Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Για τις Σημαίες μας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Για τις Σημαίες μας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

15 Νοεμβρίου, 2021

Μία εφ όλης της ύλης Συζήτηση με τη Σεμίνα Διγενή

Σεμίνα Διγενή στο NEWS 24/7


Σεμίνα Διγενή: "Η πολιτική τους στην υγεία χρεωκόπησε"
Μία εφ όλης της ύλης συζήτηση με τη Σεμίνα Διγενή με αφορμή το τρίτο της βιβλίο "Αποδελτίωση" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σϋγχρονη Εποχή.

Γεωργία Οικονόμου:https://www.news247.gr/politismos/vivlia/semina-digeni-sto-news-24-7-i-politiki-toys-stin-ygeia-chreokopise.9424419.html?fbclid=IwAR14Aqn8NuyAaUT4sAeGVqhK5mjaLlkyOjHpfXAdYYOYBVDDo9bYIY8Hp70
Ναι, μπορεί η Σεμίνα Διγενή να μη χρειάζεται συστάσεις, ωστόσο, όλα αυτά που έχει κάνει -και συνεχίζει να κάνει- είναι τόσα πολλά που πραγματικά αξίζει να τα αναφέρουμε απλώς για να τα θυμηθουμε.


Υπήρξε αρχισυντάκτρια, project manager, σκηνοθέτις, εμπνεύστρια πολλών τηλεοπτικών projects που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και παρουσιάστρια δεκάδων εκπομπών στη δημόσια και ιδιωτική τηλεόραση από το 1982 μέχρι το 2009. Ανάμεσά τους οι εκπομπές «Τρεις στον αέρα», «Εδώ και σήμερα», «Μade in Greece», «Ιστορίες γι’ αγρίους», «Μηχανή του χρόνου», «Πες το στη Σεμίνα», «Άνθρωποι», «Ώρα Ελλάδος», «Αταίριαστοι», «Εντιμότατοι φίλοι», «Κοίτα τι έκανες», «Τοp Stories» κ.ά. Διετέλεσε, επίσης, Διευθύντρια Προγράμματος του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA, Σύμβουλος Προγράμματος στην ΕΡΤ, Σύμβουλος Πολιτισμού του Δημάρχου Πατρέων και παραγωγός ντοκιμαντέρ σε Αμερική, Κούβα, Γαλλία, Μεγ. Βρετανία, Κίνα, Μογγολία, Ν. Αφρική, Σρι Λάνκα, Γερμανία κ.α. Έχει βραβευτεί με 19 βραβεία για το έργο της στην ελληνική τηλεόραση και δημοσιογραφία. Εργάστηκε ως ελεύθερη ρεπόρτερ και αρθρογράφος στις εφημερίδες «Ελευθεροτυπία», «Αυγή», «Εξόρμηση», «Απογευματινή», «Έθνος της Κυριακής», «Αδέσμευτος Τύπος», «Real News», στην ιταλική «ΑVANTI», στα ραδιόφωνα του ΣΚΑΪ, του ΑΝΤ1, του Δεύτερου Προγράμματος της ΕΡΤ, στον Real FM και σε πολλά περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στη Lifo και στον Ριζοσπάστη.

Τον Νοέμβριο του 2018 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Κίτρινο Υποβρύχιο» και τον Μάρτιο του 2020 "Οι Απείθαρχοι", από τις Εκδόσεις Κάκτος, τα οποία έγιναν best sellers. Τον Σεπτέμβρη του 2021 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, το τρίτο της βιβλίο, η "Αποδελτίωση". Στο βιβλίο, όπου περιέχονται σημαντικές συνεντεύξεις, αλλά και πολλά κείμενα, άρθρα στο Ριζοσπάστη, καθώς και σε άλλες αθηναϊκές εφημερίδες, όπως και στον ηλεκτρονικό Τύπο.
Με αφορμή το βιβλίο αυτό εμείς είχαμε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί της.

Πώς δημιουργήθηκε η ανάγκη αυτής της αποδελτίωσης;

Παρεξηγήθηκε η δημοσιογράφος μέσα μου, από τον τρόπο που την παραγκώνισε η συγγραφέας στα δύο προηγούμενα βιβλία μου. Έτσι με την απολύτως δημοσιογραφική "Αποδελτίωση", ένιωσε πως παίρνει το αίμα της πίσω.

Σ αυτό το βιβλίο που προλόγισε ο Δημήτρης Κουτσούμπας και παρουσίασε πριν λίγο καιρό, στην Πάτρα ο δήμαρχος Κώστας Πελετίδης τι ξεχωρίζεις και τι αγαπάς πιο πολύ;

Εκτός από τον πρόλογο του Γραμματέα; (γέλια). Επέλεξα ένα μόνο κομμάτι από συνεντεύξεις και αρθρογραφία μου, που -νομίζω- αξίζει να ξαναθυμηθούμε. Κυρίως κάποιες από τις δεκαετίες '80 και '90, που ήταν τηλεοπτικές και που μπορεί κάποιος να τις δει με εικόνα, στο κανάλι μου #SeminaDigeniOfficial στο you tube.

Ποια συνέντευξη θα έλεγες πως θυμάσαι πιο έντονα και σε καθόρισε;

Όλες εκείνες τις συνεντεύξεις που μέχρι τελευταία στιγμή, νόμιζα πως δε θα γίνουν, όπως αυτές με τον Καντάφι στη Λιβύη, με τον Γκάσμαν και τον Φελίνι στη Ρώμη, με τον εγγονό του Στάλιν στην Γεωργία, με τον Χατζιδάκι και τον Χορν στην Αθήνα, με τα παιδιά του Γκεβάρα στην Αβάνα... Το δημοσιογραφικό πείσμα, το πάθος και η επιμονή -ας μου συγχωρεθεί- ήταν εξίσου σημαντικά με το περιεχόμενο των συνεντεύξεων. Οπότε, στη ερώτησή σου απαντώ, πως πιο πολύ θυμάμαι το χτυποκάρδι μου για αυτές, τον αγώνα για να τις πετύχω και τη συγκίνηση που μου προκάλεσαν τελικά. Αυτή η περιπέτεια, αυτό το κυνήγι, ναι, με κάποιον τρόπο με καθόρισε.
"Οι πιο καυτές θέσεις στην κόλαση είναι κρατημένες γι' αυτούς, που σε περίοδο μεγάλης κρίσης, διατηρούν ουδέτερη στάση" έλεγε ο Δάντης.

Σε δυσκολεύει/φοβίζει κάτι στις συνεντεύξεις;

Μόνο ο εαυτός μου. Μήπως δεν είναι ο καλύτερος -εννοώ διαβασμένος, ψύχραιμος και με τεντωμένες κεραίες- και χαθεί η ευκαιρία μιας καλής συνέντευξης.

Πώς βλέπεις τους νεότερους δημοσιογράφους, αυτούς που αντί για το χαρτί “ψήνονται” στην ηλεκτρονική δημοσιογραφία;

Είναι μια άλλη εποχή, ίσως πιο σκληρή, πιο κυνική και σίγουρα πολύ... διαπλεκόμενη. Αυτά τα παιδιά έχουν ν' αντιμετωπίσουν πολλά. Από τη στιγμή όμως, που θα αποφασίσουν με ποιους θα πάνε και ποιους θ αφήσουν, η ευθύνη είναι όλη δική τους. (Κάτι δηλ. που ισχύει από την εποχή του... χαρτιού!)

Ποιο πιστεύεις ότι θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος τους;

Η ουδετερότητα κι η σιωπή. "Οι πιο καυτές θέσεις στην κόλαση είναι κρατημένες γι' αυτούς, που σε περίοδο μεγάλης κρίσης, διατηρούν ουδέτερη στάση" έλεγε ο Δάντης.
Κάνω αυτοκριτική αυστηρή, κάθε μέρα.

Θα έλεγες πως η δική σου αποδελτίωση μέχρι τώρα έχει θετικό πρόσημο;


Ελπίζω πως δεν ήρθε ακόμη η ώρα μου να... αποδελτιωθώ. Ωστόσο θεωρώ πως η διάσταση της αυτοκριτικής στην αποδελτίωση, θα πρέπει να μας απασχολεί κάθε στιγμή. Κάνω αυτοκριτική αυστηρή, κάθε μέρα.

Είναι αλήθεια πως ολοκλήρωσες μόλις το πρώτο σου θεατρικό έργο;

Ναι. Λέγεται Felicita και πρωταγωνιστούν μια γυναίκα κι ένα αγόρι. Παίζουν ένα επικίνδυνο παιχνίδι με κύρια συστατικά τον φόβο, το ψέμα, την παγίδα, το πάθος, το τραύμα, τον έρωτα, τη βία, τη μοναξιά και την τρυφερότητα.
Μιλούν για “πανδημία ανεμβολίαστων”, ενώ θα έπρεπε να μιλάμε για πανδημία νόσησης των ανεμβολίαστων, γιατί και οι εμβολιασμένοι κολλάνε, αλλά μόνο ή κυρίως οι ανεμβολίαστοι νοσούν βαριά και κινδυνεύει η ζωή τους.

