Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιουλιανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιουλιανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2020

Τα SS: Το σύμβολο του Θανάτου (Die SS: Die waffen - SS)

Τα SS: Μελανές Σελίδες της Ευρωπαϊκής Ιστορίας




Τα Schutzstaffel που αν και το παρελθόν τους δεν είναι πολύ μακρινό, η ιστορία δεν έχει με σαφήνεια αποφανθεί για το πότε ακριβώς ιδρύθηκαν. Άλλωστε, η πολιτική βία εναντίον της Αριστεράς ήταν τυπικό χαρακτηριστικό της Γερμανίας του μεσοπολέμου. 
Εκθύμως ανεκτές, εκτός από την γνωστή σε εμάς οργάνωση των «Freikorps», ήταν δεκάδες οργανώσεις της άρχουσας τάξης, όπως η εθνικιστική-αντισοσιαλιστική «Einwohnerwehr» με 400.000 μέλη, η αντισημιτική- αντιμαρξιστική «Bund Bayern und Reich», η επίσης εθνικιστική, αντισημιτική «Bund Oberland», η «Viking-Bund», η «Artamanen-Gesellschaft», η «Vaterländischen Vereins München», η «Reichsflagge» και τόσες άλλες…
Όλες αυτές οι εθνικιστικές οργανώσεις, με την ενεργό υποστήριξη των επίσημων αρχών και την οικονομική αρωγή των καπιταλιστών, δρούσαν σε όλη την Γερμανία. Είναι χαρακτηριστικό πως την περίοδο 1919-1922 σε ολόκληρη την Γερμανία, οι οργανώσεις αυτές δολοφόνησαν 354 ανθρώπους που ανήκαν σε αναρχικές, κομμουνιστικές και σοσιαλιστικές οργανώσεις. Αυτή η βαρβαρότητα και η βία πέρασε αδιάφορη, όχι μόνο από τους δικαστές μα και από τον κόσμο.
Οι Γερμανοί πολίτες, στην πλειονότητα τους που συνδύαζαν τις παραδοσιακές χριστιανικές συντηρητικές τάσεις με τον φανατικό και υστερικό αντιμαρξισμό, κάτω από το σύνθημα «Πρώτα η Πατρίδα ύστερα ο κόσμος», είχαν μια νοοτροπία ηθικής αδιαφορίας μπροστά στην βία που είχαν εξαπλώσει οι οργανώσεις αυτές πολύ προτού ακούσουν για τον Χίτλερ*. Άλλωστε, οι μαρξιστές θεωρούνταν εχθροί της πατρίδας, του έθνους, της τάξης και της εκκλησίας πολύ πριν το πουν οι μπράβοι του Χίτλερ.  Μήτρα πάντως της οργάνωσης των SS θεωρείται μια μικρή ομάδα φανατικών, που το Μάρτιο του 1923 είχε ορκιστεί τυφλή πίστη στον Αδόλφο Χίτλερ, και ονομάστηκαν Stabswache, δηλαδή «Σωματοφυλακή».
Τα Schutzstaffel, δηλαδή οι «Ουλαμοί Προστασίας», αποτελούνταν από τρεις κύριες ομάδες: 
α)Την Allgemeine SS που σκοπό είχε την επιβολή της φυλετικής πολιτικής της Γερμανίας, 
β)την SS- Verfügungstruppe η οποία λειτουργούσε ως στράτευμα μάχης και σωματοφυλακής του Χίτλερ,καθώς επίσης αποτελούσε και τον πυρήνα των Waffen-SS τα οποία έδρασαν σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη, και γ) την ομάδα SS-Totenkopfverbände, τα μέλη της οποίας ήταν υπεύθυνα για την διοίκηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης εντός και εκτός της Γερμανίας.
Οι υποψήφιοι “κοσμοδιορθωτές” των SS έπρεπε, εκτός από το να διαθέτουν καθαρό άριο αίμα, να είναι  νέοι μεταξύ 23 και 35 ετών και να μην είναι έκφυλοι, μέθυσοι και τεμπέληδες. 
Τα βασικά κριτήρια στρατολόγησης ευθυγραμμίζονταν απολύτως με τον κώδικα που δίδασκαν οι φανατικοί αντισημίτες παγγερμανιστές του γαιοκτήμονα και πολιτικού Georg Ritter von Schönerer.*  Οι παγγερμανιστές συνιστούσαν στους νέους να είναι οι στυλοβάτες για την καθαρότητα της γερμανικής φυλής, που ισοδυναμούσε με το να αποφεύγει ο νέος το ποτό, την ομοφυλοφιλία, την ηθική κατάπτωση και τις πουτάνες, κυρίως τις Εβραίες, οι οποίες προορίζονταν για πελάτες κατώτερων φυλών. Επίσης, δίδασκαν πως η αγαμία επιβάλεται στους νέους ως τα εικοστά πέμπτα τους γενέθλια γιατί, εκτός του ότι είναι υγιεινή, δυναμώνει την θέληση ώστε να επιτυγχάνονται υψηλά πνευματικά ή φυσικά επιτεύγματα.
Ως σύνθημα τους τα SS είχαν “να σκορπάς τον θάνατο και να δέχεσαι τον θάνατο”, ενώ ιερά σύμβολα είχαν την νεκροκεφαλή και το τιμητικό ξιφίδιο. Φορούσαν μαύρες στολές και υποτίθεται πως ήταν ιδεολόγοι πολεμιστές, οι εκλεκτοί του Φύρερ. 
Στην Γερμανία το να ανήκει κάποιος σε αυτό το σώμα αποτελούσε μεγάλη διάκριση, σίγουρη καριέρα και οικονομική αποκατάσταση. Η οργάνωση είχε το μονοπώλιο στα χριστουγεννιάτικα δέντρα τα οποία πουλούσε στους σταθμούς των τρένων, στα πλαίσια της λεγόμενης Winterhilfe (χειμερινή βοήθεια), που υποτίθεται πως ήταν ένα πρόγραμμα των SS και των SA για βοήθεια στους φτωχούς, τους ανέργους και τους ηλικιωμένους. Πέρα από τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, οι άνδρες της οργάνωσης πήγαιναν πόρτα-πόρτα κρατώντας κουτιά δωρεών, όπου όλοι ακόμα και οι απερίσκεπτοι, με την κατάλληλη πίεση, έπρεπε να συνεισφέρουν*. 
Επίσης, αναλώνονταν σε πράξεις όπως η Strafexpedition, δηλαδή «σωφρονιστικές εξορμήσεις» σε εβραϊκές και κομμουνιστικές συνοικίες. Η Strafexpedition στην ουσία ήταν βίαιες επιδρομές σε σπίτια, με περιστατικά ακραίας παράνοιας να καταγράφονται, αποσκοπώντας στον εκφοβισμό της κοινωνίας, ο οποίος βοηθούσε τον λαό να παραμένει αμέτοχος, σιωπηλός πειθαρχημένος, ώστε να συνηθίζει την συνεχή απειλή και την τυφλή οργή των μπράβων του Χίτλερ.
Αρχηγός των SS ήταν ένα όχι ιδιαίτερα αντιπροσωπευτικό δείγμα της άριας φυλής, ο Heinrich Luitpold Himmler, ο οποίος είχε μυηθεί στις αρχές  του «Αίματος και της Γης» από τον Richard Walther Darré. 
Ειρήσθω εν παρόδω, ο  Ρίχαρντ Νταρέ ήταν ο καθοδηγητής της πολιτικής του Ράιχ σχετικά με τον «Ζωτικό Χώρο»  και την ανάπτυξη ιμπεριαλιστικών βλέψεων του Ράιχ προς την Ανατολική Ευρώπη (Drang nach Osten) και την ΕΣΣΔ. Ο  Νταρέ υποστήριζε πως «οι έννοιες του Αίματος και της Γης μας δίνουν το δικαίωμα να πάρουμε όσα ανατολικά εδάφη κριθούν απαραίτητα για την θεμελίωση μιας αρμονίας μεταξύ του σώματος του λαού μας και του γεωπολιτικού χώρου».* Αυτές οι ιδέες που προΰπηρχαν του Χίτλερ, σε συνδυασμό με την υπακοή και τη αφοσίωση, έννοιες έμφυτες στον γερμανικό λαό, οδήγησαν χιλιάδες κόσμο στα SS.
Η κατευθυντήρια γραμμή για την συμπεριφορά των Γερμανών απέναντι στην «ασιατική πλημμύρα του εβραιομπολσεβικισμού» ήταν η εξής: 
«Ο Μπολσεβικισμός αποτελεί θανάσιμο εχθρό του γερμανικού κράτους. Ο αγώνας της Γερμανίας συνίσταται στον αφανισμό της αχρείας αυτής κοσμοθεωρίας και των φορέων της».*        
Όσον αφορά στην ιδεολογία των SS, το φτωχό παράδειγμα της κυρίαρχης φυλής Heinrich Himmler μας την εκφράζει με τα εξής λόγια: 
«Μια αρχή πρέπει να είναι απόλυτη για τον άνδρα των SS: πρέπει να είμαστε τίμιοι, ευπρεπείς, αφοσιωμένοι και συντροφικοί σε όσων τις φλέβες τρέχει το ίδιο αίμα με μας και σε κανέναν άλλο. Το τι συμβαίνει στους Ρώσους ή τους Τσέχους μου είναι παντελώς αδιάφορο[…] Το αν οι άνθρωποι ζουν άνετα ή λιμοκτονούν με ενδιαφέρει μόνο στο βαθμό που τους χρειαζόμαστε ως σκλάβους για τον πολιτισμό μας. Το αν 10.000 Ρωσίδες θα πεθάνουν από εξάντληση καθώς θα σκάβουν ένα αντιαρματικό όρυγμα με ενδιαφέρει μόνο στο βαθμό που το όρυγμα αυτό είναι χρήσιμο για την Γερμανία.[…]Εμείς οι Γερμανοί, που είμαστε ο μοναδικός λαός στον κόσμο με κόσμια στάση απέναντι στα ζώα, θα υιοθετήσουμε κόσμια στάση και απέναντι σε αυτά τα ανθρώπινα ζώα, όμως αποτελεί έγκλημα κατά του αίματος μας να ανησυχούμε γι αυτούς και να τους διδάσκουμε ιδανικά[…] Οι περισσότεροι από σας γνωρίζουν τι σημαίνει να βλέπει κανείς εκατό, πεντακόσια ή χίλια πτώματα σωριασμένα το ένα πάνω στο άλλο. Να τακτοποιήσουμε αυτές τις στοίβες και την ίδια στιγμή, εκτός από εξαιρέσεις που οφείλονται σε ανθρώπινη αδυναμία, να παραμένουμε ευπρεπείς, αυτό είναι που μας έχει κάνει σκληρούς. Πρόκειται για μια σελίδα δόξας στην ιστορία μας, μια σελίδα που ανάλογη της δεν γράφτηκε ως τώρα ούτε θα γραφεί στο μέλλον».*
Συνεπώς, τα SS ανέλαβαν την φυλετική αναπροσαρμογή των κατεκτημένων λαών πάνω στις αξίες του εθνικοσοσιαλισμού, για να τους βοηθήσουν να εμπεδώσουν την θέση και το ρόλο τους μέσα στην φυλετική ιεραρχία της Νέας Ευρώπης, όπου κυριαρχούσε το άριο γερμανικό αίμα. 
Βέβαια, από την ανάπλαση των κατεκτημένων λαών εξαιρούνταν οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, οι ομοφυλόφιλοι, οι Σλάβοι, οι ανάπηροι,  και οι κομμουνιστές. Αυτά τα «ανθρώπινα ζώα» τα ανέλαβαν επίσης τα SS για να τα διαχειριστούν μέσα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι σκλάβοι σήμαιναν απόκτηση τεράστιων οικονομικών δυνατοτήτων, καθώς στηρίζονταν στην μηδενικού κόστους εργασία.
Παρενθετικά θα σας επισημάνω το γεγονός, ότι η οικονομική αυτοκρατορία των SS, που στηριζόταν και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αριθμούσε 500 θυγατρικές οι οποίες ειδικεύονταν σε ένα ευρύ φάσμα επιχειρήσεων, όπως την εκμετάλλευση του μεταλλικού νερού Apollinaris, το οποίο σήμερα ανήκει στην Coca Cola, την παραγωγή πορσελάνης Porzellan Manufaktur Allach, την προμήθεια και την κατασκευή οικοδομικών υλικών DEST κ.α. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις λειτουργούσαν κάτω από την ομπρέλα του ομίλου SS-Wirtschafts-und Verwaltungshauptamt.
