Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2020

Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ και ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ

Από τις αρχές του 1945, στις 12 του Γενάρη, ξεκίνησε η επιχείρηση «Βιστούλα – Οντέρ» του Κόκκινου Στρατού. Τα σοβιετικά στρατεύματα άρχισαν τη μεγάλη επέλασή τους με κατεύθυνση τη πρωτεύουσα της ναζιστικής Γερμανίας, το Βερολίνο.
Η πύλη της κόλασης του Αουσβιτς με την επιγραφή: Η εργασία απελευθερώνει.
Οι Γερμανοί, από τον Νοέμβρη του 1944, προετοιμάζονται να αποχωρήσουν, μη μπορώντας να σταματήσουν την επέλαση του Κόκκινου Στρατού. Αρχισαν να γκρεμίζουν τα κτίρια – μάρτυρες των φρικαλεοτήτων τους. Τα κρεματόρια και οι τέσσερις θάλαμοι αερίων ισοπεδώθηκαν. Οι αποτεφρωτήρες αποσυναρμολογήθηκαν και ετοιμάστηκαν να μεταφερθούν στο άλλο στρατόπεδο συγκέντρωσης, το Μαουτχάουζεν, το οποίο πίστευαν οι Γερμανοί ότι δεν θα έπεφτε  στα χέρια των Συμμάχων.
Μέχρι τις 18 Γενάρη, οι Γερμανοί εκκένωσαν τα στρατόπεδα του Αουσβιτς, καθώς οι σοβιετικές δυνάμεις πλησίαζαν το συγκρότημα του Αουσβιτς, οδηγώντας σε πορείες θανάτου, μέσα στα χιόνια, περίπου 60.000 εξαθλιωμένους κρατούμενους, με κατεύθυνση το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν στην πόλη Μπέργκεν, και την πόλη Βότζισλαβ Σλάσκι στο δυτικό τμήμα της Άνω Σιλεσίας, όπου φόρτωναν όσους είχαν επιζήσει, σε τρένα για τα άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. Τα SS πυροβολούσαν όποιον έμενε πίσω ή δεν είχε τις δυνάμεις να συνεχίσουν. Περισσότεροι από 15.000 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους σε αυτές τις πορείες θανάτου από το Αουσβιτς.
Δυο μέρες μετά, στις 20 Γενάρη, οι Γερμανοί επιστρέφουν στο συγκρότημα Αουσβιτς-Μπιρκενάου και ανατίναξαν τα δυο τελευταία κρεματόρια, στην προσπάθειά τους να  εξαφανίσουν τα ίχνη των αποτρόπαιων πράξεών τους από τους Σοβιετικούς.
Σοβιετικοί στρατιώτες απελευθερώνουν τις κρατούμενες στο στρατόπεδο του Αουσβιτς. Οι γυναίκες της φωτογραφίας είναι πολιτικές κρατούμενες, κομμουνίστριες από τη Σοβιετική Ένωση, όπως δείχνουν τα σήματα που φορούν στο πέτο.
Το Σάββατο 27 Γενάρη 1945, οι στρατιώτες της 60ής Στρατιάς του 1ου Ουκρανικού Μετώπου του Κόκκινου Στρατού μπαίνει απελευθερωτής στο Αουσβιτς, όπου βρίσκει περισσότερους από 7.000 παρατημένους κρατούμενους, σε τρισάθλια κατάσταση, τους οποίους παράτησαν οι Ναζί γιατί δεν θα μπορούσαν έτσι κι αλλιώς να ακολουθήσουν την πορεία θανάτου.
Αουσβιτς. 27 Γενάρη 1945. Οι πρώτοι κρατούμενοι που απελευθερώνονται
Εκείνο το πρωινό οι σοβιετικοί στρατιώτες του 322ου τμήματος πεζικού της 60ης Στρατιάς, με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη του Κόκκινου Στρατού Πάβελ Κουρότσκιν, μπήκαν στο πρώτο στρατόπεδο, το Αουσβιτς Ι, όπου αντίκρισαν τις πρώτες εικόνες της φρίκης του Αουσβιτς στα πρόσωπα των 1200 επιζώντων του στρατοπέδου.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας έμπαιναν στο Αουσβιτς ΙΙ, το περίφημο στρατόπεδο Μπίκερναου, όπου βρήκαν 5.800 επιζώντες, ανάμεσά τους 611 παιδιά.
