Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

21 Φεβρουαρίου, 2020

Σαν Σήμερα το '45: Ξεκίνησε η Δίκη των Δοσίλογων. Δείτε φωτο:


Σαν σήμερα, 21/2/1945, αρχίζει η δίκη-παρωδία των δοσίλογων, μια απο τις πιο σημαντικές δίκες της Ελληνικής ιστορίας, που αποτύπωσε τον ρόλο ολόκληρης της αστικής τάξης και των μηχανισμών της, που κυβερνούν την χώρα μέχρι σήμερα. 



Για αυτό γίνεται προσπάθεια να σβηστεί απο την ιστορική μνήμη.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το δικαστήριο απαγόρευσε απο την αρχή την δημοσίευση των επίσημων πρακτικών, με το "επιχείρημα" της προστασίας..κρατικών μυστικών.

Με το ίδιο επιχείρημα διατάχθηκε η καταστροφή των πρακτικών, έξι μήνες μετά την δίκη. Διασωθέντα αντίγραφα δεν υπάρχουν και οι μόνες πηγές είναι οι εφημερίδες της εποχής.


Η δίκη-παρωδία των δοσίλογων έγινε όταν άρχιζε η Λευκή Τρομοκρατία μετά την Βάρκιζα, ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει και υπήρχε πολύ έντονο το αίτημα της τιμωρίας των δοσίλογων και η αγανάκτηση για την ατιμωρησία τους. 

Σε αυτές τις συνθήκες, η Ελληνική αστική τάξη και οι μηχανισμοί της έστησαν μια δίκη-παρωδία για να κλείσουν μια για πάντα-και γρήγορα-το ζήτημα των δοσίλογων, των οποίων η ένταξη στον κρατικό μηχανισμό είχε ξεκινήσει αμέσως μετά την απελευθέρωση και ιδιαίτερα στον Δεκέμβρη του 1944.


Η δίκη ξεκίνησε 21 Φεβρουαρίου 1945 και ολοκληρώθηκε 31 Μαίου 1945. 
Στο εδώλιο βρίσκονταν ορισμένοι απο τους υπεύθυνους-είτε άμεσα, είτε έμμεσα -για τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην νεότερη Ελληνική ιστορία που έγιναν, μαζί με τους ναζί, σε όλη την χώρα την περίοδο της κατοχής. 


Μαζικές εκτελέσεις, δολοφονίες, ολοκαυτώματα, αρπαγή περιουσιών, ληστεία τροφίμων, οικονομικά σκάνδαλα, βασανισμούς, συνεργασία με την Βέρμαχτ και την Γκεστάπο κ.α.



Απο τους τριάντα τρείς κατηγορούμενους, παρουσιάστηκαν τελικά οι είκοσι πέντε. 


Απο τους οκτώ που δεν παρουσιάστηκαν, ο Γ.Μπάκος και ο Γ.Πειρουνάκης είχαν εκτελεστεί απο τον ΕΛΑΣ , ενώ έξι θα δικάζονταν ερήμην (Λογοθετόπουλος, Τσιρονίκος, Ταβουλάρης, Γκοτζαμάνης είχαν διαφύγει στο Τρίτο Ράιχ, ενώ ο Δ.Διαλέτης και ο Ι.Πασσαδάκης, κρατήθηκαν μακριά απο την Αθήνα).
Όλο το διάστημα πριν την δίκη, με την ανοχή των κρατικών μηχανισμών, οι δοσίλογοι προκαλούσαν και απειλούσαν. 
Με το ΕΑΜ να διώκεται, η αίθουσα γέμισε απο "εθνικόφρονες" που, με την ανοχή/κάλυψη της αστυνομίας έκαναν παρεμβάσεις και φασαρία, διέκοπταν την έδρα κ.α.



Μαζι με τους δοσίλογους αυτούς υπήρχαν και εκατοντάδες συνεργάτες τους που εμφανίστηκαν ως μάρτυρες υπεράσπισης, ενώ οι μάρτυρες κατηγορίας ήταν μόνο 25 (δείγμα και της βιασύνης για να κλείσει η δίκη).
Όμως δεν ήταν μόνο θέμα αριθμού. Απο τους μάρτυρες κατηγορίας πολλοί μετατράπηκαν σε υπερασπιστές των δοσίλογων. 


Αυτό δεν ήταν τυχαίο: Μέσα στους μάρτυρες "κατηγορίας" που είχε καλέσει το δικαστήριο ήταν οκτώ υψηλόβαθμοι υπάλληλοι των βασικών υπουργείων, επτά πολιτικοί, υπουργοί και πρωθυπουργοί του μεσοπολέμου, τέσσερις ανώτεροι αξιωματικοί του στρατού,τρείς δημοσιογράφοι αντικομμουνιστικών αντιστασιακών εντύπων,δύο καθήγητες πανεπιστημίου και δύο διευθυντές ελληνικών τραπεζών.



Δηλαδή με εξαίρεση τους αντικομμουνιστές δημοσιογράφους, το δικαστήριο απέκλεισε από την αρχή όλους όσους είχαν αγωνιστεί-στην πράξη-ενάντια στους κατακτητές και τους δοσίλογους συνεργάτες τους και κάλεσε αποκλειστικά μάρτυρες που ανήκαν στις πολιτικές/δημοσιογραφικές ελίτ η ήταν υψηλόβαθμοι κρατικοί λειτουργοί.



Είναι χαρακτηριστικό ότι ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας που ανήκε στο ΕΑΜ ήταν ο Μιχάλης Κύρκος (είχε κληθεί με την ιδιότητα του διευθυντή της εφημερίδας "Μάχη"), 
ο οποίος συμβόλιζε και την "συνέχεια του κράτους", αφού ήταν βουλευτής, διαδοχικά, και των δύο βασικών αστικών κομμάτων (Φιλελεύθερων/Λαικών) κατά τον μεσοπόλεμο.

Στην δίκη-παρωδία οι αρχιδοσίλογοι είχαν 100(!) δικηγόρους και μεγάλα "ονόματα" (Βαρβιτσιώτης, Μπαμπάκος,Τσουκαλάς κλπ). 
Το Κολωνάκι, φωλιά δοσιλογισμού στην κατοχή, έβλεπε στο πρόσωπο των κατηγορουμένων να δικάζεται η αφρόκρεμα της "καλής κοινωνίας".