Αντιλαμβάνεστε βέβαια πόσο τεράστια διαχειριστικά προβλήματα είχαν να διαχειριστούν οι άριστοι με το αγνό άριο αίμα: από τον ορθολογισμό  της παραγωγής  στα στρατόπεδα ώστε  να ανταποκρίνεται  σε ένα ευρύ φάσμα αναγκών του Ράιχ, ως την ενημέρωση των λογιστικών βιβλίων∙ 
από τη διασφάλιση επαρκών θερμίδων στους σκλάβους ώστε να παράγουν εργασία, ως την εξόντωση των μη παραγωγικών «ανθρώπινων ζώων»∙ από την τιμολόγηση και πώληση παραγωγικών γυναικών και ανδρών στην Bayer, στην Heinkel, στην Junkers στην Messerschmitt, στον όμιλο Friedrich Krupp AG (η σημερινή ThyssenKrupp AG), στις αυτοκινητοβιομηχανίες BMW,  Audi, και Daimler-Benz,  στην εταιρεία τσιμέντου Goleszow, στην εταιρεία ηλεκτρομηχανολογίας Siemens-Schuckertwerke κ.α, ως την ποιότητα των παραγόμενων ειδών με τα οποία εφοδιαζόταν κυρίως η Βέρμαχτ∙ από τη διαχείριση των τιμαλφή των ανθρώπινων ζώων όπως τα χρυσά ρολόγια, τα δαχτυλίδια, ακόμη και τα χρυσά τους δόντια, ως τις διαπραγματεύσεις με τις Ελβετικές τράπεζες που ήταν οι τελικοί αποδέκτες του χρυσού.*
Γίνεται, επομένως, κατανοητό πως τα SS είχαν μεταβληθεί σε ένα παράλληλο κράτος με ιεραρχία, στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό και διοικητικό τομέα και μάλιστα με ειδικές αρμοδιότητες. 
Είχαν δικό τους νομικό σύστημα και το προσωπικό τους, άνδρες και γυναίκες, υπαγόταν στη δικαιοδοσία ειδικών δικαστηρίων! Και ναι! Οι γυναίκες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα SS, καθώς τοποθετούνταν σε θέσεις διοίκησης με πρωτοφανή εξουσία. Γυναίκες διοικητές και φύλακες σε στρατόπεδα και φυλακές,  ως αυτόκλητοι φορείς υπέρτατης εξουσίας, άσκησαν πρωτοφανή βία σε αυτούς που ανακηρύσσονταν υπάνθρωποι!*
***
Μέσα σε όλα αυτά, τα ένοπλα τμήματα των SS τα Waffen-SS, μέχρι που ξεκίνησε ο φασιστικός Πόλεμος στην Ευρώπη, αριθμούσαν μόλις 23.000 άνδρες. Όσο και αν φανεί παράξενο, η μαζική στελέχωση ξεκίνησε μετά την κατάκτηση της Γαλλίας. 
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι σε ολόκληρη την Γαλλία κατεχόμενη και μη οι Γερμανοί διατήρησαν λιγότερους από 1500 αξιωματικούς*. Η γερμανική κυριαρχία στηρίχτηκε στην πρόθυμη συνεργασία της άρχουσας τάξης, του διοικητικού συστήματος της χώρας, μα και στην μεγάλη πλειονότητα των Γάλλων που παρέμεινε νομοταγής στις διαταγές των φασιστών! Αμέσως πλήθος εθελοντών κατατάχθηκε στην  Légion des Volontaires Français contre le Bolchévisme, δηλαδή στην «Λεγεώνα των Γάλλων εθελοντών κατά του μπολσεβικισμού». Η λεγεώνα ονομάστηκε λίγο αργότερα σε 33 Waffen-Grenadier-Division der SS “Charlemagne”,  δηλαδή στην 33η Μεραρχία Γρεναδιέρων SS “Καρλομάγνος” με δύναμη  11.000  άνδρες! Ήταν η τελευταία μονάδα των SS που υπερασπίστηκε το καταφύγιο του Χίτλερ. Και ήταν Γάλλοι!  Ειρωνεία ε; Μόλις 60 άτομα γλύτωσαν…
Άλλες δύο δεξαμενές στρατολόγησης στα Waffen-SS ήταν: 
α) οι Volksdeutsche, δηλαδή οι γερμανικής καταγωγής πληθυσμοί που ζούσαν στην κεντρική, την ανατολική Ευρώπη και στα βαλκάνια, 
και β) οι φυλετικά συγγενείς προς το Γερμανικό αίμα Νορβηγοί, Δανοί, Βέλγοι, και Ολλανδοί. Οι μαζικές προσχωρήσεις δημιούργησαν τις μεραρχίες SSQ Lanstorn Naterland, Langemarck, Wallonien Viking και Hitler Jugend.  Άλλωστε, στις χώρες αυτές ο αντισημιτισμός, ο ρατσισμός και ο υστερικός αντικομμουνισμός είχαν βρει αποδοχή σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Όσο προχωράει ο πόλεμος και η Γερμανία δείχνει ανίκητη, τόσο μεγάλωνε η εισροή εθελοντών στα SS.Αυτοί οι εκατοντάδες χιλιάδες εθελοντές από «φυλετικά συγγενή κράτη» με την Γερμανία έδωσαν την δυνατότητα στα SS να αναπτυχθούν σε ένα κράτος εν κράτη σε όλη την Ευρώπη!*
Η αθρόα στρατολόγηση, όμως, εξαπλώθηκε ως τα Βαλκάνια. Χιλιάδες έτρεξαν στις πύλες των στρατολογικών γραφείων των SS. Πρώτοι-πρώτοι κατέφθασαν οι Κροάτες που συγκρότησαν τις μεραρχίες Handsar, Kama κ.α. Εδώ βέβαια υπήρχε μια ιδιαιτερότητα: αν και τα μέλη των SS έπρεπε να έχουν καθαρό τευτονικό αίμα, στο όνομα του αντικομμουνισμού και του αντισημιτισμού, δέχτηκαν σε αυτές τις μεραρχίες να στρατολογήσουν μουσουλμάνους από την Βοσνία-Ερζεγοβίνη, που ως γνωστόν, ήταν μέρος της Κροατίας.
Οι δυο αυτές μεραρχίες, μαζί με την μεραρχία των Αλβανών SS Skanderberg, αποτέλεσαν ένα ισχυρό στρατιωτικό σώμα για την αντιμετώπιση των κομμουνιστών στα Βαλκάνια, μα και τη βιτρίνα της ισλαμικής πολιτικής της Γερμανίας ως χειροπιαστό μήνυμα για τους Άραβες, οι οποίοι δεν είχαν σε υπόληψη την βρετανική αποικιοκρατία αλλά ούτε και τους Εβραίους.*
Τα Waffen-SS έφτασαν να διαθέτουν σχεδόν ένα εκατομμύριο ενόπλους που έδρασαν κυρίως στην ΕΣΣΔ. Εκεί δημιουργήθηκε η μεραρχία  Waffen SS Galizien, η οποία στελεχώθηκε από Ουκρανούς φασίστες και η  Freiwillingen, η οποία στελεχώθηκε από Λετονούς. 
Όλοι αυτοί εμπλέκονται στην αταβιστική μέθοδο μαζικής θανάτωσης στην Ανατολική Ευρώπη και την ΕΣΣΔ με πογκρόμ, σφαγές, εκτελέσεις ακόμα και γυναικόπαιδων μπροστά σε λάκκους που τα ίδια τα θύματα είχαν ανοίξει, αλλά και κάθε άλλη μορφή σαδιστικής θανάτωσης, που δεν μπορεί να συλλάβει ούτε ο πιο ευφάνταστος σκηνοθέτης ταινιών τρόμου!   
Την τρομακτική σκληρότητα και την βιομηχανοποιημένη βία των SS και των ντόπιων συνεργατών τους, την γνώρισε στο πετσί του και ο Ελληνικός λαός. 
Ποιος αλήθεια μπορεί να ξεχάσει τις σφαγές αμάχων, γυναικών και παιδιών στα Καλάβρυτα, στην Κλεισούρα, στο Δίστομο, στην Βιάννο, στην Κάνδανο, στην Καισαριανή;
Και όλα αυτά τα φοβερά συνέβησαν σύμφωνα με  τις διαταγές ενός προηγμένου πολιτιστικά και πνευματικά κράτους και από τα μέλη ενός λαού που αυτοανακηρύχθηκε ως ο σωτήρας  της άριας φυλής που κινδυνεύει από τον διεθνή εβραϊσμό και τον μπολσεβικισμό που ευθύνεται για όλα τα προβλήματα…
Σήμερα;
Σήμερα το χθες προβάλλεται επικίνδυνα στο τώρα.
Στην Ευρώπη της φτώχειας και της ανέχειας, ο εθνικισμός και ο φασισμός  έχουν ούριο αέρα στα πανιά τους. 
Τα σημεία αναφοράς των λαών είναι  θολά στη σημερινή πολιτική συγκυρία της καπιταλιστικής κρίσης. Υπάρχει ιδεολογική σύγχυση. Τι είναι αριστερά, τι δεξιά και τι εθνικισμός –φασισμός; Εδώ εμφανίζεται ο σύγχρονος φασισμός με ένα πρόσωπο ανώτερο των ιδεολογικών διαχωριστικών γραμμών. Στην θεματική του ταυτότητα έχει εντάξει την εθνική ενότητα, την εθνική κυριαρχία και τον πατριωτισμό, την δαιμονοποίηση της πολυπολιτισμικής κοινωνίας και την πολιτιστική παρακμή της Ευρώπης λόγω της μετανάστευσης.
Όμως και οι συνωμοσίες  βρίσκονται σε συντονισμό με τον ιερό εθνικό αγώνα για την σημαία. 
Διότι οι « Εβραίοι »  είναι από τη φύση τους ξένοι προς την έννοια του έθνους και επιπλέον ειδικεύονται στη συσσώρευση κεφαλαίου. Οι τράπεζες είναι εβραϊκές, ο Τύπος είναι εβραϊκός, οι καταστροφείς της εθνικής ενότητας είναι οι Εβραίοι…Να δείτε τον Τζωρτζ Σόρος που επιβουλεύεται το ελληνικό έθνος υπέρ των Σλάβων…Εβραίος είναι!*
Σήμερα λοιπόν, που ο φασισμός έχει αρχίσει να προβάλλεται επικίνδυνα στην Ευρώπη και που η πλειονότητα του κόσμου δεν διαθέτει προσωπικές μνήμες και έχει αμυδρές γνώσεις για τον ναζισμό, τον πόλεμο, τις  βιομηχανικές σφαγές, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, επιβάλλεται να εντοπίζουμε αυτά τα γεγονότα και να μην τα αφήσουμε να εκτοπίζονται στο περιθώριο.
Και επειδή στην αρθογραφία υπάρχει περιορισμός χώρου ψάξτε…
Είναι αναγκαίο να δημιουργήσετε το δικό σας ερμηνευτικό πλαίσιο.
***
1* Κωστας Λουλουδακης: Ξεχάστε τον Αδόλφο Χίτλερ http://www.nostimonimar.gr/xechaste-ton-adolfo-chitler/ Αφέθηκα να παρασυρθώ http://www.nostimonimar.gr/afethika-na-parasyrtho/
2* Recht und Justiz im »Dritten Reich«: Herausgegeben von Ralf Dreier und Wolfgang Sellert. Βλέπε και Ian Kershaw Χίτλερ 1889-1936  σελ  201 Eκδόσεις scripta.
3* Διαβάστε περισσότερα: Schönerer, Lueger, and Hitler: The Politics of the Vienna Years, 1907-1913 http://www.academia.edu/6573765/Sch%C3%B6nerer_Lueger_and_Hitler_The_Politics_of_the_Vienna_Years_1907-1913
4*Ερικ Λάρσον Στον Κήπο με τα Θηρία Εκδόσεις Μεταίχμιο 
5* Θεοφάνης Γ. Γραμμένος:  Το Κράτος των SS  Ε Ιστορικά
6* Manfrend Messerschmidt:Ιδεολογική Διάβρωση 1933-1945 Ε Ιστορικά 
7* Gordon Williamson: The SS: Hitler’s Instrument of Terror
8* Κώστας Λουλουδάκης: Η Ευρεσιτεχνία των «Λουτρών» Ημεροδρόμος https://www.imerodromos.gr/i-evresitechnia-ton-loutron-tou-kosta-louloudaki/
9*Wendy Lower : Οι Μαινάδες του Χίτλερ Εκδόσεις Μεταίχμιο
10*Laurence Rees: Άουσβιτς Εκδοσεις Πατάκη
11*Βουλη ντοκιμαντέρ: Τα SS: Το σύμβολο του Θανάτου (Die SS: Die waffen – SS) https://www.youtube.com/watch?v=gjRcXXZTKzo&has_verified=1
12* Γιώργος Μαργαρίτης: Τα πολύγλωσσα SS Ε Ιστορικά.
13* monde-diplomatique: Το ιδεολογικό κουβάρι της Ακροδεξιάς 9 Νοεμβρίου 2013