Από τα 230 000 παιδιά που βρίσκονταν στο Αουσβιτς μόνο 611 απελευθερώθηκαν.
Από τους επιζώντες του Αουσβιτς ακούστηκαν οι πρώτες διηγήσεις για τα τερατώδη εγκλήματα των ναζί που είχαν διαπραχθεί στο Αουσβιτς από τους Γερμανούς φασίστες.
Ένας Σοβιετικός γιατρός εξετάζει έναν επιζώντα του Άουσβιτς
Από τα πάνω από 6 εκατομμύρια ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στα απάνθρωπα στρατόπεδα συγκέντρωσης που είχαν δημιουργήσει οι Γερμανοί φασίστες, πάνω από 1,3 εκατομμύριο εξοντώθηκαν στο Αουσβιτς. 
900.000 επιλέχτηκαν και εκτελέστηκαν με διάφορους τρόπους, θανατώθηκαν με δηλητηριώδη αέρια σε ειδικούς θαλάμους αερίων, απαγχονίστηκαν, πυροβολήθηκαν, έγιναν πειραματόζωα για την εξακρίβωση της αντοχής των ανθρώπων σε διάφορα δηλητήρια, πυροβολήθηκαν. Πάνω από 200.000 πέθαναν από ασθένειες, υποσιτισμό και βαρύτατες κακοποιήσεις και ιατρικά πειράματα.
Ένα λόφος από γυαλιά, τα οποία ανήκαν σε ανθρώπους που έκλεισαν στο Άουσβιτς και οδηγήθηκαν στους θαλάμους αερίων.
Από αυτούς περίπου 1.100.000 ήταν Εβραίοι κρατούμενοι. Τους είχαν κρεμάσει διακριτικό ένα κίτρινο εξάκτινο αστέρι στο πέτο. Ανάμεσά τους 55.000 Ελληνες Εβραίοι.
Νοσοκομείο για τους απελευθερωμένους κρατουμένους, που έστησαν οι Σοβιετικοί.
Οι πολιτικοί κρατούμενοι, περίπου 160.000, φορούσαν διακριτικό ένα κόκκινο τρίγωνο.
Οι Πολωνοί, περίπου 140.000, είχαν ένα «Ρ» πάνω στο κόκκινο τρίγωνο.
Οι Αθίγγανοι και οι «κοινωνικά απροσάρμοστοι», ανάμεσά τους και μερικές πόρνες, περίπου 25.000 άτομα, με διακριτικό στο πέτο ένα μαύρο τρίγωνο.
Η πτέρυγα των Σοβιετικών κρατουμένων, του Μουσείου του Αουσβιτς.
Οι Αιχμάλωτοι Πολέμου, κυρίως Σοβιετικοί, ήταν περίπου 15.000. Και άλλοι 10.000 από άλλες εθνικότητες: Τσέχοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Σλοβένοι.
Σωφρονιστικοί κρατούμενοι, περίπου 11.000 με διακριτικό ένα «ΕΗ» και μερικές εκατοντάδες ποινικοί κρατούμενοι με διακριτικό ένα πράσινο τρίγωνο.
Και η καταμέτρηση των «κολασμένων» κλείνει με καμιά εκατοστή ομοφυλόφιλους με ένα ροζ τρίγωνο στο πέτο και 400 περίπου Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Βέβαια το Άουσβιτς δεν ήταν το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης που απελευθερώθηκε. Το πρώτο στρατόπεδο ήταν εκείνο του Μαϊντάνεκ, στην ανατολική Πολωνία, που απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό στις 23 Ιούλη του 1944.
Ηταν όμως το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης ανθρώπων που έφτιαξαν οι ναζί εθνικοσοσιαλιστές της Γερμανίας. 
Εμεινε στην Ιστορία σαν το σύμβολο της κτηνωδίας των Γερμανών φασιστών κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η φωτογραφία που συνοδεύει το θέμα είναι Αφίσα της Βερολινέζικης Ενωσης των διωχθέντων από το Ναζιστικό Καθεστώς – «27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1945 – ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ».

