Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιουλιανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιουλιανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ SS

Τα SS: Μελανές Σελίδες της Ευρωπαϊκής Ιστορίας

Είναι αλήθεια πως δεν γνωρίζουμε τα όρια της θηριωδίας του ανθρώπου, όταν αυτός μαίνεται από αμορφωσιά, εμπάθεια και φόβο. Αποτελεί, όμως, ιστορική νομοτέλεια πως, όταν όλα αυτά συνδυαστούν, μέσα σε δεδομένες οικονομικές συνθήκες όπως της ανεργίας, της φτώχειας και της πείνας, με το πρότυπο «περί ανωτερότητας της φυλής»,  έχουμε εκδήλωση του μίσους μεταμφιεσμένου σε πατριωτικό καθήκον.
Εν ολίγοις, ο άνθρωπος από αδυναμία προξενεί το Κακό και όχι από δύναμη!
Δεν μιλώ για το «κακό» με την θεολογική έννοια, που μπορεί να μην έχει ιδιαίτερο στόχο ή κάποια σοβαρή συνέπεια πέρα από την «αμαρτία». Μιλώ για το δουλεμένο, το προμελετημένο Κακό∙ το σχεδιασμένο τόσο καλά, που ωθεί καθημερινούς ανθρώπους, μπακάληδες, ράφτρες, εργάτες, δασκάλους, τελωνειακούς, τραπεζίτες, δικηγόρους, οι οποίοι ερωτεύονταν, χόρευαν, αστειεύονταν, δειπνούσαν και διοργάνωναν πάρτυ με τσάι στην καθημερινότητά τους, προς την διαστροφική, σαδιστική και ανικανοποίητη εκδίκηση εναντίον των άλλων ∙ των ξένων, των εχθρών της φυλής, και του αίματος. «Το όπιο-γράφει ο Κέσλερ-διοχετεύεται από τους ηγέτες στις μάζες τελείως ασυγκάλυπτα. Τα αρχέτυπα του Αίματος και της Γης του Υπερανθρώπου που σκοτώνει το δράκο, οι θεότητες της Βαλχάλα και οι σατανικές δυνάμεις των Εβραιών συστηματικά επιστρατεύονται για να υπηρετήσουν το έθνος». (Άρθουρ Κέσλερ: Ο Κομμισάριος και ο Γιόγκι. Εκδόσεις Γαλαξίας σελ 144)
Είναι θλιβερό που όλα αυτά θεωρούνται παλιές ιστορίες, κάτι περασμένο που η μνήμη του έχει αρχίσει να διαλύεται και η ανάμνηση και ο πόνος να ξεθωριάζει και να αμβλύνεται. Μα το χειρότερο είναι που υπάρχουν σήμερα ιστορικοί που κοπιάζουν να αποδείξουν, πως τις «ωμότητες» τις πραγματοποίησε μια μικρή μειονότητα ναζιστών, διεστραμμένων ναρκομανών ή σεξουαλικά ανίκανων ανθρώπων, ως απάντηση μίμηση ή κατά περίπτωση σε συμμαχία με τις «Μαρξιστικές ιδεοληψίες του Κρεμλίνου». (Διάβασε: ΄΄Η ξεχασμένη συνενοχή του Μαρξισμού στο Ολοκαύτωμα΄΄ του Κωνσταντίνου Λεντάκη στην athensvoice 1-2-2019)
Το άρθρο αυτό είναι χαρακτηριστικό, καθώς βλέπουμε  να επιχειρείται, στο μέτρο των δυνατοτήτων του Κωνσταντίνου Λεντάκη, η δημιουργική ανασύνθεση των διαφόρων ρευμάτων του αναθεωρητισμού, στη βάση της αποκατάστασης της ενότητας της πολιτισμένης Δύσης και της καταγγελίας του βάρβαρου ανατολίτικου-μπολσεβίκικου Οκτώβρη.
Δεν λέω, είναι σοβαρό ιστορικό αστικό επιχείρημα το «Κορώνα κερδίζω, γράμματα χάνεις», όμως για να σοβαρευτούμε, είναι και μια παρηγορητική χίμαιρα για να εξωραΐσουμε την πρακτική της βιομηχανοποιημένης βίας που παρήγαγε η Γερμανία, το πιο πολιτισμένο και προηγμένο κράτος της Ευρώπης, και ενός οικονομικού συστήματος το οποίο αναζητούσε σκλάβους και πρώτες ύλες.
Μην απατάσθε  αγαπητοί μου!
Γιατί, μπορεί ο φασισμός να υπήρξε το επίκεντρο από όπου ξεκίνησε η επίθεση στην ανθρωπότητα και να ήταν ο κύριος εκφραστής της διατροφικής βίας, δεν ήταν όμως η πρωταρχική αιτία. Παρά τις προσπάθειες που καταβάλουν οι αναθεωρητές ιστορικοί για να αποδείξουν πως η βαρβαρότητα ενδημούσε αποκλειστικά στον εξω-ευρωπαϊκό κόσμο, μην αμελούμε το γεγονός, ότι ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός είχαν δυτικές ρίζες και μάλιστα βορειοαμερικανικές διασυνδέσεις. Συνεπώς, τον φασισμό πρέπει να τον τοποθετήσουμε μέσα στις κοινωνικές δυνάμεις, στις πολιτικές και οικονομικές δομές που του επέτρεψαν να θεριεύσει, τον διαμόρφωσαν ιδεολογικά και τον προώθησαν στα κοινωνικά στρώματα…    
Ωστόσο, μέσα στο κείμενο που διαβάζετε, δεν έχω προσπαθήσει να γράψω ένα ακόμα χρονικό της περιόδου του μεσοπόλεμου στην Ευρώπη, από όπου άνθησε ο φασισμός. Αν θέλετε να διαβάσετε για την απαρχή της πολύ σκοτεινής αυτής περιόδου, μα και το πώς η Γερμανία μετατράπηκε σε μια “καλολαδωμένη” μηχανή θανάτου, σας προτρέπω να ανατρέξετε στα άρθρα μου: «Ξεχάστε τον Αδόλφο Χίτλερ» και «Αφέθηκα να παρασυρθώ», που αμφότερα φιλοξενήθηκαν στο Νόστιμον ήμαρ*. Εδώ θα ασχοληθώ μόνο με τα SS, ταSchutzstaffel, όπου για να γίνει κάποιος μέλος, έπρεπε να θεμελιώσει πως είχε καθαρό άριο αίμα τουλάχιστον από το 1750 και εντεύθεν!   
***
Τα Schutzstaffel, που αν και το παρελθόν τους δεν είναι πολύ μακρινό, η ιστορία δεν έχει με σαφήνεια αποφανθεί για το πότε ακριβώς ιδρύθηκαν. Άλλωστε, η πολιτική βία εναντίον της Αριστεράς ήταν τυπικό χαρακτηριστικό της Γερμανίας του μεσοπολέμου. Εκθύμως ανεκτές, εκτός από την γνωστή σε εμάς οργάνωση των «Freikorps», ήταν δεκάδες οργανώσεις της άρχουσας τάξης, όπως η εθνικιστική-αντισοσιαλιστική «Einwohnerwehr» με 400.000 μέλη, η αντισημιτική- αντιμαρξιστική «Bund Bayern und Reich», η επίσης εθνικιστική, αντισημιτική «Bund Oberland», η «Viking-Bund», η «Artamanen-Gesellschaft», η «Vaterländischen Vereins München», η «Reichsflagge» και τόσες άλλες…
Όλες αυτές οι εθνικιστικές οργανώσεις, με την ενεργό υποστήριξη των επίσημων αρχών και την οικονομική αρωγή των καπιταλιστών, δρούσαν σε όλη την Γερμανία. Είναι χαρακτηριστικό πως την περίοδο 1919-1922 σε ολόκληρη την Γερμανία, οι οργανώσεις αυτές δολοφόνησαν 354 ανθρώπους που ανήκαν σε αναρχικές, κομμουνιστικές και σοσιαλιστικές οργανώσεις. Αυτή η βαρβαρότητα και η βία πέρασε αδιάφορη, όχι μόνο από τους δικαστές μα και από τον κόσμο.
Οι Γερμανοί πολίτες, στην πλειονότητα τους που συνδύαζαν τις παραδοσιακές χριστιανικές συντηρητικές τάσεις με τον φανατικό και υστερικό αντιμαρξισμό, κάτω από το σύνθημα «Πρώτα η Πατρίδα ύστερα ο κόσμος», είχαν μια νοοτροπία ηθικής αδιαφορίας μπροστά στην βία που είχαν εξαπλώσει οι οργανώσεις αυτές πολύ προτού ακούσουν για τον Χίτλερ*. Άλλωστε, οι μαρξιστές θεωρούνταν εχθροί της πατρίδας, του έθνους, της τάξης και της εκκλησίας πολύ πριν το πουν οι μπράβοι του Χίτλερ.  Μήτρα πάντως της οργάνωσης των SS θεωρείται μια μικρή ομάδα φανατικών, που το Μάρτιο του 1923 είχε ορκιστεί τυφλή πίστη στον Αδόλφο Χίτλερ, και ονομάστηκαν Stabswache, δηλαδή «Σωματοφυλακή».
Τα Schutzstaffel, δηλαδή οι «Ουλαμοί Προστασίας», αποτελούνταν από τρεις κύριες ομάδες: α)Την Allgemeine SS που σκοπό είχε την επιβολή της φυλετικής πολιτικής της Γερμανίας, β)την SS- Verfügungstruppe η οποία λειτουργούσε ως στράτευμα μάχης και σωματοφυλακής του Χίτλερ,καθώς επίσης αποτελούσε και τον πυρήνα των Waffen-SS τα οποία έδρασαν σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη, και γ) την ομάδα SS-Totenkopfverbände, τα μέλη της οποίας ήταν υπεύθυνα για την διοίκηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης εντός και εκτός της Γερμανίας.
Οι υποψήφιοι “κοσμοδιορθωτές” των SS έπρεπε, εκτός από το να διαθέτουν καθαρό άριο αίμα, να είναι  νέοι μεταξύ 23 και 35 ετών και να μην είναι έκφυλοι, μέθυσοι και τεμπέληδες. Τα βασικά κριτήρια στρατολόγησης ευθυγραμμίζονταν απολύτως με τον κώδικα που δίδασκαν οι φανατικοί αντισημίτες παγγερμανιστές του γαιοκτήμονα και πολιτικού Georg Ritter von Schönerer.*  Οι παγγερμανιστές συνιστούσαν στους νέους να είναι οι στυλοβάτες για την καθαρότητα της γερμανικής φυλής, που ισοδυναμούσε με το να αποφεύγει ο νέος το ποτό, την ομοφυλοφιλία, την ηθική κατάπτωση και τις πουτάνες, κυρίως τις Εβραίες, οι οποίες προορίζονταν για πελάτες κατώτερων φυλών. Επίσης, δίδασκαν πως η αγαμία επιβάλεται στους νέους ως τα εικοστά πέμπτα τους γενέθλια γιατί, εκτός του ότι είναι υγιεινή, δυναμώνει την θέληση ώστε να επιτυγχάνονται υψηλά πνευματικά ή φυσικά επιτεύγματα.
Ως σύνθημα τους τα SS είχαν “να σκορπάς τον θάνατο και να δέχεσαι τον θάνατο”, ενώ ιερά σύμβολα είχαν την νεκροκεφαλή και το τιμητικό ξιφίδιο. Φορούσαν μαύρες στολές και υποτίθεται πως ήταν ιδεολόγοι πολεμιστές, οι εκλεκτοί του Φύρερ. Στην Γερμανία το να ανήκει κάποιος σε αυτό το σώμα αποτελούσε μεγάλη διάκριση, σίγουρη καριέρα και οικονομική αποκατάσταση. Η οργάνωση είχε το μονοπώλιο στα χριστουγεννιάτικα δέντρα τα οποία πουλούσε στους σταθμούς των τρένων, στα πλαίσια της λεγόμενης Winterhilfe (χειμερινή βοήθεια), που υποτίθεται πως ήταν ένα πρόγραμμα των SS και των SA για βοήθεια στους φτωχούς, τους ανέργους και τους ηλικιωμένους. Πέρα από τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, οι άνδρες της οργάνωσης πήγαιναν πόρτα-πόρτα κρατώντας κουτιά δωρεών, όπου όλοι ακόμα και οι απερίσκεπτοι, με την κατάλληλη πίεση, έπρεπε να συνεισφέρουν*. Επίσης, αναλώνονταν σε πράξεις όπως η Strafexpedition, δηλαδή «σωφρονιστικές εξορμήσεις» σε εβραϊκές και κομμουνιστικές συνοικίες. Η Strafexpedition στην ουσία ήταν βίαιες επιδρομές σε σπίτια, με περιστατικά ακραίας παράνοιας να καταγράφονται, αποσκοπώντας στον εκφοβισμό της κοινωνίας, ο οποίος βοηθούσε τον λαό να παραμένει αμέτοχος, σιωπηλός πειθαρχημένος, ώστε να συνηθίζει την συνεχή απειλή και την τυφλή οργή των μπράβων του Χίτλερ.
Αρχηγός των SS ήταν ένα όχι ιδιαίτερα αντιπροσωπευτικό δείγμα της άριας φυλής, ο Heinrich Luitpold Himmler, ο οποίος είχε μυηθεί στις αρχές  του «Αίματος και της Γης» από τον Richard Walther Darré. Ειρήσθω εν παρόδω, ο  Ρίχαρντ Νταρέ ήταν ο καθοδηγητής της πολιτικής του Ράιχ σχετικά με τον «Ζωτικό Χώρο»  και την ανάπτυξη ιμπεριαλιστικών βλέψεων του Ράιχ προς την Ανατολική Ευρώπη (Drang nach Osten) και την ΕΣΣΔ. Ο  Νταρέ υποστήριζε πως «οι έννοιες του Αίματος και της Γης μας δίνουν το δικαίωμα να πάρουμε όσα ανατολικά εδάφη κριθούν απαραίτητα για την θεμελίωση μιας αρμονίας μεταξύ του σώματος του λαού μας και του γεωπολιτικού χώρου».* Αυτές οι ιδέες που προΰπηρχαν του Χίτλερ, σε συνδυασμό με την υπακοή και τη αφοσίωση, έννοιες έμφυτες στον γερμανικό λαό, οδήγησαν χιλιάδες κόσμο στα SS.
Η κατευθυντήρια γραμμή για την συμπεριφορά των Γερμανών απέναντι στην «ασιατική πλημμύρα του εβραιομπολσεβικισμού» ήταν η εξής: «Ο Μπολσεβικισμός αποτελεί θανάσιμο εχθρό του γερμανικού κράτους. Ο αγώνας της Γερμανίας συνίσταται στον αφανισμό της αχρείας αυτής κοσμοθεωρίας και των φορέων της».*        