Ζούμε μια τραγική κατάσταση, με καθημερινά ρεκόρ κρουσμάτων και με την κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας. Υπάρχει λες κάποια δικαιολογία;

20 μήνες από την έναρξη της πανδημίας, δοκιμαζόμαστε από ένα νέο κύμα πανδημίας, ίσως πιο φονικό από τα προηγούμενα. Όχι, δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία. Παρά την επιστημονική γνώση και εμπειρία, που μεσολάβησαν, καταφέραμε να βρισκόμαστε σε χειρότερη θέση. Η κατάσταση τούς έχει ξεφύγει. Τα ρεκόρ σπάνε συνέχεια, ενώ εξουθενωμένοι γιατροί και νοσηλευτές, συνεχίζουν να δίνουν μια υπεράνθρωπη μάχη για να σώσουν ζωές! Μιλούν για “πανδημία ανεμβολίαστων”, ενώ θα έπρεπε να μιλάμε για πανδημία νόσησης των ανεμβολίαστων, γιατί και οι εμβολιασμένοι κολλάνε, αλλά μόνο ή κυρίως οι ανεμβολίαστοι νοσούν βαριά και κινδυνεύει η ζωή τους. Το πλασσάρουν όμως έτσι, γιατί πρέπει να κρύψουν την ευθύνη τους για το χαμηλό ποσοστό εμβολιασμένων, που οφείλεται στις ανεπάρκειες και τις παλινωδίες τους.

Πώς σχολιάζεις αυτό που ειπώθηκε πρόσφατα, ότι γιατροί θα αναγκαστούν να επιλέξουν ποιος ασθενής θα διασωληνωθεί;

Θρασύτατο και κυνικό. Μια σαφή ομολογία ότι η πολιτική τους στην υγεία, μια απάνθρωπη πολιτική εμπορευματοποίησης, έχει ήδη χρεοκοπήσει.
Η κυβέρνηση επιμένει να μην εφαρμόζει ένα καθολικό πρόγραμμα δημόσιου δωρεάν εμβολιασμού με όλα τα αποτελεσματικά και ασφαλή εμβόλια, τον δωρεάν πλήρη προληπτικό ιατρικό έλεγχο πριν τον εμβολιασμό, με εφαρμογή της φαρμακοεπαγρύπνησης και τη σταθερή παρακολούθηση των εμβολιασμένων για έγκαιρη παρέμβαση σε τυχόν παρενέργειες.

Ποιες είναι κατά τη γνώμη σου οι παραλείψεις της κυβέρνησης;

Επιμένει να μην παίρνει κανένα μέτρο για τη στήριξη του δημόσιου συστήματος Υγείας, που “ξαναφράκαρε”, δεν προσλαμβάνει το αναγκαίο προσωπικό κι ούτε λόγος για έκτακτη χρηματοδότηση. Αρνείται να προχωρήσει στην επίταξη των μεγάλων ιδιωτικών μονάδων της Υγείας, που καλόμαθαν στα κέρδη, εκμεταλλευόμενες τα κενά του δημοσίου συστήματος. Δεν παίρνει κανένα μέτρο προστασίας και μείωσης του κινδύνου σε χώρους μεγάλης διασποράς, όπως είναι τα Μέσα Μεταφοράς, τα σχολεία και οι μεγάλοι χώροι δουλειάς. Μάλιστα εν μέσω πανδημίας, έγιναν συγχωνεύσεις τμημάτων στα σχολεία, ενώ παράλληλα άφησαν εκτός μέτρων και ουσιαστικών περιορισμών… τις εκκλησίες. Επίσης, επιμένει να μην εφαρμόζει ένα καθολικό πρόγραμμα δημόσιου δωρεάν εμβολιασμού με όλα τα αποτελεσματικά και ασφαλή εμβόλια, τον δωρεάν πλήρη προληπτικό ιατρικό έλεγχο πριν τον εμβολιασμό, με εφαρμογή της φαρμακοεπαγρύπνησης και τη σταθερή παρακολούθηση των εμβολιασμένων για έγκαιρη παρέμβαση σε τυχόν παρενέργειες. Αναφέρω μερικά από τα βασικά που δεν έγιναν.

Τι είναι αυτό που σε θυμώνει περισσότερο το τελευταίο διάστημα;

Ενώ κυριολεκτικά ο κόσμος καίγεται, με τα γονατισμένα από ελλείψεις νοσοκομεία, με τον στοιβαγμένο κόσμο στα ΜΜΜ, λόγω υποχρηματοδότησης και δεκάδες άλλα, η γενναιόδωρη κυβέρνηση χαρίζει στους καναλάρχες μία ολόκληρη δόση από αυτή που έπρεπε να καταβάλλουν για τις άδειες! Με θυμώνει ακόμη που η κυβέρνηση στην αρχή της πανδημίας, με τον νόμο για την ενοικίαση υπηρεσιών υγείας σε ιδιωτικές κλινικές -που το βάφτισε επίταξη- αύξησε το ποσό που έπρεπε να καταβάλλει το κράτος σε ιδιώτες επιχειρηματίες. Με ενοχλεί που οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης κατευθύνονται στους μεγάλους ομίλους της λεγόμενης «πράσινης» και «ψηφιακής» ανάπτυξης. Όσο αποδεικνύεται καθημερινά, πως η διαπλοκή είναι παντού, συνδέεται με χίλια νήματα με την εξουσία, το κράτος και τους μηχανισμούς του, και πάντα σε βάρος μας, ο θυμός και οι αντιδράσεις των εργαζομένων θα διογκώνονται, μέχρι να τελειώνουμε μια και καλή, με το ψέμα και την εκμετάλλευση.

Και επειδή είμαστε στα μέσα του Νοεμβρίου, το Πολυτεχνείο ζει;

Ζει και υπενθυμίζει ότι μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό και ότι οι αγώνες για δημοκρατικές, συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες για το βιοτικό επίπεδο και τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματά μας θα συνεχίζονται δυναμικά, μέχρι την οριστική δικαίωση...

18 Φεβρουαρίου, 2021

Ο Σπύρος Μελετζής συζητά με τον Γιάννη Ζέβγο στη Βίνιανη της Ευρυτανίας...



Η Τέχνη στον Αντιστασιακό Αγώνα! - Ο Σπύρος Μελετζής συζητά με τον Γιάννη Ζέβγο στη Βίνιανη της Ευρυτανίας...

Η ιστορική φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή : ο Γιάννης Ζέβγος μιλάει στο Εθνικό Συμβούλιο στις Κορυσχάδες της Ευρυτανίας

Ο αλησμόνητος Σπύρος Μελετζής ο θρυλικός φωτογράφος της Αντιστασιακής εποποιίας, σε μία μοναδική εξομολόγηση από μία συζήτησή του - "κατάθεση ψυχής" με τον εμβληματικό Γιάννη Ζέβγο, ανώτατο στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, με αντικείμενο την Τέχνη στον Αγώνα και τα καθήκοντα που επωμίζονταν οι αντιστασιακοί!

Η συζήτηση διεξήχθη το 1944 στη Βίνιανη της ανταρτομάνας Ευρυτανίας, όπου έδρευε η ΠΕΕΑ. Εκεί είχε και το φωτογραφικό του εργαστήριο ο Σπ. Μελετζής. Αφορμή για τη συζήτηση μεταξύ των δύο συναγωνιστών, του καλλιτέχνη και του πολιτικού, ήταν μια "ολοζώντανη" φωτογραφία που είχε τραβήξει ο Μελετζής στις Κορυσχάδες της Ευρυτανίας στο Εθνοσυμβούλιο της Αντίστασης και που απεικόνιζε τον Γιάννη Ζέβγο να μιλάει με την ένταση και την αγωνία, αποτυπωμένη στο πρόσωπό του και στην κίνηση των χεριών του!

Παρενθεσιακά και για την Ιστορία να σημειώσουμε ότι ο σπουδαίος λαϊκός αγωνιστής Γιάννης Ζέβγος (πραγματικό όνομα Γιάννης Ταλαγάνης) δολοφονήθηκε λίγα χρόνια αργότερα, στις 20 Μαρτίου 1947, στη Θεσσαλονίκη μέρα μεσημέρι, μετά από μία καταγγελία που είχε συντάξει και που θα απευθύνονταν στη Διεθνή Ερευνητική Επιτροπή του ΟΗΕ σχετικά με τις διώξεις και την τρομοκρατία που είχε εξαπολύσει το μοναρχοφασιστικό καθεστώς εναντίον των αντιστασιακών και δημοκρατικών πολιτών.

Το σημερινό μας θέμα το ιχνηλατήσαμε από το βιβλίο/φωτογραφικό λεύκωμα του ίδιου του Μελετζή που κοσμεί και την προσωπική μας βιβλιοθήκη και φέρει τον τίτλο : "Αντάρτες στα βουνά"! Σας το παρουσιάζουμε μέσα από τις ηλεκτρονικές σελίδες του blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Κατά τη μεταφορά διατηρήθηκε η ορθογραφία του πρωτοτύπου.

Ιδού:

------------------------------------------------------

Φωτογράφισα την τελετή του αγιασμού, την ορκωμοσία, τους ομιλητές έναν έναν, καθώς και ομαδικά και γενικά όλη την εργασία του Εθνικού Συμβουλίου. Έτσι γνωρίστηκα με όλους σχεδόν τους ανθρώπους απ' όλη την Ελλάδα που εκείνη την εποχή έπαιζαν πρωτεύοντα ρόλο στην κινητοποίηση του Ελληνικού λαού για το ξεσκλάβωμά του.

