για απεργίες πείνας και άλλες διαμαρτυρίες που οργανώθηκαν.
«Αυτή είναι η ομορφιά του αγώνα, σύντροφοι!»
«Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα, σύντροφοι, από το να παλεύουμε ενάντια σε αυτό το σύστημα, σ' αυτήν τη βαρβαρότητα, να είσαι με τους εκμεταλλευόμενους μαζί, να αισθάνεσαι μαζί τους, να αισθάνεσαι ότι είσαι στην πρώτη γραμμή, να αισθάνεσαι ότι παλεύεις ένα σύστημα άδικο και ότι δεν υποτάσσεσαι σ' αυτό, να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος σου, ότι είναι χιλιάδες, ότι είσαι μέρος μιας στρατιάς παγκόσμιας, που αντιπαλεύει τον ιμπεριαλισμό - με τα προβλήματα που έχουμε σήμερα, με τις δυσκολίες. Οτι είσαι μέρος αυτού του αγώνα, ότι μέσα σε αυτόν τον αγώνα μπορείς να εξυψωθείς ως άτομο μέσα στη συλλογική συντροφική οργάνωση, να βρεις δυνάμεις... 
Ετσι δεν είναι; Αυτή είναι η ομορφιά του αγώνα, σύντροφοι!», είπε ο Δ. Γόντικας, κοιτάζοντας στα μάτια τους μαθητές και κερδίζοντας το θερμότατο χειροκρότημά τους.
«Τι μας συμβουλεύετε, εσείς που περάσατε από την ΚΝΕ σε τόσο δύσκολες συνθήκες, να κάνουμε εμείς σήμερα οι ΚΝίτες μαθητές;», ήρθε η ερώτηση, που έστρωσε το δρόμο για να συμπυκνώσουν οι ομιλητές τα συμπεράσματα που πρέπει να κρατάμε για την πάλη του σήμερα.
Παίρνοντας το λόγο, ο Σ. Κωτσαντής κάλεσε:
 «Σήμερα αυτό που πρέπει να κάνετε, με βάση και την πείρα εκείνη, είναι: Πρώτον, να ξέρετε το χώρο σας. Αλλιώς δεν γίνεται, άμα δεν ξέρετε ας πούμε τα παιδιά του σχολείου σας, πώς σκέφτονται, τι κάνουν... Δεύτερον, πρέπει να ξέρετε ποια είναι τα ενδιαφέροντά τους, για να πιαστείτε από αυτά, για να τα μπολιάσετε με τις γενικότερες ιδέες μας. Πάντα υπάρχουν κάποιες ιεραρχήσεις και κάποια αιτήματα αιχμής, π.χ. τότε υπήρχαν οι κανονισμοί της χούντας στα σχολεία, που έβαζαν τα σχολεία να λειτουργούν με τη λογική του στρατώνα... Αυτό ήταν ένα από τα αιτήματα αιχμής τότε. Και σήμερα υπάρχουν αντιστοίχως αιτήματα αιχμής, όπως οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, χρηματοδότησης κ.λπ.». 
Κάλεσε επίσης τους ΚΝίτες μαθητές: «Να συζητάτε στις Οργανώσεις αυτήν την πείρα, να συζητάτε στην ΟΒ τι βγαίνει από τη συζήτηση με τους μαθητές, πώς μπορούμε να οργανώσουμε καλύτερα τη δράση μας»... 
Κι ακόμα, συμβούλεψε να μελετούν τον «Οδηγητή» και να τον αξιοποιούν, δίνοντας αντίστοιχα παραδείγματα από το πώς αξιοποιούσαν και αναπαρήγαν άρθρα του παράνομου «Οδηγητή» την περίοδο της δικτατορίας, ενώ επέμεινε, συμβουλεύοντας τους μαθητές να παρεμβαίνουν στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της Οργάνωσης, αλλά και με πνεύμα πρωτοβουλίας, χωρίς να τα περιμένουν όλα από την καθοδήγηση.
Και ο Δ. Γόντικας τους κάλεσε και μέσα στα σχολεία να ανοίξουν τη συζήτηση για την προοπτική με γνώμονα «τις ανάγκες των λαϊκών οικογενειών και τις δικές σας», όπως είπε χαρακτηριστικά.     

