Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιμπεριαλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιμπεριαλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2020

Η λίστα με τις “αγαθοεργίες” των ΗΠΑ

Ελενη Μαρκακη

Επειδή ρατσισμός και ιμπεριαλισμός πάνε παρέα αξίζει ίσως να θυμηθούμε μερικές από τις “αγαθοεργίες” του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού μετά το β΄παγκόσμιο πόλεμο! Μερικά από τα ανείπωτα εγκλήματα που διέπραξαν και εξακολουθούν να διαπράττουν οι ΗΠΑ, που στοίχισαν εκατομμύρια ζωές και σκόρπισαν την καταστροφή σε πολλά σημεία του πλανήτη:
-- Αύγουστος 1945, Χιροσίμα - Ναγκασάκι: Οι ατομικές βόμβες των Αμερικανών σκορπούν το θάνατο στην Ιαπωνία. Δεν καταστρέφουν στρατιωτικούς στόχους. Καίνε γυναικόπαιδα.
-- Παλαιστίνη 1948 έως σήμερα: Μια απίστευτη γενοκτονία που εξελίσσεται εδώ και δεκαετίες υπό τις οδηγίες και ευλογίες των ΗΠΑ.
-- 1950, Κορέα: Αμερικανική απόβαση στην Κορέα. 1.000 τανκς, 1.600 αεροπλάνα, 200 πλοία και 1.000.000 στρατιώτες, κύρια Αμερικανοί, αλλά και αγήματα από 15 χώρες «συμμάχους» μαζί και από την Ελλάδα (1950-1953).
-- 18.9.1953, Ιράν: Με την επίβλεψη της CIA εκδηλώνεται πραξικόπημα στο Ιράν. Η «ανεπιθύμητη» κυβέρνηση Μοσαντέκ ανατρέπεται. Ο Σάχης ξαναγύρισε και η εκπαιδευμένη από τη CIA μυστική υπηρεσία ΣΑΒΑΚ, του Σάχη, ανέλαβε την ...εθνική αποστολή της βιολογικής εξαφάνισης των κομμουνιστών.
-- 1954, Γουατεμάλα: Στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ. Η νόμιμη δημοκρατική κυβέρνηση Αρμπένσα ανατρέπεται βίαια και εγκαθιδρύεται καθεστώς φασιστικής δικτατορίας.
-- 1958, Λίβανος: Αμερικανοί πεζοναύτες αποβιβάζονται στο Λίβανο. Καταλαμβάνουν τη Βηρυτό, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια και τους κυριότερους συγκοινωνιακούς κόμβους της χώρας.
-- 1958, Ιράκ: Αμερικανικά και αγγλικά στρατεύματα από το Λίβανο και την Ιορδανία εισβάλλουν στο Ιράκ.
-- Αύγουστος 1960, Κογκό: Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ αποφασίζει την ανατροπή και τη δολοφονία του εθνικού λαϊκού ηγέτη του Κογκό Πατρίς Λουμούμπα. Η εντολή δόθηκε από τον ίδιο τον Πρόεδρο Αϊζενχάουερ.
-- Απρίλης 1961, Κούβα: Χιλιάδες Αμερικανοί μισθοφόροι με την υποστήριξη αεροπορίας εισβάλλουν στην Κούβα. Σε 72 ώρες οι Κουβανοί τους πετούν στα νερά του Κόλπου των Χοίρων. Πρόκειται για την πρώτη ήττα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην αμερικανική ήπειρο.
-- Γενάρης 1966, Παναμάς: Αμερικανοί στρατιώτες ανοίγουν πυρ ενάντια σε ειρηνική λαϊκή εκδήλωση στον Παναμά. Οι διαδηλωτές απαιτούσαν την επιστροφή της διώρυγας στους κατόχους της.
-- 1964, Βιετνάμ: Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός προβαίνει σε γενοκτονία στο Βιετνάμ. Εστειλαν 1.600.000 στρατιώτες. Στη διάρκεια της εννιάχρονης επέμβασης ο πόλεμος εξαπλώνεται σ' όλες τις χώρες της Ινδοκίνας (Βιετνάμ, Λάος, Καμπότζη).
-- 1965, Αγιος Δομήνικος: Ο αμερικανικός στρατός καταλαμβάνει το μικροσκοπικό Αγιο Δομήνικο. Εγκαθιδρύεται δικτατορικό φιλοαμερικανικό καθεστώς.
-- 21 Απρίλη 1967, Ελλάδα: Αμερικανοκίνητη στρατιωτική χούντα αναλαμβάνει την εξουσία στην Ελλάδα με τη συμβολή της CIA.
-- 1967, Αραβικές Χώρες: Αμερικανοί και Αγγλοι μισθοφόροι και στρατιωτικοί σύμβουλοι συμμετέχουν στον πόλεμο των έξι ημερών του Ισραήλ κατά των αραβικών λαών.
-- Σεπτέμβρης 1973, Χιλή: Ο απόφοιτος της στρατιωτικής σχολής δικτατόρων των ΗΠΑ Αουγκούστο Πινοτσέτ σε συνεργασία με τη CIA δολοφονεί τον Πρόεδρο Αλιέντε και εγκαθιδρύει αμερικανόδουλο φασιστικό καθεστώς. Χιλιάδες οι νεκροί, οι ανάπηροι, οι αγνοούμενοι, οι φυλακισμένοι...
-- Οκτώβρης 1973, Αίγυπτος - Συρία: Οι Αμερικανοί με αερογέφυρα εφοδιάζουν τους Ισραηλινούς που επιτίθενται ξανά ενάντια στην Αίγυπτο και τη Συρία.
-- Ιούλης 1974, Κύπρος: Αμερικανόδουλο χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο και απόπειρα δολοφονίας του Προέδρου Μακαρίου. Οι Αμερικανοί τυφλώνουν τα ελληνικά ραντάρ. Τουρκικά στρατεύματα καταλαμβάνουν το 40% του κυπριακού εδάφους. Αμερικανοί αξιωματούχοι από την πρεσβεία τους στη Λευκωσία συντονίζουν τις επιχειρήσεις.
-- 1978, Λίβανος: Στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και άλλων χωρών του ΝΑΤΟ συμμετέχουν στην εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο.
-- Αύγουστος 1981, Λιβύη: Αμερικανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν τη Λιβύη με στόχο τη δολοφονία του Καντάφι. Τα επόμενα χρόνια οι βομβαρδισμοί και οι προκλήσεις ενάντια στη Λιβύη επαναλαμβάνονται.
-- Αύγουστος 1982, Λίβανος: Νέα στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στο Λίβανο. Τα κανόνια του πολεμικού πλοίου «Νιου Τζέρσεϊ» σκορπούν στη Βηρυτό τη φωτιά και το θάνατο.
