Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

06 Οκτωβρίου, 2019

ΟΙ "ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΤΕΣ" ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟΝΗΣΙ, ΑΠΟΤΙΟΥΝ ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΛΥΓΙΣΤΟΥΣ...


ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Στην τελική ευθεία οι εργασίες για την ανέγερση του μνημείου στη Γυάρο (ΦΩΤΟ)

Στον ιστορικό τόπο της Γυάρου, εκεί όπου χιλιάδες κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, πολλοί από αυτούς άφησαν και την τελευταία πνοή τους, ολοκληρώνονται αυτές τις μέρες οι εργασίες για την τοποθέτηση του Μνημείου που έστησε προς τιμήν τους το ΚΚΕ.
Τα αποκαλυπτήρια θα γίνουν σε εκδήλωση που διοργανώνει η ΚΕ του ΚΚΕ το Σάββατο 12 Οκτώβρη, με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα.
Για την επίσκεψη στη Γυάρο οργανώνεται αποστολή, που θα αναχωρήσει το πρωί εκείνης της μέρας από το λιμάνι του Λαυρίου. Οι θέσεις είναι περιορισμένες και προτεραιότητα θα δοθεί στους αγωνιστές που εξορίστηκαν ή φυλακίστηκαν στο θανατονήσι, καθώς και στις οικογένειές τους.
Δηλώσεις συμμετοχής γίνονται μέσω των Κομματικών Οργανώσεων έως και τη Δευτέρα 7 Οκτώβρη (πληροφορίες Κομματική Οργάνωση Αττικής: 210 52 82 607, ώρες: 10.00-17.00).
Πίσω από την κατασκευή και την τοποθέτηση του Μνημείου βρίσκεται ένας τεράστιος αριθμός εργατοωρών, που έχουν ήδη αναλωθεί, για να είναι έτοιμο το Κόμμα να ανακοινώσει την αποκάλυψη του Μνημείου πάνω στο θανατονήσι. Κι ακόμα περισσότερα είναι τα φορτία της συγκίνησης...
«Ηταν μακρύς ο δρόμος ως εδώ», έγραψε ο ποιητής, «τώρα είναι δικός σου αυτός ο δρόμος», μας μήνυσε.
Η μία επίσκεψη διαδεχόταν την άλλη, αναγνωρίστηκε ο τόπος, συγκεντρώθηκε υλικό. Ανακοινώθηκε ο διεθνής διαγωνισμός για το Μνημείο, έγινε ενημέρωση των καλλιτεχνών, κατατέθηκαν τα υποψήφια έργα, επιλέχθηκε του Αντώνη Μυρωδιά, κατατέθηκε το αίτημα στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων. Άρχισε παράλληλα η συγκέντρωση χρημάτων για την εκτέλεση αυτού του γιγάντιου έργου και παράλληλα άρχισαν στο μηχανουργείο των αδελφών Παπαδάκη οι εργασίες για την κατασκευή του.
Έγινε η παραλαβή του Μνημείου. Κι ένα απόγευμα ξεκίνησε το ταξίδι για το νησί. Τέτοια λαχτάρα, που μέσα στη νύχτα, στις 2 π.μ. για την ακρίβεια, άρχισαν χωρίς σταματημό έως το απόγευμα της άλλης μέρας το ξεφόρτωμα, το καθάρισμα των δρόμων που θα περνούσαν τα βαριά αντικείμενα, το στήσιμο μιας κατασκήνωσης στα ίδια τα κελιά των κρατουμένων...
Κι ύστερα, πάντα χωρίς σταματημό, τα θεμέλια, το μοντάρισμα, η ανύψωση. Μέρες και νύχτες στη σειρά. Βούρκωμα σκέτο η στιγμή που μια κόκκινη σημαία, η σημαία του ΚΚΕ, σηκώθηκε ψηλά στην κορφή του Μνημείου. Για τους πάνω από 20.000 αγωνιστές που πέρασαν από αυτό το κολαστήριο, για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ, για όλους εκείνους που άφησαν την τελευταία τους πνοή σε αυτόν τον αγώνα.
Είναι ακόμα αρκετά να γίνουν για να πάρει το Μνημείο την τελική του μορφή, το σίγουρο, που βεβαιώνουν με την ακούραστη προσπάθειά τους οι σύντροφοι που δουλεύουν πάνω στο νησί, είναι ένα: Στις 12 του Οκτώβρη μια κόκκινη στρατιά θα αποδώσει τιμές πάνω στο βράχο!
***
*«Εργάτες που έχουνε ψυχή, κάνουν ρωγμή στο χρόνο... »
Ιδιαίτερα σημαντική για την υλοποίηση του Μνημείου ήταν η συμβολή όλων των εργαζομένων στα μηχανουργεία των αδερφών Παπαδάκη και του Δήμου Βασίβαγλη.
Χαρακτηριστική είναι η μαντινάδα που έστειλε ο Μιχάλης Παπαδάκης στην ομάδα που έστησε το Μνημείο στη Γυάρο:
«Εργάτες που έχουνε ψυχή
κάνουν ρωγμή* στο χρόνο.
Μνημείο στήνουνε τρανό
για την τιμή και μόνο.
Συντρόφους να τιμήσουνε
εκεί που μαρτυρήσαν.
Στης Γυάρου το ξερόνησο
ζωή και νιάτα αφήσαν».
Από την πλευρά του ο Δήμος Βασίβαγλης σε δήλωσή του στον «Ριζοσπάστη» ανέφερε: «Γεννήθηκα κι εγώ σε μια οικογένεια αγωνιστών, που όπως τόσες άλλες πάλεψαν για να έρθουν καλύτερες μέρες. Και ο πατέρας μου ήταν εξόριστος στη Γυάρο. Ετσι και το δικό μου μερτικό ήταν μια ελάχιστη συμβολή, ένας φόρος τιμής σε όλους αυτούς που πάλεψαν, έδωσαν ακόμα και τη ζωή τους... Η χαρά είναι μεγάλη για το τι καταφέραμε. Ενα Μνημείο που μας υπενθυμίζει ότι άμα δεν αγωνιστούμε, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει».
* «Ρωγμή» είναι ο τίτλος με τον οποίο το έργο συμμετείχε στον πανελλαδικό διαγωνισμό της ΚΕ του ΚΚΕ.
****
**Φόρος τιμής και φάρος στο μέλλον το Μνημείο του ΚΚΕ
  • Στα αποκαλυπτήρια στις 12 Οκτώβρη θα μιλήσει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας
  • Με τη συμβολή και την αυταπάρνηση δεκάδων μελών και φίλων του Κόμματος, ολοκληρώνεται ένα δύσκολο και απαιτητικό έργο
Από τις εργασίες πάνω στο νησί
Από τις εργασίες πάνω στο νησί
Στον ιστορικό τόπο της Γυάρου, εκεί όπου χιλιάδες κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, πολλοί απ' αυτούς άφησαν και την τελευταία πνοή τους, ολοκληρώνονται αυτές τις μέρες οι εργασίες για την τοποθέτηση του Μνημείου που έστησε προς τιμήν τους το ΚΚΕ.
Τα αποκαλυπτήρια θα γίνουν σε εκδήλωση που διοργανώνει η ΚΕ του ΚΚΕ το Σάββατο 12 Οκτώβρη, με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα.
Για την επίσκεψη στη Γυάρο οργανώνεται αποστολή, που θα αναχωρήσει το πρωί εκείνης της μέρας από το λιμάνι του Λαυρίου. Οι θέσεις είναι περιορισμένες και προτεραιότητα θα δοθεί στους αγωνιστές που εξορίστηκαν ή φυλακίστηκαν στο θανατονήσι, καθώς και στις οικογένειές τους.
Δηλώσεις συμμετοχής γίνονται μέσω των Κομματικών Οργανώσεων έως και τη Δευτέρα 7 Οκτώβρη (πληροφορίες Κομματική Οργάνωση Αττικής: 210 52 82 607, ώρες: 10.00-17.00).
Με πείσμα και αυταπάρνηση
Το Μνημείο της Γυάρου εντάσσεται κι αυτό με τη σειρά του σε ένα δίκτυο ιστορικών χώρων και μνημείων που φιλοτέχνησε το ΚΚΕ, τιμώντας την 100χρονη Ιστορία του, τις κορυφαίες στιγμές και τους χιλιάδες αλύγιστους της ταξικής πάλης, συμβάλλοντας να διατηρηθεί η μνήμη ζωντανή. Κάνοντας πράξη το λόγο του ποιητή, «τα δακτυλικά τους αποτυπώματα δεν είναι μονάχα στα μητρώα των φυλακών, είναι οι πυκνές σιδηροδρομικές γραμμές που διασχίζουν το μέλλον...».
Δουλειά μέρα και νύχτα για να είναι όλα έτοιμα στην ώρα τους
Δουλειά μέρα και νύχτα για να είναι όλα έτοιμα στην ώρα τους
Το Μνημείο φιλοτέχνησε ο γλύπτης Αντώνης Μυρωδιάς, ο οποίος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της ΚΕ και συμμετείχε με πολλούς ακόμα στον πανελλήνιο καλλιτεχνικό διαγωνισμό για τα Μνημεία σε Γυάρο και Μακρόνησο.
Πέρα από τον δημιουργό, για τη φιλοτέχνηση και εγκατάσταση του Μνημείου συνέβαλαν με χαρακτηριστική αυταπάρνηση, δίχως να λογαριάζουν κόπο και θυσίες, δεκάδες μέλη και φίλοι του Κόμματος. Μια ομάδα απ' αυτούς, κοντά σαράντα άνθρωποι, αναχώρησε στις 23 Σεπτέμβρη για τη Γυάρο, όπου όλες αυτές τις μέρες δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για να είναι όλα έτοιμα στις 12 Οκτώβρη. Για να ξοφληθεί έστω κι ένα μέρος από το χρέος σ' αυτήν την υπέρτατη θυσία των αλύγιστων...
Υπερνικώντας εμπόδια και δυσκολίες
Την εγκατάσταση του Μνημείου στη Γυάρο, έργο καθόλου εύκολο, δεν την ανέλαβε φυσικά κάποια τεχνική εταιρεία, αλλά μια ομάδα κομμουνιστών οικοδόμων, μηχανικών και άλλων ειδικοτήτων.
«Αυτό πρακτικά σήμαινε ότι άνθρωποι που το ενοποιητικό τους στοιχείο είναι το Κόμμα, έμαθαν πολύ γρήγορα να συντονίζονται και να λειτουργούν σαν μια καλοδουλεμένη ομάδα, συζητώντας, σχεδιάζοντας, αποφασίζοντας και πειθαρχώντας» μας λέει ο Γιώργος Μητρόπουλος, πολιτικός μηχανικός, κάνοντας έναν σύντομο απολογισμό της δουλειάς που προηγήθηκε και την οποία παρακολούθησε σε όλα της τα στάδια.