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «Ημεροδρόμο» στις 


"Μπαίνοντας λευτερωτές στο Άουσβιτς οι εντολές του συντρόφου Στάλιν και του Γενικού Επιτελείου Στρατού ήταν ξεκάθαρες:

"Αντιμετωπίστε τους επιζήσαντες αυτού του κολαστηρίου με όλη την ευγένεια , την τρυφερότητα και την αγάπη που έχετε μέσα σας. Κοιτάξτε τους στα μάτια σαν να κοιτούσατε τα παιδιά σας , τους γονείς σας , τους εραστές σας. Αγγίξτε τους απαλά και με κατανόηση και ποτέ μην κάνετε βεβιασμένες κινήσεις για να τους κατευθύνετε προς την οριστική έξοδο των μαρτυρίων τους διότι εάν υπήρχε κόλαση συντρόφοι , αυτοί οι άνθρωποι την ζήσανε σε όλη της την αγριότητα.

Η διαταγή του συντρόφου Στάλιν ήταν τελεσίδικη:
 "Όποιος δεν υπακούσει σε αυτές τις υποδείξεις και υποπέσει σε ανάρμοστη συμπεριφορά , θα συλλαμβάνεται επιτόπου για να περάσει στρατοδικείο."
Αντικρίζοντας το θέαμα μόλις περάσαμε τις πύλες του "στρατοπέδου" η μόνη λέξη που μου έρχοταν στο μυαλό ήταν "φρίκη".
Τέτοια φρίκη που δεν είχα ξαναδεί σε κανένα πεδίο μάχης κατα την διάρκεια αυτού του παράλογου πολέμου. Και αυτό που το μυαλό μου ήταν ανίκανο να συλλάβει , ήταν το πόσο μίσος μπορεί να νιώσει ένα ανθρώπινο πλάσμα για ένα άλλο για να προβεί σε τέτοιες φρικαλεότητες.
Ήταν τέτοιο το σοκ μου , τέτοιο το μούδιασμά μου , που δεν μπορούσα να νιώσω ούτε το απαραίτητο μίσος που έπρεπε να νιώσω για τους Ναζί εγκληματίες.
"

Βασίλι Νικολάιγιεβιτς.Ταγματάρχης του Κόκκινου Στρατού.Απόσπασμα απο το κείμενο "Αναμνήσεις απο την κόλαση" της εφημερίδας Πράβντα το 1947.

Οι Σοβιετικοί απελευθέρωσαν το Άουσβιτς, το μεγαλύτερο κέντρο εξόντωσης και στρατόπεδο συγκέντρωσης, σαν σήμερα το 1945. 
Οι Ναζί ανάγκασαν την πλειοψηφία των κρατουμένων του Άουσβιτς να περπατήσουν δυτικά (κάτι που έγινε γνωστό ως «πορείες θανάτου»), έτσι ώστε όταν οι Σοβιετικοί στρατιώτες εισήλθαν στο στρατόπεδο, βρήκαν μόνο μερικές χιλιάδες αποστεωμένους ζωντανούς κρατούμενους. 

Τα αποδεικτικά στοιχεία των μαζικών δολοφονιών στο Άουσβιτς ήταν άφθονα. 
Καθώς υποχωρούσαν, οι Γερμανοί είχαν καταστρέψει τις περισσότερες αποθήκες του στρατοπέδου, στις υπόλοιπες όμως οι Σοβιετικοί βρήκαν προσωπικά αντικείμενα των θυμάτων. 
Για παράδειγμα, ανακάλυψαν εκατοντάδες χιλιάδες αντρικά κοστούμια, 300 χιλιάδες ζευγάρια παπούτσια , 100 χιλιάδες βαλίτσες , περισσότερα από 800.000 φορέματα και πάνω από 6,5 τόνους ανθρώπινων μαλλιών.



