Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΜΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΜΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

ΤΑ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΗ -ΟΙ ΜΠΡΑΒΟΙ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ- ΔΕΝ ΈΧΟΥΝ ΑΡΓΙΑ?!!


ΠΑΜΕ - ΣΩΜΑΤΕΙΑ

Η τρομοκρατία και ο εκφοβισμός της εργοδοσίας της Cosco δεν θα περάσουν

Με ανακοίνωσή του για την  τραμπούκικη επίθεση από το μηχανισμό των εργολάβων στον πρόεδρο του Σωματείου εργαζομένων στις προβλήτες της Cosco, το ΠΑΜΕ «καταγγέλλει την εργοδοσία της Cosco, που με εντολή της, μπράβοι και μαύροι μηχανισμοί άλλων εποχών επιτέθηκαν και χτύπησαν πισώπλατα μέρα μεσημέρι τον πρόεδρο του σωματείου των εργαζομένων της επιχείρησης, Μάρκο Μπεκρή, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης των εργαζομένων». 
Και προσθέτει:
«Η τρομοκρατία και ο εκφοβισμός δεν θα περάσουν! Να μη βρίσκουν τόπο να σταθούν στο λιμάνι και κανέναν τόπο δουλειάς. Τέτοιες πρακτικές θα βρουν απέναντί τους συνολικά το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, τα σωματεία, τους εργαζόμενους.
Είναι μεγάλες οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που με την πολιτική της έχει δώσει αέρα στα πανιά της εργοδοσίας και ξεσαλώνει. Καλούμε τους εργαζόμενους στην Cosco να δυναμώσουν το σωματείο τους, την ενότητά τους. Να συνεχίσουν πιο αποφασιστικά, πιο δυναμικά τον αγώνα που έχουν ξεκινήσει για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης, για αυξήσεις στους μισθούς, για συγκροτημένα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Να μην υποκύψουν στην τρομοκρατία και τις βρώμικες μεθόδους που χρησιμοποιεί η εργοδοσία προκειμένου να χτυπήσει αυτόν τον αγώνα, να σπάσει τη συλλογικότητα, να διαλύσει το σωματείο, το οποίο είναι κατάκτηση των εργαζομένων στην επιχείρηση. Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα ξέρει στο πετσί του από τέτοιες μεθόδους και προβοκάτσιες και έχει τη δύναμη, την τόλμη και τη γνώση για να τα αντιμετωπίσει. Καλούμε τα συνδικάτα να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους με όλους τους τρόπους στο σωματείο και τους εργαζόμενους».
Την τραμπούκικη επίθεση καταγγέλλουν επίσης, με ανακοινώσεις τους, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας, το Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών, το Σωματείο Επαγγελματιών Οδηγών Αττικής - Βοιωτίας, τα ναυτεργατικά Σωματεία ΠΕΜΕΝ«ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ»ΠΕΕΜΑΓΕΝ, η «Δημοκρατική Ενότητα Λιμανιών», η Επιτροπή Αγώνα Ναυτιλιακών και Τουριστικών Υπαλλήλων, ο σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας, το Σωματείο εργαζόμενων στην επιχείρηση «ΣΕΛΕΚΤ ΣΕΡΒΙΣ ΠΑΡΤΝΕΡ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΕΛΛΑΣ ΑΕ», η Γραμματεία Αστικών Συγκοινωνιών του ΠΑΜΕ, ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας. 

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

Π.Α.ΜΕ.:Σήμερα η Κινητοποίηση Ενάντια στο Νέο Έγκλημα κατά του Παλαιστινιακού Λαού!


  • Παράσταση διαμαρτυρίας στις 7.30 μ.μ. στην πρεσβεία του Ισραήλ
  • Σε μαζική συμμετοχή καλούν ΜΑΣ, ΟΓΕ, ΟΒΣΑ, ΜΑΣ, ΕΕΔΥΕ, ΕΕΔΔΑ, άλλοι μαζικοί φορείς και συνδικάτα
Παράσταση διαμαρτυρίας στην πρεσβεία του Ισραήλ διοργανώνει, σήμερα Πέμπτη,στις 7.30 μ.μ., το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, καταγγέλλοντας τις νέες δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό και αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που πανηγυρίζει για τη συνεργασία της με το κράτος - δολοφόνο.
Οπως υπογραμμίζει το ΠΑΜΕ, «ύστερα από τα ματωμένα εγκαίνια της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, με πάνω από 130 νεκρούς και χιλιάδες τραυματισμένους Παλαιστίνιους, το κράτος - δολοφόνος του Ισραήλ, αποθρασυνόμενο από τη διεθνή στήριξη και ανοχή από τις ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και κυβερνήσεις, προχώρησε σε νέες δολοφονικές επιθέσεις τις προηγούμενες μέρες. Οι επιθέσεις αυτές αποτελούν μέρος της κλιμάκωσης των ευρύτερων ανταγωνισμών και συγκρούσεων των ιμπεριαλιστικών κέντρων στην περιοχή. Σε αυτές τις συνθήκες είναι τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που διαφημίζει τη συνεργασία της με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ. Μαζί πατάνε τη σκανδάλη εναντίον ενός ολόκληρου λαού».
Στη σημερινή κινητοποίηση καλεί επίσης η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ), καταγγέλλοντας ανάμεσα σε άλλα ότι «η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ φέρει βαρύτατες ευθύνες γιατί αναβαθμίζει και συνάπτει ακόμη και νέες πολιτικές - οικονομικές - στρατιωτικές συμφωνίες συνεργασίας με το Ισραήλ, μετατρέπει τη χώρα μας σε ένα απέραντο πεδίο βολής με κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και συνεκπαιδεύσεις με το Ισραήλ, αβαντάροντας στην πράξη και δίνοντας άλλοθι στην κλιμάκωση της επιθετικότητάς του».
Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής απευθύνει και η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), καταγγέλλοντας παράλληλα «τα νέα μέτρα που σφίγγουν τον κλοιό γύρω από τη Λωρίδα της Γάζας και τους χιλιοβασανισμένους της κατοίκους, που αντιμετωπίζουν τεράστιες ελλείψεις ακόμα και για την κάλυψη στοιχειωδών αναγκών της καθημερινής τους ζωής, όπως στο νερό και την ηλεκτρική ενέργεια». «Δεν θα πάψουμε να είμαστε στο πλάι των Παλαιστίνιων γυναικών και των οικογενειών τους στον δίκαιο αγώνα τους μέχρι την τελική δικαίωσή του», τονίζει η ΟΓΕ.
Επίσης, το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών καλεί στην παράσταση διαμαρτυρίας και καταγγέλλει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ως «τον πιο θερμό σύμμαχο του Ισραήλ στην περιοχή», που «αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες. Συμμετέχει και στηρίζει τις επεμβάσεις των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - Ισραήλ στη Μέση Ανατολή και στη Μεσόγειο, οργανώνει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με την πολεμική μηχανή του Ισραήλ, μπλέκεται στους θανάσιμους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στηρίζει τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ που προετοιμάζουν νέες πολεμικές αναμετρήσεις».
Κάλεσμα στα Σωματεία και τις Ενώσεις των αυτοαπασχολούμενων να συμμετάσχουν μαζικά στην παράσταση διαμαρτυρίας απευθύνει επίσης η Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αθήνας (ΟΒΣΑ), καταδικάζοντας και αυτήν την ενεργό συμμετοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην ευρύτερη περιοχή.
Στην κινητοποίηση συμμετέχει και η Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης, καλώντας το λαό μας να συνειδητοποιήσει ότι «τα δεινά του Παλαιστινιακού λαού μπορούν πολύ σύντομα να γίνουν και δικά του όσο η χώρα μας παραμένει δέσμια των ιμπεριαλιστών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που τάχα εξασφαλίζουν τα συμφέροντά του, ενώ στην πραγματικότητα τα μόνα που εξυπηρετούν είναι τα συμφέροντα των δικών τους μονοπωλιακών ομίλων σε βάρος του. Αυτό δείχνει η όλη εμπειρία μέχρι σήμερα, αυτό δείχνουν και οι αποφάσεις που πήραν όλοι μαζί, ΗΠΑ, ΕΕ, ελληνική κυβέρνηση, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, όπου χτύπησε το καμπανάκι για τον κίνδυνο των επερχόμενων θερμών επεισοδίων και αιματηρών πολέμων σε ολόκληρο τον πλανήτη».
Στη σημερινή κινητοποίηση καλούν ακόμη το Εργατικό Κέντρο Πειραιά και η Ενωση Συνταξιούχων ΟΑΕΕ Αθηνών και Περιχώρων, ενώ ανακοίνωση αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό εξέδωσε και το Εργατικό Κέντρο Αγρινίου.
Ενημέρωση: Πέμπτη 19/07/2018 - 21:42
ΠΑΜΕ - ΕΕΔΥΕ - ΟΓΕ - ΜΑΣ

