Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γεν.Γραμματέας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γεν.Γραμματέας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2019

ΟΙ #SYRIZAXEFTILES ΞΑΝΑΚΤΥΠΟΥΝ: ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΣ Ο Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ -ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΤΕΙΑ ΤΟΥΣ

,,Νεοναζιστική είναι η Συμφωνία των Πρεσπών γιατί όχι μόνο δεν καλλιεργεί τη φιλία των δύο λαών αλλά δημιουργεί τις συνθήκες για να βάλουν οι Αμερικάνοι ξανά φωτιά στα Βαλκάνια. Νεοναζιστική είναι μία συμφωνία η οποία φτιάχτηκε και επιβλήθηκε από τον νεοναζί Τραμπ που εξελέγη με τη στήριξη της Κου Κλου Κλαν. Νεοναζί είναι και οι Συριζαίοι που ξέπλυναν τον Τραμπ της Κου Κλουξ Κλαν χαρακτηρίζοντάς τον «διαβολικά καλό».,,
Ο Βουκεφάλας Κουτσούμπας και ο Ριζοσπάστης με το ναζιστικό καπέλο…***

Ναι… αυτό που διαβάζετε… ο Κουτσούμπας είναι ένας Βουκεφάλας και ο Ριζοσπάστης μία εφημερίδα με ναζιστικό καπέλο! 
Με τέτοιο τίτλο και με τέτοια σχόλια κυκλοφόρησε σήμερα άρθρο σε εφημερίδα που στηρίζει με όλες της τις δυνάμεις τους Συριζαίους υπαλλήλους του ΝΑΤΟ. 
             Γιατί είναι Βουκεφάλας ο Κουτσούμπας και νεοναζί οι Έλληνες κομμουνιστές;! 
Γιατί δεν στήριξαν τη συμφωνία των Πρεσπών. 
Η Συριζαίικη αλητεία σήμερα το τερμάτισε εντελώς. Η Συριζαίικη αλητεία σήμερα απέδειξε ότι θα μπορούσε να ξαναστήσει τον Μπελογιάννη στον τοίχο και μετά, σε αντίθεση με τον Πλαστήρα, να καταθέσει στεφάνι στον τόπο της εκτέλεσής του για να τον τιμήσει.
Το βρωμερό Συριζαίικο άρθρο αναμασά όλες τις βρωμιές που τα Συριζαίικα τρολ διέδιδαν αυτές της ημέρες. 
Κατηγορεί τον Ριζοσπάστη για ναζιστικό καπέλο επειδή καλούσε τον κόσμο να πει «ΟΧΙ» στη συμφωνία των Πρεσπών. 
Κατηγορεί τους κομμουνιστές ότι ταυτίστηκαν με τους φασίστες. Όμως οι κομμουνιστές ποτέ δεν ταυτίστηκαν με τους φασίστες. 
Οι κομμουνιστές ποτέ δεν κραύγασαν σαν τους Συριζαίους αντάμα με τους φασίστες ότι «η Μακεδονία είναι μόνο μία και Ελληνική» χαρακτηρίζοντας γυφτοσκοπιανούς τους γείτονές μας, 
οι κομμουνιστές ποτέ δεν στάθηκαν δίπλα στους φασίστες σε εθνικές γιορτές και επίσημες τελετές όπως οι Συριζαίοι, 
οι κομμουνιστές ποτέ δεν ενώθηκαν στις πλατείες των αγανακτισμένων μαζί με τους φασίστες, όπως τότε που αφού φώναξαν Συριζαίοι, φασίστες και αναρχοασφαλίτες «να καεί να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» μετά σήκωσαν και πέταξαν πέτρες και μολότοφ εναντίον των κομμουνιστών δολοφονώντας έναν κομμουνιστή οικοδόμο, οι κομμουνιστές ποτέ δεν έκοψαν βόλτες στο Καστελόριζο και σε άλλα νησιά του Αιγαίου μαζί με τους φασίστες όπως έκαναν οι Συριζαίοι.
Οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, της Νέας Δημοκρατίας και άλλων κομμάτων δεν είπαν «ΟΧΙ» στη Συμφωνία των Πρεσπών. 
Είπαν «ΟΧΙ» στο δικαίωμα ενός λαού να ζει σε έναν τόπο που θα ονομάζεται με ένα όνομα που θα έχει σχέση με το όνομα που είχε αυτός ο τόπος μέχρι τώρα. 
Οι φασίστες ήταν υπέρ της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, όπως κι ο ΣΥΡΙΖΑ. Τελικά οι φασίστες δεν είχαν πρόβλημα ούτε και με τα αλυτρωτικά ζητήματα της Συμφωνίας των Πρεσπών, αφού είναι υπάλληλοι του ΝΑΤΟ όπως είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ. 
Οι φασιστικές κραυγές τους ήταν για να κάνουν τον κόσμο να μην αντιδράσει στη Συμφωνία των Πρεσπών φοβούμενος ότι θα ταυτιστεί μαζί τους, ήταν για να μπορούν οι χυδαίοι Συριζαίοι υπάλληλοι του ΝΑΤΟ να ταυτίζουν τον Κουτσούμπα και την τίμια και διεθνιστική θέση του ΚΚΕ με αυτήν των φασιστών.
Βουκεφάλας λοιπόν ο Κουτσούμπας και νεοναζί όποιος στέκεται απέναντι στο ΝΑΤΟ και στον απανταχού ιμπεριαλισμό. 
Δεν το ήξερα αυτό τότε που στάθηκα στα διόδια του Πολυμύλου απέναντι στα Αλβανικά Νατοϊκά στρατεύματα. Δεν ήξερα ότι θα έρθει η ώρα να με πουν νεοναζί οι μιαροί οι Συριζαίοι γιατί δεν άφησα να περάσουν οι φονιάδες των λαών. 
Δεν ήξερα ότι θα έρθει η ώρα που θα μου πουν οι άθλιοι οι Συριζαίοι ότι έστειλαν τα ΜΑΤ στον Πολύμυλο να μας χτυπήσουν γιατί ήμασταν νεοναζί, αφού δεν αφήναμε τα σοσιαλιστικά Νατοϊκά στρατεύματα να διέλθουν από την χώρα μας και μάλιστα χωρίς απόφαση της Βουλή όπως ορίζει το Ελληνικό Σύνταγμα.
Νεοναζί είναι όμως οι Συριζαίοι και μάλιστα είναι νεοναζί του κερατά. 
Νεοναζιστική είναι η Συμφωνία των Πρεσπών γιατί όχι μόνο δεν καλλιεργεί τη φιλία των δύο λαών αλλά δημιουργεί τις συνθήκες για να βάλουν οι Αμερικάνοι ξανά φωτιά στα Βαλκάνια. Νεοναζιστική είναι μία συμφωνία η οποία φτιάχτηκε και επιβλήθηκε από τον νεοναζί Τραμπ που εξελέγη με τη στήριξη της Κου Κλου Κλαν. Νεοναζί είναι και οι Συριζαίοι που ξέπλυναν τον Τραμπ της Κου Κλουξ Κλαν χαρακτηρίζοντάς τον «διαβολικά καλό».
Οι ερωτήσεις του ΚΚΕ, που δεν είχε καμία ένσταση στο όνομα «Βόρεια Μακεδονία», οι οποίες δεν μπορούν να απαντηθούν από τους Συριζαίους, τους οδηγούν σ’ αυτές τις άθλιες υβριστικές επιθέσεις εναντίον του Κουτσούμπα και του ΚΚΕ. 
Ρώτησε λοιπόν το ΚΚΕ: 
Γιατί να μη λέγονται οι κάτοικοι της Βόρειας Μακεδονίας Βορειομακεδόνες ή Σλαβομακεδόνες και γιατί να μη λέγεται η γλώσσα τους Βορειομακεδονική ή Σλαβομακεδονική ή Σλάβικη και Αλβανική; 
Γιατί άθλιοι Συριζαίοι; Γιατί έτσι ήθελαν οι Αμερικάνοι. Για να δημιουργήσουν για πρώτη φορά στην ιστορία Μακεδονικό λαό και Μακεδονικό έθνος προκειμένου να ξαναβάλουν φωτιά στα Βαλκάνια. Γιατί αφού υπάρχουν Μακεδόνες στη Βόρεια Μακεδονία, υπάρχουν και αλλήτρωτοι Μακεδόνες στην υπόλοιπη Μακεδονία και όχι μόνο στην Ελληνική. Και σ’ αυτήν την άθλια ιμπεριαλιστική Συμφωνία οι ΗΠΑ βρήκαν τον καλύτερο υπάλληλό τους σ’ αυτό το μόρφωμα που αυτοπροσδιορίστηκε ως πρώτη φορά Αριστερά.
Σήμερα η Συριζαίικη αλητεία, αυτή που κατηγορούσε το ΚΚΕ για προδοσία επειδή το ΚΚΕ κατήγγειλε τα εθνικιστικά συλλαλητήρια στα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιρνε μέρος, αυτή η ίδια αλητεία κατηγόρησε το ΚΚΕ για νεοναζισμό.
Πρώτη φορά αριστερά, πρώτη φορά τόσο χυδαία, τόσο αλήτικα και τόσο αντικομμουνιστικά.



Aπό Αγκίδα !!
***  Ι.Σ. Καριώτης - Documento
Από κοντά και τα πολιτικά απολειφάδια... προβάλουν το εμετικό δημοσίευμα...
Όλη η αλητεία πακέτο

kαι !!


Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ !!


Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, παραχώρησε συνέντευξη στην ιστοσελίδα «topontiki.gr» και τους δημοσιογράφους Σταύρο Χριστακόπουλο και Μαρία Μητσοπούλου.
Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη.

***

- Πώς βλέπει το ΚΚΕ την κατάσταση στην κοινωνία και την οικονομία μετά την τυπική έξοδο από τα μνημόνια; Θεωρεί ότι τελειώνει η λιτότητα όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ;
- Κατ' αρχάς ούτε τα μνημόνια τελειώνουν, ουσιαστικά και πραγματικά, ούτε η λιτότητα τελειώνει, αντίθετα γίνεται μάλλον διαρκείας. Αυτή είναι η εκτίμησή μας, η οποία βασίζεται στα στοιχεία και την ανάλυση αυτής της πραγματικότητας.
Εξηγούμαι: Για να τελειώσουν τα μνημόνια, σημαίνει ότι τα καταργείς, διότι τα μνημόνια ήταν συγκεκριμένα προγράμματα, επέβαλλαν εφαρμοστικούς νόμους, οι οποίοι όλοι ξέρουμε ότι είναι αντιλαϊκοί, επιβάρυναν το λαϊκό εισόδημα και συνολικά τις εργασιακές σχέσεις, τα πάντα - και όλοι αυτοί εξακολουθούν και ισχύουν. Είναι περίπου 1.000 τέτοιοι νόμοι και δεν υπάρχει καν πρόθεση κατάργησής τους. Αντίθετα, σε όλους τους τόνους και η κυβέρνηση και οι εταίροι, η Ευρωπαϊκή ´Ενωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το κουαρτέτο τέλος πάντων, λένε ότι θα συνεχιστούν απαρέγκλιτα.
Άλλο ζήτημα: Για να πεις ότι τελειώνει η λιτότητα, σημαίνει ότι αυξάνεται το λαϊκό εισόδημα και τουλάχιστον προσεγγίζει τα προ κρίσης επίπεδα. Αυτό δεν φαίνεται ούτε με τα κιάλια. Το μόνο που υπάρχει ως δέσμευση -και μάλιστα δέσμευση προφορική στην ουσία- είναι το 2060. Μέχρι τότε θα έχουμε τα ματωμένα πλεονάσματα, γιατί το να τα πετύχεις σημαίνει συνεχή μέτρα λιτότητας, μείωσης του εργατικού εισοδήματος. Συνεπώς το 2060 υποτίθεται ότι μπορεί κάπως να μιλάς για μια προοπτική, αλλά και πάλι δεν τη βλέπουμε.
Άρα, αν συνυπολογίσουμε ότι υπάρχει δέσμευση -γραπτή και προφορική- πως συνεχίζονται οι αναδιαρθρώσεις, ότι υπάρχει δέσμευση τήρησης όλων των μνημονιακών νόμων και επιπλέον ότι θα παίρνονται και άλλα μέτρα, καταλαβαίνετε γιατί εμείς μιλάμε στην ουσία για ένα μεταμνημονιακό μνημόνιο.
- Είναι δυνατή η σταδιακή αποκατάσταση απωλειών που υπέστησαν τα μεσαία και χαμηλά στρώματα; Μπορεί το πακέτο κοινωνικών παροχών της κυβέρνησης ν' ανακουφίσει τα νοικοκυριά και να έχει θετική επίδραση στην οικονομία;
- Τα ονομαζόμενα αντίμετρα, στην ουσία είναι παροχολογία προεκλογικού χαρακτήρα. Ταυτόχρονα όμως είναι και μια πολιτική η οποία προσπαθεί να κρύψει ότι αυτά τα μέτρα ωφελούν μόνο λίγους ισχυρούς, δηλαδή τους μονοπωλιακούς ομίλους, το μεγάλο κεφάλαιο. Γι' αυτούς ουσιαστικά γίνονται προκειμένου ν' αυξήσουν την κερδοφορία τους, την ανταγωνιστικότητά τους. Η μείωση της φορολογίας αφορά κυρίως το μεγάλο κεφάλαιο, μονοπωλιακούς ομίλους κ.λπ., δεν αφορά τα λαϊκά στρώματα. Αντίθετα νέα φορολογία και επιβολή νέων μέτρων έχουμε και από τον νέο χρόνο. Αυτό που μένει ως πλεόνασμα -υποτίθεται για να δοθεί στην πιο ακραία φτώχεια, όπως λένε- προέρχεται από τη φοροληστεία των λαϊκών στρωμάτων.
Για τους συνταξιούχους τι κρίθηκε; Αυτά τα χρόνια είχαμε 21 μειώσεις στις συντάξεις οι οποίες έφτασαν στα τάρταρα και έρχονται και καινούργιες, όπως η περικοπή του ΕΚΑΣ το 2019. Άρα θα έχουν νέα μείωση οι συνταξιούχοι.
Για να εξηγούμαστε, εμείς δεν έχουμε αντίρρηση να δοθούν και τα ψίχουλα. Γι' αυτό αλλού ψηφίζουμε «ναι» σε τέτοιες τροπολογίες, αλλού ψηφίζουμε «παρών» κ.λπ., προκειμένου ν' ανακουφιστεί ένας άνθρωπος που «δεν έχει στον ήλιο μοίρα» κι έχει χάσει τόσα πολλά. Όμως το ζήτημα είναι ότι δεν μπορούμε να μην αποκαλύπτουμε την αλήθεια και να μην παλεύουμε. Και λέμε ότι ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να τους δικαιολογήσει, αλλά να βρεθεί στους δρόμους και να τους απαντήσει και πολιτικά στις εκλογές για το ότι όλα αυτά τα χρόνια έχασε τόσα πολλά.