Όταν γύρισα στη Βίνιανη και εμφάνισα τα φιλμς και είδα πως είχα γενικά επιτυχίες, η χαρά μου ήταν τόσο μεγάλη που συγχώρεσα και τον Βρετάκο και γίναμε φίλοι γιατί κατάλαβε το λάθος του.

Μια μέρα ήρθε ο Γιάννης Ζεύγος, μέλος της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε, στο εργαστήρι μου για να δη τι έβγαλα απ' το Εθνοσυμβούλιο. Έμεινε αρκετή ώρα και μιλήσαμε για ποίηση, για τέχνη και λίγο για πολιτική.

Τότε μου είπε ο Ζεύγος:

-"Μελετζή, άσε την ποίηση και την πολιτική. Εσύ είσαι καλλιτέχνης, κοίταξε να αξιοποιήσης το ταλέντο σου μόνο στην τέχνη. Η αντίσταση έχει ανάγκη από τους καλλιτέχνες. Αυτοί με την τέχνη τους αύριο, όχι μόνο θ' αποθανατίσουν τον αγώνα που κάνει σήμερα ο λαός μας για το ξεσκλάβωμά του, αλλά και σήμερα με την τέχνη τους ενθουσιάζουν και συμβάλλουν στο καθημερινό ανέβασμα της πάλης. Η τέχνη, συναγωνιστή Μελετζή, έχει υψηλή αποστολή. Εσύ σαν συνειδητός καλλιτέχνης προσπάθησε να την υπηρετήσης πιστά. Η αντίσταση περιμένει πολλά από σένα, προσπάθησε να φανείς αντάξιος".

Στα λόγια αυτά του συναγωνιστή Ζεύγου ενοιωθα πως το πάτωμα άρχισε να βουλιάζη κάτω από τα πόδια μου. Το μυαλό μου για μια στιγμή, σαν νάχε πάρει μέσα σ' ένα δευτερόλεπτο χίλιες στροφές, ζαλίστηκε και σταμάτησε. Ευθύνες, καθήκοντα, υποχρεώσεις πρόβαλαν μπροστά μου σαν θεόρατα βουνά και μου φώναζαν: "Αμ τι νόμισες λοιπόν, πως ο αγώνας είναι παιγνίδι; Χρειάζεται δουλειά, πολλή δουλειά και κόπος και θυσίες και στερήσεις". Ένοιωσα για μια στιγμή να λούζη κρύος ιδρώτας όλο μου το σώμα. Τα λόγια του Ζεύγου τάνοιωσα σαν πυρακτωμένη λάβα μέσα στην καρδιά και το νου μου, σαν δύναμη καταλύτρα που μέσα σ' ένα ανοιγόκλεισμα του ματιού μ' εξουθένωσαν και με παρέλυσαν τελείως. Μα την ίδια στιγμή με ξανάπλασαν και μ' έκαναν ένα καινούργιο άνθρωπο. Τότε κι εγώ, σαν την Σαμαρείτιδα όταν βρέθηκε μπροστά στο Χριστό και κατάλαβε πως έχει κοντά της ένα πολύ μεγάλο προφήτη, τού ζήτησε να της δώση να πιή από το δικό του νερό της ζωής, έτσι κι' εγώ ένοιωσα πως είχα κοντά μου ένα πνευματικό άνθρωπο βαθυστόχαστο και θέλησα να ωφεληθώ από την πείρα και τις γνώσεις που είχε.

Αρχίσαμε λοιπόν μια συζήτηση πάνω στην τέχνη. Ο Ζεύγος τότε, με όλη εκείνη την Χριστιανική του καλωσύνη και πραότητα που τον διέκρινε και τον έκανε να ξεχωρίζη ανάμεσα σ' όλους τους ανθρώπους που γνώρισα στην Ελεύθερη Ελλάδα, μου είπε:

-"Ο αγώνας, συναγωνιστή Σπύρο, για έναν τίμιο αγωνιστή, για έναν λαϊκό ηγέτη είναι μια ανάγκη, μια υποχρέωση, ένα καθήκον, ένας σκοπός που βάζει στη ζωή του. Είναι αυτό το ίδιο το νόημα της ζωής γι' αυτόν. Δεν μπορεί να λες πως είσαι ηγέτης, πως εκφράζεις και αντιπροσωπεύεις τις λαχτάρες και τους πόθους μιας μερίδας λαού και να μη μπαίνης μπροστά εσύ, ο ηγέτης και να παλεύης μαζί τους για τη λύση των προβλημάτων τους. Ένας λαϊκός αγωνιστής είναι πρωτοπόρος, αυτός μπαίνει μπροστά κι' ανοίγει τον δρόμο κι' αυτός ο δρόμος είναι παντού και πάντα δύσκολος. Πολλές φορές είναι αυτό που είπε ο μεγάλος της αγάπης Θεός, ο Χριστός, ότι "Ο καλός τσοπάνος θυσιάζει και τη ζωή του για να σώση τα πρόβατά του". Η δουλειά λοιπόν του ηγέτη, αγαπητέ Σπύρο, είναι γεμάτη ευθύνες γιατί δεν παλεύει για το άτομό του αλλά για τις μάζες που αντιπροσωπεύει. Κι' αλλοίμονο αν τις προδόση, αλλοίμονο αν τις ξεγελάση με κούφια λόγια και ψευτιές όπως κάνουν οι αστοί ηγέτες. Τότε καλλίτερα ν' ανοίξη η γης και να τον καταπιή παρά να παρασύρη τόσο κόσμο και να τον προδώση".

 


Ο Άρης με αντάρτες στη Βίνιανη της Ευρυτανίας

"Μα ας έρθουμε στο κύριο θέμα μας την τέχνη. Όπως λοιπόν ο λαϊκός αγωνιστής, ο πρωτοπόρος, αρχίζει και οργανώνει τον αγώνα με λίγα στην αρχή άτομα και σιγά σιγά μέσα στην πορεία της πάλης όλο και συγκεντρώνει πιο πολλά για να φθάση ως το παλλαϊκό ξεσήκωμα που είναι ο αντικειμενικός σκοπός του, το ίδιο πρέπει να κάνη και η τέχνη. Ο καλλιτέχνης αρχίζοντας από τα απλά και μεμονωμένα πορτραίτα των αγωνιστών, πρέπει να προσπαθήση να φθάση ως τη μαζική σύνθεση. Μέσα σ' αυτή τη σύνθεση πρέπει ν' αντιπροσωπεύεται και να εκφράζεται όλος ο αγώνας που κάνει σήμερα ο Ελληνικός λαός για το ξεσκλάβωμά του."

Και επειδή τα κατάλαβα και δεν τα κατάλαβα καλά καλά όσα μου έλεγε τον παρεκάλεσα να τα απλουστεύσουμε όλα αυτά πιο πολύ.

Πήραμε λοιπόν και κριτικάραμε την φωτογραφία που μιλά στο Εθνοσυμβούλιο, την παραθέτω μέσα στο λεύκωμά μου.

-"Κοίταξε, Σπύρο", μου είπε. "Εδώ έπιασες αυτά που λέμε τώρα και μάλιστα κάτι παραπάνω. Η όλη στάση δείχνει μια κίνηση και μια προσπάθεια για βάδισμα προς τα μπρος. Στις συσπάσεις του προσώπου μου, βλέπεις, είναι αποτυπωμένες οι αγωνίες όχι μονάχα οι δικές μου αλλά του λαού που εκφράζω. Μα η πιο μεγάλη αξία σ' αυτή τη φωτογραφία είναι η κίνηση και η έκφραση του χεριού μου. Αυτή η κίνηση που έχουν τα δάχτυλα μου ξεχωριστά το καθένα αποτελούν ένα σύνολο δυνάμεων που συνδιασμένα και πειθαρχημένα όλα σε μια γενική δυναμική τοποθέτηση είναι έτοιμα για δράση. Έπιασες σε έκφραση και σε κίνηση, ας πούμε, έναν λαϊκό αγωνιστή. Μέσα στο κίνημά μας όμως σήμερα έχουμε χιλιάδες αγωνιστές. Προσπάθησε λοιπόν να συνειδητοποιήσης αυτό το μεγάλο νόημα που κλείνει ο αγώνας μας σήμερα και σαν καλλιτέχνης να το δώσης με την φωτογραφική σου τέχνη."