Μαζική διαμαρτυρία στην ισραηλινη πρεσβεία ενάντια στη δολοφονική δράση του Ισραήλ (VIDEO - ΦΩΤΟ)

Τις συνεχιζόμενες δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον του παλαιστινιακού λαού κατήγγειλαν το απόγευμα της Πέμπτης 19 Ιούλη εργαζόμενοι, γυναίκες, σπουδαστές, που συμμετείχαν στην παράσταση διαμαρτυρίας, που διοργάνωσε το ΠΑΜΕ στην ισραηλινή πρεσβεία.
Στο επίκεντρο της διαμαρτυρίας βρέθηκαν οι νέες δολοφονικές επιθέσεις, που εξαπέλυσε τις προηγούμενες μέρες το Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων και οι οποίες αποτελούν μέρος της κλιμάκωσης των ευρύτερων ανταγωνισμών και συγκρούσεων των ιμπεριαλιστικών κέντρων στην περιοχή.
Αυτό το μήνυμα ανέδειξαν τα δύο πανό του ΠΑΜΕ που ανέγραφαν το σύνθημα «Stop στη δολοφονική δράση του κράτους του Ισραήλ - Αλληλεγγύη στο λαό της Παλαιστίνης», γραμμένο στα ελληνικά και τα αραβικά.
Οι διαδηλωτές κατήγγειλαν παράλληλα και τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που διαφημίζει τη συνεργασία της με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, ενώ εξέφρασαν τη στήριξη του ταξικού εργατικού κινήματος στο δίκαιο αγώνα του ηρωικού παλαιστινιακού λαού.
Στην παράσταση συμμετείχε και η ΕΕΔΥΕ με το πανό της να γράφει «Αλληλεγγύη στο δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού για ανεξάρτητο κράτος στα όρια του 1967 - Έξω οι φονιάδες Ισραήλ - ΗΠΑ - ΕΕ», ενώ η Ομοσπονδία Οικοδόμων και το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας με κοινό τους πανό απαίτησαν «Να σταματήσει τώρα η δολοφονική επίθεση του Ισραήλ ενάντια στον παλαιστινιακό λαό - Η μόνη ελπίδα η πάλη των λαών».
Στη συγκέντρωση παραβρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία του ΠΓ και της ΚΕ του ΚΚΕ
Το «παρών» έδωσαν επίσης μέλη της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας, σπουδαστές, μετά από κάλεσμα του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών και η Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης. Κάλεσμα συμμετοχής είχαν απευθύνει ακόμη η Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αθήνας, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, η Ομοσπονδία Εργαζομένων στο Φάρμακο, η Ένωση Συνταξιούχων ΟΑΕΕ και Περιχώρων, η Ένωση Λογιστών Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής (ΕΛΕΠΑ), το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ «Γ. Σεφέρης».

Χαιρετισμός του Γιώργου Λαμπράκη

Στο χαιρετισμό του ο Γιώργος Λαμπράκης, αντιπρόεδρος της ΕΕΔΥΕ τόνισε: 
«Συναγωνίστριες και συναγωνιστές,
Εκ μέρους της Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε από τη σημερινή μας κινητοποίηση το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, που τις τελευταίες μέρες κλιμακώνει ξανά την επιθετικότητά του ενάντια στον παλαιστινιακό λαό, με νέες επιθέσεις και αποκλείοντας μεγάλο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας από πρόσβαση σε ρεύμα και σε νερό. Τα θύματα από τις νέες αυτές επιθέσεις έρχονται να προστεθούν στους εκατοντάδες νεκρούς και στους χιλιάδες τραυματίες από τις βίαιες επιθέσεις τις μέρες της μεταφοράς και των εγκαινίων της πρεσβείας των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.
Καταγγέλλουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ που με τη στάση τους δίνουν άλλοθι και στηρίζουν το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, φτάνοντας μέχρι και στο σημείο να μιλήσουν το προηγούμενο διάστημα για "νόμιμο δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα".
Η επιθετικότητα του Ισραήλ έχει σχέση με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία με επίκεντρο την Ενέργεια, τα εμπορεύματα, τους δρόμους μεταφοράς τους, τις σφαίρες επιρροής. Αυτό αποδείχτηκε ξεκάθαρα και στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, τις επιθετικές αποφάσεις της οποίας στήριξε μεταξύ άλλων και η ελληνική κυβέρνηση.
Καλούμε τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τις γυναίκες, τη νεολαία να βγάλουν συμπεράσματα και να καταδικάσουν την επικίνδυνη πολιτική της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και των άλλων αστικών κομμάτων, που παίζουν με τη φωτιά, που γίνονται σημαιοφόροι των συμφερόντων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στα Δ. Βαλκάνια και στη Ν/Α Μεσόγειο, εμπλέκοντας το λαό μας σε θανάσιμους κινδύνους. Τη στιγμή που η γειτονιά μας μυρίζει μπαρούτι, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ξεδιάντροπα αναβαθμίζει και συνάπτει ακόμη και νέες πολιτικές - οικονομικές - στρατιωτικές συμφωνίες συνεργασίας με το Ισραήλ, μετατρέπει τη χώρα μας σε ένα απέραντο πεδίο βολής με κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και συνεκπαιδεύσεις με το Ισραήλ, αβαντάροντας στην πράξη και δίνοντας άλλοθι στην κλιμάκωση της επιθετικότητάς του, αποδεικνύοντας ποιοι είναι οι πραγματικοί "προοδευτικοί στόχοι" για τους οποίους κάνει λόγο. Φέρει σοβαρές ευθύνες γιατί δεν προχωρά στην αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους, παρά τη σχετική απόφαση της Βουλής το Δεκέμβρη του 2015.
Συνάδελφοι,
Οι εργαζόμενοι, το αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, συνολικά το εργατικό - λαϊκό κίνημα της χώρας μας κι από αυτό εδώ το σημείο σήμερα εκφράζει γι’ ακόμη μια φορά την αμέριστη διεθνιστική αλληλεγγύη του στο μαρτυρικό λαό της Παλαιστίνης! Απαιτούμε να σταματήσουν τώρα οι νέες επιθέσεις του Ισραήλ ενάντια στον παλαιστινιακό λαό. Η κυβέρνηση να προχωρήσει στην αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Να σταματήσουν οι εποικισμοί, να γκρεμιστεί το απαράδεκτος τείχος. Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε την πάλη μας ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις για την Ειρήνη, τη Φιλία, την Αλληλεγγύη των λαών με μια σειρά από πολύμορφες πρωτοβουλίες στο επόμενο διάστημα!
Κάτω τα χέρια από το λαό της Παλαιστίνης! Αλληλεγγύη στην πάλη των λαών!».