-- Οκτώβρης 1983, Γρενάδα: Οι Αμερικανοί εισβάλλουν στην ανεξάρτητη Γρενάδα και πνίγουν στο αίμα τη λαϊκή αντίσταση...
-- Δεκέμβρης 1989, Παναμάς: Οι Αμερικανοί επεμβαίνουν για να ανατρέψουν το καθεστώς του Παναμά, με πρόσχημα τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών. Ουσιαστικά απαιτούν να κρατήσουν υπό την κατοχή τους τη Διώρυγα.
-- Γενάρης 1991, Ιράκ: Οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και οι ΝΑΤΟικοί σύμμαχοί τους των «ειρηνευτικών δυνάμεων» εγκαινιάζουν την αρχή της τελευταίας δεκαετίας του προηγούμενου αιώνα με στρατιωτική επίθεση κατά του Ιράκ, την περίφημη «Καταιγίδα της Ερήμου», με πρόσχημα την «απελευθέρωση» του Κουβέιτ, δηλαδή της περιοχής δικών τους πετρελαϊκών συμφερόντων.
-- Απρίλης 1991, Ιράκ: ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία, εκμεταλλευόμενες το πολυσυζητημένο κουρδικό ζήτημα, κηρύσσουν «ασφαλή παράδεισο» για τους Κούρδους περιοχή 50.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων πάνω από τον 36ο παράλληλο, στο Βόρειο Ιράκ, την οποία επιβάλλουν ως «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων». Αεροσκάφη των τριών χωρών άρχισαν καθημερινές περιπολίες πάνω από την επίμαχη περιοχή, τις οποίες συνεχίζουν μέχρι σήμερα, με εξαίρεση τη Γαλλία, η οποία απέσυρε τις δυνάμεις της από την επιχείρηση το Δεκέμβρη του 1996.
-- Οκτώβρης 1992, Σομαλία: Οι ΗΠΑ και ΝΑΤΟικοί της σύμμαχοι επεμβαίνουν στη Σομαλία για «ανθρωπιστική» βοήθεια λόγω εμφυλίου πολέμου και για διευθέτηση, υποτίθεται, της κρίσης. Η επέμβαση κρατά έως το 1994.
-- Γενάρης 1993, Ιράκ: Τα «συμμαχικά» αεροσκάφη και πολεμικά πλοία χτυπούν «στρατιωτικές εγκαταστάσεις», όπως ισχυρίζονται, λόγω άρνησης του Ιρακινού Προέδρου να απομακρύνει πυραυλικά συστήματα.
-- Ιούνης 1993, Ιράκ: Αμερικανικά πολεμικά πλοία εξαπολύουν επίθεση με 24 πυραύλους σε «μυστικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις» ως αντίποινα για το «σχεδιασμό δολοφονικής απόπειρας κατά του τότε Προέδρου Τζορτζ Μπους».
-- Απρίλης 1994, Βοσνία: Το ΝΑΤΟ εξαπολύει βομβαρδισμούς ενάντια στους Σερβοβόσνιους, τους οποίους κατηγορεί ως μοναδικούς υπεύθυνους της κρίσης και της πολεμικής σύρραξης. Πρώτη επιχείρηση εφαρμογής του «νέου δόγματος».
-- Οκτώβρης 1994, Ιράκ: Οι ΗΠΑ αποστέλλουν μεγάλες στρατιωτικές ενισχύσεις στον Κόλπο, μαχητικά αεροσκάφη, αεροπλανοφόρα και, περίπου, 54.000 άνδρες.
-- Νοέμβρης 1996, Ιράκ: Αμερικανικά «F 16» πλήττουν ιρακινά ραντάρ, κοντά στον 32ο παράλληλο, στα σύνορα της «ζώνης απαγόρευσης πτήσεων» στο Νότιο Ιράκ.
-- Δεκέμβρης 1996, Ιράκ: Αρχίζει η επιχείρηση των ΗΠΑ «Αλεπού της Ερήμου», που σημάδεψε το Ιράκ με περισσότερους από 400 πυραύλους «Τόμαχοκ».
-- Δεκέμβρης 1998, Ιράκ: Νέα αναίτια επίθεση από ΗΠΑ και Μ. Βρετανία. Οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται.
-- Μάρτης 1999, Κοσσυφοπέδιο: Μαζική δολοφονική αεροπορική επίθεση με πυραύλους, για «ανθρωπιστική βοήθεια» στους Κοσσοβάρους, που εξοπλίζονται από τους Γερμανούς ενάντια στους Σέρβους. Κοινή ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ - ΕΕ.
-- Οκτώβρης 2001, Αφγανιστάν: Αρχίζουν, σε λιγότερο από ένα μήνα μετά τα χτυπήματα της 11ης Σεπτέμβρη, οι αμερικανοβρετανικοί βομβαρδισμοί κατά του Αφγανιστάν με πρόσχημα τη σύλληψη του Μπιν Λάντεν. Είναι ο πρώτος «αντιτρομοκρατικός» πόλεμος των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Η χώρα διαλύεται και από τότε τελεί υπό ΝΑΤΟική κατοχή. Χιλιάδες οι νεκροί άμαχοι και αμέτρητοι οι πρόσφυγες.
-- Μάρτης 2003, Ιράκ: Ξεκινάει η εισβολή των Αμερικανών και των «προθύμων» συμμάχων τους στο Ιράκ με πρόσχημα την ανατροπή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν και την καταστροφή των όπλων μαζικής καταστροφής που υποτίθεται πως διέθετε και τα οποία ποτέ δε βρέθηκαν. Ο ιρακινός λαός θρηνεί από τότε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς.
--Οι επεμβάσεις και η στρατιωτική κατοχή συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε Χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Μαλί και άλλες Αραβικές Χώρες, βάσει του Ιμπεριαλιστικού σχεδίου "Αραβική Άνοιξη":
-- Λιβύη 2011: Βομβαρδισμοί δολοφονία Καντάφι
--Συρία 2011 έως σήμερα: Αποσταθεροποίηση, δημιουργία-εξοπλισμός συριακής αντιπολίτευσης, πρόκληση εμφυλίου, βομβαρδισμοί. Εκατομμύρια νεκροί και πρόσφυγες.
Η παραπάνω λίστα αναφέρει τα εγκλήματα που έχει διαπράξει σε βάρος των λαών της Γης ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός από τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και μετά. Δεν είναι πλήρης αφού αναφέρει μόνο τις επεμβάσεις που επισήμως αναγνωρίζονται είτε από διεθνείς οργανισμούς, είτε από τις ίδιες τις ΗΠΑ. Και άρα δεν είναι οι μόνες!

