Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Για τη Ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Για τη Ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30 Απριλίου, 2026

Ναι είμαι επιστήμονας.. Δεν ζω, επιβιώνω, κυλιέμαι ανάμεσα σε εκβιασμούς κι αδιέξοδα...






Κυκλοθυμικός
16 ώρ. ·

Πέρασες όλα τα παιδικά χρόνια και την εφηβεία μπροστά από ένα βιβλίο, έπαιρνες βαθιές ανάσες ανάμεσα από φροντιστήρια και δραστηριότητες. 
Τα βιογραφικά σου έλεγαν πρέπει να χτίζονται από την αρχή της ζωής σου. Ίσως τελικά να μην είναι και ζωή, να είναι μόνο βιογραφικό. Δεν ήξερες ακόμα ποιος είσαι, μάθαινες όμως ποιος θέλει η κοινωνία να είσαι. Πρώτα να έχεις βούλες σε σειρά και μετά επιθυμίες.
 Πόσα ζεστά ανοιξιάτικα απογεύματα αφιέρωσες σε ένα διαγώνισμα, σε εξετάσεις, σε επαναλήψεις, ενώ άκουγες τις φωνές από τα άλλα παιδιά να παίζουν στα προαύλια των εκκλησιών και των σχολείων; 
Πόσες στιγμές παράδωσες σαν όπλα στην Βάρκιζα πάνω σε έναν βωμό από μεγαλόστομες υποσχέσεις; Καλή ζωή, πολλά ταξίδια, κοινωνική αναγνώριση, ταξική άνοδο.
Κι ύστερα τα πανεπιστήμια, τα μεταπτυχιακά, η συλλογή πτυχίων και κάδρων. Στα καλύτερα χρόνια της ζωής σου, εκεί που το σώμα σου και το μυαλό σου πιάνουν το πικ εσύ να χάνεις εκδρομές, ταξίδια, συναυλίες, θέατρα, ραντεβού, βόλτες, βουτιές, ποδηλατάδες για να μια αναρρίχηση βαθμών, μια πλουσιότερη βιβλιογραφία, μια ακόμα διόρθωση της πτυχιακής, μια επανεξέταση των δεδομένων του εργαστηρίου, ένα ατέλειωτο κυνήγι θησαυρού για περισσότερες και καλύτερες σημειώσεις. 
Άλλες φορές παράλληλα με μεροκάματα, με ξενύχτια, με εκμετάλλευση από γραφικά αφεντικά, σε δουλειές άσχετες που σου ρουφούσαν την ψυχή, σε δουλειές σχετικές, που δεν έδιναν ένα ευρώ πίσω «για να μάθεις», «για να αποκτήσεις εμπειρία», «για να κάνεις κύκλο γνωριμιών».
Κι άλλες φορές που έφυγες κι έξω για πιο ποιοτικές κι εξειδικευμένες σπουδές, για πιο πλούσια επαγγελματική εμπειρία σε νέες ιδέες, σύγχρονες μονάδες, καλύτερες τεχνολογίες, πιο καταρτισμένους συναδέλφους. 
Και μόνο εσύ ξέρεις τι μοναξιά έφαγες, τι ρατσισμό κατάπιες, πόσο σου έλειπαν αυτοί κι αυτά που αγαπούσες, πόσα βράδια σου έκανε παρέα μόνο μια κλήση στο Skype, μια εξάδα από μπύρες, ένα τσαλακωμένο βιβλίο. 
Μόνο εσύ ξέρεις πόσο πολύ κουράστηκες για να καταξιωθείς εκεί που ήσουν πάντα ο ξένος, σε μια γλώσσα που μπορεί να σου έπιανε σα φαρυγγίτιδα τον λαιμό, σε μια κουλτούρα που μπορεί να μη σου ταίριαζε, να παλεύεις να αφομοιωθείς με το ζόρι, να ξαπλώσεις στο κρεβάτι του Προκρούστη να κόψεις κάτι από την ψυχή σου, να τραβήξεις κάτι από την καρδιά σου. 
Να μην θες να κάνεις παιδιά γιατί δεν τα θες να σου να πάνε στα ξένα σχολεία, να μοιάζουν σε αυτούς, να μη μπορείς να τους πεις «σ’ αγαπώ» στη γλώσσα σου, να μην καταλαβαίνουν τον Θεοδωράκη και τον Χατζιδάκι. 
Να βιώνεις σχέσεις και χωρισμούς από απόσταση, συμβατικές φιλίες και παγωμένα ραντεβού με ανθρώπους που σε κανονικές συνθήκες δε θα έλεγες καν καλημέρα, να συγκατοικείς με τυχαίους ξένους, να βρίσκεις ξερατά τους στο μπάνιο, να σου λείπει το φαγητό σου από το ψυγείο. 
Να κλαις γοερά μέσα σου και να απαντάς στους γονείς σου «όλα καλά» κι αυτοί να καμαρώνουν στα καφενεία για το τι ωραία που είναι έξω και τι ευτυχισμένα που ζούνε τα παιδιά τους που έφυγαν και σώθηκαν.
Και να γυρίζεις πίσω στην Ιθάκη σου. 
Γιατί όσο κι αν δε μπορείτε να το καταλάβετε κάποιοι οι άνθρωποι είναι πιο σημαντικοί από το νούμερο που θα γράφει το app της τράπεζας όταν ανοίγεις το κινητό, γιατί μια καλημέρα αν είναι από την καρδιά ενός σημαντικού άλλου είναι η πραγματική ποιότητα ζωής κι όχι οι φωτογραφίες που θα ανεβάσεις στο Instagram από το κάθε τουριστικό φέρετρο που πήγες ή κάθε γκουρμέ φούσκα που έφαγες από τον κάθε ριαλιτζί μάγειρα για να φλεξάρεις την βλαχογκλαμουριά σου, γιατί το να είσαι κάπου που μπορείς να μιλάς τη γλώσσα σου και να καταλαβαίνουν την κουλτούρα σου είναι οξυγόνο, γιατί αν θεωρείς ότι η κουλτούρα σου έχει μόνο στραβά κι οι κουλτούρες των ισχυρών είναι διαμάντι 24 καρατίων, είσαι ραγιάς κι απόγονος ραγιάδων, γιατί αν θεωρείτε ότι στην Ελλάδα έχουμε τον κακό καπιταλισμό ενώ στη Δύση έχουν τον καλό καπιταλισμό και μου το παίζετε κι Αριστεροί είστε πολιτικά αναλφάβητοι. 
Στην Ελλάδα της κρίσης άρχισε να ξυπνάει η ταξική μου συνείδηση, στην Αμερική και στην Αγγλία έβγαλε ρίζες, εκεί δικαιώθηκε ο Μαρξ μέσα μου, εκεί κατέρρευσαν όλα τα αφηγήματά τους.
Κι ενώ έχεις μια ζωή θυσιασμένη σαν τομάρι λιονταριού στην είσοδο του γραφείο σου, τα νιάτα σου καρφωμένα σαν τον Χριστό πάνω σε τοίχους βλέπεις τα χρόνια του θερισμού που σου έταξαν να είναι φτωχά κι άδεια, να σου γελάνε πίσω ειρωνικά. 
Βλέπεις να έρχεται ένα ακόμα καλοκαίρι και να ξέρεις ότι δε θα πας διακοπές, όπως δεν πήγες και πέρσι και πρόπερσι, όπως δε θα πας και του χρόνου και του παραχρόνου. 
Ότι ίσως αναγκαστείς καμιά εβδομάδα να φορτωθείς στους δικούς σου για να γλιτώσεις τίποτα από την ΔΕΗ, να βλέπεις τα ρούχα και τα παπούτσια σου σκισμένα και να μην έχεις να πάρεις άλλα, να φοράς τα ίδια ρούχα 5 χρόνια, να ντρέπεσαι που τα φοράς, να πληρώνεις τον λογαριασμό του φυσικού αερίου σε δόσεις, να πρέπει να διαλέξεις ποια επίσκεψη στο σουπερμάρκετ θα αποφύγεις, να δουλεύεις 10 και 12 ώρες την ημέρα, κάποιες φορές σπαστό, να φεύγεις από το σπίτι στις 9 το πρωί να γυρίζεις στις 8.30 το βράδυ, να κάνεις και δεύτερη δουλειά και τρίτη, να ψάχνεις μια ακόμα συνεργασία, μια ακόμα πηγή εσόδων, 50% σου τα παίρνει το κράτος με τη μία κι από τα εναπομείναντα άλλο 24% με τον ΦΠΑ.
 Και να ξέρεις ότι αν σου συμβεί κάτι δεν υπάρχει πια δημόσιο νοσοκομείο, όταν γεράσεις δε θα πάρεις σύνταξη. 
Να είσαι λέει με μπλοκάκι, μια άλλη μορφή ευέλικτης εργασίας, ανασφάλιστη κι απλήρωτη εργασία, να είσαι ο μαλάκας της υπόθεσης δηλαδή, να είσαι ένας «κρυφός» υπάλληλος ή να συντηρείς ένα γραφείο με τα δόντια και να σε βρίζουν οι συστημικοί ότι φοροδιαφεύγεις και να σε τιμωρούν με εξτρά φόρους, τι να κάνεις; Θα δουλέψεις και τα Σάββατα και την αργία και τον Αύγουστο.
Να ξέρεις ότι και να θες να κάνεις οικογένεια δε μπορείς, δε γίνεται, δε βγαίνει. Προφανώς να προστατέψουμε το δικαίωμα της έκτρωσης, αλλά μην πατάμε τη μπανανόφλουδα της Ακροδεξιάς, αυτά δε θα έπρεπε καν να τα συζητάμε, είναι αυτονόητα, αδιαπραγμάτευτα. Θα μιλήσουμε για το δικαίωμα της οικογένειας; 
Να έχεις τον γαμημένο χρόνο και τα γαμημένα λεφτά και τις παροχές να κάνεις οικογένεια, αν το θες. 
Δεν ασχολείται με αυτά όμως κανείς, ούτε η Αριστερά, μόνο ατομικά δικαιώματα. Η κοινότητα πέθανε, ζήτω το άτομο. Εξαφανιζόμαστε λέει. Μα η πληθυσμιακή συρρίκνωση είναι η τελευταία κραυγή του λαού που τον έχεις πετάξει σε ένα καζάνι και τον βράζεις για να του πάρεις και την τελευταία σταγόνα λίπους. Είναι η μόνη του –μάταιη- εκδίκηση απέναντι στους δυνάστες του.
 