Η ομιλία του ο Αλέκου Περράκη

Μιλώντας στη συγκέντρωση ο Αλέκος Περράκης, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ και πρόεδρος του ΣΕΤΗΠ, είπε: 
«Συνάδελφοι,
Είμαστε εδώ, μπροστά στην πρεσβεία του Ισραήλ.
Είμαστε εδώ, μπροστά στο σύμβολο του κράτους-δολοφόνου, για να βροντοφωνάξουμε
"Να σταματήσει τώρα η σφαγή - Να σταματήσει το νέο έγκλημα των ιμπεριαλιστών ενάντια στον παλαιστινιακό λαό". 
Είμαστε εδώ για να δηλώσουμε ότι το ΠΑΜΕ, τα ταξικά συνδικάτα της Ελλάδας ήταν, είναι και θα είναι πάντα, σταθερά, στο πλευρό του ηρωικού, του μαρτυρικού λαού της Παλαιστίνης.
Είμαστε εδώ γιατί τις προηγούμενες μέρες το Ισραήλ προχώρησε σε νέες δολοφονικές επιθέσεις εναντίον των Παλαιστινίων, αποθρασυνόμενο από τη διεθνή στήριξη και ανοχή των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και κυβερνήσεων, όπως της ελληνικής. Πριν από λίγες ώρες και επίσημα το Ισραήλ ψήφισε νόμο που ανακηρύσσει το Ισραήλ ως εβραϊκό κράτος, μια εξέλιξη που θυμίζει καθεστώς απαρτχάιντ και ανοίγει το δρόμο σε νέες ρατσιστικές επιθέσεις ενάντια στους αραβικούς πληθυσμούς. Οι επιθέσεις, οι οποίες ακολούθησαν τις ανακοινώσεις της Συνόδου Κορυφής των ΝΑΤΟ - ΕΕ, αλλά και η σημερινή εξέλιξη εκφράζουν την κλιμάκωση των ευρύτερων ανταγωνισμών και συγκρούσεων των ιμπεριαλιστικών κέντρων στην περιοχή.
Τα αιματοβαμμένα εγκαίνια της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, που συνοδεύτηκαν με τη δολοφονία πάνω από 130 Παλαιστινίων και το σακάτεμα χιλιάδων ακόμη από το Ισραήλ, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ αξιοποιείται στους ανταγωνισμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - Ρωσίας για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής, για τον περιορισμό του Ιράν.
Είμαστε σήμερα εδώ γιατί δεν θα γίνουμε συνένοχοι στη δολοφονία ενός ολόκληρου λαού, όπως είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Δεν θα γίνουμε συνένοχοι αυτής της κυβέρνησης του δήθεν "αριστερού" ΣΥΡΙΖΑ που θεωρεί στρατηγικής σημασίας την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική συνεργασία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Που εκπαιδεύει τα ισραηλινά μαχητικά στον ελληνικό ουρανό για να βομβαρδίζουν τη Γάζα. Που αρνείται να αναγνωρίσει επίσημα το παλαιστινιακό κράτος!
Είναι η ίδια κυβέρνηση που έστειλε τα ΜΑΤ να χτυπήσουν στο ψαχνό τα νέα παιδιά που τόλμησαν να σταθούν απέναντι στο λαομίσητο άγαλμα του μακελάρη Τρούμαν. Τα στελέχη της όπου βρεθούν και όπου σταθούν κάνουν σχέδια και για μια καινούρια αμερικανική βάση. Ήδη ετοιμάζουν στην Αλεξανδρούπολη, στη Σύρο και αλλού, ενώ από τη Σούδα εξοπλίζονται τα μαχητικά πλοία και αεροπλάνα που σπέρνουν τον όλεθρο στη Μ. Ανατολή και στον Άραξο ετοιμάζονται να φέρουν πυρηνικά.
Είναι η κυβέρνηση-πλυντήριο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού! Η κυβέρνηση του Τσίπρα, που αποδεικνύεται ο καλύτερος φίλος του "διαβολικά καλού" Τραμπ. Είναι η κυβέρνηση που ματώνει το λαό για τα πλεονάσματα και τους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, που ανέρχονται στο 2% του ελληνικού ΑΕΠ.
Όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το αδελφό του κόμμα «Die Linke», που είναι ηγετική δύναμη του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, "χθες" φύτευε δεντράκια μαζί με τους με τους Ισραηλινούς εποίκους, στο χώμα που έχουν κλέψει από τους Παλαιστίνιους. Ξεπλένοντας το κράτος δολοφόνο.
Την προηγούμενη βδομάδα, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, μαζί με τα υπόλοιπα γεράκια του πολέμου, έβαλαν επί τάπητος το σχεδιασμό τους για το νέο γύρο αντιπαράθεσης. Τη νέα σφαγή μεταξύ των ΗΠΑ - ΕΕ - Ρωσίας - Κίνας και των λοιπών περιφερειακών δυνάμεων για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των δρόμων μεταφοράς, των αγορών. Για αυτούς τους λόγους οι λαοί σκοτώνονται, ξεριζώνονται, οδηγούνται στην προσφυγιά, στη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Εκμεταλλευόμενοι την "αστάθεια" που οι ίδιοι προκαλούν με τις επεμβάσεις, τους πολέμους, τα οικονομικά μέτρα που παίρνουν εναντίον άλλων χωρών, τα εθνικιστικά μίση και τους αλυτρωτισμούς που καλλιεργούν, βάζουν βαθιά στο χώμα της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής την μπότα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Ταυτόχρονα αποτελούν πρόκληση οι πρόσφατες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, με κέντρα κράτησης εντός της ΕΕ, αλλά και σε τρίτες χώρες - "αποθήκες" ανθρώπινων ψυχών. Οι πρόσφυγες, που είναι θύματα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική, θαλασσοπνίγονται στη Μεσόγειο ή στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς ούτε τα στοιχειώδη.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Έλληνες εργάτες, μετανάστες, Παλαιστίνιοι, όλοι δεχόμαστε με τη μια ή την άλλη μορφή τη βάρβαρη επίθεση του ιμπεριαλισμού. Έχουμε τον ίδιο αντίπαλο, τον ίδιο εχθρό. Όλοι μαζί δίνουμε την ίδια απάντηση:
Δεν μας τρομάζουν. Δεν θα μας σταματήσουν. Δεν θα μας υποτάξουν.
Στηρίζουμε το παράδειγμα του ηρωικού παλαιστινιακού λαού που τόσα χρόνια δεν σκύβει το κεφάλι. Αντιστέκεται, αγωνίζεται, διεκδικεί, κόντρα σε θεούς και δαίμονες.
Στηρίζουμε το μικρό αγόρι με τη σφεντόνα απέναντι στο τανκς.
Οι εργαζόμενοι δίνουμε τη δική μας απάντηση! 
Δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο!
Απαιτούμε:
  • Να σταματήσει το νέο έγκλημα των ιμπεριαλιστών ενάντια στον παλαιστινιακό λαό. 
  • Να πάρει θέση τώρα η ελληνική κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας το παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.
  • Να σταματήσουν οι εποικισμοί και να αποχωρήσουν όλοι οι έποικοι που έχουν εγκατασταθεί πέρα από τα σύνορα του '67.
  • Να γκρεμιστεί το απαράδεκτο τείχος διαχωρισμού στην Ιερουσαλήμ.
Διεκδικούμε:
  • Το δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστίνιων προσφύγων στις εστίες τους, με βάση τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ.
  • Την άρση κάθε αποκλεισμού των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας.
  • Την άμεση απελευθέρωση όλων των Παλαιστίνιων και άλλων πολιτικών κρατουμένων που κρατούνται στις ισραηλινές φυλακές.
  • Την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού από όλα τα κατεχόμενα εδάφη του 1967, συμπεριλαμβανομένων των Υψωμάτων του Γκολάν και της περιοχής Σεμπάα του Νότιου Λιβάνου.
  • Καμία συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις.
  • Καμιά αλλαγή των συνόρων και των συνθηκών που τα καθορίζουν.
  • Αποδέσμευση τώρα από ΕΕ - ΝΑΤΟ, με το λαό νοικοκύρη στον τόπο του.
Δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα μας μέχρι να δικαιωθούν τα αιτήματά μας. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι στο φόνο τους, δεν σκύβουμε το κεφάλι. Συνεχίζουμε.
Στον ιμπεριαλισμό καμία υποταγή - Η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί!». 
1 / 14