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΦΙΛΗΣ
Έχει καταρρεύσει ο μύθος που καλλιεργούν τα άλλα κόμματα, ότι ΝΑΤΟ και ΕΕ «μας προστατεύουν» 

Υποκρισία και ανοιχτή κοροϊδία απέναντι στον ελληνικό λαό και όλους τους λαούς, χαρακτήρισε ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της ΚΟ του ΚΚΕ, μιλώντας στην ΕΡΤ1 σήμερα το πρωί, τη δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, καθώς την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ λένε ότι το τουρκολιβυκό σύμφωνο είναι παράνομο, στηρίζουν την κυβέρνηση Σάρατζ που το υπέγραψε.

Ο Θ. Παφίλης τόνισε ότι ο μύθος που καλλιεργούν τα άλλα κόμματα, ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ μας προστατεύουν, έχει καταρρεύσει. Η Τουρκία κλιμακώνει την επιθετικότητά της με σχέδιο γενικότερο για την αναβάθμιση της θέσης της αστικής της τάξης, προχωράει σε πράξεις και οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται να κρατήσουν στο «δυτικό στρατόπεδο» και στο ΝΑΤΟ την Τουρκία γιατί είναι σημαντική δύναμη και δεν μπορούν να υλοποιηθούν τα σχέδιά τους αν η Τουρκία είναι εκτός.

Ο Θ. Παφίλης κάλεσε τον λαό να είναι σε επιφυλακή, καθώς η κατάσταση είναι επικίνδυνη και υπογράμμισε ότι η λύση για τον λαό βρίσκεται στην απεμπλοκή από αυτά τα σχέδια, καμία συμμετοχή της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή, καμία αλλαγή συνόρων και πλέον τίθεται αντικειμενικά το ζήτημα ΝΑΤΟ, ΕΕ κατά των λαών και επομένως η λύση είναι έξω από αυτούς και όχι μέσα σε αυτούς.