Αλίευση - Παρουσίαση: Viva La Revolucion

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2020

Για τον «Ερυθρό Στρατό» του Κυριάκου Μητσοτάκη

Ανερυθρίαστη «αριστεία»

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας συμμετείχε σήμερα στις εκδηλώσεις μνήμης για τη συμπλήρωση 75 χρόνων από την απελευθέρωση του Άουσβιτς. «75 χρόνια μετά την απελευθέρωση από τον Ερυθρό Στρατό, αυτού του χώρου, θα πρέπει όλοι μας να δώσουμε αυτή την ιερή δέσμευση να μην ξεχάσουμε ποτέ αυτό το οποίο συνέβη εδώ», είπε στη δήλωση του ο Κυριάκος Μητσοτάκης (βίντεο εδώ).
Δεν μπορούμε να καταλάβουμε το λόγο που ο Κόκκινος Στρατός έγινε «ερυθρός». 

Ίσως και να μην πρόκειται, καν, για ένα λάθος, με την τυπική έννοια. Πάντως, δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς την ΕΡΤ που έγραψε (κατά τη διάρκεια των δηλώσεων Μητσοτάκη) ότι το Άουσβιτς απελευθερώθηκε από τον «Ερυθρό Σταυρό»… Εδώ που τα λέμε το «Ερυθρός Στρατός» οδηγεί πιο πολύ προς το «Ερυθρός Σταυρός» παρά στο «Κόκκινος Στρατός».
Η αλήθεια είναι, επίσης, ότι αυτή η χρήση της λέξης «ερυθρός» μας πηγαίνει δεκαετίες πίσω στην Ελλάδα, όταν ο «ερυθρός κίνδυνος» (οι κομμουνιστές) «απειλούσαν» τη χώρα, όπως θα έλεγαν και οι πολιτικοί πρόγονοι του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ούτε κι αυτό, όμως, μπορεί να το χρεώσει κάποιος στον πρωθυπουργό.

Όπως και να έχει η ιστορία του Κόκκινου Στρατού, η απελευθέρωση του Άουσβιτς, η κόκκινη (ερυθρή κι αυτή) σημαία στο Ράιχσταγκ, δεν προσφέρονται ούτε για «λαθάκια», ούτε για γκάφες.


Ας ενημερώσουν κάποιοι τον «άριστο» πρωθυπουργό για τον Κόκκινο Στρατό. 

Εμείς θα κάνουμε την αρχή δημοσιεύοντας το διάταγμα για τη δημιουργία του, το οποίο επεξεργάστηκε το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού καιυπέγραψε ο Λένιν στις 15/28 Γενάρη του 1918 (αφιερωμένο στην ανερυθρίαστη «αριστεία» της χώρας μας μαζί με το βίντεο στο τέλος του κειμένου).

«ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ
(28 ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ 1918)

Ο παλιός στρατός χρησίμεψε για την καταπίεση των εργαζομένων μαζών απ’ την αστική τάξη. 

Αφού η εξουσία πέρασε στις εργαζόμενες μάζες και τους καταπιεζόμενους, είναι ανάγκη να δημιουργηθεί ένας καινούργιος στρατός που θα χρησιμέψει για στήριγμα στην εξουσία των σοβιέτ και στο μέλλον σαν βάση για την αντικατάσταση του μόνιμου στρατού από έναν εθνικό στρατό, που θα ‘ναι το στήριγμα της μέλλουσας κοινωνικής επανάστασης στην Ευρώπη.

I
Γι’ αυτό το λόγο το Συμβούλιο των Επιτρόπων του λαού αποφασίζει την ίδρυση ενός καινούργιου στρατού που θα ονομαστεί κόκκινος στρατός των εργατών και αγροτών πάνω στην επόμενη βάση.

1. Ο κόκκινος στρατός των εργατών και των χωρικών θα αποτελείται από τα πιο συνειδητά και τα πιο οργανωμένα στοιχεία των εργαζόμενων τάξεων.