Αλίευση - Παρουσίαση: Viva La Revolucion

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2020

Οι ΠΗΓΕΣ και τα ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ (Του Ιουλιανού !!)



Ουσιώδη Συστατικά του Φασισμού


Η κατάχρηση του όρου φασισμός καθιστά δυσχερή την συναγωγή ερμηνευτικών γενικών κριτηρίων. 
Βέβαια, είναι προτιμότερο να τον ψάχνει κανείς παρά να τον παραμελεί. 
Έτσι κι αλλιώς, η ερμηνεία των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών γεγονότων απαιτεί οξυδερκή εξέταση μέσα σε συγκεκριμένα ιστορικά και κοινωνικά πλαίσια.

Όμως, ας ταλαιπωρήσω λίγο τους δύσπιστους:
Ο φασισμός είναι η πολιτική οργάνωση που συμπύκνωσε τις τρομακτικές δυνατότητες της δυτικής κυριαρχίας, του αποικισμού και του ιμπεριαλισμού, επιβάλλοντας ταυτόχρονα έναν εργαλειακό ορθολογισμό που χαρακτήριζε ανέκαθεν την κεφαλαιοκρατική παραγωγή και την αστική κοινωνία ως κοινωνία της αγοράς.
Εσύ δύσπιστε ταλαντεύεσαι; 
Θέλεις να αμυνθείς με τρόπο μυωπικό αμφιβάλλοντας για όσα γράφω; ή μήπως θέλεις να παραμείνεις αξιοπρεπώς στο άρθρο, να το προχωρήσεις και να σκεφτείς τα απόβλητα της σοφίας μου που θα σου παρουσιάσω;
Ό,τι κι αν αποφασίσεις, εγώ θα αποτολμήσω το άνοιγμα και θα ανακατέψω πολλές αλυσίδες ιδεών για να φτάσω σε μια αλήθεια.
Την δική μου!
Τελεία και παύλα!