Όσον αφορά στην ιδεολογία των SS, το φτωχό παράδειγμα της κυρίαρχης φυλής Heinrich Himmler μας την εκφράζει με τα εξής λόγια: «Μια αρχή πρέπει να είναι απόλυτη για τον άνδρα των SS: πρέπει να είμαστε τίμιοι, ευπρεπείς, αφοσιωμένοι και συντροφικοί σε όσων τις φλέβες τρέχει το ίδιο αίμα με μας και σε κανέναν άλλο. Το τι συμβαίνει στους Ρώσους ή τους Τσέχους μου είναι παντελώς αδιάφορο[…] Το αν οι άνθρωποι ζουν άνετα ή λιμοκτονούν με ενδιαφέρει μόνο στο βαθμό που τους χρειαζόμαστε ως σκλάβους για τον πολιτισμό μας. Το αν 10.000 Ρωσίδες θα πεθάνουν από εξάντληση καθώς θα σκάβουν ένα αντιαρματικό όρυγμα με ενδιαφέρει μόνο στο βαθμό που το όρυγμα αυτό είναι χρήσιμο για την Γερμανία.[…]Εμείς οι Γερμανοί, που είμαστε ο μοναδικός λαός στον κόσμο με κόσμια στάση απέναντι στα ζώα, θα υιοθετήσουμε κόσμια στάση και απέναντι σε αυτά τα ανθρώπινα ζώα, όμως αποτελεί έγκλημα κατά του αίματος μας να ανησυχούμε γι αυτούς και να τους διδάσκουμε ιδανικά[…] Οι περισσότεροι από σας γνωρίζουν τι σημαίνει να βλέπει κανείς εκατό, πεντακόσια ή χίλια πτώματα σωριασμένα το ένα πάνω στο άλλο. Να τακτοποιήσουμε αυτές τις στοίβες και την ίδια στιγμή, εκτός από εξαιρέσεις που οφείλονται σε ανθρώπινη αδυναμία, να παραμένουμε ευπρεπείς, αυτό είναι που μας έχει κάνει σκληρούς. Πρόκειται για μια σελίδα δόξας στην ιστορία μας, μια σελίδα που ανάλογη της δεν γράφτηκε ως τώρα ούτε θα γραφεί στο μέλλον».*
Συνεπώς, τα SS ανέλαβαν την φυλετική αναπροσαρμογή των κατεκτημένων λαών πάνω στις αξίες του εθνικοσοσιαλισμού, για να τους βοηθήσουν να εμπεδώσουν την θέση και το ρόλο τους μέσα στην φυλετική ιεραρχία της Νέας Ευρώπης, όπου κυριαρχούσε το άριο γερμανικό αίμα. Βέβαια, από την ανάπλαση των κατεκτημένων λαών εξαιρούνταν οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, οι ομοφυλόφιλοι, οι Σλάβοι, οι ανάπηροι,  και οι κομμουνιστές. Αυτά τα «ανθρώπινα ζώα» τα ανέλαβαν επίσης τα SS για να τα διαχειριστούν μέσα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι σκλάβοι σήμαιναν απόκτηση τεράστιων οικονομικών δυνατοτήτων, καθώς στηρίζονταν στην μηδενικού κόστους εργασία.
Παρενθετικά θα σας επισημάνω το γεγονός, ότι η οικονομική αυτοκρατορία των SS, που στηριζόταν και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αριθμούσε 500 θυγατρικές οι οποίες ειδικεύονταν σε ένα ευρύ φάσμα επιχειρήσεων, όπως την εκμετάλλευση του μεταλλικού νερού Apollinaris, το οποίο σήμερα ανήκει στην Coca Cola, την παραγωγή πορσελάνης Porzellan Manufaktur Allach, την προμήθεια και την κατασκευή οικοδομικών υλικών DEST κ.α. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις λειτουργούσαν κάτω από την ομπρέλα του ομίλου SS-Wirtschafts-und Verwaltungshauptamt.
Αντιλαμβάνεστε βέβαια πόσο τεράστια διαχειριστικά προβλήματα είχαν να διαχειριστούν οι άριστοι με το αγνό άριο αίμα: από τον ορθολογισμό  της παραγωγής  στα στρατόπεδα ώστε  να ανταποκρίνεται  σε ένα ευρύ φάσμα αναγκών του Ράιχ, ως την ενημέρωση των λογιστικών βιβλίων∙ από τη διασφάλιση επαρκών θερμίδων στους σκλάβους ώστε να παράγουν εργασία, ως την εξόντωση των μη παραγωγικών «ανθρώπινων ζώων»∙ από την τιμολόγηση και πώληση παραγωγικών γυναικών και ανδρών στην Bayer, στην Heinkel, στην Junkers στην Messerschmitt, στον όμιλο Friedrich Krupp AG (η σημερινή ThyssenKrupp AG), στις αυτοκινητοβιομηχανίες BMW,  Audi, και Daimler-Benz,  στην εταιρεία τσιμέντου Goleszow, στην εταιρεία ηλεκτρομηχανολογίας Siemens-Schuckertwerke κ.α, ως την ποιότητα των παραγόμενων ειδών με τα οποία εφοδιαζόταν κυρίως η Βέρμαχτ∙ από τη διαχείριση των τιμαλφή των ανθρώπινων ζώων όπως τα χρυσά ρολόγια, τα δαχτυλίδια, ακόμη και τα χρυσά τους δόντια, ως τις διαπραγματεύσεις με τις Ελβετικές τράπεζες που ήταν οι τελικοί αποδέκτες του χρυσού.*
Γίνεται, επομένως, κατανοητό πως τα SS είχαν μεταβληθεί σε ένα παράλληλο κράτος με ιεραρχία, στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό και διοικητικό τομέα και μάλιστα με ειδικές αρμοδιότητες. Είχαν δικό τους νομικό σύστημα και το προσωπικό τους, άνδρες και γυναίκες, υπαγόταν στη δικαιοδοσία ειδικών δικαστηρίων! Και ναι! Οι γυναίκες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα SS, καθώς τοποθετούνταν σε θέσεις διοίκησης με πρωτοφανή εξουσία. Γυναίκες διοικητές και φύλακες σε στρατόπεδα και φυλακές,  ως αυτόκλητοι φορείς υπέρτατης εξουσίας, άσκησαν πρωτοφανή βία σε αυτούς που ανακηρύσσονταν υπάνθρωποι!*
***
Μέσα σε όλα αυτά, τα ένοπλα τμήματα των SS τα Waffen-SS, μέχρι που ξεκίνησε ο φασιστικός Πόλεμος στην Ευρώπη, αριθμούσαν μόλις 23.000 άνδρες. Όσο και αν φανεί παράξενο, η μαζική στελέχωση ξεκίνησε μετά την κατάκτηση της Γαλλίας. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι σε ολόκληρη την Γαλλία κατεχόμενη και μη οι Γερμανοί διατήρησαν λιγότερους από 1500 αξιωματικούς*. Η γερμανική κυριαρχία στηρίχτηκε στην πρόθυμη συνεργασία της άρχουσας τάξης, του διοικητικού συστήματος της χώρας, μα και στην μεγάλη πλειονότητα των Γάλλων που παρέμεινε νομοταγής στις διαταγές των φασιστών! Αμέσως πλήθος εθελοντών κατατάχθηκε στην  Légion des Volontaires Français contre le Bolchévisme, δηλαδή στην «Λεγεώνα των Γάλλων εθελοντών κατά του μπολσεβικισμού». Η λεγεώνα ονομάστηκε λίγο αργότερα σε 33 Waffen-Grenadier-Division der SS “Charlemagne”,  δηλαδή στην 33η Μεραρχία Γρεναδιέρων SS “Καρλομάγνος” με δύναμη  11.000  άνδρες! Ήταν η τελευταία μονάδα των SS που υπερασπίστηκε το καταφύγιο του Χίτλερ. Και ήταν Γάλλοι!  Ειρωνεία ε; Μόλις 60 άτομα γλύτωσαν…
Άλλες δύο δεξαμενές στρατολόγησης στα Waffen-SS ήταν: α) οι Volksdeutsche, δηλαδή οι γερμανικής καταγωγής πληθυσμοί που ζούσαν στην κεντρική, την ανατολική Ευρώπη και στα βαλκάνια, και β) οι φυλετικά συγγενείς προς το Γερμανικό αίμα Νορβηγοί, Δανοί, Βέλγοι, και Ολλανδοί. Οι μαζικές προσχωρήσεις δημιούργησαν τις μεραρχίες SSQ Lanstorn Naterland, Langemarck, Wallonien Viking και Hitler Jugend.  Άλλωστε, στις χώρες αυτές ο αντισημιτισμός, ο ρατσισμός και ο υστερικός αντικομμουνισμός είχαν βρει αποδοχή σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Όσο προχωράει ο πόλεμος και η Γερμανία δείχνει ανίκητη, τόσο μεγάλωνε η εισροή εθελοντών στα SS.Αυτοί οι εκατοντάδες χιλιάδες εθελοντές από «φυλετικά συγγενή κράτη» με την Γερμανία έδωσαν την δυνατότητα στα SS να αναπτυχθούν σε ένα κράτος εν κράτη σε όλη την Ευρώπη!*
Η αθρόα στρατολόγηση, όμως, εξαπλώθηκε ως τα Βαλκάνια. Χιλιάδες έτρεξαν στις πύλες των στρατολογικών γραφείων των SS. Πρώτοι-πρώτοι κατέφθασαν οι Κροάτες που συγκρότησαν τις μεραρχίες Handsar, Kama κ.α. Εδώ βέβαια υπήρχε μια ιδιαιτερότητα: αν και τα μέλη των SS έπρεπε να έχουν καθαρό τευτονικό αίμα, στο όνομα του αντικομμουνισμού και του αντισημιτισμού, δέχτηκαν σε αυτές τις μεραρχίες να στρατολογήσουν μουσουλμάνους από την Βοσνία-Ερζεγοβίνη, που ως γνωστόν, ήταν μέρος της Κροατίας.
Οι δυο αυτές μεραρχίες, μαζί με την μεραρχία των Αλβανών SS Skanderberg, αποτέλεσαν ένα ισχυρό στρατιωτικό σώμα για την αντιμετώπιση των κομμουνιστών στα Βαλκάνια, μα και τη βιτρίνα της ισλαμικής πολιτικής της Γερμανίας ως χειροπιαστό μήνυμα για τους Άραβες, οι οποίοι δεν είχαν σε υπόληψη την βρετανική αποικιοκρατία αλλά ούτε και τους Εβραίους.*
Τα Waffen-SS έφτασαν να διαθέτουν σχεδόν ένα εκατομμύριο ενόπλους που έδρασαν κυρίως στην ΕΣΣΔ. Εκεί δημιουργήθηκε η μεραρχία  Waffen SS Galizien, η οποία στελεχώθηκε από Ουκρανούς φασίστες και η  Freiwillingen, η οποία στελεχώθηκε από Λετονούς. Όλοι αυτοί εμπλέκονται στην αταβιστική μέθοδο μαζικής θανάτωσης στην Ανατολική Ευρώπη και την ΕΣΣΔ με πογκρόμ, σφαγές, εκτελέσεις ακόμα και γυναικόπαιδων μπροστά σε λάκκους που τα ίδια τα θύματα είχαν ανοίξει, αλλά και κάθε άλλη μορφή σαδιστικής θανάτωσης, που δεν μπορεί να συλλάβει ούτε ο πιο ευφάνταστος σκηνοθέτης ταινιών τρόμου!   
Την τρομακτική σκληρότητα και την βιομηχανοποιημένη βία των SS και των ντόπιων συνεργατών τους, την γνώρισε στο πετσί του και ο Ελληνικός λαός. Ποιος αλήθεια μπορεί να ξεχάσει τις σφαγές αμάχων, γυναικών και παιδιών στα Καλάβρυτα, στην Κλεισούρα, στο Δίστομο, στην Βιάννο, στην Κάνδανο, στην Καισαριανή;
Και όλα αυτά τα φοβερά συνέβησαν σύμφωνα με  τις διαταγές ενός προηγμένου πολιτιστικά και πνευματικά κράτους και από τα μέλη ενός λαού που αυτοανακηρύχθηκε ως ο σωτήρας  της άριας φυλής που κινδυνεύει από τον διεθνή εβραϊσμό και τον μπολσεβικισμό που ευθύνεται για όλα τα προβλήματα…
Σήμερα;
Σήμερα το χθες προβάλλεται επικίνδυνα στο τώρα.
Στην Ευρώπη της φτώχειας και της ανέχειας, ο εθνικισμός και ο φασισμός  έχουν ούριο αέρα στα πανιά τους. Τα σημεία αναφοράς των λαών είναι  θολά στη σημερινή πολιτική συγκυρία της καπιταλιστικής κρίσης. Υπάρχει ιδεολογική σύγχυση. Τι είναι αριστερά, τι δεξιά και τι εθνικισμός –φασισμός; Εδώ εμφανίζεται ο σύγχρονος φασισμός με ένα πρόσωπο ανώτερο των ιδεολογικών διαχωριστικών γραμμών. Στην θεματική του ταυτότητα έχει εντάξει την εθνική ενότητα, την εθνική κυριαρχία και τον πατριωτισμό, την δαιμονοποίηση της πολυπολιτισμικής κοινωνίας και την πολιτιστική παρακμή της Ευρώπης λόγω της μετανάστευσης.
Όμως και οι συνωμοσίες  βρίσκονται σε συντονισμό με τον ιερό εθνικό αγώνα για την σημαία. Διότι οι « Εβραίοι »  είναι από τη φύση τους ξένοι προς την έννοια του έθνους και επιπλέον ειδικεύονται στη συσσώρευση κεφαλαίου. Οι τράπεζες είναι εβραϊκές, ο Τύπος είναι εβραϊκός, οι καταστροφείς της εθνικής ενότητας είναι οι Εβραίοι…Να δείτε τον Τζωρτζ Σόρος που επιβουλεύεται το ελληνικό έθνος υπέρ των Σλάβων…Εβραίος είναι!*
Σήμερα λοιπόν, που ο φασισμός έχει αρχίσει να προβάλλεται επικίνδυνα στην Ευρώπη και που η πλειονότητα του κόσμου δεν διαθέτει προσωπικές μνήμες και έχει αμυδρές γνώσεις για τον ναζισμό, τον πόλεμο, τις  βιομηχανικές σφαγές, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, επιβάλλεται να εντοπίζουμε αυτά τα γεγονότα και να μην τα αφήσουμε να εκτοπίζονται στο περιθώριο.
Και επειδή στην αρθογραφία υπάρχει περιορισμός χώρου ψάξτε…
Είναι αναγκαίο να δημιουργήσετε το δικό σας ερμηνευτικό πλαίσιο.
***
1* Κωστας Λουλουδακης: Ξεχάστε τον Αδόλφο Χίτλερ http://www.nostimonimar.gr/xechaste-ton-adolfo-chitler/ Αφέθηκα να παρασυρθώ http://www.nostimonimar.gr/afethika-na-parasyrtho/
2* Recht und Justiz im »Dritten Reich«: Herausgegeben von Ralf Dreier und Wolfgang Sellert. Βλέπε και Ian Kershaw Χίτλερ 1889-1936  σελ  201 Eκδόσεις scripta.
3* Διαβάστε περισσότερα: Schönerer, Lueger, and Hitler: The Politics of the Vienna Years, 1907-1913 http://www.academia.edu/6573765/Sch%C3%B6nerer_Lueger_and_Hitler_The_Politics_of_the_Vienna_Years_1907-1913
4*Ερικ Λάρσον Στον Κήπο με τα Θηρία Εκδόσεις Μεταίχμιο 
5* Θεοφάνης Γ. Γραμμένος:  Το Κράτος των SS  Ε Ιστορικά
6* Manfrend Messerschmidt:Ιδεολογική Διάβρωση 1933-1945 Ε Ιστορικά 
7* Gordon Williamson: The SS: Hitler’s Instrument of Terror
8* Κώστας Λουλουδάκης: Η Ευρεσιτεχνία των «Λουτρών» Ημεροδρόμοςhttps://www.imerodromos.gr/i-evresitechnia-ton-loutron-tou-kosta-louloudaki/
9*Wendy Lower : Οι Μαινάδες του Χίτλερ Εκδόσεις Μεταίχμιο
10*Laurence Rees: Άουσβιτς Εκδοσεις Πατάκη
11*Βουλη ντοκιμαντέρ: Τα SS: Το σύμβολο του Θανάτου (Die SS: Die waffen – SS)https://www.youtube.com/watch?v=gjRcXXZTKzo&has_verified=1
12* Γιώργος Μαργαρίτης: Τα πολύγλωσσα SS Ε Ιστορικά.
13* monde-diplomatique: Το ιδεολογικό κουβάρι της Ακροδεξιάς 9 Νοεμβρίου 2013

Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

ΤΑ «ΝΕΑ iPhone» και «Η ΔΟΥΛΕΙΑ -που τα- ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ»!!!

Προειδοποίηση: Πάρε το ηρεμιστικό Σου και κάτσε να διαβάσεις, να μάθεις πως λειτουργεί την σήμερον ημέρα ο Καπιταλισμός 


Το iPhone και οι κατσίκες της Amazon


«Σε αυτόν τον αγώνα (σ.σ. της ζωής) ο πιο δυνατός, ο πιο ικανός κερδίζει, ενώ ο λιγότερο ικανός ο αδύναμος χάνει. Αυτό που βοηθάει τον άνθρωπο να ζήσει ή να συντηρηθεί ενάντια στον κόσμο των ζώων δεν είναι οι αρχές της ανθρωπιάς αλλά ο σκληρός αγώνας».
Φιλελεύθερες απόψεις από 
τον Αδόλφο Χίτλερ
(Laurence Rees The Nazis: A Warning from History Εκδόσεις BBC Books)

Είναι γνωστό ότι στο φασιστικό Γερμανικό στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς, αλλά και σε όλα τα άλλα στρατόπεδα τα οποία μηχανοργάνωσε η αμερικανική πολυεθνική ΙΒΜ, οι ιθύνοντες είχαν αναρτήσει μια μεγάλη επιγραφή που έγραφε: 

«Η δουλειά απελευθερώνει». Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι οι Γερμανοί δεν το έγραψαν με χλευαστική διάθεση, αντίθετα ήταν το δόγμα τους, η σχεδόν θεολογική θεωρία τους, με ή χωρίς φασισμό.

Μόνο στην εταιρεία I.G. Farben, η οποία είχε εργοστάσιο εντός του στρατοπέδου Άουσβιτς, «δούλεψαν» 85.000 κρατούμενοι και από αυτούς οι 25.000 άφησαν την τελευταία τους πνοή υπέρ του αναπτυξιακού στόχου της εταιρείας. 
Αν αναλογιστούμε την μεταπολεμική πορεία της I.G. Farben, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι η «θυσία» αυτή δεν πήγε χαμένη… (CARTELS: I.G. Farben Comeback http://content.time.com/time/magazine/article/0,9171,888761,00.html)



Άλλωστε, η οικονομική διανόηση της Γερμανίας θεωρούσε τέτοιου είδους θυσίες οικονομικά δικαιολογημένες. 
Οι οικονομικοί σχεδιαστές της φασιστικής Γερμανικής Ευρώπης εξέταζαν κάθε χώρα, κάθε περιοχή ξεχωριστά, διατύπωναν μια θεωρία «βέλτιστου πληθυσμιακού μεγέθους» και ανάλογα με τον πληθυσμό των κατοίκων αποφαίνονταν κατά πόσο θα μπορούσε να προσφέρει οικονομικό όφελος ή ζημία. 
«Για παράδειγμα ο οικονομολόγος και τραπεζίτης Helmut Meinhold, επικεφαλής του φασιστικού «Ινστιτούτου Εργατικής Ανάπτυξης» το 1941, υπολόγισε ότι στην Πολωνία υπήρχε ένα εργατικό πλεόνασμα 5,83 εκατομμυρίων Πολωνών συμπεριλαμβανομένων των παιδιών και των γέρων, που η ύπαρξή τους, σύμφωνα με τον εξαίσιο οικονομολόγο Meinhold, συνεπαγόταν «πραγματική διάβρωση κεφαλαίου» και χαρακτήρισε αυτούς τους ανθρώπους ως Ballastexistenzen, δηλαδή περιττές υπάρξεις». (Laurence Rees: Άουσβιτς Εκδόσεις Πατάκη διάβασε και http://dip21.bundestag.de/dip21/btd/10/057/1005798.pdf).

Μετά τον πόλεμο, ο φασίστας Helmut Meinhold, αφού πρώτα ξεπλύθηκε στην αντικομμουνιστική κολυμβήθρα, έκανε λαμπρή καριέρα στην Γερμανική Ένωση Εργοδοτών Βιομηχανίας Σιδήρου και Χάλυβα. (Διάβασε: Sucht nach der Quadratur des Zirkels http://www.zeit.de/1969/26/sucht-nach-der-quadratur-des-zirkels )

Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονίσουμε πως τους ικανούς προς εργασία κρατούμενους των φασιστικών Γερμανικών στρατοπέδων τους διαχειριζόταν, τους τιμολογούσε και τους πουλούσε στους βιομηχάνους η εταιρεία που είχαν συστήσει τα SS με την ονομασία:
 SS-Wirtschafts- und Verwaltungshauptamt , για συντομία: SS-WVHA. Από την SS-WVHA αγόρασαν σκλάβους, εκτός από την I.G. Farben, οι εταιρείες αεροσκαφών Heinkel, Junkers και Messerschmitt, ο όμιλος Friedrich Krupp AG(η σημερινή ThyssenKrupp AG), η αυτοκινητοβιομηχανία BMW, η εταιρεία τσιμέντου Goleszow, η εταιρεία ηλεκτρομηχανολογίας Siemens-Schuckertwerkeκ.α.
Χαρακτηριστικά η I.G. Farben, η δημιουργός του αεριού Zyklon B με το οποίο θανατώνονταν οι περιττοί για την οικονομία άνθρωποι, είχε συμφωνήσει να καταβάλει στην εταιρεία WVHA των SS ημερομίσθιο 3 μάρκων στον ικανό προς εργασία αλλά ανειδίκευτο εργάτη και 4 μάρκων για τον ειδικευμένο εργάτη. 
Γενικά, η «ελαστικότητα» των ικανών προς εργασία, εγκλείστων, μόνο από το στρατόπεδο του Άουσβιτς συνεισέφερε στην Γερμανική οικονομία καθαρό κέρδος ύψους 30 εκατομμυρίων μάρκων.(Auschwitz 1940-1945 Central Issues in the History of the Camp Τόμος I).
Ειρήσθω εν παρόδω, η οικονομική αυτοκρατορία των SS αριθμούσε 500 θυγατρικές που ειδικεύονταν σε ένα ευρύ φάσμα επιχειρήσεων, όπως την εκμετάλλευση του μεταλλικού νερού Apollinaris, το οποίο σήμερα ανήκει στην coca cola, την παραγωγή πορσελάνης Porzellan Manufaktur Allach, την προμήθεια και την κατασκευή οικοδομικών υλικών DEST κ.α.