2. Θα γίνονται δεκτοί στον κόκκινο στρατό όλοι οι πολίτες της Ρωσσικής Δημοκρατίας πάνω από 18 χρόνων. Κάθε πολίτης που θέλει να μπει στον κόκκινο στρατό πρέπει να ‘ναι έτοιμος να θυσιάσει όλες του τις δυνάμεις, τη ζωή του για την υπεράσπιση της επανάστασης του Οχτώβρη, της εξουσίας των Σοβιέτ και του Σοσιαλισμού. Για να γίνει κανένας μέλος του κόκκινου στρατού χρειάζεται να έχει σύσταση των επιτροπών του συντάγματος ή των δημοκρατικών οργανώσεων που δέχονται το πρόγραμμα της εξουσίας των Σοβιέτ, των κομματικών ή επαγγελματικών οργανώσεων ή τουλάχιστον δύο μελών αυτών των οργανώσεων. Αν ομάδες ολάκερες μπαίνουν στον κόκκινο στρατό, οι στρατιώτες πρέπει να απαντήσουν οι μεν για τους δε και η παραδοχή τους θα υποβληθεί στην ψήφο όλων.

II
1. Οι στρατιώτες του κόκκινου στρατού των εργατών και χωρικών θα διατρέφονται ολοκληρωτικά απ’ το Κράτος και θα παίρνουν 50 ρούβλια το μήνα.
2. Τα μέλη της οικογένειας των στρατιωτών, που είναι ανίκανα για δουλειά και που διατρεφόντανε πριν απ’ αυτούς, θα παίρνουν ό,τι τους είναι αναγκαίο μέσα στα όρια που θα οριστούν απ’ τα όργανα της εξουσίας των τοπικών Σοβιέτ.

III
Ανώτερο διευθυντικό όργανο του κόκκινου στρατού των εργατών και χωρικών θα ‘ναι το Συμβούλιο των Επιτρόπων του λαού. Η άμεση διοίκηση του στρατού θα συγκεντρωθεί στο επιτροπάτο στρατιωτικών. Πλάι δε σ’ αυτό θα συσταθεί ένα εθνικό συμβούλιο».

[πηγή: Ριζοσπάστης (αναδημοσίευση από το 11ο τεύχος – Οκτώβρης 1932 – του περιοδικού «ΝΕΟΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ»)].
***

Αλίευση απ τον Ημεροδρόμο  
kαι:
Παρουσίαση: Viva La Revolucion

Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2019

Α. ΚΑΛΒΟΣ: O ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ '21 !! "Έφυγε" Σαν Σήμερα.

Σαν σήμερα στις 3 Νοεμβρίου 1869 πέθανε ο ποιητής Ανδρέας Κάλβος.  Είχε γεννηθεί τον Απρίλη του 1792.

Ανδρέας Κάλβος: «… τα χέρια σας απλόνετε! τραβήξετέ τα οπίσω… »