Για το υποκριτικό ενδιαφέρον γύρω από τις λαϊκές ελευθερίες
Με αφορμή ερώτηση μαθητή για την επιβολή της χούντας, ο Δ. Γόντικας επισήμανε ότι από τα σχολικά βιβλία και τις τοποθετήσεις άλλων δυνάμεων η αλήθεια συσκοτίζεται, δεν δίνουν τις πραγματικές αιτίες, τον χαρακτήρα της δικτατορίας, τους λόγους για τους οποίους έγινε. 
«Το πραγματικό σχολείο είναι το Κόμμα και η ΚΝΕ, σύντροφοι, και σε αυτόν τον τομέα που μπορούμε να μάθουμε την αλήθεια. Κι έχουμε προχωρήσει σε αρκετές εκδόσεις που μπορείτε να προμηθευτείτε και να διαβάσετε», κάλεσε τους μαθητές.
Επισήμανε ότι το κυρίαρχο που λένε, ότι με τη δικτατορία καταργήθηκαν οι ελευθερίες του ελληνικού λαού και το '74 οι ελευθερίες αποκαταστάθηκαν, δεν ισχύει. 
Αφού και πριν το '67 το Κόμμα ήταν παράνομο, η συνδικαλιστική δράση απαγορευόταν, υπήρχαν ένας τόνος αυταρχικοί νόμοι, υπήρχαν τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων που για να πάρει άδεια κάποιος ακόμα και για ένα δίπλωμα οδήγησης, έπρεπε να κάνει αποκήρυξη του κομμουνισμού... Στους μαθητές η συνδικαλιστική δράση απαγορευόταν με τον νόμο 1010 του Παπανδρέου... Φυλακισμένοι υπήρχαν μέχρι το 1966... Επομένως οι ελευθερίες του λαού ήταν περιορισμένες και τότε.
«Παρά την ήττα του ΔΣΕ, ήθελαν ό,τι υπήρχε πίσω του, ό,τι τον γέννησε, να το τσακίσουν, γι' αυτό και πήραν όλα αυτά τα μέτρα», είπε ο Δ. Γόντικας, εξηγώντας ότι παρά την ήττα του ΔΣΕ, το κύρος του Κόμματος ήταν αυξημένο στο λαό, παράλληλα με τη συμβολή του σοσιαλισμού που οικοδομούνταν.
Μίλησε για τα προβλήματα και τις αδυναμίες του αστικού πολιτικού συστήματος, το ρόλο του Παλατιού και για το ότι είχαν αρχίσει συζητήσεις για την ανάγκη... επιβολής δικτατορίας για να ξεκαθαριστεί η κατάσταση. 
Και σε αυτήν τη συζήτηση έμπαινε «και ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου και άλλοι, ενώ και ο βασιλιάς ετοίμαζε το δικό του πραξικόπημα αλλά τον πρόλαβαν οι συνταγματάρχες. Αυτά τα στοιχεία κρύβονται», τόνισε.
«Και φαίνεται καθαρά τι πρόβλημα έλυσε η δικτατορία, όταν το '74 αντικαταστάθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή, ο οποίος εμφανίζεται ως εθνοσωτήρας», είπε χαρακτηριστικά, 
εξηγώντας: 
Μετά το Πολυτεχνείο και τις μαζικές διαδηλώσεις άρχισαν να φοβούνται όλοι αυτή τη γενικευμένη λαϊκή εξέγερση και με συμφωνία ουσιαστικά από τα πάνω, η χούντα, οι Αμερικανοί, οι Ευρωπαίοι και ο αστικός πολιτικός κόσμος προχώρησαν στην παραχώρηση της εξουσίας στον Καραμανλή.
 Μέσα από τη δικτατορία τα αστικά πολιτικά κόμματα ξεπλύθηκαν και ο Καραμανλής εμφανίστηκε ως εθνάρχης, μπήκαμε στην ΕΟΚ που εμφανίστηκε ως τάχα εγγυητής των λαϊκών ελευθεριών, ιδρύθηκε και το ΠΑΣΟΚ (μια σοσιαλδημοκρατία που δεν υπήρχε πριν σ' αυτήν την έκταση με βάση τα πρότυπα της Ευρώπης) και με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν και να προχωρήσουν σε αλλαγές που είχε συμφέρον το σύστημα και κυρίως να εμποδίσουν τη ριζοσπαστικοποίηση πλατιών λαϊκών μαζών. Ενσωμάτωσαν έτσι λαϊκές δυνάμεις στην αστική πολιτική, εξήγησε ο ομιλητής.
Βέβαια νομιμοποιήθηκε το Κόμμα, καταργήθηκαν οι νόμοι οι προδικτατορικοί, αλλά αυτά, όπως ξεκαθάρισε ο Δ. Γόντικας, τα κατάκτησε το Κόμμα με τη δύναμή του και τη δράση του ιδιαίτερα μέσα στην περίοδο της δικτατορίας και με τις θυσίες του και δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά.
Ακολούθως, επισήμανε ότι σήμερα κρύβεται ο ταξικός χαρακτήρας της αστικής δημοκρατίας, γιατί και η χούντα στήριξε το κεφάλαιο και το ίδιο νήμα ξεδιπλώνει η αστική δημοκρατία, γιατί και σε αυτή, ελευθερία υπάρχει μόνο για το κεφάλαιο και για τα συμφέροντά του. Κάλεσε, δε, τους μαθητές να διαβάσουν την έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής» με τα συμπεράσματα για την περίοδο της δικτατορίας.