Ναι είμαι επιστήμονας, δεν είμαι ούτε αγρότης ούτε οικοδόμος ούτε ο τυπικός εργάτης της αφίσας του ΚΚΕ. Είμαι όμως προλετάριος. Δεν έχω καμία προοπτική ταξικής ανόδου, δεν έχω καμία πιο ευνοϊκή συνδιαλλαγή με την αστική τάξη. 
Είμαι προϊόν μιας φρικτής εκμετάλλευσης που ξεκίνησε από την παιδική μου ηλικία, τα προσόντα μου είναι κιμάς στη κρεατομηχανή του κέρδους τους.
 Δεν ζω, επιβιώνω, κυλιέμαι ανάμεσα σε εκβιασμούς κι αδιέξοδα. 
Υποφέρω, φοβάμαι, ματαιώνομαι, ντρέπομαι, έχω κουραστεί
Δε με ενδιαφέρει αν θα αλλάξει η κυβέρνηση. Δε με ενδιαφέρει αν θα μου κόψει κάποιο επίδομα ή θα μου κάνει μια καλύτερη φορολογική ρύθμιση ο Μητσοτάκης, ο Ανδρουλάκης ή ο Τσίπρας. 
Θέλω να αλλάξει ο κόσμος, θέλω αξιοκρατικά το μερίδιο από τον πλούτο που παράγω και τις υπηρεσίες που προσφέρω. Το ίδιο θέλω και για τους άλλους επιστήμονες, για τους πελάτες μου, για τους φίλους μου, για όλους τους κλάδους που ματώνουν μαζί μου, ανεξαρτήτως καταγωγής, σπουδών, φύλου, σεξουαλικότητας, θρησκείας.
Είμαι επιστήμονας κι είμαι προλετάριος κι ονειρεύομαι έναν κόσμο που η επιστήμη δε θα είναι όπλο στην φαρέτρα τους, αλλά το όχημα του ανθρώπου για έναν καλύτερο και δικαιότερο κόσμο.

19 Νοεμβρίου, 2025

Τόσο ξεδιάντροπα το είπαν: Να πεθάνουμε λέει, για να μοιράσουν τα πετρέλαια και τα φυσικά αέρια...

Από Κυκλοθυμικός 2 ώρ. ·

Γεννήθηκες στην ρωγμή του χρόνου, 1990, στο «τέλος της ιστορίας», τότε που η επανάσταση δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μόνο ερείπια ενός μισογκρεμισμένου τοίχους, τότε που η ελευθερία –της αγοράς- είχε νικήσει, τότε που τέλειωνε οριστικά η τριλογία των παγκόσμιων πολέμων (πρώτος, δεύτερος, ψυχρός), στην εποχή των μεγάλων υποσχέσεων.
 Ποτέ στην ιστορία του ο άνθρωπος δεν ήταν τόσο σίγουρος ότι βρήκε το κλειδί της ευτυχίας, ποτέ δε μπούκωσε με περισσότερες υποσχέσεις κι ελπίδες. 
Υποσχέσεις πάνω στα ράφια των σουπερμάρκετ, στις διαφημίσεις πίτσας, στα πρώτα παγκοσμιοποιημένα σήριαλ, στις κάννες των όπλων, στους δείκτες των χρηματιστηρίων, στα σύνορα που άνοιγαν, στις υπογραφές των διευρυμένων ενώσεων. 
Έγραφε η τσούλα η ιστορία πως ξοφλήσαμε. Τα μαρξιστικά βιβλία σκονίζονται στις βιβλιοθήκες και τα τραπεζάκια γεμίζουν με τα περιοδικά του Κωστόπουλου.

Για 18 χρόνια δεν ήμασταν παιδιά κι έφηβοι, αλλά παράλληλα πρότζεκτ έτοιμα να μονομαχήσουν, ήμασταν άλογα κούρσας που τα προετοίμαζαν για τις πιο σκληρές αρένες, τα σχολεία δεν ήταν παρά γυμναστήρια ιπποδρόμου. 
Ξεκοιλιασμένα στα παιδικά μας δωμάτια τα παιχνίδια, τα απογεύματα πέθαιναν στα μπαλκόνια μας χωρίς μια κλωτσιά στη μπάλα, χωρίς ένα ραβασάκι στο κορίτσι, χωρίς ένα κυνηγητό στην αλάνα, τα πολυδιαφημισμένα καλύτερα μας χρόνια ήταν μόνο βιομηχανικά απόβλητα και τοξικοί ρύποι, ανοιχτές πληγές. Διάβασμα, φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, δεξιότητες, ξανά διάβασμα, εξετάσεις, διαγωνίσματα, άγχος, κλάματα, φορτωμένες τσάντες. 
Εκκολαπτήρια γιάπηδων τα σπίτια μας, η ενήλικη ζωή που θα ερχόταν ήταν η εταιρική στοχοθεσία για διεύρυνση κερδών κι ανάπτυξη του ζωτικού χώρου μέσω της κοινωνικής κινητικότητας.
Εμείς δε θα δουλεύαμε όσο οι γονείς κι οι παππούδες μας, δε θα υποφέραμε τόσο, μα πριν προλάβουμε να ονειρευτούμε, μας έχωναν ξανά το κεφάλι μέσα στο νερό.

Και γίναμε ενήλικες και μπήκαμε στα πανεπιστήμια, στα μεταπτυχιακά και στα προγράμματα. Στο πρώτο έτος ένας μπάτσος μας σκότωσε τον Αλέξη. Μας καθησύχαζαν πως το περιστατικό ήταν μεμονωμένο, μα το τραύμα ήταν διαμπερές, είχε περάσει και τα δικά μας σώματα, αγγίζαμε το αίμα, το νιώθαμε στο στόμα μας.

Κι ύστερα ήρθαν τα μνημόνια. Δεν είχαμε προλάβει να τελειώσουμε τις σχολές. Όλα τα μεγάλα λόγια που μας υπόσχονταν τα έτρωγαν οι δαγκάνες από τα σκουπιδιάρικα, όλες μας οι θυσίες ξάπλωναν τεμαχισμένες στις χωματερές. Φταίγαμε, μας είπαν. 
Ήμασταν τεμπέληδες και γουρούνια, κλέβαμε και τρώγαμε μαζί, ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητες μας.
 Γεννήθηκες Έλληνας θες θέρμανση, διακοπές και σπίτι; Πού ακούστηκε; Ο Ελβετός τι να ζητήσει δηλαδή; 
Έσωσαν τουλάχιστον τις τράπεζές τους κι ύστερα μας τιμωρούσαν για 10 χρόνια για παραδειγματισμό, να μας μαστιγώνουν να ακούνε τα ουρλιαχτά μας οι άλλοι Ευρωπαίοι και να παραμένουν καλά παιδάκια, να βγάζουν τον σκασμό να μην έρθει κι η σειρά τους.

Βγήκαμε σαν τρομαγμένα παιδιά από τις σχολές μας και συναντήσαμε υποκατώτατους μισθούς, διαλυμένα νοσοκομείο, ξεπουλημένο εθνικό πλούτο, σκισμένα εργασιακά δικαιώματα, φασίστες να γυρίζουν στους δρόμους και να σκοτώνουν αδέρφια μας, ρημαγμένη αγορά εργασίας, ανεργία, φοροληστείες και χαράτσια, αστέγους, μισθούς που καταβάλλονταν αν κι εφόσον, ένα κίνημα ξεπουλημένο από την πρώτη φορά Αριστερά. 
Οι παρέες μας διαλύθηκαν, άλλος στην Αμερική, άλλος στην Αγγλία, άλλος στην Σλοβακία, άλλος στην Τσεχία, άλλος στην Γερμανία, άλλος στην Σουηδία, άλλος στα καράβια.
Και μόνο μιαν ερώτηση ακούνε όλη την ώρα
Αν θα γυρίσουν κάποτε ή τώρα
Παγώνει τότε η φωνή και η στιγμή που ζούμε
Μέχρι να βγει απ' το στόμα το θα δούμε

Κι ύστερα η πανδημία. Τα νιάτα μας κλειδώθηκαν μέσα σε λίγα τετραγωνικά μέτρα. 
Τα λεφτά για νοσοκομεία και ΜΜΜ φαγώθηκαν, οι νεκροί αυξάνονταν, αλλά ήμασταν καλύτερα από το Βέλγιο, για λίγο, μετά δεν ήμασταν καλύτερα από κανέναν. 
Ο ιός περνούσε όταν ήταν να πάμε στις δουλειές μας κι όταν έρχονταν οι τουρίστες κι εμφανιζόταν ξανά όταν γυρίζαμε σπίτι, όταν θέλαμε να δούμε τον άνθρωπό μας, όταν θέλαμε να χαιρετίσουμε τους γονείς μας. 
Στα περιφερειακά νοσοκομεία δε σώθηκε κανείς, δεν έβαλαν ούτε ένα λεωφορείο παραπάνω, οι διάδρομοι έγιναν εντατικές κι η αστυνομία γύριζε στους δρόμους να σπάσει στο ξύλο όποιον έβγαινε να πάρει μια ανάσα. Όσοι δεν χάθηκαν από τον ιό, χάθηκαν από την ψέκα. Βυθίστηκε ο κόσμος στο σκοτάδι, τυφλώθηκε.

