Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κούβα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κούβα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

ΟΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΚΕΛΑΡΗΔΩΝ, -ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ;;

,,Η Wall Street Journal αναφέρει στις 1 Φεβρουαρίου ότι η προσπάθεια των ΗΠΑ να εκδιώξουν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Μαδούρο είναι μόνο το πρώτο βήμα στο σχέδιο της διοίκησης  Τραμπ να αναμορφώσει την Λατινική Αμερική — με την Κούβα σαν επόμενο στόχο στο ραντάρ.,,

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης // 
Η Wall Street Journal αναφέρει στις 1 Φεβρουαρίου ότι η προσπάθεια των ΗΠΑ να εκδιώξουν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Μαδούρο είναι μόνο το πρώτο βήμα στο σχέδιο της διοίκησης  Τραμπ να αναμορφώσει την Λατινική Αμερική — με την Κούβα σαν επόμενο στόχο στο ραντάρ.
Σύμφωνα με την έκθεση, οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να ανακοινώσουν νέα μέτρα ενάντια στην Κούβα κατά τις προσεχείς εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένων των νέων κυρώσεων και την αναγόρευση της Κούβας σαν ένα κράτος υποστηρικτή της τρομοκρατίας.
Αυτές οι κινήσεις θα μπορούσαν να παρεμποδίσουν τις ξένες επενδύσεις στη χώρα αναφέρει η δημοσίευση.
Σύμφωνα με την Wall Street Journal, οι ΗΠΑ στη συνέχεια σχεδιάζουν να στοχεύσουν την Νικαράγουα. Τον Νοέμβριο, ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας John Bolton καταφέρθηκε ενάντια στις τρεις χώρες σαν «τρόικα τυραννίας».
Την δε περασμένη εβδομάδα, ο Αντιπρόεδρος Mike Pence δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Τραμπ είναι «δεν οπαδός» των παρεμβάσεων των ΗΠΑ στο εξωτερικό, εκτός από «αυτό το ημισφαίριο»
Ποιες όμως είναι οι ενέργειες της Κούβας που θα επικαλεστούν οι ΗΠΑ για να στηρίξουν τις κατηγορίες ότι η Κούβα υποστηρίζει την τρομοκρατία;
Αυτές τις ημέρες εξελίσσεται από την μεριά της Κολομβίας μια προσπάθεια να στοχοποιηθεί η Κούβα, η χώρα που φιλοξενεί τις ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ της Κολομβίας και της δεύτερης αντάρτικης οργάνωσης της Κολομβίας ELN.
Να θυμίσουμε ότι η πρώτη ειρηνευτική διαδικασία, που επίσης έγινε στην Αβάνα μεταξύ του τότε προέδρου Σάντoς και της άλλης οργάνωσης FARC κατέληξε σε συμφωνία και μάλιστα ο Σάντος πήρε και το Νόμπελ ειρήνης.
Η Κολομβία, σπαράσσεται από μια εμφύλια σύρραξη που διαρκεί μισό αιώνα και πλέον, από το 1964, ανάμεσα σε οργανώσεις ανταρτών, ακροδεξιούς παραστρατιωτικούς, τον στρατό, τα σώματα ασφαλείας και συμμορίες του οργανωμένου εγκλήματος με τραγικό απολογισμό: οκτώ εκατομμύρια θύματα, 260.000 νεκρούς, τουλάχιστον 60.000 εξαφανισμένους, 7,4 εκατομμύρια εσωτερικά εκτοπισμένους.
Η οργάνωση ELN έχει όλους τους λόγους να κρατάει επιφυλακτική στάση, αφού η συμφωνία μεταξύ FARC και κυβέρνησης δεν τηρείται από τις κυβερνητικές δυνάμεις με δεκάδες δολοφονίες παλαιών στελεχών των ανταρτών.
Παρόλα αυτά συνέχιζε τις συνομιλίες.