Μόλις ξεκίνησε η δίκη και μπήκαν οι αρχιπροδότες και αρχιδολοφόνοι στην αίθουσα, περικυκλώθηκαν απο τους "άριστους" δικηγόρους που άρχισαν τις υποκλίσεις και τα "κύριε πρόεδρε" και "κύριε υπουργέ". 
Και οι αστυνομικοί που υποτίθεται ότι φρουρούσαν τον αρχιδοσίλογο Ράλλη συμπεριφέρονταν σαν επίσημη συνοδεία του και τον αποκαλούσαν τον "κύριο πρόεδρο".

Δεν πρόλαβε να ξεκινήσει η διαδικασία και οι δικηγόροι των δοσίλογων αρχίζουν μια προκλητική επίθεση με επιχειρήματα πχ ότι οι δοσίλογοι είναι πολιτικοί άνδρες... πρώτου μεγέθους και δεν μπορούν να δικαστούν απο αυτό το δικαστήριο (Κουλουμβάκης) η ότι οι "οι πολιτικοί τιμήσαντες(!)" την Ελλάδα, σύρονται να δικαστούν μπροστά σε δικαστήριο αυθαίρετο (Μειμαράκης). 

Οι υφιστάμενοι του Χίτλερ και οι συνεργάτες της Γκεστάπο έκαναν μαθήματα "νομιμότητας".


Το δικαστήριο απέρριψε την ένσταση, όμως υποσχέθηκε στους δοσίλογους ότι επειδή η Συντακτική Πράξη με την οποία γίνεται η δίκη είναι κάτω απο την αίρεση της Εθνοσυνέλευσης που θα συγκληθεί, δεν θα τους επιβάλλει την ποινή του θανάτου, η αν την επιβάλλει θα τους εξασφαλίσει την μη εκτέλεση της!

Δηλαδή πριν αρχίσει αρχίσει η δίκη οι δικαστές έδωσαν εγγυήσεις στους δοσίλογους. 

Ξεσηκώθηκε σάλος σε όλο τον δημοκρατικό τύπο. Μάταια. Οι εγκληματίες δοσίλογοι πανηγύριζαν. 

Ο Ι.Ράλλης έλεγε "Εξησφαλίσθη ότι θα ζήσω αιωνίως. Έχω κάμει σύμβασιν με τον διάβολον".

Μόλις ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία, φάνηκε ακόμα περισσότερο το σαθρό πλαίσιο της δίκης. 
Οι μάρτυρες κατηγορίας τόνισαν την σημασία των καταστροφών και έκαναν απολογισμούς αλλά, μαζί με την έδρα, αποσύνδεσαν τις μαρτυρίες τους απο κάθε κίνητρο η διαδικασία που οδήγησαν στα εγκλήματα και-κυρίως-έσβησαν κάθε πολιτική η άλλη ταυτότητα των θυμάτων.


Οι 50.000 δολοφονημένοι Έλληνες εβραίοι της Θεσσαλονίκης εξαφανίστηκαν απο την δίκη.

Ο μοναδικός εκπρόσωπος των αναπήρων πολέμου του 40, που είχαν σφαγιαστεί απο τον Ράλλη και τα Τάγματα Ασφαλείας, με την βοήθεια της Γκεστάπο, επειδή ήταν στο ΕΑΜ και την αντίσταση, ήταν και αυτός επιλογή της "συνέχειας του κράτους". 
Ετσι οι εκτελεσμένοι ανάπηροι παρουσιάστηκαν ως "εθνομάρτυρες",σε μια προσπάθεια του αστικού κράτους -που τώρα ξέπλενε τους δολοφόνους- να οικειοποιηθεί τα μαρτύρια των ανάπηρων ηρώων του 40.

Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί κάθε σύνδεση των εγκλημάτων με το σύστημα εξουσίας και, τελικά, να γίνουν οι καταστροφές ένας κατάλογος με τον οποίο η Ελληνική αστική τάξη θα πήγαινε στα διεθνή φόρα της μεταπολεμικής "δημοκρατίας".
Επιπλέον, πολλοί μάρτυρες κατηγορίας, στελέχη του κρατικού μηχανισμού, είχαν διατελέσει υφισταμένοι των δοσίλογων (στην ουσία συνεργάτες τους) και έτσι άρχισαν να προβάλλουν..ελαφρυντικά για τους κατηγορούμενους.


Άρχισαν τα θετικά σχόλια για την..ηθική ακεραιότητα των συνεργατών των ναζί, διαβεβαιώσεις ότι έκαναν ότι μπορούσαν για να βοηθήσουν(!) τον λαό,
  δηλώσεις ότι και οι ίδιοι στην θέση τους θα έκαναν τα ίδια αφού οι Γερμανοί δεν άφηναν άλλα περιθώρια κ.α.

Μέσα στην αίθουσα,πολλοί μάρτυρες "κατηγορίας" εκτελούσαν τα αμέτρητα θύματα του φασισμού ξανά και ξανά. 
Αυτό έγινε ξεκάθαρο όταν η διαδικασία έφτασε στα Τάγματα Ασφαλείας. 
Εκεί, οι ηγέτες του αστικού "δημοκρατικού κόσμου", δήθεν μάρτυρες "κατηγορίας", αρνήθηκαν να υποστηρίξουν ότι η τελευταία κατοχική κυβέρνηση είχε θέσει τα Τάγματα Ασφαλείας στην υπηρεσία των κατακτητών!



Όταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου είπε στον ιστορικό ηγέτη των Φιλελεύθερων Θεμιστοκλή Σοφούλη ότι "τα τάγματα ετέθησαν όμως υπο την υπηρεσία των Γερμανών" ο Σοφούλης 

απάντησε "δεν το γνωρίζω"(!) και ότι ο Ράλλης "δεν είχε...δόλια πρόθεσιν". 

Τα ίδια είπαν όλοι οι δήθεν "δημοκράτες" ηγέτες.

Την πιο βρωμική δουλειά την έκανε-ξανά-ο "γέρος της τρομοκρατίας" Γ.Παπανδρέου 
ο οποίος κατέθεσε στο δικαστήριο ότι τα Τάγματα Ασφαλείας συγκροτήθηκαν το τρίτο έτος της κατοχής "οπότε ψυχολογικώς κατέστησεν ευχερές η προηγηθείσα τρομοκρατία του κομμουνιστικού κόμματος". 

Ο Θεμιστοκλής Τσάτσος, υπουργός του Παπανδρέου είπε ότι "δεν φρονώ ότι τα τάγματα ασφαλείας έγιναν δια να ωφελήσουν τους Γερμανούς".
Ένας άλλος μάρτυρας "κατηγορίας", ο αντισυνταγματάρχης Καλφαρέντζος αντί να λέει για τους δοσίλογους έλεγε "δεν πιστεύω ότι το ΕΑΜ είναι οργάνωση εθνική..ανατίναξε ένα γεφύρι και μετά πήγαιναν οι Γερμανοί και σκοτώναν κόσμο". 