Καμιά εβδομηνταριά χρόνια μετά, το έγκλημα παραμένει έγκλημα…

Όπως έγραψε ο γκουρού του νεοφιλελευθερισμού Ludwig Heinrich von Mises: 
«Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο φασισμός έχει ήδη καταξιωθεί στην ιστορία ως ο σωτήρας του ευρωπαϊκού πολιτισμού (…) διότι κατάφερε να διασώσει την ατομική ιδιοκτησία και το δικαίωμα στην ανταλλαγή»!Συμφωνώ! 
Ο φασισμός, λοιπόν, είναι η επικράτηση συγκεκριμένων επιθετικών παραγωγικών σχέσεων που εξασφαλίζουν την ταξική, ολοκληρωτική και βίαιη εξουσία των φορέων της αγοράς και του καπιταλισμού.

Άλλωστε, η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία μόνο φραστικά τιμάει την ελευθερία του ατόμου, ενώ ουσιαστικά στο ανταγωνιστικό κοινωνικό περιβάλλον ανταμείβει τους νικητές, τους «άριστους», δηλαδή τους ισχυρότερους, ενώ τιμωρεί του ηττημένους, τους «ανάξιους», δηλαδή τους ανίσχυρους και καταρρακώνει καθημερινά την ανθρωπιά.  
Σε κάθε περίπτωση, οι «ανάξιοι», οι κοινωνικά ηττημένοι, αφού στάθηκαν ανίκανοι να νικήσουν πρέπει να παραμερίσουν, για να ζήσουν στο νεοφιλελεύθερο παράδεισο οι ισχυροί. Και ως γνωστόν, στον ηττημένο του κοινωνικού ανταγωνισμού δεν αξίζει ούτε καν η συμπόνια…

«Το κράτος, σύμφωνα με αυτήν την φιλοσοφία, δεν μπορεί να μειώνει τις ανισότητες με την βία, κόβοντας τα πόδια μερικών πολιτών. 
Αυτό που μπορεί να κάνει, είναι αυτό που έκανε η κα. Θάτσερ: να αφήσει το πεδίο ελεύθερο για τον καθένα μας να κερδίσει το ψωμί του σε έναν δίκαιο αγώνα, χωρίς εμπόδια. […]
(σ.σ: ο καθένας όχι όλοι) Μπορεί και να μην δουλέψει, μπορεί να στοχάζεται για την φύση του κόσμου σε ένα παγκάκι σε ένα πάρκο. Είναι στο χέρι του να διαλέξει τι θα κάνει» (Σωτήρη Γεωργανά: Τo κληροδότημα της Θάτσερ http://e-rooster.gr/04/2006/245 Βλέπε και: Κώστας Λουλουδάκης: Άσπρα Μαντίλια στην Plaza de Mayo Εκδόσεις ΚΨΜ)

Άλλες επιλογές εκτός του «στοχασμού σε ένα παγκάκι», του άχρηστου, του ηττημένου από τον «δίκαιο αγώνα» εναντίον των συνανθρώπων του, απαγορεύονται!

Μεθερμηνευόμενον, σημαίνει πως αυτό που απομένει για τους πολλούς σε μια κοινωνία που τα πάντα μπορούν να πουληθούν και να αγοραστούν είναι η βαναυσότητα της οργανωσιακής καπιταλιστικής βίας: 
απόλυτη ανέχεια, καθολική στέρηση, δυστυχία του κόσμου, καθημερινή σκλαβιά και αποκτήνωση, γενικά, εκποίηση της ζωής στην οικονομία και την αγορά. Άλλωστε, δεν υπάρχει φθηνότερο εμπόρευμα στον κόσμο, από τα εργατικά χέρια!


Ένα παράδειγμα της βαναυσότητας του φασισμού της αγοράς αποτελεί η Foxconn Technology Group, η εταιρεία που παράγει το «μουράτο» τηλέφωνο iPhone, μα και διάφορες συσκευές κατά παραγγελία για τις εταιρείες MotorolaBlackBerry, Nintendo, Sharp, Microsoft, Apple, Intel και Samsung.




Πριν ασχοληθούμε όμως με την Foxconn, είναι σημαντικό να τονίσουμε πως το όποιο προϊόν τους που φτάνει στα χέρια σας είναι άνευ αξίας αν συγκριθεί με την πραγματική παραγωγή του: την υπεραξία που παράγει το επωνύμιο τους, το brand τους!

 Όπως επισημαίνει ο Πίτερ Σβάιτσερ, πρόεδρος του διαφημιστικού κολοσσού J. Walter Thompson: «Η διαφορά ανάμεσα στα προϊόντα και τα επωνύμια είναι ουσιαστική. Το προϊόν είναι κάτι που κατασκευάζεται στο εργοστάσιο. Αντίθετα το επωνύμιο είναι κάτι που αγοράζεται από τον πελάτη» (Peter Schweitzer People Buy Products Not Brands και «No logo» Naomi Klein Εκδόσεις Λιβάνη)

Δηλαδή, εσύ, στην ουσία αποκτάς, με θρησκευτική λατρεία, την εταιρική κουλτούρα του brand και όχι ένα απτό προϊόν. Το προϊόν παράγεται από εργολήπτες αλλού, μακριά από την βιτρίνα του δυτικού κόσμου. Σε περιοχές όπου η ζωή του εργάτη μπορεί να εκποιείται στο βωμό του κέρδους και του ανταγωνισμού. Σε περιοχές που δεν ξέρεις καν που βρίσκονται στο χάρτη, που δεν βλέπεις, και στην τελική ίσως και να μην σε νοιάζει κιόλας. Εσύ ένα επώνυμο smartphone θέλεις να αγοράσεις χωρίς να σε απασχολούν οι εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στην παραγωγή, έστω και αν αυτές ομοιάζουν με αυτές των στρατοπέδων συγκέντρωσης της φασιστικής Γερμανίας.

Ο εργοληπτικός κολοσσός Foxconn διαθέτει 12 εργοστάσια-κάτεργα σε εννέα περιοχές της Κίνας. 
Διαθέτει όμως εργοστάσια και στην Ινδία, την Μαλαισία ακόμα και στο Μεξικό. Πρόσφατα, στις 26 Ιουλίου 2017, ανακοινώθηκε ότι η Foxconn θα κατασκευάσει εργοστάσιο παραγωγής επίπεδης οθόνης στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Για την επένδυση αυτή χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό δημόσιο με 3 δισεκατομμύρια δολάρια!(Reuters: Wisconsin governor defends $3 billion deal for Foxconn plant https://www.reuters.com/article/us-foxconn-wisconsin-incentives/wisconsin-governor-defends-3-billion-deal-for-foxconn-plant-idUSKBN1AC39I)

Στην μισθοδοσία της Foxconn υπάγονται 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι και οι περισσότεροι διαμένουν στα στρατόπεδα εργασίας της, τα επονομαζόμενα Foxconn City. Περιμετρικά των στρατοπέδων υπάρχουν φυλάκια και φρουροί ασφαλείας σε κάθε ένα από τα σημεία εισόδου-εξόδου. 

Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να εξέλθουν χωρίς άδεια και χωρίς να δείξουν την ειδική ταυτότητά τους. Όσοι προμηθευτές εισέρχονται στα στρατόπεδα είναι υποχρεωμένοι να υπόκεινται σε σαρώσεις των δακτυλικών αποτυπωμάτων τους.(Τheguardian: Life and death in Apple’s forbidden city https://www.theguardian.com/technology/2017/jun/18/foxconn-life-death-forbidden-city-longhua-suicide-apple-iphone-brian-merchant-one-device-extract)

Οι εργάτες μένουν σε μικρά δωμάτια, όπου στοιβάζονται 8-10 άτομα μαζί, δουλεύουν 12, ακόμα και 16 ώρες την ημέρα, για έξι μέρες την εβδομάδα και με αναγκαστικές μη πληρωμένες υπερωρίες. 

Όλα αυτά χωρίς διακοπές, χωρίς ασφάλεια χωρίς σύνταξη, χωρίς τίποτα και με ένα μισθό πείνας…
Είναι όμως ελεύθεροι αν δεν θέλουν να δουλέψουν, να στοχάζονται «για την φύση του κόσμου σε ένα παγκάκι σε ένα πάρκο». 
Άλλες επιλογές σύμφωνα με τον φιλελεύθερο καθηγητή Σωτήρη Γεωργανά απαγορεύονται, εκτός από μια: την αυτοκτονία. Από το 2010 έως σήμερα 26 εργάτες έχουν αυτοκτονήσει λόγω των απάνθρωπων συνθηκών εργασίας. Μάλιστα πάνω από 150 εργάτες απείλησαν να αυτοκτονήσουν ομαδικά σε ένδειξη διαμαρτυρίας. (Τelegraph: ‘Mass suicide’ protest at Apple manufacturer Foxconn factory http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/china/9006988/Mass-suicide-protest-at-Apple-manufacturer-Foxconn-factory.html)

Ο πρόεδρος της Foxconn, Terry Gou, αηδιασμένος προφανώς από τις απαιτήσεις των εργατών, ανακοίνωσε πως θα θέσει σε λειτουργία την πρώτη πλήρως αυτοματοποιημένη μονάδα παραγωγής μέσα στα επόμενα χρόνια. Θα το κάνει αυτό: «Επειδή οι άνθρωποι είναι ζώα, η διαχείριση ενός εκατομμυρίου ζώων μου προκαλεί πονοκέφαλο».

Ο πρόεδρος της Foxconn, Terry Gou, αηδιασμένος προφανώς από τις απαιτήσεις των εργατών, ανακοίνωσε πως θα θέσει σε λειτουργία την πρώτη πλήρως αυτοματοποιημένη μονάδα παραγωγής μέσα στα επόμενα χρόνια. Θα το κάνει αυτό: «Επειδή οι άνθρωποι είναι ζώα, η διαχείριση ενός εκατομμυρίου ζώων μου προκαλεί πονοκέφαλο».
(New York Times: Skilled Work, Without the Worker http://www.nytimes.com/2012/08/19/business/new-wave-of-adept-robots-is-changing-global-industry.html )

Όπως έχω γράψει άλλοτε, η πραγματικότητα, το μυστικό, αν προτιμάτε, του καπιταλισμού είναι ότι ουδέποτε οργανώθηκε γύρω από καμία ελευθερία. Η επιβολή του στηρίχτηκε στην μαζική υποδούλωση ανθρώπων και εδαφών και ορθοπόδησε με νόμους που επέβαλαν ποικίλες μορφές δουλοπαροικίας και δουλείας. Επίσημα, δηλαδή, στο νομικό του οπλοστάσιο και στα νομικά έγγραφα της καπιταλιστικής παράδοσης, η υποδούλωση και οι δουλοπαροικίες δεν θεωρήθηκαν ως κάτι μεμπτό, αντίθετα εξυμνήθηκαν ως «πολιτιστική προσφορά» σε αμόρφωτους και κατώτερους ανθρώπους και οι δούλοι χαρακτηρίστηκαν «ως επί σύμβαση εργάτες».

Όμως, η δουλεία δεν εξαλείφθηκε και η πολιτιστική προσφορά του καπιταλισμού στην ανθρωπότητα συνεχίζεται ως τις μέρες μας. 


Ας ανοίξουμε, λοιπόν, μια πόρτα στην κόλαση:
 Το ταντάλιο αποτελεί το νέκταρ και την αμβροσία της βιομηχανικής παραγωγής, γιατί χρησιμοποιείται στην κατασκευή των smartphone, ηλεκτρονικών υπολογιστών, πολύπλοκων γκάτζετ, συσκευών οικιακής διασκέδασης όπως το Nintendo , στα μικροτσίπ, στα ηλεκτρονικά κυκλώματα και στις μπαταρίες. 
Είναι εκείνο το ορυκτό που μας επιτρέπει να επικοινωνούμε, να κρατάμε για πάντα τις ευτυχισμένες μας στιγμές με τις ψηφιακές κάμερες, να στήνουμε blogs και να εκμεταλλευόμαστε όλα τα σύγχρονα μέσα που μας προσφέρει το διαδίκτυο, μα και να παρακολουθούμε από τους δέκτες μας την ΑΕΚ, τον ΠΑΟ, τον ΟΣΦΠ, τη σύγχρονη παραλλαγή δηλαδή του «άρτος και θέαμα».

Το 80% των κοιτασμάτων αυτού του ορυκτού βρίσκονται στο Κονγκό.


Βέβαια, η αξία αυτού του ορυκτού έχει μια διαφορετική σημασία για τον Κονγκολέζο, ο οποίος σφάζει το διπλανό του για λίγα γραμμάρια ορυκτού Τανταλίτη για να τα πουλήσει μετά σε μια πολιτισμένη ευρωπαϊκή εταιρεία, που έχει σε πρώτο πλάνο την κοινωνική ευαισθησία, για να μπορέσει ο ελεύθερος Ευρωπαίος πολίτης, να απολαύσει το κινητό τηλέφωνο, την plasma τηλεόραση και προπαντός τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, ο οποίος θα του επιτρέψει κιόλας να κατακρίνει, διαδικτυακά, την πρακτική αυτή.