Ακόμα, τόνισε ότι αν όντως υπήρχε στήριξη της Ελλάδας και καταδίκη της Τουρκίας από την ΕΕ, θα υπήρχαν και κάποια μέτρα. Για παράδειγμα, για το μεγάλο πρόβλημα των προσφύγων, γιατί δεν αποφασίζει η ΕΕ να κάνει διαλογή μέσα στην Τουρκία και να σταλούν οι πρόσφυγες σε χώρες της ΕΕ; Γιατί ισχύει ακόμα το Δουβλίνο που εγκλωβίζει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους στη χώρα μας; Γιατί δεν καταργείται η Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας; Ακριβώς γιατί η ΕΕ και όλες οι κυβερνήσεις εκπροσωπούν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα, υπογράμμισε, τονίζοντας ότι οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα, αυτοί που ανταγωνίζονται σήμερα είναι αυτοί που έχουν τον πλούτο.

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2020

ΤΟ Κ.Κ.ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜ. ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ



Κατιούσα
Την ώρα που η κυβέρνηση Ερντογάν εκμεταλλεύεται το δράμα των εκατομμυρίων εγκλωβισμένων στα σύνορά της προσφύγων για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του στη Συρία και τη γενικότερη αντιπαράθεση του με την ΕΕ, οι Τούρκοι κομμουνιστές βρίσκονται στο πλευρό τους, με έμπρακτη αλληλεγγύη η οποία θα εκδηλωθεί ποικιλιοτρόπως το επόμενο διάστημα. 

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, επισημαίνει ότι η ελληνική και τουρκική ευθύνη μοιράζονται την ευθύνη για την τραγικά κατάσταση των προσφύγων στα σύνορα, υπενθυμίζοντας ότι 3,7 εκ. Σύριοι ζουν σε άσχημες συνθήκες και καθεστώς εργασιακής εκμετάλλευσης.

Ολόκληρη η ανακοίνωση αναφέρει https://news.sol.org.tr/tkp-anti-refugee-stance-crime-against-humanity-176584:

Η αντιπροσφυγική στάση είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας!

Το προσφυγικό ζήτημα είναι ένα από τα προβλήματα που θέτει το καπιταλιστικό κοινωνικό σύστημα στην ανθρωπότητα την ιμπεριαλιστική εποχή.

Ο εξαναγκασμός ανθρώπων να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους είναι μια απόλυτη τραγωδία. Ωστόσο ο λαός της Τουρκίας ξέρει καλά τι σημαίνει ο αγώνας για το ψωμί σε ξένη χώρα.

Πίσω στη δεκαετία του ’60, οι ξεδιάντροπες αρχές της Τουρκίας και τα αφεντικά ξεπούλησαν τους φτωχούς μας εργάτες στα ιμπεριαλιστικά κέντρα ως φτηνή εργατική δύναμη, καθώς οι πολίτες μας, που μετακόμισαν από τα χωριά τους στη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενίσχυσαν την ιμπεριαλιστική οικονομία, αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους.

Δεν είναι καθόλου παράξενο αυτό που συνέβη στους ανθρώπους αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν μέσα σε πολέμους και περιφερειακές συγκρούσεις, με μια λέξη, σε αντιπαραθέσεις των ηγεμονικών τάξεων. Η ιστορία μας γράφτηκε βασισμένη στις αφηγήσεις των ανθρώπων που εξορίστηκαν σε διάφορες περιοχές κατά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν γίνονταν πόλεμοι και εισβολές ή όταν οι δυνάμεις έφευγαν από κατεχόμενα εδάφη. Είναι αδύνατον να ξεχάσουμε τι έζησαν οι άνθρωποι όταν αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν καθώς τα χωριά τους εκκενώθηκαν στην πρόσφατη ιστορία.

Παρόλα αυτά, οι άνθρωποι στη χώρα μας ωθούνται ξανά στο να κατευθύνουν την οργή τους στους πρόσφυγες, ενώ η ίδια οργή θα έπρεπε να στρέφεται κατά των ιμπεριαλιστών, των τυρρανικών ηγεμονικών δυνάμεων και την τάξη των καπιταλιστών.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας καλεί το λαός μας να δει την αλήθεια και να παλέψει ενάντια στην ξενοφοβία, που είναι μια λάθος στάση υπό ανθρωπιστικό πρίσμα αλλά και με βάση την αντικειμενική πραγματικότητα.

Αφού έδιωξε εκατομμύρια ανθρώπους με την αιματηρή πολιτική της στη Συρία, οδηγώντας εκατομμύρια εξ αυτών να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, η κυβέρνηση του ΑΚΡ εκμεταλλεύεται τώρα τους πρόσφυγες και μετανάστες για να ξεπεράσει το πολιτικό τέλμα που βιώνει σήμερα. Το να πάρει το πάνω χέρι καλλιεργώντας μια ανθρωπιστική κρίση είναι μια απάνθρωπη και παράλογη πολιτική. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στα ελληνοτουρκικά σύνορα.

Παράλληλα με αυτά τα αξιολύπητα και απάνθρωπα μέσα, είναι φανερό ότι προκαλούνται αντιπροσφυγικά αισθήματα. Αυτό είναι παραποίηση της αλήθειας.