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

ΧΤΕΣ ΒΡΆΔΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΟΙΜΉΘΗΚΑΝ ΉΣΥΧΑ -ΑΥΡΙΟ;; --ΔΕΣ (πριν 13 χρόνια) το Π.Α.ΜΕ στη ΣΥΡΙΑ


Τα παιδάκια μου κοιμούνται ήσυχα. 
Κι ονειρεύονται τι θα παίξουν με τους φίλους τους, τι γλυκά θα φάνε, τι δώρα θα πάρουν, τι θα γίνουν όταν μεγαλώσουν.
Κάνουν όνειρα και στον ύπνο και στον ξύπνιο για το αύριο.
Θα ξυπνήσουν κι είναι μια μέρα ηλιόλουστη με τα πουλάκια να κελαηδούνε.

Άραγε στη Συρία υπάρχουν ακόμη πουλιά;
Ο ήλιος δεν μαύρισε από την πολύ τη σκόνη;
Στη Συρία τα παιδιά σήμερα κι οι γονείς τους δε θα ξυπνήσουν.
Για την ακρίβεια, δεν κοιμήθηκαν καθόλου.

30 ανθρωπιστικοί πύραυλοι έπεφταν στα κεφαλάκια τους για να τους σώσουν από τα δήθεν χημικά του ¨κακού¨΄Ασαντ, πριν ακόμη ο έστω κι αυτός ανύπαρκτος ΟΗΕ βγάλει ένα οποιοδήποτε πόρισμα.
Στη Δαμασκό αυτή τη στιγμή στην πλατεία Ομαγιάντ (στην έδρα της κυβέρνησης) οι Σύριοι είναι στους δρόμους ενάντια στην νέα ιμπεριλιαστική επίθεση!
Συμμετέχουν στρατιωτικοί, βουλευτές, αλλά και καλλιτέχνες, ενώ κυματίζουν σημαίες της Συρίας, της Ρωσίας, αλλά και του Ιράν.

Τώρα χρειάζεται κι ο δικός μας ξεσηκωμός!



Όταν το Π.Α.ΜΕ 
Πριν 13 χρόνια Προειδοποιούσε: 
--Τότε που 150 συνδικαλιστές και εργαζόμενοι Απ΄την Ελλάδα μεταβήκαμε στη Συρία, 
-Δείτε το Καραβάνι Αλληλεγγύης τι μήνυμα Έστειλε... 
-Για να Μην τα υποστούμε και Εμείς σαν Χώρα και σαν Λαός,
 μιας -όπως και στη Συρία- είμαστε στη μέση των ενεργειακών δρόμων και με υπέδαφος γεμάτο υδρογονάνθρακες :
Από την πορεία με τους Σύρους εργάτες στα υψίπεδα του Γκολάν

 Η πλούσια εμπειρία που αποκόμισε το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα από την τετραήμερη επαφή με τα συνδικάτα και το λαό της Συρίας είναι πολύτιμο εφόδιο στους καθημερινούς μικρούς και μεγάλους αγώνες. Για να έρθει πιο κοντά το μέλλον που οραματίζονται οι λαοί, χωρίς φτώχεια, πόλεμο και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
Και ο αγώνας αυτός θα δίνεται ακόμα πιο αποφασιστικά, γιατί πατά γερά πάνω στο στέρεο έδαφος των αναγκών του εργαζόμενου λαού και παίρνει δύναμη από την αλληλεγγύη και το διεθνισμό, που σπάει τις τεχνητές διαχωριστικές γραμμές, αναδεικνύει πως τα δεινά και τα προβλήματα τα γεννά η ίδια πολιτική σε κάθε χώρα. 
Και αυτή έχει όνομα: Είναι το εκμεταλλευτικό σύστημα, ο ιμπεριαλισμός. 
Και απέναντί του οι λαοί πρέπει να σταθούν ενωμένοι, να παλέψουν για την ανατροπή της βάρβαρης Νέας Τάξης Πραγμάτων, που μέρα με την ημέρα θα γεννά ολοένα και περισσότερη φτώχεια, ανεργία, εξάρτηση και πολέμους.
Στη μαρτυρική Κουνέιτρα

Στα ερείπια της Κουνέιτρα κυμάτισαν οι σημαίες του ΠΑΜΕ
Αυτό το μήνυμα αναδείχτηκε ισχυρό μέσα από κάθε σταθμό της περιοδείας του ΠΑΜΕ στη Συρία.
 Και ιδιαίτερα στον κορυφαίο σταθμό. Στο οδοιπορικό στα υψίπεδα του Γκολάν και στη μαρτυρική πόλη Κουνέιτρα, που από το 1973, οπότε απελευθερώθηκε από την ισραηλινή κατοχή, παραμένει ερειπωμένη και κατεστραμμένη να μαρτυρά το βάρβαρο παρόν και μέλλον που στήνουν οι ιμπεριαλιστές για τους λαούς.