Έχουμε επίσης προτείνει τροπολογίες, νομοθετικές ρυθμίσεις στη Βουλή, που πάνε το μαχαίρι ως το κόκαλο και τις έχουν απορρίψει. Δείτε τώρα με τον ΕΝΦΙΑ, μια μείωση που γίνεται μόνο για το 2019. Την τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ για οριστική κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, έτσι όπως είχε υποσχεθεί κι ο ίδιος ο Τσίπρας προεκλογικά, πριν από τέσσερα χρόνια, την απέρριψαν. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν σήκωσαν το χέρι τους να ψηφίσουν.
Έτσι βλέπουμε εμείς τα ζητήματα και σε όλους τους τόνους διακηρύσσουμε ότι δεν μπορείς να λες «ευχαριστώ» σε μια κυβέρνηση ή να βλέπεις θετικά το ότι σου δίνει ένα κι από την άλλη τσέπη σου παίρνει δέκα. Ήμουν χθες και προχθές στην Θεσσαλία, την Ευρυτανία και την Φθιώτιδα και μιλούσα με φορείς των αγροτών και των κτηνοτρόφων. Η σύνταξη του ΟΓΑ, για παράδειγμα, ήταν 460 ευρώ και μειώθηκε στα 320. Και τους λένε «θα δούμε μετά το 2031 μήπως προσεγγίσουμε πάλι το τετρακοσάρι». Το ίδιο συμβαίνει και με άλλα μέτρα -και δεν λέω τώρα για τις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ που δεν δίνονται. Ούτε κρατική χρηματοδότηση υπάρχει, έχει μειωθεί. Για τις καταστροφές που έπαθαν οι άνθρωποι από καιρικά φαινόμενα κι από ασθένειες των ζώων ή των δέντρων, για την παραγωγή που καταστράφηκε δεν παίρνουν τη στοιχειώδη αποζημίωση που θα όφειλε το κράτος. Αυτά τα προβλήματα μας κάνουν να κρατάμε μικρό καλάθι στις εξαγγελίες της κυβέρνησης κι απ' αυτήν τη σκοπιά χρειάζεται ένταση της πάλης.
Όσον αφορά εμάς, και μέσα στη Βουλή θα προωθήσουμε νομοθετικές ρυθμίσεις και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για να κατακτήσουμε ό,τι μπορούμε σήμερα.
- Παρ' όλα αυτά, το επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι με αυτόν στην κυβέρνηση τα λαϊκά στρώματα θα έχουν καλύτερη τύχη απ' ό,τι με τη Νέα Δημοκρατία και τους τυχόν συμμάχους της. Εσείς πώς το αξιολογείτε;
- Είναι αυτή, η γνωστή θεωρία του μικρότερου κακού. Όταν τελειώνει η θητεία αυτού που είναι στην κυβέρνηση, λέει ότι «ο επόμενος που θα έρθει θα είναι χειρότερος από 'μένα, ψηφίστε με». Ο άλλος, που ήταν στο παρελθόν κυβέρνηση, που έχει πάρει αντίστοιχα μέτρα και είναι στην αντιπολίτευση, όταν πλησιάζουν οι εκλογές λέει «τώρα εγώ, που έχω βάλει μυαλό, θα διορθώσω αυτά που έκαναν οι προηγούμενοί μου». Έτσι λέει τώρα ο Μητσοτάκης για παράδειγμα.
Τελικά ο ελληνικός λαός, μέσα σε αυτήν την ακραία πόλωση, η οποία διογκώνεται και τεχνητά από ΜΜΕ -ορισμένα από τα οποία πρωτοστατούν σ' αυτό- γίνεται θύμα αυτού του ψεύτικου διλήμματος. Και κάθε φορά το υποτιθέμενο μικρότερο κακό προκύπτει είτε εξίσου είτε μεγαλύτερο κακό απ' ό,τι περίμενε.
Στο ίδιο δίλημμα πέφτει και πάντα την πατάει και είναι «κοψοχέρης» ο λαός, αλλά το θέμα είναι να μην ξαναγυρίσει στα ίδια τα προηγούμενα. Εναλλακτική λύση σήμερα δεν είναι να γυρίσεις στη Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ, αλλά ούτε και στον ΣΥΡΙΖΑ.
Γι' αυτό εμείς λέμε στον λαό να μην ψάχνει διαφορές, γιατί δεν υπάρχουν και πολλές, αλλά να κάνει τη διαφορά ενισχύοντας το ΚΚΕ. Αυτό θα είναι πραγματική δύναμη αλλαγής και θ' ανοίξει εναλλακτική λύση. Γιατί τώρα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ: «Ξέρεις, η Νέα Δημοκρατία θα κάνει απολύσεις στο Δημόσιο». Κι αυτό πράγματι το λέει η ΝΔ, το λέει ο κ. Μητσοτάκης. Και λέει ο κ. Τσίπρας «εγώ δεν θα κάνω απολύσεις». Όμως την ίδια στιγμή, σήμερα που κυβερνάει, απολύει συμβασιούχους των ΟΤΑ, συμβασιούχους στην Υγεία, την ίδια στιγμή που έπρεπε αυτούς τους ανθρώπους να τους προσλάβει επειδή υπάρχουν τεράστιες ανάγκες, να τους δώσει μόνιμη και σταθερή δουλειά, όπως ξελαρυγγιαζόμαστε να το φωνάζουμε και στις διαδηλώσεις και μέσα στη Βουλή.
- Παρ' όλα αυτά που περιγράφετε, μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση το ότι η ένταση των κοινωνικών αγώνων δεν είναι στα υψηλότερά της τα τελευταία λίγα χρόνια.
- Αυτό είναι αλήθεια.
- Περιγράφετε ένα δίλημμα ως ψευδές. Η κοινωνία πώς θα βγει απ' αυτό αν η ίδια δεν κάνει πράγματα με την ένταση που απαιτείται;
- Έτσι είναι, αλλά κοιτάξτε, γιατί πολλοί το λένε για να μοιρολογήσουν, για να πουν ότι τίποτε δεν γίνεται αφού ο κόσμος δεν κινητοποιείται...
- Όχι, εγώ δεν το λέω με αυτόν τον τρόπο.
- Όχι εσείς. Αλλά θέλω να σας πω ότι πρέπει να ψάξουμε και την αιτία αυτού του γεγονότος. Γι' αυτήν την κατάσταση που περιγράφετε στο κίνημα, ότι η πλειοψηφία του κόσμου δεν δραστηριοποιείται, δεν κινητοποιείται, περισσότερο παρακολουθεί τις εξελίξεις -λέω για την πλειοψηφία γιατί μια πρωτοπορία πάντα βρίσκεται μπροστά στους αγώνες. Εμείς στην ανάλυσή μας έχουμε πει γιατί συμβαίνει. Ο κ. Τσίπρας επιλέχθηκε για να κάνει αυτήν τη βρώμικη δουλειά, να χειραγωγήσει ένα μεγάλο τμήμα των εργαζομένων, να βάλει εμπόδια στο κίνημα για να μην αναπτυχθεί.
Και αυτό ξέρετε πώς γίνεται: Όταν λες αρκετά ψέματα, δημιουργείς προσδοκίες, ελπίδες ενώ εκ των προτέρων ξέρεις ότι δεν πρόκειται να τα κάνεις, ύστερα δημιουργείται μια παγωμάρα. Ακόμη περισσότερο όταν αυτό το λες εν ονόματι της Αριστεράς, που πάντα ήταν μαχητική, ήταν στην πρωτοπορία των αγώνων για τα λαϊκά συμφέροντα και πάλευε.
Αυτό δημιουργεί μια παγωμάρα στον ελληνικό λαό, πρώτα απ' όλα σ' αυτούς, τους αριστερούς, προοδευτικούς ανθρώπους, που έχουν μάθει να κινητοποιούνται και να βρίσκονται στον δρόμο πιο εύκολα από τους παραδοσιακούς δεξιούς. Απ' αυτήν τη σκοπιά εμείς λέμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ -και γι' αυτόν τον λόγο- είναι χειρότερος από τη ΝΔ.
Μπορεί να είναι ίδιος ή περίπου ίδιος στα οικονομικά και κοινωνικά μέτρα, γιατί περίπου τα ίδια έπαιρναν και οι προηγούμενοι, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αλλά ως προς αυτό, είναι χειρότερος. Γιατί τουλάχιστον η Δεξιά, η ΝΔ, είναι καθαρή από την άποψη του τι λέει. Λέει «αυτά θα κάνω», ξέρεις ποιος είναι ο αντίπαλος, ξέρεις ποια είναι η ιδεολογία της, ποια είναι η πολιτική της και τι μέτρα θα πάρει. Τούτος εδώ ξανά θα κάνει το ίδιο, παρότι ο ελληνικός λαός είδε τι έγινε. Πάλι στις εκλογές -δεν ξέρω αν θα είναι σ' ένα εξάμηνο ή σε εννέα μήνες, πάντως Κυριακή κοντή γιορτή- θα πάμε με νέες υποσχέσεις για ψιχουλάκια, τα οποία θα υπόσχονται ότι, άμα βγουν κυβέρνηση, θα γίνουν περισσότερα. Και έτσι ποδηγετεί, καθηλώνει το κίνημα. Άλλωστε γι' αυτό οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, οι Ευρωπαίοι, οι εταίροι τους, τους λένε «μπράβο».
- Με δεδομένο αυτό το κλίμα που περιγράφετε, φαίνεται ότι υιοθετείτε και την εκτίμηση ότι θα πάμε στις εκλογές με ακραία πόλωση. Το ερώτημα είναι αν ανησυχείτε ότι η πόλωση θα επηρεάσει αρνητικά το ΚΚΕ, ειδικά σε ό,τι αφορά το δίλημμα που διαμορφώνει η κυβέρνηση περί προόδου και συντήρησης.
- Πιστεύουμε ότι ο κόσμος έχει πλέον πείρα. Εδώ εμφανίστηκε μια κυβέρνηση ως αριστερή, με πολύ ριζοσπαστικά, προοδευτικά συνθήματα, αλλά η κυβερνητική της πρακτική είναι εντελώς διαφορετική. Είναι πολύ μικρό το χρονικό διάστημα που πέρασε από τότε που τα έλεγε αυτά. Άρα θεωρούμε πως ο ελληνικός λαός έχει βγάλει συμπεράσματα. Βέβαια η χειραγώγηση των εργατικών λαϊκών στρωμάτων είναι πολύ ισχυρή και μπορεί να επηρεάσει ξανά ένα τμήμα.
Σήμερα φαντάζομαι πως δεν θα είναι τόσο ισχυρή όσο το 2012 για παράδειγμα, όταν το ΠΑΣΟΚ κατέρρεε από 45% στο 15%, όταν ένα 30% έψαχνε πού θα πάει. Τότε ο κόσμος αυτός πήγε κυρίως στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί του φαινόταν πιο κοντινός σ' αυτό που ήταν το ΠΑΣΟΚ.
Δεν πήγε τότε στο ΚΚΕ, που του έλεγε την αλήθεια. Όμως την αλήθεια πάλι θα την πούμε και πάντα θα τη λέμε. Δεν είμαστε οπαδοί του «πες λίγα ψεματάκια γιατί ο λαός έχει συνηθίσει στο παραμύθιασμα». Τέτοιο παραμύθιασμα το ΚΚΕ δεν θα το κάνει. Έστω κι αν έχει εκλογικό κόστος. Κι αυτό το αποδείξαμε. Η συνέπεια λόγων και έργων είναι αυτό που χαρακτηρίζει το ΚΚΕ.
Ο κόσμος ξέρει ότι, αν ψηφίσει και ενισχύσει το ΚΚΕ, θα κάνει αυτά για τα οποία το ενίσχυσε. Και με όση δύναμη του δώσει -είτε του δώσει 6% είτε του δώσει 8% είτε του δώσει 10% είτε 15% ακόμα καλύτερα, όσο πιο ψηλά τόσο πιο καλά- ξέρει ότι μετεκλογικά, από οποιοδήποτε μετερίζι, το ΚΚΕ θα κάνει αυτά που έχει πει προεκλογικά. Άλλωστε ένα τμήμα μάλλον αρχίζει να ψυλλιάζεται -αν δεν έχει ήδη σιγουρευτεί- ότι οι άλλοι πάλι θα τον κοροϊδέψουν.
Πρέπει ο κόσμος αυτός να πιστέψει στη δύναμή του, να δει ότι δεν είναι τα πράγματα έτσι όπως μας τα λένε, δεν είναι «από 'δώ η πρόοδος κι από 'κεί η συντήρηση». Η πρόοδος και η συντήρηση έχουν συγκεκριμένη σημασία. Όταν μιλάμε για πρόοδο, π.χ. στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, δεν εννοούμε να γεμίζουμε αμερικάνικες βάσεις με πυρηνικά, ή με drones, ή με άλλα στρατιωτικά μέσα και να συμμετέχουμε σε πολεμικές ασκήσεις και πολεμικές εμπλοκές στην περιοχή.
Πάντα προοδευτικό και αριστερό ήταν η πάλη ενάντια σε όλα αυτά. Δεν είναι πρόοδος να κρατάς τους μνημονιακούς νόμους γιατί έτσι θέλουν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι άλλοι εταίροι σου. Πρόοδος είναι να παλεύεις ενάντια σε όλα αυτά -και με προσωπικό και πολιτικό κόστος. Το τι είναι πρόοδος και τι είναι συντήρηση, αυτοί τα έχουν καταντήσει συνθήματα. Θα πρέπει ο ελληνικός λαός -κι αυτό θα κάνει το ΚΚΕ, αυτό θα προσπαθήσει να εξηγήσει- να μην πέσει σε τέτοια ψεύτικα διλήμματα.
- Με βάση όλα αυτά που περιγράφετε, θέλω να ρωτήσω το εξής: Κοινωνικοί αγώνες σε χαμηλή ένταση, το Κομμουνιστικό Κόμμα έχει υποχωρήσει στη διάρκεια της κρίσης συγκριτικά με το 2009...
- Συγγνώμη, χαμηλή ένταση, αλλά έχουν και τη δυναμική τους. Για παράδειγμα το περιεχόμενο των διεκδικήσεων είναι πιο ουσιαστικό και πιο προωθημένο σε σχέση με αυτό το χαζοχαρούμενο -συγγνώμη για την έκφραση- που υπήρχε όταν έλεγαν ότι εκατοντάδες χιλιάδες κατεβαίνουν στο Σύνταγμα, άλλος με τα μπαλονάκια του, άλλος με τις στρακαστρούκες του, άλλος με την Χρυσή Αυγή και με την Ακροδεξιά και άλλος με τις ροζουλί αποχρώσεις των αυταπατών.
- Αυτό ήθελα να ρωτήσω: Με δεδομένα αυτά και ακριβώς επειδή οι πολιτικές μετατοπίσεις στη διάρκεια της κρίσης έφεραν κάποιες απώλειες σ' εσάς, αυτές οι εκλογές ποιο διαφορετικό ποιοτικό στοιχείο έχουν ώστε να σας επιτρέπουν να ορίζετε έναν υψηλότερο στόχο;
- Το ένα το είπα. Κατ' αρχάς είναι η αντοχή σ' αυτές τις πιέσεις που ήταν πάρα πολύ ισχυρές το 2012 και το 2015, όταν πρώτη φορά εμφανιζόταν αυτό το μόρφωμα ως ριζοσπαστικό, προοδευτικό, ότι θα κάνει αλλαγές ριζικές ενάντια στα μνημόνια κ.λπ. Τώρα υπάρχει μια σημαντική πείρα στον ελληνικό λαό, η οποία πρέπει να εκφραστεί και ν' αξιοποιηθεί.