Ο Π.Κανελλόπουλος έλεγε ότι ο Ράλλης "δεν είναι κουίσλιγκ" γιατί δεν γνωρίζει να υπήρξε..προσυννενόηση με τους ναζί για να αναλάβει την κυβέρνηση.


Μετά απο την ανοιχτή υπεράσπιση των δοσίλογων απο όλα τα "δημοκρατικά" αστικά κόμματα (δεξιούς, κεντρώους, φιλελεύθερους κ.α) δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι έγινε με τους μάρτυρες υπεράσπισης. 
Βλέποντας πως πήγαινε η δίκη-παρωδία, οι δοσίλογοι αποφάσισαν να διεκδικήσουν και αυτοί θέση στο..αγωνιζόμενο έθνος. 

Τα μεγαλύτερα χτυπήματα τα δέχτηκαν οι αστικές αντιστασιακές οργανώσεις, που το αστικό κράτος προσπαθούσε να τις αναβαθμίσει απέναντι στο ΕΑΜ.
Οι μάρτυρες υπεράσπισης άρχισαν να καταθέτουν στοιχεία για τον ΕΔΕΣ, την ΠΕΑΝ, την "Χ" και την σχέση και την συνεργσία τους με τις δοσιλογικές κυβερνήσεις. 
Απο αυτό το σκηνικό δεν εξαιρέθηκε ούτε ο δήθεν "εθνικός" στρατός. 

Ο στρατηγός Θρασύβουλος Τσακαλώτος, 
επικεφαλής της "Γ Ορεινής Ταξιαρχίας" που ήταν η ελληνική δύναμη στο πλευρό των συμμάχων, υπερασπίστηκε ανοιχτά τον προδότη δοσίλογο Τσολάκογλου ως..εθνικό ήρωα.

Όταν ο υπαρχηγός του ΕΔΕΣ Κομνηνός Πυρομάγλου κατήγγειλε ως δοσίλογους τους μάρτυρες που είχαν καταθέσει για τον ΕΔΕΣ και ζήτησε να καταθέσει στην δίκη, διέρρευσε μια επιστολή του-τότε Πρωθυπουργού-Πλαστήρα, γραμμένη το 1941, με την οποία έλεγε ότι προσπαθούσε να διαπραγματευτεί με τους ναζί τις παραμονές της γερμανικής εισβολής μέσω του"προσωπικού του φίλου" Κ.Πυρομάγλου. 


Η κυβέρνηση Πλαστήρα παραιτήθηκε δύο μέρες μετά.

Όταν έφτασε η ώρα των απολογιών, οι εγκληματίες δοσίλογοι άρχισαν να προβάλλουν τον..πατριωτισμό τους, τα τεχνάσματα και τις..αντιστάσεις που οργάνωσαν απέναντι στους κατακτητές. 


Ο Ράλλης, σε μια αίθουσα γεμάτη με ταγματασφαλίτες και υποστηρικτές του, επανέλαβε το "εθνικό" κάλεσμα για τον "αντικομμουνιστικό" αγώνα και είπε στους δικαστές ότι χρωστούσαν την ζωή τους στην κυβέρνηση και τον ίδιο προσωπικά.


Η σκηνοθετημένη κωμωδία έκλεισε με την ανακοίνωση της απόφασης. 
Απο τους παρόντες, σε θάνατο καταδικάστηκε μόνο ο Τσολάκογλου.
 Η ποινή δεν εκτελέστηκε, όπως είχε υποσχεθεί το δικαστήριο πριν αρχίσει η δίκη. 
Οι άλλοι δύο δοσίλογοι Πρωθυπουργοί καταδικάστηκαν σε ισόβια, όμως ούτε και εκεί εκτελέστηκαν οι ποινές.


Ο Ράλλης πέθανε εκτός φυλακής το 1946, ενώ ακόμα και αυτοί που καταδικάστηκαν ερήμην και την ώρα της δίκης είχαν διαφύγει στο Τρίτο Ράιχ καταδικάστηκαν σε ισόβια αλλά αργότερα πήραν χάρη η αμνηστεύτηκαν (ο ναζιστής Λογοθετόπουλος, ο Τσιρονίκος, ο Γκοτζαμάνης). Ο Ταβουλάρης*** πέθανε στην Αυστρία το 1945. 

Σε ισόβια καταδικάστηκαν ο Πασαδάκης και ο Καραμάνος και οι άλλοι σε μικρότερες ποινές.



Ορισμένοι όπως πχ ο Λούβαρης όχι απλά αμνηστεύθηκαν αλλά απέκτησαν ξανά αξιώματα (ο Λούβαρης αμνηστεύθηκε το 1951 και πήρε ακαδημαική έδρα το 1959). 
Η γυναίκα του Ράλλη μετά τον θάνατο του έπαιρνε "σύνταξη Πρωθυπουργού".



Δεξιοί, φιλελεύθεροι, κεντρώοι, δικαστές, διαννοούμενοι, κρατικοί λειτουργοί, στρατιωτικοί κ.α οργάνωσαν την δίκη-παρωδία που όχι μόνο ξέπλυνε τα εγκλήματα του παρελθόντος αλλά έδωσε και το σήμα για τα εγκλήματα του μέλλοντος. 


Παρόμοιες αποφάσεις ακολούθησαν και σε επόμενα δικαστήρια για δοσίλογους.

Η απόφαση έσβησε και τις τελευταίες αναστολές για τους ταγματασφαλίτες, τους φασίστες και τους εγκληματίες της κατοχής που όρμηξαν πάνω στον λαό και όσους είχαν αντισταθεί στους ναζί.

Οι δολοφονημένοι απο τους ναζί και τους συνεργάτες τους, τα κατεστραμμένα χωριά,δεν βρήκαν ποτέ δικαιοσύνη.Το Ελληνικό κράτος σταμάτησε και τις διώξεις των ίδιων των ναζί το 1959, με νόμο του Καραμανλή. 


Στην Ελλάδα και αλλού ο δοσιλογισμός και ο ηττημένος φασισμός διασώθηκαν απο το αστικό σύστημα για να χρησιμοποιηθούν ενάντια στους λαούς.


"Γράφουν στὴν πλάκα τῶν τουφεκισμένων ἀπὸ τοὺς Γερμανούς: "Καλὰ σᾶς κάναν!" (Κ.Βάρναλης)
***Στη Ζάκυνθο ακόμη τον τιμούν με το όνομά του να φιγουράρει σε κεντρικό δρόμο της πόλης (!!!)