«Στο Ανατολικό Κονγκό άνθρωποι δολοφονούνται για χάρη “αναβαθμίσεων” όλο και μικρότερης χρησιμότητας στα δικά μας smartphones», γράφει σε ρεπορτάζ του ο βραβευμένος δημοσιογράφος της βρετανικής εφημερίδας «Guardian», Τζορτζ Μόνμπιοτ. Καθημερινές σκηνές ντροπής εκτυλίσσονται στα εκατοντάδες παράνομα ορυχεία του αχανούς Ανατολικού Κονγκό: μικρά παιδιά «δουλεύουν» μέσα σε επικίνδυνες στοές για 12-14 συνεχόμενες ώρες. 

Με αξίνες και φτυάρια βγάζουν και κατόπιν κοσκινίζουν το χώμα με τα γεμάτα κάλους χέρια τους. Αν αρνηθούν να εργαστούν ή προσπαθήσουν να διαφύγουν και πιαστούν, τότε ακολουθούν μαστιγώματα, βιασμοί, ακόμη και αποκεφαλισμοί «για παραδειγματισμό». (Τheguardian : Children of the Congo who risk their lives to supply our mobile phones https://www.theguardian.com/sustainable-business/blog/congo-child-labour-mobile-minerals)

Ενώ ο Kristof Nicholas αναφέρει: «Ποτέ δεν αντίκρισα πιο βάρβαρο πόλεμο από αυτόν του Κονγκό. Όσα είδα με στοιχειώνουν.

Ενώ ο Kristof Nicholas αναφέρει: «Ποτέ δεν αντίκρισα πιο βάρβαρο πόλεμο από αυτόν του Κονγκό. Όσα είδα με στοιχειώνουν.

Εκεί είδα γυναίκες ακρωτηριασμένες, παιδιά που εξαναγκάστηκαν να φάνε τη σάρκα των γονιών τους, κορίτσια που βιάστηκαν σε βαθμό που να καταστραφούν τα εσωτερικά γεννητικά τους όργανα. 
Οι πολέμαρχοι χρηματοδοτούν εν μέρει τη δράση τους πουλώντας σε ξένες εταιρείες ορυκτά που περιέχουν ταντάλιο, βολφράμιο, κασσίτερο και χρυσό. Για παράδειγμα, το ταντάλιο από το Κονγκό χρησιμοποιείται για την κατασκευή πυκνωτών που μπαίνουν σε τηλέφωνα, υπολογιστές και παιχνιδομηχανές». (Το Βήμα: Τα ματωμένα μεταλλεύματα των γκάτζετ http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=340820)

Τον καιρό της μισθωτής εργασίας επινοήθηκαν σύγχρονα εργαλεία επιβολής των νόμων της αγοράς, που στην ουσία τους, εκτός του ότι περιγράφουν ξεκάθαρα την συνάφεια μεταξύ της δουλείας και της μισθωτής εργασίας, εντυπωσιάζουν λόγω του εύρους των αναφορών τους στις ταξικές και φασιστικές δομές της καπιταλιστικής κοινωνίας.

Λόγου χάρη, ο κολοσσός ηλεκτρονικού εμπορίου «Amazon» έβαλε κατσίκες να βόσκουν γύρω από μια αποθήκη. 

Τον καιρό της μισθωτής εργασίας επινοήθηκαν σύγχρονα εργαλεία επιβολής των νόμων της αγοράς, που στην ουσία τους, εκτός του ότι περιγράφουν ξεκάθαρα την συνάφεια μεταξύ της δουλείας και της μισθωτής εργασίας, εντυπωσιάζουν λόγω του εύρους των αναφορών τους στις ταξικές και φασιστικές δομές της καπιταλιστικής κοινωνίας.

Λόγου χάρη, ο κολοσσός ηλεκτρονικού εμπορίου «Amazon» έβαλε κατσίκες να βόσκουν γύρω από μια αποθήκη. 

Η επιχείρηση τις μάρκαρε με την ίδια κάρτα που υποχρεώνει να φοράνε οι εργαζόμενοι στον λαιμό τους και με ακριβώς τα ίδια στοιχεία: όνομα, φωτογραφία, γραμμωτό κώδικα! Οι εργάτες, που στην γλώσσα της «Amazon» αποκαλούνται “hands”, έπρεπε να έχουν υπόδειγμα την υπακοή των κατσικών…



Στην Γερμανία η «Amazon», που απασχολεί ενοικιαζόμενους εργαζόμενους από όλες τις χώρες της Ευρώπης, κυρίως από την εταιρεία προμήθειας δουλοπάροικων Trenkwalder, αφού πρώτα επιδοτήθηκε με δημόσιο χρήμα πάνω από 7 εκατομμύρια ευρώ, κατασκεύασε οκτώ εργοστάσια συσκευασίας προϊόντων, τα οποία προστατεύονται από μια σειρά αγκαθωτά συρματοπλέγματα. 

Σε πολλά σημεία των εργοστασίων δεν υπάρχει ούτε ένα παράθυρο, ούτε και κλιματιστικό κάνοντας τις συνθήκες εργασίας τρομακτικές ,ενώ όλοι οι εργάτες, καθώς θεωρούνται ενδεχόμενοι κλέφτες, υπόκεινται σε σχολαστικούς ελέγχους που επιβλέπονται από φρουρούς : περνούν από ανιχνευτές μετάλλου πριν από το σχόλασμα ή το διάλειμμά τους! (Μonde-diplomatique: Η Amazon πίσω από την οθόνη http://archives.monde-diplomatique.gr/spip.php?article484) Τους φρουρούς των εργατών η «Amazon» τους προμηθεύεται ή τους προμηθευόταν από την εταιρεία H.E.S.S. Security, η οποία στην ουσία είναι μια νεοφασιστική Γερμανική οργάνωση. (Dailymail: Fury over Amazon’s ‘neo-Nazi, black-clad’ German security staff who ‘intimidate foreign workers’ Read more: http://www.dailymail.co.uk/news/article-2279076/Fury-Amazons-neo-Nazi-black-clad-German-security-staff-intimidate-foreign-workers.html#ixzz51nlRFiyc)

Οι κάμερες παρακολουθούν κάθε κίνηση των εργατών που εργάζονται από 55 έως 60 ώρες την εβδομάδα και αντιμετωπίζουν κυρώσεις αν δεν πιάσουν τους στόχους, ακόμη και ο χρόνος για την τουαλέτα προσμετράται, και αν είναι μεγαλύτερος από τον επιτρεπτό υπάρχουν επιπλήξεις.
(Μirror: Timed toilet breaks, impossible targets and workers falling asleep on feet: Brutal life working in Amazon warehouse (http://www.mirror.co.uk/news/uk-news/timed-toilet-breaks-impossible-targets-11587888)

Γενικά, οι εργαζόμενοι της πολυεθνικής, πολλοί από τους οποίους απασχολούνται ως ενοικιαζόμενοι, δουλεύουν ασταμάτητα, με ελάχιστα δικαιώματα και πενιχρούς μισθούς, χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Μάλιστα τους υποχρεώνουν να υπογράφουν «χαρτιά εχεμύθειας», τα οποία τούς απαγορεύουν αυστηρά να εκφράζονται και να μιλάνε σχετικά με τη δουλειά τους, στην οικογένειά τους, στους φίλους τους ή σε δημοσιογράφους. 

Αυτές οι μέθοδοι έβαλαν το χέρι τους, ώστε ο ιδρυτής της «Amazon» Τζέφρι Πρέστον Μπέζος να εκτοξευθεί στη 19η θέση των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη. Να σημειώσουμε ότι ο ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρείας «Amazon», τον Αύγουστο του 2013, αγόρασε 250 εκατομμύρια ευρώ την εφημερίδα Washington Post.

Αποτελεί νομοτέλεια το γεγονός πως το οικονομικό και πολιτικό σύστημα κυριαρχείται από τις κεφαλαιοκρατικές σχέσεις παραγωγής και διανομής πλούτου. Επομένως, οι συνθήκες ζωής που βιώνουν οι εργαζόμενοι εξαρτώνται από τις ανάγκες συσσώρευσης κεφαλαίου και από τις στρατηγικές που εκπονούν οι εκπρόσωποί του. Την ένταση και την έκταση αυτών των στρατηγικών των κατόχων κεφαλαίων, θα τις πραγματώσει το πολιτικό προσωπικό, το οποίο γνωρίζει πολύ καλά πως ο καπιταλισμός και ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι υπόθεση ιδεολογικών αρχών, αλλά συμφερόντων.

Εντάξει!

Πέρασε η ώρα διαβάζοντας ένα κείμενο που ίσως οδηγεί τον αναγνώστη στην οργή, την απόγνωση, ακόμα και στην, γιατί όχι, αδιαφορία.


 Άλλωστε, ο ιστός και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν εκτιμηθεί υπερβολικά. Είναι το άσυλο όσων διστάζουν να αντιμετωπίσουν την πραγματική ζωή. Την ζωή που γεννά την αισιοδοξία, την αλληλεγγύη και τη δύναμη των ανθρώπων όταν μαζί αντιστέκονται.
Εμπρός λοιπόν…

*******************************
Viva La RevolucionΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΕΔΩ

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Η ώρα της Καμόρα k του προσωπικού της:


Μη Μασάς…




Εδώ, μπροστά στα μάτια σας, θα ξεδιπλώσω τις αρχές της φιλελεύθερης φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης. Εξ αφορμής και εκ των προτέρων εγγυώμαι πως αμερόληπτα θα περιγράψω τις αναφορές του φιλελευθερισμού στη σύγχρονη και όχι μόνο πολιτική πραγματικότητα!

Η Ιστορία μου θα σας διασκεδάσει γιατί πρόκειται να εξιστορήσω τον θρίαμβο του φιλελεύθερου πνεύματος. Θα μιλήσω για τα πιο θαυμαστά και μεγαλειώδη έργα του.

Απλώστε λοιπόν τα πόδια σας, γείρετε στην καρέκλα σας, και, ας ξεκινήσουμε.

Τι είναι Βία; Και τι Τρομοκρατία;

Χμ! Οι θεοί έχουν αποσυρθεί γι αυτό μην ρωτάτε αυτούς!

Προτείνω, κατ’ αρχάς να προσφύγουμε σε ένα αγαπημένο νέο-φιλελεύθερο ο οποίος ακτινοβολεί αναλυτική ενάργεια και θα μας εξηγήσει πρώτα τί δεν είναι βία.

Ο λόγος στον…

Πάσχο (ουαου) Μανδραβέλη:

Η Αριστερά είναι ένα «μεταμοντερνιστικό νεφέλωμα που εξισώνει κάθε δυσάρεστη ή άσχημη κατάσταση με τη βία. Έτσι, βία θεωρείται η φτώχεια, η ανεργία, η φορολογία, η εφαρμογή του νόμου, ό,τι γενικώς δεν μας αρέσει. Τα ρητορικά σχήματα λαμβάνονται τοις μετρητοίς (ειδικά από άγουρους εγκέφαλους) και οποιαδήποτε πραγματική άσκηση βίας. Ετσι, κάθε δυσάρεστη κατάσταση εξισώνεται με τη βία, με αποτέλεσμα η πραγματική βία («κοινωνικής», «κινηματικής» ή «επαναστατικής» βίας) να δικαιολογείται εξαιτίας των δυσάρεστων καταστάσεων που εκ των πραγμάτων κάποιες θα είναι πάντα παρούσες». («Η περί βίας θολούρα»http://www.kathimerini.gr/778768/opinion/epikairothta/politikh/h-peri-vias-8oloyra)

Τώρα, μετά το συμπόσιό μας με τον Πάσχο είναι ώρα να φιλοξενήσουμε ένα διάττοντα αστέρα των εγκεφαλικών συνάψεων, ο οποίος θα εδραιώσει με την ακαταμάχητη σκέψη του την σύνδεση της Τρομοκρατίας με την Αριστερά. 