Δεύτερο είναι η συνέπεια του Κόμματος, το ότι είναι η μοναδική δύναμη που ηγείται στο εργατικό λαϊκό κίνημα. Και είναι η συσπείρωση δυνάμεων που βλέπουμε από τα κάτω και ακόμα σε πρώην στελέχη ή και σε τωρινά στελέχη άλλων κομμάτων, αυτού που λέτε εσείς, που λέει ο ελληνικός λαός, έτσι το έχει μάθει, του «αριστερού προοδευτικού χώρου», ένας όρος που εμείς γενικώς δεν χρησιμοποιούμε.
Έχουμε συγκεκριμένα παραδείγματα σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Και εδώ στην Αθήνα, στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, σε άλλες πόλεις όπου κάναμε εκδηλώσεις, όπως στην Πάτρα, στο Ηράκλειο, σε πόλεις όπου είχα πάει και μίλησα σε τέτοιους ανθρώπους. Εκεί καλέσαμε να έρθουν άνθρωποι που ήταν παλιά στο ΠΑΣΟΚ και πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη του που έφυγαν και πήγαν στη ΛΑΕ ή σε άλλες εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις. Άνθρωποι που συμμετείχαν στο συνδικαλιστικό κίνημα και είχαν αποστασιοποιηθεί. Άνθρωποι που ήταν κάποτε στο ΚΚΕ ή στην ΚΝΕ και είχαν φύγει ή αποστασιοποιηθεί και επιστρέφουν. Τέτοιοι άνθρωποι, που είναι εργαζόμενοι, είναι συνδικαλιστές σε πρωτοβάθμια, σε δευτεροβάθμια Σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα, άλλοι είναι δημοτικοί σύμβουλοι άλλων παρατάξεων, άλλοι ήταν ακόμα και υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
Έχουμε τέτοια παραδείγματα. Και οι Κομματικές Οργανώσεις κάνουν καθημερινή δουλειά με κόσμο. Μου έλεγε ένας σύντροφος, ένας από τους βουλευτές μας, ο οποίος ήταν προχθές σε μια σύσκεψη που είχε οργανώσει ένας φίλος του ΚΚΕ, όπου οι δέκα άνθρωποι που ήταν εκεί ήταν όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είχαν ούτε καν φύγει με τη ΛΑΕ ή με την Πλεύση ή με άλλες ομάδες που έφυγαν τον Σεπτέμβρη του 2015. Και μίλησαν, ήθελαν να προσεγγίσουν το ΚΚΕ. Είναι άνθρωποι που έχουν τους προβληματισμούς τους, δεν συμφωνούν 100% με όλες τις θέσεις, με όλο το πρόγραμμα του ΚΚΕ, αλλά βλέπουν σ' αυτό τη δύναμη που έχει, όχι μόνο τη σταθερότητα, τη συνέπεια, την αλήθεια σ' αυτά που λέει και την αγωνιστικότητα, αλλά και ότι στην πλειοψηφία των θεμάτων που θέτει στην ελληνική κοινωνία για συζήτηση ή για πάλη συμφωνούν.
Βλέπουν λοιπόν ότι σήμερα είναι ρεαλιστικό να ενταχθούν ακόμα και σε ψηφοδέλτια του ΚΚΕ. Και αναφέρομαι σε ψηφοδέλτια κάθε είδους: Άλλος είναι σ' έναν επιστημονικό Σύλλογο, άλλος σ' ένα εργατικό Σωματείο, άλλος σε μια Ομοσπονδία, άλλος θέλει σε δημοτικές ή περιφερειακές εκλογές, άλλος ακόμα φτάνει μέχρι και τις βουλευτικές εκλογές ή τις ευρωεκλογές. Δηλαδή άνθρωποι οι οποίοι έχουν κάνει πιο σταθερά βήματα σ' αυτήν την τοποθέτηση, την απόφασή τους. Έχουμε λοιπόν τέτοια παραδείγματα, κι αυτό μας κάνει να πούμε ότι, συγκριτικά με την προηγούμενη πίεση ή τις απώλειες, αυτήν τη φορά θα είναι καλύτερα, ελπίζουμε πολύ καλύτερα.
- Άρα αυτήν τη διαθεσιμότητα που περιγράφετε θα την αξιοποιήσετε και σ' επίπεδο Βουλής; Δηλαδή είστε αποφασισμένοι σε αυτόν τον κόσμο να δώσετε και κοινοβουλευτική έκφραση;
- Βεβαίως. Και για τις βουλευτικές εκλογές.
- Με άλλα λόγια επιχειρείτε ένα άνοιγμα. Δεν ξέρω αν θα θέλατε να προσδιορίσετε κι έναν αριθμητικό εκλογικό στόχο...
- Όχι, δεν βάζουμε ποτέ τέτοιους στόχους.
- Το καταλαβαίνω. Σε περίπτωση ωστόσο που ξεπεράσετε το διψήφιο, αυτό τι θα σημάνει; Εκ των πραγμάτων θα δημιουργηθεί και μια πίεση της κοινωνίας, ενδεχομένως για κάποια σύμπραξη σε μια «κυβέρνηση Αριστεράς» ή με τη Σοσιαλδημοκρατία.
- Το ζήτημα είναι ότι θα κάνουμε αυτά που θα έχουμε πει προεκλογικά. Μιλάτε για «πίεση». Μα, πώς θα γίνει αν ο λαός δεν σου δίνει τον αέρα για να γίνεις κυβέρνηση; Αυτό σημαίνει δυναμικό ποσοστό, σημαίνει εργατικό κίνημα, σημαίνει λαός στους δρόμους, γιατί πρέπει πραγματικά να έχουμε στήριξη. Μέσα στη Βουλή μόνο, όσους και να 'χεις, αν δεν έχεις στήριξη σε όλη την Ελλάδα από οργανωμένες λαϊκές δυνάμεις, αποφασισμένες, δεν πρόκειται να κάνεις τίποτα, θα κάνεις κι εσύ μια τρύπα στο νερό. Γι' αυτό λέμε ότι προσέχουμε πολύ και αρνούμαστε να μπούμε σε τέτοιου είδους κυβερνήσεις, όπως ήταν του ΣΥΡΙΖΑ ή δεν ξέρω ποια άλλη. Αν προκύψουν άλλες αστικές κυβερνήσεις, που είναι αντιλαϊκές και κάνουν τη δουλειά για λογαριασμό του κεφαλαίου, ουσιαστικά σε ενσωματώνουν και κοροϊδεύεις τον κόσμο σου.
Εμείς λέμε λοιπόν ότι αυτό το 10%, το 15%, το 12%, δεν ξέρω πόσο λέτε τέλος πάντων, θα είναι μεγάλο, θα είμαστε τρίτη δύναμη στην ελληνική Βουλή και θα το αξιοποιήσουμε ακριβώς για να παίξουμε μαχητικά τον ρόλο της αντιπολίτευσης απέναντι στην κεντρική εξουσία. Αυτό θα το πούμε προεκλογικά.
Εμείς ζητάμε ενδυνάμωση του ποσοστού, ισχυροποίηση του ΚΚΕ σ' αυτήν τη φάση, με τον συσχετισμό δυνάμεων που υπάρχει. Κάποια στιγμή, όταν θα έχεις αυτό το λαϊκό ρεύμα να στηρίξει τέτοιες κυβερνήσεις, όπου μπορεί να συμμετέχει το ΚΚΕ, θα είναι ένα διαφορετικό πράγμα. Μιλάμε για άλλη κατάσταση, για πραγματική επανάσταση στην ελληνική κοινωνία και όχι για κάποιες κοινοβουλευτικές διαδικασίες που έρχονται και παρέρχονται. Άρα λοιπόν εδώ, τώρα, θα κάνουμε αυτά που έχουμε πει και θα είμαστε στη θέση της ισχυρής λαϊκής αντιπολίτευσης.
- Πάντως σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν μιλάμε για κάποια μακρινή προοπτική, ήδη έχετε την εξουσία σε κάποιους δήμους...
- Θυμάστε ότι αυτό το είχαμε πει και το 2014 στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Τότε μας έλεγαν «μα τι λέτε, ένας δήμαρχος άμα εκλεγεί το ΚΚΕ θα είναι από τη θέση της δυναμικής λαϊκής αντιπολίτευσης; Αφού θα διοικεί». Ναι, θα διοικεί, θα διαχειρίζεται τα καθημερινά προβλήματα, θα παίρνει αποφάσεις για τον δήμο του, για την περιοχή του, αλλά απέναντι στην κεντρική εξουσία, την κυβέρνηση, το κράτος, θα είναι διεκδικητικός, θα κινητοποιεί τον κόσμο. Θα τον ενημερώνει για τα αιτήματα που θα βγάζει μπροστά για τον δήμο, είτε αφορά πάρκο, είτε αφορά δρόμο, είτε αφορά αντιπλημμυρική προστασία κ.λπ., θα λέει ότι «το κράτος με εμποδίζει σ' αυτά, η κυβέρνηση και τα υπουργεία μ' εμποδίζουν, άρα κινητοποιούμαστε και πάμε έξω από τα υπουργεία».
Αυτό κάνουν με συνέπεια οι δικοί μας δήμαρχοι. Και ο Πελετίδης στην Πάτρα και την Πετρούπολη, το Χαϊδάρι, την Καισαριανή και την Ικαρία, όπου οι δήμαρχοι κινητοποιούνται. Αυτό θα κάνει και το ΚΚΕ. Απ' αυτήν την άποψη, και μέσα στη Βουλή θα έχει τον θετικό ρόλο με κοινοβουλευτικές προτάσεις, με σχέδια νόμου, με προτάσεις για να διαμορφώνεται πλειοψηφία και να ψηφίζονται, αλλά στον λαό θα δουλεύει ακόμη πιο δραστήρια για ν' αξιοποιήσει αυτήν την ισχυροποίηση ενισχύοντας τα εργατικά Σωματεία, τους Συλλόγους, τις Επιτροπές Αγώνα, τις κινητοποιήσεις των εργατών, των επαγγελματιών, των επιστημόνων, των αγροτών, των συνταξιούχων και της νεολαίας.
- Ποιες είναι οι προκλήσεις του επόμενου διαστήματος, σε ποιους άξονες θα εντοπιστεί η κοινωνική παρέμβαση; Ποιες θα είναι οι προτεραιότητες;
- Όσον αφορά τις προτεραιότητες, κατ' αρχάς σε κοινωνικό επίπεδο θ' αναδείξουμε περισσότερο αυτά που έχει ανάγκη ο κόσμος μας. Κάθε χρόνο θρηνούμε ανθρώπινες ζωές, έχουμε καταστροφές περιουσιών. Μιλάμε για τα μέτρα αντιπλημμυρικής προστασίας, τα οποία είναι αναγκαία και δεν χρηματοδοτούνται, ό,τι προχωράει πάει με ρυθμούς χελώνας, με κίνδυνο πάλι να πληρώσει ο ελληνικός λαός και ιδιαίτερα οι φτωχογειτονιές, οι πόλεις που έχουν λαϊκά στρώματα. Μιλάμε για τα μέτρα αντισεισμικής προστασίας και τα μέτρα αντιπυρικής θωράκισης, τα οποία πρέπει να τα βλέπουμε ενιαία, ως πακέτο. Αυτό είναι απ' τα σημαντικά ζητήματα.
Είναι επίσης τα μεγάλα προβλήματα της Υγείας, της Πρόνοιας και της Παιδείας, όπου η χρηματοδότηση μειώνεται συνεχώς -και με τον νέο προϋπολογισμό. Υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις σε νοσοκομεία, σε γιατρούς, σε νοσηλευτές, σε διοικητικό προσωπικό παντού, στα Κέντρα Υγείας, δηλαδή κινδυνεύουν συνάνθρωποί μας. Και βέβαια στα σχολεία, όπου ακόμα υπάρχουν πολλές ελλείψεις, δεν προσλαμβάνουν καθηγητές, αλλά και τα συνολικά προβλήματα της Παιδείας.
Αυτά θα είναι από τα κεντρικά ζητήματα της διεκδίκησης, όπως και τα θέματα εργατικού εισοδήματος. Ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ είναι κρίσιμο ζήτημα. Δεν μπορείς να πας κάτω απ' αυτό. Με 751 ευρώ μια οικογένεια, ακόμη και διμελής, χωρίς παιδιά, δεν μπορεί να επιβιώσει. Έπειτα είναι οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, τα ζητήματα των εργασιακών σχέσεων μερικής απασχόλησης, υποαπασχόλησης, όλη αυτή η εργασιακή ζούγκλα. Έχουμε επιπλέον τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις των συνταξιούχων.
Ταυτόχρονα μας απασχολεί πάρα πολύ το ζήτημα της εμπλοκής της Ελλάδας σε τυχοδιωκτισμούς που φτάνουν μέχρι και πόλεμο ή συμμετοχή σε επεμβάσεις και συγκρούσεις. Τα προβλήματα οξύνονται σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Έχουμε δίπλα μας τη Μαύρη Θάλασσα με σοβαρά προβλήματα, τα Δυτικά Βαλκάνια με επίσης σοβαρά προβλήματα. Το Αιγαίο με τις διεκδικήσεις της Τουρκίας, το Κυπριακό, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική. Ήδη φλέγεται αυτή η περιοχή, έχει πολεμικές εστίες κι απ' αυτήν τη σκοπιά θ' αναδείξουμε τέτοια ζητήματα γιατί πολύ φοβόμαστε ότι δεν θ' αποφύγουμε γενικότερη πολεμική εμπλοκή στην περιοχή.
Όσο κι αν με διαπραγματεύσεις, με τη λεγόμενη ιμπεριαλιστική ειρήνη όπως τη λέμε εμείς -γιατί τέτοια είναι- προσπαθούν να τ' αποφύγουν προς το παρόν, συγκρούονται ισχυρές δυνάμεις στην περιοχή και η Ελλάδα, με την πολιτική μάλιστα των κυβερνήσεων, και ειδικά τώρα τα τελευταία τέσσερα χρόνια, έχει μπει στη δίνη του κυκλώνα. Γίνεται στόχος αντεπίθεσης από άλλες δυνάμεις, που άλλωστε το έχουν δηλώσει.
- Την πολιτική που ακολουθείται στο πεδίο των ελληνοαμερικάνικων σχέσεων πώς την κρίνετε; Δεν βοηθάει ν' αποτραπεί αυτό που λέτε;
- Όχι, είναι απαράδεκτη. Οι ΗΠΑ κατ' αρχάς ποτέ στην ιστορία του ελληνικού κράτους, αλλά και των άλλων λαών της περιοχής εδώ και σε όλο τον κόσμο, δεν υπήρξαν ποτέ παράγοντας προστασίας, ασφάλειας και σταθερότητας. Σε όλη την ιστορική της διαδρομή η αμερικάνικη πολιτική όπου μπλέχτηκε μας έμπλεξε κι εμάς σε πολέμους και πολεμικούς σχεδιασμούς.