Πηγές: Λευτέρης Αποστόλου, "Η παρωδία της δίκης των δοσίλογων και η αυτοκαταδίκη της δεξιάς.", εκδ "ο Ρήγας", 1945-Νίκος Καρκάνης, "Οι δοσίλογοι της κατοχής/δίκες παρωδία", εκδ Σύγχρονη Εποχή, 1985-Δημήτρης Κουσουρής, "Οι δίκες των δοσίλογων 1945-1949", εκδ Πόλις, 2014


Αλίευση από "
" Παρουσίαση: Viva La Revolucion

25/2 ΚΑΒΟΥΡΙ: ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΝΟΘΟΥΣ - ΒΑΣΤΑΖΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ


ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Απαντούν στη σήψη και τη νοθεία - Κινητοποίηση στις 25 Φλεβάρη ενάντια στο συνέδριο-παρωδία της ΓΣΕΕ

Το συνέδριο-παρωδία της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ, που μάλιστα θα εποπτεύει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, με παρουσία πολυπληθούς αστυνομικής δύναμης και άλλων κατασταλτικών δυνάμεων, καταγγέλλουν Εργατικά Συνδικάτα, που ζητούν να γίνει Συνέδριο της ΓΣΕΕ χωρίς νόθους, ΜΑΤ και Αστυνομία. Στο πλαίσιο αυτό προχωρούν σε κινητοποίηση την Τρίτη 25 Φλεβάρη στο χώρο διεξαγωγής του στο ξενοδοχείο «ΑΠΟΛΛΩΝ» στο Καβούρι Αττικής.
Τα Εργατικά Συνδικάτα καταγγέλλουν το κατ’ όνομα μόνο συνέδριο λίγων ωρών που αποφάσισε η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ, με συνοπτικές διαδικασίες που δεν προβλέπονται από κανένα καταστατικό σωματείου, στο καλά φυλασσόμενο πολυτελές ξενοδοχείο Αττικής. Δείχνουν με αυτόν τον τρόπο ότι δεν μένουν με τα χέρια σταυρωμένα απέναντι στην αθλιότητα και τη νοθεία μιας χούφτας εργατοπατέρων. Δίνουν μια μάχη ελπίδας μέχρι να σπάσει το απόστημα της εργοδοσίας στις γραμμές του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος.
Γνήσιο συνέδριο της ΓΣΕΕ, με βάση το καταστατικό της, και όχι συνέδριο-παρωδία με ΜΑΤ, εισαγγελείς και την εποπτεία του πρωθυπουργού ζητά η ΕΕ της ΑΔΕΔΥ. Κηρύσσει διευκολυντική στάση εργασίας την Τρίτη 25 Φλεβάρη από τις 12 μ. μέχρι τη λήξη του ωραρίου και καλεί σε συμμετοχή στη συγκέντρωση στο Καβούρι, στο ξενοδοχείο «Απόλλων».
Ήδη, σε συμμετοχή στην κινητοποίηση καλεί ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ Αν. Αττικής «Ο Σωκράτης» ο οποίος κηρύσσει στάση εργασίας για τις 3 τελευταίες ώρες του πρωινού και 3 ώρες του απογευματινού (ολοήμερου).
Κάλεσμα «σε όλα τα σωματεία του κλάδου άμεσα να συνεδριάσουν, να καταδικάσουν τις πρακτικές αυτών που οι εργαζόμενοι αποκαλούν συνδικαλιστική μαφία, αλλά και την εμπλοκή της κυβέρνησης και των εισαγγελέων. Να πάρουν αποφάσεις με κάθε τρόπο, με απεργία, με στάση εργασίας, με κάθε μορφή πάλης, για να διαδηλώσουν όλοι οι εργαζόμενοι απέναντι στη σήψη, στην αθλιότητα και τη νοθεία μιας χούφτας εργατοπατέρων» απευθύνει το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής.
Στάση εργασίας κήρυξε το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας και καλεί τους εργαζόμενους με την παρουσία τους να επιβάλουν να γίνει πραγματικό Συνέδριο, με πραγματικούς αντιπροσώπους πάνω σε θέσεις για την οργάνωση της πάλης προς όφελος των εργαζομένων.
«Τα συνδικάτα ανήκουν στους εργαζόμενους και όχι στην κυβέρνηση και τους εργοδότες» τονίζει το Συνδικάτο Ηλεκτρολόγων ν. Αττικής το οποίο εξαγγέλλει στάση εργασίας και καλεί στην κινητοποίηση.
Το Σωματείο Οδηγών Μηχανικών και Εργατοτεχνιτών Δήμου Πειραιά συμμετέχει στη στάση εργασίας που έχει εξαγγείλει η ΑΔΕΔΥ και στη συγκέντρωση στο ξενοδοχείο «Απόλλων» απαιτώντας να γίνει γνήσιο συνέδριο στη ΓΣΕΕ και όχι συνέδριο-express με ΜΑΤ, εισαγγελείς και την εποπτεία του πρωθυπουργού.
Τις μεθοδεύσεις της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ και την παρουσία ΜΑΤ, εισαγγελέων και αστυνομίας στις διαδικασίες του συνδικαλιστικού κινήματος καταγγέλλουν μεταξύ άλλων οι εξής συνδικαλιστικές οργανώσεις:
Συνδικάτο Τύπου και ΧάρτουΣύλλογος Εργαζομένων στο Δήμο ΗλιούποληςΣύλλογος Εργαζομένων Υπουργείου Γεωργίας Νομού ΑττικήςΣΕΠΕ Λήμνου «Αργύριος Μοσχίδης»Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής (ΣΥΠΑ)Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ικαρίας - ΦούρνωνΣύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου ΛευκάδαςΣωματείο Εργαζομένων στις Κτιριακές ΥποδομέςΣυνδικάτο υπαλλήλων οδικών μεταφορών ν. Αιτωλοακαρνανίας, η Αιτωλοακαρνανική Ένωση χειριστών, Σωματείο τεχνιτών ηλεκτρισμού (Σ.ΤΕ.Η.), Σωματείο ιδιωτικών εκπαιδευτικών λειτουργών, Συνδικάτο θερμαστών πρακτικών μηχανικόν και εργαζομένων στο Μέταλλο, Σωματείο σχολικών τροχονόμων Αγρινίου, Σωματείο Ιματισμού ΑγρινίουΣωματείο Εργαζομένων ΠΑΓΝΗ

ΕΠΟΝ -ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ...- (77 χρόνια)

«... πατέρα μου, μη λυπηθείς το θάνατό μου... Το σακάκι μου το πράσινο να το φοράς ώσπου να κουρελιαστεί για να με θυμάσαι. Και να συνεχίσεις τον αγώνα μας μέχρις ότου ξεριζωθεί από τον τόπο μας κάθε ίχνος φασισμού...»