Όμως ένα βίαιο και ανεξήγητο περιστατικό τορπιλίζει τις ειρηνευτικές προσπάθειες.
Μετά από έκρηξη παγιδευμένου με βόμβα αυτοκινήτου έξω από σχολή Δοκίμων Αστυνομικών στις 17/1 σκοτώθηκε ο στρατηγός Francisco de Paula Santander και άλλοι 21. Τραυματίστηκαν άλλοι 68 άνθρωποι.
Συλλυπητήρια έστειλαν αμέσως ο Πρόεδρος της Κούβας Ντιάζ και ο υπουργός Εξωτερικών.
Την επόμενη μέρα ο νέος πρόεδρος της Κολομβίας δεξιός Iván Duque Márquez ανακοίνωσε την διακοπή των συνομιλιών
Επέρριψε τις ευθύνες στο ELN βγάζοντας στην ουσία εκτός νόμου την οργάνωση και ζητώντας την σύλληψη των στελεχών και μελών της.
Όμως 10 στελέχη της οργάνωσης βρίσκονται στην Αβάνα για την συνέχιση των συνομιλιών. Το ένταλμα σύλληψης αφορά και τα μέλη της αντιπροσωπίας που βρίσκονται στην Αβάνα.
Η Κούβα ζητά να ενεργοποιηθεί άρθρο της συμφωνίας όπου αναφέρεται ότι οι συνομιλίες θα διεξαχθούν στις χώρες Εκουαδόρ, Βενεζουέλα, Χιλή, Βραζιλία και Κούβα και ότι αυτές οι χώρες, μαζί με την Νορβηγία, θα είναι εγγυητές. Μέσα στις εγγυήσεις αναφέρεται πως σε περίπτωση διακοπής των συνομιλιών πρέπει να δοθεί χρόνος 15 ημερών, σε όποια χώρα και να γίνονται οι συνομιλίες, ώστε τα μέλη της αντιπροσωπίας των ανταρτών να αποφασίσουν πως θα προφυλαχθούν.
Αντί για αυτό η κυβέρνηση της Κολομβίας απαιτεί από την Κούβα την σύλληψή τους, κατηγορώντας την Κούβα για υπόθαλψη τρομοκρατών, παρόλο που ο επικεφαλής της αντιπροσωπίας δηλώνει πως η παραμονή τους στην Κούβα είναι μόνο για τις συνομιλίες!
Το Υπουργείο Εξωτερικών της Κούβας ανακοινώνει πως «επαναλαμβάνει ότι η Κούβα δεν έχει επιτρέψει, και δεν θα επιτρέψει ποτέ, το έδαφός της να χρησιμοποιηθεί για την οργάνωση τρομοκρατικών πράξεων εναντίον οποιουδήποτε κράτους, και επιβεβαιώνει, την ιστορική θέση της Κούβας ενάντια στην τρομοκρατία και ενάντια στον πόλεμο, στην υπεράσπιση της ειρήνης, έχοντας πέσει θύμα της κρατικής τρομοκρατίας για δεκαετίες».
Και ακόμη ότι «Το Υπουργείο Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Κούβας επαναλαμβάνει τη βαθιά πεποίθηση ότι ο Κολομβιανός λαός αξίζει την ειρήνη και θα βρει τον δρόμο για την επίτευξη της».
Τις ίδιες μέρες ανακοινώνει η κυβέρνηση του Καναδά που ακολουθεί πιστά την πολιτική των ΗΠΑ πως θα μειώσει το προσωπικό της πρεσβείας στην Αβάνα μετά τις γελοίες κατηγορίες για παρενόχληση με ήχους που στο τέλος κυκλοφόρησε πως μπορεί να είναι και από τα τζιτζίκια, παρόλο τον διάλογο και τις αμοιβαίες εξηγήσεις που δόθηκαν και από τις δύο μεριές.
Όλα αυτά δείχνουν και το επιβεβαιώνει και η Wall Street Journal ότι ετοιμάζεται η καινούργια επίθεση ενάντια στην Κούβα και με την προβοκάτσια της Κολομβίας όπου αναμένεται οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της να στηρίξουν την καμπάνια τους εναντίον της Κούβας με νέους αποκλεισμούς, στερήσεις και νέα μέτρα. Οι λαοί όλου του κόσμου καλούνται να στηρίξουν την Κούβα στην Ιμπεριαλιστική επίθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη.
_________________________________________________________________________
Πάνος Αλεπλιώτης