Η ίδια η αμερικάνικη ιμπεριαλιστική πολιτική είναι επιθετική έτσι κι αλλιώς. Άρα συμμετέχεις κι εσύ σ' έναν επιθετικό πόλεμο. Οι ΗΠΑ, ως πρώτη παγκόσμια δύναμη αυτήν τη στιγμή στον οικονομικό τομέα, έχει ως βασικό αντίπαλο την Κίνα και σε συνέχεια άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κυρίως. Όμως η Κίνα αυτήν τη στιγμή είναι δεύτερη οικονομική δύναμη και την επόμενη πενταετία θα είναι πρώτη. Ο οικονομικός - εμπορικός πόλεμος μαίνεται, άρα οι ΗΠΑ θα κάνουν επιθετικές ενέργειες εναντίον της, άρα και η Ελλάδα, η οποία έχει σχέση αυτήν τη στιγμή με την Κίνα, θα βρεθεί στη δίνη του κυκλώνα των συγκρούσεων μεταξύ αμερικάνικων και κινέζικων συμφερόντων.
Στον στρατιωτικό τομέα πάλι, είναι πρώτη δύναμη οι ΗΠΑ, αλλά δεύτερη δύναμη παγκοσμίως είναι η Ρωσία και έχουμε σύγκρουση συμφερόντων και στην περιοχή της Βαλτικής, σε όλη την Κεντρική, την Ανατολική Ευρώπη και τη Μαύρη Θάλασσα όπου τα αμερικάνικα συμφέροντα συγκρούονται με την Ρωσία.
Η Ρωσία ταυτόχρονα φτιάχνει τις δικές της συμμαχίες και συμμαχεί με την Τουρκία για τα δικά της συμφέροντα. Επειδή η Ελλάδα προσανατολίστηκε προς τις ΗΠΑ κι επειδή η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη, θα επηρεάσει και την Ελλάδα. Γι' αυτό λέμε ότι είναι απαράδεκτη αυτή η πολιτική. Άλλωστε οι υπουργοί Άμυνας και Εξωτερικών της Ρωσίας είπαν ότι «το παρακάνετε με τις αμερικάνικες στρατιωτικές βάσεις, εμείς να ξέρετε ότι, σε περίπτωση όξυνσης της κατάστασης με τους Αμερικάνους, θα έχουμε στόχους χώρες και περιοχές που έχουν βάσεις δικές τους». Αυτό το είπε δημόσια. Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό, εδώ που τα λέμε, για να δεις ότι έτσι θα γίνει σε μια περίπτωση σύγκρουσης. Άρα προειδοποιεί και η Ρωσία. Τώρα βέβαια ο πρωθυπουργός πάει στην Μόσχα για να προσπαθήσει να μαλακώσει κάπως αυτήν την κατάσταση, αλλά το πράγμα δεν μαλακώνει με συζητήσεις, με διαπραγματεύσεις και με ωραία χαμόγελα μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, γιατί τα συμφέροντα που συγκρούονται είναι τεράστια.
Εδώ συγκρούονται ενεργειακοί κολοσσοί, γιατί η περιοχή έχει πολλούς υδρογονάνθρακες, ορυκτό πλούτο, χώρια που είμαστε πέρασμα στον κινέζικο δρόμο διακίνησης εμπορευμάτων και ενεργειακού πλούτου προς την Ευρώπη. Αυτή είναι η κατάσταση και η κυβέρνηση, προσανατολιζόμενη κυρίως προς την αμερικάνικη και ΝΑΤΟική πολιτική μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση, απλώς στρώνει τον δρόμο για μεγαλύτερες εμπλοκές και για μεγαλύτερους κινδύνους για τον λαό μας.
Οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ ποτέ δεν υπερασπίστηκαν ελληνικά σύνορα ή κυριαρχικά δικαιώματα. Τώρα τι να θυμίσουμε; Την Κύπρο; Να θυμίσουμε ότι χρόνια τώρα η τουρκική αστική τάξη βάζει ζήτημα γκριζαρίσματος του Αιγαίου, ελληνικών νησιών, προβάλλει συνεχώς διεκδικήσεις, αλλά οι Αμερικάνοι λένε «δεν μας ενδιαφέρει, το Αιγαίο είναι ενιαίος επιχειρησιακός χώρος του ΝΑΤΟ και, αφού είμαστε σύμμαχοι στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, δεν υπάρχουν σύνορα»; Αυτό το αποδέχεται και η ελληνική πολιτική, σε τελευταία ανάλυση. Δεν το λύνει το πρόβλημα μια ΝΟΤΑΜ στο τόσο μετά τις NAVTEX.
Και βεβαίως καλά είναι τα ωραία λόγια. Ότι θα κάνουμε συνεργασία και θα δούμε τον Ερντογάν λέει ο κ. Τσίπρας και θα μιλήσουμε και θα έχουμε σχέσεις, αλλά τη μια μέρα το λέει αυτό και την άλλη μέρα επανέρχεται ο Ερντογάν και ζητάει νησιά, ζητάει οικόπεδα στην Κύπρο και προβάλλει συνεχώς διεκδικήσεις. Αυτή είναι η τοποθέτησή μας για την πολιτική της κυβέρνησης.
- Εκατό χρόνια ΚΚΕ. Θυμίζω δυο πολύ σημαντικές στιγμές υπεράσπισης της εθνικής ενότητας: Την επιστολή Ζαχαριάδη, στις 31 Οκτωβρίου 1940, που ζητάει από τον ελληνικό λαό να δώσει χωρίς επιφύλαξη όλες του τις δυνάμεις στον πόλεμο με την Ιταλία, παρ' ότι τον διηύθυνε η κυβέρνηση Μεταξά. Αλλά και τη θέση του ΕΑΜ μετά την κατοχή για συγκρότηση αντιπροσωπευτικής κυβέρνησης με τη συμμετοχή εκπροσώπων όλων των παρατάξεων. Σήμερα, με βάση όλα αυτά που περιγράψατε, η Ελλάδα, χρεοκοπημένη και απειλούμενη από την Τουρκία, έχει ανάγκη από εθνική ενότητα; Και με ποιο περιεχόμενο;
- Το περιεχόμενο της εθνικής ενότητας δεν είναι πάντα ίδιο ούτε ενιαίο για όλους αυτούς που είναι Έλληνες και Ελληνίδες ή προσδιορίζονται ως τέτοιοι. Για παράδειγμα ο εργάτης, ο υπάλληλος, ο επαγγελματίας, ο αγρότης δεν έχει ενιαίο εθνικό συμφέρον με τον βιομήχανο, τον εφοπλιστή κ.λπ. Και δεν το είχε ποτέ ιστορικά. Γι' αυτό αποδείχθηκε επίπλαστη και η εθνική ενότητα ακόμα και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όπως και στον Πρώτο και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και άλλοτε.
Όταν εμείς μιλάμε για εθνική ενότητα, όταν ο εργάτης μιλάει για εθνική ενότητα, εννοεί την ενότητα του λαού, των εργατών, των αγροτών, όλων αυτών που είναι η πλειοψηφία, που είναι το 90%. Γιατί οι υπόλοιποι και τότε, το '40, άλλοι βρέθηκαν στο Κάιρο, άλλοι στην Ευρώπη και κάποιοι απ' αυτούς συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς. Και όσοι δεν συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς τάχθηκαν με τον άλλο πόλο του ιμπεριαλισμού, που μπορεί να ήταν σύμμαχοι τότε ενάντια στον γερμανικό ναζισμό και τον ιταλικό φασισμό, αλλά μετά, όταν τελείωσε η κατοχή των Γερμανών, ήθελαν οι ίδιοι να επιβάλλουν τη δική τους «κατοχή», οι Βρετανοί για παράδειγμα για να στηρίξουν την αστική εξουσία.
Άρα, η άρχουσα τάξη, η ελίτ, η ολιγαρχία τάσσονται υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων, δεν έχουν έθνος. Άλλωστε το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα.
- Εσείς δεν απευθύνεστε σ' αυτούς όμως. Απευθύνεστε στον λαό.
- Όσον αφορά το ιστορικό παράδειγμα του Ζαχαριάδη, πολύ σωστά κάλεσε τον ελληνικό λαό να παλέψει τον ιταλικό και γερμανικό φασισμό. Βέβαια ακολούθησαν άλλα δύο γράμματα του Ζαχαριάδη, τα οποία δεν μιλάνε γι' αυτά ακριβώς, με διαφορά κάποιων ημερών και μηνών, στα οποία τόνιζε ότι, όταν πλέον είχαμε διώξει τους Ιταλούς φασίστες απ' τα σύνορα της Ελλάδας και είχαμε μπει στην Αλβανία, ο ελληνικός στρατός δεν έχει καμία δουλειά να ακούσει αυτά που έλεγαν διάφοροι, ότι τώρα είναι ευκαιρία να πάρουμε και την Αλβανία... Μετά σου ήρθε ο Γερμανός κι έχασες και τ' αυγά και τα καλάθια.
Γιατί έτσι γίνεται, όπως έχει γίνει και κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν, στο πλευρό άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, θέλαμε να φτάσουμε στην Κόκκινη Μηλιά κι ακόμη παραπέρα. Και μετά ακολούθησε η Μικρασιατική Καταστροφή. Αλλά και μετά, στην κατοχή. Υπήρχαν δυνάμεις οι οποίες δούλευαν ουσιαστικά για τους Βρετανούς, χτύπαγαν το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ γιατί δούλευαν για τη βρετανική αποστολή εδώ, αλλά και για το αύριο, άλλοι για να φέρουν τον βασιλιά ξανά, άλλοι για να φέρουν μια κυβέρνηση αστικών δυνάμεων κ.λπ.
Απ' αυτήν τη σκοπιά, ακόμα και η κυβέρνηση, η ονομαζόμενη «εθνικής ενότητας» -στην οποία συμμετείχε και το ΚΚΕ εκείνο το διάστημα για μέρες, για κάποιους μήνες, το 1944, και έγκαιρα είδε ότι δεν γίνεται διαφορετικά- στην ουσία ήταν μόνο για να δώσει ζωή στο αστικό σύστημα που παράδερνε τότε, που είχε πλήρη αναξιοπιστία και ήταν απαξιωμένο στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Δεν αξιοποίησε αυτό το τεράστιο ΕΑΜικό κίνημα, το αντιστασιακό κίνημα και το κύρος που είχε το ΚΚΕ στην ελληνική κοινωνία για να πει ότι η εργατική τάξη, η αγροτιά, ο λαός πρέπει να πάρει την εξουσία και όχι να πάμε σε μια κυβέρνηση αστικών δυνάμεων που έφερε τον Παπανδρέου, έφερε τον έναν, έφερε τον άλλον και γέμισε η Ελλάδα πάλι Ράλληδες, ταγματασφαλίτες και συνεργάτες των Γερμανών που κυνηγούσαν τους αγωνιστές, αυτούς που είχαν χύσει το αίμα τους τα τέσσερα χρόνια της κατοχής και με ό,τι ακολούθησε στη συνέχεια.
Άρα και η ιστορική πείρα δείχνει ότι τέτοιου είδους κυβερνήσεις ή συμμετοχή του ΚΚΕ σε κυβερνήσεις σ' αυτές τις συνθήκες δίνει μόνο ανάσα ζωής στο σύστημα, για να μπορέσει να πάει παραπέρα και μετά πάλι την πληρώνει το ΚΚΕ, την πληρώνουν λαϊκές δυνάμεις, γιατί οι υπόλοιποι ύστερα παίρνουν και τη ρεβάνς. Αυτό είναι το ζήτημα.
- Συμφωνία των Πρεσπών: Έχετε περιγράψει την ευρύτερη στοχοθεσία για την επιτάχυνση της λύσης, δηλαδή ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως συμφωνία, ποια διμερή ζητήματα πιστεύετε ότι αντιμετωπίζει ικανοποιητικά και σε ποια λειτουργεί αρνητικά; Στη Βουλή τι θα κάνετε;
- Κατ' αρχάς θα καταψηφίσουμε τη Συμφωνία στη Βουλή. Ο κύριος λόγος είναι αυτός που αναφέρατε, δηλαδή ότι αυτή η Συμφωνία έγινε με επιταχυνόμενους ρυθμούς το τελευταίο διάστημα ακριβώς για να προλάβουν να βάλουν τη FYROM στο ΝΑΤΟ και ν' ανοίξει μετά ο δρόμος για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα είναι ΝΑΤΟική επιταγή κυρίως θέληση του αμερικανοΝΑΤΟικού παράγοντα να γίνει η Συμφωνία αυτή για να μπει η FYROM στο ΝΑΤΟ. Αυτό είναι το κυρίαρχο και γι' αυτό κυρίως θα την καταψηφίσουμε. Το ΝΑΤΟ δεν είναι παράγοντας σταθερότητας αλλά παράγοντας καινούργιας εμπλοκής -και θα εμπλακούμε. Δεν ισχύει αυτό που λένε ορισμένοι, ότι μια μικρή χώρα είναι, τι δύναμη έχει η ΠΓΔΜ να επιτεθεί, να διεκδικήσει τα αλυτρωτικά συνθήματα κ.λπ. Το θέμα είναι ποιοι κρύβονται πίσω απ' αυτή και τι συμφέροντα υπηρετούνται. Αυτός είναι ο κύριος λόγος.
- Και ως προς τα διμερή; Όνομα, γλώσσα, εθνότητα, αλυτρωτικά;...
- Από 'κεί και πέρα, αυτή η Συμφωνία δεν λύνει ζητήματα. Εντάξει, το όνομα είναι ένας γεωγραφικός προσδιορισμός, μπορεί να πει κάποιος, αν και, έτσι όπως έχει αναδειχθεί ως κύριο ζήτημα από το 1992 και δώθε, εμείς έχουμε κάθετα διαφωνήσει, γιατί το όνομα θα λυνόταν αφού λύνονταν όλα τ' άλλα. Όμως, με τη Συμφωνία δεν επιλύονται όλα αυτά που λέμε, όπως ο αλυτρωτισμός. Παραμένουν ισχυρισμοί οι οποίοι δεν ισχύουν, μιλάνε για μακεδονική εθνότητα, για μακεδονικό έθνος, για μακεδονική γλώσσα -και δεν εννοούν, όπως λένε μερικοί πονηρά, «τη σλαβομακεδονική».
Μα αφού αυτήν εννοούν, γιατί δεν το βάζουν επίσημα; Είναι σλαβομακεδονική. Διότι μακεδονική γλώσσα με την έννοια της ενιαίας γεωγραφικά Μακεδονίας από την αρχαιότητα δεν υπήρξε ποτέ. Δεν υπήρξε ενιαία μακεδονική γλώσσα. Μιλούσαν ελληνικά οι Έλληνες, οι Μακεδόνες τέλος πάντων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μιλούσαν τη δική τους γλώσσα αργότερα οι Σλάβοι όταν κατέβηκαν και πάει λέγοντας.