Μιλάω βέβαια για τον ένα, τον ανυπέρβλητο φιλελεύθερο στοχαστή, τον δημοσκόπο Νίκο Μαρατζίδη: «Η τρομοκρατία δεν αναπτύσσεται σε ιδεολογικό κενό. Παράγεται μέσα στους χώρους της άκρας Αριστεράς και του αναρχισμού που «συνδιαλέγεται» ιδεολογικά, κοινωνικά και ψυχολογικά με την επίσημη Αριστερά, τις ιδέες, τις αξίες και τις παραδόσεις της. Τράφηκε από τους μύθους της εποποιίας του αντάρτικου και του Αρη Βελουχιώτη, ως μια ελληνική εκδοχή Τσε Γκεβάρα. Μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων μεγαλωμένη στα γραφεία των κομμάτων της Αριστεράς αντιμετώπισε την επαναστατική βία ως φυσική προέκταση του πολιτικού ανταγωνισμού, ως ένα είδος πολιτικής με άλλα μέσα. Γι’ αυτό και η βία δεν καταδικάζεται συλλήβδην». («Η επαναστατική βία η αριστερά και η Δημοκρατία». http://www.kathimerini.gr/733742/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/h-epanastatikh-via-h-aristera-kai-h-dhmokratia )

Αφού πρώτα αναγνωρίσω στον Πάσχο και στον Νικολάκη το εντυπωσιακό θεματικό εύρος του στοχασμού τους και την δικαιωματική αυθεντία του πεφυσιωμένου, θα προχωρήσω με δονούμενη στοχαστική ελευθεριότητα, οφείλω να ομολογήσω, στο παρακάτω ερώτημα:

Ποια βία;

Σε αυτό το σημείο θα στεναχωρήσω τους παραπάνω τιτλούχους φιλελεύθερους στοχαστές και θα πω:
  Πίσω από την σημερινή φιλελεύθερη ανάπτυξη του καπιταλισμού, δηλαδή, στην επιβολή της κυριαρχίας γιγάντιων εταιρειών και τραπεζών πάνω στην δημόσια ζωή, που οδηγεί στη βαρβαρότητα και στην κτηνωδία, 
υπάρχουν άνθρωποι που για τους καπιταλιστές είναι περιττοί! 
Αυτό είναι βία ρε!

Η δομική ανεργία, που αφοπλίζει ηθικά και συντρίβει φυσικά το άτομο, είναι βία.

Η κατάργηση των δικαιωμάτων του εργάτη, η αποσάθρωση της σταθερής εργασίας και του οκτάωρου, οι μισθοί γαλέρας που δεν φτάνουν για να καλύψουν το κόστος ζωής, είναι βία!

Η φτώχεια είναι βία!

Η καταστροφή δημοσίων υπηρεσιών ή η συρρίκνωσή τους, σε τομείς όπως: η ιατροφαρμακευτική και συνταξιοδοτική κάλυψη, η νοσοκομειακή περίθαλψη, η διανομή ηλεκτρικής ενέργειας και ύδρευσης, υπέρ των πολυεθνικών εταιρειών είναι βία!

Η παρακμάζουσα λόγω κοινωνικής αδικίας κοινωνία με ένα εξαθλιωμένο πληθυσμό να αναζητά την πιο χυδαία επιβίωση είναι βία.

Όμως οι συγκεκριμένες ηθικοπλαστικές αντιλήψεις των δύο φίλων, μάς υποβάλλονται καθημερινά από εφημερίδες, από την τηλεόραση, από το συγκεκριμένο δεσπόζον ιδεολογικό σχήμα του νεοφιλελευθερισμού με σκοπό να διαμορφώσουν τις συνθήκες που απαιτούνται για να καθοδηγεί η ελεύθερη αγορά τη συμπεριφορά των ανθρώπων, ώστε να διατηρηθεί χωρίς απρόοπτα η καταστατική «ιεραρχία». Με άλλα λόγια, στοχεύουν το δικαίωμα του καταπιεσμένου να αντιδρά, να αντιστέκεται αλλά και να επιτίθεται ενάντια στην καταπίεση και στον καταπιεστή.
Όσο αφορά το θέμα της επανάστασης, της τρομοκρατίας, και της δημοκρατίας θα αναφέρω το εξής: 
Αν και έχουμε πιαστεί στον ιστό του κόσμου των εστέτ του ανθρωπισμού όπου η «βία καταδικάζεται από όπου κι αν προέρχεται», δεν υπάρχει τίποτα πιο επείγον από το να αντιμετωπίσουμε με αποφασιστικότητα την κυρίαρχη ιδεολογία όσο αφορά το δικαίωμα του καταπιεσμένου λαού στην επαναστατική βία. Επείγει να συντρίψουμε την ταύτιση της επανάστασης με την τρομοκρατία και να τσακίσουμε την ιδέα ότι η δημοκρατία είναι το αντίθετο της επανάστασης. Η κατάσταση υπαγορεύει τα μέσα, γι αυτό και είναι άρρηκτη η σχέση επανάστασης και δημοκρατίας…

Έτσι κι αλλιώς η λέξη δημοκρατία έχει ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιεχόμενο, εξαρτημένο από το οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον στο οποίο χρησιμοποιείται.

Χμμ…

Δεν πειστήκατε ε;

Το φωτάκι της αμφιβολίας σας άναψε και αναζητά διευκρινήσεις;

Ε, αν πιστεύετε τυφλά σε αυτό μου νομίζετε ότι γνωρίζετε τότε σας παρακαλώ μην με κρίνετε αυστηρά γιατί το σφάλλειν είναι ανθρώπινο…

Παρ΄όλα αυτά αν συνεχίσετε την ανάγνωση στο φαιδρό ονειροπόλημα μου, διευκρινίζω πως θα μετανιώσετε, μα τότε θα είναι πολύ αργά…

Τώρα που λέτε, έχω την μυστήρια ιδέα να σας μιλήσω 
για την γνήσια βία. 
Αυτή που γεννά οδύνες και καταστρέφει ανθρώπους, οικογένειες, λαούς. 
Αυτή που είναι παρούσα στην Ιστορία και την συναντάμε στο κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας. 
Αυτήν που είναι αδύνατο να μην την βρούμε μπροστά μας.

Ας ξεκινήσω με μια ιστορία ελονοσίας.
Μαδαγασκάρη.

Το 1895 η δημοκρατική Γαλλία εισέβαλε στρατιωτικά στην χώρα και αφού πρώτα σφαγίασε ένα σεβαστό αριθμό ιθαγενών, άνω των πεντακοσίων χιλιάδων, ανακήρυξε την Μαδαγασκάρη γαλλική αποικία και επέβαλε πολιτισμό.
 Δηλαδή, επέβαλε φόρους για να«πληρωθεί το κόστος της εισβολής αλλά επίσης, καθώς η δημοσιονομική πολιτική των γαλλικών αποικιών, υποτίθεται έπρεπε να είναι ανεξάρτητη, για να καλύψει τα έξοδα δημιουργίας σιδηροδρόμων, λεωφόρων, γεφυρών, φυτειών[…]», εννοείται πως κανείς Μαλγάσιος δεν πήρε μέρος στην λήψη αποφάσεων ούτε ως διακοσμητικό στοιχείο. 
Λογικό από την μεριά των πολιτισμένων ευρωπαίων καθώς οι υποδομές «δεν κατασκευάστηκαν στην πράξη για να διευκολύνουν τον λαό της Μαδαγασκάρης μέσα στην ίδια τους την χώρα αλλά για την μεταφορά προϊόντων στα λιμάνια για να βγει συνάλλαγμα». (David Graeber ΧΡΕΟΣ Εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες)

Τα χρόνια πέρασαν οι μέρες κυλούσαν ήρεμα οι ξένοι επενδυτές έβγαζαν χρήματα και έδιναν δουλειά στους ντόπιους και η Μαδαγασκάρη συσσώρευε χρέη στους τραπεζίτες. Αλλοίμονο, όμως, η κάθε City bank δεν δέχεται παραμέληση ή αθέτηση των υποχρεώσεων…

Διαβάστε, λοιπόν, τι έγινε:
Η ελονοσία λόγω των δημοσίων προγραμμάτων πρόληψης είχε εκλείψει πάνω από δυο γενιές στην Μαδαγασκάρη. Το πρόβλημα προέκυψε όταν ένα παγκόσμιος οργανισμός, με μαφιόζικη δομή και σύσταση, υποχρέωσε την κυβέρνηση της χώρας να διακόψει το πρόγραμμα καταπολέμησης της ελονοσίας, γιατί οι δανειστές της χώρας απαιτούσαν τα λεφτά τους και γιατί τα δημόσια προγράμματα δεν συνάδουν ούτε με την απελευθέρωση των ατόμων από τα δεσμά του δημοσίου, ούτε με τα προγράμματα δομικής μεταρρύθμισης της οικονομίας. Ο μαφιόζικος οργανισμός ο οποίος ανάμεσα σε άλλα παγκοσμιοποίησε την βία γιατί έτσι συνέφερε τον ισολογισμό της City bank είναι το International Monetary Fund.

Έτσι λοιπόν, εξαιτίας των προγραμμάτων λιτότητας των καθαρμάτων των ελεύθερων αγορών, δέκα χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την ζωή τους στην Μαδαγασκάρη. Από … ελονοσία!

Ας μιλήσουμε τώρα για χολέρα.

Νότιος Αφρική.

Τον καιρό που ο Μαντέλα απελευθερώθηκε, βρέθηκε σε έναν εχθρικό κόσμο και είχε ελάχιστο χρόνο να προσαρμοστεί πριν τον καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο ρατσιστής πρωθυπουργός Ντε Κλερκ ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις γνωρίζοντας ότι οι επόμενες εκλογές θα ήταν πολυφυλετικές, δηλαδή θα συμμετείχαν όλοι οι πολίτες του κράτους, και έτσι οι μαύροι θα εξέλεγαν εύκολα κυβέρνηση. 
Φρόντισε λοιπόν η ισχύς της εξουσίας να παραμείνει στα χέρια των λευκών. Πρώτα πρώτα σύναψε δάνειο ύψους 850 εκατομμυρίων δολαρίων με το ΔΝΤ. Αμέσως η κυβέρνησή του, υπακούοντας στις υποδείξεις του ΔΝΤ, ιδιωτικοποίησε τις κοινωφελείς επιχειρήσεις και κατέστησε την Εθνική Τράπεζα αυτόνομο οργανισμό (!) που δεν λογοδοτούσε στην κυβέρνηση αλλά στην Παγκόσμια Τράπεζα. 
Ο Ντε Κλερκ αναθεώρησε το σύνταγμα για να μπορέσει να παραδώσει τον έλεγχο των διεθνών εμπορικών συναλλαγών και συμφωνιών σε «ανεξάρτητους» ειδικούς, δηλαδή στους τεχνοκράτες του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.

Ο Μαντέλα λοιπόν και το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο με ευκολία πήραν την κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία. 
Για παράδειγμα, ο Μαντέλα ήθελε να ηλεκτροδοτήσει τα «σοβέτο» και να ανεγείρει καλύτερες κατοικίες για τον πληθυσμό. Αυτό όμως δεν επιτρεπόταν, καθώς δεν προβλεπόταν από τη συμφωνία για τις διαρθρωτικές αλλαγές που είχε υπογράψει η κυβέρνηση Ντε Κλερκ με το ΔΝΤ.

Η κυβέρνηση Μαντέλα ήθελε να υδροδοτήσει φτηνά τους φτωχούς, να προσλάβει δασκάλους και να χτίσει σχολεία, να διανείμει δωρεάν φάρμακα για τον τύφο, την ελονοσία και το AIDS, να φορολογήσει τις πολυεθνικές μεταλλευτικές εταιρείες. Αυτά ήταν αδιανόητα πράγματα, διότι παραβίαζαν μια σειρά συμφωνιών που ξεκινούσαν από τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας των φαρμακευτικών εταιρειών και κατέληγαν στην υποχρέωση της κυβέρνησης να παρουσιάζει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς πληρώνοντας ταυτόχρονα τους τόκους των δανείων του ΔΝΤ.

Οποιοδήποτε ξεστράτισμα από αυτές τις συμφωνίες θα οδηγούσε σε φυγή κεφαλαίων, σε διακοπή της δανειοδότησης, σε κατάρρευση του νομίσματος, ίσως και σε εμφύλιο πόλεμο. (Διαβάστε και «Άσπρα Μαντήλια στην Plaza de Mayo» Εκδόσεις ΚΨΜ)

Ας σταθούμε όμως στην ιδιωτικοποίηση του δικτύου ύδρευσης.