Σαν σήμερα στις 3 Νοεμβρίου 1869 πέθανε ο ποιητής Ανδρέας Κάλβος.  Είχε γεννηθεί τον Απρίλη του 1792. Σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, όπου γνωρίστηκε με τον ελληνικής καταγωγής Ιταλό ποιητή Ούγκο Φώσκολο, ο οποίος στάθηκε συμπαραστάτης και πνευματικός καθοδηγητής του, μέχρι να τα χαλάσουν εξαιτίας των πολιτικών τους αντιθέσεων.
Ο Ανδρέας Κάλβος ήταν πατριώτης και δημοκράτης, εμπνεύστηκε από την επανάσταση και εξύμνησε τα στρατιωτικά κατορθώματα των Ελλήνων, προειδοποιούσε για τη διχόνοια, μισούσε τους Άγγλους και την πολιτική τους (ξεχώριζε μόνο τον Βύρωνα) και στιγμάτιζε τους προδότες. Προερχόμενος από φτωχή οικογένεια, έβαλε μέσα στην ποίησή του όλο τον καημό του λαού για ελευθερία και ελεύθερη πατρίδα.
Το 1813 γράφει την τραγωδία Teramene (Θηραμένης). Θα ακολουθήσουν άλλες δύο: Le Danaidi (Δαναΐδες) και μια που αρχίζει να γράφει όταν θα ξαναβρεθεί στην Ιταλία το 1820 με τίτλο Ippia (Ιππίας). Παρόλο που το 1813 βρισκόμαστε μακριά από το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, μπορούμε να διακρίνουμε στο Teramene τα στοιχεία που καθιστούν αργότερα τον Κάλβο έναν πολιτικό ποιητή.
Το 1814 με τη συγγραφή της «Ode agli Ionii» [Ωδή στους Ιονίους], ο Κάλβος πραγματοποιεί, σε ιταλική ακόμα γλώσσα, τη στροφή που εγγράφει οριστικά πλέον την ποίησή του στον ορίζοντα της διπλής προοπτικής της αγάπης για την πατρίδα και της υπηρεσίας του αγώνα. Το ποίημα, που ο Κάλβος απευθύνει στους συμπατριώτες, εμπνέεται από τη διάψευση των προσδοκιών των Επτανήσιων για ανεξαρτησία και ο Κάλβος δείχνει να ανταποκρίνεται πλέον ενεργά στο νέο καθήκον που επιβάλλει η εποχή στους λόγιους: Της δημόσιας παρέμβασης και της κοινωνικής αφύπνισης.
Το 1821 διώκεται από τις ιταλικές αρχές εξαιτίας της εμπλοκής του στο κίνημα των καρμπονάρων. Ο Κάλβος κατηγορείται για επαναστατική δράση, ταυτόχρονα με το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης που τον βρίσκει μακριά μεν απ’ την πατρίδα, αλλά πολιτικά ενεργό επαναστάτη. Ώς το 1826 ζει κυρίως στη Γενεύη και για ένα διάστημα στο Παρίσι, συνδέεται με το φιλελληνικό κίνημα και γράφει ελληνικά ποιήματα. Η περιγραφή, η εξύμνηση και ο σχολιασμός της επανάστασης του 1821 βρίσκονται στο κέντρο του ελληνόγλωσσου ποιητικού έργου του που αριθμεί, έκτος από την «Ελπίς πατρίδος», είκοσι ωδές: δέκα που απαρτίζουν τη Λύρα (Γενεύη, 1824) και δέκα ακόμα συγκεντρωμένες στη δεύτερη συλλογή, που εκδίδεται το 1826 στο Παρίσι υπό τον τίτλο Λυρικά.
Κεντρικό θέμα όλων των ωδών η Ελληνική Επανάσταση, ο αγώνας για ελευθερία, ιδωμένος από όλες τις πλευρές. Ο Κάλβος ήταν επαναστάτης και έγινε και ο ποιητής της επανάστασης του 1821. Πότε εξυμνεί τους ήρωες, πότε θρηνεί τα αθώα θύματα, άλλοτε καταφέρεται κατά των τυράννων, αλλά προπάντων παροτρύνει για συνέχιση του αγώνα. Δηλωτικοί οι τίτλοι μερικών ωδών: Εις δόξαν, Εις τον Ιερόν Λόχον, Εις Χίον, Εις Πάργαν, Εις Ελευθερίαν, Εις Αγαρηνούς, Εις Σούλι, Εις Ψαρά, Εις Σάμον κ.α
Στην πρώτη στροφή της Ωδής «Εις Σάμον» ο Κάλβος έγραψε, με ιστορική αφορμή τη Ναυμαχία της Σάμου το 1824, έγραψε τους «αθάνατους» στίχους:
        «Όσοι το χάλκεον χέρι
          βαρύ του φόβου αισθάνονται,
          ζυγόν δουλείας ας έχωσι·
          θέλει αρετήν και τόλμην
           η ελευθερία».
Στην έκτη ωδή, Αι Ευχαί” που γράφτηκε το 1825, ο Κάλβος καταγγέλλει με σκληρό λόγο τη συμφωνία με την οποία η Ελλάδα δέχθηκε επίσημα την «αγγλική προστασία» που αποτέλεσε τα δεσμά της υποτέλειας της στους ξένους «προστάτες»…
«… τα χέρια σας απλόνετε! τραβήξετέ τα οπίσω…»