Παράλληλα με τη φιλοτέχνηση, ξεκίνησαν και όλες οι εργασίες για την εγκατάσταση του μνημείου, σε ένα νησί ακατοίκητο, με πολύ δύσκολη πρόσβαση. «Η πρώτη επίσκεψη στο νησί έγινε τον Μάρτη», θυμάται ο Γ. Μητρόπουλος. «Είχαν προηγηθεί βέβαια οι πρώτες συζητήσεις, ψάξιμο στους χάρτες για τις προσβάσεις κ.λπ. Οι πληροφορίες ήταν ελλιπείς. Γι' αυτό και τέθηκε ως πρώτο ζήτημα η επίσκεψη στο νησί, για να δούμε τους χώρους, να γίνει μια τοπογραφική αποτύπωση, τα υψόμετρα».
Μας εξηγεί ότι «μιλάμε για ένα ξερονήσι, με την προβλήτα του κατεστραμμένη. Ετσι, τίποτα δεν μπορούσε να αφεθεί στην τύχη. Υπήρχε αυστηρό χρονοδιάγραμμα έχοντας πλήρη επίγνωση των εργασιών και της αλληλουχίας τους.
Οταν κάνεις ένα κλασικό έργο, πάντα υπάρχει η δυνατότητα άμα χαλάσει κάτι, να φτιαχτεί σε κάποιο κοντινό συνεργείο κ.ο.κ. Στη δικιά μας περίπτωση σήμαινε ότι για να βρεθεί ανταλλακτικό, μπορεί να πήγαινε πίσω η δουλειά μέχρι και τρεις μέρες. Αυτό δεν υπήρχε σαν ενδεχόμενο και έτσι, ό,τι ήταν δυνατόν - στο ανθρώπινο μέτρο - να προβλεφθεί ότι θα χάλαγε, υπήρχε εφεδρεία».
Η πρώτη...
Η κουβέντα φτάνει στην πρώτη μέρα που έφτασε συγκροτημένα η ομάδα στο νησί.
«Φτάσαμε βράδυ, 2 η ώρα τη νύχτα. Η πρώτη μέρα ήταν καθοριστική για την επιτυχία όλης της επιχείρησης.
Μόλις φτάσαμε, εξασφαλίσαμε το "χαλαρό" κομμάτι της παραλίας από άποψη χώματος, για να πατηθεί, προκειμένου να κατέβουν τα βαριά φορτηγά και να μην κολλήσουν. Στη συνέχεια, καθαρίσαμε δύο δρόμους: Ο ένας ήταν ο εργοταξιακός και ο άλλος οδηγούσε στη διαμονή και την επιμελητεία μας.
Αφού άνοιξαν οι δύο δρόμοι, ξεκινήσαμε να ανεβάζουμε τα υλικά. Το σχέδιο δεν ήταν απλά να αδειάσουμε το καράβι, αλλά πρώτα να μεταφερθούν τα οικοδομικά υλικά, για να έχουν δουλειά οι οικοδόμοι. Να μη χαθεί ούτε λεπτό!
Παράλληλα, άρχισε να στήνεται η επιμελητεία. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να ανέβουν οι γεννήτριες, οι αντλίες με τις αντίστοιχες σωληνώσεις, για να τραβάμε νερό από το πηγάδι, που το είχαμε εντοπίσει από τις επισκέψεις μας. Είχαμε δει ότι το νερό δεν είναι αλμυρό, άρα κάνει και για τη σκυροδέτηση. Μετά, να στηθούν τα ηλεκτρολογικά.
Αφού εξασφαλίσαμε τα παραπάνω, δώσαμε όλες μας τις δυνάμεις προκειμένου να ξεφορτώσουμε το πλοίο και να πάνε τα πράγματα στον προσωρινό χώρο απόθεσης, που είχε επιλεχθεί από πριν, για να προλάβουμε τους χρόνους μεταφοράς.
Και τα καταφέραμε! Αδειάσαμε τα πράγματα από το καράβι. Μιλάμε για δεκάδες τόνους υλικών και μηχανημάτων.
Και μετά από 16 ώρες δουλειάς και 20 λεπτά διαλείμματος, πριν ακόμα βραδιάσει, είχαμε καταφέρει να έχουμε στήσει όλα αυτά τα πράγματα! Στις 20.30 καθόμασταν έξω από τον τόπο διαμονής μας, κοιτάζαμε τη θάλασσα και τρώγαμε...».
...και η τέταρτη μέρα
Και όσο για το ποια είναι η μέρα που ξεχωρίζει, δεν υπάρχει δισταγμός. «Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν καταφέραμε και στήσαμε το Μνημείο, όταν καταφέραμε δηλαδή να "κουμπώσουν" τα δύο μεταλλικά κομμάτια πάνω στη βάση τους. Και δεν ήταν καθόλου εύκολο. Αν σκάψεις το έδαφος, τα πρώτα 2 μέτρα είναι κατακερματισμένος βράχος ανακατεμένος με χώμα. Δεν είναι καλό έδαφος. Είναι σαθρό. Και ο γερανός έπρεπε να πλησιάσει στο σκάμμα, για να σηκώσει όλο αυτό το μνημείο, που το κάθε του κομμάτι ζύγιζε τόνους... Και δεν έπαιζες μόνο με τον χρόνο, αλλά και με τον άνεμο. Ανά τρεις ώρες παίρναμε την πρόγνωση. Οταν ο γερανός έπαιρνε τα κομμάτια, για να τα βάλει κάθετα έπρεπε να υπάρχει σχετική άπνοια.
Οταν αυτό τελείωσε, όλη αυτή η ανακούφιση εκφράστηκε με το τραγούδι "Τα οχυρά της Νάουσας", τα δάκρυα, τα χειροκροτήματα και τα σφυρίγματα! Δεν έχω ξαναζήσει τέτοιο. Βγήκε αυθόρμητα από μέσα μας. Αυτό έγινε την τέταρτη μέρα».
Καταλάβαινες πού βρισκόσουν
Μια άλλη στιγμή που ξεχωρίζει από την παραμονή τους στη Γυάρο, ήταν η πεζοπορία στους όρμους. «Στο νησί, έτσι κι αλλιώς, δεσπόζει η φυλακή. Ενα κτίριο που σου δημιουργεί βάρος. Ακόμα πιο πολλά όμως αντιληφθήκαμε, όταν περπατήσαμε στους όρμους. Περπάταγες δίπλα στα χαλάσματα και φανταζόσουν τους εξόριστους, τις σκηνές τους... Να βλέπεις ολόκληρους όρμους, που είναι χτισμένοι με πεζούλες από πάνω μέχρι κάτω από τα χέρια των εξόριστων. Και να βλέπεις τα χαλάσματα... Καταλάβαινες πού βρισκόσουν...».