Τέλειωσε κι η πανδημία κι ήρθε η ώρα να πληρώσουμε τα σπασμένα. 
Η μια κρίση ενωνόταν με την άλλη από το 2008 σε ένα ιδιότυπο γαϊτανάκι γύρω από το λαιμό μας. 
Τώρα πληθωρισμός, καρτέλ και φτώχεια. 
Τώρα που η πραγματική ανάπτυξη παγώνει, ο πλούτος συγκεντρώνεται πιο άπληστα, πιο γρήγορα, πιο βίαια σε δέκα τσέπες και για εμάς δε μένει ψίχουλο, τώρα οι ανταγωνισμοί κορυφώνονται, η Αμερική έχει ισχυρούς εχθρούς κι ο θρόνος της έχει πιτσικάρει.
Είδαμε νέους πολέμους, είδαμε νέα προσφυγιά, είδαμε εμφυλίους, είδαμε απειλές για πυρηνικά ολοκαυτώματα, είδαμε και βλέπουμε σε live εικόνα την γενοκτονία και το πετσόκομμα ενός ολόκληρου λαού. 

Η μια χώρα μετά την άλλη είτε βυθίζεται στο χάος του πολέμου είτε μεταφέρεται –με δημοκρατικές διαδικασίες βεβαίως βεβαίως- στο νεοφασιστικό τόξο.

Κι έρχονται αυτοί που όταν ήμασταν παιδιά μας προετοίμαζαν για άλογα κούρσας, που όταν γίναμε φοιτητές μας σκότωσαν το μέλλον, που όταν βγήκαμε στην δουλειά μας έστειλαν στο εξωτερικό και μας έκαναν σκλάβους σε σύγχρονες φάμπρικες, που όταν τριανταρίσαμε μας πέταξαν σε μια φτώχεια που δεν τελειώνει, σε μια πείνα που απλώνεται σαν χολέρα, αυτοί ντε που μας πατάνε το κεφάλι με το πόδι τους, που μας αρμέγουν όσο τριγυρνάμε ζωντανοί νεκροί σε μποντιλιαρισμένους δρόμους, αυτοί που ζούνε σε βίλες εκατομμυρίων, που κινούνται με υπερπολυτελή αμάξια και κότερα, που κάνουν πάρτι εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, που ένα γεύμα τους κοστίζει όσο ο ετήσιος προϋπολογισμός μας, που πνίγονται στις κόκες και στις βίζιτες με τα κουστουμάκια της τελευταίας λέξης της μόδας να μας πουν τι; 
Τι γαμώ τον καπιταλισμό τους; 
Να πεθάνουμε λέει, να εθιστούμε στους τάφους λέει, να φάμε σφαίρες στο κεφάλι, λέει, για να κάνουμε πολέμους, λέει. 
Και μετά να μας βάλουν μια σημαία στο φέρετρο, την ελληνική ή της ΕΕ. Δίνουν κι επιλογή. 
Να πεθάνουμε για να μοιράσουν τα πετρέλαια και τα φυσικά τους αέρια κι αν δεν πεθάνουμε μετά να γίνουμε ξανά σκλάβοι στα εργοστάσια και στη βιομηχανία τους. Τόσο ξεδιάντροπα το είπαν, τόσο ανοιχτά.

Ακούστε, όμως, τι γίνεται. Όντως η ιστορία πολλές φορές έχει γραφτεί έτσι, άλλα κάποιες φορές έχει γραφτεί κι αλλιώς.
 Κι αν όντως έχουμε φτάσει σε αυτό το τέλμα που πρέπει να πάρουμε τα όπλα και να εθιστούμε στα φέρετρα υπάρχει κι άλλος τρόπος, κι άλλος δρόμος. 
Αντί να σκοτωνόμαστε εμείς στο ριπίτ για να γίνεστε πιο πλούσιοι κι ισχυροί μέχρι να κάνετε ένα οικολογικό ολοκαύτωμα και να πεθάνει όλος ο πλανήτης, να σκοτώσουμε εσάς, ό,τι σας έχει γεννήσει, ό,τι σας διατηρεί, όποιο σκυλί γαυγίζει για πάρτη σας, όποια γλώσσα σας γλείφει, όποια αρχή κι όποιο νόμο σας προστατεύει. 
Γιατί όσους πολέμους κι αν υπόσχεστε, ο πραγματικός πόλεμος είναι ήδη εδώ, είναι ο ταξικός, κι είμαστε όλοι θύματά του, πραγματικός εχθρός μας είναι το Κεφάλαιο, κι αδέρφια και σύντροφοι μας δεν είναι όσοι έχουν την ίδια γλώσσα και την ίδια ταυτότητα, αλλά όσοι έχουν την φωτιά των κολασμένων στην καρδιά τους.
Εσείς έχετε να χάσετε τα πάντα, εμείς μόνο τις αλυσίδες μας. Θα σας σαρώσουμε και θα λευτερωθούμε.
 Το έχουμε ορκιστεί στα παιδιά μας, στους αγέννητους, στα ζώα, στα φυτά, στις θάλασσες, στους προγόνους μας, στους αντάρτες και στους ποιητές μας.

19 Ιουνίου, 2025

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ (στην συγκέντρωση στο μώλο της Αγίου Νικολάου


Κώστας Πελετίδης - Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Πατρέων:
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ - ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΤΙΜΗΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ
 https://patrals.gr/archives/6561
Την παραχώρηση της χερσαίας ζώνης του παλαιού λιμανιού στον Δήμο και στο λαό της Πάτρας, την πλήρη υπογειοποίηση της σιδηροδρομικής γραμμής από το Ρίο έως το νέο λιμάνι, την δημιουργία του Ανατολικού Πάρκου, προσλήψεις για τη στελέχωση των δημοτικών υπηρεσιών, την χρηματοδότηση του Δήμου με όσα δικαιούται για να γίνουν περισσότερα έργα για τους δημότες, και όλες τις διεκδικήσεις της πόλης ώστε αυτή να είναι μια όμορφη πόλη, λειτουργική, χωρίς ανεργία, χωρίς φτώχεια, χωρίς παιδιά στην εξάρτηση, πρόταξε σήμερα (Σάββατο 14/6) ως βασικές διεκδικήσεις από την κυβέρνηση, στην ομιλία του, στην συγκέντρωση στο μώλο της Αγίου Νικολάου, ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης.
Τόνισε δε ότι η σημερινή συγκέντρωση πραγματοποιείται σε συνθήκες που η φωτιά του πολέμου απλώνεται, οι χρηματοδοτήσεις που έπρεπε να καλύπτουν τις λαϊκές ανάγκες κατευθύνονται στους πολεμικούς εξοπλισμούς κι επιχειρήσεις για τ’ αφέντη το φαί, με τον κίνδυνο να μεγαλώνει για μας και τους γειτονικούς λαούς.

Ο Δήμαρχος τόνισε ότι οι επαφές και οι συζητήσεις της Δημοτικής Αρχής με το λαό της πόλης, για την εξεύρεση λύσεων στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αλλά και όσα θα προκύψουν, θα γίνονται συνεχώς όλο το χρόνο.
Παρόντες στην συγκέντρωση ήταν δεκάδες εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων και πολλοί δημότες.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ

 

Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Η σημερινή μας συγκέντρωση μας βρίσκει σε μια συγκυρία, που η φωτιά του πολέμου απλώνεται και απειλεί με όλεθρο τούς λαούς της περιοχής, και πρέπει να στείλουμε όλοι μαζί ένα ηχηρό μήνυμα κόντρα στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους που είναι σε εξέλιξη στην γειτονιά μας και ώρα με τη ώρα, φουντώνουν γεννώντας νέα δεινά για τους λαούς της περιοχής που πληρώνουν με τη ζωή τους αυτές τις συγκρούσεις, στην Παλαιστίνη, τη Συρία, την Υεμένη, το Ιράν. 
Όπως πληρώνουν και από τον ιδρώτα τους όλοι οι λαοί την ενεργή συμμετοχή στους πολέμους, πληρώνουν από το υστέρημά τους για να τροφοδοτούνται τα κανόνια που βαρούν σήμερα τα παιδιά του κόσμου, για τους ανταγωνισμούς των αφεντάδων.

Λεφτά που αναμένεται να αυξηθούν στις υπηρεσίες του πολέμου, αφού στα τέλη του μήνα στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ προβλέπεται να αποφασιστεί η δέσμευση του 5% του ΑΕΠ για πολεμικές δαπάνες, λεφτά που θα λείψουν από τον λαό και τις δαπάνες του.

Σήμερα, συνεχίζουμε τον αγώνα που έχουμε ξεκινήσει εδώ και 11 χρόνια για προκοπή, τη διεκδίκηση για όσα δικαιούμαστε, για να είναι αντίστοιχη των δυνατοτήτων της εποχής μας, του επιπέδου ανάπτυξης που έχει επιτευχθεί στην τεχνική και τις επιστήμες.
Είμαστε ξανά εδώ γιατί μας πνίγει το δίκιο, γιατί δεν δεχόμαστε να σκύβουμε το κεφάλι.
Είμαστε εδώ για να φωνάξουμε ότι μπορούν τα πατρινόπουλα να έχουν μόνιμη δουλειά με αμοιβές αντίστοιχες των δυνατοτήτων της εποχής μας και δεν είναι δίκιο να τρέχουν για σεζόν 2000 παιδιά μας, ξεχνώντας τι θα πει 8ωρο, ανάπαυση, για να πάρουν ως δώρο και επιβράβευση την ένταξή τους το φθινόπωρο στο ταμείο ανεργίας.

Δεν μπορούμε να δεχθούμε το μεροκάματο, οι μισθοί, οι συντάξεις να μην φθάνουν για μια ασφαλή, αξιοπρεπή επιβίωση. Το 8ωρο καταργήθηκε χρειάζεται να κάνεις 2 και 3 δουλειές για να τα φέρεις βόλτα.
Δεν μπορούμε να συμφιλιωθούμε με την έλλειψη στέγης, να μην μπορείς να μείνεις, σ' ένα σπίτι ανθρώπινα για οικονομικούς λόγους. Να πέφτουν οι σοβάδες να σκοτώνονται συμπολίτες μας και να μην μπορείς να κάνεις ουσιαστική συντήρηση του σπιτιού σου.