και

Mr Τραμπ, ιδού οι… αμερικανοτσολιάδες σας!
    Οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα ξεγυμνώνουν τα ΗΠΑ…λληλακια του ελληνικού αστικού πολιτικού συστήματος – Νίκος Μπογιόπουλος (ηχητικό – Real fm 4/2/2019)   
     Μέχρι τώρα τα πραξικοπήματα γίνονταν νύχτα. Πλέον γίνονται μέρα – μεσημέρι!
    Μέχρι τώρα οι ΗΠΑλληλοι του ιμπεριαλισμού στήριζαν τις αμερικανοκίνητες χούντες σιγοψιθυρίζοντάς το. Τώρα το βροντοφωνάζουν!
    Τα όσα συμβαίνουν με το εν εξελίξει πραξικόπημα στη Βενεζουέλα δεν έχουν προηγούμενο. Βιώνουμε την καταρράκωση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου, τον απίθανο κυνισμό και την ωμότητα με την οποία οι Αμερικάνοι επιδιώκουν να βαφτίσουν «δικαίωμα» να επεμβαίνουν στο εσωτερικό τρίτων χωρών. 
    Χωρίς προηγούμενο – τουλάχιστον μετά την Βαν Φλιτ και Πιουριφόι περίοδο – εξελίσσεται και η απροσχημάτιστη αμερικανοφροσύνη που επιδεικνύουν τα εν Ελλάδι τσιράκια των ΗΠΑ.
    Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΠΟΤΑΜΙ και οι ναζί της Χρυσής Αυγής (που επέλεξαν στο ευρωκοινοβούλιο την τακτική της… γκαζόζας) διεκδικούν ο καθένας για λογαριασμό του το ρόλο του σημαιοφόρου – κλακαδόρου του πραξικοπήματος.
    Η δε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σε ένα ακόμα ρεσιτάλ φαρισαϊσμού,  ενώ εντός  της ΕΕ ενεργεί ως παρακολούθημα του ευρωατλαντισμού,  στο εσωτερικό της χώρας κρύβεται πίσω από την πάλαι ποτέ ανδρεοπαπανδρεική κοροϊδία «άλλο κόμμα, άλλο κυβέρνηση».
    Τα γεγονότα στη Βενεζουέλα και το απίθανο αναποδογύρισμα της πραγματικότητας,  από τη μια να εγκαλούνται (!) εκείνοι που υψώνουν φωνή ενάντια στο εξόφθαλμο πραξικόπημα και από την άλλη να παριστάνουν τους «κατήγορους» και τους «δημοκράτες» (!) εκείνοι που το διαπράττουν και το στηρίζουν, σχολίασε ο δημοσιογράφος Νίκος Μπογιόπουλος στην εκπομπή του στον Real fm (4/2/2019).
Ακούστε το εκτενές ηχητικό απόσπασμα: 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2019

ΚΟΥΒΑ 22/1/59: Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ


«Είμαι υπό­λο­γος στους αν­θρώ­πους, πρώτα από όλα στον λαό μου» – Φι­ντέλ Κά­στρο.



Όταν ο Φι­ντέλ μαζί με 1.000.000 Κου­βα­νούς δί­κα­σε στην πλα­τεία τους μπρά­βους του Μπα­τί­στα

Γρά­φει ο Πάνος Αλε­πλιώ­της //

Στις 21 Ια­νουα­ρί­ου 1959 1.000.000 άν­θρω­ποι, που όχι μόνο ζή­τη­σαν αλλά απαί­τη­σαν δι­καιο­σύ­νη, συ­γκε­ντρώ­θη­καν μπρο­στά από το Προ­ε­δρι­κό Μέ­γα­ρο.