***

Ο προάγγελος της ολοκληρωτικής τάξης πραγμάτων, που αναδύθηκε στην Ευρωπαϊκή ήπειρο ακόμα και πριν το μεσοπόλεμο, ήταν οι ακραίες ταξικές διακρίσεις τις οποίες παράγει αναπότρεπτα ο νόμος της υπεραξίας και της οικονομίας της αγοράς. 
Ο φασισμός αποτελεί τον ιδεολογικό κυνισμό του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος.
 Η ταυτότητα του καπιταλιστή ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής αντανακλάται στο πρόσωπο του φασίστα αρχηγού των ταγμάτων εργασίας τα οποία έδρευαν στα βιομηχανικά κατασκευασμένα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Δεν θα ενταφιάσω το γεγονός, πως το Άουσβιτς κτίστηκε το 1940 αρχικά ως στρατόπεδο συγκέντρωσης για να στεγάσει κρατούμενους, εργάτες σκλάβους, με σκοπό να αναπτυχθεί ως μια καπιταλιστική επιχείρηση στην υπηρεσία των Γερμανών βιομηχάνων.
Άλλωστε, τα φασιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα οποία ομοίαζαν αρχιτεκτονικά με τα καπιταλιστικά εργοστάσια, με τους συμμετρικούς υψικαμίνους και τα ευθυγραμμισμένα παραπήγματα των εργατών-δούλων, δεν βρίσκονταν έξω από την ευρωπαϊκή «φιλελεύθερη» ολοκληρωτική κουλτούρα των εκτεταμένων δικτύων των wogkhouses στα οποία εγκλείονται εκατοντάδες χιλιάδες φτωχοί και άποροι: άνδρες, γυναίκες, παιδιά που με αντάλλαγμα ένα πιάτο φαί δούλευαν σε καταναγκαστική εργασία στα εργοστάσια των βιομηχάνων: 7 ημέρες την εβδομάδα ήλιο με ήλιο…
Στην φιλελεύθερη ιδεολογία, οι ανθρωπιστικές θεσμίσεις, όπου έγιναν δεκτές, έγιναν ως μέσα παραγωγικής αξιοποίησης του πλούτου και μόνον. Διότι, με την ωφελιμιστική έννοια που δίνει ο φιλελευθερισμός στην κοινωνική τάξη των «αρίστων», εκχώρησε τη πολιτική δύναμη στους οικονομικά ισχυρούς, οι οποίοι έχουν έναν στόχο: την επιδίωξη του κέρδους το οποίο με την σειρά του καταλήγει σε αυτό που ανέκαθεν ήταν: στην επιδίωξη κοινωνικής ισχύος.
Σύμφωνα με την διατύπωση του φιλοσόφου και μεταπολεμικά προέδρου του Ιταλικού Φιλελεύθερου Κόμματος, Benedetto Croce: «Ο φασισμός δεν μπορεί παρά να είναι η γέφυρα για την αποκατάσταση ενός πιο αυστηρού φιλελευθέρου καθεστώτος στο πλαίσιο ενός πιο ισχυρού κράτους».(Marcel Gauchet: Η Άνοδος της Δημοκρατίας Τόμος ΙΙΙ Εκδόσεις Πόλις σελ 326)
Δεν διαφωνώ καθόλου!
Αλήθεια, γνωρίζουμε ποιο ήταν το απόφθεγμα του φασισμού το οποίο προκάλεσε ένα είδος ηθικής έξαψης στους ασήμαντους μικροαστούς ανθρωπάκους δημιουργώντας τους την αίσθηση και την κυνική ελπίδα πώς θα μπορούσαν να επωφεληθούν οικονομικά;
Να σας το πω: «ανοίξτε τον δρόμο για τον ικανό».
Αυτό το απάνθρωπο ιδεολόγημα, ένας κοινωνικός δαρβινισμός πέραν κάθε λογικού ορίου, οδηγεί τον εργάτη μικροαστό να φοβάται ότι ο γείτονας φτωχός εργάτης, ο πρόσφυγας, ο μετανάστης ή ο Εβραίος θα του πάρει και θα του φάει το ψωμί.
Ο Εβραίος;
Τι έγινε;
Διεγείρεται η φαντασία σας και η περιέργειά σας;

Μα στην φασιστική Γερμανία ο αντισημιτισμός υπήρξε μια βαλβίδα ασφαλείας για να κάτσουν ήσυχα οι εφεδρικές στρατιές ανέργων και οι φοβισμένοι μικροαστοί που φοβόντουσαν μην και προλεταριοποιηθούν. 
Ο πιο βασικός λόγος της απάθειας απέναντι στον φασισμό της πλειοψηφίας των Γερμανών, ήταν αυτή η βαλβίδα ασφαλείας∙ δηλαδή, η καλοσχεδιασμένη συνωμοσία του διεθνούς εβραϊσμού που είχε ως στόχο να εβραιοποιήσουν την Γερμανία μέσω της οδού της αφομοίωσης. 
Ένας φυλετικός εισοδισμός, ώστε οι Εβραίοι να κατορθώσουν να παρεισφρήσουν παντού.

Άρα, για να προστατευτεί το ανόθευτο τευτονικό αίμα θα πρέπει να υπάρξει μια βίαιη διαχωριστική γραμμή βιολογικού τύπου: αν θες εσύ ο καθαρόαιμος να ζήσεις πρέπει ο «άλλος» να πεθάνει!
Μόνο που η εβραϊκή βαλβίδα ασφαλείας δεν ήταν δημιούργημα του φασισμού αλλά μίγμα δανεισμένο από τον καθολικισμό, τον προτεσταντισμό και τις μεγαλοαστικές ευρωπαϊκές τάξεις, κυρίως από την γαλλική αστική διανόηση που ανακάτευε τον ρατσισμό και τον αντισημιτισμό με τον εθνικισμό.
Ούτε βέβαια το ιδεολόγημα της «φυσικής επιλογής» και της «επιβίωσης του ικανού» είναι πρωτόλεια θεωρήματα του φασισμού. 
Η εξελικτική θεωρία, υπό την ευρεία έννοια, στην ιεραρχία των ειδών, δηλαδή η πάλη μεταξύ των ειδών για την επιβίωση, που εξολοθρεύει τους λιγότερο ικανούς, έγινε κατά τον 19° αιώνα από φιλελεύθερους στοχαστές όπως ο Άγγλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Χέρμπερτ Σπένσερ ή από στοχαστές όπως ο Φρίντριχ Βίλχελμ Νίτσε και συνεχίστηκε ακόμα και τον 20ο αιώνα με τον Λούντβιχ Χάινριχ φον Μίζες, αλλά και τον δικό μας Νίκο Καζαντζάκη.
Η εξελικτική θεωρία αποτέλεσε έναν τρόπο μεταγραφής του πολιτικού λόγου σε όρους βιολογικούς. Ο μη «ικανός» άνθρωπος κατηγοριοποιήθηκε ως βιολογικός κίνδυνος για την φυλή και το αίμα.
Ωραία…

Καλά ως εδώ. Αλλά τι γίνεται με τα αφηγημένα φασιστικά μίση εναντίον του εβραιομπολσεβικισμού;
Ακόμα και αυτό το αφήγημα δεν είναι δημιούργημα τον φασιστών, αλλά της πρώτης Πολωνικής κυβέρνησης. Η Πολωνία απέκτησε εδάφη και δημιουργήθηκε ως ανεξάρτητο κράτος στις 11 Νοεμβρίου 1918, όταν η Γερμανία και η Αυστρο-Ουγγαρία έβλεπαν την ήττα κατά πρόσωπο στον Μεγάλο Πόλεμο. Η υπό διαμόρφωση νέα Πολωνία περιέβαλε τις πόλεις του Μπρέστ Λιτόφσκ, Γκρόντνο και Βίλνιους που βρισκόταν υπό κατοχή του γερμανικού στρατού υπό τη διοίκηση του Ober Ost , απότοκο της συνθήκης ειρήνης που υπέγραψε ο Τρότσκι με τον Γερμανό στρατηγό τον Max Hoffman. Ο νεοσυσταθείς Πολωνικός στρατός κατέλαβε αυτές τις περιοχές, που ανήκαν πριν από τη συνθήκη του Μπρέστ Λιτόφσκ στη Λιθουανία, τη Λευκορωσία και τη βόρεια Ουκρανία. Μην αμελούμε το γεγονός πως την εποχή εκείνη οι επαναστατικές δυνάμεις των μπολσεβίκων είχαν την προσοχή τους αποσπασμένη λόγω του πολέμου με τους λευκούς και τις δυτικές δυνάμεις που τους βοηθούσαν.
Από την εδραίωση της οκτωβριανής επανάστασης και μετά, οι άρχουσες τάξεις και η καθολική εκκλησία της Πολωνίας αντιμετώπιζαν τους πολυπληθείς Πολωνούς Εβραίους ως Μπολσεβίκους οι οποίοι συνωμοτούν εναντίον της ένδοξης πολωνικής φυλής. Η πολωνική λέξη που περιέγραφε την Εβραιομπολσεβίκικη συνωμοσία ήταν «Zydokomuna». (Robert Blobaum. Antisemitism and Its Opponents in Modern Poland Cornell University Press. https://www.ucis.pitt.edu/nceeer/2003-817-09-Blobaum.pdf)
Ιδεολογική νομιμοποίηση πριν από την εμφάνιση του φασισμού στην Εβραιομπολσεβίκικη συνωμοσία είχε δώσει ο ευγονιστής Σερ Ουίνστον Λέοναρντ Σπένσερ-Τσώρτσιλ, ο οποίος πάντα έπαιζε στην αυλή του βέβαιου και του οριστικού. Αφού ήταν διάνοια…Εμβριθής, καθώς είχε την ικανότητα να ανακατεύει μόνο την επιφάνεια των πραγμάτων και με την ιδεοκρατία που τον διέκρινε, έδινε την εντύπωση ενός στέρεου ιδεολόγου που πάντα έβρισκε το κατάλληλο απόφθευγμα για να περάσει από την μια θέση στην άλλη.
Τούτων δοθέντων, τι να πω εγώ τώρα;
Ότι ήταν τόσο επιφανειακός που ίσα μπορούσε να σταθεί στα πόδια του;
Δεν θα το πω!
Εγώ αγαπώ την πολυφωνία και την ελευθερία της άποψης…κυρίως όταν εκθέτει αυτόν που την εκφέρει!
Υπάρχει και το μοτίβο της εβραϊκής συνωμοσίας κατά της χριστιανικής κοινωνίας που συγκροτείται ιστορικά από την Γαλλική Επανάσταση, η οποία προετοιμάσθηκε από μία εβραϊκή συνωμοσία, η οποία συνέδεσε τους Ελευθεροτέκτονες και τους Πεφωτισμένους της Βαυαρίας εναντίον της χριστιανικής Ελέω θεού βασιλείας!
Και τσουπ!
Αποκεφαλίστηκε στην γκιλοτίνα ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ που έχει λάβει την εντολή της εξουσίας από τον Θεό στον οποίο και μόνο λογοδοτούσε…
Ναι. Ξέρω πως έφυγα λίγο από το θέμα, αλλά τι να κάνω που η historia magista vitae, που αν το μεταφράσουμε θα έχουμε την φράση : Η Ιστορία κυβερνάει την ζωή!