Το 35% των πατρινών αλλά και της χώρας μας είναι στα όρια της απόλυτης φτώχειας. Από το Ταμείο Ανάκαμψης απορροφήθηκε το 35% των χρημάτων και αντί να δοθεί παράταση, όπως είναι λογικό, και στην κατεύθυνση να ικανοποιηθούν λαϊκές ανάγκες σχεδιάζουν να το κάνουν ταμείο του πολέμου, των εξοπλισμών, να σκοτώνονται οι λαοί για του αφέντη το φαΐ.

´Όλα αυτά τα χρόνια, οι κυβερνήσεις και η ΕΕ, έχουν περάσει στο ΕΣΠΑ μια σειρά δαπάνες για την διαχείριση των οξυμμένων λαϊκών αναγκών, αλλά και τη χρηματοδότηση ορισμένων υποδομών όπως τα σχολεία, χώροι αναψυχής και πολιτισμού. Οι ανάγκες όμως και η δίψα τους για περισσότερα όπλα και σφαίρες, δείχνει ότι αυτές οι δαπάνες, οι ανάγκες μας που γι’ αυτούς είναι κόστος θα είναι τα πρώτα θύματα της ανακατεύθυνσης των κονδυλίων που θα πλήξουν όχι μόνο την καθημερινότητα μας και τις ανάγκες μας, αλλά την ίδια μας τη ζωή. 

Στο πόδι όλοι, ξεσηκωμός μπροστά στις επικίνδυνες, στα μέτωπα του πολέμου και στα σχέδια τους για περισσότερο χρήμα στους πολέμους τους. Στα σχέδια τους να κερδίζουν από το αίμα μας, αλλά και τα χαλάσματα που αφήνουν πίσω τους οι βόμβες που πέφτουν βροχή για να βρεθούν ως Μεσσίες, οι μεγαλοκατασκευαστές και μεγαλοβιομήχανοι, στο χάος και τα συντρίμμια στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

Όχι, δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με την απανθρωπιά, με το θάνατο παιδιών, δεν μπορούμε να ανεχτούμε το κράτος εγκληματία του Ισραήλ να οδηγεί παιδιά στον θάνατο από πείνα, για να μοιράζουν τη γη και τον πλούτο μεταξύ τους οι αφεντάδες. Δεν σκοτώνουν μόνο τα παιδιά της Παλαιστίνης, σκοτώνουν τις βασικές ανθρώπινες αξίες, μας σκοτώνουν όλους!

Αγαπητές φίλες και φίλοι.
Συνεχίζουμε τον αγώνα διεκδίκησης, όλων όσων δικαιούμαστε. Στέλνουμε μήνυμα στους κατόχους του πλούτου, στην κυβέρνηση, και όσους τους στηρίζουν, ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να θυσιαστούμε για την ευτυχία των λίγων.
Όπως έχουμε κάνει τόσα χρόνια διεκδικώντας μαζί…
Η παραλιακή ζώνη από τον Διακονιάρη και μέχρι εδώ, όπως και από τη Μαρίνα μέχρι τον Μείλιχο, μετά από μακροχρόνιους αγώνες τον Ιούλιο του 2018 παραχωρήθηκε στο Δήμο μας.
Ζητούμε τον αποχαρακτηρισμό της χερσαίας Λιμενικής του παλαιού Βόρειου λιμένα, που είναι εδώ μπροστά μας, η προέκταση του σπιτιού μας, η αυλή μας. Ώστε να σχεδιαστεί ενιαία με το υπόλοιπο τμήμα, τώρα που είμαστε στο τελευταίο στάδιο των μελετών, ώστε τον επόμενο χρόνο, να αρχίσει η διαδικασία της ανάπλασης.

Να φύγουν OΛA TA EMΠΟΔΙΑ και η ΠΟΛΗ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙ ΤΟΝ ΦΥΣΙΚΟ ΤΗΣ ΠΛΟΥΤΟ, να ‘ναι ουσιαστικά παραλιακή πόλη, να ακουμπάμε στη θάλασσα και όχι να την αντικρίζουμε από την Όθωνος Αμαλίας.
Η πόλη μας, θα είναι μια άλλη πόλη, θα έχουμε χώρους αναψυχής, πολιτισμού, αθλητισμού, πραγματικά απόλαυσης για τους 250.000 κατοίκους και τους φιλοξενούμενούς μας.

Εμπόδιο στο αίτημα της Πάτρας, των 250.000 κατοίκων της, στέκεται ο «ιδιοκτήτης» της δημόσιας περιουσίας μας, των Λιμανιών, των αεροδρομίων, του σιδηροδρόμου, το ΤΑΙΠΕΔ, το ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ, των δανειστών – τοκογλύφων, που τα θέλουν ως χαρτοφυλάκια, για να διασφαλίζουν τον πλούτο τους, από κοντά και οι κυβερνήσεις, η σημερινή , αλλά και οι χθεσινές, που αποδέχονται την κυριαρχία τους.

Ο Βόρειος Παλαιός Λιμένας, δεν χρειάζεται για λιμενική δραστηριότητα, έχουμε το νέο Λιμάνι. Δημιουργούν το αφήγημα και προχωρούν σε Μαρίνα μέγα γιότ, για να δικαιολογήσουν την ανάγκη κατοχής των χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων που είναι μπροστά μας, που θα οικοδομήσουν μεγάλες εμπορικές εγκαταστάσεις, για να έχει κερδοφορία ο όμιλος που θα διαχειριστεί το χώρο, ενοικιάζοντάς τον από το ΤΑΙΠΕΔ.

Με διαδικασίες fast track και σε χρόνο dt προχώρησαν σε αδειοδοτήσεις, εγκρίθηκαν 12,5 εκατ. δικά μας, για να τα έχει όλα έτοιμα ο επενδυτής. 

Σε αντίθεση με τη Μαρίνα του Δήμου, όπου παλεύουμε τρία χρόνια για να πάρουμε αδειοδότηση και κάθε μέρα γεννιέται νέο εμπόδιο. 
Η κυβέρνηση της ΝΔ αποδεικνύεται άκρως αποτελεσματική για τα συμφέροντα των λίγων και τραγικά αναποτελεσματική για τα συμφέροντα του πατραϊκού λαού.
Για να μην αφήσουν ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο του παλιού βόρειου Λιμένα προωθούν και την κρουαζιέρα, λες και δεν μπορεί να την εξυπηρετήσει το Νέο Λιμάνι ή δεν μπορεί να αποβιβάσει επιβάτες, αν περάσει στο Δήμο η χερσαία Λιμενική Ζώνη, για τις δικές μας ανάγκες.

Αν αισθάνονται ισχυροί και περιφρονούν τον πατραϊκό λαό τους ενημερώνουμε, ότι όπως και να ‘χει, θα ‘ρθει η στιγμή, που όλος αυτός ο χώρος θα περάσει στον πραγματικό ιδιοκτήτη του, στα παιδιά μας και θα είναι ντάλα μεσημέρι.
Οι συσχετισμοί κυριαρχίας του πλούτου και των κομμάτων τους δεν θα διαιωνίζεται, ο λαός θα βάλει την σφραγίδα του.
Την αυλή του σπιτιού μας δεν την παραδίδουμε, θα την δώσουμε στα παιδιά μας για να την απολαύσουν.

Παράλληλα με την παραλιακή ζώνη, αυτό θα αλλάξει την εικόνα και λειτουργία της πόλης μας είναι η υπογειοποίηση του τρένου από το Ρίο έως το Λιμάνι. Ένα έργο που θα αξιοποιεί την τεχνική και την επιστήμη, και θα αποδώσει στην τρίτη πόλη της Ελλάδας, σύγχρονο τρένο υπογειοποιημένο, προαστιακό και στην επιφάνεια του χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα δημόσιου χώρου, ένα γραμμικό πάρκο που θα το απολαύσει ο πατραϊκός λαός, ένα ποδηλατόδρομο ασφαλή, ζώνη περιπάτου 
Έτσι χτίζονται οι ανθρώπινες πόλεις και αξίζει να μην τσιγκουνευόμαστε τις προσπάθειες για την επίτευξή του.
Όσοι ονειρεύονται να καταστρέψουν την πόλη μας, να την διχοτομήσουν για να έχουμε «ανάπτυξη», τους πληροφορούμε ότι δεν θα πάρουμε. Η Κυβέρνηση οφείλει να τηρήσει τη δέσμευσή της, αλλά και να φτάσουμε ως το Ρίο, η απόλυτα ΟΡΘΗ ΛΥΣΗ.

Αγαπητές φίλες και φίλοι.
Μέσα σε δύσκολες συνθήκες, σε εχθρικό κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον, σε περίοδο ισχνών αγελάδων, αποδεκατισμένοι από προσωπικό, οι εργαζόμενοι του Δήμου, ο πατραϊκός λαός, η Δημοτική Αρχή προσπαθήσαμε να κρατήσουμε την πόλη όρθια.
Δεν τα πετύχαμε όλα, αλλά έγιναν και γίνονται έργα πρωτόγνωρα, που θα αλλάξουν την πόλη μας προς το καλύτερο.
Δεν πρέπει να ξεχνούμε και τους εργαζόμενους και των υπόλοιπων δημόσιων φορέων, με τους οποίους συνεργαζόμαστε και που έχουν και αυτοί μερίδιο στο έργο που παράγεται. Τους ευχαριστούμε.
Το κράτος, με τις κυβερνήσεις, εξαιτίας της κυριαρχίας του πλούτου, που δεν κρύβουν τα λόγια τους, ούτε κρατούν τα προσχήματα, από τις πρώτες σελίδες του εγχειριδίου του ΕΣΠΑ μας καλούν να συμφιλιωθούμε με το επιχειρηματικό κέρδος.