Οι Ισραηλινοί, το 1967, κατέλαβαν την περιοχή του Γκολάν (147 χωριά σε έκταση 1.500 χιλιομέτρων), στρατηγικής σημασίας για τα υπόγεια υδατικά αποθέματα της περιοχής. Προχώρησαν σε εκτοπισμούς χιλιάδων κατοίκων.
 Το 1973 οι συριακές δυνάμεις κατάφεραν να απελευθερώσουν την πόλη Κουνέιτρα, που σήμερα βρίσκεται περικυκλωμένη από συρματοπλέγματα και τάφους, με μοναδικά στοιχεία να μαρτυρούν τη ζωή που κάποτε υπήρχε τα κατεστραμμένα σπίτια, νοσοκομεία, σχολεία, εκκλησίες και τζαμιά.

Στην είσοδο αυτής της πόλης, σε μια ανοιχτή πλατεία, το πρωί της Κυριακής πραγματοποιήθηκε το Εργατικό Διεθνιστικό Φεστιβάλ. Πρωταγωνιστές οι νέοι άνθρωποι που υποδέχτηκαν τους Ελληνες εργαζόμενους με σημαίες και συνθήματα, με αθλητικές και πολιτιστικές επιδείξεις.

Στη συγκέντρωση ο εκπρόσωπος των συνδικάτων του Γκολάν μετέφερε τους χαιρετισμούς των εργαζομένων της περιοχής, που κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες δίνουν τη μάχη της επιβίωσης. 
Και σημείωσε πως η πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ , η υποστήριξη του εργαζόμενου λαού της Ελλάδας, στην προσπάθειά τους για την ειρήνη, είναι δυνατή απάντηση σε όσους θέλουν να απομονώσουν τη Συρία και το λαό της και εξαπολύουν κατηγορίες περί «τρομοκρατίας», για να δημιουργήσουν το έδαφος που τους χρειάζεται ώστε πιο εύκολα να επιχειρήσουν μια νέα επίθεση, μια νέα εισβολή και κατοχή, αντίστοιχη με αυτή του Ιράκ.
Δεν είστε μόνοι!

Ο Γιώργος Μαυρίκος, εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ , αναφέρθηκε στα εγκλήματα που έχουν κάνει οι στρατοκράτες του Ισραήλ, τις δυσκολίες που επιβάλλουν στην καθημερινή διαβίωση και στον αγώνα για την επιβίωση, όπως την απαγόρευση της ελεύθερης μετακίνησης των εργαζομένων, την απαγόρευση των εξαγωγών της παραγωγής των αγροτών (μήλα κλπ.).
 Και σημείωσε: 
«Ηρθαμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη της εργατικής τάξης της χώρας μας στους εργαζόμενους της Συρίας. Γνωρίζουμε ότι ο συριακός λαός δεν είναι τρομοκράτης. Αυτοί που τρομοκρατούν είναι οι ιμπεριαλιστές, οι ΗΠΑ και η πολιτική τους. Ξέρουμε ότι αυτοί που κλαίνε για τη δολοφονία του Χαρίρι στο Λίβανο είναι υποκριτές και είναι αυτοί που ευθύνονται για τις εξελίξεις».
Και ο Γ. Μαυρίκος κατέληξε: «Δεν είσαστε μόνοι. Είμαστε μαζί σας. Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί με τη δική σας και απαιτούμε να φύγουν τα ισραηλινά στρατεύματα από το Γκολάν και από τα αραβικά εδάφη. Απαιτούμε να σταματήσουν οι απειλές και οι πιέσεις των Αμερικανών σε βάρος της Συρίας».

Η αποστολή στο Γκολάν ολοκληρώθηκε με την επίσκεψη στο χώρο του νεκροταφείου, όπου κάθε δέντρο έχει κι ένα όνομα, είναι φορτωμένο με την ιστορία των θυμάτων και συμβολίζει την ελπίδα για ένα ειρηνικό και ελεύθερο μέλλον. 
Εκεί τα μέλη της αποστολής του ΠΑΜΕ φύτεψαν ένα δεντράκι ελιάς.

Πλατιά αναγνώριση της συμβολής του ΠΑΜΕ

Η αποστολή αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ που ολοκληρώθηκε χτες με την επίσκεψη στο Κοινοβούλιο θεωρήθηκε από τους ίδιους τους Σύρους ως μια από τις σημαντικότερες, γιατί ακριβώς γίνεται σε περίοδο έντασης των απειλών από τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές που θέλουν να αποκτήσουν τον έλεγχο της περιοχής. 

Και το πόσο σημαντική ήταν η αποστολή το μαρτυρά το γεγονός της ιδιαίτερης προβολής από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Συρίας. 

Αλλά κυρίως το αποδεικνύει η υποδοχή που επιφύλαξε ο συριακός λαός σε κάθε σταθμό της αποστολής , από την άφιξη στο αεροδρόμιο και τη φιλοξενία στο ξενοδοχείο όπου κατέλυσε, μέχρι την επίσκεψη στο μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη, την επίσκεψη στα γραφεία των Συριακών Συνδικάτων, την επίσκεψη στην ιστορική πόλη της Παλμύρα που κουβαλά πάνω της την ιστορία του τόπου, την κουλτούρα, τα ήθη και τα έθιμα του συριακού λαού στο πέρασμα των αιώνων.

Τώρα χρειάζεται κι ο δικός μας ξεσηκωμός!

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ ΗΡΩΙΣΜΟΣ ΚΑΠΟΙΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ?!!

ΚΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

Η ΛΑΡΚΟ είναι ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα βιομηχανικής μονάδας στρατηγικής σημασίας, που εδώ και χρόνια οι εργαζόμενοί της είναι σε διαρκή ανησυχία για το μέλλον τους, ως αποτέλεσμα των επιχειρηματικών παιχνιδιών που παίζονται στις πλάτες τους, με άμεση εμπλοκή του κράτους και με επίδικο τα κέρδη από την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου.
Το εργοστάσιο βρίσκεται σήμερα σε οριακή κατάσταση, με εγκαταστάσεις που δεν συντηρούνται, με μισθούς πετσοκομμένους, με ελλιπείς συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας, με τους εργαζόμενους να βλέπουν διαρκώς μπροστά τους την απειλή της ανεργίας. 
Ανάμεσά τους και δεκάδες «εργολαβικοί», που βιώνουν ακόμα πιο έντονη την εκμετάλλευση, την απληρωσιά, τις καθυστερήσεις, την ανασφάλιστη δουλειά.
Η πείρα των εργαζομένων είναι πλούσια, τόσο από τους χειρισμούς της (κρατικής) διοίκησης και της κυβερνητικής συνδικαλιστικής πλειοψηφίας στο επιχειρησιακό σωματείο, όσο και από τους σκληρούς αγώνες που έδωσαν και δίνουν. 
Αλλωστε, είναι «κληρονόμοι» της συγκλονιστικής αγωνιστικής παρακαταθήκης που άφησε η μεγάλη απεργία του 1977, σύμβολο αγώνα για τους σύγχρονους εργάτες της βιομηχανίας.
Οργανωτής και ψυχή της πάλης μέσα στο εργοστάσιο είναι το κλαδικό Συνδικάτο Μετάλλου Φθιώτιδας, στον αντίποδα του επιχειρησιακού σωματείου της ΛΑΡΚΟ, όπου κυριαρχούν οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές. 
Για τη σημαντική πείρα από αυτήν την προσπάθεια ο «Ριζοσπάστης» μίλησε με τον Παναγιώτη Πολίτη, εργάτη στη ΛΑΡΚΟ και πρόεδρο του Κλαδικού Συνδικάτου Μετάλλου Φθιώτιδας.
Το Κλαδικό Συνδικάτο οργανώνει την πάλη
Το Συνδικάτο Μετάλλου, που παίζει καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση της πάλης μέσα στη ΛΑΡΚΟ, είχε φτιαχτεί τη δεκαετία του '90, όμως με ευθύνη των εργοδοτικών - κυβερνητικών συνδικαλιστών παρέμενε για χρόνια μια σφραγίδα που περιφερόταν από συνέδριο σε συνέδριο για τη συντήρηση των κάλπικων συσχετισμών, μέχρι που πέρασε στα χέρια των ταξικών δυνάμεων.
«Στην αρχή συσπείρωνε μερικούς δραστήριους εργαζόμενους του κλάδου, ενώ το 2003 ξεχωρίσαμε ως στόχο να συσπειρωθούν σε αυτό οι εργολαβικοί εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, εκτιμώντας ότι ήταν το πιο σκληρά εκμεταλλευόμενο τμήμα του προσωπικού. Τότε ήταν 300 εργαζόμενοι στις εργολαβίες και υπήρχε τάση αύξησής τους», λέει ο Π. Πολίτης και συνεχίζει:
«Ηταν η περίοδος που η διοίκηση της ΛΑΡΚΟ έλεγε ότι δεν κάνει προσλήψεις γιατί θα εμπλεκόταν το ΑΣΕΠ και θα έρχονταν εργαζόμενοι από όλη την Ελλάδα, "να πάρουν τη δουλειά των ντόπιων". Ετσι δικαιολογούσε τη διαιώνιση της εργασιακής ομηρίας».
Η προσπάθεια για οργάνωση των εργολαβικών, τους οποίους το επιχειρησιακό αρνούνταν να εγγράψει μέλη του, δεν ήταν εύκολη, αφού ήταν αντιμέτωποι με τις απειλές, τους εκβιασμούς της εργοδοσίας, αλλά και της πλειοψηφίας του εργοδοτικού επιχειρησιακού σωματείου.
Ωστόσο, το Κλαδικό Συνδικάτο δεν παραιτήθηκε, δεν το έβαλε κάτω. Η δράση, αν και με λίγες δυνάμεις, κυρίως εκτός ΛΑΡΚΟ, είχε αποτελέσματα. Με τις παρεμβάσεις του, πέτυχε βελτιώσεις στο ωράριο, στα μέτρα ασφαλείας, εμπόδισε απολύσεις, απέσπασε αυξήσεις και αυτό «ξεκούμπωσε» αρκετούς εργαζόμενους από εργολαβίες να πλησιάσουν το Κλαδικό Συνδικάτο, βλέποντας στην πράξη ότι αυτό είναι στο πλάι τους, ότι δεν χαρίζεται στους αρνητικούς συσχετισμούς.
«Τότε βάλαμε πιο επιθετικά και το αίτημα όλοι οι εργολαβικοί εργαζόμενοι να ενσωματωθούν στη ΛΑΡΚΟ ως μόνιμο προσωπικό της, ενώ το 2006 κλιμακώσαμε τον αγώνα με συνεχείς απεργιακές κινητοποιήσεις», λέει ο συνδικαλιστής και εξηγεί: «Ηταν μια σύγκρουση απέναντι σε όλους: Στην (τότε) κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και στον κυβερνητικό - εργοδοτικό συνδικαλισμό. Ειδικά ο τελευταίος πήρε πάνω του όλη τη δουλειά για λογαριασμό της εργοδοσίας, προσπαθώντας να στήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό, πηγαίνοντας ακόμα και στα σπίτια των εργαζομένων για να τους πάει στη δουλειά με το ζόρι και "εξηγώντας" τους ότι ...δεν γίνεται η ΛΑΡΚΟ να κάνει προσλήψεις».
Η συμμετοχή τότε ήταν 100% στις εργολαβίες, ενώ συμμετείχαν και μερικοί πρωτοπόροι εργαζόμενοι από τους μόνιμους. Η μη συμμετοχή ουσιαστικά των μονίμων ήταν μια διαπιστωμένη αδυναμία, που δύσκολα αντιμετωπιζόταν από το Συνδικάτο. Η εργοδοσία όμως θορυβήθηκε και πήρε μέτρα: Με μαζικές απολύσεις, με αντικαταστάσεις εργολάβων για να ξεφορτωθεί και εργαζόμενους, προσπάθησε να στείλει μήνυμα ότι όποιοι αγωνίζονται τελικά μένουν άνεργοι.
Παρ' όλα αυτά ο αγώνας αυτός άφησε ένα ισχυρό αποτύπωμα για τη συνέχεια. Η ΛΑΡΚΟ έκανε το 2007 τις πρώτες προσλήψεις μετά από 15 χρόνια. Από τότε μέχρι σήμερα, έχουν περάσει ως μόνιμο προσωπικό της επιχείρησης 500 πρώην εργολαβικοί.
Στα χρόνια που ακολούθησαν έλειψαν μεγάλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις, για να φτάσουμε στο τρίχρονο 2015 - 2017, που η επιχείρηση ξαναπάγωσε τις προσλήψεις. «Τότε καταφέραμε να συσπειρώσουμε ξανά τους εργολαβικούς εργαζόμενους, διεκδικώντας τη μονιμοποίησή τους. Το ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν παραιτηθήκαμε από την προσπάθεια οργάνωσης αγώνων και η τακτική επαφή με το προσωπικό αποδείχθηκαν αναντικατάστατα στοιχεία για να ξανανάψει η εστία της πάλης. Αν στο όνομα των δυσκολιών παρασυρόμασταν, δεν κάναμε ό,τι περνούσε από το χέρι μας, δύσκολα θα ξανασηκώνονταν οι εργάτες στην κρίσιμη αυτή περίοδο», λέει ο Π. Πολίτης.
Επεξεργασία πλαισίου που βοηθάει την κοινή πάλη
Ενα από τα επιχειρήματα με τα οποία βρέθηκε αντιμέτωπο το Συνδικάτο, ήταν σχετικά με τη στάση του απέναντι στην κυβερνητική πλειοψηφία του επιχειρησιακού σωματείου: «Ολο απέναντι τους βάζετε», έλεγαν πολλοί εργαζόμενοι.