(Έγραφε στον Ριζοσπάστη ο Νίκος Καραντηνός το 2000)
ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ...
(ΕΠΟΝ 57 χρόνια)

ΣΤΕΡΝΕΣ μέρες του Φλεβάρη του 1943. Κι εμείς ζούμε τη γενέθλια ώρα της θρυλικής Οργάνωσής μας, της ΕΠΟΝ. Πενήντα εφτά  χρόνια κιόλας περασμένα από τότε, που εμείς το πρώτο εκείνο ξεκίνημα, καθώς πρωτογράφαμε στους δρόμους της Αθήνας τα πρώτα πράσινα ΕΠΟΝίτικα συνθήματα.
ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ πάντα αυτή τη μέρα, 23 Φλεβάρη του '43, που στο μικρό ταπεινό σπιτάκι της οδού Πλακεντίας, στο σπίτι του κομμουνιστή δασκάλου Παναγή Δημητράτου, στην ιστορική εκείνη σύσκεψη των αντιπροσώπων 10 εθνικοαπελευθερωτικών οργανώσεων, ιδρύθηκε η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση, η ΕΠΟΝ.
ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ να το θυμόμαστε - οι άθλιοι παραχαράκτες δουλεύουν πάντα - πως η πρωτοβουλία για τη δημιουργία της Ενιαίας Οργάνωσης ανήκε στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) και υποστηρίχτηκε από τα κόμματα του ΕΑΜ. Μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ η ελληνική νεολαία έδωσε τη δική της συμβολή στο τσάκισμα του χιτλεροφασισμού, στον αντιφασιστικό αγώνα.
Η ΕΠΟΝ, παλεύοντας μέσα στις συνθήκες της ανελέητης φασιστικής τρομοκρατίας, κατόρθωσε να εξυψώσει την ελληνική νεολαία σε μια μεγάλη καταλυτική και δημιουργική δύναμη στο πλευρό του εργαζόμενου λαού. Και για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας διαπαιδαγώγησε μια ολόκληρη γενιά - τη γενιά της Αντίστασης - με τα ιδανικά της λευτεριάς, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού.
ΠΑΝΩ από 600.000 νέοι και νέες, σ' όλες τις γωνιές της Ελλάδας έγραψαν την ιστορία της ΕΠΟΝ. Κάθε τόπος πολιτεία και χωριό έχει και τους δικούς του ήρωες. Κι αμέτρητα τα νέα παλικάρια που έδωσαν τραγουδώντας τη ζωή τους στον ιερό αγώνα της λευτεριάς.
ΕΙΝΑΙ ντοκουμέντα λεβεντιάς και αρετής τα στερνά εκείνα μηνύματα, που έστειλαν λίγες στιγμές πριν οι ομοβροντίες κόψουν τη ζωή τους στα σπίτια τους. Ολα τους αστραπές πίστης και θυσίας, που θα έπρεπε στο μουσείο της Εθνικής Αντίστασης να διαβάζονται από τα νέα παιδιά... Το μουσείο αυτό που εξήντα κοντά χρόνια δεν έχει γίνει για να περιλάβει όλα αυτά του Αγώνα τα ντοκουμέντα.
ΜΗΠΩΣ δεν είναι δωρική επιγραφή το στερνό μήνυμα του ΕΠΟΝίτη φοιτητή της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας Νίκου Μπαλή, που εκτελέστηκε στις 3 του Μάρτη 1943, όταν γράφει: «... πατέρα μου, μη λυπηθείς το θάνατό μου... Το σακάκι μου το πράσινο να το φοράς ώσπου να κουρελιαστεί για να με θυμάσαι. Και να συνεχίσεις τον αγώνα μας μέχρις ότου ξεριζωθεί από τον τόπο μας κάθε ίχνος φασισμού...».
Η ΕΠΟΝ με το πασίγνωστο και φλογερό σύνθημά της «Πολεμάμε και τραγουδάμε» έδωσε και κέρδισε επίσης μάχες για τη ζωή, τη μόρφωση και τον πολιτισμό. Βρέθηκε παρούσα σ' όλα τα προβλήματα που απασχολούσαν τότε τη νεολαία κι έχει μείνει μοναδικός ο τρόπος που σ' αυτή τη δύσκολη περίοδο της ξενικής φασιστικής Κατοχής συνδυάστηκε η παράνομη με τη νόμιμη δουλιά.
ΜΠΟΡΕΙ να πέρασαν τόσα χρόνια, αλλά ακόμη και σήμερα το μικρό χωριουδάκι θυμάται το πέρασμα και την πολύπλευρη πολιτιστική προσφορά της ΕΠΟΝ. Κι αυτήν ακριβώς την πολιτιστική παρέμβαση της ΕΠΟΝ την αναγνώρισαν ακόμη και εκείνοι που ιδεολογικά δεν τη συμπαθούσαν.
«ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ και τραγουδώντας», κάτω από τα τιμημένα λάβαρα της ΕΠΟΝ, μια ολόκληρη γενιά της ελληνικής νεολαίας, μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες, απέκρουσε αποφασιστικά τις τεράστιες και πολύπλευρες προσπάθειες για ηθική εξαθλίωση και υποταγή και διαπαιδαγωγήθηκε στο πνεύμα του αγώνα για μια νέα, ελεύθερη, ανεξάρτητη και λαοκρατούμενη Ελλάδα.
ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ στο πνεύμα της συντροφικής αλληλεγγύης και της αυτοθυσίας, στο πνεύμα της αγάπης και του σεβασμού, του μόχθου και της αλληλεγγύης μ' όλους τους αγωνιζόμενους λαούς. Μέσα από αυτή τη γενιά ξεπήδησε ο τύπος του νεολαίου που έπλασε η ΕΠΟΝ. Είναι ο νέος αγωνιστής που «φυλάει» σαν το πολυτιμότερο πράγμα την τιμή και τη ζωή του λαού και της νεολαίας.
ΤΗΝ ΩΡΑ αυτή τη μεγάλη, που η ζωή μας και τα όνειρά μας αντάμωσαν με τα ιδανικά και τα μηνύματα της ΕΠΟΝ, θα ξαναζήσουμε σήμερα το απόγευμα στην καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση της ΠΕΑΦΕ που γίνεται στο ξενοδοχείο «Τιτάνια» (Πανεπιστημίου 52).
Με τη χρυσή της νιότης πανοπλία... Κι ας έχουν περάσει τόσα χρόνια. Αετόπουλα πάντα της Εθνικής Αντίστασης.