Ο Σπύρος Μελετζής στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας

Η συζήτησή μας κράτησε πάνω από δυό ώρες και έγινε αφορμή να συνδεθούμε πολύ ψυχικά και πνευματικά. 
Όταν μ' αποχαιρέτησε και έφυγε αντί να νοιώθω ένα ξαλάφρωμα μέσα μου, άρχισαν να με βασανίζουν χίλιες σκέψεις. Μα ήταν δυνατόν ποτέ εγώ, ένας φωτογράφος, να μπορέσω να πραγματοποιήσω τέτοια έργα όπως τα οραματίζονταν ο συναγωνιστής Ζεύγος; 
Μπορούσα ποτέ εγώ να συνθέσω αντάρτες και λαό σ' έναν πίνακα, όχι βέβαια ζωγραφικό, αλλά φωτογραφικό και να δώσω κίνηση και έκφραση στα πρόσωπα όπως τα έβλεπε ο Ζεύγος; 
Ή ήταν δυνατόν με μια συζήτηση που κάναμε, όσο και να ήταν γόνιμη, να αποχτήσω τόσες γνώσεις που θα μου έδιναν κάποια δυνατότητα για ένα τόσο σοβαρό και υπεύθυνο έργο;

Σήμερα, αν βρισκόμουνα κάτω από παρόμοιες συνθήκες, ίσως θα μπορούσα να πραγματοποιήσω κάτι παραπάνω και σε σύνθεση και σε κίνηση, αλλά τότε νομίζω πως δεν θα το μπορούσα. Σ' όλο αυτό το μακρόχρονο διάστημα, δηλαδή από την απελευθέρωση ως σήμερα, δεν σταμάτησα τις μελέτες μου πάνω στην τέχνη και ιδίως στην αρχαία ελληνική γλυπτική, κίνηση, έκφραση, αρμονία, σύνθεση, γραμμή και σαν φωτογράφος που είμαι μελέτησα και φωτισμό. 
Αλλά τότε δεν είχα ιδέα από τίποτε. Έτσι άφησα να μ' οδηγή μόνο το αίσθημα στην κάθε φωτογραφία που τραβούσα και να προσπαθώ όσο μπορούσα ν' αποτυπώνω αυτό το ηρωικό μεγαλείο που κυριαρχούσε και λαμποκοπούσε στα μάτια των αγωνιστών.

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

02 Ιουλίου, 2020

Για Διαδηλώσεις: Kε Μητσοτάκη Να Σας Θυμίσουμε Τι Έγινε στις 5 Μαρτίου του 1943

Αφιερωμένο σε όσους απεργάζονται τη παρεμπόδιση των διαδηλώσεων.

Να το έχουν υπόψη τους. Τις απεργίες και τις διαδηλώσεις δεν τις σταμάτησαν ούτε τα τανκς των ΝΑΖΙ ούτε τα τσιράκια τους οι ιδεολογικοί τους πρόγονοι. 
Για του λόγου το αληθές:
...στις 5 Μαρτίου του 1943, το ΕΑΜ οργάνωσε τεράστιες διαδηλώσεις στην Αθήνα ενάντια στην επαπειλούμενη στρατολόγηση των Ελλήνων στα κάτεργα του Ράιχ. 
Οι δεκάδες χιλιάδες  -για 200.000 κάνουν λόγο οι πηγές-  των διαδηλωτών βρήκαν απέναντί τους δύο ειδών αντίδραση: 
Εκείνη των σαστισμένων κατακτητών 
και εκείνη την απροσδόκητα φανατική και λυσσαλέα των "οργάνων της τάξης" - της Αστυνομίας Πόλεων, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Αγγελος Εβερτ, και της Χωροφυλακής. 
Οι διαδηλωτές παρ' όλα αυτά νίκησαν. Κυβέρνηση και κατακτητές έσπευσαν την ίδια κιόλας ημέρα να διαψεύσουν την ύπαρξη προθέσεων επιστράτευσης».
Για την κομματική κινητοποίηση υπάρχει αναλυτική η μαρτυρία του Σπύρου Α. Κωτσάκη (Νέστορας) καπετάνιου του Α' Σώματος στρατού του ΕΛΑΣ στο βιβλίο του «Εισφορά στο χρονικό της κατοχής και της Εθνικής Αντίστασης στην Αθήνα», «Σύγχρονη Εποχή», 1986:
«Με τον Κωστάκη Χατζημάλη μένουμε αυτές τις μέρες πολλά βράδια μαζί (...) έρχεται την άλλη μέρα το πρωί και με προλαβαίνει πριν φύγω: "Στις 11 Γραφείο της ΕΠ της ΚΟΑ στο σπίτι του γιατρού καθηγητή Τζώνη στους Αμπελόκηπους στην οδό Εβρου" (...) Ημαστε σ' επιφυλακή κι είχαμε έκτακτα πρωϊνά ραντεβού. Δώδεκα παρά τέταρτο απαρτία. Στις 12 ήρθε ο Μπάρμπας (Νίκος Πλουμπίδης) και άρχισε η συνεδρίαση. Ο Κωστάκης ανακοινώνει την πληροφορία από έγκυρη πηγή, ότι αύριο ο Λογοθετόπουλος θ' αναγγείλει από το ραδιόφωνο την πολιτική επιστράτευση των Ελλήνων. Πρέπει λοιπόν ν' απαντήσουμε αμέσως και με τον καλύτερο τρόπο, με γενική εργατοϋπαλληλική απεργία και παλλαϊκή διαδήλωση.
Το λόγο παίρνει αμέσως ο Πλουμπίδης, που από πολύ κοντά παρακολουθεί την ΚΟΑ (σαν μέλος της, λέει ο ίδιος, θέλοντας να δείξει τη βαρύτητα που δίνει το Κόμμα στην Αθήνα). 
Και λέει: "Καλό σημάδι που πέτυχε η επιφυλακή και έκτακτη συνεδρίαση του γραφείου σε τόσο λίγο χρόνο. Πρέπει ν' απαντήσουμε αμέσως και θ' απαντήσουμε με γενική πολιτική απεργία και παλλαϊκή διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας (...) όχι επιστράτευση, κανένας Ελληνας εργάτης στη Γερμανία, ψωμί, δουλειά, ελευθερίες αλλά και με πολλαπλάσια συμμετοχή, μαζικότητα, αγωνιστικότητα. ΑΥΡΙΟ. Δεν μπορούμε να περιμένουμε για καλύτερη προετοιμασία. Αύριο πρέπει όλη η Αθήνα να ναι στη διαδήλωση. Γι' αυτό και η συνεδρίασή μας πρέπει να ναι σύντομη και με περιεχόμενο. Προτάσεις και μέτρα για την καλύτερη διεξαγωγή της μάχης. Και να φύγουμε, να πάμε κατευθείαν για την προετοιμασία της".
(...) όλη τη μέρα και μέχρι που μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε το βράδυ βρισκόμαστε στους δρόμους. Πρώτη φορά βγήκαν τόσα συνεργεία για συνθήματα σαν εκείνο το βράδυ, "κάτω η επιστράτευση ΕΑΜ" και μοιράστηκε τόσο έντυπο υλικό. Τα χωνιά ακούγονταν όλη τη νύχτα, σ' όλες τις ανατολικές συνοικίες.
Ξημέρωσε η Παρασκευή 5 του Μάρτη. 
Ολοι στο πόδι για τη μεγάλη μάχη.
 Η απεργία των δημοσίων υπαλλήλων έχει απόλυτη επιτυχία. Απεργούν μαζικά οι εργάτες και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Τα καταστήματα είναι όλα κλειστά. Για μερικούς που δεν έχουν κλείσει πάνε ομάδες ειδικές, τους εξηγούν, τους πείθουν και κλείνουν. Κι απ' όλες τις γειτονιές χείμαρρος κατεβαίνει ο λαός στις προσυγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας. Υψώνονται σημαίες και πλακάτ με συνθήματα. Ηλεκτρίζουν τους διαδηλωτές. Μαζί τους και διαλεχτοί καλλιτέχνες - αγωνιστές: ο Τάσος, η Λουκία, ο Μέμος Μακρής, ο Γιώργης Δήμου, ο Σικελιώτης, ο Σεμερτζίδης, ο Μανουσάκης, ο Απάρτης, ο Βαρλάμος κ.ά.
(...) Διακόσιοι χιλιάδες Αθηναίοι και Αθηναίες βρίσκονται σε διαδήλωση στο Σύνταγμα (...) συγκρούσεις επίμονες, άγριες γίνονται σ' όλη την έκταση της Πανεπιστημίου. 
Ιδιαίτερα σφοδρές μπροστά στη Βιβλιοθήκη και στη Στοά Πεσματζόγλου, στην Ομόνοια, στην Πατησίων και Στουρνάρα, στο υπουργείο Εργασίας. 
Πολλοί σκοτωμένοι και τραυματίες ανάμεσά τους (...) 
οι διαδηλωτές ύστερα από πολλές εφόδους κατέλαβαν για δεύτερη φορά το υπουργείο Εργασίας. Πέταξαν από τα παράθυρα το Αρχείο και καταστάσεις επιστράτευσης στους τόπους δουλειάς, έβαλαν φωτιά και τις κάψανε».

Αναμεταδίδω από Maria Karapiperi
Vasilis Visinokipos

22 Απριλίου, 2020

Σαν Σήμερα Γεννιόταν -Αυτός που άνοιξε το δρόμο για της Κομμούνας την κορυφή- ο Β. Ι. ΛΕΝΙΝ !!!