Oι εμφάσεις του: 

Viva La Revolucion

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Το σχέδιό μας σε σύγκρουση με το σχέδιο κυβέρνησης - κεφαλαίου:


Υπάρχει λύση και αυτή βρίσκεται έξω από τα όρια αυτού του συστήματος

Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης ήταν το θερμό καλωσόρισμα των συγκεντρωμένων στις κομμουνίστριες Ελένη Λιναρδή, που ήταν ΕΠΟΝίτισσα, και Μαρία Μαλτέζου, κόρη του ηρωικού Γραμματέα της ΟΚΝΕ, Χρήστου Μαλτέζου, ο οποίος δολοφονήθηκε το Νοέμβρη του 1938 στις φυλακές της Κέρκυρας.
Οι συγκεντρωμένοι, ανάμεσα στους οποίους βρέθηκαν και μετανάστες εργάτες, μετά την ομιλία τραγούδησαν αντάρτικα και εργατικά τραγούδια μαζί με το συγκρότημα του Νίκου Θεοδωράκη, στο μουσικό αφιέρωμά του για τα 100χρονα του Κόμματος.
Προετοιμάζοντας την εκδήλωση, που εντάσσεται στην 100ή επέτειο του Κόμματος και στα 50χρονα της ΚΝΕ, οι Οργανώσεις πραγματοποίησαν μια μεγάλη εξόρμηση στους εργαζόμενους και τη νεολαία της περιοχής. Διακινώντας ειδική ανακοίνωση, στολίζοντας την περιοχή με πανό για μαζική συμμετοχή, έφτασε πλατιά το κάλεσμα συστράτευσης που απευθύνει το ΚΚΕ σε χώρους δουλειάς, σχολεία, σχολές κατάρτισης, σπίτια και στέκια νεολαίας.
Με δυνατό ΚΚΕ, εργατικό κίνημα και Κοινωνική Συμμαχία ανοίγουμε το δρόμο για την ανατροπή