*****

***«Αγονος, άδενδρος, άνυδρος», μα και αιώνιο σύμβολο των αλύγιστων της ταξικής πάλης
Μια σύντομη αναδρομή στο θανατονήσι και την ιστορία του


«Τον Ιούλιον του 1947 το Γεν. Επιτελείον Στρατού ηξίωσεν επιτακτικώς την εκκένωσιν των φυλακών δι' ας υφίστατο κίνδυνος απελευθερώσεως των εν αυταίς κρατουμένων κομμουνιστών και εντεύθεν ενισχύσεως των δυνάμεων των κομμουνιστοσυμμοριτών (...) Ανέκυψεν ως εκ τούτου πρόβλημα οξύ και δύσκολον περί την μεταγωγήν των κρατουμένων εις μέρος ασφαλές και μη εκτεθειμένον εις κίνδυνον επιδρομής των αναρχικών (...) Η περί ης ο λόγος νήσος είναι ορεινή, δύσβατος, άγονος, άδενδρος, άνυδρος (...) η εν αυτή δε διαμονή εθεωρείτο και ήτο πράγματι αληθινόν κολαστήριον» (από έκθεση του εφέτου Ι. Μπιζίμη, 21 Αυγούστου 1953).
***
Το μαρτύριο της Συκιάς
«Συνέλθετε. Βρισκόσαστε στη Γιούρα, θα τα ξεχάσετε όλα όσα ξέρετε. Πας άφρων θα παταχθεί αμειλίκτως, πληρώνοντας το παράπτωμά του ακόμα και με τη ζωή του. Εχω δώσει διαταγή εις την φρουράν, για καθετί που θ' αντιληφθεί, ν' ανοίξει πυρ άνευ νεωτέρας μου διαταγής!».
«Μέναμε ακίνητοι - κανείς δεν ήτανε "άφρων" (...)»
(Από το συγκλονιστικό βιβλίο - ημερολόγιο φυλακής - του Αντρέα Νενεδάκη με τον τίτλο «Απαγορεύεται»).
***
Γυάρος, την είπαν και όχι άδικα Θανατονήσι. Την είπαν τόπο εξορίας. Ηταν μια φυλακή. Από το 1947 μέχρι το 1952, από το 1955 μέχρι το 1961 και από το 1967 μέχρι το 1974. Περισσότεροι από 18.000 την πρώτη περίοδο, κοντά στους 800 τη δεύτερη περίοδο και πάνω από 6.000 την τρίτη περίοδο.
Οι πρώτοι 551 κρατούμενοι από τις φυλακές της Καλαμάτας αποβιβάστηκαν στο νησί στις 11 Ιούλη του 1947.
Η Γυάρος ιδρύθηκε εξαρχής ως φυλακή, αν και δεν είχε κανένα κτίριο. Η πρώτη διαμόρφωση των χώρων (συρματοπλέγματα, πολυβολεία και κάποια καταλύματα για τους φύλακες) ξεκίνησε από κρατούμενους φαντάρους του Τάγματος Σκαπανέων του Αγίου Νικολάου Κρήτης, που τους έφεραν στο νησί στο τέλος Απρίλη του 1947.
Eurokinissi

Οι κρατούμενοι πετάχτηκαν στους πέντε όρμους της ανατολικής πλευράς του νησιού χωρίς καμιά υποδομή, σε ασφυκτικές συνθήκες διαβίωσης μέσα σε αντίσκηνα. Κάθε όρμος ήταν ένα στρατόπεδο κλεισμένο με συρματοπλέγματα ή μάντρες, που άρχιζε 2 - 3 μέτρα από τη θάλασσα και εκτεινόταν σε βάθος. Σε όλους τους όρμους υπήρχαν χτιστά φυλάκια με πολυβολεία και δωμάτια για τους φύλακες. Ολοι οι χώροι υπήρξαν χώροι βασανισμού, ακόμα και οι τουαλέτες που ανάγκαζαν τους κρατουμένους να τις καθαρίζουν με γυμνά χέρια, κάτω από ξυλοδαρμούς που τους έριχναν αναίσθητους στις ακαθαρσίες. Ακόμα και τα αναρρωτήρια, όπου εγκληματίες γιατροί χρησιμοποιούσαν τις ίδιες σύριγγες με σκοπό να μεταδίδονται οι ασθένειες ανάμεσα στους κρατούμενους.
Κάθε μαρτυρία που έχει δημοσιοποιηθεί για τη Γυάρο αποτελεί μαρτυρία φρίκης. Ολες μαζί μαρτυρούν το απύθμενο μίσος της αστικής τάξης για τον ταξικό της αντίπαλο, την εργατική τάξη και την πολιτική της έκφραση, το ΚΚΕ, αν και στο νησί δεν φυλακίστηκαν ούτε μόνο εργάτες, ούτε μόνο κομμουνιστές. Κι αυτό ακριβώς είναι που δείχνει πως η αστική τάξη όταν νιώθει για οποιονδήποτε λόγο ότι κινδυνεύει η κυριαρχία της αποκαλύπτεται ως αυτό καθαυτό που είναι: Μια τάξη σατράπης, μια τάξη που δεν της αρκεί η άγρια εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης, θέλει - επιδιώκει διαρκώς την απόλυτη καταρράκωση του αντίπαλου, ακόμα κι όταν αυτός είναι απλά ένας πολιτικός «συνοδοιπόρος», όπως ονόμαζε πάντα καθέναν που στεκόταν στην πλευρά του δίκιου, καθέναν που δεν ανεχόταν τη βαρβαρότητα.