«Κι από το μέλλον, ατενίζοντας τις μέρες των αλυσίδων,
πρώτα του Λένιν θα δεις τη μορφή.
Που μετά τη σκλαβιά τόσων χιλιετηρίδων
Ανοιξε το δρόμο για της κομμούνας την κορυφή».
(Β. Μαγιακόφσκι, «Βλάντιμιρ Ιλιτς Λένιν»)
Πριν από ακριβώς 150 χρόνια, στις 22 Απρίλη 1870, γεννήθηκε στην πόλη Σιμπίρσκ στο Βόλγα, ο μεγαλύτερος επαναστάτης που ανέδειξε το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα στον 20ό αιώνα, ο Βλαντιμίρ Ιλιτς Ουλιάνοφ, όπως είναι το πραγματικό όνομα του Λένιν.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ τιμά τον καθοδηγητή της νικηφόρας πορείας των μπολσεβίκων προς το κοσμοϊστορικό γεγονός της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης και των πρώτων χρόνων της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.
Ο Λένιν με το τεράστιο θεωρητικό του έργο και την επαναστατική του δράση σημάδεψε την εξέλιξη του επαναστατικού εργατικού κινήματος σε παγκόσμιο επίπεδο, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση της σύγχρονης επαναστατικής πρωτοπορίας, των Κομμουνιστικών Κομμάτων και στην ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αποτελεί τον φάρο της επαναστατικής δράσης για τους κομμουνιστές στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο που βρίσκονται στον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση μιας ανώτερης οργάνωσης της κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

«Χωρίς επαναστατική θεωρία δεν υπάρχει επαναστατικό κίνημα»

Ο Λένιν συγκαταλέγεται, μαζί με τους Μαρξ και Ενγκελς, στους θεμελιωτές της επαναστατικής θεωρίας της εργατικής τάξης, του μαρξισμού - λενινισμού.
Καθοδηγώντας τη νικηφόρα πορεία των μπολσεβίκων ανέδειξε ότι δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική επαναστατική πράξη χωρίς τη γνώση των νομοτελειών της διεξαγωγής της ταξικής πάλης και των αντικειμενικών νόμων εξέλιξης της κοινωνίας.
Αφιέρωσε μεγάλα διαστήματα στη μελέτη και ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας των Μαρξ και Ενγκελς ακόμη και στις πιο δύσκολες για το εργατικό κίνημα συνθήκες. Βρέθηκε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του στην προμετωπίδα της μάχης ενάντια στη διαστρέβλωση του μαρξισμού, τόσο από τους ιδεολόγους της αστικής τάξης όσο και από τους διάφορους εκφραστές του οπορτουνισμού.
Εκανε πράξη την προτροπή των Μαρξ και Ενγκελς ότι «η διδασκαλία μας δεν είναι δόγμα, μα καθοδήγηση για δράση», αποδεικνύοντας ότι η ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας είναι αποφασιστικός παράγοντας για να δοθεί απάντηση στα σύγχρονα για την κάθε εποχή ζητήματα που φέρνει στο προσκήνιο η ανάπτυξη του καπιταλισμού και η πορεία της ταξικής πάλης.

«...δώστε μας μια οργάνωση επαναστατών και θα αναποδογυρίσουμε τη Ρωσία!»

Ο Λένιν είναι ο ιδρυτής του επαναστατικού Κόμματος της εργατικής τάξης, που σκοπός της δράσης του είναι να «καθοδηγεί τον αγώνα της εργατικής τάξης όχι μόνο για να πετύχει πιο ευνοϊκούς όρους πώλησης της εργατικής δύναμης, αλλά και για την κατάργηση του κοινωνικού καθεστώτος που αναγκάζει τους άπορους να πουλιούνται στους πλούσιους»1.
Το Κόμμα Νέου Τύπου, όπως ονομάστηκε σε διάκριση με τα μέχρι τότε σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, αποτελεί ένα οργανωμένο και πειθαρχημένο σύνολο που δρα με οδηγό τη μαρξιστική - λενινιστική θεωρία και θέτει ως στόχο του την ανατροπή του καπιταλισμού και την εγκαθίδρυση της επαναστατικής εργατικής εξουσίας, γνωστής ως «δικτατορίας του προλεταριάτου». Αποτελεί μια οργάνωση επαναστατών, με ενιαία καθοδήγηση σε πανεθνικό επίπεδο, αλλά και με θεμελιακή αρχή τον προλεταριακό διεθνισμό, με βαθιές ρίζες και δεσμούς στην εργατική τάξη, με μέλη τους πιο πρωτοπόρους εργαζόμενους, που δρουν αποφασισμένοι, με τη συμμετοχή τους σε μια από τις οργανώσεις του, για τον κοινό σκοπό της επαναστατικής ανατροπής, ενισχύοντάς το και με υλικά μέσα.
Τέτοιο ήταν το Κόμμα των μπολσεβίκων, που πέρασε από τη σκληρή μάχη της επανάστασης του 1905, άντεξε στις διώξεις του τσαρικού καθεστώτος και στη βία και καταστολή μετά την ήττα της επανάστασης, αποτέλεσε το φάρο των επαναστατικών δυνάμεων στη φωτιά του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έδωσε νικηφόρα τη μάχη της Οκτωβριανής Επανάστασης, αντιμετώπισε ικανότατους αστούς πολιτικούς, που είχαν μεγάλες δυνατότητες στην παραπλάνηση των μαζών, σφυρηλάτησε πλατιούς επαναστατικούς δεσμούς με την εργατική τάξη και καθοδήγησε την πρώτη προσπάθεια οικοδόμησης της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας.

Ο ιμπεριαλισμός ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού

Ο Λένιν με τη θεωρία του για τον ιμπεριαλισμό αποκάλυψε την οικονομική και πολιτική του ουσία, ως ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού, ως εποχή διαμόρφωσης των υλικών συνθηκών, που κάνουν αναγκαία την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής.
Απέδειξε ότι η όξυνση της βασικής αντίθεσης ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και στην καπιταλιστική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της χαρακτηρίζει όλα τα καπιταλιστικά κράτη, ανεξάρτητα από τη θέση τους στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Ασκησε δριμεία κριτική τόσο στις οπορτουνιστικές θεωρίες που απομονώνουν την ιμπεριαλιστική στρατιωτική επιθετική πολιτική από τα οικονομικά χαρακτηριστικά του μονοπωλιακού καπιταλισμού, όσο και σε εκείνες που θεωρούν ότι με την κυριαρχία του μονοπωλίου αμβλύνεται ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός.
Η λενινιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού έχει ιδιαίτερη σημασία για την ανάδειξη του αντιδραστικού ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα ενώσεων, όπως των κρατών της Ευρώπης, με την ταυτόχρονη ύπαρξη της τάσης να οξύνεται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η επεξεργασία αυτή αποτέλεσε καθοριστικό στοιχείο για τη διαμόρφωση της επαναστατικής στρατηγικής, καθώς, όπως τόνιζε ο ίδιος ο Λένιν: «Αν δεν κατανοηθούν οι οικονομικές ρίζες αυτού του φαινομένου, αν δεν εκτιμηθεί η πολιτική και κοινωνική του σημασία, δεν μπορεί να γίνει ούτε βήμα στον τομέα της λύσης των πρακτικών καθηκόντων του κομμουνιστικού κινήματος και της επερχόμενης κοινωνικής επανάστασης»2.

Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ιμπεριαλιστική ειρήνη

Ο Λένιν αποκάλυψε την αντιδραστική διαλεκτική ενότητα ανάμεσα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ιμπεριαλιστική ειρήνη των καπιταλιστικών κρατών και των διεθνικών ενώσεων και συμφωνιών τους ως πολιτική για το μοίρασμα των εδαφών, των οικονομικών σφαιρών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών για το κυνήγι του μέγιστου κέρδους.
Ανέδειξε ότι ο πόλεμος είναι ιμπεριαλιστικός και από τις δύο μεριές, ανεξάρτητα από το ποιο καπιταλιστικό κράτος ξεκίνησε πρώτο την πολεμική σύγκρουση και ότι ο μόνος τρόπος να ικανοποιηθεί η απαίτηση του λαού για ειρήνη είναι να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην αιτία του πολέμου, ενάντια στο σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Με αυτήν την ανάλυση κατάφερε το Κόμμα των μπολσεβίκων στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο να διαμορφώσει γραμμή σύγκρουσης με την αστική τάξη, σε αντίθεση τόσο με τη σοσιαλσοβινιστική έκφραση του οπορτουνισμού, που καλούσε σε στήριξη των πολεμικών σχεδιασμών της αστικής τάξης, όσο και με τον πασιφισμό, που αποσπούσε την πάλη για την ειρήνη από την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού.

Για το χαρακτήρα του κράτους και της επανάστασης

Σημαντική θέση κατέχει η βαθύτερη ανάλυση του Λένιν για την ταξική ουσία του κράτους, με την οποία τεκμηριώθηκε αλλά και πραγματοποιήθηκε όχι μόνο η ανάγκη σύγκρουσης με το καθεστώς της τσαρικής αυτοκρατορίας, αλλά και της αστικής «προσωρινής επαναστατικής κυβέρνησης» που διαμορφώθηκε το Φλεβάρη του 1917, της διαπάλης με τις οπορτουνιστικές δυνάμεις που τη στήριξαν, της διαπάλης και μέσα στα Σοβιέτ (Συμβούλια) των επαναστατημένων εργατών, αγροτών και στρατιωτών. Ο Λένιν μέσα στη δίνη του πολέμου επεξεργάστηκε τη θεωρία που αναδεικνύει την ανάγκη να τσακιστεί στον 20ό αιώνα όχι μόνο το φεουδαρχικό ή μισοφεουδαρχικό, αλλά και το καπιταλιστικό κράτος. Ολη η επαναστατική δράση απ' το Φλεβάρη έως τον Οκτώβρη δεν επιτρέπει καμιά ανοχή σε παλιές και σύγχρονες οπορτουνιστικές θεωρίες για σταδιακή μεταρρύθμιση του καπιταλιστικού κράτους σε σοσιαλιστικό.
Η επεξεργασία αυτή του Λένιν αποτελεί διαχρονικά ένα πολύτιμο εργαλείο αποκάλυψης της κάλπικης ουσίας των διλημμάτων ανάμεσα σε μια καπιταλιστική διαχείριση μικρότερης ή μεγαλύτερης κρατικής παρέμβασης, φιλελεύθερου ή κεϊνσιανού χαρακτήρα.