Ο Νίκος Αμπατιέλος, μιλώντας στους συγκεντρωμένους, ανέφερε στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, ξεκινώντας από την 100ή επέτειο ίδρυσης του Κόμματος:
«Εμπνεόμαστε, διδασκόμαστε, βγάζουμε πολύτιμα συμπεράσματα για τη σημερινή μας πάλη. Αξιοποιούμε την επεξεργασμένη στρατηγική του Κόμματός μας που είναι καταστάλαγμα όλης αυτής της πορείας, που μας δίνει υπεροχή γιατί ακριβώς απαντά στο ερώτημα αν υπάρχει λύση απέναντι στη σημερινή βαρβαρότητα, αν μπορεί να αλλάξει αυτή και πώς.
Απαντάμε κατηγορηματικά:
Υπάρχει λύση και αυτή βρίσκεται έξω από τα όρια αυτού του συστήματος. Με δυνατό ΚΚΕ, δυνατό εργατικό κίνημα και Κοινωνική Συμμαχία ανοίγουμε το δρόμο για την ανατροπή!
Προϋπόθεση είναι η οικοδόμηση του Κόμματος πρώτα απ' όλα στους μεγάλους χώρους δουλειάς, η ανανέωση των δυνάμεών του με εκατοντάδες νέους και νέες της εργατικής τάξης.
Και εδώ η ΚΝΕ αποτελεί βασικό αιμοδότη του Κόμματος. Το να περάσει σε φάση σημαντικής ανάπτυξης των δυνάμεών της και της κομμουνιστικής διαπαιδαγωγητικής ικανότητάς της αποτελεί αναμφισβήτητα αναπόσπαστο στοιχείο της επαναστατικής συνέχειας του ΚΚΕ και της κομματικής οικοδόμησης. 
Η δουλειά στις πιο νέες ηλικίες, πριν βγουν στην παραγωγή αποκλειστικά, στους χώρους Εκπαίδευσης και μαθητείας, ιδιαίτερα σε ΕΠΑΛ, ΤΕΙ, ΙΕΚ, επαγγελματικές σχολές, ΑΕΝ, στα γυμνάσια, στα λύκεια και τα ΑΕΙ είναι κρίσιμη για τη δουλειά στην εργατική τάξη, στις νέες βάρδιές της.
Το σχέδιό μας σε σύγκρουση με το σχέδιο κυβέρνησης - κεφαλαίου
Από το μουσικό αφιέρωμα
Από το μουσικό αφιέρωμα
Το 2018 είναι σημαντική χρονιά και για το κεφάλαιο, τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες. 
Χρονιά συγκέντρωσης ακόμα περισσότερο των προσπαθειών για το πέρασμα σε καπιταλιστική ανάπτυξη με νέα πεδία και νέα άνοδο της κερδοφορίας τους.
 Είναι χρονιά με νέες προσπάθειες για την περιβόητη γεωστρατηγική αναβάθμιση της θέσης της χώρας στην ευρύτερη περιοχή που δεν αφορά ούτε αναβάθμιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού ούτε και την ειρήνη και τη φιλία συνολικά των λαών της περιοχής.
Αυτές οι επιδιώξεις αλλά και οι στόχοι που εμείς βάζουμε, δεν είναι δύο σχέδια σε παράλληλη πορεία αλλά είναι δύο σχέδια σε σύγκρουση. 
Αυτές οι επιδιώξεις θα γίνουν στο σβέρκο των εργαζομένων, θα δυναμώνει η εκμετάλλευση, θα χτυπιούνται δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αίμα, θα υποθηκεύεται όλο και περισσότερο το μέλλον της νεολαίας, θα φουντώνουν νέοι πολεμικοί κίνδυνοι.
Αυτό σημαίνει ότι είναι κριτήριο για τις δικές μας προσπάθειες να αντιτιθόμαστε με ικανότητα στα σχέδιά τους, να μην τους αφήνουμε σε χλωρό κλαρί, να πρωτοστατούμε για την οργάνωση της πάλης ενάντια σε παλιά και νέα μέτρα, για την ενίσχυση της συλλογικής δράσης για τα σύγχρονα δικαιώματα που σήμερα συνθλίβονται στις μυλόπετρες του καπιταλιστικού κέρδους.
Είναι κριτήριο να προχωράει το δικό μας σχέδιο για να δυναμώνει η αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης, η προοπτική του σοσιαλισμού...
Σε αυτήν την κρίσιμη χρονιά για το κεφάλαιο έχει και το σύστημα τα "πουλέν" του... τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που πριν από λίγες μέρες έκλεισε 3 χρόνια διακυβέρνησης, 3 χρόνια νέων μέτρων και μνημονίων, 3 χρόνια νέων διαψεύσεων. 
Δεν είναι απίθανο το 3ο κεράκι στην τούρτα να το έσβησαν μαζί και οι εκπρόσωποι της εργοδοσίας, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ.
 Υπάρχει συσσωρευμένη πείρα όμως. Ποντάρουν στο να ξεχνάμε ακόμη και τα πιο κοντινά - χρονικά - συμπεράσματα που βγαίνουν. Γι' αυτόν το λόγο κυκλοφορεί ένα αρκετά διαφωτιστικό υλικό του Κόμματος γι' αυτήν την "επέτειο", θυμίζει ο "Ριζοσπάστης" των ημερών τα "έργα και τις ημέρες" αυτών των τριών χρόνων.
Θέλουμε να τονίσουμε τα εξής:
Είναι παρακαταθήκη το γεγονός ότι το ΚΚΕ έγκαιρα - από την πρώτη στιγμή - προειδοποίησε για το χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ. 
Για το γεγονός ότι στο πλαίσιο του εκμεταλλευτικού συστήματος καμία κυβέρνηση, όπως κι αν λέγεται, ό,τι προθέσεις κι αν έχει (κι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε τις καλύτερες), δεν μπορεί να ασκήσει φιλολαϊκή πολιτική.
Είναι παρακαταθήκη η στάση του ΚΚΕ, που δε δέχτηκε ούτε να συμμετάσχει ούτε να στηρίξει καμία αστική κυβέρνηση. Είπε την αλήθεια στο λαό, αν και οι επιλογές του είχαν εκλογικό κόστος για το ίδιο το ΚΚΕ.
Λένε και ξαναλένε κυβερνητικά στελέχη και ο ίδιος ο Τσίπρας ότι "αυτοί" είναι η αριστερά που δε φοβάται να λερώσει τα χέρια της, ότι δε μένει στην άκρη, ότι δίνει μάχη. Το θέμα είναι για ποιους τελικά καθαρίζει και ποιοι είναι οι λεκέδες που αφήνει, ποια τα αποτελέσματα για τον ελληνικό λαό...
Η εργατική - λαϊκή πλειοψηφία να ακουμπήσει στο ΚΚΕ
Αν κάτι δείχνει και η πείρα του προηγούμενου διαστήματος είναι ότι είναι αδίστακτοι, ότι μπορούν να πουν οτιδήποτε για να πείσουν να αποδεχτεί ο λαός τη νέα σφαγή του, να μένει αδρανής. 
Δείχνει ότι περιμένουν πρόθυμοι και "βασιλικότεροι του βασιλέως" στην ουρά άλλα αστικά κόμματα με εμπειρία στην αντιλαϊκή πολιτική, που σήμερα ζητούν περισσότερα μέτρα και αισθάνονται δικαίως να τους έχουν πάρει την μπουκιά από το στόμα.
Το πιο σημαντικό που φάνηκε για μία ακόμα φορά είναι ότι υπάρχει η δύναμη που πρέπει να στηριχτεί η εργατική - λαϊκή πλειοψηφία. Υπάρχει το ΚΚΕ, υπάρχει το ταξικό εργατικό κίνημα.
Αυτές οι γραμμές πρέπει να πυκνώσουν με περισσότερους εργάτες και εργάτριες, νέους και νέες, για να σπάει στην πράξη η σιγή νεκροταφείου. Για να δυναμώνει η εργατική και λαϊκή αντίσταση, να μπαίνουν περισσότερα εμπόδια στην πολιτική τους, να δυναμώνει η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση ανάμεσα σε όσους πλήττονται από αυτήν την πολιτική. 
Και το πιο σημαντικό: Για να ισχυροποιείται η δύναμη εκείνη που μπορεί να κάνει τις ανησυχίες τους πραγματικότητα!
-- Την ώρα που χτυπάνε το δικαίωμα της απεργίας να δυναμώνει η οργάνωση στους χώρους δουλειάς, να μαζικοποιούνται τα σωματεία, οι διαδικασίες τους, να δυναμώνει το ΠΑΜΕ.
-- Την ώρα που ποινικοποιούν μαθητικούς αγώνες να δυναμώνει η συλλογική συζήτηση και δράση των μαθητών για το σχολείο και τη ζωή που τους αξίζουν, ο συντονισμός τους - ακόμα και πανελλαδικός, όπως έγινε σήμερα - η αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται.
-- Την ώρα που συκοφαντούν τους αγώνες της αγροτιάς όχι μόνο να πληθαίνουν τα μπλόκα αλλά και να συγκροτούνται νέοι αγροτικοί σύλλογοι, νέες δυνάμεις να μπαίνουν στον αγώνα και να ενισχύεται η συμμαχία με την εργατική τάξη, ενάντια στα μονοπώλια και την εξουσία τους.
Σε αυτήν την κατεύθυνση καμία προσπάθεια, παρά τις δυσκολίες, αδυναμίες, δεν πάει χαμένη.
Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, η Νεολαία του, είναι εδώ, παραμένουν εδώ και ας έχουν προσπαθήσει με χίλιους τρόπους σε όλη την 100χρονη πορεία του να το ξεγράψουν! 
Είμαστε εδώ παραλαμβάνοντας τη σκυτάλη ενός ολόκληρου αιώνα αγώνων και θυσιών του Κόμματός μας, πιο έτοιμοι και πιο ικανοί να ανταποκριθούμε στις μεγάλες απαιτήσεις που υπάρχουν για τους κομμουνιστές. 
Το ΚΚΕ έχει ξεκάθαρη πρόταση αγώνα, έχει προτάσεις και θέσεις για όλα τα ζητήματα που απασχολούν τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες. Καθένας μετρά στο μεγάλο αγώνα που έχουμε μπροστά μας! Η οργάνωση πολλαπλασιάζει τη δύναμη του καθένα και της καθεμιάς!».