Η αγριότητα της αστικής τάξης εκφράστηκε, για μια ακόμα φορά, εκείνη ειδικά την περίοδο, την ώρα που φούντωνε το αντάρτικο στα βουνά, την ώρα που ο αγωνιζόμενος λαός αρνούνταν να δεχτεί ότι τη λευτεριά που κατάκτησε με ποταμούς αίματος στη διάρκεια της Κατοχής, έπρεπε να την παραδώσει σ' αυτούς που όχι μόνο ήταν απόντες στον αγώνα, αλλά και μηχανεύονταν στη διάρκειά του την επιστροφή τους με ακόμα σκληρότερους για την εργατική τάξη όρους.
Μνημείο βαρβαρότητας
Η φυλακή - κάτεργο στη Γυάρο ιδρύθηκε από την επτακομματική κυβέρνηση του Δημητρίου Μάξιμου και λειτούργησε υπό τις επόμενες κυβερνήσεις (την βραχύβια κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη και τις διαδοχικές κυβερνήσεις του Θεμιστοκλή Σοφούλη), οπότε και κορυφώθηκε το όργιο της βίας σε βάρος των αγωνιστών. Ολες αυτές οι κυβερνήσεις είχαν ευρεία αστική συναίνεση (φιλελεύθεροι, κεντρώοι, δεξιοί, βασιλόφρονες, πρώην συνεργάτες των Γερμανών και εκλεκτοί των Βρετανών), ενώνοντας όλο το αστικό πολιτικό φάσμα ενάντια στον λαό.
Στη σύνθεση της κυβέρνησης που ίδρυσε τη Γυάρο συνυπήρξαν ο υπουργός Δικαιοσύνης Απόστολος Αλεξανδρής, παλιός συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου, που στην περίοδο της Κατοχής πρωτοστάτησε για τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας στη Θεσσαλία, και ως υπουργός Εσωτερικών ο Γεώργιος Παπανδρέου, πρώην πρωθυπουργός της λεγόμενης Εθνικής Ενότητας, το 1944.
Την τεχνογνωσία για τη λειτουργία της φυλακής παρείχαν Αγγλοι και Αμερικανοί, με χαρακτηριστικότερο τον Αγγλο στρατιωτικό Τσαρλς Ουίκαμ (τον επονομαζόμενο και «κουλοχέρη»), με πείρα από τα κάτεργα των αποικιών.
Για τη διεύθυνση της φυλακής και την εξόντωση των κρατουμένων αξιοποιήθηκαν οι επαγγελματίες του είδους: Ο Γεώργιος Γλάστρας, που στην Κατοχή είχε θητεύσει στους Γερμανούς ως βασανιστής στο Στρατόπεδο «Παύλος Μελάς» στη Θεσσαλονίκη, και ο Μπουζάκης που στην προηγούμενη θητεία του ήταν διευθυντής στο Αναμορφωτήριο Ανηλίκων στην Κηφισιά. Υπό τις διαταγές τους είχαν έναν ολόκληρο στρατό από ένοπλους φύλακες, μπράβους και βασανιστές, ανάμεσά τους και ορισμένους ποινικούς κρατούμενους, χασισοπότες, δοσίλογους που τους εξαπέλυαν κατά των πολιτικών κρατουμένων.
Θα παραμείνει ανεξίτηλη στους αιώνες η κατακραυγή για τον βασανισμό χιλιάδων κρατουμένων στο θανατονήσι. Οι ίδιοι οι κρατούμενοι φρόντισαν τίποτα να μην ξεχαστεί.
Χιλιάδες περιπτώσεις βασανισμών, από την ίδρυση της Γυάρου έως το Σεπτέμβρη του 1950, καταγράφονται στο βιβλίο «ΓΙΟΥΡΑ - Ματωμένη Βίβλος», εκδόσεις «Νέα Ελλάδα».
Το βιβλίο γράφτηκε μυστικά από τους ίδιους τους κρατούμενους στη Γυάρο.
Οι χιλιάδες βασανισμοί, οι δολοφονίες, οι λοβιτούρες και οι κλεψιές των διοικητών και των χωροφυλάκων της Γυάρου συγκεντρώθηκαν μεθοδικά, καθαρογράφτηκαν με μικροσκοπικά γράμματα.
Υπεύθυνοι για τη συγκέντρωση αυτού του υλικού και την ταξινόμησή του ήταν ο Παρασκευάς Φουντουραδάκης και ο Πάνος Μιχαηλίδης.
Τα σχέδια τα έκαναν οι κρατούμενοι ζωγράφοι Ασαντούρ Μπαχαριάν και Μιχάλης Κρύσαλης.
Τα χειρόγραφα έβγαλε από τη Γυάρο ο Κώστας Μαραγκουδάκης, κρυμμένα στον διπλό πάτο μιας βαλίτσας.
Η έκδοση της «Ματωμένης Βίβλου» καταλαμβάνει 582 σελίδες. Κάθε γραμμή είναι και ένα στοιχείο, κάθε φράση και ένα συγκεκριμένο κατηγορητήριο. Ακόμα και τα σχέδια των κρατούμενων ζωγράφων αποτυπώνουν συγκεκριμένα γεγονότα βασανισμών και δολοφονιών.
Ρωγμή προκάλεσαν η οργάνωση, η αντίσταση, η αλληλεγγύη...
Η περίοδος 1947 - 1950 ήταν ιδιαίτερα σκληρή και δύσκολη για οργανωμένη ζωή ειδικά πάνω στη Γιούρα. Η συντριπτική πλειοψηφία των κρατουμένων ήταν αγωνιστές, διαπαιδαγωγημένοι από τους ανώτερους σκοπούς για τους οποίους παλεύει το ΚΚΕ. Παρά τις δυσκολίες, η οργανωμένη ζωή πήρε διάφορες μορφές. Η ίδια η λεπτομερής καταγραφή στο βιβλίο «Γιούρα Ματωμένη Βίβλος», στο ημερολόγιο του κάτεργου, δείχνει τα στοιχεία της οργάνωσης.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατουμένων ήταν ένα όπλο αντίστασης. Η συλλογική προσπάθεια για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης μέσα από διαμαρτυρίες και καταγγελίες που έβγαιναν στη δημοσιότητα, ειδήσεις που έφταναν στο εξωτερικό έπαιζαν μεγάλο ρόλο. Πολλές φορές αξιοποιούσαν και τις αντιθέσεις και τις φαγωμάρες μεταξύ των κρατικών υπευθύνων του κάτεργου. Αλλοτε πάλι την καλή πρόθεση και κατανόηση ορισμένων από τους φύλακες και άλλους υπεύθυνους. Η συνωμοτικότητα και η προφύλαξη προετοίμαζαν μορφές μαζικής αντίστασης. Πολλές φορές αξιοποιήθηκαν οι όποιες ευκαιρίες, όπως διάφορες γιορτές για να δοθεί ανάταση.
Χαρακτηριστικά, στις 6 Δεκέμβρη 1948, γιορτή του Αϊ-Νικόλα, οι πολιτικοί κρατούμενοι στον Α' Ορμο άρχισαν δειλά - δειλά να εύχονται στους Νικόληδες από σκηνή σε σκηνή, να βρίσκονται οι συντοπίτες μεταξύ τους, ενώ δεν άργησαν να έρθουν τα τραγούδια. Και οι ευχές να ζήσουν όλοι οι Νικόληδες δεν αφορούσαν μόνο τους παρόντες, καθώς Νίκος ήταν και ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, ο Νίκος Ζαχαριάδης. Ετσι το άκακο «να ζήσουν οι Νικόληδες», «να ζήσουν όσοι γιορτάζουν σήμερα» γινόταν ξέσπασμα ανάτασης από σκηνή σε σκηνή.
Το σύνθημα «πήγαινε πρόθυμα, δούλευε απρόθυμα» εφαρμοζόταν ως μαζική διαμαρτυρία στις αγγαρείες και την καταναγκαστική εργασία. 
Από την άλλη, οι κρατούμενοι κομμουνιστές έδιναν με ανιδιοτέλεια τον καλύτερό τους εαυτό για να αλληλοβοηθηθούν με τα χαρίσματά τους, τις τέχνες που κατείχαν, τη γενικότερη προσφορά τους στον δεσμώτη σύντροφο.
Τα λιγοστά βιβλία και άλλα έντυπα που γινόταν κατορθωτό να μπουν στη Γυάρο διαβάζονταν στις σκηνές, προκαλούσαν συζητήσεις. Ολοι φρόντιζαν για την καλλιέργεια του μορφωτικού τους επιπέδου.
Το να σκέφτεσαι τον σκοπό του αγώνα, το δίκαιο της υπόθεσης της εργατικής τάξης ήταν στήριγμα στις δυσκολίες.
Η στρατιωτική ήττα του ΔΣΕ το 1949 αντιμετωπίστηκε ως η απώλεια μιας μάχης σ' έναν μεγάλο αγώνα. Οι δυσκολίες δεν αντιμετωπίζονταν δίχως τα χωρατά, τα αστεία, τα πειράγματα, τη διακωμώδηση των δυσκολιών. Το τραγούδι, πότε σιγανό, πότε από μέσα ήταν ένα μέσο εσωτερικής αντίστασης, κόντρα στα καψώνια και τις σκληρές συνθήκες. Η αποφασιστική, η αλύγιστη στάση των αγωνιστών, σε συνδυασμό με τις διαμαρτυρίες, έφερε μικρές κατακτήσεις μέσα στο κάτεργο. Οπως και απόσπαση της επικοινωνίας ανάμεσα στους όρμους σε κάποιες περιόδους και περιστάσεις.
Εξόριστοι στη Γυάρο
***
Οι κρατούμενοι κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές του λαού και στις τρεις περιόδους λειτουργίας της φυλακής στη Γυάρο πέρασαν σκληρά μαρτύρια και βασανιστήρια, πιεζόμενοι να υπογράψουν δήλωση μετανοίας - αποκήρυξης του ΚΚΕ. Χιλιάδες είναι εκείνοι που παρέμειναν αλύγιστοι. Η στάση τους αυτή αποτελεί προσφορά πρώτου μεγέθους στην πάλη για καλύτερη κοινωνία, στην πάλη για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.
Οι χιλιάδες αλύγιστοι της ταξικής πάλης απέδειξαν πως η κοινωνική πρόοδος δεν μπορεί να ανακοπεί, να κατασταλεί, παρά τα πισωγυρίσματα και τις προσωρινές ήττες. 
Η κοινωνική πρόοδος δεν μπορεί να εγκλωβιστεί στο σκουριασμένο περίβλημα της εκμετάλλευσης, της αδικίας, της καταστολής.









04 Οκτωβρίου, 2019

ΦΙΛΕ, ΣΤΟΥΣ «ΠΟΛΛΟΥΣ» ή ΣΤΟΥΣ «ΛΙΓΟΥΣ» ΑΝΗΚΕΙΣ ;; !!

,,Οι πολλοί είναι αυτοί που τσακίζονται σήμερα από την καπιταλιστική ανάπτυξη και χτες από την κρίση, είναι οι δεκάδες χιλιάδες που εργάζονται με 4ωρα και 5ωρα, οι χιλιάδες άνεργοι, οι απολυμένοι, οι λαϊκές οικογένειες που οι τράπεζες τους εκβιάζουν για να τους πάρουν ό,τι τους έχει απομείνει, οι αυτοαπασχολούμενοι που διαλύονται από τη φοροληστεία και τα χρέη.
Προφανώς η κυβέρνηση δεν μιλάει γι' αυτούς όταν μιλάει για ταλαιπωρία. 
Για την «ταλαιπωρία» των αφεντικών νοιάζεται, που δεν θέλουν οι εργάτες τους να απεργούν. Ο απεργοσπαστικός μηχανισμός που έχει στήσει άλλωστε η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ αντιμετωπίζει δυσκολίες και δεν φτάνει για το εμπόδισμα της ανάπτυξης αγώνων που θα αμφισβητούν τους στόχους του κεφαλαίου.,,