Αλλά ποιο ήταν το θέμα;
Α ναι, ο φασισμός ή ίσως ο καπιταλισμός…
Όμως όχι!Δεν θα αναλωθώ άλλο σε τυπολογικούς ορισμούς του φασισμού.
Δεν το κάνω ούτε στο νέο μου βιβλίο που παραδόθηκε στις Εκδόσεις ΚΨΜ και προγραμματίστηκε να βρίσκεται στα ράφια των βιβλιοπωλείων τον Απρίλιο του 2020. Το βιβλίο έχει τίτλο «Τα Ζάρια του Δαρβίνου. Μια γενεαλογία του Ευρωπαϊκού φασισμού».
Πάρτε βαθιά ανάσα:

Το βιβλίο είναι μια εξίσωση που ξεκινά από τον μύθο του Ευρωπαϊκού διαφωτισμού, περνάει στην επινόηση ή την διαμόρφωση της ινδοευρωπαϊκής φυλής που έπρεπε να αποκοπεί από τον εβραϊκό αδαμιαίο μύθο, στην αποικιοκρατία, τον ρατσισμό, την ιεράρχηση των φυλών, στον χαρακτηρισμό ορισμένων φυλών ως καλών και ορισμένων άλλων ως κατώτερων, στην ευγονική και στην φαντασίωση μιας σωματικής τελειότητας, στην δαρβινική κοινωνία της τυποποίησης και της ταξινόμησης, στις Νιτσεϊκές ιδέες της σκληρότητας και του μισογυνισμού που ασπάστηκε ο Καζαντζάκης, 
στη διαμόρφωση του μύθου των Αρίων: της φυλής του τευτονικού πολιτισμού με ρίζες στην αρχαία Σπάρτη, τον κινηματογράφο και πώς χρησιμοποιήθηκε κατά τον μεσοπόλεμο για την ενίσχυση των υπαρχουσών λαϊκών προκαταλήψεων, την ολυμπιάδα του Μονάχου, τον ρόλο των Εβραιών στην Ευρώπη, τον ρόλο της θρησκείας, την αγάπη της αστικής τάξης προς τον φασισμό, τον ρόλο μεγάλων καπιταλιστικών εταιρειών, τον καταμερισμό εργασίας στα στρατόπεδα συγκέντρωσης τύπου Άουσβιτς και τις ομοιότητές τους με τις καπιταλιστικές βιομηχανίες της εποχής, όπου η παραγωγή και η εξόντωση πλέκονταν, στους θαλάμους αεριών και τις βιομηχανοποιημένες σφαγές που προκάλεσαν οι φασίστες στην ΕΣΣΔ, την φασιστική μέθοδο της παστερίωσης και της αποτέφρωσης των πτωμάτων, την εξαγωγή χρυσών δοντιών και στην αρπαγή των χρήσιμων πραγμάτων των θυμάτων για να καταλήξω στο…Κατίν!
Ανάμεσα σε όλα αυτά, θα παρελάσουν οι πρωταγωνιστές της εποχής, διανοούμενοι και πολιτικοί με κύρος, οι οποίοι με λόγια δικά τους, δυστυχώς γι αυτούς, θα κάνουν τα πράγματα οξύτερα.

Στην δυτική, ευρωπαϊκή και βορειοαμερικανική κουλτούρα-από λόγιες πραγματείες, φιλοσοφικά δοκίμια, ανθρωπολογικά περιοδικά έως ταξιδιωτικούς οδηγούς- ο ρατσισμός, η φυλετική υγιεινή, η καθαρότητα του αίματος, ο ευγονισμός, ο κοινωνικός δαρβινισμός, η απάνθρωπη θεωρία της φυσικής επιλογής και οι βιολογικές θεωρίες, βρήκαν ιδιαίτερα γόνιμο έδαφος.
Σε αυτό το ιδεολογικό υπόβαθρο, σε αυτές τις κοσμοθεωρίες, και σε αυτές τις πρακτικές διάχυτες και ριζωμένες στον φιλελεύθερο αγγλοσαξονικό κόσμο, στηρίχτηκε ο φασισμός 
Και βρήκε ενθέρμους υποστηριχτές και εκπροσώπους σε πλατιά στρώματα διανοουμένων, επιστημόνων, φιλοσόφων, γιατρών κτλπ, οι οποίοι προέρχονταν από το αστικό πολιτικό φάσμα των: φιλελεύθερων, συντηρητικών δεξιών, εθνικιστών ακόμα και μερικών σοσιαλιστών.
Ως εδώ όμως…
Άλλα στοιχεία δεν θα δώσω.

Γι’ αυτό σας παρακαλώ, να μην ενθουσιάζεστε υπερβολικά γιατί δεν πρόκειται να σας αποκαλύψω από τώρα ποιες είναι οι προθέσεις μου. Υπομονή μέχρι τον Απρίλιο. Τότε, αν βέβαια αποδεχτείτε την πρόκλησή μου, θα μπορέσετε να τις διερευνήσετε μόνοι σας, διαβάζοντας τις τυπωμένες σελίδες.

Επιτρέψτε μου όμως να έχω την βεβαιότητα πως, ό,τι θα διαβάσετε σε αυτό το βιβλίο, σας αφορά.

Πρέπει να σας αφορά!

Γιατί όπως έχω γράψει: 
Σήμερα επανεμφανίζονται οι υπεράνω κάθε ορθολογικού λόγου απόλυτες αλήθειες όπως: η θρησκεία, οι επιστολές του Ιησού, τα μαντζούνια του Αγίου Όρους- δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν- το αίμα, η φυλή, η ελληνική ψυχή, η σημαία είναι παγιωμένες για ένα μεγάλο κοινωνικό στρώμα. 
Αρέσει δεν αρέσει σε τέτοιου επιπέδου εκφυλιστικές-μεταφυσικές αξίες, αυτό το μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας (το οποίο ανεξαρτήτως μορφώσεως διαθέτει αδρανή παραγωγή πνεύματος) στηρίζεται για να αρχίσει την θλιβερή του μέρα.

Δυστυχώς, από την πνευματική αθλιότητα και τις εμπορικές ατραξιόν του Βελόπουλου, την εθνικολαϊκή υστερία του Μπογδάνου, την αρχαιομακεδονικοελληνικορθόδοξη- με λίγο SS- κληρονομιά του Μιχαλολιάκου, τους ραδιοτηλεανθρώπους βουλευτές με την ιδιότητα παραγωγής «σοβαρής» φασιστικής ιδεολογίας, τύπου Γεωργιάδη, τον καθημερινό, έμμεσο αλλά πανίσχυρο, φασισμό του Βορίδη, μέχρι το φιλελεύθερο μέτωπο της χώρας το οποίο μας ενημερώνει με την φωνή του φρικαλέου Πορτοσάλτε ότι «οι πρόσφυγες πρέπει να φοβούνται ότι θα πνιγούν στο Αιγαίο, αλλιώς θα συνεχίσουν να έρχονται», δεν απέχουμε ούτε ένα τσιγάρο δρόμο.

Προσοχή λοιπόν γιατί τίποτα, έστω και με άλλες ιδεολογικές συνθέσεις και πρακτικές, δεν αποκλείεται. Ο φασισμός ενδημεί στην εύκολα μεταβαλλόμενη κοινωνία μας.

Το υλικό που θα παρουσιάσω στο βιβλίο «Τα ζάρια του Δαρβίνου», εκτός του ότι το τοποθετώ ενάντια στην τρέχουσα αναθεώρηση της ιστορίας, είναι τεράστιο, πολυσύνθετο και περίπλοκο. 
Και τα πάντα είναι αλληλοσυνδεδεμένα και αλληλοεξαρτώμενα.

Τον πρόλογο έγραψε ο δημοσιογράφος Διονύσης Ελευθεράτος ,συγγραφέας των βιβλίων: «Εξουσία τι μπάλα παίζεις» και «Λαμόγια στο Χακί», ενώ τον επίλογο υπογράφει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κούλαλης.