Η ανωτερότητα του σοσιαλισμού - κομμουνισμού

Η πρώτη προσπάθεια οικοδόμησης του σοσιαλισμού κατά τον 20ό αιώνα ανέδειξε, παρά τα όποια λάθη και αδυναμίες σε αυτήν την πορεία, την ανωτερότητα του νέου συστήματος απέναντι στη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, ο κεντρικός σχεδιασμός ως κοινωνική σχέση για την κατανομή του εργατικού δυναμικού, τη χρησιμοποίηση των κοινωνικοποιημένων μέσων παραγωγής με επιστημονικά καθορισμένους στόχους κοινωνικής ευημερίας αποτέλεσαν τη βάση για την πραγματοποίηση σημαντικών κοινωνικών επιτευγμάτων για αρκετές δεκαετίες. Για πρώτη φορά στην Ιστορία δημιουργήθηκαν θεσμοί που εξασφάλιζαν την ουσιαστική συμμετοχή των εργαζομένων στη διαχείριση πλευρών της κοινωνίας τους, βγάζοντας τις μάζες από το περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Ηταν πρωτόγνωρες οι εκτεταμένες κατακτήσεις στην Υγεία, στην Παιδεία, στην ισοτιμία της γυναίκας, στον Πολιτισμό, στον Αθλητισμό, σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής για όλους, ανεξάρτητα από ηλικία, φύλο, εθνότητα. Η σημασία των παραπάνω κατακτήσεων πολλαπλασιάζεται αν υπολογίσουμε την οικονομική καθυστέρηση που κληρονόμησε ο σοσιαλισμός από την προεπαναστατική Ρωσία αλλά και ότι το νέο άνοιγε το δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης πάνω σε άγνωστα μονοπάτια.
Η σοσιαλιστική - κομμουνιστική κοινωνία συνεχίζει να προβάλλει ως η μόνη φιλολαϊκή διέξοδος από τα αδιέξοδα που βιώνουν μέχρι και σήμερα οι εργαζόμενοι, οι λαοί, ειδικότερα η νεολαία. Μονάχα ο κεντρικός σχεδιασμός, στο έδαφος της κοινωνικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και της εργατικής εξουσίας, μπορεί να δώσει απάντηση στα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι εργαζόμενοι στη ζωή τους. Μονάχα οι νέες κομμουνιστικές σχέσεις παραγωγής μπορούν να αξιοποιήσουν τις νέες δυνατότητες της ανάπτυξης των επιστημών και της τεχνολογίας, της ψηφιακής οικονομίας και της «4ης βιομηχανικής επανάστασης» προς όφελος της λαϊκής ευημερίας.

Τιμάμε τον Λένιν δυναμώνοντας τον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού

Το έργο και η επαναστατική δράση του Λένιν και των μπολσεβίκων συνεχίζουν να φωτίζουν το δρόμο της πάλης των κομμουνιστών στις σημερινές συνθήκες.
Μπροστά στην εκδήλωση της νέας διεθνούς καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και στην αξιοποίηση της πανδημίας για να περιοριστούν απ' τις αστικές κυβερνήσεις εργατικά δικαιώματα, αστικές δημοκρατικές ελευθερίες, ακόμα και η συνδικαλιστική δράση, γίνεται πιο επιτακτικό το καθήκον της συγκέντρωσης και ωρίμανσης δυνάμεων για την ανατροπή του σάπιου συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Μπροστά στο βάθεμα των συνεπειών των αντεπαναστατικών ανατροπών, μπροστά στην όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, που μεγαλώνουν τον κίνδυνο ενός περιφερειακού ή γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, το ΚΚΕ δίνει σκληρή μάχη από σήμερα για την ενίσχυση των χαρακτηριστικών που θα του δώσουν τη δυνατότητα να δρα ως επαναστατική πρωτοπορία «παντός καιρού».
Το ΚΚΕ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα, έχοντας διαμορφώσει σύγχρονη επαναστατική στρατηγική και κάνοντας διαρκή προσπάθεια να διευρύνει τους αγωνιστικούς δεσμούς του με την εργατική τάξη, τα λαϊκά τμήματα των μεσαίων στρωμάτων της πόλης και των αγροτών, τη νεολαία τους.
Βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των αγώνων της εργατικής τάξης και των λαϊκών δυνάμεων, παλεύοντας για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και την προώθηση της Κοινωνικής Συμμαχίας, της κοινής πάλης όλων όσοι έχουν αντικειμενικό συμφέρον από την πάλη ενάντια στους καπιταλιστές, στα μονοπώλια, στο κράτος και τις συμμαχίες τους.
Μελετά καθημερινά τα νέα φαινόμενα που φέρνει στο προσκήνιο η ταξική πάλη και η κίνηση της καπιταλιστικής οικονομίας και των διεθνών ανταγωνισμών ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη ώστε να διατηρείται πάντα η ικανότητά του να αναδεικνύει τα όρια του καπιταλιστικού συστήματος, διευρύνοντας την αντικαπιταλιστική συνείδηση σε στρώματα εργαζομένων.
Η πάλη στις σημερινές συνθήκες για την οριστική κατάργηση της ταξικής - εκμεταλλευτικής και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας αποτελεί έμπρακτη απόδοση τιμής στον μεγάλο κομμουνιστή επαναστάτη Β. Ι. Λένιν, την Οκτωβριανή Επανάσταση και τους σκοπούς της.
1. Β. Ι. Λένιν: «Τι να κάνουμε;», «Απαντα» τ. 6, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 57
2. Β. Ι. Λένιν: «Ο ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού», «Απαντα», τ. 27, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 314.
ΑΘΗΝΑ 21/4/2020

27 Φεβρουαρίου, 2020

Ο Κώστας Πελετίδης στη Πανηλειακή Συγκέντρωση για τον Δρόμο-Καρμανιόλα

Στην αναγκαιότητα άμεσης συνέχισης των εργασιών για την ολοκλήρωση του δρόμου αναφέρθηκε ο Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε
«ο Δήμος Πατρέων διαχρονικά διεκδικεί από όλες τις κυβερνήσεις, την κατασκευή ενός σύγχρονου αυτοκινητόδρομου Πάτρα – Πύργος – Τσακώνα. Αυτό το έργο θα μπορούσε μέχρι σήμερα να είχε κατασκευαστεί και να το χρησιμοποιούμε με ασφάλεια χωρίς να χάνονται στην άσφαλτο ανθρώπινες ζωές. Σε μια δεκαετία, χάσαμε 130 συνανθρώπους μας, με τελευταίο τραγικό περιστατικό το χαμό των 2 νέων την Κυριακή.
Ο συγκεκριμένος αυτοκινητόδρομος, έπρεπε να είχε γίνει χθες και να είχε αποδοθεί για χρήση, χωρίς διόδια. Το ότι δεν έχει γίνει, οφείλεται στο
γεγονός ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα για το μεγάλο κεφάλαιο και την Ε.Ε. Έγινε το τμήμα της Ολυμπίας Οδού μέχρι την Πάτρα, με καθυστερήσεις, με «πανωπροίκια», πανάκριβα διόδια, γιατί αυτό τους συνέφερε.

Πρέπει να τους ασκήσουμε τέτοια πίεση, που να υποχρεωθούν να αποδεχθούν τα δίκαια αιτήματά μας. Αυτός ο αγώνας θα έχει συνέχεια. Δεν τελειώνουμε σήμερα. Θα τελειώσουμε όταν ο δρόμος θα είναι πραγματικότητα. Δεν θα τους αφήσουμε σε «χλωρό κλαρί».

Απόσπασμα από Βίντεο του ionian channel

21 Φεβρουαρίου, 2020

ΕΠΟΝ -ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ...- (77 χρόνια)

«... πατέρα μου, μη λυπηθείς το θάνατό μου... Το σακάκι μου το πράσινο να το φοράς ώσπου να κουρελιαστεί για να με θυμάσαι. Και να συνεχίσεις τον αγώνα μας μέχρις ότου ξεριζωθεί από τον τόπο μας κάθε ίχνος φασισμού...»