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Απ' την Ιστορία: 17 Νοέμβρη 1973 Πολυτεχνείο!

Είμαστε 'δω και συνεχίζουμε…

,,Οι μνήμες όσων τα ζήσανε μένουν ακόμα ζωντανές!,,
Τρικάκι της ΚΝΕ από την αντιδικτατορική περίοδο
Τρικάκι της ΚΝΕ από την αντιδικτατορική περίοδο
Κόκκινα γαρίφαλα, τραγούδια του Μίκη, Ξυλούρης, κατάληψη στο Πολυτεχνείο, πλακάτ με συνθήματα 
«Εξω αι ΗΠΑ» - «Εξω το ΝΑΤΟ», εργάτες και λαός στο δρόμο, «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία»... 
ΤΑΝΚΣ! 
Νεκροί, συλλήψεις, βασανιστήρια... Η ΚΝΕ, το ΚΚΕ, η Αντι-ΕΦΕΕ... Οι μνήμες όσων τα ζήσανε μένουν ακόμα ζωντανές!
17 Νοέμβρη 1973. Πολυτεχνείο! 
Μια από τις πιο σημαντικές εξελίξεις στα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας, που κηρύχθηκε και εγκαθιδρύθηκε στις 21 Απρίλη του 1967. 
Στο όνομα του «κομμουνιστικού κινδύνου» επιβλήθηκε η πιο ακραία μορφή πολιτικής διαχείρισης του καπιταλισμού, για να μπορέσει το τότε πολιτικό σύστημα να υπερβεί τις αντιθέσεις που υπήρχαν, αλλά και να στηρίξει τις επιδιώξεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην περιοχή. 
Τα χρόνια της επταετίας ο λαός βίωσε δύσκολες καταστάσεις, βλέποντας την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, την αύξηση της τιμής των προϊόντων, την αύξηση της καταστολής του κινήματος, τις συλλήψεις και τους διωγμούς. 
Την ίδια στιγμή, όμως, οι εφοπλιστές και οι βιομήχανοι είδαν τα κέρδη τους να αυξάνονται, με την αγαστή βοήθεια των κυβερνώντων της περιόδου. Οπως ακριβώς και σήμερα, το ίδιο κάνουν και οι συνεχιστές τους, οι χρυσαυγίτες, που από τη μια χτυπούν τους μετανάστες και τους εργάτες και από την άλλη καταθέτουν προτάσεις νόμου για φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών και υμνούν τη χούντα.
Η επιβολή της δικτατορίας βρήκε το ΚΚΕ με διαλυμένες τις Κομματικές του Οργανώσεις και προβλήματα στο Πρόγραμμά του. Η διαπάλη μέσα στο Κόμμα ήταν μεγάλη, πράγμα που αποκρυσταλλώθηκε στη 12η Ολομέλεια της ΚΕ (1968), που οδήγησε στη λύση του κομματικού προβλήματος. Το Κόμμα άρχισε να ανασυγκροτεί τις Κομματικές του Οργανώσεις και πήρε την απόφαση συγκρότησης Κομμουνιστικής Νεολαίας.
Αυτοκόλλητο της ΚΝΕ για το 9ο Συνέδριο του ΚΚΕ (Δεκέμβρης 1973) που κυκλοφόρησε στην Ιταλία
Αυτοκόλλητο της ΚΝΕ για το 9ο Συνέδριο του ΚΚΕ (Δεκέμβρης 1973) που κυκλοφόρησε στην Ιταλία
Το κενό που είχε δημιουργηθεί από την αυτοδιάλυση της ΟΚΝΕ το 1943, αναπληρώθηκε με την ίδρυση της ΚΝΕ το 1968. 
Η ύπαρξη επαναστατικής οργάνωσης νεολαίας, υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ, είναι απαραίτητη σε όλες τις συνθήκες, καθώς καμία άλλη νεολαιίστικη οργάνωση, όσο μαζική και ριζοσπαστική κι αν είναι, δεν μπορεί να την αντικαταστήσει, να υποκαταστήσει το ρόλο της1. Παράλληλα, ξεκίνησε τότε και η έκδοση του παράνομου «Οδηγητή».
Η συμβολή της ΚΝΕ στην οργάνωση της αντιδικτατορικής πάλης ήταν σημαντική. 
Με πρωτοβουλία της συγκροτήθηκε η Αντιδικτατορική ΕΦΕΕ (Αντι-ΕΦΕΕ) και η Μαθητική Οργάνωση Δημοκρατικής Νεολαίας (ΜΟΔΝΕ), ως ανάγκη ανάπτυξης αγωνιστικής δραστηριότητας μέσα στους χώρους εκπαίδευσης. 
Αυτές οι οργανώσεις προέκυψαν και από την ανάπτυξη αντιδικτατορικών διαθέσεων στους ίδιους τους νέους, την πάλη γενικά για την ελευθερία και την υπεράσπιση των συνδικαλιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων τους. 
Η δράση της ΚΝΕ επεκτεινόταν στους χώρους δουλειάς, στις συνοικίες, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, αλλά και στο εξωτερικό. Τα μέλη της ΚΝΕ διακινούσαν τον κομματικό Τύπο, προκηρύξεις, πετούσαν τρικ, έγραφαν συνθήματα στους τοίχους, κολλούσαν αφίσες και κρεμούσαν πανό ενάντια στη δικτατορία.
Η χούντα πήρε μέτρα, προκειμένου να καταστείλει ή έστω να περιορίσει τη δράση του φοιτητικού κινήματος. Στην αρχή προσπάθησε να το προσεταιριστεί, αλλά δεν τα κατάφερε. Ετσι, προχώρησε στην αναστολή της λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων, έβαλε εγκάθετους στα διοικητικά συμβούλια, ανέβαλε συνεχώς τις εκλογές παρά την εντολή του Πρωτοδικείου. Απέλυσε δημοκρατικούς καθηγητές, επέβαλε το θεσμό του κυβερνητικού επιτρόπου, ενεργοποίησε τα πειθαρχικά συμβούλια, απέβαλε φοιτητές που δεν υποτάσσονταν, διακόπτοντας ακόμη και την αναβολή στράτευσής τους.
Η πάλη των φοιτητών άρχισε να γίνεται πιο μαζική και να κλιμακώνεται. Το 1972 άρχισε η συγκρότηση φοιτητικών επιτροπών αγώνα, ως ώριμη ανάγκη να πάρουν οι ίδιοι οι φοιτητές την υπόθεση της οργάνωσης του αγώνα στα χέρια τους. 