Δη­μο­σί­ευ­ση της Granma 21 Ια­νουα­ρί­ου 2019
Η κου­βα­νι­κή επα­νά­στα­ση: Πά­ντο­τε από και για τους αν­θρώ­πους
Κατά τη διάρ­κεια του Ια­νουα­ρί­ου του 1959, η εκ­κο­λα­πτό­με­νη επα­να­στα­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση της Κού­βας εκ­πλή­ρω­σε τις ηθι­κές της δε­σμεύ­σεις φέρ­νο­ντας ενώ­πιον της δι­καιο­σύ­νης τους δο­λο­φό­νους της δι­κτα­το­ρί­ας του Μπα­τί­στα, μέσα σε συν­θή­κες άγριας εκ­στρα­τεί­ας που είχε σκοπό την κα­τα­στρο­φή της Επα­νά­στα­σης.

Την ση­με­ρι­νή εποχή, το 2019, τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης είναι πιο ισχυ­ρά και οι πόροι που δια­τί­θε­νται για την ορ­γά­νω­ση εκ­στρα­τειών ενά­ντια στην Κούβα ακόμη με­γα­λύ­τε­ροι, αλλά ο σκο­πός των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών είναι ο ίδιος: να κα­τα­στρέ­ψει την επα­νά­στα­ση.

Κατά τη διάρ­κεια του φω­τει­νού Ια­νουα­ρί­ου του 1959, μετά το θρί­αμ­βο της επα­νά­στα­σης, η εκ­κο­λα­πτό­με­νη κυ­βέρ­νη­ση της Κού­βας εκ­πλή­ρω­σε τις ηθι­κές της δε­σμεύ­σεις που ήταν: να πα­ρα­πέμ­ψει στην δι­καιο­σύ­νη τους τρο­μο­κρά­τες, εγκλη­μα­τί­ες, και βα­σα­νι­στές της δι­κτα­το­ρί­ας του Μπα­τί­στα, που είχαν προ­κα­λέ­σει πολύ πόνο και πέν­θος στους αν­θρώ­πους. Αυτό γι­νό­ταν μέσω μιας άγριας εκ­στρα­τεί­ας στα μέσα ενη­μέ­ρω­σης για να δυ­σφη­μί­σουν τις πα­ρα­πο­μπές, ενορ­χη­στρω­μέ­νη από τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες, όπου πολ­λοί από αυ­τούς τους δο­λο­φό­νους είχαν ήδη κα­τα­φύ­γει.

Στον Φι­ντέλ έγινε αμέ­σως αντι­λη­πτός ο αντι­κει­με­νι­κός στό­χος της Ουά­σινγ­κτον, θολά κα­λυμ­μέ­νος πίσω από τα ψέ­μα­τα και τη χει­ρα­γώ­γη­ση της κοι­νής γνώ­μης. Κατά πρώ­τον στις 13, 15 και 16 Ια­νουα­ρί­ου, σε δη­μό­σιες εμ­φα­νί­σεις και συ­γκε­ντρώ­σεις, υπεν­θύ­μι­σε πώς ο τύπος και η κυ­βέρ­νη­ση των ΗΠΑ, που είχε αγνο­ή­σει τα εγκλή­μα­τα της δι­κτα­το­ρί­ας του Μπα­τί­στα, μετά την επα­να­στα­τι­κή νίκη κα­ταγ­γέ­λει τα μέτρα που λαμ­βά­νο­νται κατά των μπρά­βων του Μπα­τί­στα.

Στις 21 Ια­νουα­ρί­ου 1959 1.000.000 άν­θρω­ποι, που όχι μόνο ζή­τη­σαν αλλά απαί­τη­σαν δι­καιο­σύ­νη, συ­γκε­ντρώ­θη­καν μπρο­στά από το Προ­ε­δρι­κό Πα­λά­τι.