Ύπουλες δυνάμεις βρίσκονται υπό τη νομική προστασία της κυβέρνησης καθώς πληρώνονται από τους φόρους του λαού μας με αντάλλαγμα να δουλεύουν ως “πράκτορες” του προκλητικού ρόλου της κυβέρνησης του ΑΚΡ στη Συρία. Σήμερα το προσφυγικό αφορά τους Σύριους, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν σε απάνθρωπες συνθήκες ως φτηνό εργατικό δυναμικό.

Καλούμε τους εργαζόμενους μας να ψάξουν για τον πραγματικό εχθρό όχι ανάμεσα στους θυματοποιημένους εργαζόμενους, αλλά σε αυτούς που οδήγησαν στην παρούσα κατάσταση.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας εκφράζει την αλληλεγγύη του στα εκατομμύρια Σύριων εργατών που έχουν καταφύγει στη χώρα μας.

Η μόνιμη και βασική λύση στο προσφυγικό ζήτημα είναι προφανής: Η προσφυγική κρίση πρέπει να λήξει, τα εμπόδια που αποτρέπουν τη Συρία να ορθοποδήσει στη βάση του δικού της πλούτου και ανθρώπινου δυναμικού πρέπει να αρθούν. Οι προβοκάτορες, οι θρησκευτικοί τρομοκράτες και οι κατοχικές δυνάμεις πρέπει να εγκαταλείψουν τη Συρία.

Η κυβέρνηση ΑΚΡ, που φέρνει αυτούς τους ανθρώπους στην Ευρώπη, τους όποιους είχε εξαπατήσει με το αφήγημα περί “ομόθρησκου” και η ελληνική κυβέρνηση που επιτίθεται στους πρόσφυγες με πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα, ακόμα και πραγματικές σφαίρες, μοιράζονται την ευθύνη αυτού του ανθρωπιστικού δράματος.

Οι πρόσφυγες πρέπει να βοηθηθούν να επιστρέψουν στη χώρα τους όταν η Σύρια επανέλθει ξανά. Μέχρι να μπορούν να γυρίσουν στη χώρα τους, θα συνεχίσουν να παλεύουν για να ζήσουν ως τμήμα της εργατικής μας τάξης. Είναι προς όφελος του λαού μας να δούμε αυτές τις αλήθειες και να δράσουμε με αλληλεγγύη προς τους Σύριους μετανάστες εργάτες, καθώς εξαναγκάζονται να δουλέψουν σε δύσκολες συνθήκες ως μια ανταγωνιστική εργατική δύναμη. Το αντίθετο δεν είναι μόνο ανέντιμο, αλλά και παράλογο.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας θα παρέμβει ενάντια σε αυτό το ανθρωπιστικό δράμα κατά μήκος των ελληνικών συνόρων με όποιον τρόπο μπορεί. Καλούμε τους εργαζόμενους να μας στηρίξουν καθώς οργανώνουμε αυτή τη βοήθεια και αλληλεγγύη.

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2020

Ο ΚΑΣΤΡΙΝΟΣ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΤΟΥ -ΤΑ ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ


                 Τα καραβάνια.
Ζωγράφος έστησε δουλειά, ανάμεσα στο Μάρτη,
τση φύσης το ζωντάνεμα, ζωγράφιζε ένα χάρτη.

Το θέμα που σκιτσάριζε, δεν είχε καμιά σχέση,
γύρω από θάλασσα, βουνό, και στου ουρανού τη μέση.

Μέτραγε.. τράβαγε γραμμές, οριοθετούσε Κράτη,
και δρόμους χιλιοπέραστους, που χάραξαν οι σκάρτοι.

Τα καραβάνια τση ντροπής, και των απελπισμένων,
μια προσφορά στον κόσμο μας, κάποιων διεστραμμένων.

Κάποιων που θέλουν θύματα, να βγουν τα σχέδια τσους,
φτώχεια, χαμένα όνειρα, μέχρι και τα παιδιά τσους.

Ο νους του φέρνει χρώματα, και το μολύβι τρέχει,
η απελπισία μάχεται, δεν νοιάζεται αν βρέχει.

Δεν νοιάζεται, δεν σκέφτεται, αν θα την βρει η βολίδα,
το βλέμμα ψάχνει επίμονα, που βρίσκεται η ελπίδα.

Ψάχνει το φως, ορίζοντες, γαλάζια μονοπάτια,
ψυχές που΄χουν απόγνωση, και την καρδιά κομμάτια.

Μιλάει στο σκίτσο η πινελιά, βαθύς ο υγρός ο τάφος,
προσεκτικός κι απόλυτος, ο έμπειρος ζωγράφος.

Προβάλει τα φαντάσματα, τα σκοτεινά και μαύρα,
και καραβάνια που περνούν, από φωτιά και λάβρα.

Προβάλει αποτυπώματα, από βρώμικα παιχνίδια,
που παίζουν για συμφέροντα, αδίστακτα μορφίδια.

Ψυχές εκμεταλλεύονται, τα ύπουλα τομάρια,
που στέλνουν για ενσωμάτωση, καρφιά απ΄τα συρτάρια.

Καρφιά που ανακατεύονται, η διάθεση να αλλάξει,
που φέρνουνε την έκρηξη, στον πόνο που έχουν φτιάξει.

Που γίνονται από πρόθεση, και απειλή στο τέλος,
στα καραβάνια προς το φως, δείχνει το κάθε βέλος.