Δημιουργήθηκαν τοπικοί επαρχιακοί φοιτητικοί σύλλογοι, με βάση τον τόπο καταγωγής, όπου αποτέλεσαν χώρους ζύμωσης και συσπείρωσης φοιτητών. 
Το πάγιο αίτημα των φοιτητών για ελεύθερες εκλογές εμπλουτίστηκε με αιτήματα που έδιναν κατεύθυνση πολιτικοποίησης και κλιμάκωσης του αγώνα. 
Δύο επιπλέον μέτρα που προσπάθησε να υλοποιήσει η χούντα ήταν η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, με το τότε γνωστό ξενόγλωσσο ινστιτούτο, αλλά και το Διάταγμα που επέβαλε τη διακοπή στράτευσης και τη βίαιη επιστράτευση φοιτητών. Και τα δύο βρήκαν απέναντι τους φοιτητές που διοργάνωσαν κινητοποιήσεις.
Σταθμός στη δράση του νεολαιίστικου κινήματος ήταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου, γεγονός που δεν θα μπορούσε να έχει τόσο μεγάλη δυναμική, αν απουσίαζε το εργατικό - λαϊκό κίνημα. 
Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο τόσο στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, όσο και στην κινητοποίηση λαού και νεολαίας στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις. 
Συμμετείχαν δραστήρια και έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην οργάνωση της κατάληψης και με ισχυρές δυνάμεις, συμβάλλοντας στην αντιιμπεριαλιστική αντιδικτατορική γραμμή πάλης που διαμορφώθηκε. Οσο κι αν προσπαθούν διάφοροι κονδυλοφόροι και μη να συκοφαντήσουν τη στάση του Κόμματος και της ΚΝΕ, ως μόνο στόχο έχουν να πλήξουν το κύρος τους. Τα γεγονότα τους διαψεύδουν.
Το πρωί της Τετάρτης 14ης Νοέμβρη 1973 φοιτητές συγκεντρώνονται στο Πολυτεχνείο, για να πραγματοποιηθούν γενικές συνελεύσεις και εκλογή εφορευτικών επιτροπών για ελεύθερες εκλογές. 
Το απόγευμα ξεκινάει η κατάληψη του Πολυτεχνείου. Δημιουργείται και ο πρώτος πομπός, έπειτα από απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής, η οποία είναι υπεύθυνη και για τη συλλογή προμηθειών. Χιλιάδες κόσμος έχει συγκεντρωθεί έξω από το Πολυτεχνείο. 
Από τις μαρτυρίες που υπάρχουν, η αλληλεγγύη του κόσμου ήταν μεγάλη, στην προσφορά τροφίμων, φαρμάκων και τσιγάρων και τις τρεις μέρες. Την επομένη μέρα, η ΚΟΑ (Κομματική Οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ) απευθύνει κάλεσμα στους εργαζόμενους και τη νεολαία για συμπαράσταση και αγωνιστική κινητοποίηση. 
Γυναίκες, άντρες, μαθητές, φοιτητές ακόμη κι από την Πάτρα βρίσκονται στο Πολυτεχνείο. Την Παρασκευή 15 Νοέμβρη, έπειτα από τη συνεδρίαση της Συντονιστικής Επιτροπής ο χαρακτήρας της κινητοποίησης προσδιορίζεται ως αντιφασιστικός - αντιιμπεριαλιστικός και απαιτείται η πτώση της χούντας και η εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας.
Ολες τις μέρες της κατάληψης, η αστυνομία προσπαθεί να επέμβει στις συγκεντρώσεις που πραγματοποιούνται, ρίχνοντας ακόμη και στο ψαχνό. Γίνονται συλλήψεις και οι συγκρούσεις γενικεύονται. Ο αριθμός των νεκρών του Πολυτεχνείου και των τραυματιών δεν έχει εξακριβωθεί ακόμα και σήμερα.
Η απόφαση του Παπαδόπουλου για επέμβαση του στρατού θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο «Κεραυνός». Τα τανκς έχουν αρχίσει να κυκλώνουν το Πολυτεχνείο. 
Οι φοιτητές φωνάζουν στους φαντάρους να μην πυροβολήσουν, φωνάζουν ότι ο στρατός είναι λαϊκός, ότι είναι αδέρφια τους. Κάποιοι φαντάροι σε αυτό το κάλεσμα πειθάρχησαν και δεν ρίξαν, όπως άλλοι. Στις 3.00, έπειτα από εντολή, το τανκ πέφτει στην πύλη του Πολυτεχνείου. Αστυνομικοί και στρατός μπαίνουν στο χώρο, χτυπούν και συλλαμβάνουν φοιτητές. Κάποιοι κατάφεραν να διαφύγουν και με τη βοήθεια των φαντάρων. Για μέρες οι συλλήψεις συνεχίζονται.
Σήμερα, κάθε νέος μπορεί να εμπνευστεί από τον αγώνα της νεολαίας την περίοδο της επταετίας και την εξέγερση του Πολυτεχνείου, να αντλήσει διδάγματα από τη δράση της. Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις της νεολαίας, των μαθητών και των φοιτητών, αποδεικνύουν ότι η νέα γενιά δίνει το δυναμικό «παρών» στην οργάνωση της πάλης ενάντια στους σημερινούς εκμεταλλευτές και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που ως γνήσια συνεχιστής των προηγούμενων κυβερνήσεων, παίρνει αντιλαϊκά μέτρα σε βάρος της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. 
Δείχνει ότι η οργάνωση του αγώνα, η γνώση για το τι παλεύουμε, μπορεί να μας κάνει πιο δυνατούς, ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, που είναι η αστική τάξη, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και οι κυβερνήσεις που τους υπηρετούν. 
Σήμερα η ΚΝΕ είναι εδώ, στο πλάι του Κόμματος, παλεύοντας για να κατακτήσει ο λαός την εξουσία και να γίνει ο κυρίαρχος του πλούτου του!
Υποσημείωση:

Δες Ακόμα:Οι κομμουνιστές ήταν εκεί!
30 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ο Ν. Κυριακίδης, στέλεχος τότε της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ θυμάται...  
Φ.




Δες Περισσότερα Εδώ

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

KNE:,,Ευδοκίμησες σε καρδιές και μυαλά Aνυπότακτα,,



Για τις ανάγκες της ημέρας...
Φωτογραφία του Ρωμύλος Αυδής.

Σαραντάρισες……

Σαραντάρισες,
Κι όταν τα εκατοστίσεις, 
όταν τα χιλιάσεις
Δεν θα υπάρχει τίποτα από μένα…
Χώμα αφράτο και καρπερό
οι ιδέες που μου χάρισες απλόχερα,
τις έσπειρα αφειδώλευτα
γύρω μας κι αυτές κάρπισαν
σε μυαλά και καρδιές
νεανικές και γέρικες,
γέρικες καρδιές με χτύπο
μικρού παιδιού,
σε πείσμα πολλών..


Καθαροκουτελάτη μου

διάβηκες δρόμους δύσβατους

παράνομους και νόμιμους….
Εσύ,
μακρινή θυγατέρα του Οχτώβρη
που συγκλόνισε τον κόσμο,
εγγόνα κόκκινη της Κομσομόλ,
Εσύ, τρυφερή
αλλά κι αμείλιχτα σκληρή
με τους εχτρούς της νεολαίας,
διαδέχτηκες τη μυθική ΟΚΝΕ,
επάξια…
και τιμημένα διαφύλαξες
ΟΛΗ της την κληρονομιά.