Έτσι ξε­κί­νη­σε η «Επι­χεί­ρη­ση της Αλή­θειας», μπρο­στά σε 380 ξέ­νους δη­μο­σιο­γρά­φους αφε­νός, καθώς και πολ­λούς δι­πλω­μά­τες και άλ­λους επι­σκέ­πτες.

Ο Φι­ντέλ απευ­θύν­θη­κε στο πλή­θος, και ρώ­τη­σε, «όσοι συμ­φω­νούν ότι η δι­καιο­σύ­νη πρέ­πει να απο­δο­θεί, εκεί­νοι οι οποί­οι συμ­φω­νούν ότι τα τσι­ρά­κια του Μπα­τί­στα πρέ­πει να τι­μω­ρη­θούν, ση­κώ­στε τα χέρια σας. (Ομό­φω­να, ση­κώ­θη­καν όλα τα χέρια).

«Κύ­ριοι, εκ­πρό­σω­ποι του δι­πλω­μα­τι­κού σώ­μα­τος, δη­μο­σιο­γρά­φοι από όλη την ήπει­ρο, το σώμα των ενόρ­κων απο­τε­λού­με­νο από από ένα εκα­τομ­μύ­ριο Κου­βα­νούς, όλων των πε­ποι­θή­σε­ων και των κοι­νω­νι­κών τά­ξε­ων, ψή­φι­σε, συ­νέ­χι­σε ο Φι­ντέλ,
«Ο Κό­σμος θα ανα­γνω­ρί­σει αυτή την ψη­φο­φο­ρία σαν κρίση του σώ­μα­τος των ενόρ­κων, που είπε ναι στην επα­να­στα­τι­κή δι­καιο­σύ­νη».
Ο Φι­ντέλ πρό­σθε­σε, ανα­φε­ρό­με­νος σε μια ομάδα του Κο­γκρέ­σου των ΗΠΑ που αντι­τά­χθη­καν – με ποιο δι­καί­ω­μα; – στη δίωξη των εγκλη­μα­τιών πο­λέ­μου του Μπα­τί­στα και ζή­τη­σαν από το Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ να πα­ρέμ­βει στο θέμα αυτό, «δεν απα­ντώ σε οποιο­δή­πο­τε μέλος του Κο­γκρέσ­σου στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες ή οποια­δή­πο­τε ξένη κυ­βέρ­νη­ση. «Είμαι υπό­λο­γος στους αν­θρώ­πους, πρώτα από όλα, στον λαό μου».



Αυτό ήταν το πρό­σχη­μα για την δρο­μο­λό­γη­ση οι­κο­νο­μι­κών κυ­ρώ­σε­ων, πρώτα την ανα­στο­λή των πο­σο­στώ­σε­ων ζά­χα­ρης και, στη συ­νέ­χεια, τον εμπο­ρι­κό απο­κλει­σμό, και την δυ­να­τό­τη­τα απο­στο­λή στρα­τευ­μά­των.

Στις 22 Ια­νουα­ρί­ου, στο Rivera Hotel της Αβά­νας, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε αυτό που απο­κά­λε­σε ο Φι­ντέλ η με­γα­λύ­τε­ρη συ­νέ­ντευ­ξη τύπου στον κόσμο, η «Επι­χεί­ρη­ση της Αλή­θειας», όσον αφορά τις δη­μό­σιες δίκες των μπρά­βων του Μπα­τί­στα. Μια αδυ­σώ­πη­τη εκ­στρα­τεία των μέσων ενη­μέ­ρω­σης ενα­ντί­ον της Κού­βας εξα­πο­λύ­θη­κε από το Associated Press, την Inter-American Press Society και πολλά μέλη του Κο­γκρέ­σου.