Γι' αυτό λέμε ότι σ' αυτά τα ζητήματα υπάρχει, κατά την άποψή μας, σκόπιμη ασάφεια, για να μπορούν να περάσουν τη λύση, αλλά μ' αυτόν τον τρόπο αφήνεις και συνταγματικά και στα σχολικά βιβλία, πολύ περισσότερο στην καθημερινή δημόσια κρατική προπαγάνδα των Σκοπίων, τη δυνατότητα να λένε ό,τι θέλουν. Και εντάξει, να συμφωνήσω με τον Τσίπρα ότι ο Ζάεφ είναι καλούτσικος ή προοδευτικούλης σε σχέση με άλλους. Αλλά και εκεί κάνουν εκλογές. Και θα έρθει ένας άλλος Ζάεφ, που θα είναι άλλης άποψης.
Άρα, γι' αυτό λέμε ότι η Συμφωνία μπάζει από χίλιες δυο μεριές και είναι απαράδεκτη συνολικά, ως πακέτο και γι' αυτό θα την καταψηφίσουμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιώνονται οι υστερικές φωνές εδώ, οι εθνικιστικές, οι αλυτρωτικές επίσης. Γιατί και το σύνθημα «Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική» είναι η άλλη όψη του νομίσματος των Σκοπιανών αλυτρωτιστών και εθνικιστών που λένε ότι «η Μακεδονία είναι μία και είναι δική μας όλη». Λοιπόν, μία και ενιαία Μακεδονία δεν υπήρχε ποτέ. Ως έθνος λέμε. Ο γεωγραφικός χώρος της Μακεδονίας μοιράστηκε με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου σε Ελλάδα, Σερβία και Βουλγαρία. Άρα λοιπόν, όταν λες «Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική», εννοείς όλη. Εκτός αν δεν το εννοούν, οπότε πρέπει να λένε ότι «Η ελληνική Μακεδονία είναι μία και ελληνική». Αν εννοούν τη βουλγάρικη, το μέρος που πήγε στην Βουλγαρία από τη γεωγραφική Μακεδονία, είναι λάθος. Αυτό είναι αλυτρωτισμός.
- Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη πηγαίνουν από τη μια δοκιμασία στην άλλη και όλα τα τελευταία μεγάλα γεγονότα δείχνουν ενίσχυση της Άκρας Δεξιάς. Εκτιμάτε ότι υπάρχει μια τάση αποδόμησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Αν ναι, τι θα έπρεπε να προσέξει ο ελληνικός λαός τα επόμενα χρόνια;
- Υπάρχουν δύο βασικές τάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μία μιλάει για παραπέρα εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ενοποίησή της δηλαδή από τα κράτη-μέλη και η άλλη έχει φυγόκεντρες τάσεις και θέλει «να αραιώνουμε λιγάκι», «να αραιώνουν κάποιοι» ή «να έχουμε πιο χαλαρούς δεσμούς», οπότε η εθνική πολιτική να καθορίζεται από τα έθνη-κράτη, το κάθε κράτος-μέλος ξεχωριστά και όχι από μια ενιαία ευρωενωσιακή πολιτική.
Αυτές, όπως καταλαβαίνετε, είναι διαφορετικές τάσεις και δημιουργούν τέτοιες φυγόκεντρες, έτσι που μας κάνει να πιστεύουμε -και εμείς αλλά και άλλες πολιτικές δυνάμεις- ότι δεν αποκλείεται πολύ σύντομα να μην έχουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση που ξέραμε ή που γνωρίσαμε μέχρι σήμερα. Φυσικά παρακολουθούμε τις εξελίξεις, θα δούμε πώς θα εξελιχθούν, γιατί οι δύο τάσεις συγκρούονται.
Σημαντικό ρόλο για την πορεία τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των προβλημάτων που έχει θα παίξει το κατά πόσο θα μπορέσουν να λυθούν προβλήματα κρίσης σε ισχυρές οικονομίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι ανησυχητικές οι εξελίξεις στην Ιταλία, στην Γαλλία, στην ίδια την Γερμανία, που αρχίζει να έχει επιβράδυνση στην οικονομία της, και η Ισπανία και η Βρετανία με το Brexit, που δεν είναι όμως στην Ευρωπαϊκή Ένωση πλέον, αλλά και σε μια σειρά άλλες χώρες. Αυτό που λέμε οικονομική κρίση, πολιτική κρίση, και το πώς θα εκφραστεί αυτό, θα είναι καθοριστικός παράγοντας για το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση.
Δεύτερο στοιχείο είναι το πώς θα εξελιχθεί η κρίση διεθνώς, γιατί δεν σας κρύβω ότι εμείς στην ανάλυσή μας μιλάμε για κίνδυνο εμβάθυνσης της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης και πιθανώς διεθνούς συντονισμού της. Δηλαδή να συμπεριλάβει πιο ενεργά απ' ό,τι το 2008 τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, άλλες χώρες, την Κίνα, οι οποίες βρίσκονται ήδη σ' επιβράδυνση, όπως και η Γερμανία. Και αυτές είναι μεγάλες οικονομίες που επιδρούν.
Τρίτος ισχυρός παράγοντας είναι το πώς θα εξελιχθούν οι ενδοϊμπεριαλιστικές συγκρούσεις και οι ανταγωνισμοί ΗΠΑ, Ρωσίας, Κίνας, Γερμανίας, Γαλλίας, άλλων ισχυρών παικτών στη διεθνή σκηνή. Όλα αυτά θα καθορίσουν και την εξέλιξη των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το μέλλον της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικά.
- Δεν υπάρχει και μια κοινωνική δυσαρέσκεια στην οποία πατάνε οι φυγόκεντρες που αναφέρατε;
- Φυσικά, σε ό,τι αφορά τους δήθεν ευρωσκεπτικιστές, υπάρχει ένα μπέρδεμα. Για παράδειγμα όποιος μιλάει κριτικά για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν σημαίνει ότι ταυτίζεται με τον αντιδραστικό ευρωσκεπτικισμό. Υπάρχει κι ο ευρωσκεπτικισμός των φασιστών, των ακροδεξιών, που εμφανίζονται στην Ευρώπη και την Ελλάδα και λένε ότι «για όλα φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση κι όχι το κεφάλαιο», «να φύγουμε απ' το ευρώ και να πάμε αλλού, σε ελληνικά νομίσματα», χωρίς να έχουν ένα στοιχειώδες πλάνο, σχέδιο ανάπτυξης προς όφελος του λαού. Υπηρετούν κι αυτοί μονοπώλια και ομίλους που έχουν διαφορετικά συμφέροντα από άλλα και εντάσσονται σ' αυτήν την ενδοαστική διαμάχη.
Για παράδειγμα το ΚΚΕ, ακόμα και όταν υπήρχε η ΕΔΑ τη δεκαετία του 1960, όταν θα μπαίναμε στην ΕΟΚ, τότε την έλεγε «λάκκο των λεόντων». Η Αριστερά το έλεγε αυτό, που δεν το λέει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, τούτη εδώ η γιαλαντζί Αριστερά. Μιλάμε για μια Ένωση καπιταλιστικών κρατών που έχουν τα δικά τους συμφέροντα πάνω απ' όλα. Μπορεί κάποιον μονοπωλιακό όμιλο εγχώριο -με την έννοια ότι έχει το πλειοψηφικό πακέτο- κάποιον Έλληνα μεγιστάνα να τον συμφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπορεί άλλον να μην τον συμφέρει, γιατί έχει πάρε - δώσε και οικονομικά συμφέροντα με τους Κινέζους, με τους Βραζιλιάνους ή δεν ξέρω ποιους άλλους και λέει «κι αν φύγετε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχω κανένα πρόβλημα».
Αυτός όμως ο ευρωσκεπτικισμός ή η θέση αυτού που σου λέει «και να φύγουμε δεν τρέχει τίποτα», του μεγαλοβιομήχανου, του εφοπλιστή, του τραπεζίτη, δεν έχει σχέση με τον ευρωσκεπτικισμό που έχει ο Έλληνας αγρότης που βλέπει να ξεκληρίζεται από τη γη του ή με τον εργάτη που βλέπει ότι όλες οι κατευθύνσεις των ευρωπαϊκών προγραμμάτων τον έχουν φέρει εδώ που τον έχουν φέρει μαζί με τη δουλειά των ελληνικών κυβερνήσεων, που πάνε και ψηφίζουν στις Βρυξέλλες και στο Ευρωκοινοβούλιο και στην Κομισιόν όλα τ' αντιλαϊκά νομοθετήματα. Άλλο το ένα κι άλλο το άλλο.
Εμείς είμαστε με αυτόν τον κόσμο που πραγματικά προβληματίζεται για την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θέλει ν' αναπτυχθεί η οικονομία της Ελλάδας, στο πλαίσιο φυσικά και γενικότερων αλλαγών που θα γίνουν σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, αλλά με εξουσία λαϊκή, εργατική εξουσία, και βεβαίως με μια νέα κοινωνική οργάνωση και μια νέα οικονομία, με μια οργάνωση της οικονομίας σε άλλα επίπεδα, που θα υπηρετούν λαϊκά συμφέροντα, εργατικά συμφέροντα.

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΕ ΞΕΡΕΙΣ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤ. ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ? -ΔΕΣ!!


Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην παρουσίαση των προτάσεων του Κόμματος για τη συνταγματική αναθεώρηση
Τις προτάσεις του ΚΚΕ για τη συνταγματική αναθεώρηση παρουσίασε ο ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος, Δημήτρης Κουτσούμπας, σε ειδική εκδήλωση που έγινε χτες σε αίθουσα της Βουλής.
Στην παρουσίαση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι συνδικαλιστικών και μαζικών φορέων, άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, οι κομμουνιστές δήμαρχοι, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» κ.ά.
Ακολουθεί η ομιλία του Δ. Κουτσούμπα.
***
Φίλες και φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Παρουσιάζουμε σήμερα την πρόταση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για τη συνταγματική αναθεώρηση. Την πρότασή μας την έχουμε δημοσιοποιήσει και η σχετική διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.
Παρά το γεγονός ότι η διαδικασία που επέλεξε κυρίως η κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ για να διεξαχθεί η συγκεκριμένη συζήτηση μέσα στη Βουλή, με ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, δεν βοηθά στην ουσιαστική και όχι επιφανειακή ενημέρωση του λαού για τις θέσεις των κομμάτων...
Εντούτοις, εμείς καλούμε κάθε εργαζόμενο, κάθε νέο, κάθε άνθρωπο που νοιάζεται πραγματικά για τα εργατικά, λαϊκά, κοινωνικά δικαιώματα, για τις λαϊκές - δημοκρατικές ελευθερίες, για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, να μελετήσει καλά την πρόταση του ΚΚΕ. Γιατί η διαστρέβλωση δίνει και παίρνει... Αλλωστε, πάνω από όλα, οι θέσεις που διατυπώνονται σε αυτήν την πρόταση πρέπει να γίνουν άξονες πάλης του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και άλλων δυνάμεων κινούνται σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από τη δική μας, κινούνται σε άλλο μήκος κύματος, που δεν υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα. Συνεπώς, δεν τρέφουμε και αυταπάτες, με βάση τον σημερινό συσχετισμό στη Βουλή, ότι αυτές οι ριζοσπαστικές, προοδευτικές προτάσεις μας, που μας πάνε μπροστά, μπορούν να υιοθετηθούν από όλους αυτούς. Αλλωστε, οι συζητήσεις που έχουν ήδη ξεκινήσει στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής για τη συνταγματική αναθεώρηση αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Δεν είναι τυχαίο ότι οι άλλες πολιτικές δυνάμεις - και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ - αρνούνται να υιοθετήσουν ακόμη και ορισμένα υπερώριμα αιτήματα, όπως είναι η πλήρης κατάργηση του άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη υπουργών, για να υπάρχει πραγματικά ισότιμη μεταχείριση των υπουργών με τους απλούς πολίτες σε ό,τι αφορά την ποινική αντιμετώπιση.
'Η όπως είναι ο πλήρης διαχωρισμός κράτους - Εκκλησίας, παρά τις προεκλογικές διακηρύξεις τους. Διαχωρισμός που δεν είναι παρά ένας αστικός δημοκρατικός εκσυγχρονισμός, που έχει ξεκινήσει εδώ και δύο αιώνες σε κάποιες χώρες και έχει συντελεστεί εδώ και δεκαετίες σε άλλες.
Και αντί γι' αυτά αρκούνται σε ορισμένα ημίμετρα, που δεν λύνουν το ουσιαστικό πρόβλημα.
Αντιδραστικό περιεχόμενο με «δημοκρατικό» περιτύλιγμα



Οπως είπαμε και στη συζήτηση στην Ολομέλεια για τη συνταγματική αναθεώρηση, οι πραγματικοί στόχοι και του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ είναι άλλοι.
Από τη μια μεριά, με τις συγκεκριμένες προτάσεις τους υπηρετούν τις ίδιες τις ανάγκες του σημερινού σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, προκειμένου αυτό να εξασφαλίσει απρόσκοπτα την κυριαρχία του.
Και από την άλλη, τροφοδοτούν - και με αφορμή αυτή τη συζήτηση - τη μεταξύ τους προεκλογική κάλπικη αντιπαράθεση, στήνοντας ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές, στην απέλπιδα προσπάθειά τους να κρύψουν τη στρατηγική τους σύμπλευση στα κρίσιμα για τη ζωή του λαού ζητήματα.
Ετσι παίζεται, χρόνια τώρα, το δικομματικό - διπολικό παιχνίδι, με στόχο να εγκλωβίζεται η λαϊκή δυσαρέσκεια ανάμεσα στους δύο πόλους, ενώ το σύστημα έχει τη δυνατότητα, όταν ο ένας χρεοκοπεί, να έχει έτοιμο τον άλλο για να πάρει τη σκυτάλη και να συνεχίσει στον ίδιο αντιλαϊκό δρόμο.
Το Σύνταγμα κατοχυρώνει την εξουσία της κυρίαρχης τάξης. Στην προκειμένη περίπτωση, το αστικό Σύνταγμα κατοχυρώνει την εξουσία της αστικής τάξης, διασφαλίζει τα δικά της συμφέροντα, τις δικές της συμμαχίες, προωθεί τους στόχους και τις επιδιώξεις της.
Απ' αυτήν τη σκοπιά, όλες οι αναθεωρήσεις του Συντάγματος έχουν γίνει και γίνονται για να διασφαλιστεί η σταθερότητα της αστικής εξουσίας και για να αποτυπωθούν σε νομική - συνταγματική μορφή οι νέες ανάγκες του συστήματος, όπως αυτές διαμορφώνονται στην πορεία των εξελίξεων.

Κι αυτό βέβαια δεν μπορεί να το κρύψει η αντιπαράθεση ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ για δευτερεύοντα ζητήματα.
Αυτόν το στόχο υπηρέτησαν όλες οι αναθεωρήσεις που προχώρησαν πριν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Αυτόν το στόχο υπηρετεί και η τωρινή αναθεώρηση, όπως προκύπτει από τις προτάσεις κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της ΝΔ.