Αλίευση από "Ρ" Παρουσίαση: Viva La Revolucion




17 Φεβρουαρίου, 2020

Μνμ Αλληλεγγύης απ΄το ΕΚ Μασσαλίας για την Απεργία 18/2 στην Ελλάδα.



Ο Olivier Mateu, ΓΓ του ΕΚ Μασσαλίας της CGT, στέλνει το δικό του μήνυμα αλληλεγγύης στο ΠΑΜΕ και την εργατική τάξη της Ελλάδας, εν όψει της αυριανής απεργίας:

Αγαπητοί σύντροφοι του ΠΑΜΕ, εργαζόμενοι της Ελλάδας Σας στέλνουμε τον αδελφικό χαιρετισμό μας από το ΕΚ της CGT στην ευρύτερη περιοχή της Μασσαλίας.
Σας ευχόμαστε καλή επιτυχία στην απεργία σας και τη διαδήλωση στις 18 Φλεβάρη, για να υπερασπιστείτε την Κοινωνική Ασφάλιση, τα δικαιώματά σας.
Αυτή η επίθεση είναι παρόμοια με αυτή στη Γαλλία. Είμαστε από τις 5 Δεκέμβρη σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις για να υπερασπιστούμε το συνταξιοδοτικό μας σύστημα.

Είτε είναι εδώ, είτε είναι στην Ελλάδα, η πολιτική που αντιμετωπίζουμε είναι η ίδια, το αντίπαλο στρατόπεδο έχει τους ίδιους στόχους: να διαλύσει ό,τι σχετίζεται με την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών και μεταξύ των εργαζομένων και να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα.
Σας βεβαιώνουμε με αποφασιστικό τρόπο ότι δε θα αφήσουμε να περάσει αυτή η επίθεση.
Είμαστε ενάντιοι σε πολιτικές επιλογές δεκαετιών που έχουν στόχο να μας κλέψουν τον πλούτο που παράγουμε, και εδώ και στην Ελλάδα, επιτίθενται στο δικαίωμά μας να έχουμε σύνταξη, να γεράσουμε αξιοπρεπώς.
Καμία απαισιοδοξία, καμία μοιρολατρία! Το μόνο που έχουμε να κάνουμε όλοι και όλες είναι να δεσμευτούμε μαζί στον αγώνα. Μπορούμε όλοι μαζί να κερδίσουμε, γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, γιατί διεκδικούμε κοινωνική δικαιοσύνη.
Κουράγιο σε όλους. Όλοι μαζί θα τους διαλύσουμε. Ζήτω οι εργαζόμενοι που αγωνίζονται. Ζήτω η CGT. Ζήτω το ΠΑΜΕ. Ζήτω η ΠΣΟ (Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία). Τα λέμε σύντομα.


Αλίευση από Π.Α.ΜΕ και κατιούσα Παρουσίαση: Viva La Revolucion

ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΑντιΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ




ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ: ΤΩΡΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ


Κατατέθηκε στη Βουλή, το απόγευμα της Δευτέρας 17 Φλεβάρη το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης, για το οποίο οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα αντιδρώντας προχωρούν σε απεργία την Τρίτη 18 Φλεβάρη.
«Σε γενικές γραμμές η προτεινόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση συνεπάγεται ένα νέο ψηφιακό ασφαλιστικό σύστημα, στο οποίο στις βασικές συνιστώσες αποτελούν η κατανομή ανάμεσα στη συλλογική και ατομική ευθύνη, η ελευθερία, η ευελιξία, η ανταποδοτικότητα, η αλληλεγγύη και η κοινωνική δικαιοσύνη». Με αυτές τις «εύηχες» αναφορές στην αιτιολογική έκθεση του επίμαχου νομοσχεδίου η κυβέρνηση επιχειρεί να αποκρύψει τον αντιασφαλιστικό του χαρακτήρα και περιεχόμενο, επιχειρώντας με την τακτική του «μαύρου - άσπρου» να πείσει για τον δήθεν φιλοασφαλιστικό του προσανατολισμό. (δείτε εδώ ολόκληρο το ν/σ).
Ωστόσο η αλήθεια είναι ότι με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο η ΝΔ όχι μόνο δεν καταργεί τον νόμο Κατρούγκαλου του ΣΥΡΙΖΑ, όπως διατεινόταν προεκλογικά, αλλά τον θωρακίζει από τα όποια «νομικά κενά», προκειμένου η λεπίδα της λαιμητόμου να ανεβοκατεβαίνει ανεμπόδιστα -σε σημείο που δικαιολογημένα πλέον μιλάμε για «νόμο Κατρούγκαλου - Βρούτση»- ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει το έδαφος για το επόμενο αντιασφαλιστικό χτύπημα που δρομολογεί εντός του έτους, δηλαδή την ιδιωτικοποίηση των συντάξεων, με πρώτο θύμα τις επικουρικές.
Αυτά που πραγματικά προβλέπει ο νόμος Κατρούγκαλου - Βρούτση είναι τα εξής:
  • Παραμένουν σε ισχύ οι τεράστιες περικοπές από το 2010 σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, στις αναπηρικές, στις συντάξεις χηρείας και στα μερίσματα των δημοσίων υπαλλήλων.
  • Ενταφιάζονται οριστικά η 13η και η 14η σύνταξη, μαζί και το ΕΚΑΣ. Διατηρείται και η κατάργηση του οικογενειακού επιδόματος 10% για σύζυγο και 5% για κάθε παιδί μέχρι 18 ετών ή μέχρι 24 αν σπουδάζει, όπως ήδη έχει νομοθετηθεί. Δεν υπάρχει καμία στήριξη για τους χαμηλοσυνταξιούχους, ακόμα και η κουτσουρεμένη λεγόμενη 13η σύνταξη εξαφανίζεται... Διατηρείται η κατάργηση και των «κατώτατων ορίων» στις συντάξεις.
  • H «εθνική σύνταξη» παραμένει στα 340 έως 384 ευρώ, με 15 και 20 χρόνια εργασίας αντίστοιχα, ενώ το κράτος εγγυάται μόνο αυτή. Όποιος λάμβανε πάνω από δύο συντάξεις θα λαμβάνει μόνο μία «εθνική». Ακόμα και αυτά τα μίζερα ποσά περικόπτονται για μεγάλο αριθμό αναπήρων (ανάλογα με το βαθμό αναπηρίας) και για άλλους ασφαλισμένους οι οποίοι δεν έχουν 40 χρόνια παραμονής στη χώρα.
  • Όλες οι αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης παραμένουν, όπως και το ανώτατο όριο στα 67 χρόνια, με προοπτική αύξησης ανάλογα με το «προσδόκιμο ζωής».
  • Οι συντελεστές αναπλήρωσης για τη συντριπτική πλειοψηφία, δηλαδή για όσους έχουν από 4.500 έως 9.000 ένσημα, παραμένουν οι ίδιοι που προβλέπει ο νόμος Κατρούγκαλου. Σε συνδυασμό με τη μείωση του συντάξιμου μισθού (που πλέον υπολογίζεται ως ο μέσος όρος αποδοχών σε ολόκληρο τον εργάσιμο βίο) οδηγούν σε συντάξεις πείνας.
  • Ακόμα όμως και γι' αυτούς τους ασφαλισμένους που καταφέρνουν να συμπληρώνουν πάνω από 9.000 ένσημα, η αύξηση των συντελεστών δεν οδηγεί σε ικανοποιητικές συντάξεις ούτε σε αναπλήρωση των τεράστιων περικοπών που επέφεραν ο νόμος Κατρούγκαλου και οι προηγούμενοι αντιασφαλιστικοί νόμοι.
  • Παραμένει σε ισχύ για τους παλιούς συνταξιούχους η θανατηφόρα «προσωπική διαφορά» του νόμου Κατρούγκαλου. Οι παλιοί συνταξιούχοι που έχουν συνολικά μέχρι 30 χρόνια εργασίας και 9.000 ένσημα, οι οποίοι αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, δεν θα πάρουν ούτε ευρώ αύξηση. Η σύνταξή τους παραμένει ίδια, όπως επανυπολογίστηκε με τα μειωμένα ποσοστά αναπλήρωσης του Ν. 4387/2016. Ακόμα και σε όσους συνταξιούχους με πάνω από 9.000 ένσημα προκύψει μια μικρή αύξηση, αυτή θα αποδοθεί σε βάθος πενταετίας...
  • Απάτη αποδεικνύεται ο ισχυρισμός για «ελεύθερη επιλογή» εισφορών από τους αυτοαπασχολούμενους, τους επιστήμονες και τους αγρότες. Το νέο σύστημα οδηγεί σε αύξηση εισφορών (με την αυξημένη υποχρεωτική 1η κλάση) για το 80% των ασφαλισμένων αυτών των κλάδων (πρώην ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ, ΟΓΑ), ενώ οι μελλοντικές συντάξεις τους παραμένουν συντάξεις πτωχοκομείου.
  • Για τις επικουρικές συντάξεις, σε όσους συνταξιούχους είχαν πρόσθετη μείωση από την απαράδεκτη περικοπή του νόμου Κατρούγκαλου, δηλαδή όταν το άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης ήταν πάνω από 1.300 ευρώ (περίπου 250.000 δικαιούχοι), τα ποσά που έχουν περικοπεί δεν θα δοθούν αναδρομικά, από το καλοκαίρι του 2016 που έγινε η περικοπή, αλλά από τον Οκτώβρη του 2019. Σε ισχύ παραμένουν όλες οι υπόλοιπες περικοπές στις επικουρικές και στα εφάπαξ από το 2010. Ο υπολογισμός τους για το χρόνο ασφάλισης μετά το 2014 γίνεται με τη λεγόμενη νοητή κεφαλαιοποίηση και οδηγεί σε μειώσεις. Ο χρόνος ασφάλισης πριν από το 2014 υπολογίζεται με συντελεστή μειωμένο κατά 50%. Οι επικουρικές και τα εφάπαξ θα συνεχίσουν να μειώνονται.
  • Όλες οι συντάξεις παραμένουν παγωμένες τουλάχιστον μέχρι το 2022. Μετά το 2022, η ονομαστική τους αύξηση δεν θα ξεπερνά τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (επίσημο πληθωρισμό).
  • Για φέτος, η συνολική δαπάνη για τις συντάξεις μειώνεται κατά 221 εκατ. ευρώ. Επίσης, υπάρχει δέσμευση πως η συνολική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ θα συνεχίσει να μειώνεται, από το 17,3% του ΑΕΠ το 2016, όταν ψηφίστηκε ο νόμος Κατρούγκαλου, στο 13% του ΑΕΠ το 2025 και στο 12,5% το 2030.
  • Η ένταξη του ΕΤΕΑΕΠ στον ΕΦΚΑ ανοίγει το δρόμο στην παράδοση της Κοινωνικής Ασφάλισης στα νύχια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, αρχίζοντας από τις επικουρικές. Βάζουν στο χέρι και τα αποθεματικά του ΕΤΕΑΕΠ, περίπου 8 δισ. ευρώ.