Αυτό το κράτος γίνεται όλο και πιο εχθρικό προς τους εργαζόμενους και το λαό. Παίρνουν τις βασικές μας ανάγκες, την διαχείριση των απορριμμάτων, τον ηλεκτροφωτισμό, το νερό, την υγεία, την παιδεία, τις παραλίες, τους ελεύθερους χώρους, τα σπρώχνουν στην ιδιωτικοποίηση προσαρμοσμένα σε επιχειρηματικά συμφέροντα.
Έχουν στρατηγικό σχέδιο και το υπηρετούν με συνέπεια. Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνουν ότι χωρίς εργαζόμενους γρανάζι δεν γυρνά, απαγορεύουν τις προσλήψεις για να ιδιωτικοποιηθούν οι υπηρεσίες, που θα τις ακριβοπληρώνουμε, όπως έγινε με το ρεύμα, το τηλέφωνο.
Προωθούν την αξιολόγηση, την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, να φύγουν οι «κακοί», να μείνουν οι «καλοί», κρύβουν το μεγάλο κάδρο που είναι ότι θέλουν δημόσιες υπηρεσίες ελεγκτικούς μηχανισμούς, που θα ρυθμίζουν τους ανταγωνισμούς των εργολάβων και των ομίλων.
Κρύβουν την υποστελέχωση, που οδηγεί σε αδυναμία οργάνωσης των υπηρεσιών. Ο μέσος όρος ηλικίας των εργαζομένων στο Δήμο ξεπερνά τα 55 χρόνια. Το 2011 είχαμε 1467 εργαζόμενους και τώρα έχουμε 930, 537 λιγότερους και 14 χρόνια μεγαλύτερους.
Τα προβλήματα είναι τεράστια, χρειάζονται εργαζόμενοι και χρηματοδότηση.
Οι αρμοδιότητες στους Δήμους, αυξάνονται με ιλιγγιώδης ρυθμούς, χωρίς χρήματα, χωρίς προσωπικό.

Η χρηματοδότηση του Δήμου για την πολιτική προστασία είναι 180.000 ευρώ και μ' αυτά πρέπει να καλύψουμε αντιπυρική -αντιπλημμυρική προστασία, αντισεισμική προστασία, την διάβρωση των ακτών, τις κατολισθήσεις οδών, που απαιτούν αντιστήριξη και το καθένα έχει προϋπολογισμό εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Συνολικά ο 1 εκατομμύριο ευρώ δαπανά ο Δήμος και μόνο για τα βασικά, αποψιλώσεις, καθαρισμούς, διανοίξεις.
Το ίδιο ισχύει για την διαχείριση των αδέσποτων, τη ναυαγοσωστική κάλυψη. Δεν συζητάμε για τον Κοινωνικό Οργανισμό, το Βρεφοκομείο, το ΔΗΠΕΘΕ, το Καρναβάλι και το πλήθος όλων των λειτουργιών.

Η κυβέρνηση παίρνει με τους εισπρακτικούς μηχανισμούς του από τη φορολογία μας 70 δις ευρώ, οι Δήμοι με βάση τη νομοθεσία, που οι ίδιοι έφτιαξαν, έπρεπε να παίρνουν κάθε χρόνο 8,2 δις, μοιράζονται μόνο 2 δις. Πώς ακριβώς θα ανταποκριθούν οι Δήμοι; Ο Δήμος μας;
Πού πηγαίνουν 6,2 δις που δεν παίρνουν οι Δήμοι, τα 67εκ επιπλέον που θα έπρεπε να παίρνει ο Δήμος μας;

Οι κυβερνώντες βρήκαν τη λύση!
Η κυβέρνηση πήρε μέτρα καταναγκαστικής είσπραξης και κατασχέσεων λογαριασμών χρησιμοποιώντας την Οικονομική Υπηρεσία του Δήμου. 664 υπεύθυνοι των 332 Οικονομικών Υπηρεσιών των Δήμων πέρασαν απευθείας στον έλεγχο του Υπουργείου Οικονομικών και το Ελεγκτικό Συνέδριο, με ότι αυτό συνεπάγεται για πειθαρχικές ποινές και καταλογισμούς.

Όλο το προηγούμενο διάστημα προωθήσαμε τροπολογίες, ζητάμε επανειλημμένα μέτρα και πήραμε πρωτοβουλίες για το θέμα των οφειλών, τόσο από την κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, για άμεση νομοθετική ρύθμιση που να δίνει το δικαίωμα στα Δημοτικά Συμβούλια να αποφασίζουν διαγραφές οφειλών στους Δήμους, σε αυτούς που αποδεδειγμένα δεν έχουν να πληρώσουν. 
Έχει τεθεί θέμα στην ΚΕΔΕ, το Δημοτικό Συμβούλιο είχε πάρει ομόφωνη απόφαση, πρόσφατα αλλά αντίστοιχη και το 2018, η οποία είχε σταλεί τότε σε όλα τα κόμματα της Βουλής, τα οποία δεν τη δέχτηκαν καν για συζήτηση - πλην του ΚΚΕ.
Η πρόσφατη τροπολογία στις αρχές Απρίλη απορρίφθηκε ασυζητητί από την κυβέρνηση!

Είναι πρόκληση το κράτος που έχει συσσωρευμένα χρέη προς τον Δήμο Πατρέων ύψους 700 εκατομμύριων ευρώ, από το 2014 έως σήμερα, να θεσπίζει διαρκώς νέες απαλλαγές για τους διάφορους επενδυτές σε λιμάνια και αεροδρόμια και να κλείνει τα μάτια στα χρέη μεγάλων Ανωνύμων Εταιρειών από δημοτικά τέλη όπως ο ΟΛΠΑ Α.Ε, το Υπερταμείο. Και την ίδια ώρα να βάζει το μαχαίρι στο λαιμό των Δημοτικών Υπαλλήλων και του λαού για αναγκαστικές εισπράξεις και κατασχέσεις. Χρέη τα οποία θα μεταφέρει στην ΑΑΔΕ, και με μπόνους είσπραξης 5%.
Η «καλή» μας κυβέρνηση, που δεν έχει χρήματα για τον Δήμο μας, χρηματοδοτεί τους πλουσιότερους της χώρας μας μέσω αναπτυξιακών νόμων, του Ταμείου Ανάκαμψης.

Να φέρω ορισμένα παραδείγματα.
Γιατί να πάρουν οι πλουσιότεροι άνθρωποι της χώρας δικά μας χρήματα και να κάνουν το μεγάλο εμπορικό τους κέντρο στην Ανθείας, ξεχειλίζουν οι καταθέσεις στις τράπεζες της Ελβετίας και αλλού. Γιατί δεν κάνουν τις επενδύσεις τους με τον δικό τους ιδρώτα και τα κάνουν στερώντας από τα παιδιά μας, ασφαλή και συντηρημένα σχολεία, τις αθλητικές εγκαταστάσεις σύγχρονες σε όλα τα σχολεία, γήπεδα δημοτικά, το Παμπελοποννησιακό θέλει μόνο λίγα από αυτά που «χαρίζουν» στους λίγους για να κάνει το ταρτάν και να γίνει ολοκληρωμένη συντήρηση.
 Γιατί να μη γίνουν οι αυλές των σχολείων υποδειγματικοί προαύλιοι χώροι;

Σε λίγο θα εγκρίνουν πόσες καθαρίστριες ωρομίσθιες χρειάζονται τα σχολεία μας. Γιατί δεν είναι πλήρους απασχόλησης, μόνιμες και να αναλάβουν την κάλυψη της μισθοδοσίας; 
Κάθε χρόνο από τους ελάχιστους πόρους δίνουμε 400.000 ευρώ για να έχουμε στοιχειώδη κάλυψη της καθαριότητας.
 Που τα βρίσκουμε;
Κόβουμε και ράβουμε για να καλύπτουμε τις στοιχειώδεις ανάγκες. Πως θα καλύψουμε τα υπόλοιπα; Την οδοποιία, τις συντηρήσεις;
Ο άλλος πάλι, από τους πλουσιότερους και αυτός, παίρνει 6εκ, κι αυτά δικά μας χρήματα για να κάνει το ξενοδοχείο του, μ’ αυτά τα χρήματα θα μπορούσε ο Δήμος να ολοκληρώσει σε μεγάλος μέρος το έργο που γίνεται με πεζοδρόμια και προσβασιμότητα.

Έρχονται οι Ιταλοί να πάρουν για το φυσικό αέριο 25 εκατομμύρια, γιατί δεν μας τα δίνουν να κάνουμε το διυλιστήριο τελευταίας τεχνολογίας για την πόλη μας;
Αγαπητές φίλες και φίλοι,
700 εκατ. ευρώ στερήθηκε η πόλη μας τα 11 χρόνια θητείας μας. Αυτά δεν πήγαν στην θάλασσα πήγαν για την ατομική ευτυχία των κατόχων του πλούτου. Αν τα είχαμε, σήμερα δεν θα μιλούσαμε για άφτιαχτες πλατείες, διανοίξεις σχεδίου πόλης, σχολεία, γήπεδα, δρόμους. Ανθρώπινα και όχι να περιμένουν ακόμα συμπολίτες μας με χωματόδρομους για ασφαλτοστρώσεις και δίκτυο ομβρίων υδάτων.