Στην Νότιο Αφρική το δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης που είχαν δημιουργήσει οι λευκοί, κάλυπτε μόνο συγκεκριμένα τμήματα του μαύρου πληθυσμού αφήνοντας εκτός δικτύου την πλειοψηφία των κατοίκων. 
Ακόμα και όταν αυτό επεκτάθηκε ήταν ατελές και μη αξιόπιστο. Και όμως, το νερό ιδιωτικοποιήθηκε γιατί αυτό απαίτησαν οι ευπρεπείς μαφιόζοι δολοφόνοι του ΔΝΤ. 
Αμέσως οι επενδυτές μείωσαν τα έξοδα συντήρησης, δεν προχώρησαν στην αντικατάσταση των σωλήνων, εν ολίγοις δεν βελτίωσαν το δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης. 
Αυτό που έκαναν ήταν να αυξήσουν το κόστος των τιμολογίων με αποτέλεσμα να πλήξουν χιλιάδες φτωχών κυρίως των παραγκουπόλεων. Σε αυτές τις φτωχές περιοχές του Γιοχάνεσμπουργκ στις οποίες κόπηκε η πρόσβαση στο δίκτυο τον Αύγουστο 2000, ξέσπασε η επιδημία της χολέρας. 
Ως το τέλος του 2002 είχε μολύνει περισσότερους από 250.000 ανθρώπους και είχε προκαλέσει 300 θανάτους.
Στην άλλη άκρη του κόσμου, στην Αργεντινή, είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι σε πάνω από το 60% των 12 εκατομμυρίων κατοίκων του Μπουένος Άιρες κόπηκε η σύνδεση νερού και αποχέτευσης, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ασθενειών που είχαν εξαλειφθεί από δεκαετίες όπως η χολέρα. 

Ενώ στην Βολιβία το ΔΝΤ επέβαλε όχι μόνο την ιδιωτικοποίηση των παροχών ύδρευσης και αποχέτευσης, με αποτέλεσμα την αύξηση κατά 150% των λογαριασμών, αλλά οι ιδιοκτήτριες εταιρείες του νερού αγόρασαν ακόμα τα ποτάμια, τις λίμνες και επέβαλαν στους αγρότες και στους κτηνοτρόφους να πληρώνουν μια ειδική άδεια για να συλλέγουν το νερό της βροχής στο κτήμα τους! 
Τις πολυεθνικές εταιρείες από την διεστραμμένη απαίτηση του λαού για ελεύθερη πρόσβαση στο αγαθό του νερού, προστάτευε ο στρατός και η αστυνομία του εξαγορασμένου καθεστώτος.

Μα και στη Βρετανία «η κυβέρνηση της Θάτσερ μετέτρεψε 10 περιφερειακούς οργανισμούς νερού σε ιδιωτικές επιχειρήσεις με παραχωρήσεις 25-έτιας, απαλλαγή από χρέη, απαλλαγή φόρων στα κέρδη, επιχορηγήσεις, καθώς και είσοδο τους στο χρηματιστήριο και δημιουργία ιδιωτικών μονοπωλίων.
 Σύντομα εμφανίστηκαν σοβαρές αντιδράσεις καθώς οι τιμές αυξήθηκαν κατά μέσο όρο πάνω από 50% τα πρώτα 4 έτη. 
Τα τεραστία κέρδη προσέλκυσαν τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες και οι περισσότερες από τις 10 επιχειρήσεις αγοράστηκαν μετά από την πενταετή περίοδο «προστασίας» τους. 
Ακολούθησε διακοπή της παροχής νερού σε σημαντικό αριθμό κατοίκων που δεν είχαν να πληρώσουν και η λειτουργία των «μετρητών προκαταβολής πληρωμής» που παρείχαν πρόσβαση στο νερό με την χρήση πλαστικής κάρτας μόνο όταν προπλήρωναν οι πελάτες τα χρήματα και για όσο καιρό είχε χρήματα ο λογαριασμός τους (ακριβώς όπως η καρτοκινητή τηλεφωνία)».(TVXS: Οι Βαρόνοι του Νερού http://tvxs.gr/news/user-post/oi-baronoi-toy-neroy)

Τι λέτε;

Οι μεγάλες πολυεθνικές: Veolia, Suez, Agbar, RWE, Saur, Bechtel, Mekorot καταδικάζουν την βία από όπου και αν προέρχεται;

Ο Έλληνας θυρωρός των πολυεθνικών Δημήτρης Καπελούζος, ο οποίος ενδιαφέρεται για λογαριασμό τους, για την αγορά νερού στην Ελλάδα, λέτε να καταδικάζει τέτοιες βίαιες προοπτικές ή μήπως μια εκ γενετής ατέλεια των αισθητηρίων του τον καθιστά έρμαιο του κέρδους;

Προσωπικά δεν κατέχω την απάντηση, αλλά έχω μια συνήθεια να κρίνω τα πάντα σύμφωνα με όσα μας είναι γνωστά. 
Λοιπόν, το εξέχων μέλος της επενδυτικής κοινότητας Δημήτρης Καπελούζος, μέσω της Offshore του «Helvason Ltd» συμμετέχει στο επενδυτικό σχήμα της Emma Delta που κατέχει το 33% του ΟΠΑΠ, ενώ η Fraport Greece, κοινοπραξία της Fraport AG που ελέγχει ποσοστό 73,4% και του ομίλου Κοπελούζου που κατέχει το υπόλοιπο 26,6% αγόρασαν με δάνειο, όχι με δικά τους χρήματα, 14 περιφερειακά αεροδρόμια. Έτσι ήθελε το ΔΝΤ και η ψωνισμένη από τους επενδυτές κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Άρα;

Όμως ας θέσω ένα δύσκολο ερώτημα: Τι ακριβώς είναι το International Monetary Fund το ΔΝΤ δηλαδή, που μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα έχουν την δύναμη να αποφασίζουν πώς και πού θα διατεθούν τα έσοδα της όποιας χώρας και επιλέγουν σε ποια χέρια επενδυτών θα κατανεμηθεί ο δημόσιος πλούτος;

Ας αφήσουμε να απαντήσει αυτό το καίριο ερώτημα ένας γνώστης των αγορών, ο πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι. Αντιγράφω από το βιβλίο του Η μεγάλη σκακιέρα, 
 «Θα πρέπει να θεωρούμε ως μέρος του αμερικανικού συστήματος τον παγκόσμιο ιστό εξειδικευμένων οργανισμών, ιδιαίτερα τους διεθνείς οργανισμούς. 
Μπορεί να ειπωθεί ότι το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα αντιπροσωπεύουν παγκόσμια συμφέροντα και τα συστατικά τους μέρη μπορεί να ερμηνευτεί ότι εκπροσωπούν όλο τον κόσμο. 
Στην πραγματικότητα, όμως, σε αυτούς τους οργανισμούς κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό η Αμερική και η προέλευσή τους ανάγεται σε αμερικανική πρωτοβουλία».

Στις «πολιτισμένες» δημοκρατίες, η χρήση βίας για τον έλεγχο και την μετάβαση στους «επενδυτές» των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των κοινωνικών υπηρεσιών, θα αποτελέσει μόνο την έσχατη λύση. 
Το ΔΝΤ και οι διάφορες επιτροπές της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν στην διάθεση τους πολύ λιγότερο δαπανηρά όπλα, από ότι τα τάνκς και τα πραξικοπήματα, που μπορούν να κάνουν, εξίσου καλά, την δουλειά υπέρ των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Η ιδεολογική και πολιτική κυριαρχία μιας ειδικής οικονομικής θεώρησης, ο λεγόμενος φιλελευθερισμός, που χρησιμοποιεί ιδρύματα όπως το ΔΝΤ προς ενίσχυση των ιδιωτικοπολιτικών οικονομικών αρχών, και προς υπονόμευση των κοινωνικοπολιτικών αρχών, δημιούργησε απλώς θύματα. 
Οι παραληρηματικοί copy paste κανόνες του ΔΝΤ και οι παράμετροι που υπαγορεύουν στις δημόσιες αρχές διάφοροι «οίκοι αξιολόγησης», αποσκοπούν στην ακύρωση των βαθύτερων αιτιών του κρατικού παρεμβατισμού και των μεταπολεμικών κοινωνικών κατακτήσεων. 
Η νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία προτάσσει την υποταγή όλων των πτυχών των κοινωνικών θεσμών, σε χρησιμοθηρικές σταθμίσεις και χρηματιστηριακούς υπολογισμούς!

Ένας σύγχρονος Προμηθέας, ο Τομάς Σανκαρά έλεγε:«Η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μάς αρνούνται πόρους για να βρούμε νερό στα εκατό μέτρα, αλλά διατίθενται να σκάψουν πηγάδια τριών χιλιάδων μέτρων για την εξαγωγή πετρελαίου».

Από το 1983 μέχρι τη δολοφονία του το 1987, ο Σανκαρά εθνικοποίησε όλη τη γη, το νερό και τον ορυκτό πλούτο της χώρας του, της Μπουρκίνα Φάσο, και έδιωξε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Παγκόσμια Τράπεζα και τις γαλλικές και πολυεθνικές εταιρείες. 
Οι πολιτικές του επικεντρώθηκαν στην πρόληψη και την καταπολέμηση της πείνας με προγράμματα αγροτικής αυτάρκειας, στην καταπολέμηση του αναλφαβητισμού και στην ίδρυση σε κάθε χωριό ενός ιατρείου. 

Ο Τομά Σανκαρά σε ομιλία στην Αντίς Αμπέμπα, στις 29 Ιουλίου τού 1987 προφήτευσε: «Το χρέος δεν μπορεί να αποπληρωθεί, διότι είναι κατ’ αρχάς προφανές ότι η μη πληρωμή του δεν συνεπάγεται τον θάνατο των δανειστών μας. Ισχύει, μάλιστα, το αντίθετο: η εξόφλησή του θα μας καταδικάσει σε βέβαιο θάνατο. […] 
Μας είναι αδύνατο να αποδεχθούμε την ηθική τους. 
Δεν δεχόμαστε να μας μιλάνε για αξιοπρέπεια. Δεν δεχόμαστε να μας μιλάνε για το ήθος και την εντιμότητα όσων εξοφλούν και για την απώλεια εμπιστοσύνης έναντι των κακοπληρωτών. 
Αντιθέτως, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι είναι φυσιολογικό να δηλώνει κανείς σήμερα ότι οι μεγαλύτεροι κλέφτες είναι όσοι κατέχουν τον μεγαλύτερο πλούτο. […] η άρνηση τής πληρωμής τού χρέους θα μας επιτρέψει να αφιερώσουμε στην ανάπτυξη τους πενιχρούς πόρους που διαθέτουμε. […] 
Αν μόνο η Μπουρκίνα Φάσο αρνηθεί να πληρώσει το χρέος, είναι βέβαιο ότι θα αδυνατώ να παρευρεθώ στην επόμενη διάσκεψη». http://www.humanite.fr/04_02_2011-tunisie-ha%C3%AFti-des-dictateurs-trop-peu-inqui%C3%A9t%C3%A9s-464383)

Πράγματι, ο Σανκαρά δεν πρόλαβε να παρευρεθεί σε άλλη διάσκεψη. Η δολοφονία του σχεδιάστηκε από τη Γαλλία του 21ου Πρόεδρου της Δημοκρατίας και σοσιαλιστή Φρανσουά Μιτεράν, και εκτελέστηκε από το τσιράκι των αγορών Μπλεζ Κομπαορέ, ο οποίος επανασύνδεσε αμέσως την Μπουρκίνα Φάσο με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα.

Τι έγινε γατάκια;

Καταδικάζουμε την βία από όπου κι αν προέρχεται;

Οι πολιτικές που ορίζονται ως φιλελεύθερες ή ως νεοφιλελεύθερες επειδή τα τσογλάνια που τις εκπροσωπούν αποφεύγουν να τις προσδιορίσουν ως ολοκληρωτικές καπιταλιστικές, συνιστούν βίαιη επίθεση με άλλοθι το «χρέος», εναντίων της κοινωνίας;

Τι έχετε να πείτε μοχθηρά ανόητα ανθρωπάκια;


Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι ένας εγκληματικός παγκόσμιος οργανισμός επιβολής χρέους, 
το οποίο χρησιμοποιεί τόσο βίαιες πρακτικές που θα έκαναν τις μαφιόζικες οργανώσεις, όπως την Καμόρα, να κοκκινίσει από ντροπή.

Το όπλο του Χρέους είναι μια επινόηση των τραπεζών την δεκαετία του 1970 όταν οι χώρες του ΟΠΕΚ είχαν διοχετεύσει, κυρίως, στο αυτόνομο και Offshore κρατίδιο του City of London τέτοιο πακτωλό χρημάτων, που οι τράπεζες δεν ήξεραν τι να τα κάνουν. 
Έτσι, μεγάλες τράπεζες αποφάσισαν να στείλουν αντιπροσώπους σε όλους τους φιλοδυτικούς δικτάτορες του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου με σκοπό να τους πείσουν να συνάψουν δάνεια. Η πρακτική αυτή ονομάστηκε «go-go Banking» και σιγά -σιγά κατέκτησε και τα προηγμένα κράτη.