(Έγραφε στον Ριζοσπάστη ο Νίκος Καραντηνός το 2000)
ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ...
(ΕΠΟΝ 57 χρόνια)

ΣΤΕΡΝΕΣ μέρες του Φλεβάρη του 1943. Κι εμείς ζούμε τη γενέθλια ώρα της θρυλικής Οργάνωσής μας, της ΕΠΟΝ. Πενήντα εφτά  χρόνια κιόλας περασμένα από τότε, που εμείς το πρώτο εκείνο ξεκίνημα, καθώς πρωτογράφαμε στους δρόμους της Αθήνας τα πρώτα πράσινα ΕΠΟΝίτικα συνθήματα.
ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ πάντα αυτή τη μέρα, 23 Φλεβάρη του '43, που στο μικρό ταπεινό σπιτάκι της οδού Πλακεντίας, στο σπίτι του κομμουνιστή δασκάλου Παναγή Δημητράτου, στην ιστορική εκείνη σύσκεψη των αντιπροσώπων 10 εθνικοαπελευθερωτικών οργανώσεων, ιδρύθηκε η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση, η ΕΠΟΝ.
ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ να το θυμόμαστε - οι άθλιοι παραχαράκτες δουλεύουν πάντα - πως η πρωτοβουλία για τη δημιουργία της Ενιαίας Οργάνωσης ανήκε στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) και υποστηρίχτηκε από τα κόμματα του ΕΑΜ. Μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ η ελληνική νεολαία έδωσε τη δική της συμβολή στο τσάκισμα του χιτλεροφασισμού, στον αντιφασιστικό αγώνα.
Η ΕΠΟΝ, παλεύοντας μέσα στις συνθήκες της ανελέητης φασιστικής τρομοκρατίας, κατόρθωσε να εξυψώσει την ελληνική νεολαία σε μια μεγάλη καταλυτική και δημιουργική δύναμη στο πλευρό του εργαζόμενου λαού. Και για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας διαπαιδαγώγησε μια ολόκληρη γενιά - τη γενιά της Αντίστασης - με τα ιδανικά της λευτεριάς, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού.
ΠΑΝΩ από 600.000 νέοι και νέες, σ' όλες τις γωνιές της Ελλάδας έγραψαν την ιστορία της ΕΠΟΝ. Κάθε τόπος πολιτεία και χωριό έχει και τους δικούς του ήρωες. Κι αμέτρητα τα νέα παλικάρια που έδωσαν τραγουδώντας τη ζωή τους στον ιερό αγώνα της λευτεριάς.
ΕΙΝΑΙ ντοκουμέντα λεβεντιάς και αρετής τα στερνά εκείνα μηνύματα, που έστειλαν λίγες στιγμές πριν οι ομοβροντίες κόψουν τη ζωή τους στα σπίτια τους. Ολα τους αστραπές πίστης και θυσίας, που θα έπρεπε στο μουσείο της Εθνικής Αντίστασης να διαβάζονται από τα νέα παιδιά... Το μουσείο αυτό που εξήντα κοντά χρόνια δεν έχει γίνει για να περιλάβει όλα αυτά του Αγώνα τα ντοκουμέντα.
ΜΗΠΩΣ δεν είναι δωρική επιγραφή το στερνό μήνυμα του ΕΠΟΝίτη φοιτητή της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας Νίκου Μπαλή, που εκτελέστηκε στις 3 του Μάρτη 1943, όταν γράφει: «... πατέρα μου, μη λυπηθείς το θάνατό μου... Το σακάκι μου το πράσινο να το φοράς ώσπου να κουρελιαστεί για να με θυμάσαι. Και να συνεχίσεις τον αγώνα μας μέχρις ότου ξεριζωθεί από τον τόπο μας κάθε ίχνος φασισμού...».
Η ΕΠΟΝ με το πασίγνωστο και φλογερό σύνθημά της «Πολεμάμε και τραγουδάμε» έδωσε και κέρδισε επίσης μάχες για τη ζωή, τη μόρφωση και τον πολιτισμό. Βρέθηκε παρούσα σ' όλα τα προβλήματα που απασχολούσαν τότε τη νεολαία κι έχει μείνει μοναδικός ο τρόπος που σ' αυτή τη δύσκολη περίοδο της ξενικής φασιστικής Κατοχής συνδυάστηκε η παράνομη με τη νόμιμη δουλιά.
ΜΠΟΡΕΙ να πέρασαν τόσα χρόνια, αλλά ακόμη και σήμερα το μικρό χωριουδάκι θυμάται το πέρασμα και την πολύπλευρη πολιτιστική προσφορά της ΕΠΟΝ. Κι αυτήν ακριβώς την πολιτιστική παρέμβαση της ΕΠΟΝ την αναγνώρισαν ακόμη και εκείνοι που ιδεολογικά δεν τη συμπαθούσαν.
«ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ και τραγουδώντας», κάτω από τα τιμημένα λάβαρα της ΕΠΟΝ, μια ολόκληρη γενιά της ελληνικής νεολαίας, μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες, απέκρουσε αποφασιστικά τις τεράστιες και πολύπλευρες προσπάθειες για ηθική εξαθλίωση και υποταγή και διαπαιδαγωγήθηκε στο πνεύμα του αγώνα για μια νέα, ελεύθερη, ανεξάρτητη και λαοκρατούμενη Ελλάδα.
ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ στο πνεύμα της συντροφικής αλληλεγγύης και της αυτοθυσίας, στο πνεύμα της αγάπης και του σεβασμού, του μόχθου και της αλληλεγγύης μ' όλους τους αγωνιζόμενους λαούς. Μέσα από αυτή τη γενιά ξεπήδησε ο τύπος του νεολαίου που έπλασε η ΕΠΟΝ. Είναι ο νέος αγωνιστής που «φυλάει» σαν το πολυτιμότερο πράγμα την τιμή και τη ζωή του λαού και της νεολαίας.
ΤΗΝ ΩΡΑ αυτή τη μεγάλη, που η ζωή μας και τα όνειρά μας αντάμωσαν με τα ιδανικά και τα μηνύματα της ΕΠΟΝ, θα ξαναζήσουμε σήμερα το απόγευμα στην καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση της ΠΕΑΦΕ που γίνεται στο ξενοδοχείο «Τιτάνια» (Πανεπιστημίου 52).
Με τη χρυσή της νιότης πανοπλία... Κι ας έχουν περάσει τόσα χρόνια. Αετόπουλα πάντα της Εθνικής Αντίστασης.




Αλίευση από "Ρ" Παρουσίαση: Viva La Revolucion




23 Ιανουαρίου, 2020

Σε 4 Χρόνια 1.000.000 προβολές !! Συνεχίζουμε !!


Σε 4 Χρόνια 1.000.000 προβολές !! 
και Μαζί με το Άλλο: https://revolucionhellas.blogspot.com/
1.484.700
 Συνεχίζουμε: 
Με την δική μας ματιά να Παρουσιάζουμε, να Συλλέγουμε και να Αποκαλύπτουμε τις Πένες που Ζωγραφίζουν, για Ένα Κόσμο, για μια Κοινωνία που Ονειρευόμαστε και Παλεύουμε Παντού -και εδώ μέσα- Να Κατακτήσουμε.!!
Για την Εμπιστοσύνη Σας 
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ 

 Παρουσίαση : Viva La Revolucion Viva.La.Revolucion

16 Ιανουαρίου, 2020

Ο ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΟΡΑΜΑ" ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης Καταπέλτης !!
Ξεσκεπάζει την Χωρίς Αρχές κοινή στάση της αντιπολίτευσης των εκπροσώπων της ΝΔ ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΣΟΚ στο Δημοτικό Συμβούλιο ...