Οι «πολλοί» και οι «λίγοι»
Η προχτεσινή απεργία, σε συνέχεια της προηγούμενης στις 24 Σεπτέμβρη, αποτέλεσε σημαντικό σταθμό μιας μεγάλης μάχης που εδώ και βδομάδες δίνουν δεκάδες συνδικάτα, συνδικαλιστικές οργανώσεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, σε κάθε χώρο δουλειάς και κλάδο, συνδικαλιστές που δεν συμβιβάζονται με τη σαπίλα της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ. 
Ηταν μια μάχη που αφήνει παρακαταθήκη για τη συνέχεια.
Οχι τυχαία, σε μια περίοδο που εργοδοσία και κυβέρνηση βάζουν στο στόχαστρο το όπλο της απεργίας και τη συνδικαλιστική συλλογική οργάνωση και δράση, η απεργιακή απάντηση των εργαζομένων προκαλεί την οργή των διαφόρων εκπροσώπων του κεφαλαίου.
Ολοι με μια φωνή παπαγαλίζουν ότι «κατέβηκαν οι λίγοι και ταλαιπώρησαν τους πολλούς», μια ατάκα που αναπαρήγαγε σε δήλωσή του και ο πρωθυπουργός. 
Θα ήθελαν απέναντι σε αυτήν την προσπάθεια να υπάρχει σιγή νεκροταφείου. 
Θα ήθελαν όλα τα συνδικάτα και οι συνδικαλιστές να είναι πλήρως υποταγμένοι στους στόχους της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της στήριξης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, να λειτουργούν ως μηχανισμοί ενσωμάτωσης των εργαζομένων σε αυτούς τους στόχους της εργοδοσίας, του κεφαλαίου.
Θα ήθελαν όλα τα συνδικάτα γραφειοκρατικούς μηχανισμούς, χωρίς ζωντανές συλλογικές διαδικασίες, χωρίς διαπάλη. 
Θα ήθελαν τον εργαζόμενο ξεμοναχιασμένο και άβουλο, με μόνο του «δικαίωμα» μια ηλεκτρονική ψήφο και με τη δαμόκλειο σπάθη της εργοδοσίας πάνω από το κεφάλι του... 
Οργίζονται όμως, επειδή υπάρχει μαζική εργατική αντίδραση σε αυτούς τους σχεδιασμούς.
Οι κυβερνήσεις που επιλέγονται από το 30% του λαού, όργανα της εξουσίας των μονοπωλίων, που εκφράζουν τα συμφέροντα της κοινωνικής μειοψηφίας των μετόχων επιχειρηματικών ομίλων, αλλά αποφασίζουν για τη ζωή όλων μας, διαμαρτύρονται για την «έλλειψη δημοκρατίας» στα εργατικά συνδικάτα, επειδή - όπως ισχυρίζονται - οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις δεν αποφασίζονται από την απόλυτη πλειοψηφία των εργαζομένων σε μια επιχείρηση ή σε έναν κλάδο!
Η επίθεση της κυβέρνησης της ΝΔ στα συνδικάτα και στο απεργιακό δικαίωμα είναι δεδομένη, όπως είναι αισχρή και η προσπάθεια να εμφανίσει αυτά τα μέτρα ως φιλεργατικά, ως μέτρα για την αναζωογόνηση του συνδικαλισμού. 
Είναι όμως μεγάλη υποκρισία και οι διαμαρτυρίες του ΣΥΡΙΖΑ, τη στιγμή που η ΝΔ «πατά» στον δικό του αντιαπεργιακό νόμο, που καθιερώνει το υποχρεωτικό 50%+1 σε αποφάσεις για απεργία.
Αυτόν το νόμο Αχτσιόγλου, που ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση παρουσίαζε επίσης ως παρέμβαση «για την ενίσχυση της δημοκρατίας» στα συνδικάτα και την «αναβάθμιση του συνδικαλιστικού κινήματος», σκοπεύει να εφαρμόσει η ΝΔ, πηγαίνοντας παραπέρα, με την ηλεκτρονική ψήφο - φακέλωμα.
Είναι επίσης μέγιστη υποκρισία να διαμαρτύρεται ο ΣΥΡΙΖΑ για το «χέρι» που προτίθεται να βάλει η κυβέρνηση στις κλαδικές συμβάσεις, όταν και αυτή η ρύθμιση «πατάει» στο δικό του πόρισμα «εμπειρογνωμόνων» και βεβαίως αφορά όλο το πλέγμα διευκολύνσεων, κινήτρων και μέτρων στήριξης των επενδύσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, στα οποία συνεχίζει και από τη θέση της «εποικοδομητικής αντιπολίτευσης» να βάζει πλάτη. Δεν μπορούν λοιπόν να κρύψουν ότι μαζί με τη ΝΔ βρίσκονται στην ίδια όχθη, αυτή των συμφερόντων των λίγων.
Οι πολλοί άλλωστε είναι αυτοί που τσακίζονται σήμερα από την καπιταλιστική ανάπτυξη και χτες από την κρίση, είναι οι δεκάδες χιλιάδες που εργάζονται με 4ωρα και 5ωρα, οι χιλιάδες άνεργοι, οι απολυμένοι, οι λαϊκές οικογένειες που οι τράπεζες τους εκβιάζουν για να τους πάρουν ό,τι τους έχει απομείνει, οι αυτοαπασχολούμενοι που διαλύονται από τη φοροληστεία και τα χρέη.
Προφανώς η κυβέρνηση δεν μιλάει γι' αυτούς όταν μιλάει για ταλαιπωρία. 
Για την «ταλαιπωρία» των αφεντικών νοιάζεται, που δεν θέλουν οι εργάτες τους να απεργούν. Ο απεργοσπαστικός μηχανισμός που έχει στήσει άλλωστε η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ αντιμετωπίζει δυσκολίες και δεν φτάνει για το εμπόδισμα της ανάπτυξης αγώνων που θα αμφισβητούν τους στόχους του κεφαλαίου.
Η προσπάθεια καταστολής του εργατικού κινήματος και περιορισμού της συνδικαλιστικής δράσης δεν είναι καινούργια. 
Διακηρυγμένος στόχος του κεφαλαίου, της ΕΕ και των κυβερνήσεών τους είναι να μην υπάρχουν εστίες αντίστασης, να μην αμφισβητείται η πολιτική τους. 
Ομως λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. 
Οι δύο πρόσφατες απεργίες έδειξαν ότι υπάρχουν εκείνες οι ζωντανές δυνάμεις που μπορούν να βάλουν πλάτη για την ανασύνταξη του κινήματος, για την οργάνωση της αντεπίθεσης. 
Οι αγωνιστικές διεργασίες συνεχίζονται και η κλιμάκωση της πάλης θα δώσει απάντηση σε όσους σχεδιάζουν το χτύπημα της συνδικαλιστικής δράσης

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ !!


Ο ΠΕΛΕ "ΕΓΡΑΨΕ" ΠΑΛΙ : ΕΡΓΟ ΠΝΟΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ.
ΟΜΕΡΤΑ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗΣ ΚΙ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ.
Αυτή την τετραετία του "41 - 71%", φαίνεται ότι η μονιασμένη αντιπολίτευση του Δήμου Πάτρας, σε συντονισμό και με τον συντηρητικό και αντιδραστικό (κάθε χρώματος) τύπο, έχει αρχίσει το βρώμικο πόλεμο (παλιά τους τέχνη ...) από νωρίς. 
Διάφορα είναι τα παραδείγματα, αλλά αυτό της επέκτασης του βιολογικού είναι από τα πιο χαρακτηριστικά.
Πρόσφατα, ένα έργο που περίμεναν οι Πατρινοί εδώ και πολλά χρόνια, μπαίνει σε φάση υλοποίησης. 
Η ΔΕΥΑΠάτρας κι ο Δήμος, προκήρυξαν στις 26/9/2019, ένα ακόμα σημαντικό έργο για την πόλη και τους κατοίκους κάποιων περιοχών, που θα συνδεθούν με τον Βιολογικό Καθαρισμό. 
Γειτονιές και σπίτια που μέχρι τώρα δεν συνδέονταν, με ότι αυτό σήμαινε για τη ζωή τους. Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις ( Αγ. Βασίλειο και Ρίο) είχε κατασκευαστεί δίκτυο αποχέτευσης εδώ και 8 χρόνια , αλλά παραμένει ανενεργό επειδή τα λύματα αυτών των περιοχών δεν χώραγαν στον βιολογικό της Πάτρας.
Συγκεκριμένα, πρόκειται για το χρηματοδοτούμενο έργο «επέκταση εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων Πάτρας», δυναμικότητας 30.000 κατοικιών, στις περιοχές Αγ. Βασίλειος, Ρίο, Μιντιλόγλι, Τσαούση, Ροΐτικα, Μονοδένδρι, Βραχνέικα, και Αγ. Στέφανος Σαραβαλίου. Ο προϋπολογισμός είναι 9.915.000 ευρώ και προβλεπόμενη διάρκεια ολοκλήρωσης του έργου, 30 μήνες. 
Η διαδικασία είναι ανοιχτή και η καταληκτική ημερομηνία υποβολής των προσφορών είναι 10 Δεκεμβρίου 2019.
Τι θα μπορούσε η αντιπολίτευση γι’ αυτό ; Τι θα μπορούσαν να γράψουν οι "κονδυλοφόροι του αζημίωτου" γι’ αυτό ; Τίποτα απολύτως. 
Οι ΚΚΕδες δεν "τα αφήνουν όλα για τη δευτέρα παρουσία". Οι Πελέδες αγωνίζονται και πετυχαίνουν να κάνουν αυτό που χρειάζεται ο κόσμος τώρα, όσο βέβαια γίνεται και με κάθε δυνατότητα χρηματοδότησης.