Όταν τα χρόνια πέρασαν και τα επιτόκια εκτινάχτηκαν, κάπου στο τέλος της δεκαετίας του 1980, λόγω των οικονομικών πολιτικών που επέβαλαν οι ΗΠΑ, αυτοστιγμεί οδηγήθηκαν τα κράτη στην κρίση Χρέους. 
Τότε ήρθε η ώρα της Καμόρα του ΔΝΤ. Οι τεχνοκράτες οδήγησαν κοινωνίες στην κατάρρευση, στον υποσιτισμό, στην φτώχεια και στο ξεπούλημα των δημοσίων υποδομών. 
Άλλωστε, τα τσογλάνια των αγορών δεν χρειάζεται να σταθμίζουν τις ανθρώπινες συνέπειες. Τους αρκεί το ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών, οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, η εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, τα χρεωστικά και τα πιστωτικά υπόλοιπα.

Οι λαοί κλήθηκαν να εξοφλήσουν ένα χρέος, που αποτελεί το ορατό σύμβολο της υποταγής τους στα συμφέροντα χρηματοπιστωτικών κύκλων και στον επενδυτικό οικονομικό υπόκοσμο.

Στις ΗΠΑ το Σεπτέμβριο του 2008 με το ξέσπασμα τις καπιταλιστικής κρίσης γιγαντιαία δημόσια ποσά δαπανήθηκαν για να σώσουν τον χρηματοπιστωτικό τομέα. Σύμφωνα με τοBloomberg Businessweek, σε άρθρο του στις 14 Σεπτεμβρίου 2012 με τίτλο «Tallying the full cost of the financial crisis», οι δημόσιες δαπάνες για να ορθοποδήσει το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα υπολογίζονταν στα 12,8 τρισεκατομμύρια δολάρια!

Ο τότε υπουργός οικονομικών των ΗΠΑ Χένρι Πόλσον (Henry Paulson), πρώην διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, ακύρωσε την ελεύθερη αγορά, καθώς προέβη σε μια «σοσιαλιστική» πολιτική και διέσωσε τα ιδιωτικά χρηματοοικονομικά ιδρύματα με χρήματα του κράτους. Οι αγορές, δηλαδή οι εταιρείες Fannie Mae, Merill Lynch, Citigroup, Freddie Mac, American International Group (AIG), απόλαυσαν την προστασία του κράτους. 

Το σύστημα ορθοπόδησε, καθώς διασώθηκε με δημόσιο χρήμα, αλλά τι επιπτώσεις είχε αυτή η διάσωση όσον αφορά τους εργαζόμενους;

Ο Ρόμπερτ Ράιχ (Robert Reich), υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης Κλίντον, γύρισε το 2013 ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο «Inequality for αll», στο οποίο κατέγραψε την πτώχευση του λαού με άλλοθι την κρίση και την άνοδο της κυριαρχίας του χρηματοοικονομικού τομέα. Εκεί ανέφερε ότι μετά την κρίση η ανάπτυξη που ακολούθησε είχε ευεργετική επίδραση: «στο 1% του πληθυσμού [που] έχει καρπωθεί το 90% της αύξησης του ΑΕΠ, ενώ το 99% του πληθυσμού μοιράστηκε το υπόλοιπο 10%. Η περιουσία των 400 πλουσιότερων ατόμων της χώρας αντιστοιχεί σε εκείνη των 150.000.000 φτωχότερων Αμερικανών».

Για την «κοινωνικοποίηση» των βαρών από τις ζημιές των τραπεζιτών ο οικονομολόγος Τζέιμς Γκαλμπρέιθ (James Galbraith) σε ομιλία του στο Βερολίνο με τίτλο «Η μεγάλη κρίση και η αμερικανική αντίδραση» ανέφερε: «Ήταν μια κατάσταση όπου οι τράπεζες διασώθηκαν αλλά όχι οι οικονομίες, και το κόστος καταβάλλεται από ανηλεείς γύρους δημοσιονομικής λιτότητας».

Και τι είδαμε αμέσως μετά;
Τους τραπεζίτες που, ας επαναλάβουμε, σώθηκαν με δημόσιο χρήμα, από τους φορολογούμενους, να στρέφονται εναντίων των μικροοφειλετών τους ώστε να εισπράξουν ξανά χρήματα!


Και στην Ελλάδα;

Το 2008 ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος, δήλωσε πως η Ελλάδα δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο, γιατί οι ελληνικές τράπεζες ήταν ισχυρές και δεν είχαν εκτεθεί σε τοξικά προϊόντα.

Ξαφνικά αυτό άλλαξε!

Οι τράπεζες καταρρέουν ο κόσμος θα χάσει τα λεφτά του, φώναζαν. Σε έπεισαν να στεναχωριέσαι για τον Σάλλα, τον Λάτση, τον Λαυρεντιάδη, τον Κωστόπουλο, οι οποίοι για να αντιμετωπίσουν την κρίση, χρειάζονται δημόσια στήριξη.

Την πήραν!

Ας θυμηθούμε τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος δημιούργησε νόμο με τον οποίο παρέχει στον εαυτό του ασυλία για την απόφασή του να δώσει στην Proton Bank του Λαυρεντιάδη, 100 εκατομμύρια ευρώ!

Ας θυμηθούμε όμως πως ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γ. Στουρνάρας, ο υπουργός Πολιτισμού, Π. Παναγιωτόπουλος, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Χρ. Σταϊκούρας αποφάσισαν ότι τα δάνεια του ιδιωτικού Μεγάρου Μουσικής ύψους 229,27 εκατ. Ευρώ θα αποπληρωθούν από το ελληνικό Δημόσιο. Απόφαση που επικύρωσε και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Ας θυμηθούμε πως ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, χρωστούν σε δάνεια πάνω από 300 εκατομμύρια ευρώ! Για το δάνειο της ΝΔ ο αντιπρόεδρος της Άδωνης Γεωργιάδης δήλωσε πως «θα πρέπει να ξεκινήσει μία διαδικασία διαγραφής του χρέους». Ενώ το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει πια. Άρα δεν υπάρχει κανένας υπεύθυνος.

Ωστόσο για να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες οι ελληνικές κυβερνήσεις δανείστηκαν με υψηλά επιτόκια για να εξασφαλίσουν την ανακεφαλαιοποίηση τους.

Όχι μια, όχι δυο, αλλά τρεις φορές! 

Τα δάνεια αυτά τα πληρώνουμε εμείς.

Η δημόσια αιμοδοσία των τραπεζών σε μετρητό ξεπέρασε τα 50 δισ. Ευρώ. Ενώ δόθηκαν και εγγυήσεις του κράτους, με ποικίλες μορφές, ύψους 130 δισ. ευρώ!

Ποιοι είναι αυτοί που σώθηκαν με δημόσιο χρήμα;

«[…]Οι τραπεζίτες όμως έκαναν ακόμη μεγαλύτερα αίσχη. Έδιναν δάνεια σε offshore εταιρείες που ανήκαν στους ίδιους και τις οικογένειές τους, χωρίς εγγυήσεις και στη συνέχεια χρέωναν τα θαλασσοδάνεια στις ζημιές της Τράπεζας κλέβοντας τους μικρομετόχους. Έδιναν επίσης δάνεια σε επιχειρηματίες (πάντα χωρίς εγγυήσεις) οι οποίοι έκαναν αύξηση μετοχικού κεφαλαίου σε άλλες δικές τους επιχειρήσεις. Έτσι δημιουργούσαν εικόνα ισχυρών επιχειρήσεων, με δανεικά και αγύριστα, χειραγωγώντας και εξαπατώντας τους επενδυτές που επένδυαν στις ίδιες επιχειρήσεις εξαιτίας της πλαστής εικόνας που είχε δημιουργηθεί.

Πολλοί τραπεζίτες πουλούσαν ή νοίκιαζαν στις τράπεζές του ή στο Δημόσιο, κτήρια τα οποία είχαν αγοράσει με δάνεια των τραπεζών τους αλλά μέσω παρένθετων προσώπων σε τιμές πολλαπλάσιες των πραγματικών.

Ταυτόχρονα δανειοδοτούσαν τα κόμματα, ώστε να έχουν την πολιτική κάλυψη και τα ΜΜΕ για να εξασφαλίζουν τη σιωπή για τα σκάνδαλά τους. Μεγάλα ποσά τα έβγαλαν στο εξωτερικό μέσα από κομπίνες με τα υποκαταστήματα των Τραπεζών που άνοιγαν στα Βαλκάνια. Δημιούργησαν μέσα από τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ την εικόνα οικονομικού τραπεζικού θαύματος στα Βαλκάνια, και διοχέτευσαν έτσι ποσά σε δανειολήπτες του εξωτερικού που δεν ήταν άλλοι από τους εαυτούς τους.

Όλα αυτά τα σκάνδαλα και η ευθεία ληστεία του χρήματος, εμφανίστηκε ως μόλυνση από την κρίση. 
Οι μαύρες τρύπες από τη ληστεία και τη συναλλαγή με τη διαπλοκή (600 εκατομμύρια είχε πάρει το ALTER από τις τράπεζες χωρίς εγγυήσεις) εμφανίστηκε ως αποτέλεσμα της κρίσης. Έτσι στο όνομα της ευστάθειας των τραπεζών, αυτές ανακεφαλαιοποιήθηκαν με τα χρήματά μας. Όχι όμως οι τράπεζες, αλλά οι τραπεζίτες. Οι τράπεζες δεν ελέγχθηκαν πριν ανακεφαλαιοποιηθούν, ώστε να βρεθεί ποιό κομμάτι της ζημιάς οφείλεται στην κρίση και ποιό στη ληστεία.[…]

Παρ’όλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι που πετιούνται καθημερινά στην φυλακή για χρέη, άνθρωποι στους οποίους κατάσχεται το όποιο πενιχρό εισόδημά τους ή η σύνταξή τους γιατί δεν έχουν πληρώσει την δόση του εισοδήματος, άνθρωποι που σε λίγο θα χάσουν το μοναδικό σπίτι τους, γιατί αυτό επιτάσσουν οι δανειστές, το ΔΝΤ, και τα καθάρματα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κατάσταση έχει διαμορφωθεί ως εξής:
«Χιλιάδες εργατικά – λαϊκά νοικοκυριά που δεν έχουν ενταχθεί στις ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη αντιμετωπίζουν άμεσα το ενδεχόμενο πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας. Ζουν με την αγωνία εάν θα έχουν σπίτι να μείνουν. 
Η όποια «προστασία» παρέχει ο νόμος αυτός, έχει ισχύ μόνο μέχρι τις 31.12.2017 και αφορά εργαζόμενους και λαϊκές οικογένειες κυριολεκτικά εξαθλιωμένες. Αυτές οι περιπτώσεις είναι μόνο ένα μέρος του συνόλου των οικογενειών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα μη δυνατότητας αποπληρωμής του στεγαστικού τους δανείου.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει ήδη φροντίσει να πάρει μια σειρά μέτρα σε αυτήν την κατεύθυνση, όπως: 
Καμία προστασία στην πρώτη κατοικία, σχετικά με τα χρέη λαϊκών νοικοκυριών στις τράπεζες. Καθιέρωση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. 
Από την 1/1/2018 το σύνολο των δανείων πρώτης κατοικίας «απελευθερώνεται» πλήρως και σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα πώλησης. Σύμφωνα με τους επιχειρησιακούς στόχους των τραπεζών και τους βασικούς δείκτες απόδοσης, προβλέπεται μείωση των συνολικών μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά 38% (ή περίπου 40 δισ. ευρώ) μέχρι το τέλος του 2019». (Το…Κοντράστ Εφημερίδα Ριζοσπάστης)

Αν μας λένε κάτι οι παραπάνω πρακτικές είναι ότι δεν υπάρχουν καλύτεροι τρόποι για να νομιμοποιήσεις την βία των καταπιεσμένων από την καταχρηστική, νομιμοποιημένη θεσμική κρατική βία!

Την ιχνηλασία μου στον οικονομικό υπόκοσμο, με βαριά καρδιά είναι η αλήθεια, την σταματώ εδώ με μια αμερικανική παροιμία: «Αν χρωστάς στην τράπεζα εκατό χιλιάδες δολάρια ανήκεις στην τράπεζα. Αν της χρωστάς εκατό εκατομμύρια η τράπεζα σου ανήκει».

Μια τελευταία κουβέντα μόνο θέλω να προσθέσω η οποία απευθύνεται σε όποιον αναγνωρίσει τον εαυτό του!

Ενδέχεται η προστασία της κοινωνίας από μια ορισμένη Αριστερά, μέσα από τα συνδικάτα, τις Λαϊκές Επιτροπές και άλλους φορείς του κινήματος, να μην είναι πασιφιστική για την κυρίαρχη τάξη που ονειρεύεται την υποταγή του συνόλου της κοινωνίας…

Δεν Μασάμε ρε!


Τίτλος και παρουσίαση 
κειμένου: Viva La Revolucion

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...