Και ζωγραφίζει ακούραστα, ανάμεσα στο Μάρτη,
μακρυά από συρματόπλεγμα, που άλλοι κάνουν πάρτι.

Ποίος Θεός αμόλυντος, θα δώσει εκεί τη λύση,
και συμβουλές κατάλληλες, στο χέρι που έχει οπλίσει;

Τέλειωσε ο ζωγράφος μας, ακρήτσες συμπληρώνει,

τα τόσα συναισθήματα, που βγαίνουν καμαρώνει.!!!












Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2020

Oι «ΣΥΜΜΑΧΟΙ» k Οι «ΕΤΑΙΡΟΙ» 24 Χρόνια Μετά τα Ίμια.Το Χρονικό Απ’ τον Ν.Μπογιόπουλο !!!


Η «επέτειος» των Ιμίων «γιορτάστηκε» από τους αμερικανοτσολιάδες με μια νέα συμφωνία για τις αμερικανικές βάσεις. Ο τέλειος συμβολισμός...

Ίμια: 24 χρόνια… «Ευχαριστούμε τις ΗΠΑ»!

   Ήταν 30 προς 31 Γενάρη 1996. Το βράδυ των Ιμίων. 
   Η άθλια καπηλεία καλά κρατεί. Και η υποκρισία, επίσης.
   Στην πλευρά της καπηλείας, στην κορυφή των πατριδοκάπηλων, βρίσκονται τα χιτλεροειδή της «Χρυσής Αυγής» και κάθε λογής ακροδεξιό κατακάθι. Που λερώνουν τη μνήμη των τριών παλικαριών που χάθηκαν εκείνο το βράδυ (του υποπλοίαρχου Χριστόδουλου Καραθανάση, του υποπλοίαρχου Παναγιώτη Βλαχάκου και του αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψού). 
Που σπεκουλάρουν πάνω στη θυσία τους και αναζητούν στη μνήμη τους ερείσματα για τον φασιστικό και εθνικιστικό οχετό τους. Οι -κατά δήλωσή τους- σπορά των ηττημένων του ’45. Οι ιδεολογικοί και πολιτικοί απόγονοι των ναζί. Αυτοί που κουβαλάνε τατουάζ με τα εμβλήματα των κατακτητών που ρήμαξαν την Ελλάδα απ’ άκρη σ’ ακρη. Οι απόγονοι των δοσίλογων. Να παριστάνουν τους «πατριώτες». Και να μιλάνε για προστασία των Ιμίων και των συνόρων. Αυτοί που συνεχίζουν το έργο των προπατόρων τους. Εκείνων που ξεπούλησαν την Ελλάδα ολάκερη. Αυτοί είναι που πιάνουν στο στόμα του τα τρία παιδιά. Ύβρις.
   Στην άλλη πλευρά οι υποκριτές. Είναι αυτοί που συνεχίζουν να κινούνται απαρέγκλιτα στις ίδιες εκείνες πολιτικές ράγες που σημαδεύτηκαν από τα γεγονότα της 31 Γενάρη του 1996.
Εξηγούμαστε:
α) Στα Ίμια, το 1996, και ενώ ετίθετο με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο το καθεστώς των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, η ελληνική πολιτική ηγεσία εκστόμισε δια του πρωθυπουργού Σημίτη εκείνο το απίθανο «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ»…
β) Στη Μαδρίτη, ένα χρόνο αργότερα, στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα υπέγραψε μια συμφωνία στην οποία αναγνωρίζονται «νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας στο Αιγαίο. Ήταν εκεί που η ελληνική πολιτική ηγεσία είπε, ουσιαστικά, «ευχαριστούμε το ΝΑΤΟ»…
γ) Στο Ελσίνκι, το 1999, η Ελλάδα έβαλε την υπογραφή της κάτω από ένα κείμενο που – κατά παρέκκλιση της θέσης ότι η μόνη διαφορά μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας είναι η διευθέτηση της υφαλοκρηπίδας – κάνει λόγο για «εκκρεμείς συνοριακές διαφορές και άλλα συναφή θέματα» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ήταν εκεί που η ελληνική πολιτική ηγεσία είπε το «ευχαριστούμε την ΕΕ»…
Ρωτάμε: Τι από όλα αυτά έχει αλλάξει έκτοτε; Ποιο από αυτά τα «ευχαριστώ» που ειπώθηκαν στο φόντο των Ιμίων ανακλήθηκε ή αναιρέθηκε ποτέ στην πράξη;
  • Η ΝΔ και ο κ.Σαμαράς, που είχε υπουργό Εξωτερικών τον κ.Βενιζέλο,  συγκυβερνούσε, ναι ή όχι, με το κόμμα του οποίου ο πρώην αρχηγός, για να δικαιολογήσει την πολιτική του στα Ελληνοτουρκικά, δήλωνε: «Θα μου φαινόταν περίεργο να πετάξει μια σοβαρή χώρα μια ολόκληρη πολιτική στον κάλαθο των αχρήστων, δηλαδή να την υποβαθμίσει, για κάποιες βραχονησίδες»! (σσ: Γ. Παπανδρέου, «Τα Νέα»,  23/10/2000)…  Ρωτάμε: Αυτό ήταν κάτι σαν επανάληψη του «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ»; Ναι ή όχι;