Πα­ρό­λα αυτά, όπως ση­μειώ­νε­ται σε ένα άρθρο του γνω­στού δη­μο­σιο­γρά­φου και συγ­γρα­φέα της επο­χής Juan Marrero, σε πολ­λούς από τους δη­μο­σιο­γρά­φους που ήρθαν στην Κούβα για να κα­λύ­ψουν τις δίκες όταν επέ­στρε­ψαν στις χώρες τους, δεν τους επι­τρε­πό­ταν να δη­μο­σιεύ­ουν τις εκ­θέ­σεις τους, και με­ρι­κοί έγι­ναν φίλοι της Κού­βας, πα­ρό­λο που αυτή η στάση τους θα τους κό­στι­ζε κα­τό­πιν τις θέ­σεις ερ­γα­σί­ας τους.

Η Επα­να­στα­τι­κή δι­καιο­σύ­νη στη­ρί­ζε­ται στην θέ­λη­ση και την συμ­με­το­χή του λαού. Η πο­λι­τι­κή της νε­ό­τα­της Επα­να­στα­τι­κής κυ­βέρ­νη­σης και του χα­ρι­σμα­τι­κού της ηγέτη Φι­ντέλ Κά­στρο πα­τού­σε ακρι­βώς σε αυτήν την θέ­λη­ση και συμ­με­το­χή. Οι βά­σεις που μπή­καν σε εκεί­νη την πε­ρί­ο­δο είναι οι βά­σεις που επέ­τρε­ψαν στην Κούβα μετά από 60 χρό­νια να αντι­στα­θεί στον Ιμπε­ρια­λι­σμό και να έχει τις με­γά­λες επι­τυ­χί­ες στην Παι­δεία και στην Υγεία και να είναι μπρο­στά από τα λε­γό­με­να ανα­πτυγ­μέ­να και πλού­σια κράτη πα­ρό­λο το εμπάρ­γκο και τις συ­κο­φα­ντι­κές κα­μπά­νιες ενα­ντί­ον της ιδιαί­τε­ρα μετά την εκλο­γή Τραμπ.

_______________________________­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­__

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2018

60 ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΥΒΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ -ΝΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ !!




Από Ατέχνως»

-Εξή­ντα χρό­νια συ­μπλη­ρώ­νο­νται την 1η Γε­νά­ρη από τη μέρα που οι αντάρ­τι­κες ομά­δες των μπαρ­μπού­δος έμπαι­ναν θριαμ­βευ­τι­κά στην πρω­τεύ­ου­σα Αβάνα, γκρε­μί­ζο­ντας τη λα­ο­μί­ση­τη δι­κτα­το­ρία του Φ.Μπα­τί­στα. 
Η Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση απο­τέ­λε­σε γε­γο­νός-ορό­ση­μο για την ιστο­ρία του 20ου αιώνα, ση­μα­το­δο­τώ­ντας την γέν­νη­ση του πρώ­του σο­σια­λι­στι­κού κρά­τους στην Αμε­ρι­κα­νι­κή ήπει­ρο και ευ­ρύ­τε­ρα στο δυ­τι­κό ημι­σφαί­ριο.

Ο θρί­αμ­βος της Επα­νά­στα­σης στην Κούβα – όπως και 42 χρό­νια πριν απ’ αυτήν η Με­γά­λη Οκτω­βρια­νή Σο­σια­λι­στι­κή Επα­νά­στα­ση στη Ρωσία – απέ­δει­ξε στην πράξη ορι­σμέ­νες αλή­θειες:

– Ότι το βάρ­βα­ρο κα­πι­τα­λι­στι­κό σύ­στη­μα δεν είναι ανί­κη­το, πως η κα­θε­στη­κυία τάξη πραγ­μά­των μπο­ρεί να ανα­τρα­πεί.

– Ότι η ανα­τρο­πή του κα­πι­τα­λι­σμού δε μπο­ρεί, σε καμία πε­ρί­πτω­ση, να έρθει με «ει­ρη­νι­κά μέσα» και αυ­τα­πά­τες περί «κοι­νο­βου­λευ­τι­κού δρό­μου προς το σο­σια­λι­σμό». Επι­βε­βαιώ­νο­ντας έτσι, για άλλη μια φορά στην ιστο­ρία, τα λόγια του Μαρξ πως «η βία είναι η μαμή κάθε πα­λαιάς κοι­νω­νί­ας που κυο­φο­ρεί μέσα της μια και­νού­ρια» (1). 
Η κου­βα­νι­κή επα­νά­στα­ση, μας εξη­γεί ο Τσε, «παίρ­νει τον Μαρξ από το ση­μείο εκεί­νο στο οποίο ο ίδιος εγκα­τέ­λει­ψε την επι­στή­μη για να φέρει στον ώμο το επα­να­στα­τι­κό του­φέ­κι» (2) .