Μέσα σε δύσκολες συνθήκες, όλοι εμείς θα συνεχίσουμε να απαιτούμε την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων μας.
Την παραχώρηση του Ριγανόκαμπου, για να το μεγάλο ανατολικό πάρκο. Την διαμόρφωση της ανενεργούς κοίτης του χείμαρρου Διακονιάρη. Την αδειοδότηση της Μαρίνας στα πλαίσια τουριστικού Λιμένα, την έγκαιρη χρηματοδότηση των έργων που είναι σε εξέλιξη όπως του ΑΣΟ, του παλιού Νοσοκομείου, τις Ενεργειακές Αναβαθμίσεις των σχολείων.
Η Ολοκληρώνονται μέσα στο χρόνο και θα έχουμε ανάδοχο σε πάρα πολλά έργα, στην πλατεία Γεωργίου, στην πλατεία Ελευθερίας, στα Ζαρουχλέικα, πάρκινγκ και θέατρο στο κάμπινγκ της Αγυιάς, πλατείες Κολχίδος και Ωκεανίδος. Πολλά έργα είναι σε φάση ολοκλήρωσης μελετών για να προχωρήσουμε σε υλοποίηση όπως τα ανοιχτά γήπεδα μπάσκετ, οι παιδικές χαρές.
Θα συνεχίσουμε τις συνεργασίες, τις ανοιχτές συνελεύσεις, για να δούμε πλήθος ζητημάτων που έχουν δρομολογηθεί, να δούμε μικρά και μεγάλα ζητήματα που θα προκύψουν και για όσα αναζητούμε λύση.

Θα απαιτούμε μ’ όλους τους δήμους να σταματήσει το άδικο τέλος «τιμωρίας», το τέλος ταφής απορριμμάτων, που στερεί από το Δήμο κάθε χρόνο 2εκ ευρώ. Χρήματα αναγκαία για να έχουμε καλύτερη καθαριότητα. Τα παίρνουν κάθε μήνα από την κρατική χρηματοδότηση. 
Μας σπρώχνουν να κάνουμε αυξήσεις στα ανταποδοτικά τέλη. Χρειάζεται ενότητα, συμμετοχή όλης της πόλης, της Ελλάδας, για να έχουμε στοιχειώδεις οικονομικούς πόρους για την καθαριότητα.

Πριν κλείσουμε τη σημερινή μας συγκέντρωση πρέπει να ξέρετε ότι θα πάρουμε μια σειρά μέτρων, κανονισμούς και ενέργειες, που αφορούν στην καθαριότητα και στο πράσινο. Αξίζει παράλληλα με την δουλειά της υπηρεσίας καθαριότητας του Δήμου, να υπερασπιστούμε τις γειτονιές μας, να τις σεβαστούμε και να αποτρέψουμε όσους βρίσκουν την εύκολη λύση του να αφήνουν ό,τι δεν τους χρειάζεται στα σπίτια και στις αυλές τους, στο δρόμο. Μαζί θα κάνουμε την Πάτρα καλύτερη και σε αυτό το κομμάτι.

Η σημερινή συγκέντρωση, δεν είναι μια φωτοβολίδα, θα έχει συνέχεια, είναι θέμα τιμής για τον κάθε Πατρινό να υπερασπιστεί την πόλη του. Να μην περιγράφει τα προβλήματα, να αναζητεί την αιτία και την σωστή θεραπεία.

Δεν είναι επαναστατική γυμναστική, οι αγώνες του λαού όπως ισχυρίζονται κάποιοι, γιατί εκ του αποτελέσματος φαίνεται τι πέτυχαν τα «καλά» παιδιά του συστήματος και τι αυτοί που μπαίνουν μπροστά, τι είχαμε την περίοδο των παχιών αγελάδων και τι τώρα την περίοδο των ισχνών αγελάδων.

Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στην πολιτική του κέρδους που δολοφονεί τις ανάγκες, το όνειρο και το μέλλον το δικό μας και κυρίως των παιδιών μας. Δεν μένουμε με σταυρωμένα τα χέρια, ένας για όλους και όλοι για έναν, ενωμένοι για τα δίκια της πόλης μας.
Συνεχίζουμε μαζί, μόνο έτσι μπορούμε να σταθούμε όρθιοι στα δύσκολα που έχουμε μπροστά μας.
Μ’ αγώνες κατακτούμε τα δικαιώματά μας, δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να υποτιμά τον πατραϊκό λαό, έναν λαό αγωνιστή που δεν επαιτεί, αλλά απαιτεί το δίκιο, να ‘χει μια πόλη όμορφη, λειτουργική με ζωή, χωρίς ανέργους, χωρίς φτώχεια, χωρίς παιδιά στην εξάρτηση.

Μπορούμε, το φως θα σκορπίσει το βαθύ σκοτάδι, εμείς θα σκορπίσουμε τα οικονομικά συμφέροντα, τις πολιτικές που τους ενώνουν. Εμείς θα δώσουμε οξυγόνο στην πόλη μας, να ανασάνει σήμερα και στο μέλλον.




















27 Φεβρουαρίου, 2025

Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ «HELLENIC TRAIN»#Να_Ενώσουμε_τις_Φωνές_μας_με_το_σύνθημα_ή_τα_κέρδη_τους_ή_οι_ζωές_μας»


ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ «HELLENIC TRAIN»
«Σκασμός οι ρήτορες, πολύ μιλήσατε» - Τώρα θα μιλήσει ο λαός!
Όλοι στην απεργία - Ο δρόμος το οργανωμένου αγώνα είναι ο δρόμος για να επιβάλουμε το δίκιο μας! (VIDEO - ΦΩΤΟ)
Μια ημέρα πριν τη μεγάλη πανεργατική απεργία, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, επισκέφθηκε το εργοστάσιο της «Hellenic Train» στον Πειραιά και μίλησε στους εργαζόμενους.

«Επιλέξαμε σήμερα, παραμονή της μεγάλης απεργίας να βρεθούμε εδώ ανάμεσά σας, ανάμεσα στους εργαζόμενους σιδηροδρομικούς, και να απευθύνουμε και από δω κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στα αυριανά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Αύριο απεργούμε! Κανείς, λοιπόν, να μην πάει για δουλειά, κανείς να μη μείνει σπίτι! Όλοι και όλες να πλημμυρίσουμε τους δρόμους της Αθήνας, τους δρόμους όλης της Ελλάδας, να ενώσουμε τις φωνές μας με το βασικό σύνθημα που ο ίδιος ο λαός, το εργατικό - λαϊκό κίνημα ανέδειξε από την πρώτη μέρα αυτού του εγκλήματος "ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας"», 
σημείωσε στην αρχή της ομιλίας του. 
Υπενθύμισε πως από την πρώτη στιγμή το ΚΚΕ είπε ότι ήταν ένα έγκλημα και μάλιστα προδιαγεγραμμένο, γιατί «είχαν προηγηθεί οι αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις από εσάς τους ίδιους, εδώ απ’ αυτόν τον χώρο και πανελλαδικά, από τους συνδικαλιστές, από τα σωματεία σας στον σιδηρόδρομο, όπως και οι προειδοποιήσεις του ΚΚΕ μέσα στη Βουλή και έξω απ’ αυτήν, που ανέδειξε τις καταγγελίες σας πριν συμβεί το έγκλημα, και μέσα στο Κοινοβούλιο και παντού».

Τον Δημήτρη Κουτσούμπα συνόδευε πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ και τα μέλη του ΠΓ Γιώργος Μαρίνος, Γιάννης Πρωτούλης και Θοδωρής Χιώνης. Επίσης, ο Νίκος Αμπατιέλος, βουλευτής του ΚΚΕ και μέλος της ΚΕ.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας ήταν παρόντες όλοι οι εργαζόμενοι του εργοστασίου. Μία αποστομωτική απάντηση στους Ιταλούς πάτρονες της Hellenic train που χτες το βράδυ επεδίωξαν να μην πραγματοποιηθεί αυτή η συγκέντρωση του ΚΚΕ.

Να ενώσουμε τις φωνές μας με το σύνθημα «Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας»
Παραθέτουμε την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ:
«Επιλέξαμε σήμερα, παραμονή της μεγάλης απεργίας να βρεθούμε εδώ ανάμεσά σας, ανάμεσα στους εργαζόμενους σιδηροδρομικούς, και να απευθύνουμε και από δω κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στα αυριανά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη.

Αύριο απεργούμε! Κανείς, λοιπόν, να μην πάει για δουλειά, κανείς να μη μείνει σπίτι! Όλοι και όλες να πλημμυρίσουμε τους δρόμους της Αθήνας, τους δρόμους όλης της Ελλάδας, να ενώσουμε τις φωνές μας με το βασικό σύνθημα που ο ίδιος ο λαός, το εργατικό - λαϊκό κίνημα ανέδειξε από την πρώτη μέρα αυτού του εγκλήματος "Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας".

Δύο χρόνια συμπληρώνονται αύριο από κείνη την αποφράδα μέρα που για 15 λεπτά δύο τρένα κινούνταν το ένα απέναντι από το άλλο στις ίδιες ράγες, με αποτέλεσμα να συγκρουστούν μετωπικά και να χαθούν 57 ζωές συνανθρώπων μας, πολλών νέων παιδιών, ανάμεσά τους 11 συνάδελφοί σας, σιδηροδρομικοί.

Από την πρώτη στιγμή σαν κόμμα είπαμε ότι ήταν ένα έγκλημα και μάλιστα προδιαγεγραμμένο.

Γιατί; Γιατί είχαν προηγηθεί οι αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις από εσάς τους ίδιους, εδώ απ’ αυτόν τον χώρο και πανελλαδικά, από τους συνδικαλιστές, από τα σωματεία σας στον σιδηρόδρομο, όπως και οι προειδοποιήσεις του ΚΚΕ μέσα στη Βουλή και έξω απ’ αυτήν, που ανέδειξε τις καταγγελίες σας πριν συμβεί το έγκλημα, και μέσα στο Κοινοβούλιο και παντού. Αλλά σε ώτα μη ακουόντων, που έλεγαν και οι αρχαίοι! Πολιτικά και ποινικά υπεύθυνων δηλαδή, γιατί αυτοί είναι οι πολιτικά και ποινικά υπεύθυνοι που δεν άκουγαν τις προειδοποιήσεις, αλλά στην κυριολεξία ανεύθυνων απέναντι στις ανθρώπινες ζωές!