Σαραντάρισες;…ποιος το λέει αυτό;

Άλλα εφτά πρέπει να σου προσθέσουν,
Εφτά χρόνους απ’ το 68
και δώθε, μέχρι τη μέρα που
χωρίς τυμπανοκρουσίες και πανηγύρια
αλαζονικά, άπλωσες τις σημαίες
και τα σφυροδρέπανά σου σ’ όλη
την Ελλάδα, σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Άλλα εφτά χρόνια πρέπει να σου δώσουν,
το δικαιούνται οι βασανισμένοι σου
ήρωες,
στα μπουντρούμια, τις φυλακές, τις εξορίες
κρυφά σε σπίτια, έκανες χιλιάδες προφεστιβαλικές
κάθε σημάδι στο κορμί των ηρώων σου
κι ένα πανηγύρι, μια νίκη.
Πότισαν οι ΗΡΩΕΣ σου με αίμα
τοίχους, γυμνά πατώματα, στρώματα,
αίμα τιμής κι αξιοπρέπειας.
Κάθε σταγόνα, κάθε πληγή
κι ένα Φεστιβάλ.
κρυφά σε σπίτια, μας μάζευε ο παράνομος ΥΜΝΟΣ σου,
κρυφά διαβάζαμε την ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ
και του ΟΔΗΓΗΤΗ είχαμε μάθει όλους τους στίχους
και τους απαγγέλαμε.
Κάθε μέρα κι ένα Φεστιβάλ.
Τράφηκες με όλη τη σοφία του Μαρξ ΄
και του Ένγκελς,
του Βλαδίμηρου τη σιγουριά,
των μπολσεβίκων του Ιωσήφ
τους δύσκολους χειμώνες
της πολιορκίας, ζήλεψες
εσύ, τις δάφνες.
Ευδοκίμησες σε καρδιές και μυαλά
ανυπότακτα.
Αναπτύσσεσαι γοργά και
θα μακροημερεύσεις,
θα εμπνέεις,
θα καθοδηγείς,
μέχρι τη μέρα
που η φτωχολογιά θα πάρει
αυτό που της ανήκει.
Αλλά, ΕΣΥ δεν θα
σταματήσεις ούτε για ένα λεπτό,
μέχρις ότου κι ο τελευταίος
εργάτης
ξυπνήσει ένα πρωί
χωρίς αλυσίδες,
χωρίς δεσμά..
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΉ ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ,
Σ’ αγαπώ με πάθος.

Α.Ρ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ το 1968
Ιδρύεται η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, η ΚΝΕ. 
Ήταν η πρώτη φορά μετά το 1943, χρονιά αυτοδιάλυσης της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) ώστε να δημιουργηθεί η ΕΠΟΝ, όπου συγκροτούνταν Οργάνωση με μαρξιστικά - λενινιστικά χαρακτηριστικά, με σκοπό να προωθεί την πολιτική του ΚΚΕ στη νεολαία, πρωταρχικά την εργατική και να διαπαιδαγωγεί τα πιο πρωτοποριακά τμήματα των νέων γενεών στις αρχές της ταξικής πάλης.

Ακούστε την πρώτη εξάδα απο τα 12 συνολικά τραγούδια.
Ενα ανεκτίμητο ντοκουμέντο για την ακατάπαυστη και πολύμορφη πάλη της ΚΝΕ ενάντια στη χούντα του 1967-'74,

Στις 5/9/1973, δυόμισι μήνες πριν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο ραδιοφωνικός σταθμός «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ» μετέδωσε 12 επαναστατικά τραγούδια που έγραψαν, μελοποίησαν και τραγουδούσαν νεολαίοι αγωνιστές της ΚΝΕ, ενάντια στη δικτατορία.
Η «ταινία» βγήκε από την αλυσοδεμένη Ελλάδα κι έφτασε με χίλιους κόπους και προφυλάξεις στην έδρα του ραδιοσταθμού, απ' όπου και αναμεταδόθηκε.
«Οι νέοι αγωνιστές της ΚΝΕ είναι από τους πιο φυσικούς και γνήσιους κληρονόμους των ηρωικότερων και των ιερότερων μαζί αγωνιστικών παραδόσεων αυτού του λαού.





Ω νεκρά παλικάρια, παιδιά του λαού 
που το αίμα σας στάζει στις πέτρες του βουνού 
σηκωθείτε κι αρπάξτε τουφέκι ξανά 
χαίρε ω χαίρε χρυσή λευτεριά 

Περπατά και βροντά και τα σκότη σκορπά 
η κομμουνιστική νεολαία 
των ανόμων εχθρός και του κόσμου φρουρός 
δυνατή, ενωμένη κι ωραία 
Κόκκινος ήλιος γαρούφαλο στο πέτο μου 
σπίτι και φίλος το κόμμα της δουλιάς 
Κόκκινος ήλιος γαλάζιο το κασκέτο μου 
σύντροφος ίσκιος η μάνα εργατιά 

Απ' την Πίνδο στη Γκιώνα και τον Αξιό 
το ποτάμι θα πνίξει το μαύρο φασισμό 
μεγαλώνει το δέντρο κι απλώνει κλαριά 
στην απέραντη γη την πλατιά 

Περπατά... 

Θ' ανταμώσουμε αδέρφια μια μέρα ξανά 
σε μια νέα Ελλάδα σε πόλεις και χωριά 
οικοδόμοι κι εργάτες της νέας ζωής 
χέρι χέρι της γης οι λαοί

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...