Είναι χαρακτηριστικό ως προς αυτό ότι οι προηγούμενες αναθεωρήσεις του ελληνικού Συντάγματος προχώρησαν μια σειρά αλλαγές που αφορούσαν το πεδίο της οικονομίας, την ελευθερία δράσης του κεφαλαίου που έθετε η ενσωμάτωση της χώρας μας στο λάκκο των λεόντων, στο ευρωενωσιακό πλαίσιο.
Αντίστοιχα, ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο η ισχύς του δικαίου της ΕΕ, όχι μόνο έναντι των κοινών νόμων αλλά και έναντι του ίδιου του Συντάγματος. Με βάση τα παραπάνω υλοποιήθηκαν και εξακολουθούν να υλοποιούνται:
-- Η αστική πολιτική μέσω των μνημονίων
-- Η ασφυκτική επιτροπεία
-- Το σύνολο των μέτρων υπέρ του κεφαλαίου
Ολα όσα δηλαδή εκπορεύονται από την ΕΕ και ισχύουν για όλα τα κράτη - μέλη της. Γι' αυτόν το λόγο και πολλά από τα μέτρα της εποχής των μνημονίων, που έρχονταν έστω σε μια τυπική αντίθεση με το Σύνταγμα, νομιμοποιούνταν τελικά μέσω της επίκλησης των ευρωενωσιακών κανόνων, που έχουν αυξημένη ισχύ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά το γεγονός ότι ασκούσε κριτική παλιότερα σε αυτές τις αλλαγές, παρά το γεγονός ότι και σήμερα μιλάει υποκριτικά για τα λεγόμενα υπερεθνικά κέντρα που επιβάλλουν στους λαούς τις διάφορες αντιλαϊκές πολιτικές, εντούτοις με την πρότασή του δεν θίγει στο ελάχιστο καμία απ' αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές, που κατοχυρώνουν την ισχύ αυτών των λεγόμενων υπερεθνικών κέντρων.
Αν και εδώ που τα λέμε, ο όρος «υπερεθνικά κέντρα» δεν είναι και ο πλέον δόκιμος.
Εμείς, για την ακρίβεια, μιλάμε για διακρατικές συμμαχίες, στις οποίες κάθε αστικό κράτος συμμετέχει συνειδητά, ανάλογα με τη δύναμή του, παραχωρεί μέρος της κυριαρχίας του, έτσι ώστε να αντλήσει οφέλη για λογαριασμό της εγχώριας άρχουσας τάξης - και όχι φυσικά για το λαό.
Κι αυτά τα οφέλη αφορούν και στην υλοποίηση αντεργατικών - αντιλαϊκών μέτρων, αλλά και στη συμμετοχή του ελληνικού κεφαλαίου σε μια πιο διευρυμένη αγορά.
Αυτό έγινε και με τη συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ και την ΟΝΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο νομιμοποιεί αυτές τις αλλαγές που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια, αλλά έχει γίνει και ο καλύτερος προπαγανδιστής της εμβάθυνσης της ΕΕ. Δεν είναι τυχαίο ότι αναγνωρίζεται ως ο καλύτερος «μαθητής» από τα επιτελεία των Βρυξελλών.
Ικανός μάλιστα να κάνει και «ιδιαίτερα μαθήματα» σε άλλους λαούς για το ότι η επιλογή της ρήξης με αυτές τις λυκοσυμμαχίες δεν πρέπει καν να περνάει από το μυαλό τους!
Ολα τα υπόλοιπα, για την εμβάθυνση της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας, που επιστρατεύει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για να σερβίρει την πρότασή της, είναι απλώς το περιτύλιγμα, που όμως δεν μπορεί να κρύψει το αντιδραστικό περιεχόμενο συνολικά του Συντάγματος.
Επιδιώκουν σταθερές, αντιλαϊκές, αστικές κυβερνήσεις
Ο πρώτος βασικός στόχος της συνταγματικής αναθεώρησης είναι η εξασφάλιση της κυβερνητικής πολιτικής σταθερότητας, δηλαδή - όπως το λέει ο λαός - να μην τρίξει και σπάσει η καρέκλα της εξουσίας τους.
'Η - όπως άλλοι πιο κομψά λένε - να διατηρηθεί η «πολιτική συνέχεια», να μη διαταράσσεται η συνέχεια της εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής από την εκάστοτε συγκυρία.
Για παράδειγμα, εκτιμούν ότι η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, ή ακόμη και η πίεση που μπορεί να ασκήσει ο λαϊκός παράγοντας σε μια δεδομένη στιγμή, είναι παράγοντες που μπορούν να ανακόψουν το αντιλαϊκό έργο τους.
Γι' αυτό και η πρόταση της κυβέρνησης για την προεδρική εκλογή, όπως λένε, κινείται στην κατεύθυνση ...να μη διαταράσσεται η κυβερνητική σταθερότητα! Λες κι ο λαός τούς ψηφίζει, τους εκλέγει για να έχει σταθερότητα στη μείωση του εισοδήματός του, σταθερότητα στη φοροληστεία του, σταθερότητα να σπέρνουν βάσεις θανάτου!
Μάλιστα, η συγκεκριμένη κυβερνητική πρόταση για την αλλαγή του Συντάγματος συνοδεύεται ουσιαστικά και με μια ακόμα δήλωση μετάνοιας του κ. Τσίπρα για τη στάση που είχε κρατήσει το κόμμα του ως αξιωματική αντιπολίτευση το 2014, κατά τη διάρκεια της προεδρικής εκλογής.
Δεν μας εξέπληξε καθόλου.
Αυτά επιδιώκουν με την πρότασή τους για την εκλογή του ΠτΔ και τη λεγόμενη «εποικοδομητική ψήφο δυσπιστίας».
Πρακτικά, μπορεί να οδηγήσει στο εξής αποτέλεσμα: Κυβερνήσεις που έχουν χάσει την πλειοψηφία στη Βουλή να παραμένουν στη θέση τους, παρά και ενάντια στη θέληση του λαού.
Στο ίδιο όμως αποτέλεσμα, από άλλο δρόμο, οδηγεί και η πρόταση της ΝΔ για σταθερούς και αδιάκοπους τετραετείς κοινοβουλευτικούς - κυβερνητικούς κύκλους... Βλέπετε, λοιπόν, πως σε ένα κρίσιμης σημασίας ζήτημα και παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ ταυτίζονται στο βασικό στόχο. Επιδιώκουν μονιμότερες, σταθερές αντιλαϊκές, αστικές κυβερνήσεις συνεργασίας, ακόμη και μειοψηφίας.
Οχι μόνο για να μοιράζεται σε περισσότερα από ένα αστικά κόμματα η ευθύνη της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά και για να μπορεί αυτή να υλοποιείται απρόσκοπτα, χωρίς εμπόδια, κενά και παρεμβολές.
Από αυτήν την άποψη, είναι κρίσιμο ζήτημα για το λαό όχι μόνο να μη φοβηθεί, να μη συναινέσει, αλλά και να αντιπαλέψει αυτόν το στόχο της περιβόητης κυβερνητικής πολιτικής σταθερότητας.
Οσο το κεφάλαιο χρειάζεται σταθερότητα στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής για την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητά του, η εργατική τάξη, ο λαός, πρέπει με την πάλη τους να επιδιώκουν το αντίθετο. Για να καθυστερούν, να βάζουν εμπόδια στον δρόμο αυτό, να φτιάχνουν δηλαδή τα ρυάκια που θα οδηγούν στο ποτάμι που θα μας βγάλει στη θάλασσα των ριζικών αλλαγών.
Ο δεύτερος στόχος, τον οποίο έχει ομολογήσει και ο κ. Τσίπρας, είναι η αναπαλαίωση αυτού του σάπιου, διεφθαρμένου αστικού πολιτικού συστήματος, απέναντι στο οποίο υπάρχει έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια.
Επιδιώκουν να αναστηλώσουν ένα σύστημα το οποίο έχει καταπέσει στα μάτια του λαού, όχι μόνο γιατί κάθε τρεις και λίγο βγάζουν στην επιφάνεια νέα σκάνδαλα και ξεθάβουν τα παλιά, αλλά και γιατί, πάνω από όλα, αυτό το πολιτικό σύστημα ευθύνεται για τα απανωτά μνημόνια, το αντεργατικό - αντιλαϊκό οικοδόμημα το οποίο γιγαντώθηκε στα χρόνια της κρίσης.
Χρεώνεται την ασυνέπεια λόγων και έργων. Ιδιαίτερα στο τελευταίο αυτό ζήτημα, ο ΣΥΡΙΖΑ κατέχει τα πρωτεία.
Ψευδεπίγραφες διακηρύξεις - «άδεια πουκάμισα»
Και επειδή αυτοί οι στόχοι προφανώς δεν είναι προοδευτικοί, ίσα - ίσα, είναι καραμπινάτοι αντιδραστικοί, γι' αυτό ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ συμπίπτει σε αυτούς τους στόχους και με τον έτερο πόλο, τη ΝΔ.
Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που αντιδραστικοί στόχοι περιβάλλονται με πομπώδη συνθήματα και μεγαλόστομες διακηρύξεις, όπως «τομή στη δημοκρατία», «εμβάθυνση της δημοκρατίας», «προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων», εμφανίζονται ως «πρόοδος» και «ρήξη» με το παλιό συντηρητικό και φθαρμένο πολιτικό σύστημα!
Και γύρω απ' αυτά τα ψευδεπίγραφα συνθήματα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επιχειρεί να στήσει τον διπολικό καβγά της με τη ΝΔ.
Αλλωστε, και σήμερα υπάρχουν στο ισχύον Σύνταγμα διακηρύξεις για αναγνώριση δικαιωμάτων, όπως για το δικαίωμα στην εργασία, για το δικαίωμα στη στέγη, για το δικαίωμα στην απεργία, για το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι κ.λπ. Ομως αυτές οι αναφορές καθόλου δεν απέτρεψαν όλα αυτά τα χρόνια η ανεργία να εκτοξευτεί στα ύψη, ο λαός να πληρώνει επιπλέον φόρο, νοίκι δηλαδή για το ίδιο του το σπίτι.
Δεν απέτρεψαν ούτε τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς, που για τις λαϊκές κατοικίες έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας.
Δεν σταμάτησαν τη βιομηχανία έκδοσης δικαστικών αποφάσεων που χαρακτηρίζουν τις απεργίες «παράνομες» και «καταχρηστικές».
Γιατί η αναγνώριση αυτών των δικαιωμάτων είναι τυπική, καταντά ένα «άδειο πουκάμισο», αφού την ίδια στιγμή υπάρχει ένα σύνολο από ρήτρες, εξαιρέσεις και εκτελεστικούς νόμους που τα καταστρατηγούν στην πράξη, για να προστατεύσουν τον υπέρτατο νόμο, που είναι το καπιταλιστικό κέρδος, την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, τις εκμεταλλευτικές σχέσεις, σε τελική ανάλυση τη δικτατορία του κεφαλαίου.
Η αναφορά στα διάφορα αστικά Συντάγματα - και στο ελληνικό βεβαίως - για την ισότητα των πολιτών είναι ψεύτικη.
Γιατί είναι μόνο τυπική, αφού εξισώνει τον κάτοχο του κεφαλαίου με τον κάτοχο της εργατικής δύναμης, εξισώνει τον εκμεταλλευτή με τον εκμεταλλευόμενο. Δεν είναι πραγματικά ίσος ο εργάτης, ο άνεργος, ο φτωχός αγρότης και αυτοαπασχολούμενος, με αυτόν που έχει στα χέρια του τον πλούτο, που έχει στην ιδιοκτησία του μεγάλες επιχειρήσεις, με τις οποίες μπορεί να προσλαμβάνει και να απολύει. Που έχει στα χέρια του Μέσα Ενημέρωσης και άλλους μηχανισμούς, άρα όχι μόνο επηρεάζει, αλλά και χειραγωγεί τη λαϊκή συνείδηση.
Θα μπορούσαμε απλά και μόνο να πούμε ότι είναι πρόκληση να μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία, τη στιγμή που η κυβέρνησή του επιτίθεται στα εργατικά, λαϊκά, δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, τη στιγμή που στους χώρους δουλειάς οργιάζει η τρομοκρατία και ο αυταρχισμός, και η συμμετοχή σε μια απεργία πολλές φορές ισοδυναμεί με απόλυση.
Και η πρόκληση απέναντι στους εργαζόμενους γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, αν σκεφτεί κανείς ότι αυτή η κυβέρνηση, δίπλα στην εργοδοτική αυθαιρεσία, έβαλε με το νόμο της επιπλέον εμπόδια στο δικαίωμα της απεργίας.
Προωθείται η συνταγματοποίηση των μνημονίων
Ωστόσο, ακόμη και αυτές οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελούν τη δήθεν αντινεοφιλελεύθερη ατζέντα, δεν είναι ούτε τόσο αθώες ούτε τόσο αντινεοφιλελεύθερες όσο φαίνονται.
Για παράδειγμα, στην πρότασή του για την Κοινωνική Ασφάλιση, εισάγεται ο όρος της ανταποδοτικότητας, που αποτέλεσε τον πολιορκητικό κριό για όλους τους αντιασφαλιστικούς νόμους και για τη διάλυση του όποιου κοινωνικού χαρακτήρα είχε απομείνει στην Ασφάλιση.
Επίσης, είναι χαρακτηριστική, τόσο στις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ όσο και στις προτάσεις της ΝΔ, η πρόθεση να συνταγματοποιηθεί η λογική της ακραίας φτώχειας κι ενός ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης, που πρέπει να διασφαλίζει το κράτος, και από κει και πέρα ο «σώζων εαυτόν σωθήτω».
'Η η πρόταση για να είναι μόνο τα δίκτυα διανομής του νερού και της ηλεκτρικής ενέργειας υπό δημόσιο έλεγχο, όχι για να ανακοπεί η πορεία ιδιωτικοποίησης κι απελευθέρωσης, που προχωράει με γοργούς ρυθμούς, αλλά για να αποτελέσει ο δημόσιος τομέας τον τροχονόμο αυτής της διαδικασίας.
Στην ουσία, με αυτές τις προτάσεις, προωθείται η συνταγματοποίηση των μνημονίων.
Μάλιστα, με αφορμή την αναθεώρηση του Συντάγματος, γίναμε πάλι μάρτυρες μιας κοκορομαχίας από τα παλιά. ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ νομίζουν ότι έχουν βρει ένα επωφελές πεδίο αποπροσανατολισμού, για τα περί ιδιωτικών πανεπιστημίων και αναθεώρησης ή μη του άρθρου 16 του Συντάγματος, παίζοντας ξεδιάντροπα με τη νοημοσύνη δεκάδων χιλιάδων φοιτητών και των οικογενειών τους.