Όλοι τους πανηγύριζαν για την απελευθέρωση των σιδηροδρομικών μεταφορών
Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως ο σιδηρόδρομος έχει διαμορφωθεί σαν "παγίδα θανάτου" εδώ και χρόνια. Το έγκλημα αυτό έχει ιστορία, όπως λέει και το σύνθημα.

Γιατί εδώ και 20 χρόνια, όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο όλος ΣΥΡΙΖΑ τότε, πανηγύριζαν και εξακολουθούν να πανηγυρίζουν για την εφαρμογή των κατευθύνσεων της ΕΕ για την απελευθέρωση στις σιδηροδρομικές γραμμές, στις μεταφορές.

Γιατί πανηγυρίζουν; Γιατί μέσω της "απελευθέρωσης", λένε, θα έπαυαν οι περιορισμοί για να μπουν στον σιδηρόδρομο μεγάλοι επενδυτές, μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Υπήρχαν όμως προβλήματα που έπρεπε να ξεπεράσουν:

Για παράδειγμα, τα συσσωρευμένα χρέη του παλιού ΟΣΕ, τα οποία οι ιδιώτες δεν ήταν διατεθειμένοι να αναλάβουν, ως συνήθως. Επίσης, το ανεπαρκές - συρρικνωμένο δίκτυο δεν υποσχόταν κερδοφόρα προοπτική.

Βέβαια, σήμερα την εξασφαλίζουν, από τη μια, με τις παχυλές επιδοτήσεις που παίρνουν από το κράτος οι ιδιώτες, και από τις κυβερνήσεις του, και από την άλλη, από τα πανάκριβα εισιτήρια που επιβάλλουν στον λαό.

Έτσι, για να είναι ευχαριστημένοι οι μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι, οι επενδυτές ιδιώτες, ο σιδηρόδρομος "έσπασε" σε χίλια κομμάτια. Αυτά που δεν ήταν κερδοφόρα τα ανέλαβε το κράτος και αυτά που υπόσχονταν περισσότερα κέρδη τα ανέλαβαν οι επιχειρήσεις. 
Η παραπάνω κατάσταση οδήγησε σε αυτό που περιγράφει η επιτροπή εμπειρογνώμων: "Τα σιδηροδρομικά έργα αποτέλεσαν πεδίο έντονου ανταγωνισμού μεταξύ διαφόρων εργολάβων, κατασκευαστών, προμηθευτών. Οι προδιαγραφές ήταν συχνά διαφορετικές από ένα τμήμα χιλιομέτρων έως το επόμενο (επίσης κάποιων χιλιομέτρων), με συνέπεια ασυμβατότητες μεταξύ των τμημάτων ενός υποτίθεται ενιαίου κατά τ' άλλα έργου"!!! Αυτά λένε οι κύριοι...

Για να λέμε, λοιπόν, τα πράγματα με το όνομά τους: Το τρένο κινούταν, όπως και όσο χρειαζόταν για να ανεβαίνει η κερδοφορία της "Hellenic Train" και όχι όπως και όσο χρειάζεται για τη μέγιστη δυνατή εξυπηρέτηση, την ασφάλεια των επιβατών!

Το βράδυ του εγκλήματος, κανένα μέτρο ασφαλείας δεν λειτουργούσε, ούτε η σηματοδότηση πάνω στο δίκτυο, ούτε η επικοινωνία μεταξύ των μηχανοδηγών, ούτε τα τοπικά κέντρα ελέγχου και άλλα μέτρα που θα μπορούσαν να αποτρέψουν τον θάνατο 57 ανθρώπων.

Δυστυχώς, οι μονοπωλιακοί όμιλοι που διαχειρίζονται τους σιδηροδρόμους, βάζουν κάτω το κόστος των συστημάτων ασφάλειας και διαχείρισης και την αύξηση της "κίνησης" και λένε "δεν με συμφέρει να τα τοποθετήσω", δηλαδή, λένε στην ουσία, δεν με συμφέρει να προστατέψω πρώτα την ανθρώπινη ζωή αλλά το δικό μου κέρδος.

Είναι χαρακτηριστικό πως έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου τους δικαιολογεί όταν γράφει πως "η εγκατάσταση του ΕRΤΜS συνεπάγεται δαπανηρές επενδύσεις χωρίς να αποφέρει, γενικά, άμεσα οφέλη σε εκείνους που καλούνται να επωμιστούν το κόστος"!!!

Οι αιτίες για το έγκλημα παραμένουν

Σήμερα δύο χρόνια μετά, όλα όσα οδήγησαν στην τραγωδία των Τεμπών είναι εδώ! Και οι συνθήκες για εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους και για τους επιβάτες διαρκώς επιδεινώνονται. 24 μήνες μετά και η κατάσταση είναι χειρότερη, η λίστα των προβλημάτων στην κυκλοφορία και στους χώρους δουλειάς μέρα με τη μέρα γίνεται μεγαλύτερη.

Ακόμα και εδώ, στο κεντρικό εργοστάσιο του Πειραιά, βλέπουμε τις εγκαταστάσεις, αλλά και τον μηχανολογικό εξοπλισμό, τα οποία, προφανώς, χρονολογούνται από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Πώς να ανταποκριθείτε στις τεχνολογικές απαιτήσεις τού σήμερα με εξοπλισμό του προηγούμενου αιώνα;

Από πού να ξεκινήσουμε; Από τις ελλείψεις προσωπικού σε όλα τα πόστα; Αντί να καλυφθούν οι πάνω από 1.500 κενές θέσεις εργασίας που υπήρχαν στον σιδηρόδρομο τη νύχτα του εγκλήματος, προστέθηκαν άλλες 300 κενές θέσεις, λόγω της συνταξιοδότησης των παλαιότερων εργαζομένων και της μη επαρκούς αναπλήρωσής τους. Σαν να μην έφτανε αυτό, η "Hellenic Train" απολύει επιπλέον και 200 εργολαβικούς που δουλεύουν στα εκδοτήρια εισιτηρίων!

Άρα, οι ελλείψεις, τα κενά σε προσωπικό και η επακόλουθη εντατικοποίηση που συνεπάγεται αυτό, που οδηγούν στο "ανθρώπινο λάθος", συνεχώς μεγαλώνουν! Βέβαια, προδιαγεγραμμένα αυξάνεται όλο και περισσότερο η πιθανότητα εμφάνισης "ανθρώπινου λάθους", όταν εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν έως και 10 μέρες συνεχόμενα!

Απαράδεκτη, όμως, είναι και η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η σιδηροδρομική γραμμή και τα συστήματα ασφαλείας στον άξονα Πειραιάς - Θεσσαλονίκη που θα μπορούσαν να αποτρέψουν το ανθρώπινο λάθος.

Στον κεντρικό άξονα, διπλή γραμμή με φωτοσήματα και τηλεδιοίκηση σε λειτουργία έχουμε μόνο από τους Αγίους Αναργύρους μέχρι το Λειανοκλάδι και από τη Λάρισα μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Σε πάνω από 90 χλμ. η κυκλοφορία γίνεται σε μονή γραμμή και πάνω από 100 χλμ. εξακολουθούν να μένουν τυφλά, χωρίς φωτοσήματα.

Το σύστημα ETCS, το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ελέγχου Τρένων, δεν λειτουργεί σε κανένα απολύτως κομμάτι της γραμμής και το GSMR, το παγκόσμιο σύστημα κινητής επικοινωνίας για το σιδηρόδρομο, δεν λειτουργεί μεταξύ Τιθορέας και Δομοκού.

Στην ίδια κατάσταση με τον κεντρικό άξονα βρίσκεται και η γραμμή του Προαστιακού.

Αλλά και η κατάσταση της ίδιας της σιδηροδρομικής γραμμής, η κατάσταση που βρίσκονται οι ράγες, είναι πολύ χειρότερη από αυτήν που βρισκόταν τη μέρα της τραγωδίας των Τεμπών. Υπάρχουν ακόμα σιδηροτροχιές που έχουν να αντικατασταθούν από τη δεκαετία του 1960 και, μάλιστα, πολύ κοντά στην Αθήνα, στον Άγιο Στέφανο.

Ούτε τα καμένα από τις πυρκαγιές δέντρα δεν καθαρίζουν δίπλα στη γραμμή, με αποτέλεσμα, όπως έχετε καταγγείλει επανειλημμένα, να γέρνουν μέσα στη γραμμή και να πέφτουν επάνω τους τα τρένα.

Άλλωστε, οι καταστροφές στη γραμμή από την κακοκαιρία "Daniel" δεν έχουν αποκατασταθεί και δεν ξέρουμε, ούτε και μας λένε, πότε θα αποκατασταθούν!

Οι μηχανές και τα βαγόνια είναι παμπάλαια -τουλάχιστον 25 χρονών- με συχνές βλάβες και με σοβαρή έλλειψη ανταλλακτικών. Οι 4 ανακατασκευασμένοι συρμοί, "Λευκά Βέλη" όπως ονομάζονται, τα οποία έφερε η "Hellenic Train", παρουσιάζουν διαρκώς βλάβες, με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν οι μισοί, στην καλύτερη περίπτωση.

Μέσα σ' αυτήν την άθλια κατάσταση που κυκλοφορούν τα τρένα και εργάζονται οι σιδηροδρομικοί, πώς να μη μετρήσουμε μετά το έγκλημα στα Τέμπη πάνω από 20 ατυχήματα στο σιδηρόδρομο; Μόλις χθες, όπως ενημερωθήκαμε από το σωματείο και διαβάσαμε σήμερα και στον "Ριζοσπάστη", είχατε ατύχημα συναδέλφου με ακρωτηριασμό, εξαιτίας όλων αυτών των απαράδεκτων συνθηκών που επικρατούν.