 Η αγωνιστική στάση τους έχει πολλαπλάσια αποτελέσματα σε όφελος του λαού, από αυτά που έχουν διάφοροι άλλοι υπερπροβεβλημένοι δήμαρχοι πιστοί στην ΕΕ και στην πολιτική της. Δήμαρχοι που έχουν επιλέξει τον δρόμο του κομματάρχη ζητιάνου, του εντολοδόχου του κεφαλαίου στο δήμο τους.
Αντί λοιπόν να κάνουν "τουμπεκί ψιλοκομμένο" (τουλάχιστον), αφού δεν μπορούν να πουν τίποτα κι η προπαγάνδα τους καταρρίπτεται πάλι.
 Κι αφού η ακτινοβολία κι η επιρροή της αγωνιστικής δημοτικής αρχής συνεχίζει την σταθερά ανοδική της πορείας στα λαϊκά στρώματα. Αποφάσισαν να το αποσιωπήσουν και να το κρύψουν. Κι επειδή δε γίνεται να κρυφτεί, σήκωσαν κι ένα κουρνιαχτό τύπου "φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης".
Το σύστημα "ανεβάζει" τις ειδήσεις στον δικό του τύπο, όπως ο καθένας βάζει την ανάρτησή του στο fb. Μετά οι διάφοροι «δημοσιογράφοι – ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» κάνουν τις "κοινοποιήσεις" τους. «Ανέβασαν» λοιπόν σαν "σημαντικές ειδήσεις" :
Τη "σύνθεση του ΔΣ στον Καρναβαλικό Οργανισμό".
Την "προσευχή που δεν γίνεται στους παιδικούς σταθμούς". (Ο Πελετίδης δεν κατάργησε καμιά προσευχή. Και πριν τον Πελετίδη δεν γινόταν προσευχή, αφού ο κανονισμός των παιδικών σταθμών δεν θεωρεί την προσευχή υποχρεωτική).
Το ότι "ο Πελετίδης λέει ψέματα ότι δίνει δωρεάν νερό". (Ο Πελετίδης δεν είπε ποτέ ότι δίνει δωρεάν νερό. Είπε ότι, απαιτεί και δίνει μάχη ώστε το νέο φράγμα "Πείρου - Παραπείρου" να το διαχειριστεί κρατικός φορέας - κι όχι ιδιωτικός ή διαδημοτικός - και το νερό από το νέο φράγμα να μεταφέρετε στην Πάτρα δωρεάν. Έτσι θα μπορέσουν να μειώσουν ακόμα περισσότερο την τιμή του νερού).
Όμως δυστυχώς γι’ αυτούς, το έργο του βιολογικού αφορά 30.000 κατοικίες (Δηλαδή πόσους ανθρώπους; Το 20% του πληθυσμού της Πάτρας ή περισσότερο) που θα απαλλαγούν από τον ... βόθρο τους. Ανθρώπους που αποκλείεται να μη το μάθουν, να μη χαρούν και να μην αναγνωρίσουν το έργο της δημοτικής αρχής και την προσήλωσή της στις λαϊκές ανάγκες. Προσήλωση που για το επόμενο διάστημα προμηνύει νέα μεγάλα έργα σε όφελος της λαϊκής οικογένειας και του λαού της Πάτρας.

26 Σεπτεμβρίου, 2019

Περί «Thomas Cook»: -Για να Γνωρίζεις Τι Διεκδικούμε !!!



Φωτό αρχείουΦωτό αρχείου
Παρέμβαση στο υπουργείο Εργασίας πραγματοποίησαν σήμερα, Τετάρτη 25 Σεπτέμβρη, εκπρόσωποι του Συνδικάτου Επισιτισμού -Τουρισμού - Ξενοδοχείων Ν. Αττικής, των επιχειρησιακών σωματείων από τα ξενοδοχεία «Royal Olympic»«Athens Marriott»«Intercontinental»«Stanley», το Σωματείο Εργαζομένων στην επιχείρηση «ΣΕΛΕΚΤ ΣΕΡΒΙΣ ΠΑΡΤΝΕΡ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΕΛΛΑΣ ΑΕ» Νομού Αττικής και η ΔΑΣ Ναυτιλιακών και Τουριστικών Υπαλλήλων σχετικά με την πτώχευση της «Thomas Cook» και τις σοβαρές επιπτώσεις που αυτή έχει για χιλιάδες εργαζόμενους, με άμεση και έμμεση σχέση εργασίας και στη χώρα μας.
Απαίτησαν εδώ και τώρα μέτρα προστασίας των εργαζομένων και διασφάλιση των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων, απέναντι στην προσπάθεια κυβέρνησης, εργοδοτικών φορέων και τραπεζών για τη διασφάλιση των κερδών των μεγαλοξενοδόχων.
Παρακάτω παρατίθεται το υπόμνημα που κατέθεσαν στο υπουργείο Εργασίας και ζήτησαν άμεσα από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου να ορίσει συνάντηση και να δεσμευτεί για τη διασφάλιση των εργαζομένων.
Το υπόμνημα:
  1. «Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων και Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Αττικής
  2. Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων και Σερβιτόρων Κω
  3. Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο της Ρόδου "Miramare Wonderland"
  4. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ "ROYAL OLYMPIC"
  5. Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο "Athens Marriott" (πρώην "Metropolitan")
  6. Σωματείο Εργαζομένων Ξενοδοχείου "Stanley"
  7. Σωματείο Εργαζομένων στην επιχείρηση "ΣΕΛΕΚΤ ΣΕΡΒΙΣ ΠΑΡΤΝΕΡ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΕΛΛΑΣ ΑΕ" Νομού Αττικής
  8. ΔΑΣ Ναυτιλιακών και Τουριστικών Υπαλλήλων
Προς τον Υπουργό Εργασίας κ. Βρούτση