Πολύ περισσότερο, που η στάση της ΝΔ και οι θέσεις που προβάλλει στη σχετική συζήτηση, αποτελούν βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ για να συνεχίσει την προσπάθεια στησίματος ενός κάλπικου δίπολου για τον εγκλωβισμό δυνάμεων, στη βάση των εναλλακτικών μοντέλων αντιλαϊκής διαχείρισης, που προβάλλουν και οι δύο. Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να ιδεολογικοποιήσει μάλιστα τη δήθεν υπεράσπιση του «δημόσιου» χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης ξεφεύγει και από τα όρια του εξοργιστικού!
Μήπως δεν είναι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, ο οποίος από το βήμα της Βουλής δήλωσε ευθαρσώς ότι συμμερίζεται τη ΝΔ στο στόχο για στενότερη σύνδεση των πανεπιστημίων με την καπιταλιστική αγορά και τις επιχειρήσεις, προβάλλοντας μια διαχωριστική γραμμή από τη ΝΔ, η οποία ξεπερνά και αυτά τα όρια της αστειότητας;
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε φέτος να πετύχει κατακόρυφη αύξηση στον αριθμό των επί πληρωμή μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Βλέπετε στη λογική του ΣΥΡΙΖΑ το να πληρώνεις δίδακτρα σε ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι διαφορετικό από το να πληρώνεις σε κρατικά, όπως επιβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ στην πλειοψηφία των μεταπτυχιακών φοιτητών, ακολουθώντας σταθερά το δρόμο που είχαν χαράξει πριν από αυτόν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Επιπλέον, η ενίσχυση της επιχειρηματικής λειτουργίας των πανεπιστημίων, στο όνομα της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας, υπό την υψηλή εποπτεία του υπουργείου, προωθείται μέσα από όλες τις νομοθετικές παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την Ανώτατη Εκπαίδευση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει αυτό που έκαναν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Τα ιδρύματα να λειτουργούν όπως όλες οι ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Είναι χαρακτηριστική, άλλωστε, η πρόβλεψη του νόμου για την Ερευνα που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2016, περί της δυνατότητας των ΑΕΙ να πουλάνε την περιουσία τους με την ίδια ευκολία που θα έκανε ένα ΝΠΙΔ, μορφή δηλαδή που θα έχει ένα ιδιωτικό Πανεπιστήμιο.
Ιδιες είναι οι αναφορές στον ίδιο νόμο και οι θέσεις Τσίπρα - Μητσοτάκη, σχετικά με τις νέες υποδομές που θα εγκρίνονται «με όρους βιωσιμότητας των κοινωνικοοικονομικών οφελών». Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, βέβαια, είτε είναι κρατικά είτε ιδιωτικά, λειτουργούν εκμεταλλευόμενα τη δουλειά χιλιάδων εργαζομένων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι επί ΣΥΡΙΖΑ, ο αριθμός όσων έχουν συνάψει σύμβαση με τους ειδικούς λογαριασμούς κονδυλίων έρευνας των ΑΕΙ, έχει φτάσει τους 23.583 εργαζόμενους με συμβάσεις με τους ίδιους απεχθείς όρους που θα υπέγραφαν με αντίστοιχες καπιταλιστικές επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα. Με αποσάθρωση των όποιων εργασιακών δικαιωμάτων, με ενίσχυση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, δηλαδή με ίδιους όρους κι αν εργάζονταν σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Κι αυτά είναι μόνο ορισμένα από ό,τι προλαβαίνουμε σύντομα να πούμε. Εχουμε κι άλλα ράμματα για τη γούνα τους.
Είναι, λοιπόν, ή δεν είναι κοροϊδία και στάχτη στα μάτια του λαού η κοκορομαχία τους;
Εξαντλούμε κάθε περιθώριο προστασίας και διεύρυνσης των λαϊκών δικαιωμάτων
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, όπως είπαμε και στη συζήτηση που προηγήθηκε στη Βουλή, με βάση τις θέσεις του, συμμετέχει στη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης.
Αλλωστε, από το Σύνταγμα του 1975 και στις αναθεωρήσεις που ακολούθησαν, συγκεντρώναμε πάντα την προσοχή μας, είτε στην κατάργηση, είτε στη θετική τροποποίηση άρθρων που αφορούσαν π.χ. τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, την κατάργηση αντιδημοκρατικών άρθρων κ.λπ.
Είτε θέταμε ζητήματα που δεν πρόβλεπε η κυβερνητική πρόταση, όπως π.χ. τη διεκδίκηση της απλής αναλογικής κ.λπ.
Αυτό θα κάνουμε και τώρα. Καταθέτουμε προτάσεις και εξαντλούμε κάθε περιθώριο για να προστατευθούν και να διευρυνθούν τα λαϊκά, δημοκρατικά δικαιώματα, οι συνδικαλιστικές ελευθερίες, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, χωρίς αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει πραγματικά «προοδευτικό» και «δημοκρατικό» Σύνταγμα, στο πλαίσιο της σημερινής εξουσίας του κεφαλαίου.
Με βάση τα παραπάνω, προτείνουμε μια σειρά από αλλαγές σε 8 επιμέρους άξονες, για τους οποίους παρουσιάζουμε τα βασικότερα σημεία:
Για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας
Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΞΟΝΑΣ των προτάσεών μας αναφέρεται σε ένα από τα πιο κεντρικά ζητήματα, που θα μπορούσαν να αποτυπωθούν με τον τίτλο «άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων» της χώρας μας, για τα οποία ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η ΝΔ, ούτε φυσικά και τα άλλα αστικά κόμματα, μιλούν, δεν θέλουν καν να τα θίξουν.
Αναφερόμαστε κατά κύριο λόγο στα άρθρα 27 και 28 του Συντάγματος, που επιτρέπουν περιορισμούς στην άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, την εκχώρησή τους σε ξένα κέντρα, αλλά και τη δυνατότητα διέλευσης και παραμονής ξένων στρατευμάτων και βάσεων στην Ελλάδα.
Είναι οι διατάξεις που εμπλέκουν τη χώρα μας σε επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και μάλιστα σε μια περίοδο που οι αντιθέσεις αυτές βαθαίνουν ακόμη περισσότερο, σύνορα επαναχαράσσονται, που το Διεθνές Δίκαιο γίνεται ακόμη πιο αντιδραστικό, εξαιτίας του αρνητικού συσχετισμού δύναμης, με συνέπεια την αύξηση των πολέμων και των επεμβάσεων και με την πιθανότητα για πιο γενικευμένους πολέμους στην περιοχή.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αμερικανικές και ΝΑΤΟικές βάσεις στη χώρα μας εκσυγχρονίζονται και επεκτείνονται, ότι νέες βάσεις είναι στα σκαριά σε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Στεφανοβίκειο και αλλού.
Επομένως, πρέπει να αλλάξουν αυτές οι διατάξεις, που διευκολύνουν την υλοποίηση των σχεδιασμών της άρχουσας τάξης της χώρας μας, για τη συμμετοχή της στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, μέσα και από την ένταξη στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ κ.λπ. και στους επικίνδυνους σχεδιασμούς.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε, επίσης, ότι στο παρελθόν η συμμετοχή της χώρας μας σε αυτούς τους σχεδιασμούς, υλοποιήθηκε κατά παράβαση και του ίδιου του Συντάγματος, όπως την περίοδο του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, με τη διέλευση των ΝΑΤΟικών στρατευμάτων από τη χώρα μας, για να μακελεύουν το γειτονικό και φίλο λαό.
Ζητάμε, συγκεκριμένα, να καταργηθεί η παράγραφος 1 του άρθρου 27, που επιτρέπει τη μεταβολή στα όρια του ελληνικού κράτους καθώς και η παράγραφος 2, που επιτρέπει τη διέλευση ξένων στρατευμάτων από αυτό.
Ζητάμε, επίσης, στο άρθρο 27, να προστεθεί παράγραφος που να μην επιτρέπει την απόκτηση και την παραμονή πυρηνικών και χημικών όπλων στη χώρα μας, κάτι το οποίο ήδη συζητά η κυβέρνηση σε ό,τι αφορά τη βάση του Αραξου και φαίνεται ήδη να το έχει δρομολογήσει.
Δεν είναι τυχαίο που, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, που διεκδικεί το ρόλο σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ στην περιοχή, όσο και τα άλλα αστικά κόμματα, δεν θέλουν καν να θίξουν αυτές τις διατάξεις, γιατί είναι στον πυρήνα της πολιτικής τους.
Στην πρότασή μας ζητάμε κατάργηση συνολικά του άρθρου 28, που επιτρέπει την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ξένα κέντρα, περιορισμούς στην άσκηση της εθνικής κυριαρχίας καθώς και της ερμηνευτικής δήλωσης που κατοχυρώνει τη συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ, όπως επίσης και της ερμηνευτικής δήλωσης του άρθρου 80, που ρυθμίζει και μάλιστα συνταγματικά τη συμμετοχή της Ελλάδας στη Ζώνη του Ευρώ.
Είναι αυτές οι δύο διατάξεις που κατοχυρώνουν την υπεροχή του Δικαίου της ΕΕ, έναντι του ελληνικού Δικαίου.
Διεύρυνση κοινωνικών, συνδικαλιστικών, πολιτικών δικαιωμάτων
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ της πρότασής μας είναι αυτός που αφορά τη διεύρυνση των κοινωνικών, συνδικαλιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων.
Είναι γνωστό ότι στο ισχύον Σύνταγμα, όπως και γενικότερα στα αστικά Συντάγματα, η αναγνώριση κάθε τέτοιου δικαιώματος συνοδεύεται και από έναν αστερίσκο που καταγράφεται με την έκφραση «όπως ο νόμος ορίζει».
Ετσι, λοιπόν, επιβάλλεται να φύγουν εντελώς οι όποιοι περιορισμοί υπάρχουν στο δικαίωμα της απεργίας.
Να υπάρξει παραπέρα διεύρυνση του δικαιώματος της απεργίας, με την κατοχύρωση και της απεργίας πολιτικής αλληλεγγύης κ.λπ. και την απαγόρευση της ανταπεργίας, του γνωστού «lock-out».
Να υπάρξει απαγόρευση της επιστράτευσης απεργών.
Επέκταση του απεργιακού δικαιώματος στα Σώματα Ασφαλείας και στους δικαστικούς και παύση τής, με οποιονδήποτε τρόπο, απαγόρευσης της συνδικαλιστικής δράσης των υπαλλήλων του στενότερου και ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Ιδιαίτερα, θα θέλαμε να σταθούμε στα λεγόμενα κοινωνικά δικαιώματα και να υπογραμμίσουμε τα εξής:
Δεν αρκεί η αφηρημένη διατύπωση αυτών των δικαιωμάτων στη μόρφωση, στην Υγεία, στην Κοινωνική Ασφάλιση, αν δεν συνοδεύονται και από συγκεκριμένα μέτρα για την υλοποίησή τους.
Δεν παραβλέπουμε καθόλου το γεγονός ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίησή τους, είναι το κράτος να έχει στα χέρια του και τα απαραίτητα εργαλεία, για να το πούμε απλά, τα κλειδιά της οικονομίας.
Αρα μιλάμε για μια εξουσία που θα κάνει κοινωνική ιδιοκτησία τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, ώστε να έχει τη δυνατότητα να ικανοποιήσει τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.
Αλλά και σε κάθε περίπτωση, εμείς λέμε ότι δεν μπορεί η Παιδεία, η Υγεία, η Πρόνοια, η Κοινωνική Ασφάλιση να είναι εμπορεύματα.
Προβάλλουμε την ανάγκη κατάργησης της δραστηριότητας στους τομείς αυτούς των επιχειρηματικών ομίλων.
Οι υπηρεσίες αυτές να παρέχονται εντελώς δωρεάν από το κράτος.
Η Κοινωνική Ασφάλιση να είναι αποκλειστικά υποχρέωση του κράτους. Πλήρης κατοχύρωση, χωρίς περιορισμούς των ελεύθερων Συλλογικών Συμβάσεων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Θα θέλαμε να σταθούμε ιδιαίτερα σε αυτό, γιατί, όπως γνωρίζετε, ενώ η κυβέρνηση διατυμπανίζει την επαναφορά δήθεν των Συλλογικών Συμβάσεων, από την άλλη, με τροπολογία που ψήφισε, ενεργοποίησε το νόμο Βρούτση, που καθορίζει τον κατώτερο μισθό με υπουργική απόφαση, αποκλείοντας τις Συλλογικές Συμβάσεις. Ετσι εξηγείται και το γιατί η κυβέρνηση αρνείται την πρόταση νόμου των 513 σωματείων.
Διεκδικούμε την πλήρη κατοχύρωση του δικαιώματος του συναθροίζεσθαι, με ταυτόχρονη κατάργηση των όποιων περιορισμών στις δημόσιες συναθροίσεις, όπως οι ισχύοντες περιορισμοί στο Σύνταγμα, στις περιπτώσεις που θεωρείται (και αυτό με βάση την πολυετή πλέον πείρα γίνεται με αυθαίρετο τρόπο από το αστικό κράτος και τις υπηρεσίες του) ότι δήθεν «επίκειται κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια» ή ότι δήθεν «απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής»! Επίσης, προτείνουμε μια σειρά από αλλαγές, που αφορούν τις δημοκρατικές - λαϊκές ελευθερίες, όπως για παράδειγμα, την κατοχύρωση του δικαιώματος της νομικής συμπαράστασης σε όλες τις διαδικασίες ενώπιον όλων των δικαστικών και άλλων αρχών. Γιατί αυτή η νομική συμπαράσταση αποκλείεται σε μια σειρά από περιπτώσεις (όπως στην περίπτωση των διαδικασιών του λεγόμενου «τρομονόμου»). Ταυτόχρονα, διεκδικούμε τη διεύρυνση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων, που είναι στο έλεος της δράσης διαφόρων κατασταλτικών και άλλων μηχανισμών, υπηρεσιών και επιχειρηματικών ομίλων και που διαμορφώνουν, με τη στήριξη των ΗΠΑ, της ΕΕ και των κυβερνήσεών τους, νέους και πιο εξελιγμένους μηχανισμούς φακελώματος και παρακολούθησης.
Προστασία του δημόσιου πλούτου
ΣΥΝΑΦΗΣ ΜΕ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΑΞΟΝΑΣ της πρότασής μας που αφορά την προστασία του δημόσιου πλούτου και την κατάργηση των προνομίων που απολαμβάνει εδώ και δεκαετίες το ξένο και το εφοπλιστικό κεφάλαιο.
Προνόμια που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα, προνόμια που οδηγούν στη νόμιμη και θεσμοθετημένη φοροαπαλλαγή.
Προνόμια τα οποία τόσο η κυβέρνηση όσο και τα άλλα αστικά κόμματα τα διαφυλάττουν ως κόρη οφθαλμού για να μην θιγούν.
Αναφερόμαστε στο άρθρο 107 του Συντάγματος.
Θέτουμε, επίσης, ζήτημα τροποποίησης του άρθρου 18 του Συντάγματος, ώστε ο ορυκτός πλούτος της χώρας μας, οι υδρογονάνθρακες, τα κοινωνικά αγαθά, όπως το νερό, η ηλεκτρική ενέργεια, το φυσικό αέριο κ.ά., να είναι ιδιοκτησία του κράτους και δεν παραχωρούνται για εκμετάλλευση σε τρίτους.