Ο πρόεδρος του Κλαδικού μάς λέει: «Εκτιμώντας την απειρία, τις συγχύσεις που προκαλούν οι εργοδοτικές δυνάμεις, καλέσαμε τη διοίκηση του επιχειρησιακού σωματείου στις Γενικές Συνελεύσεις των εργαζομένων, οι οποίοι τους έβαλαν μπροστά στις ευθύνες που έχουν για την κατάσταση που επικρατεί στις εργολαβίες, γιατί δεν τους γράφουν στο επιχειρησιακό σωματείο. Ταυτόχρονα, πιέζαμε τη διοίκηση του επιχειρησιακού να πάρει απόφαση για κινητοποιήσεις και να μη βρει καμιά πρόφαση για να τις υπονομεύσει ανοιχτά.
Ακόμα και τις κινητοποιήσεις (π.χ. στάσεις εργασίας) που αποφάσιζε η πλειοψηφία, θέλοντας απλά να εκτονώσει την αντίδραση των εργαζομένων, τις αξιοποιούσαμε για να τους δώσουμε αγωνιστικό - ταξικό περιεχόμενο, οργανώνοντας και συγκέντρωση. Σε μια από αυτές, μαζεύτηκαν όλοι οι εργαζόμενοι από τις εργολαβίες και το αποτέλεσμα ήταν οι ίδιοι να βάλουν θέμα κλιμάκωσης, κάτι που άσκησε πίεση και στην πλειοψηφία του επιχειρησιακού σωματείου.
Σε αυτήν τη συγκέντρωση έγινε ένα σημαντικό βήμα, αφού συμμετείχαν και οι μόνιμοι εργαζόμενοι, οι οποίοι "καλύπτονταν" από την απόφαση του επιχειρησιακού. Η παρουσία τους βοήθησε να υποχωρήσει το κλίμα καχυποψίας που υπάρχει στο έδαφος του συντεχνιασμού».
Υπόθεση του Συνδικάτου ήταν τώρα να τροφοδοτήσει κι άλλο αυτό το θετικό κλίμα που άρχιζε να δημιουργείται και προφανώς αυτή η προσπάθεια έπρεπε να πατήσει στο περιεχόμενο του αγώνα, σε διεκδικήσεις που θα βοηθούσαν στην παραπέρα ανάπτυξή του. Γι' αυτό επεξεργάστηκε πλαίσιο πάλης τέτοιο, που να πατάει στα προβλήματα και τις ανάγκες όλων των εργαζομένων, να ακυρώνει τις διασπαστικές προσπάθειες.
Το Συνδικάτο πήρε υπόψη την τακτική της εργοδοσίας, το γεγονός ότι το "διαίρει και βασίλευε" πατούσε σε μια υπαρκτή κατάσταση που διαμόρφωνε η πολιτική της εταιρείας: Οσοι μονιμοποιούνταν από εργολαβίες δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους παλιούς μόνιμους εργαζόμενους, οι μισθολογικές διαφορές είναι τεράστιες, ενώ άρχισαν να μπαίνουν στο στόχαστρο και οι πιο παλιοί εργαζόμενοι.
Ετσι, ως στόχος πάλης μπήκε η εξίσωση των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων προς τα πάνω. Το Συνδικάτο προσάρμοσε το πλαίσιο πάλης ώστε να βοηθάει να συνειδητοποιείται ότι η διέξοδος βρίσκεται στην κοινή πάλη. Σε αυτήν την πορεία στήθηκαν Επιτροπές των εργαζομένων, οι οποίες παρόλο που αποτελούνταν από εργολαβικούς, αφού αυτοί ήταν μέλη του Συνδικάτου, διεκδικούσαν από την εργοδοσία αιτήματα για λογαριασμό όλου του προσωπικού, συμβάλλοντας στο σπάσιμο προκαταλήψεων.
Αντιπαράθεση σε όλα τα μέτωπα
Σταθμός μεγαλύτερης συσπείρωσης ήταν οι εκλογές του Συνδικάτου Μετάλλου το Μάη του 2017. Τότε αποφασίστηκε ότι πρέπει να ενισχυθεί η δουλειά με τους μόνιμους εργαζόμενους. «Για να γίνει αυτό, έπρεπε να επιμείνουμε καταρχάς οι εργολαβικοί να βάλουν τα δυνατά τους, να συζητήσουν θαρρετά στο εργοστάσιο με τους μόνιμους συναδέλφους τους», σημειώνει ο Π. Πολίτης και συνεχίζει:
«Αυτή η διαδικασία ήταν και παραμένει μια διαρκής σύγκρουση. Επεξεργαστήκαμε επιχειρήματα και κάναμε αντιπαράθεση, μεταξύ άλλων, στους παρακάτω άξονες: Από τη μία, εμείς που λέμε στους εργαζόμενους ότι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν, ότι πρέπει όλοι μαζί να είναι στο ίδιο Συνδικάτο και ότι ο μόνος που έχει συμφέρον από τη διάσπασή τους είναι η εργοδοσία για να τους έχει του χεριού τους. Και από την άλλη, οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές, που μας έριχναν λάσπη, έκαναν προσωπικές επιθέσεις για να σπείρουν τη σύγχυση και την αμφιβολία για το ρόλο των μελών της διοίκησης του Συνδικάτου μας.
Από τη μία, εμείς που έχουμε καθαρή θέση για τη ΛΑΡΚΟ, για την προοπτική της που θα διασφαλίζει το μέλλον της, με τους εργαζομένους της, αλλά και όλο το λαό ωφελημένο. Οτι για να γίνει αυτό, απαιτούνται γενικότερες αλλαγές σε επίπεδο οικονομίας και εξουσίας, ώστε να ενταχθούν οι υποδομές της ΛΑΡΚΟ σε έναν Ενιαίο Κρατικό Φορέα Μεταλλευτικής Βιομηχανίας, που θα αξιοποιεί τις πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες για την ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών.
Και από την άλλη, οι δυνάμεις της εργοδοσίας, που δεν αμφισβητούν το στρατηγικό σχεδιασμό για το μοίρασμα του ορυκτού πλούτου στους μονοπωλιακούς ομίλους και προσπαθούν να εγκλωβίζουν τους εργαζόμενους στο χρεοκοπημένο "αίτημα" περί "δημόσιου ελέγχου", λες και δεν είναι το σημερινό κράτος που έφερε σε αυτήν την κατάσταση την επιχείρηση.
Από τη μία, οι ταξικές δυνάμεις που βλέπουν τους ίδιους τους εργαζόμενους πρωταγωνιστές της πάλης και, από την άλλη, η εργοδοτική πλειοψηφία στο επιχειρησιακό σωματείο, που εξαντλείται σε "διαβουλεύσεις", θέλοντας τους εργάτες θεατές παζαριών των εργατοπατέρων για το πόσα θα χάσουν».
Η μάχη αυτή ήταν κυριολεκτικά άνθρωπο τον άνθρωπο, με πείσμα και αποφασιστικότητα. Το αποτέλεσμα; Τα μέλη του Συνδικάτου από 120 έγιναν 400, για πρώτη φορά γράφτηκαν μόνιμοι εργαζόμενοι, οι οποίοι είναι δραστήριοι, απεργούν, κινητοποιούνται. Αυτή η προσπάθεια είχε θετική επίδραση και στην παρέμβαση των ταξικών δυνάμεων στο επιχειρησιακό σωματείο, σημειώνοντας αύξηση κατά 25% στις αρχαιρεσίες. Οι δύο απεργίες που πραγματοποιήθηκαν χωρίς τη συμμετοχή του επιχειρησιακού σωματείου, είναι πολύ ενθαρρυντικές. Το 2010 οι απεργοί από το μόνιμο προσωπικό της ΛΑΡΚΟ ήταν μόλις 5 άτομα, ενώ στην τελευταία απεργία, στις 12 Γενάρη, είχε 100 - 110 απεργούς!
Τώρα, το Συνδικάτο επικεντρώνεται στην προετοιμασία της Γενικής Συνέλευσης στις 22 Μάρτη, όπου θα συζητηθεί το θέμα των Συλλογικών Συμβάσεων και της οργάνωσης του αγώνα για επιχειρησιακή Σύμβαση, με αυξήσεις στους μισθούς, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού κ.λπ.


Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

"ΖΑΙΩΝ" ΚΑΤΆΝΤΙΑ: ΤΩΡΑ ΣΥΛΛΑΜΒΆΝΟΥΝ k ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ

-Επειδή το ΔΣ της ΕΛΜΕ, στις 6 Μάρτη, εξέδωσε ψήφισμα συμπαράστασης σε απολυμένη έγκυο εργαζόμενη

-Συνελήφθησαν μέλη του ΔΣ της Α' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Στη σύλληψη της Προέδρου και του Αντιπροέδρου της Α' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης προχώρησε η αστυνομία, επειδή το ΔΣ της ΕΛΜΕ, στις 6 Μάρτη, εξέδωσε ψήφισμα συμπαράστασης σε απολυμένη έγκυο εργαζόμενη σε ιδιωτική εταιρία με έδρα την Αθήνα.
Η σύλληψη των δύο συνδικαλιστών έγινε στο πλαίσιο της διαδικασίας του αυτοφώρου που διέταξε ο Εισαγγελέας. Το έγκλημα των συνδικαλιστών της Α' ΕΛΜΕ είναι ότι εξέδωσαν ψήφισμα καταδίκης της εργοδοσίας της εταιρείας VresNET (εταιρεία τηλεφωνικού καταλόγου), η οποία προχώρησε στην απόλυση εργαζόμενης που βρίσκονταν στον έβδομο μήνα εγκυμοσύνης και στην συνέχεια απέλυσε τρεις ακόμα συναδέλφους της που τόλμησαν να την υπερασπιστούν.
Στη συνέχεια υπέβαλε μήνυση στην απολυμένη και σε όσους κατήγγειλαν την αυθαιρεσία της εργοδοσίας. 
Ερωτηματικά γεννά η σπουδή της εισαγγελίας να κινήσει τη διαδικασία του αυτοφώρου και να διατάξει την άμεση σύλληψη των συνδικαλιστών. 
Στο πλευρό των συλληφθέντων που κρατήθηκαν για ώρες στο ΑΤ Τούμπας, βρέθηκε ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Δελής, ο οποίος πραγματοποίησε παρέμβαση στον Διοικητή του ΑΤ, αλλά και συνάδελφοί τους εκπαιδευτικοί, συνδικαλιστές και εργαζόμενοι άλλων κλάδων απαιτώντας την άμεση απελευθέρωσή τους, η οποία και έγινε μετά από ώρες κράτησης. 
Η Δ. Δάσιου, πρόεδρος της Α' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
Η Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ καταγγέλλει τις συλλήψεις, τονίζοντας ότι «μετά τα ΜΑΤ, τις απαγορεύσεις, τώρα ποινικοποιείται και η έκφραση αλληλεγγύης. Ο αυταρχικός κατήφορος της κυβέρνησης και των εργοδοτών δεν θα περάσει. Απαιτούμε εδώ και τώρα να αφεθούν ελεύθεροι και να απαλλαγούν από κάθε κατηγορία.
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.
Καλούμε όλες τις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους ΠΕ να καταδικάσουν τον αντιλαϊκό και αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης».

Ανακοίνωση της Οργάνωσης Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ 

 Η Οργάνωση Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ καταγγέλλει τη σύλληψη της προέδρου και του αντιπροέδρου του ΔΣ της Α' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης με τη διαδικασία του αυτοφώρου, επειδή κατήγγειλαν με απόφαση του ΔΣ την απόλυση εγκύου εργαζόμενης σε ιδιωτική εταιρεία. Μηνυτής είναι ο εργοδότης της απολυμένης.
Από την πρώτη στιγμή βρέθηκε στο πλευρό τους αντιπροσωπεία της Κομματικής Οργάνωσης του ΚΚΕ, με επικεφαλής το βουλευτή Γιάννη Δελή, ο οποίος τόνισε στον αστυνομικό διοικητή ότι είναι απαράδεκτη η σύλληψη και κράτηση των συνδικαλιστών και απαίτησε την άμεση απελευθέρωσή τους.
Η ενέργεια αυτή αποτελεί προσπάθεια εκφοβισμού και καταστολής της δράσης των εργατικών σωματείων που υπερασπίζονται τα εργατικά δικαιώματα. Ο αυταρχισμός της κυβέρνησης και των εργοδοτών δεν έχει τέλος. Μετά τις απειλές, τις απαγορεύσεις και τα ΜΑΤ, διώκεται ακόμα και η αλληλεγγύη ανάμεσα σε εργαζόμενους.
Η αντιλαϊκή πολιτική πάει χέρι χέρι με την ένταση της καταστολής. Απέναντι στα κρούσματα αυταρχισμού και τρομοκράτησης οι εργαζόμενοι να αντιτάξουν τον οργανωμένο συλλογικό αγώνα.

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...