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Κύριε Υπουργέ,
Με την ανακοίνωση της πτώχευσης του τουριστικού κολοσσού "Thomas Cook" που διαχειρίζεται, μεταξύ άλλων, δύο (2) ξενοδοχεία στη Ρόδο, ένα (1) στην Κρήτη και ένα (1) στην Κω, ενώ έχει συμφωνίες με εκατοντάδες ξενοδοχειακές μονάδες και τουριστικά πρακτορεία σε όλη τη χώρα, χιλιάδες εργαζόμενοι με άμεση, αλλά και έμμεση σχέση εργασίας με τον συγκεκριμένο κολοσσό αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να βρεθούν άνεργοι, απλήρωτοι, ανασφάλιστοι και εκτός ταμείου ανεργίας όπως προβλέπεται για τους εποχικά εργαζόμενους, όπως είναι στην πλειοψηφία τους οι ξενοδοχοϋπάλληλοι. Ταυτόχρονα και δεκάδες εργαζόμενοι σε μεγάλα, αλλά και μικρότερα τουριστικά γραφεία βρίσκονται σε αβεβαιότητα αφού μεγάλο μέρος του όγκου δουλειάς τους αποτελούσε η διαχείριση του εισερχόμενου τουρισμού σε συνεργασία με την "Thomas Cook".
Πιο συγκεκριμένα γνωρίζουμε ότι 48 ξενοδοχεία (ιδιόκτητα ή franchise) είναι κάτω από την ομπρέλα του ομίλου, ενώ οι εργαζόμενοι, μόνο στα ξενοδοχεία ιδιοκτησίας της, ανέρχονται σε 640 άτομα με τα 370 από αυτά σε δύο μονάδες στη Ρόδο.
Τα 16 franchise ξενοδοχεία με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Sentido" είναι τα: "Aegean Pear" και "Sentido Pearl Beach" στo Ρέθυμνο, "Sentido Alexandra Beach Resort & Spa" και "Sentido Louis Plagos Beach" στη Ζάκυνθο, "Sentido Apollo Blue" στη Ρόδο, "Sentido Apollo Palace" στην Κέρκυρα, "Sentido Blue Sea Beach" στη Σταλίδα, "Sentido Carda Beach Atlantica" στην Κω, "Sentido Vasia Resort & Spa" στον Νομό Λασιθίου, "Sentido Elounda Blu" στην Ελούντα, "Sentido Port Royal Villas & Spa", "Sentido Ixian all suites" και "Sentido Ixian Grand" στη Ρόδο, "Sentido Mediterranean Village" στην Κατερίνη, "Sentido Mikri Poli Atlantica" στον Μακρύγιαλο Κρήτης και τέλος "Sentido Thassos Imperial" στη Θάσο.
Με την επωνυμία "Cook’s Club" ένα βρίσκεται στη Χερσόνησο της Κρήτης που εκμεταλλεύεται η οικογένεια Παπακαλιάτη, το δεύτερο στην Κω ("Cook’s Club Tigaki"), ενώ υπάρχει και τρίτο, το "Cook’s Club City Beach Rhodes", στην πόλη της Ρόδου.
Με την επωνυμία "Sunprime" λειτουργούν ξενοδοχεία της "Thomas Cook" σε Κω ("Sunprime Pearl Beach Marmari"), Ρόδο ("Sunprime Miramare Ixia") και στην Κρήτη ("SunPrime Platanias Beach Hotel").
Με την επωνυμία "Smartline" λειτουργούν 14 ξενοδοχεία σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας. Συγκεκριμένα υπάρχουν το "Smartline Mimosa" στην Κέρκυρα, "Smartline Margarita" και "Smartline Princess" στη Ζάκυνθο, "Smartline Arion Palace", "Smartline Infinity Blue", "Smartline Neptuno Beach", "Smartline Village Resort & Waterpart" και "Smartline Kyknos Beach" στην Κρήτη, "Smartline Cosmopolitan Kos" και "Smartline More Meni Residence" στην Κω, "Smartline Aquamare", "Smartline Cosmopolitan" και "Smartline Semiramis" στη Ρόδο και τέλος "Smartline Mediterranean" στη Θεσσαλονίκη.
Με το διακριτικό σήμα "SunConnect" της "Thomas Cook" βρίσκονται άλλα πέντε ξενοδοχειακά συγκροτήματα, το "SunConnect Marina Beach" το "SunConnect Ostria Resort & Spa" στην Κρήτη, το "SunConnect Kipriotis Aqualand" στην Κω και τα "SunConnect Cyprotel Faliraki" και "SunConnect Kolymbia Star" στη Ρόδο.
Τέλος υπάρχει και το σήμα "Aldiana" με παρουσία στην Κρήτη ("Aldiana Club Kreta") καθώς και τα "Sunwing Family Resort" με τα ξενοδοχεία "Sunwing Makrigialos Beach Resort" και Ocean Beach Club" στην Κρήτη και το "Sunwing Kallithea Beach Resort" στη Ρόδο.
Κύριε Υπουργέ,
Αυτή η εξέλιξη αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι τα εργασιακά δικαιώματα συνθλίβονται από τον ανταγωνισμό των μονοπωλίων σε κάθε κλάδο, από τον οποίο δεν γλιτώνουν ούτε οι τουρίστες που ακριβοπληρώνουν τις διακοπές και την αναψυχή.
Η "«ανάπτυξη για όλους" που προωθεί η κυβέρνησή σας έχει χώρο μόνο για τους μεγάλους εγχώριους και ξένους επιχειρηματικούς ομίλους, που είτε μεγεθύνονται, είτε συγχωνεύονται, είτε πτωχεύουν αφήνει στο απυρόβλητο τα κέρδη τους, φορτώνοντας τις ζημιές στους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους.
Τα αντανακλαστικά της κυβέρνησης ήταν άμεσα σε ό,τι αφορά στη διασφάλιση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων όπως αποδείχθηκε με τις συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν στο υπ. Οικονομικών, αλλά και περιφερειακά, όπως και με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου σύμφωνα με την οποία παρέχεται η δυνατότητα εξαίρεσης από απόδοση του φόρου διαμονής στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που υπέστησαν ζημιές από την αιφνίδια πτώχευση του συγκεκριμένου τουριστικού πράκτορα.
Μέχρι αυτή τη στιγμή ούτε λέξη δεν έχει ακουστεί για τη διασφάλιση των εργαζομένων σε ό,τι αφορά τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα, αλλά και μέτρα προστασίας τους από τράπεζες και λογαριασμούς ή πρόβλεψη για έκτακτο βοήθημα.
Με βάση τα παραπάνω, θέλουμε να ορίσετε άμεσα συνάντηση μαζί μας προκειμένου να μας ενημερώσετε για τις ενέργειες του Υπουργείου σας και να δεσμευτείτε για τη διασφάλιση των εργαζομένων και ειδικότερα:
  • Κανένας εργαζόμενος, είτε με άμεση σχέση εργασίας σε ξενοδοχειακή μονάδα διαχείρισης της "Thomas Cook" είτε σε ξενοδοχειακή μονάδα-κατάλυμα ή τουριστικό πρακτορείο που έχει πληγεί από την πτώχευση αυτής, δεν θα μείνει απλήρωτος ή ανασφάλιστος καθώς επίσης και να διασφαλιστούν οι πληρωμές για τις αναλογίες Επιδόματος Αδείας και Δώρου Χριστουγέννων. Επίσης να παρθούν μέτρα για τη στέγαση και σίτιση των εργαζομένων που δουλεύουν εποχικοί μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, αλλά και να καλυφθούν τα έξοδα επιστροφής τους στον τόπο κατοικίας,
  • Εάν οι εποχικές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις προχωρήσουν σε απολύσεις λόγω των επιπτώσεων από την πτώχευση να διασφαλιστεί ότι αυτοί οι εργαζόμενοι θα μπορέσουν να λάβουν το επίδομα ανεργίας χωρίς όρους και περιορισμούς.
  • Να δοθεί έκτακτο βοήθημα ύψους χιλίων (1.000) ευρώ στους εργαζόμενους που είτε μείνουν άνεργοι είτε απλήρωτοι με προτεραιότητα τους άμεσα εργαζόμενους σε ξενοδοχειακές μονάδες διαχείρισης της "Thomas Cook".
  • Μέτρα προστασίας για τις οικογένειες των εργαζομένων (πάγωμα δανείων και λογαριασμών Ενέργειας, ύδρευσης, τηλεφωνίας).
Περιμένουμε την ανταπόκρισή σας στα παραπάνω.
Σε κάθε περίπτωση τα σωματεία μας δεν πρόκειται να μείνουν αδιάφορα μπροστά στο μέγεθος της ζημιάς που προκαλείται στους εργαζόμενους του ομίλου και σε όσους ακόμα ήταν εξαρτώμενοι από τον τεράστιο αυτό κολοσσό».
ΣΧΕΤΙΚΑ
https://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/202284/paremvasi-toy-syndikatoy-episitismoy-toyrismoy-kai-somateion-gia-ta

23 Σεπτεμβρίου, 2019

ΣΟΥΔΑ: ΔΙΕΥΡYΝΕΤΑΙ ΤΟ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΠΟΛΕΜΟΥ.


ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΟΙ ΗΠΑ
Αναβαθμίζεται ο ρόλος της Σούδας ως πολεμικού ορμητηρίου
Οι συμφωνίες των ελληνικών κυβερνήσεων με τις ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και η ελληνική εμπλοκή στα βρώμικα σχέδιά τους μετατρέπουν ολοένα και περισσότερο το λαό σε μαγνήτη μεγάλων κινδύνων
Το τι μεθοδεύουν οι Αμερικανοί, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης και των άλλων αστικών πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα, μέσα από την αναθεώρηση της διμερούς «Αμυντικής Συμφωνίας», φαίνεται ανάγλυφα από όσα σχεδιάζουν για επέκταση των εγκαταστάσεών τους στη Σούδα, όπως τα αποκαλύπτει σήμερα αναλυτικά ο «Ριζοσπάστης».
Φαραωνικά σχέδια, που «κουμπώνουν» πάνω στην όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και με τη βάση να παίρνει «φωτιά» το αμέσως επόμενο διάστημα, με αύξηση των δυνατοτήτων της να συντονίσει αεροπορικές επιχειρήσεις και στρατηγικές αερομεταφορές (όπλων, πυρομαχικών, λοιπών πολεμοφοδίων και προσωπικού), προς και από τα μέτωπα όπου επιχειρούν οι αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις.
Οι παρεμβάσεις στη βάση της Σούδας από τη μια επιβεβαιώνουν τη μεγάλη σημασία που έχει για τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια στην περιοχή, και από την άλλη προδίδουν πολεμική προετοιμασία, καθώς αναβαθμίζονται υποδομές κρίσιμες για την προώθηση στρατιωτικών δυνάμεων.
Αποκαλύπτεται και με αυτόν τον τρόπο γιατί βιάζονται να ανανεώσουν τη Συμφωνία για τις βάσεις και επαληθεύεται ταυτόχρονα ότι ο λαός μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε μαγνήτη κινδύνων από την ελληνική ιμπεριαλιστική εμπλοκή.
Τα δύο έργα
Αμερικανικό πλοίο ελλιμενισμένο στη βάση της Σούδας
Αμερικανικό πλοίο ελλιμενισμένο στη βάση της Σούδας
Πιο συγκεκριμένα, πριν από μερικές μέρες ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ Μαρκ Εσπερ παρουσίασε στο Κογκρέσο μια λίστα με 127 σχέδια για επέκταση, ανακαίνιση ή κατασκευή νέων στρατιωτικών υποδομών στις ΗΠΑ και βάσεών τους στο εξωτερικό.
Απ' αυτά ξεχωρίζουν δύο έργα για την αεροναυτική βάση στη Σούδα, αμφότερα στο πλαίσιο της περιλάλητης «Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Αποτροπής» (European Deterrence Initiative - ΕDΙ), του ευρύτερου σχεδίου των Αμερικανών για απομείωση ή παρεμπόδιση της επιρροής άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων (π.χ. Ρωσία, Κίνα) σε αυτό που εύγλωττα ονοματίζουν «ευρωπαϊκό θέατρο επιχειρήσεων».
  • Το πρώτο έργο τιτλοφορείται «EDI: Marathi Logistics Support Center at Souda Bay (Greece)» ή «Κέντρο Υποστήριξης Logistics». Ο προϋπολογισμός του είναι 6,2 εκατομμύρια δολάρια και σύμφωνα με πληροφορίες αφορά την ενίσχυση και επέκταση υπαρχουσών υποδομών.
Θυμίζουμε ότι τον Απρίλη του 2018, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ (σε άλλη μια υπόθεση όπου η τωρινή κυβέρνηση, της ΝΔ, τρώει «από τα έτοιμα»...), στο υπουργείο Αμυνας συνεδρίασε η «Συμβουλευτική Επιτροπή Υψηλού Επιπέδου Ελλάδας - ΗΠΑ» («High Level Consultative Commitee», HLCC), με αρμοδιότητα θέματα «αμυντικής συνεργασίας».
Επισήμως οι δυο αντιπροσωπείες «κατέληξαν σε συμφωνία για Μνημόνιο Κατανόησης για προβλήτα ΝΑΤΟ και εγκαταστάσεις ναυτικής υποστήριξης, καθώς και Τεχνική Διευθέτηση για ανάπτυξη αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ».
Αρμόδιοι παράγοντες εκτιμούσαν τότε ότι οι δύο πλευρές έδιναν το «πράσινο φως» για εργασίες αναβάθμισης των υποδομών στη Σούδα, ώστε οι Αμερικανοί όχι απλά να δένουν περιστασιακά, αλλά και να σταθμεύουν εκεί μεγάλα αντιτορπιλικά τύπου «Arleigh Burke», που ρίχνουν για περιπολίες και επιχειρήσεις τους σε Ανατολική Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα.
Σε κάθε περίπτωση, οι Αμερικανοί έχουν ορίσει ως επιθυμητή ημερομηνία ανάθεσης του σχετικού συμβολαίου για το «EDI: Marathi Logistics Support Center at Souda Bay (Greece)», με όποιον προκρίνουν ως κατασκευαστή - εργολάβο, το Νοέμβρη του 2019, αφού δηλαδή θα έχει υπογραφεί η νέα διμερής «Συμφωνία Αμυντικής Συνεργασίας», που να τους λύνει τα χέρια για μακρόχρονη ...αξιοποίηση από μέρους τους της βάσης, με τις αντίστοιχες επενδύσεις.
  • Το δεύτερο έργο δείχνει να έχει και το περισσότερο «ζουμί». Τιτλοφορείται «EDI: Joint Mobility Processing Center at Souda Bay (Greece)» ή «Διακλαδικό Κέντρο Διαχείρισης Κινητικότητας» και προϋπολογίζεται στα 41,6 εκατομμύρια δολάρια. Οι Αμερικανοί έχουν ορίσει ως επιθυμητή ημερομηνία ανάθεσης του σχετικού συμβολαίου, με όποιον προκρίνουν ως κατασκευαστή - εργολάβο, τον Οκτώβρη του 2019. Για το έργο αυτό συντάσσεται συμβόλαιο με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ.
«Απογειώνουν» τις δυνατότητες της βάσης
Η σχετική προκήρυξη δίνει μια κατατοπιστική εικόνα σχετικά με το γιγαντιαίων διαστάσεων πρότζεκτ:
«Το κτίριο περίπου 8.970,26 τετραγωνικών μέτρων θα στεγάσει τις βασικές λειτουργίες των υπηρεσιών Αεροπορικών Επιχειρήσεων και Αερομεταφορών για να υποστηρίξει την αύξηση της κυκλοφορίας. Το νέο κτίριο αποτελείται από ένα συγκρότημα αεροπορικών επιχειρήσεων με νέο τέρμιναλ επιβατών, χώρους συντονισμού αεροπορικών επιχειρήσεων και τερματικό σταθμό αερομεταφορών (...)
Ο τερματικός σταθμός επιβατών πρέπει να μπορεί να διαχειρίζεται τουλάχιστον 30.000 επιβάτες ετησίως και να υποστηρίζει ένα επιβατικό αεροσκάφος ευρείας ατράκτου (περίπου 300 επιβάτες με αποσκευές/εξοπλισμό) και τέσσερα αεροσκάφη μεγάλου βάθους φορτίου τη φορά (βλ. μεταγωγικά)». Να μπορεί να αντεπεξέλθει δηλαδή ακόμα και σε συνθήκες ...μποτιλιαρίσματος.
Το διώροφο - όπως προκύπτει από τα σχέδιά τους - κτίριο θα πιάσει τόση έκταση που απαιτεί να... ανοίξουν χώρο ακόμα και γκρεμίζοντας άλλα κτίρια της βάσης: «Το JMPC P-903 θα βρίσκεται ανάμεσα στα υπάρχοντα κτίρια 4 και 34 και η θέση αυτή θα απαιτήσει την κατεδάφιση των κτιρίων 5 και 6, του θόλου 34 και του κατακόρυφου σταθμού προσκείμενου στο θόλο 34 κατά την έναρξη της κατασκευής. Το κτίριο 22 θα κατεδαφιστεί μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής και την ευεργετική λειτουργία του νέου JMPC».
Ορίζουν τέλος ότι η όλη κατασκευή θα διαρκέσει «περίπου 912 ημέρες μετά την απονομή του συμβολαίου». Σαν να λέμε, θα τους πάρει κοντά τρία χρόνια μόνο η κατασκευή του, εξ ου και η πρεμούρα τους για πολυετή επέκταση της διμερούς «Αμυντικής Συμφωνίας», ώστε και χρόνο να έχουν να το φτιάξουν και ...εγγυημένη περίοδο απόσβεσης να εξασφαλίσουν. Σε κάθε περίπτωση, συνολικά για αυτά τα δύο κατασκευαστικά έργα στη Σούδα προϋπολογίζουν 47,85 εκατ. δολάρια, χώρια τον εξοπλισμό τον οποίο θα πρέπει να εξασφαλίσουν.
Ορμητήριο πολέμου
Θυμίζουμε τέλος ότι στην ευρύτερη περιοχή της Σούδας λειτουργεί ένα σύμπλεγμα υποδομών που παρέχει φουλ υποστήριξη στις επιχειρήσεις των Αμερικανών, οι οποίοι έχουν κατ' επανάληψη επισημάνει ότι οι πολεμικές επεμβάσεις στην περιοχή μέχρι το Ιράκ θα ήταν αδύνατες χωρίς το βασικό αυτό στήριγμα. Ειδικότερα:
  • Στρατηγικής σημασίας υποδομή των ναυτικών εγκαταστάσεων της Σούδας είναι το περίφημο κρηπίδωμα «Κ-14», που κατασκευάστηκε με κονδύλια του ΝΑΤΟ και μπορεί να φιλοξενήσει έως και αεροπλανοφόρο. Το μήκος του υπολογίζεται σε περίπου 300 μέτρα και αποτελεί τη μοναδική τέτοια εγκατάσταση στη Μεσόγειο.
  • Στην ευρύτερη χερσόνησο στο Ακρωτήρι Χανίων συγκεντρώνονται και άλλες κομβικής σημασίας για ΗΠΑ - ΝΑΤΟ υποδομές, όπως η προωθημένη ΝΑΤΟική βάση ανεφοδιασμού. Το ΝΑΤΟικό κέντρο «Foracs» (ένα από τα τρία που λειτουργούν διεθνώς), όπου επισκευάζονται τα ηλεκτρονικά συστήματα πολεμικών πλοίων όταν αυτά απομαγνητίζονται και αποσυντονίζονται, το Πεδίο Βολής Κρήτης, το ΝΑΤΟικό Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ), που εκπαιδεύει στελέχη σε αντικείμενα θαλάσσιας επιτήρησης. Αλλά και καθαρά εθνικές στρατιωτικές και πολιτικές υποδομές, που διατίθενται προς χρήση και αξιοποίηση από τους ΝΑΤΟικούς όποτε τις χρειάζονται. Πρόκειται για μια «αλυσίδα υποστήριξης», από όπου οι Ενοπλες Δυνάμεις της λυκοσυμμαχίας μπορούν να... ψωνίσουν όποια υπηρεσία χρειαστούν για τις αποστολές και επιχειρήσεις τους, όπως διακηρύσσουν αρμόδιοι παράγοντες.