Θωρακίζουν τη νέα τεράστια μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης
Αποκαλυπτικά για όλα τα παραπάνω είναι τα στοιχεία της Αναλογιστικής Μελέτης της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής που συνοδεύει το κυβερνητικό νομοσχέδιο.
Μέσα από αυτά επιβεβαιώνεται ότι και με τον νόμο Κατρούγκαλου, όπως ισχύει μέχρι σήμερα, και με τον νόμο Βρούτση - Κατρούγκαλου που συζητείται τώρα στη Βουλή, οδηγούμαστε σε:
-- Παραπέρα μείωση των συντάξεων, η οποία στο πέρασμα του χρόνου μεγαλώνει.
-- Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, τα οποία για τη νέα γενιά φτάνουν στο 70ό έτος.
-- Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών προς όφελος των επιχειρήσεων.
-- Μείωση της κρατικής χρηματοδότησης που περιορίζεται στο ελάχιστο.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Εθνική Αναλογιστική Αρχή, με τον νόμο Βρούτση η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ μειώνεται φέτος στο 14,6%. Στη «βερσιόν» Κατρούγκαλου μειώνεται στο 14,8%, ενώ το 2016 που ψηφιζόταν ο νόμος, η συνταξιοδοτική δαπάνη ήταν στο 17,3% του ΑΕΠ. Αρα, στην περίπτωση του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ, με έτος βάσης το 2016, οι απώλειες για τους συνταξιούχους φέτος ανέρχονται σε 2,5 μονάδες του ΑΕΠ, που σημαίνει κοντά στα 5 δισ. ευρώ. Στην περίπτωση του νόμου Βρούτση οι απώλειες φτάνουν σε 2,7 μονάδες του ΑΕΠ, ποσοστό που οδηγεί σε απώλειες περίπου 5,4 δισ. ευρώ (με βάση την εκτίμηση του φετινού ΑΕΠ).
Το 2030, μετά από δέκα χρόνια, στη «βερσιόν» Βρούτση η συνταξιοδοτική δαπάνη μειώνεται παραπέρα στο 12,9% του ΑΕΠ, ενώ στη «βερσιόν» Κατρούγκαλου επίσης μειώνεται στο 13,1% του ΑΕΠ.
Το 2070, ο νόμος της ΝΔ οδηγεί σε παραπέρα μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης, που ως ποσοστό του ΑΕΠ φτάνει στο 11,9%, ενώ στην περίπτωση που ίσχυε ο νόμος Κατρούγκαλου, προβλεπόταν οι συνταξιούχοι να λάβουν το 11,6% του ΑΕΠ.
Κατά συνέπεια, και στις δύο εκδοχές η μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης και άρα των συντάξεων είναι τεράστια, ενώ οι διαφορές τους είναι πολύ μικρές.
Συνεχής η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης
Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στην κρατική χρηματοδότηση του συστήματος. Και στις δύο εκδοχές, παρά τον χαρτοπόλεμο μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, το κράτος «με ελαφρά πηδηματάκια» εγκαταλείπει τη στήριξη της δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης.
Σύμφωνα με τον νόμο Κατρούγκαλου, η κρατική επιχορήγηση το 2016 ανερχόταν στο 6,8% του ΑΕΠ, το 2018 μειώθηκε στο 5,5%, φέτος θα έπεφτε στο 5,3% του ΑΕΠ, το 2030 στο 5%, για να υποχωρήσει τελικά μόλις στο 3,5% του ΑΕΠ το 2070.
Αντίστοιχα στη «βερσιόν» Βρούτση, από το 5,5% το 2018, μειώνεται φέτος στο 5,1% του ΑΕΠ, στο 4,8% το 2030, για να φτάσει μόλις στο 3,3% του ΑΕΠ το 2070.
Αρα η συντριπτική μείωση της κρατικής χρηματοδότησης προς το σύστημα είναι κοινή πολιτική και στις δύο «βερσιόν» του ίδιου νόμου - λαιμητόμου. Οι μικρές διαφοροποιήσεις τους στην κλιμάκωση του παραπέρα πετσοκόμματος, για τις οποίες σηκώνουν κουρνιαχτό τα δύο κόμματα, οι οποίες μάλιστα είναι τόσο οριακές και αβέβαιες όταν μιλάμε για τάσεις σε βάθος 50 χρόνων, δεν μπορούν να συγκαλύψουν την κοινή στρατηγική τους.
Απάτη τα περί αυξήσεων και μη μείωσης των συντάξεων
Και βέβαια, η μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής κάνει σκόνη τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί αυξήσεων και μη μείωσης των συντάξεων.
Συγκεκριμένα, η συνολική δαπάνη για τις κύριες συντάξεις το 2020 μειώνεται κατά 1,037 δισ. ευρώ σε σύγκριση με πέρυσι (από 25,816 σε 24,779 δισ. ευρώ), και αυτό παρά την αύξηση των συντελεστών αναπλήρωσης για όσους έχουν πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης.
Ο λογαριασμός για τους συνταξιούχους παραμένει αρνητικός, ακόμα κι αν συνυπολογίσουμε την κατάργηση των περικοπών σε επικουρικές συντάξεις σε όσους είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής πάνω από 1.300 ευρώ. Συγκεκριμένα, για τις επικουρικές φέτος η συνολική δαπάνη αυξάνεται κατά 361 εκατ. ευρώ (από 2,875 δισ. ευρώ το 2019 σε 3,236 δισ. φέτος).
Ετσι η συνολική απώλεια για φέτος ανέρχεται στα 676 εκατομμύρια ευρώ.
Αυξάνονται έως το 70ό έτος τα όρια ηλικίας για τους σημερινούς νέους
Επιπλέον, προκειμένου το σύστημα να υπηρετεί τη «βιωσιμότητα» για το κεφάλαιο, προβλέπεται «προσαρμογή» του στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής.
Από το 2024, με σημείο αναφοράς την ηλικία των 65 ετών, επιβάλλεται σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας κατά ένα ακέραιο έτος. Μετά το 2030 προβλέπεται αύξηση των ορίων ηλικίας πέραν του 67ου έτους που ισχύει σήμερα, έτσι ώστε μετά το 2059 αυτά να διαμορφώνονται στο 69ο έτος και το 2066 στο 70ό έτος!
Δηλαδή, η γενιά που αυτά τα χρόνια αρχίζει να μπαίνει στην παραγωγή και γεννήθηκε στις αρχές του αιώνα, θα συνταξιοδοτείται στο 70ό έτος της ηλικίας της!
Και εδώ, ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ έχουν προετοιμάσει από κοινού αυτήν την εφιαλτική προοπτική.
Αρχίζοντας από το 2010, με τον νόμο 3863 και τη διασύνδεση του προσδόκιμου ζωής με τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, και μάλιστα ως μιας βασικής αρχής της ΕΕ, περάσαμε στη σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67 έτη, με τον νόμο 4093 του 2012, και πάλι επί υπουργίας Βρούτση, για μεγάλες ομάδες ασφαλισμένων. Ομως με τον νόμο 4336/2015 (3ο μνημόνιο) ο ΣΥΡΙΖΑ επιβάλλει απότομη και μεγάλη αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και με μια μικρή μεταβατική περίοδο (έως το 2021) σε ορισμένους, «κλειδώνει» για όλους τους ασφαλισμένους το 67ο έτος ως καθολικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης. Το όριο αυτό επιβεβαιώνει χωρίς εξαιρέσεις και ο νόμος 4387 και το νέο νομοσχέδιο Βρούτση, βάζοντας ταυτόχρονα και τα δύο κόμματα τα θεμέλια για σύνταξη στα 70 χρόνια για τις νέες γενιές.
Και τέλος, αρχίζοντας φέτος με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 0,9 μονάδες, το νομοσχέδιο προβλέπει την παραπέρα μείωση κατά 5 μονάδες την επόμενη τετραετία, γεγονός που ικανοποιώντας τις πάγιες αξιώσεις του κεφαλαίου θα οδηγήσει παράλληλα σε «πίεση» πάνω στα έσοδα του ΕΦΚΑ, που μπορεί να αποτελέσει και το πρόσχημα για νέες περικοπές στις συντάξεις τα επόμενα χρόνια, πέραν αυτών που έχουν ήδη δρομολογηθεί.

Για να Ξαναθυμηθούμε ΤΙ ΣΧΕΔΙΑΣΑΝ ΠΡΙΝ 20 ΧΡΟΝΙΑ -Από τη «Λευκή Βίβλο»


 Αλίευση από 902.gr
Παρουσίαση: Viva La Revolucion