            α. Της θαλάσσης καλήτερα
                φουσκωμένα τα κύματα
                να πνίξουν την πατρίδα μου
                ωσάν απελπισμένην,
                έρημον βάρκαν.
             *
             β. Στην στεριάν, στα νησία
                 καλήτερα μίαν φλόγα
                 να ιδώ παντού χυμένην,
                 τρώγουσαν πόλεις, δάση,
                 λαούς και ελπίδας.
              *
              γ. Καλήτερα, καλήτερα
                 διασκορπισμένοι οι Ελληνες
                 να τρέχωσι τον κόσμον,
                 με εξαπλωμένην χείρα
                 ψωμοζητούντες
               *
               δ. Παρά προστάτας να ‘χωμεν.
                  Με ποτέ δεν εθάμβωσαν
                  πλούτη ή μεγάλα ονόματα,
                  με ποτέ δεν εθάμβωσαν
                  σκήπτρων ακτίνες.
                *
                ε. Αν οπόταν πεθαίνη
                   πονηρός βασιλεύς
                  έσβυν’ η νύκτα εν’ άστρον,
                  ήθελον μείνει ολίγα
                  ουράνια φώτα.
                *
               στ. Το χέρι οπού προσφέρετε
                    ως προστασίας σημείον
                    εις ξένον έθνος,
                    έπνιξε και πνίγει τους λαούς σας,
                    πάλαι, και ακόμα.
                 *
                 ζ. Πόσοι πατέρες δίδουσιν,
                    όχι ψωμί, φιλήματα
                    στα πεινασμένα τέκνα τους,
                    ενώ λάμπουν στα χείλη σας
                    χρυσά ποτήρια!
                 *
                 η. Οταν υπό τα σκήπτρα σας
                     νέους λαούς καλείτε,
                     νέους ιδρώτας θέλετε
                     εσείς δια να πληρώσητε
                     πλουσιοπαρόχως,
                  *
                   θ. Τα ξίφη οπού φυλάγουσι
                      τα τρέμοντα βασίλεια σας
                      τα ξίφη οπού τρομάζουσι
                      την αρετήν, και σφάζουσι
                       τους λειτουργούς της.
                     *
                      ι. Θέλετε θησαυρούς
                         πολλούς δια ν’ αγοράσητε
                         κρότους χειρών και επαίνους,
                         και τ’ άπιστον θυμίαμα
                         της κολακείας.
                      *
                      ια. Ημείς δια τον σταυρόν
                           ανδρείως υπερμαχόμεθα
                           και σεις εβοηθήσατε
                           κρυφά τους πολεμούντας
                           σταυρόν και αλήθειαν.
                       *
                       ιβ. Δια να θεμελιώσητε
                            την τυραννίαν τιμάτε
                             τον σταυρόν εις τας πόλεις σας,
                             και αυτόν επολεμήσατε
                             εις την Ελλάδα.
                          *
                        ιγ. Και τώρα εις προστασίαν μας
                             τα χέρια σας απλόνετε!
                             τραβήξετέ τα οπίσω.
                             βλέπει ο Θεός και αστράπτει
                             δια τους πανούργους.
                          *
                         ιδ. Οταν το δένδρον νέον
                              εβασάνιζον οι άνεμοι,
                              τότε βοήθειαν ήθελεν,
                              ενδυναμώθη τώρα
                              φθάνει η ισχύς του.
                          *
                         ιε. Το ξίφος σφίγξατ’ Ελληνες-
                              -τα ομμάτια σας σηκώσατε-
                              -ιδού – εις τους ουρανούς
                               προστάτης ο Θεός
                               μόνος σάς είναι. (…)
                            *
                           ιζ. Παρά… Αι, όσον είναι
                                τυφλή και σκληροτέρα
                                 η τυραννίς, τοσούτον
                                 ταχυτέρως ανοίγονται
                                 σωτήριοι θύραι (…).
                               *


                           (Ανδρέας Κάλβος – Αι Ευχαί)