Στην παρέμβασή του στο χθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο, με την οποία έκλεισε η συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του Δήμου για το 2020, ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης, ανέφερε μεταξύ άλλων:
«Συζητάμε σήμερα τον Προϋπολογισμό του Δήμου μας, αλλά αυτό που θέλει να επιβάλει μέρος της αντιπολίτευσης και το λέει καθαρά, είναι: Δημοτική Αρχή θα κάνεις αυτό που λέμε εμείς και όχι αυτό που έχεις προγραμματίσει και σχεδιάσει, γιατί αν συνεχίσεις έτσι, θ’ αλλάξουμε όλους τους κωδικούς.
Τι θα πετύχετε μ’ αυτό; Μόνο εμπόδια βάζετε. Δεν υπάρχει τίποτα εποικοδομητικό στην αντιπολίτευσή σας. Αλλά αφού είστε σίγουροι ότι είναι εποικοδομητικό αυτό που κάνετε, να πορευτείτε μέχρι τέλους και να κατέβετε στις εκλογές και ως ενιαία παράταξη.
Δηλώσατε επίσημα ότι ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΚΙΝΑΛ, είστε μια γροθιά και έτσι θα έρχεστε στο Δημοτικό Συμβούλιο. Έπρεπε όμως και προεκλογικά, να πείτε ότι κατεβαίνουμε χωριστά, όχι γιατί διαφωνούμε, αλλά γιατί έχουμε και κάποιες φιλοδοξίες. Οπότε θα βλέπαμε και τις ψήφους που θα παίρνατε από τον Πατραϊκό λαό. Κι επειδή είναι ένα ερώτημα αυτό, κάντε το στις επόμενες εκλογές. Μια γροθιά εσείς από κει και μια εμείς από ‘δω και θα δούμε τι θα επιλέξει ο Πατραϊκός λαός.
Την εισήγηση του Αντιδημάρχου, δεν την διαβάσατε, γιατί εσείς, δεν διαβάζετε, δεν ακούτε δεν βλέπετε. Λέτε ότι εμείς δεν έχουμε αναπτυξιακό προϋπολογισμό, δεν έχουμε σχεδιασμό.
Ποιος είναι ο δικός σας σχεδιασμός;
Τι παρουσιάσατε σήμερα;
Εμείς λέμε ότι όχι μόνο έπρεπε να έχουμε τριπλάσιο προϋπολογισμό, αλλά να μας επιστραφούν και τα παρακρατούμενα, που ξεπερνούν τα 25 δισ. ευρώ προς τους Δήμους και τα οποία αν ερχόντουσαν, θα μπορούσαμε να λύσουμε πολλά και μεγάλα προβλήματα.
Είπατε ότι έχετε όραμα.
Ποιο είναι αυτό το όραμα; Όλο «θα» και αέρας κοπανιστός. Αυτό είναι το όραμά σας.
Ας πούμε εμείς τι χειροπιαστά έργα κάνουμε και πόσα ακόμα έχουμε προγραμματίσει και είναι αυτό που σας ενοχλεί. Πλαζ, Μανιακίου, Αρσάκειο, Αποθήκες ΑΣΟ, Εργοστάσιο Τέχνης, Παλιά Σφαγεία, Καντριάνικα, Αγία Σοφία, Άνω και Κάτω Πόλη, σκάλες Αγίου Νικολάου, Ζαρουχλέικα, ΔΕΥΑΠ και για μια σειρά άλλων έργων.
Με τα μάτια τα δικά σας, αυτά δεν είναι τίποτα. Για το λαό μας όμως είναι έργα που τα βλέπει να γίνονται. Βλέπει τις πλατείες, τις παιδικές χαρές και τις κατασκηνώσεις για τα παιδιά.
Αυτό που δεν καταλαβαίνετε εσείς, το καταλαβαίνει ο Πατραϊκός λαός.
Συνεχίστε εσείς και θα συνεχίσουμε κι εμείς τον δρόμο μας.
Επειδή είναι καινούργια χρονιά κι εμείς θέλουμε να σας βλέπουμε χαρούμενους κι ευτυχισμένους συνεχίστε έτσι, δεν θέλουμε να χαλάσουμε τη χαρά σας. Να φύγετε από ‘δω ενωμένοι και χαμογελαστοί, ότι επιτέλους νικήσατε. Συνεχίστε σ’ αυτό το δρόμο, αλλά να ξέρετε το εξής: Εάν φτάσετε στο σημείο, η ενότητά σας, να γίνει εμπόδιο σ’ αυτή την πόλη, δεν θα σας δώσουμε τη χαρά. Κρατήστε λοιπόν κι ένα μέτρο σ’ αυτή τη συνεργασία σας και κοιτάξτε μέχρι πού θα την πάτε, γιατί ο Πατραϊκός λαός, δεν θ’ ανεχτεί ζιζάνια που θέλουν να τον φέρουν σε δύσκολη θέση
».


***
Συζητήθηκε σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο ο προϋπολογισμός για το 2020 όπως κατατέθηκε από τη Δημοτική Αρχή της Πάτρας.

Στην εισήγησή του (διαβάστε εδώ αναλυτικά) ο αντιδήμαρχος Δ. Πλέσσας τόνισε πως «η εισήγησή μας διαμορφώθηκε, μετά από έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο και διαβούλευση που πραγματοποιήσαμε το προηγούμενο διάστημα στις ΔΕ, στα Διαμερίσματα, σε Κοινότητες, καθώς και με εκπροσώπους φορέων, πριν φέρουμε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Επίσης διαμορφώθηκε σύμφωνα με το Τεχνικό Πρόγραμμα και τα τέλη που ψηφίστηκαν σε προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά και με τις ανάγκες των Υπηρεσιών μας, καθώς επίσης και με τους προϋπολογισμούς των Νομικών Προσώπων του δήμου που ψηφίστηκαν από τα Διοικητικά τους Συμβούλια».

Επεσήμανε ότι «για τους δήμους, τα Τακτικά Έσοδα που είναι ο κορμός του προϋπολογισμού αποτελούνται από τους λεγόμενους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ) που έχουν πηγή τη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα "ίδια έσοδά" τους» δηλαδή τα τέλη και οι δημοτικοί φόροι που επιβάλλονται στο λαό μέσω συγκεκριμένης νομοθεσίας διαχρονικά.

Υπογράμμισε ότι «σύμφωνα με τους θεσμοθετημένους πόρους που με νόμους έχουν ψηφιστεί για την Τοπική Διοίκηση οι δήμοι από τον κρατικό προϋπολογισμό του 2020 θα έπρεπε να λάβουν 6 δισ., 62 εκατ. ευρώ», αλλά παρακρατούν «4 δισ., 205 εκατ. ευρώ για το 2020 και φυσικά δεν υπάρχει καμία αναφορά για την αποπληρωμή των παρακρατηθέντων εσόδων της Τοπικής Διοίκησης που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια των ετών της κρίσης».

Ο Δ. Πλέσσας είπε επίσης πως «μέσα σε αυτό το δυσμενές περιβάλλον, ψάχνουμε χαραμάδες και κάνουμε ό,τι μπορούμε να βοηθήσουμε τα πλατιά λαϊκά στρώματα, τους μικρομεσαίους επαγγελματίες, τη νεολαία, να ανοίξουμε δρόμους διεκδίκησης και να προσφέρουμε στον πατραϊκό λαό ελαφρύνσεις και απαλλαγές μέσω της πολιτικής μας για τα δημοτικά τέλη με γενική μείωση αυτών σε ποσοστό 23%, αλλά και 50% και 100% σε 12 "ευπαθείς", όπως τις ονομάζουν αυτοί που τους έχουν φέρει σε αυτή την κατάσταση, κατηγορίες συνδημοτών μας».

Ως Δημοτική Αρχή, ανέφερε, «θα προχωρήσουμε και στο 2020 διαφυλάσσοντας και ενισχύοντας όσα έχουμε καταφέρει, αλλά και διευρύνοντας τα πεπραγμένα με τους στόχους μας όπως αυτοί αναλύθηκαν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για Τέλη και Τεχνικό Πρόγραμμα καθώς και για να χρηματοδοτηθούν όλα τα έργα που περιλαμβάνονται στο Τοπικό Σχέδιο (ΤΣΔΑ) που έχουμε κάνει για τη διαχείριση των αποβλήτων, για την υπόγεια διέλευση της σιδηροδρομικής γραμμής, για την ανάπλαση του παραλιακού μετώπου κ.ά. Ο λαός μας όμως έχει πολύ μεγαλύτερες και μάλιστα βασικές ανάγκες στη ζωή του».

Καταλήγοντας υπογράμμισε πως «για τη Δημοτική Αρχή οι λαϊκές ανάγκες και ο αγώνας για την ικανοποίησή τους αποτελούν προτεραιότητα. Το οικονομικό πρόβλημα των δήμων είναι πρωτίστως πολιτικό θέμα, θέμα στρατηγικών επιλογών, επιλογή δρόμου ανάπτυξης και των συμφερόντων που επιτελεί.

Γι αυτό και διεκδικούμε:


Πλήρη κρατική χρηματοδότηση που να καλύπτει το σύνολο των αναγκών του δήμου.

Να αποδοθεί το σύνολο των πόρων που έχουν θεσπιστεί για την Τοπική Διοίκηση και των οφειλόμενων σε αυτή, ποσό που φτάνει τα 6 δισ., 62 εκατ. ευρώ για το 2020 και σε ποσοστό πάνω από 9%.

Για κάθε αρμοδιότητα που μεταφέρεται από το κράτος στους δήμους, να αποδίδονται ταυτόχρονα και οι αντίστοιχοι πόροι.

Χρηματοδότηση έργων υποδομής και αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής προστασίας, αντισεισμικής θωράκισης, γιατί η προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού δεν μπορεί να συνυπάρχει με την πολιτική "κόστους-οφέλους", με τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) που προωθούν κυβερνήσεις και Ευρωπαϊκή Ένωση.

Προσλήψεις του απαραίτητου αριθμού προσωπικού με μόνιμη σχέση εργασίας και πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Λύση στο θέμα των ληξιπρόθεσμων των πολιτών προς τους δήμους. Οι δήμοι με απόφαση των ΔΣ να διαγράφουν οφειλόμενα ποσά από κατηγορίες πολιτών που ούτε έχουν, ούτε μπορούν να πληρώσουν, να μην εκτελείται η εντολή των κυβερνήσεων για αναγκαστική είσπραξη και πλειστηριασμούς.

Κατάργηση όλου του αντιδραστικού πλαισίου ("Καλλικράτης", "Κλεισθένης", μνημονιακές δεσμεύσεις και εφαρμοστικοί νόμοι…) που κατευθύνουν τους δήμους να δρουν ανταποδοτικά και επιχειρηματικά.

Η κινητοποίηση του λαού και η κοινωνική δυναμική του αποτελούν τον κρίσιμο παράγοντα, προκειμένου να έχουμε επιτυχία στις διεκδικήσεις μας, να υποχρεωθούν οι κυβερνώντες να αποδίδουν στους δήμους όσα δικαιούνται, αλλά και τα παρακρατηθέντα».

Σημειώνεται πως στην έναρξη της συνεδρίασης, μετά από πρόταση του δημάρχου, Κώστα Πελετίδη, κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των δύο καθηγητών που έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίο στην Εθνική Οδό Πατρών - Πύργου.


ΔΕΣ ΑΚΟΜΑ


ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΠΑΤΡΑΣ
Ανακοίνωση για τη στάση του επικεφαλής της παράταξης του ΚΙΝΑΛ στο Δήμο

Παρουσίαση Viva La Revolucion