Όμως, εσύ μελλοντικέ μου αναγνώστη θα κρατάς το συμπέρασμα…

 Αλίευση - Παρουσίαση Τίτλου-Κειμένου: Viva La Revolucion 

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ SS

Τα SS: Μελανές Σελίδες της Ευρωπαϊκής Ιστορίας

Είναι αλήθεια πως δεν γνωρίζουμε τα όρια της θηριωδίας του ανθρώπου, όταν αυτός μαίνεται από αμορφωσιά, εμπάθεια και φόβο. Αποτελεί, όμως, ιστορική νομοτέλεια πως, όταν όλα αυτά συνδυαστούν, μέσα σε δεδομένες οικονομικές συνθήκες όπως της ανεργίας, της φτώχειας και της πείνας, με το πρότυπο «περί ανωτερότητας της φυλής»,  έχουμε εκδήλωση του μίσους μεταμφιεσμένου σε πατριωτικό καθήκον.
Εν ολίγοις, ο άνθρωπος από αδυναμία προξενεί το Κακό και όχι από δύναμη!
Δεν μιλώ για το «κακό» με την θεολογική έννοια, που μπορεί να μην έχει ιδιαίτερο στόχο ή κάποια σοβαρή συνέπεια πέρα από την «αμαρτία». Μιλώ για το δουλεμένο, το προμελετημένο Κακό∙ το σχεδιασμένο τόσο καλά, που ωθεί καθημερινούς ανθρώπους, μπακάληδες, ράφτρες, εργάτες, δασκάλους, τελωνειακούς, τραπεζίτες, δικηγόρους, οι οποίοι ερωτεύονταν, χόρευαν, αστειεύονταν, δειπνούσαν και διοργάνωναν πάρτυ με τσάι στην καθημερινότητά τους, προς την διαστροφική, σαδιστική και ανικανοποίητη εκδίκηση εναντίον των άλλων ∙ των ξένων, των εχθρών της φυλής, και του αίματος. «Το όπιο-γράφει ο Κέσλερ-διοχετεύεται από τους ηγέτες στις μάζες τελείως ασυγκάλυπτα. Τα αρχέτυπα του Αίματος και της Γης του Υπερανθρώπου που σκοτώνει το δράκο, οι θεότητες της Βαλχάλα και οι σατανικές δυνάμεις των Εβραιών συστηματικά επιστρατεύονται για να υπηρετήσουν το έθνος». (Άρθουρ Κέσλερ: Ο Κομμισάριος και ο Γιόγκι. Εκδόσεις Γαλαξίας σελ 144)
Είναι θλιβερό που όλα αυτά θεωρούνται παλιές ιστορίες, κάτι περασμένο που η μνήμη του έχει αρχίσει να διαλύεται και η ανάμνηση και ο πόνος να ξεθωριάζει και να αμβλύνεται. Μα το χειρότερο είναι που υπάρχουν σήμερα ιστορικοί που κοπιάζουν να αποδείξουν, πως τις «ωμότητες» τις πραγματοποίησε μια μικρή μειονότητα ναζιστών, διεστραμμένων ναρκομανών ή σεξουαλικά ανίκανων ανθρώπων, ως απάντηση μίμηση ή κατά περίπτωση σε συμμαχία με τις «Μαρξιστικές ιδεοληψίες του Κρεμλίνου». (Διάβασε: ΄΄Η ξεχασμένη συνενοχή του Μαρξισμού στο Ολοκαύτωμα΄΄ του Κωνσταντίνου Λεντάκη στην athensvoice 1-2-2019)
Το άρθρο αυτό είναι χαρακτηριστικό, καθώς βλέπουμε  να επιχειρείται, στο μέτρο των δυνατοτήτων του Κωνσταντίνου Λεντάκη, η δημιουργική ανασύνθεση των διαφόρων ρευμάτων του αναθεωρητισμού, στη βάση της αποκατάστασης της ενότητας της πολιτισμένης Δύσης και της καταγγελίας του βάρβαρου ανατολίτικου-μπολσεβίκικου Οκτώβρη.
Δεν λέω, είναι σοβαρό ιστορικό αστικό επιχείρημα το «Κορώνα κερδίζω, γράμματα χάνεις», όμως για να σοβαρευτούμε, είναι και μια παρηγορητική χίμαιρα για να εξωραΐσουμε την πρακτική της βιομηχανοποιημένης βίας που παρήγαγε η Γερμανία, το πιο πολιτισμένο και προηγμένο κράτος της Ευρώπης, και ενός οικονομικού συστήματος το οποίο αναζητούσε σκλάβους και πρώτες ύλες.
Μην απατάσθε  αγαπητοί μου!
Γιατί, μπορεί ο φασισμός να υπήρξε το επίκεντρο από όπου ξεκίνησε η επίθεση στην ανθρωπότητα και να ήταν ο κύριος εκφραστής της διατροφικής βίας, δεν ήταν όμως η πρωταρχική αιτία. Παρά τις προσπάθειες που καταβάλουν οι αναθεωρητές ιστορικοί για να αποδείξουν πως η βαρβαρότητα ενδημούσε αποκλειστικά στον εξω-ευρωπαϊκό κόσμο, μην αμελούμε το γεγονός, ότι ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός είχαν δυτικές ρίζες και μάλιστα βορειοαμερικανικές διασυνδέσεις. Συνεπώς, τον φασισμό πρέπει να τον τοποθετήσουμε μέσα στις κοινωνικές δυνάμεις, στις πολιτικές και οικονομικές δομές που του επέτρεψαν να θεριεύσει, τον διαμόρφωσαν ιδεολογικά και τον προώθησαν στα κοινωνικά στρώματα…    
Ωστόσο, μέσα στο κείμενο που διαβάζετε, δεν έχω προσπαθήσει να γράψω ένα ακόμα χρονικό της περιόδου του μεσοπόλεμου στην Ευρώπη, από όπου άνθησε ο φασισμός. Αν θέλετε να διαβάσετε για την απαρχή της πολύ σκοτεινής αυτής περιόδου, μα και το πώς η Γερμανία μετατράπηκε σε μια “καλολαδωμένη” μηχανή θανάτου, σας προτρέπω να ανατρέξετε στα άρθρα μου: «Ξεχάστε τον Αδόλφο Χίτλερ» και «Αφέθηκα να παρασυρθώ», που αμφότερα φιλοξενήθηκαν στο Νόστιμον ήμαρ*. Εδώ θα ασχοληθώ μόνο με τα SS, ταSchutzstaffel, όπου για να γίνει κάποιος μέλος, έπρεπε να θεμελιώσει πως είχε καθαρό άριο αίμα τουλάχιστον από το 1750 και εντεύθεν!   
***
Τα Schutzstaffel, που αν και το παρελθόν τους δεν είναι πολύ μακρινό, η ιστορία δεν έχει με σαφήνεια αποφανθεί για το πότε ακριβώς ιδρύθηκαν. Άλλωστε, η πολιτική βία εναντίον της Αριστεράς ήταν τυπικό χαρακτηριστικό της Γερμανίας του μεσοπολέμου. Εκθύμως ανεκτές, εκτός από την γνωστή σε εμάς οργάνωση των «Freikorps», ήταν δεκάδες οργανώσεις της άρχουσας τάξης, όπως η εθνικιστική-αντισοσιαλιστική «Einwohnerwehr» με 400.000 μέλη, η αντισημιτική- αντιμαρξιστική «Bund Bayern und Reich», η επίσης εθνικιστική, αντισημιτική «Bund Oberland», η «Viking-Bund», η «Artamanen-Gesellschaft», η «Vaterländischen Vereins München», η «Reichsflagge» και τόσες άλλες…
Όλες αυτές οι εθνικιστικές οργανώσεις, με την ενεργό υποστήριξη των επίσημων αρχών και την οικονομική αρωγή των καπιταλιστών, δρούσαν σε όλη την Γερμανία. Είναι χαρακτηριστικό πως την περίοδο 1919-1922 σε ολόκληρη την Γερμανία, οι οργανώσεις αυτές δολοφόνησαν 354 ανθρώπους που ανήκαν σε αναρχικές, κομμουνιστικές και σοσιαλιστικές οργανώσεις. Αυτή η βαρβαρότητα και η βία πέρασε αδιάφορη, όχι μόνο από τους δικαστές μα και από τον κόσμο.
Οι Γερμανοί πολίτες, στην πλειονότητα τους που συνδύαζαν τις παραδοσιακές χριστιανικές συντηρητικές τάσεις με τον φανατικό και υστερικό αντιμαρξισμό, κάτω από το σύνθημα «Πρώτα η Πατρίδα ύστερα ο κόσμος», είχαν μια νοοτροπία ηθικής αδιαφορίας μπροστά στην βία που είχαν εξαπλώσει οι οργανώσεις αυτές πολύ προτού ακούσουν για τον Χίτλερ*. Άλλωστε, οι μαρξιστές θεωρούνταν εχθροί της πατρίδας, του έθνους, της τάξης και της εκκλησίας πολύ πριν το πουν οι μπράβοι του Χίτλερ.  Μήτρα πάντως της οργάνωσης των SS θεωρείται μια μικρή ομάδα φανατικών, που το Μάρτιο του 1923 είχε ορκιστεί τυφλή πίστη στον Αδόλφο Χίτλερ, και ονομάστηκαν Stabswache, δηλαδή «Σωματοφυλακή».
Τα Schutzstaffel, δηλαδή οι «Ουλαμοί Προστασίας», αποτελούνταν από τρεις κύριες ομάδες: α)Την Allgemeine SS που σκοπό είχε την επιβολή της φυλετικής πολιτικής της Γερμανίας, β)την SS- Verfügungstruppe η οποία λειτουργούσε ως στράτευμα μάχης και σωματοφυλακής του Χίτλερ,καθώς επίσης αποτελούσε και τον πυρήνα των Waffen-SS τα οποία έδρασαν σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη, και γ) την ομάδα SS-Totenkopfverbände, τα μέλη της οποίας ήταν υπεύθυνα για την διοίκηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης εντός και εκτός της Γερμανίας.