Το ίδιο προστατεύονται και δεν παραχωρούνται σε τρίτους οι δημόσιες εκτάσεις σε ορεινούς όγκους, οι αιγιαλοί, τα σπήλαια, λίμνες, λιμνοθάλασσες, οι αρχαιολογικοί χώροι κ.ά.
Ιδιαίτερα, όσον αφορά τους αρχαιολογικούς χώρους και συνολικά την πολιτιστική κληρονομιά της πατρίδας μας, το ζήτημα αυτό αποκτά εξαιρετική επικαιρότητα, αν αναλογιστεί κανείς τη μεταβίβαση αρκετών τέτοιων χώρων στο λεγόμενο υπερταμείο για αξιοποίηση.
Κι όταν ακούμε για αξιοποίηση, ξέρουμε ότι αυτό αφορά την παραχώρησή του στο κεφάλαιο για εκμετάλλευση.
Για τη λειτουργία της Βουλής και των πολιτειακών οργάνων
ΤΟ 2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΜΑΣ αναφέρεται στα ζητήματα λειτουργίας της Βουλής και των πολιτειακών οργάνων.
Στο κεφάλαιο αυτό ξεχωρίζει το άρθρο 48 του Συντάγματος που αναφέρεται στην «κατάσταση πολιορκίας», που επίσης είναι ένα από τα κεντρικά ζητήματα του Συντάγματος.
Οπως είναι γνωστό, με το άρθρο αυτό δίνεται η δυνατότητα αναστολής άρθρων του Συντάγματος που ορίζουν ατομικά και συλλογικά δικαιώματα και πολιτικές ελευθερίες, ενώ προβλέπεται και η συγκρότηση ειδικών δικαστηρίων και όλα αυτά στο όνομα της αντιμετώπισης εξωτερικών κινδύνων ή απειλής της εθνικής ασφάλειας.
Λέμε ότι κανένας λόγος δεν υπάρχει να αναστέλλονται οι πολιτικές ελευθερίες, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και για αυτό ζητάμε την ουσιαστική κατάργηση του άρθρου 48.
Γιατί θα πρέπει να απαγορεύονται οι απεργίες, το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, του Τύπου κ.λπ; Ποιος φοβάται τον λαό;
Ποιος έχει συμφέρον να θέλει τον λαό φιμωμένο, μοιραίο και άβουλο; Γιατί για αυτά τα δικαιώματα μιλάμε. Ολα αυτά είναι απαράδεκτο να υπάρχουν έστω και σαν απειλή.
Να εξετάζεται μόνο η περίπτωση της δυνατότητας επίταξης των αναγκαίων υποδομών (λιμάνια, αεροδρόμια, βιομηχανίες τροφίμων, φαρμάκου και άλλα), τα οποία ανήκουν σε εγχώρια ή ξένα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα, σε περίπτωση επίθεσης ξένης χώρας ή συνασπισμού χωρών κατά των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας.
Δεν χρειάζεται να αναφερθώ αναλυτικά στα ζητήματα λειτουργίας της Βουλής, για τα ζητήματα νομοθετικής πρωτοβουλίας από τον λαό κ.λπ.
Και εδώ έχουμε αναλυτικές προτάσεις.
Αλλά ξέρετε, εδώ περισσεύει η υποκρισία τόσο από τη σημερινή όσο και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Τι απέγιναν όλες αυτές οι προβλέψεις - και του ισχύοντος Συντάγματος - που απαγόρευαν τις άσχετες κι εκπρόθεσμες τροπολογίες, τους περιορισμούς στις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και τα κατεπείγοντα νομοσχέδια;
Ολα αυτά τα έκαναν στην άκρη και τα παραβίασαν ωμά, συνεχίζουν να τα παραβιάζουν, με πρόσχημα τις ειδικές συνθήκες, την αντιμετώπιση της κρίσης, στην πραγματικότητα για τη θεσμοθέτηση των μνημονίων και των αντιλαϊκών μέτρων! Και έτσι παρά τις απαγορεύσεις και του σημερινού Συντάγματος, έγιναν ο κανόνας και από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Πήξαμε από «fast track» διαδικασίες!
Το ίδιο ισχύει και για τη νομοθετική πρωτοβουλία από τον λαό.
Την πρόταση νόμου των 513 σωματείων, που παραδόθηκε σε όλα τα κόμματα και που μόνο το ΚΚΕ κατέθεσε στη Βουλή, τρία χρόνια τώρα, την κρατάνε κλειδωμένη στα συρτάρια τους και δεν την βάζουν για συζήτηση στη Βουλή, παραβιάζοντας ακόμη και το ισχύον Σύνταγμα.
Διαχωρισμός κράτους - Εκκλησίας
ΤΟ 3ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΜΑΣ αφορά τον πλήρη διαχωρισμό κράτους - Εκκλησίας, που είναι ένα υπερώριμο αίτημα, προτείνοντας να καταργηθούν ή να τροποποιηθούν όλα τα αντίστοιχα άρθρα του Συντάγματος.
Είτε αυτά που αφορούν την επικρατούσα θρησκεία είτε άλλα, όπως το άρθρο 16 παρ. 2, που κατοχυρώνει τον κατηχητικό χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, η οποία καμία σχέση δεν έχει με την ίδια την εξέλιξη της θρησκείας, την ιστορία των θρησκειών, ώστε να μπορεί να αποκτά ο μαθητής γνώση και κρίση, να μπορεί δηλαδή να αντιλαμβάνεται καλύτερα την πραγματικότητα. Ακόμη μια φορά υπογραμμίζουμε ότι αυτός ο διαχωρισμός κράτους - Εκκλησίας σε τίποτα δεν εμποδίζει τους ανθρώπους που πιστεύουν να ασκήσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.
Στο πλαίσιο αυτό προβλέπουμε την κατάργηση του θρησκευτικού τύπου του όρκου, την υποχρεωτικότητα του πολιτικού γάμου και της ονοματοδοσίας, όσον αφορά την αναγνώρισή τους από την πολιτεία, κάτι που επίσης δεν εμποδίζει κανέναν να κάνει και θρησκευτική τελετή.
Ο πολιτικός και οικονομικός - επιχειρηματικός εναγκαλισμός κράτους - Εκκλησίας είναι ξεπερασμένος, άνευ αντικειμένου σήμερα.
Κι εδώ δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε σε τοποθετήσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στην Επιτροπή συνταγματικής αναθεώρησης, που προκειμένου να κρύψουν τις δικές τους υποχωρήσεις στο ζήτημα αυτό, τις διάφορες συναλλαγές τους, έφτασαν στο σημείο, αυτό το υπερώριμο αίτημα, που και οι ίδιοι πρότειναν παλιότερα, να το χαρακτηρίζουν δήθεν μαξιμαλισμό!
Ενιαία σχέση εργασίας στο Δημόσιο
ΣΤΟ 5ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ το ΚΚΕ υποστηρίζει την ενιαία σχέση εργασίας στο Δημόσιο και την κατάργηση της συνταγματικής απαγόρευσης για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων.
Αν η κυβέρνηση ήθελε να δώσει λύση στο πρόβλημα της ομηρίας των συμβασιούχων, θα μπορούσε να ζητήσει την αναθεώρηση αυτού του άρθρου.
Ομως ούτε αυτό το θέμα θέλει να το λύσει.
Για τα ζητήματα της Δικαιοσύνης
ΤΟ 6ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΜΑΣ αναφέρεται στα ζητήματα της Δικαιοσύνης και στον τρόπο επιλογής της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων.
Η πρόταση του Κόμματός μας, χωρίς να καλλιεργεί ψευδαισθήσεις για τη δυνατότητα ύπαρξης πραγματικά ανεξάρτητης Δικαιοσύνης από τα ισχυρά οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, μέσα σε αυτό το σαθρό και διεφθαρμένο εκμεταλλευτικό σύστημα, περιλαμβάνει κάποια υπερώριμα πιστεύουμε - με βάση και τη μέχρι τώρα πολύχρονη εμπειρία - αιτήματα.
Οπως είναι η εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από ένα ευρύτερο εκλεκτορικό σώμα, αντί του μέχρι τώρα διορισμού της από την κυβέρνηση.
Την ανάδειξη με κλήρωση των μελών του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου και του Ανώτατου Πειθαρχικού Συμβουλίου, όπως και την κατάργηση της προβλεπόμενης από το Σύνταγμα παρέμβασης του αρμόδιου υπουργού Δικαιοσύνης στις προαγωγές κ.λπ. των δικαστικών λειτουργών καθώς και στην πειθαρχική δίωξή τους.
Προτείνουμε, επίσης, την κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης και την εκδίκαση των στρατιωτικών αδικημάτων των στρατιωτικών από τα κοινά Ποινικά Δικαστήρια.
Αλλαγή του άρθρου περί ευθύνης υπουργών
ΤΟ 7ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΜΑΣ αναφέρεται στην ανάγκη αλλαγής του άρθρου που αναφέρεται στην ποινική ευθύνη υπουργών.
Το ΚΚΕ υποστηρίζει την ανάγκη ριζικής αλλαγής του άρθρου 86 του Συντάγματος, ώστε να αρθούν όλα - μα όλα - τα εμπόδια και να διώκονται οι υπουργοί, όπως όλοι οι πολίτες.
Να ισχύσει η κοινή παραγραφή, αλλά αυτό μόνο δεν φτάνει.
Θα πρέπει η δίωξή τους να μην εξαρτάται από τη θέληση της εκάστοτε κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Ετσι όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, η κυβερνητική πλειοψηφία αποφασίζει εάν θα κινηθεί ή όχι η έναρξη της διαδικασίας. Αν δεν το θέλει η κυβέρνηση, δίωξη δεν ασκείται.
Αυτό το εμπόδιο οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ το αφήνουν άθικτο. Εμείς λέμε να καταργηθεί εντελώς το άρθρο 86 και σε κάθε περίπτωση η δίωξη να μην εξαρτάται από τη θέληση της εκάστοτε κυβερνητικής πλειοψηφίας. Να κινείται και αν ακόμη το ζητά ένας περιορισμένος αριθμός βουλευτών π.χ. 100. Και εκεί να σταματά η εμπλοκή της Βουλής.
Για την Τοπική Διοίκηση
ΤΕΛΟΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΕ ΣΗΜΑΣΙΑ είναι το ζήτημα της Τοπικής Διοίκησης.
Σε μια εποχή που όλο και περισσότερο ενισχύεται ο ρόλος της Τοπικής Διοίκησης ως μηχανισμού του κράτους για το πέρασμα των αντιλαϊκών πολιτικών, σταθερή μας θέση είναι η συνταγματική κατοχύρωση της υποχρέωσης του κράτους να εξασφαλίζει τους αναγκαίους οικονομικούς πόρους στους ΟΤΑ, με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Αντί της κατάστασης που υπάρχει σήμερα και αποδέχονται όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και οι εκπρόσωποί τους στην Τοπική Διοίκηση, σύμφωνα με την οποία η μεταφορά αρμοδιοτήτων συνοδεύεται από οικονομικό στραγγαλισμό.
Μετατρέποντας την Τοπική Διοίκηση σε έναν ακόμη φορομπηχτικό μηχανισμό, σε έναν μοχλό για την ενίσχυση της ανταποδοτικότητας και της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών.
Κάτι το οποίο το ζούμε καθημερινά και θα πρέπει για το λαό να αποτελεί κριτήριο και ενόψει των τοπικών εκλογών.
Καμία εμπιστοσύνη σε καμία αστική κυβέρνηση
Οπως ξέρετε, η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος διεξάγεται σε δύο φάσεις, σε δύο κοινοβουλευτικές περιόδους.
Η σημερινή Βουλή αποφασίζει τις αναθεωρητέες διατάξεις. Η επόμενη καταλήγει στην οριστική αναθεώρηση και την τελική διατύπωση των διατάξεων.
Η πλειοψηφία που πρέπει να επιτευχθεί για να γίνει αυτό είναι:
Είτε στη σημερινή Βουλή να πάρει 151 ψήφους βουλευτών και στην επόμενη 180. Είτε το αντίστροφο: 180 τώρα και 151 στην επόμενη βουλευτική περίοδο. Το ΚΚΕ, όπως έκανε και σε προηγούμενες αναθεωρήσεις, πέρα από τα συγκεκριμένα άρθρα, θεωρεί ότι δεν πρέπει σε αυτήν τη φάση να συγκεντρωθεί ο αριθμός 180, κάτι το οποίο θα λύσει τα χέρια στην όποια επόμενη κυβέρνηση και κυβερνητική πλειοψηφία να αποφασίσει τις τελικές συνταγματικές αλλαγές κατά το δοκούν. Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη σε αστικές κυβερνήσεις που αναδεικνύονται μόνο για υπηρετήσουν ως πολιτικό προσωπικό τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, των ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, όπως ήταν οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις ή κυβερνήσεις με κορμό τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, που προαλείφονται να κάτσουν πάλι στο σβέρκο του λαού. Καμιά εμπιστοσύνη για το τι τελικά θα αποφασίσουν να υλοποιήσουν στην επόμενη Βουλή και σε σχέση με το Σύνταγμα.
Ο λαός θα γίνει πραγματικά κυρίαρχος όταν θα έχει στην ιδιοκτησία του τον πλούτο που παράγει
Ολοκληρώνουμε αυτήν την παρουσίαση τονίζοντας και πάλι ότι αυτές τις προτάσεις το ΚΚΕ τις καταθέτει στην εργατική τάξη και στο λαό, με στόχο κυρίως να γίνουν αντικείμενο διεκδίκησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Μέσα από αυτήν την πάλη, οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι της πόλης, οι νέοι και οι γυναίκες των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, πιστεύουμε ότι μπορούν να συνειδητοποιούν ότι η υπεράσπιση και διεύρυνση αυτών των δικαιωμάτων, η απόλαυσή τους στην πραγματική ζωή, απαιτούν βαθύτερες, ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την εξουσία.
Πραγματικά κυρίαρχος μπορεί να γίνει ο λαός, όταν θα έχει στην ιδιοκτησία του τον πλούτο που παράγει.
Σε αυτό το πλαίσιο, μιας νέας κοινωνικής οργάνωσης, μπορούν να υπάρχουν νέοι λαογέννητοι θεσμοί διακυβέρνησης και εξουσίας, ένας ανώτερος τύπος δημοκρατίας. Αυτός θα εδράζεται στους τόπους δουλειάς, δηλαδή στην παραγωγική μονάδα, στην κοινωνική υπηρεσία, θα οργανώνεται σε τοπικό, περιφερειακό και πανελλαδικό επίπεδο, σε μια πρωτόγνωρη μορφή άμεσης συμμετοχής, ελέγχου, αιρετότητας, λογοδοσίας και ανάκλησης των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού, αξιοποιώντας και τα σύγχρονα τεχνολογικά επιτεύγματα.
Ο λαός έχει το δικαίωμα να παλεύει με όλες τις μορφές σε μια τέτοια κατεύθυνση και επίσης έχει το δικαίωμα και τη δύναμη να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για την αλλαγή του σημερινού Συντάγματος.

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...