  • Ο κ.Γιώργος Παπανδρέου, τέσσερα χρόνια μετά από τα Ίμια δήλωνε ως υπουργός Εξωτερικών (συνέντευξη στους «Ουάσιγκτον Τάιμς», 10/12/2000):  «Η Ελλάδα και οι ΗΠΑ συμμερίζονται κοινές αρχές, κοινούς στόχους ,όπως δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, περιφερειακή σταθερότητα»Ρωτάμε: Αυτό ήταν κάτι σαν επανάληψη του «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ»; Ναι ή όχι;
  • Η κυρία Μπακογιάννη της ΝΔ, δέκα χρόνια μετά από τα Ίμια (25/04/2006) δήλωνε ως υπουργός Εξωτερικών για τις σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ: «(…)η μακρά ιστορία και η δυνατή φιλία που συνδέει τις δύο δημοκρατίες μας στηρίζεται σε κοινές αρχές και αξίες,σε κοινούς αγώνες,αλλά και στη συμμετοχή μας στη μεγάλη κοινότητα κρατών του ΝΑΤΟ. Οι στόχοι μας σε μεγάλο βαθμό συμπίπτουν(…)». Ρωτάμε: Αυτό ήταν κάτι σαν επανάληψη του «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ»; Ναι ή όχι;
  • Ο κ.Σαμαράς, ως πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ, δεκαεφτά χρόνια μετά από τα Ίμια, δήλωνε στη συνάντησή του με τον Ομπάμα (8/8/2013) στον Λευκό Οίκο:«Κατ’ αρχήν, θέλω να πω ότι οι δύο λαοί μας και οι δύο χώρες μας είναι περισσότερο από σύμμαχοι.Όχι μόνο πάλεψαν ο ένας δίπλα στον άλλο σε όλη την ιστορίαπάντα για μια ευγενή αιτία,αλλά λάτρεψαν και υποστήριξαν τις ίδιες αξίεςόπως την ελευθερία, τη δημοκρατία και την ανεξαρτησία». Ρωτάμε: Αυτό ήταν κάτι σαν επανάληψη του«ευχαριστούμε τις ΗΠΑ»; Ναι ή όχι;
      Ας έρθουμε στον κύριο Τσίπρα.
α) Υποδεχόμενος τον πρώην Αμερικανό πρόεδρο στην Αθήνα ο κ.Τσίπρας τον προσφώνησε λέγοντας ότι με τον Ομπάμα «άλλαξε η εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών σε ολόκληρο τον κόσμο» (μάλλον δεν ρώτησε ο κ.Τσίπρας πως φαντάζει η εικόνα των ΗΠΑ  στα μάτια των βομβαρδισμένων – επί Ομπάμα – παιδιών της Συρίας, της Λιβύης και όλης της Μέσης Ανατολής ή στα μάτια των λαών σε 130 χώρες του πλανήτη όπου οι ΗΠΑ διατηρούν και επί Ομπάμα στρατιωτικές επιχειρησιακές δυνάμεις).
β) Ακούστηκε ο κ.Τσίπρας να εξυμνεί τις αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας και να καταλήγει λέγοντας ότι «η Ελλάδα υποδέχεται έναν Αμερικανό Πρόεδρο που καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του υπερασπίστηκε με σθένος τις αξίες αυτές» (σσ: αυτός είναι ο λόγος, η… χρηματοδότηση των αξιών της ελευθερίας και της δημοκρατίας, που επί Ομπάμα οι ΗΠΑ δαπάνησαν 900 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από όσα δαπάνησαν επί Μπους σε πολέμους και για την δημιουργία Φρανκενστάιν τύπου ISIS).
γ) Ακούστηκε, από έναν πρωθυπουργό που θα έδιωχνε το ΝΑΤΟ από την Ελλάδα, να δηλώνει: «Στο πλαίσιο αυτό, υπογραμμίσαμε τη σημασία που έχει (…) η συνέχιση της επιχείρησης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο». 
δ) Ο κ.Τσίπρας (ο και… «αριστερός») είναι το ίδιο πρόσωπο που προσήλθε στον Λευκό Οίκο για να εξυμνήσει  τον «αγγελικό» Τραμπ που μοιάζει διαβολικός αλλά που «ότι κάνει είναι για το καλό». 
ε) Ο κύριος Τσίπρας είναι το ίδιο πρόσωπο που ως πρωθυπουργός συνέταξε (αλλά ως αντιπολίτευση… δεν ψήφισε) την νέα συμφωνία για την αναβάθμιση και επέκταση της συμφωνίας για την δράση των στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ στην Ελλάδα στο πλαίσιο της πολιτικής που εξυμνήθηκε από τον Πάιατ και ως μετατροπή της χώρας σε “γεωστρατηγικό μεντεσέ των ΗΠΑ.  Αυτός είναι ο κύριος Τσίπρας, το πρόσωπο που ηγήθηκε μιας κυβέρνησης  που για την ιταμότητα της αμερικανοφροσύνης της δεν έχει παρά να διαβάσει κανείς την έκθεση του ίδιου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (imerodromos.gr/ekthesi-steit-dipartment-gia-tin-ellada-sok-aristeris-kataischynis-kai-amerikanofrosynis/)