Οι υποψήφιοι “κοσμοδιορθωτές” των SS έπρεπε, εκτός από το να διαθέτουν καθαρό άριο αίμα, να είναι  νέοι μεταξύ 23 και 35 ετών και να μην είναι έκφυλοι, μέθυσοι και τεμπέληδες. Τα βασικά κριτήρια στρατολόγησης ευθυγραμμίζονταν απολύτως με τον κώδικα που δίδασκαν οι φανατικοί αντισημίτες παγγερμανιστές του γαιοκτήμονα και πολιτικού Georg Ritter von Schönerer.*  Οι παγγερμανιστές συνιστούσαν στους νέους να είναι οι στυλοβάτες για την καθαρότητα της γερμανικής φυλής, που ισοδυναμούσε με το να αποφεύγει ο νέος το ποτό, την ομοφυλοφιλία, την ηθική κατάπτωση και τις πουτάνες, κυρίως τις Εβραίες, οι οποίες προορίζονταν για πελάτες κατώτερων φυλών. Επίσης, δίδασκαν πως η αγαμία επιβάλεται στους νέους ως τα εικοστά πέμπτα τους γενέθλια γιατί, εκτός του ότι είναι υγιεινή, δυναμώνει την θέληση ώστε να επιτυγχάνονται υψηλά πνευματικά ή φυσικά επιτεύγματα.
Ως σύνθημα τους τα SS είχαν “να σκορπάς τον θάνατο και να δέχεσαι τον θάνατο”, ενώ ιερά σύμβολα είχαν την νεκροκεφαλή και το τιμητικό ξιφίδιο. Φορούσαν μαύρες στολές και υποτίθεται πως ήταν ιδεολόγοι πολεμιστές, οι εκλεκτοί του Φύρερ. Στην Γερμανία το να ανήκει κάποιος σε αυτό το σώμα αποτελούσε μεγάλη διάκριση, σίγουρη καριέρα και οικονομική αποκατάσταση. Η οργάνωση είχε το μονοπώλιο στα χριστουγεννιάτικα δέντρα τα οποία πουλούσε στους σταθμούς των τρένων, στα πλαίσια της λεγόμενης Winterhilfe (χειμερινή βοήθεια), που υποτίθεται πως ήταν ένα πρόγραμμα των SS και των SA για βοήθεια στους φτωχούς, τους ανέργους και τους ηλικιωμένους. Πέρα από τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, οι άνδρες της οργάνωσης πήγαιναν πόρτα-πόρτα κρατώντας κουτιά δωρεών, όπου όλοι ακόμα και οι απερίσκεπτοι, με την κατάλληλη πίεση, έπρεπε να συνεισφέρουν*. Επίσης, αναλώνονταν σε πράξεις όπως η Strafexpedition, δηλαδή «σωφρονιστικές εξορμήσεις» σε εβραϊκές και κομμουνιστικές συνοικίες. Η Strafexpedition στην ουσία ήταν βίαιες επιδρομές σε σπίτια, με περιστατικά ακραίας παράνοιας να καταγράφονται, αποσκοπώντας στον εκφοβισμό της κοινωνίας, ο οποίος βοηθούσε τον λαό να παραμένει αμέτοχος, σιωπηλός πειθαρχημένος, ώστε να συνηθίζει την συνεχή απειλή και την τυφλή οργή των μπράβων του Χίτλερ.
Αρχηγός των SS ήταν ένα όχι ιδιαίτερα αντιπροσωπευτικό δείγμα της άριας φυλής, ο Heinrich Luitpold Himmler, ο οποίος είχε μυηθεί στις αρχές  του «Αίματος και της Γης» από τον Richard Walther Darré. Ειρήσθω εν παρόδω, ο  Ρίχαρντ Νταρέ ήταν ο καθοδηγητής της πολιτικής του Ράιχ σχετικά με τον «Ζωτικό Χώρο»  και την ανάπτυξη ιμπεριαλιστικών βλέψεων του Ράιχ προς την Ανατολική Ευρώπη (Drang nach Osten) και την ΕΣΣΔ. Ο  Νταρέ υποστήριζε πως «οι έννοιες του Αίματος και της Γης μας δίνουν το δικαίωμα να πάρουμε όσα ανατολικά εδάφη κριθούν απαραίτητα για την θεμελίωση μιας αρμονίας μεταξύ του σώματος του λαού μας και του γεωπολιτικού χώρου».* Αυτές οι ιδέες που προΰπηρχαν του Χίτλερ, σε συνδυασμό με την υπακοή και τη αφοσίωση, έννοιες έμφυτες στον γερμανικό λαό, οδήγησαν χιλιάδες κόσμο στα SS.
Η κατευθυντήρια γραμμή για την συμπεριφορά των Γερμανών απέναντι στην «ασιατική πλημμύρα του εβραιομπολσεβικισμού» ήταν η εξής: «Ο Μπολσεβικισμός αποτελεί θανάσιμο εχθρό του γερμανικού κράτους. Ο αγώνας της Γερμανίας συνίσταται στον αφανισμό της αχρείας αυτής κοσμοθεωρίας και των φορέων της».*        
Όσον αφορά στην ιδεολογία των SS, το φτωχό παράδειγμα της κυρίαρχης φυλής Heinrich Himmler μας την εκφράζει με τα εξής λόγια: «Μια αρχή πρέπει να είναι απόλυτη για τον άνδρα των SS: πρέπει να είμαστε τίμιοι, ευπρεπείς, αφοσιωμένοι και συντροφικοί σε όσων τις φλέβες τρέχει το ίδιο αίμα με μας και σε κανέναν άλλο. Το τι συμβαίνει στους Ρώσους ή τους Τσέχους μου είναι παντελώς αδιάφορο[…] Το αν οι άνθρωποι ζουν άνετα ή λιμοκτονούν με ενδιαφέρει μόνο στο βαθμό που τους χρειαζόμαστε ως σκλάβους για τον πολιτισμό μας. Το αν 10.000 Ρωσίδες θα πεθάνουν από εξάντληση καθώς θα σκάβουν ένα αντιαρματικό όρυγμα με ενδιαφέρει μόνο στο βαθμό που το όρυγμα αυτό είναι χρήσιμο για την Γερμανία.[…]Εμείς οι Γερμανοί, που είμαστε ο μοναδικός λαός στον κόσμο με κόσμια στάση απέναντι στα ζώα, θα υιοθετήσουμε κόσμια στάση και απέναντι σε αυτά τα ανθρώπινα ζώα, όμως αποτελεί έγκλημα κατά του αίματος μας να ανησυχούμε γι αυτούς και να τους διδάσκουμε ιδανικά[…] Οι περισσότεροι από σας γνωρίζουν τι σημαίνει να βλέπει κανείς εκατό, πεντακόσια ή χίλια πτώματα σωριασμένα το ένα πάνω στο άλλο. Να τακτοποιήσουμε αυτές τις στοίβες και την ίδια στιγμή, εκτός από εξαιρέσεις που οφείλονται σε ανθρώπινη αδυναμία, να παραμένουμε ευπρεπείς, αυτό είναι που μας έχει κάνει σκληρούς. Πρόκειται για μια σελίδα δόξας στην ιστορία μας, μια σελίδα που ανάλογη της δεν γράφτηκε ως τώρα ούτε θα γραφεί στο μέλλον».*
Συνεπώς, τα SS ανέλαβαν την φυλετική αναπροσαρμογή των κατεκτημένων λαών πάνω στις αξίες του εθνικοσοσιαλισμού, για να τους βοηθήσουν να εμπεδώσουν την θέση και το ρόλο τους μέσα στην φυλετική ιεραρχία της Νέας Ευρώπης, όπου κυριαρχούσε το άριο γερμανικό αίμα. Βέβαια, από την ανάπλαση των κατεκτημένων λαών εξαιρούνταν οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, οι ομοφυλόφιλοι, οι Σλάβοι, οι ανάπηροι,  και οι κομμουνιστές. Αυτά τα «ανθρώπινα ζώα» τα ανέλαβαν επίσης τα SS για να τα διαχειριστούν μέσα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι σκλάβοι σήμαιναν απόκτηση τεράστιων οικονομικών δυνατοτήτων, καθώς στηρίζονταν στην μηδενικού κόστους εργασία.
Παρενθετικά θα σας επισημάνω το γεγονός, ότι η οικονομική αυτοκρατορία των SS, που στηριζόταν και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αριθμούσε 500 θυγατρικές οι οποίες ειδικεύονταν σε ένα ευρύ φάσμα επιχειρήσεων, όπως την εκμετάλλευση του μεταλλικού νερού Apollinaris, το οποίο σήμερα ανήκει στην Coca Cola, την παραγωγή πορσελάνης Porzellan Manufaktur Allach, την προμήθεια και την κατασκευή οικοδομικών υλικών DEST κ.α. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις λειτουργούσαν κάτω από την ομπρέλα του ομίλου SS-Wirtschafts-und Verwaltungshauptamt.
Αντιλαμβάνεστε βέβαια πόσο τεράστια διαχειριστικά προβλήματα είχαν να διαχειριστούν οι άριστοι με το αγνό άριο αίμα: από τον ορθολογισμό  της παραγωγής  στα στρατόπεδα ώστε  να ανταποκρίνεται  σε ένα ευρύ φάσμα αναγκών του Ράιχ, ως την ενημέρωση των λογιστικών βιβλίων∙ από τη διασφάλιση επαρκών θερμίδων στους σκλάβους ώστε να παράγουν εργασία, ως την εξόντωση των μη παραγωγικών «ανθρώπινων ζώων»∙ από την τιμολόγηση και πώληση παραγωγικών γυναικών και ανδρών στην Bayer, στην Heinkel, στην Junkers στην Messerschmitt, στον όμιλο Friedrich Krupp AG (η σημερινή ThyssenKrupp AG), στις αυτοκινητοβιομηχανίες BMW,  Audi, και Daimler-Benz,  στην εταιρεία τσιμέντου Goleszow, στην εταιρεία ηλεκτρομηχανολογίας Siemens-Schuckertwerke κ.α, ως την ποιότητα των παραγόμενων ειδών με τα οποία εφοδιαζόταν κυρίως η Βέρμαχτ∙ από τη διαχείριση των τιμαλφή των ανθρώπινων ζώων όπως τα χρυσά ρολόγια, τα δαχτυλίδια, ακόμη και τα χρυσά τους δόντια, ως τις διαπραγματεύσεις με τις Ελβετικές τράπεζες που ήταν οι τελικοί αποδέκτες του χρυσού.*
Γίνεται, επομένως, κατανοητό πως τα SS είχαν μεταβληθεί σε ένα παράλληλο κράτος με ιεραρχία, στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό και διοικητικό τομέα και μάλιστα με ειδικές αρμοδιότητες. Είχαν δικό τους νομικό σύστημα και το προσωπικό τους, άνδρες και γυναίκες, υπαγόταν στη δικαιοδοσία ειδικών δικαστηρίων! Και ναι! Οι γυναίκες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα SS, καθώς τοποθετούνταν σε θέσεις διοίκησης με πρωτοφανή εξουσία. Γυναίκες διοικητές και φύλακες σε στρατόπεδα και φυλακές,  ως αυτόκλητοι φορείς υπέρτατης εξουσίας, άσκησαν πρωτοφανή βία σε αυτούς που ανακηρύσσονταν υπάνθρωποι!*