Δύο χρόνια μετά τα Τέμπη η κατάσταση όχι μόνο δεν βελτιώθηκε, αλλά είναι ακόμα χειρότερη. Αυτό που παρατηρούμε όμως, και οι κυβερνώντες κάνουν τον ψόφιο κοριό, είναι ότι δεν είναι παντού ακριβώς ίδια η κατάσταση γιατί για το κομμάτι Αλεξανδρούπολη - Ορμένιο χρήματα για να φτιαχτεί υπάρχουν με το τσουβάλι, και εσείς ξέρετε γιατί. Γιατί το θέλουν για να χρησιμοποιείται για τη μεταφορά πολεμικού εξοπλισμού στο πλαίσιο των σχεδιασμών και των πολέμων που κάνει στην περιοχή το ΝΑΤΟ.

Ξέρετε, άλλωστε, ότι τις προηγούμενες μέρες διέκοψαν τα επιβατικά δρομολόγια για να μην εμποδίζεται η μεταφορά αυτού του επικίνδυνου πολεμικού υλικού.

Θέλουν να εκτονώσουν τη λαϊκή οργή και να «μπαζώσουν» τις ευθύνες τους

Τι οδήγησε όμως στο προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών; Στο έγκλημα οδήγησε η πολιτική που υπερασπίζεται τα κέρδη των καπιταλιστών, αυτών των πραγματικά ληστών. Το έγκλημα το γέννησε η αντεργατική "νομιμότητα", όπως την λένε, που υπερασπίζονται όσοι κυβερνούν και κυβέρνησαν αυτή τη χώρα. Αυτή η νομιμότητα στηρίζει το δίκιο των λίγων, δηλαδή το άδικο για τους πολλούς.

Αυτή είναι η μεγάλη συγκάλυψη. Όχι μόνο για να κρυφτούν οι ούτως ή άλλως μεγάλες, τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά για να κρυφτεί ποιοι υπηρέτησαν και υπηρετούν αυτήν την πολιτική, τη στρατηγική του μεγάλου κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν τους συμφέρει να μπούνε στο στόχαστρο της λαϊκής πάλης οι πραγματικές αιτίες.

Εμείς θρηνούμε τους νεκρούς μας. Οι κυβερνώντες στενοχωριούνται, γιατί "έκατσε η στραβή” στη βάρδιά τους. Τρέμουν γιατί με τους νόμους των κυβερνήσεών τους και τις κατευθύνσεις της ΕΕ οδήγησαν δύο τρένα να κινούνται αντίθετα στις ίδιες ράγες.

Γι’ αυτό η κυβέρνηση και τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης επιχειρούν να σύρουν τη συζήτηση μακριά από τις πραγματικές αιτίες της σύγκρουσης. Ψάχνουν πώς θα εκτονώσουν τη λαϊκή οργή, πώς να "μπαζώσουν" τις ευθύνες τους. Για να συνεχίζεται χωρίς εμπόδια η ίδια αντιλαϊκή πολιτική! Αυτό είναι που προσπαθούν να κρύψουν όλες αυτές τις μέρες, κι απ’ τα κανάλια, και μέσα στη Βουλή και παντού.

Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και η άθλια ανάρτηση της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας για τον νεκρό μηχανοδηγό της αμαξοστοιχίας ότι ήταν εθελοντής στο γραφείο του Μητσοτάκη!!! Δηλαδή, πετάει την μπάλα στην εξέδρα! Ότι φταίει ο μηχανοδηγός...

Ό,τι πρέπει για να φύγει η συζήτηση από τις πραγματικές αιτίες, από τις πραγματικές ευθύνες που οδήγησαν στο έγκλημα και να βγουν λάδι οι κυβερνώντες.

Εμείς λέμε ξεκάθαρα: Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ και στα κόμματα του συστήματος που παρουσιάζονται ως δήθεν αντιπολίτευση, που δίνουν τα ρέστα τους για να ευνουχίσουν την πραγματική αμφισβήτηση και την κατακραυγή από τον ελληνικό λαό.

Γι’ αυτό και κάνουν σημαία τους την υπεράσπιση του δήθεν "κράτους δικαίου", κρύβοντας όμως ότι αυτό το κράτος προστατεύει και θωρακίζει την "καρδιά" της αδικίας, την "ιερή" καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία. Γι’ αυτό η δικαιοσύνη έχει ήδη ρίξει στα μαλακά βασικούς κατηγορούμενους για προηγούμενα κρατικά εγκλήματα, πριν τα Τέμπη.

Είναι η δικαιοσύνη που "σέρνεται", σαν χελώνα πάει, όταν ερευνά τα εγκλήματα του καπιταλιστικού συστήματος και των μεγαλοσχημόνων, αλλά είναι ταχύτατη όταν πρέπει να βγάλει παράνομους τους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, τους αγώνες που κι εσείς δίνετε. Το ίδιο έκανε και με τις απεργίες των δικών σας σωματείων όταν απαιτούσατε μέτρα ασφαλείας.

Είναι η δικαιοσύνη που χάνει αποδεικτικά και στοιχεία σε υποθέσεις που βρωμάνε από το κεφάλι, αλλά είναι γρήγορη και άτεγκτη όταν πρόκειται να αποφασίσει ότι είναι νόμιμες οι περικοπές μισθών, συντάξεων, οι απολύσεις εργαζομένων κ.ά.


Να τελειώσουμε με το σύστημα που θυσιάζει τις ζωές μας για τα κέρδη των λίγων



Δικαίωση για τον λαό, τη νεολαία και τους 57 νεκρούς μας σημαίνει να αναδειχθούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι, με βάση τις συγκεκριμένες ευθύνες, που το ΚΚΕ έχει αναλυτικά εντοπίσει και στο Πόρισμά του από την Εξεταστική Επιτροπή, καθώς και ό,τι άλλο από τότε έχει αναδείξει ή μπορεί να αναδείξει η παραπέρα έρευνα.

Πάνω από όλα, δικαίωση σημαίνει να μην ξαναζήσουμε νέα "Τέμπη" και αυτό προϋποθέτει να τελειώσουμε με το σύστημα που θυσιάζει τις ζωές μας, τις ανάγκες των πολλών και τους αφήνει χωρίς "οξυγόνο", για να σπάνε ρεκόρ τα κέρδη των λίγων.

Το ΚΚΕ δεσμεύεται ότι θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του προς αυτή την κατεύθυνση. Για να μην ξεχαστεί τίποτα. Για να συνενωθούν οι ελπιδοφόροι αγώνες των εργαζομένων, των αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, της νεολαίας σε ένα μεγάλο ορμητικό ποτάμι που θα μετατρέψει την αμφισβήτηση σε απόφαση σύγκρουσης με το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, έως την ανατροπή του.

Στις 28 Φλεβάρη κανείς σιδηροδρομικός να μην πάει για δουλειά! Όλοι στους δρόμους, όλοι στις συγκεντρώσεις!

Να "αδειάσουμε" τα τρένα, τους σταθμούς, τα μηχανοστάσια, τα εργοστάσια, τα γραφεία και να γεμίσουμε τους δρόμους και τις πλατείες σε δεκάδες πόλεις.

Να ενωθούμε σε ένα μεγάλο λαϊκό ποτάμι με τους εργάτες και τις εργάτριες όλων των κλάδων, τους μικρούς επαγγελματίες, τους φοιτητές, τους μαθητές, τις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων.

Να μην ξεχάσουμε την απόφαση που πήραμε πριν δύο χρόνια να γίνουμε όλοι εμείς "η φωνή όλων των νεκρών".

Να βάλουμε στο στόχαστρο την πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ που απελευθέρωσαν, ιδιωτικοποίησαν τις σιδηροδρομικές μεταφορές, τη δράση των επιχειρηματικών ομίλων, το κυνήγι του κέρδους. Μάλιστα μέχρι χθες το βράδυ θέλανε να αποκλείσουν να γίνει αυτή η συνάντηση ενημέρωσης εδώ οι Ιταλοί "πάτρωνες" της "Hellenic Train".

Γιατί εμείς ξέρουμε ότι στο έγκλημα στα Τέμπη οδήγησε η πολιτική που υπερασπίζεται τα καπιταλιστικά κέρδη. Ξέρουμε ότι το έγκλημα στα Τέμπη το γέννησε η πολιτική που βάζει τις λαϊκές ανάγκες στο ζύγι του κόστους - οφέλους για το κεφάλαιο και λογαριάζει την ασφάλεια και τη ζωή του λαού ως κόστος, προετοιμάζοντας τα επόμενα Τέμπη.

Γι’ αυτό προσπαθούν να "μπαζώσουν" το πραγματικό έγκλημα, τους πραγματικούς ενόχους, το σύστημα του κέρδους και όσους το υπηρετούν. Αυτή είναι η πιο μεγάλη συγκάλυψη.

Ξέρουμε ότι θα κάνουν τα πάντα για να συκοφαντήσουν, να αποπροσανατολίσουν, να φοβίσουν το λαό. Είναι βαθιά γελασμένοι!

Και, για να δανειστώ τους στίχους του Κώστα Τριπολίτη από το "Ανεμολόγιο", τους λέμε: "Επιτέλους σκασμός οι ρήτορες, πολύ μιλήσατε".

Τώρα θα μιλήσει ο λαός! Όλοι στην απεργία στις 28 Φλεβάρη! Ο δρόμος του οργανωμένου αγώνα είναι ο μόνος δρόμος για να επιβάλουμε το δίκιο μας».
Μετά το τέλος της ομιλίας, ο Δημήτρης Κουτσούμπας είχε μια σύντομη συζήτηση με τους Δ. Κουτσιάφτη, πρόεδρο του Σωματείου Μηχανοδηγών, Β. Ζαβογιάννη, πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Προσωπικού Κίνησης και Ηλία Τρεβλό, μέλος της διοίκησης του Σωματείου Προσωπικού της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ο οποίος «άνοιξε» και τη συγκέντρωση.

Του εξέφρασαν την αποφασιστικότητά τους να συνεχίσουν τον αγώνα για δημόσιο ασφαλή σιδηρόδρομο και ευχαρίστησαν το ΚΚΕ για τη διαρκή στήριξη του αγώνα τους.
1 / 14