Μητσοτάκης:Ευχαριστούμεαπό… Ιραν μέχρι στενά του Ορμούζ!
    Οσο για τον κύριο Μητσοτάκη, τον πρώτο ηγέτη που τάχθηκε υπέρ της δολοφονίας του Ιρανού στρατηγού στο Ιρακ, τον πρωθυπουργό που στέλνει ελληνικούς Πάτριοτ για να ενισχυθεί η αεράμυνα της… Σαουδικής Αραβίας, τον διαθέσιμο να στείλει στρατιωτικές ελληνικές δυνάμεις από τα στενά του Ορμούζ μέχρι τη Λιβύη, μετά τον ρόλο γλάστρας που εξασφάλισε δίπλα στον Τραμπ στον Λευκό Οίκο,  δεν χρειάζονται πολλά λόγια.
    Φρόντισε να “γιορτάσει” την επέτειο των Ιμίων με τον πλέον συμβολικό τρόπο που αρμόζει τους “ευχαριστούμε τις ΗΠΑ”: 
Μόλις χτες, και ενώ οι ΗΠΑ την ώρα της εντεινόμενης τουρκικής προκλητικότητας μιλούν γιαθαλάσσιες διεκδικήσειςτης… Ελλάδας (!) και καλούν τις δυο χώρες να λύσουν τις… “διαφορές” τους “συμμαχικά” και “αγαπημένα”, ψήφισε στη Βουλή την συμφωνία με τους Αμερικάνους για την μετατροπή όλης της Ελλάδας σε αμερικανοΝΑΤΟική βάση και σε ιμπεριαλιστικό ορμητήριο (imerodromos.gr/giortinos-mponamas-stis-ipa-to-nomoschedio-gia-tis-vaseis/
    Ρωτάμε: Αυτά είναι κάτι σαν επανάληψη του «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ»; Ναι ή όχι;
   Μόνο όποιος δεν θέλει να το δει «δεν το βλέπει»: 
Η πολιτική του «ευχαριστούμε» αποτελεί την μόνιμη πυξίδα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Αυτή είναι η αλήθεια, που φυσικά δεν βρίσκει θέση στους «πάγκους» των πατριδέμπορων της μαύρης επετείου.
   Πρόκειται για μια πολιτική που κάθε άλλο παρά «κατευνάζει» την τουρκική συμπεριφορά και συνεπάγεται μια διαρκή απειλή για τον ελληνικό λαό.
   Ο ελληνικός λαός δεν έχει να χωρίσει τίποτα με τον τούρκικο λαό. 
Και ο ένας λαός και ο άλλος αποτελούν το άθυρμα σε παιχνίδια συμφερόντων των αστικών τάξεων των δυο χωρών που ανταγωνίζονται μεταξύ τους με τακτικές που είτε έχουν ως έμβλημα τον «τσαμπουκά» είτε το πόσο «ευχάριστες» θα είναι απέναντι σε «συμμάχους» και «εταίρους», εγκυμονούν το ίδιο επικίνδυνο αποτέλεσμα.     
  Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά από τα Ίμια (μόνο όποιος δεν θέλει να το δει «δεν το βλέπει»), την ώρα που
  • η πατρίδα προσφέρεται σε ρόλο «γεωστρατηγικού μεντεσέ» και οι ταγοί της δηλώνουν “προβλέψιμα” βαποράκια του ιμπεριαλισμού,
  • με χαρακτηριστικά παραδείγματα τις συμφωνίες των Πρεσπών και των αμερικανικών βάσεων λειτουργεί σαν τσολιαδάκι του ευρωατλαντισμού,
  • οι πολυεθνικές του πετρελαίου και της ενέργειας στρώνουν τους νέους δρόμους του αίματος αλλά βαφτίζονται “οικονομικοί σύμμαχοι”,
  • η Τουρκία απειλεί και προκαλεί,
    οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ σφυρίζουν αδιάφορα απέναντι στην Ελλάδα.
    Οι καλοί μας «σύμμαχοι» 
συμπεριφέρονται ωσάν να μην έχουν ακόμα… καταλήξει σε ποιόν ανήκουν τα Ίμια ή σαν η συνθήκη της Λωζάνης (που την έχουν κάνει κουρελόχαρτο στην περίπτωση της Συρίας) να μην αποτελεί τμήμα του Διεθνούς Δικαίου. Όσο για τους καλούς μας «εταίρους», αυτούς της ευρωοικογενείας στην οποία ανήκει η κατεχόμενη και η βαλλόμενη πλέον και στην ΑΟΖ της Κύπρος, παζαρεύουν από την ένταξη της Τουρκίας στις δομές της μέχρι το προσφυγικό.
     Αυτοί είναι οι «σύμμαχοι» που εξυμνούνται. 
Αυτοί είναι οι «εταίροι» που επαινούνται. 
Που εισπράττουν «ευχαριστώ» – 24 χρόνια μετά τα Ιμια – και από τους  υποκριτές και από τους κάπηλους. 

 Αλίευση απ τον ημεροδρόμο Παρουσίαση: Viva La Revolucion