***
Μέσα σε όλα αυτά, τα ένοπλα τμήματα των SS τα Waffen-SS, μέχρι που ξεκίνησε ο φασιστικός Πόλεμος στην Ευρώπη, αριθμούσαν μόλις 23.000 άνδρες. Όσο και αν φανεί παράξενο, η μαζική στελέχωση ξεκίνησε μετά την κατάκτηση της Γαλλίας. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι σε ολόκληρη την Γαλλία κατεχόμενη και μη οι Γερμανοί διατήρησαν λιγότερους από 1500 αξιωματικούς*. Η γερμανική κυριαρχία στηρίχτηκε στην πρόθυμη συνεργασία της άρχουσας τάξης, του διοικητικού συστήματος της χώρας, μα και στην μεγάλη πλειονότητα των Γάλλων που παρέμεινε νομοταγής στις διαταγές των φασιστών! Αμέσως πλήθος εθελοντών κατατάχθηκε στην  Légion des Volontaires Français contre le Bolchévisme, δηλαδή στην «Λεγεώνα των Γάλλων εθελοντών κατά του μπολσεβικισμού». Η λεγεώνα ονομάστηκε λίγο αργότερα σε 33 Waffen-Grenadier-Division der SS “Charlemagne”,  δηλαδή στην 33η Μεραρχία Γρεναδιέρων SS “Καρλομάγνος” με δύναμη  11.000  άνδρες! Ήταν η τελευταία μονάδα των SS που υπερασπίστηκε το καταφύγιο του Χίτλερ. Και ήταν Γάλλοι!  Ειρωνεία ε; Μόλις 60 άτομα γλύτωσαν…
Άλλες δύο δεξαμενές στρατολόγησης στα Waffen-SS ήταν: α) οι Volksdeutsche, δηλαδή οι γερμανικής καταγωγής πληθυσμοί που ζούσαν στην κεντρική, την ανατολική Ευρώπη και στα βαλκάνια, και β) οι φυλετικά συγγενείς προς το Γερμανικό αίμα Νορβηγοί, Δανοί, Βέλγοι, και Ολλανδοί. Οι μαζικές προσχωρήσεις δημιούργησαν τις μεραρχίες SSQ Lanstorn Naterland, Langemarck, Wallonien Viking και Hitler Jugend.  Άλλωστε, στις χώρες αυτές ο αντισημιτισμός, ο ρατσισμός και ο υστερικός αντικομμουνισμός είχαν βρει αποδοχή σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Όσο προχωράει ο πόλεμος και η Γερμανία δείχνει ανίκητη, τόσο μεγάλωνε η εισροή εθελοντών στα SS.Αυτοί οι εκατοντάδες χιλιάδες εθελοντές από «φυλετικά συγγενή κράτη» με την Γερμανία έδωσαν την δυνατότητα στα SS να αναπτυχθούν σε ένα κράτος εν κράτη σε όλη την Ευρώπη!*
Η αθρόα στρατολόγηση, όμως, εξαπλώθηκε ως τα Βαλκάνια. Χιλιάδες έτρεξαν στις πύλες των στρατολογικών γραφείων των SS. Πρώτοι-πρώτοι κατέφθασαν οι Κροάτες που συγκρότησαν τις μεραρχίες Handsar, Kama κ.α. Εδώ βέβαια υπήρχε μια ιδιαιτερότητα: αν και τα μέλη των SS έπρεπε να έχουν καθαρό τευτονικό αίμα, στο όνομα του αντικομμουνισμού και του αντισημιτισμού, δέχτηκαν σε αυτές τις μεραρχίες να στρατολογήσουν μουσουλμάνους από την Βοσνία-Ερζεγοβίνη, που ως γνωστόν, ήταν μέρος της Κροατίας.
Οι δυο αυτές μεραρχίες, μαζί με την μεραρχία των Αλβανών SS Skanderberg, αποτέλεσαν ένα ισχυρό στρατιωτικό σώμα για την αντιμετώπιση των κομμουνιστών στα Βαλκάνια, μα και τη βιτρίνα της ισλαμικής πολιτικής της Γερμανίας ως χειροπιαστό μήνυμα για τους Άραβες, οι οποίοι δεν είχαν σε υπόληψη την βρετανική αποικιοκρατία αλλά ούτε και τους Εβραίους.*
Τα Waffen-SS έφτασαν να διαθέτουν σχεδόν ένα εκατομμύριο ενόπλους που έδρασαν κυρίως στην ΕΣΣΔ. Εκεί δημιουργήθηκε η μεραρχία  Waffen SS Galizien, η οποία στελεχώθηκε από Ουκρανούς φασίστες και η  Freiwillingen, η οποία στελεχώθηκε από Λετονούς. Όλοι αυτοί εμπλέκονται στην αταβιστική μέθοδο μαζικής θανάτωσης στην Ανατολική Ευρώπη και την ΕΣΣΔ με πογκρόμ, σφαγές, εκτελέσεις ακόμα και γυναικόπαιδων μπροστά σε λάκκους που τα ίδια τα θύματα είχαν ανοίξει, αλλά και κάθε άλλη μορφή σαδιστικής θανάτωσης, που δεν μπορεί να συλλάβει ούτε ο πιο ευφάνταστος σκηνοθέτης ταινιών τρόμου!   
Την τρομακτική σκληρότητα και την βιομηχανοποιημένη βία των SS και των ντόπιων συνεργατών τους, την γνώρισε στο πετσί του και ο Ελληνικός λαός. Ποιος αλήθεια μπορεί να ξεχάσει τις σφαγές αμάχων, γυναικών και παιδιών στα Καλάβρυτα, στην Κλεισούρα, στο Δίστομο, στην Βιάννο, στην Κάνδανο, στην Καισαριανή;
Και όλα αυτά τα φοβερά συνέβησαν σύμφωνα με  τις διαταγές ενός προηγμένου πολιτιστικά και πνευματικά κράτους και από τα μέλη ενός λαού που αυτοανακηρύχθηκε ως ο σωτήρας  της άριας φυλής που κινδυνεύει από τον διεθνή εβραϊσμό και τον μπολσεβικισμό που ευθύνεται για όλα τα προβλήματα…
Σήμερα;
Σήμερα το χθες προβάλλεται επικίνδυνα στο τώρα.
Στην Ευρώπη της φτώχειας και της ανέχειας, ο εθνικισμός και ο φασισμός  έχουν ούριο αέρα στα πανιά τους. Τα σημεία αναφοράς των λαών είναι  θολά στη σημερινή πολιτική συγκυρία της καπιταλιστικής κρίσης. Υπάρχει ιδεολογική σύγχυση. Τι είναι αριστερά, τι δεξιά και τι εθνικισμός –φασισμός; Εδώ εμφανίζεται ο σύγχρονος φασισμός με ένα πρόσωπο ανώτερο των ιδεολογικών διαχωριστικών γραμμών. Στην θεματική του ταυτότητα έχει εντάξει την εθνική ενότητα, την εθνική κυριαρχία και τον πατριωτισμό, την δαιμονοποίηση της πολυπολιτισμικής κοινωνίας και την πολιτιστική παρακμή της Ευρώπης λόγω της μετανάστευσης.
Όμως και οι συνωμοσίες  βρίσκονται σε συντονισμό με τον ιερό εθνικό αγώνα για την σημαία. Διότι οι « Εβραίοι »  είναι από τη φύση τους ξένοι προς την έννοια του έθνους και επιπλέον ειδικεύονται στη συσσώρευση κεφαλαίου. Οι τράπεζες είναι εβραϊκές, ο Τύπος είναι εβραϊκός, οι καταστροφείς της εθνικής ενότητας είναι οι Εβραίοι…Να δείτε τον Τζωρτζ Σόρος που επιβουλεύεται το ελληνικό έθνος υπέρ των Σλάβων…Εβραίος είναι!*
Σήμερα λοιπόν, που ο φασισμός έχει αρχίσει να προβάλλεται επικίνδυνα στην Ευρώπη και που η πλειονότητα του κόσμου δεν διαθέτει προσωπικές μνήμες και έχει αμυδρές γνώσεις για τον ναζισμό, τον πόλεμο, τις  βιομηχανικές σφαγές, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, επιβάλλεται να εντοπίζουμε αυτά τα γεγονότα και να μην τα αφήσουμε να εκτοπίζονται στο περιθώριο.
Και επειδή στην αρθογραφία υπάρχει περιορισμός χώρου ψάξτε…
Είναι αναγκαίο να δημιουργήσετε το δικό σας ερμηνευτικό πλαίσιο.
***
1* Κωστας Λουλουδακης: Ξεχάστε τον Αδόλφο Χίτλερ http://www.nostimonimar.gr/xechaste-ton-adolfo-chitler/ Αφέθηκα να παρασυρθώ http://www.nostimonimar.gr/afethika-na-parasyrtho/
2* Recht und Justiz im »Dritten Reich«: Herausgegeben von Ralf Dreier und Wolfgang Sellert. Βλέπε και Ian Kershaw Χίτλερ 1889-1936  σελ  201 Eκδόσεις scripta.
3* Διαβάστε περισσότερα: Schönerer, Lueger, and Hitler: The Politics of the Vienna Years, 1907-1913 http://www.academia.edu/6573765/Sch%C3%B6nerer_Lueger_and_Hitler_The_Politics_of_the_Vienna_Years_1907-1913
4*Ερικ Λάρσον Στον Κήπο με τα Θηρία Εκδόσεις Μεταίχμιο 
5* Θεοφάνης Γ. Γραμμένος:  Το Κράτος των SS  Ε Ιστορικά
6* Manfrend Messerschmidt:Ιδεολογική Διάβρωση 1933-1945 Ε Ιστορικά 
7* Gordon Williamson: The SS: Hitler’s Instrument of Terror
8* Κώστας Λουλουδάκης: Η Ευρεσιτεχνία των «Λουτρών» Ημεροδρόμοςhttps://www.imerodromos.gr/i-evresitechnia-ton-loutron-tou-kosta-louloudaki/
9*Wendy Lower : Οι Μαινάδες του Χίτλερ Εκδόσεις Μεταίχμιο
10*Laurence Rees: Άουσβιτς Εκδοσεις Πατάκη
11*Βουλη ντοκιμαντέρ: Τα SS: Το σύμβολο του Θανάτου (Die SS: Die waffen – SS)https://www.youtube.com/watch?v=gjRcXXZTKzo&has_verified=1
12* Γιώργος Μαργαρίτης: Τα πολύγλωσσα SS Ε Ιστορικά.
13* monde-diplomatique: Το ιδεολογικό κουβάρι της Ακροδεξιάς 9 Νοεμβρίου 2013