– Ότι ο ένο­πλος λαός, που έχει συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει για ποιόν σκοπό αγω­νί­ζε­ται, είναι σε θέση να τσα­κί­σει τυ­ράν­νους, δι­κτά­το­ρες και ιμπε­ρια­λι­στές. 
«Δι­δά­ξα­με – γρά­φει ο Τσε- την έλ­λει­ψη φόβου για τον εχθρό και την κα­τα­δυ­νά­στευ­ση. Δι­δά­ξα­με ότι τα όπλα στα χέρια του λαού απο­τε­λούν ανώ­τε­ρη δύ­να­μη από μι­σθο­φο­ρι­κούς στρα­τούς» (3). Και, πράγ­μα­τι, η πα­νω­λε­θρία των μι­σθο­φό­ρων της CIA στον Κόλπο των Χοί­ρων το 1961 απο­τε­λεί χει­ρο­πια­στή από­δει­ξη του ότι καμία ιμπε­ρια­λι­στι­κή δύ­να­μη, όσο ισχυ­ρή κι’ αν είναι, δε μπο­ρεί να κα­θυ­πο­τά­ξει έναν επα­να­στα­τη­μέ­νο λαό απο­φα­σι­σμέ­νο να ζήσει ελεύ­θε­ρος από τα εκ­με­ταλ­λευ­τι­κά δεσμά.
– Ότι η ύπαρ­ξη ενός Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος, ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κά ατσα­λω­μέ­νου στη βάση της μαρ­ξι­στι­κής-λε­νι­νι­στι­κής κο­σμο­θε­ω­ρί­ας, είναι προ­α­παι­τού­με­νο ώστε να βα­δί­σει ένας λαός το δρόμο της σο­σια­λι­στι­κής προ­ο­πτι­κής. 
Κατά την Επα­νά­στα­ση του 1959 μπο­ρεί να μην υπήρ­χε ακόμη το ΚΚ Κού­βας, υπήρ­χαν ωστό­σο οι πο­λι­τι­κοί του πρό­δρο­μοι (Κί­νη­μα της 26ης Ιούλη, Λαϊκό Σο­σια­λι­στι­κό Κόμμα). Η ίδρυ­ση του Ηνω­μέ­νου Κόμ­μα­τος της Σο­σια­λι­στι­κής Επα­νά­στα­σης το 1962 και η με­τε­ξέ­λι­ξη του σε Κομ­μου­νι­στι­κό Κόμμα Κού­βας στις 3 Οκτώ­βρη 1965 έδω­σαν σάρκα και οστά στην πο­λι­τι­κή πρω­το­πο­ρία του ερ­γα­ζό­με­νου λαού, κα­θο­δη­γώ­ντας μέχρι σή­με­ρα την πο­ρεία της σο­σια­λι­στι­κής οι­κο­δό­μη­σης.

– Ότι – όπως πε­ρί­τρα­να επι­βε­βαί­ω­σε και η Οκτω­βρια­νή Επα­νά­στα­ση το 1917- είναι εφι­κτή η οι­κο­δό­μη­ση του σο­σια­λι­σμού σε μια χώρα, χωρίς την ανα­μο­νή για την πα­γκό­σμια επα­νά­στα­ση. 
Η σο­σια­λι­στι­κή επα­νά­στα­ση μπο­ρεί να νι­κή­σει σε οποια­δή­πο­τε χώρα έχουν δια­μορ­φω­θεί οι ανα­γκαί­ες υλι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τον σο­σια­λι­σμό. 
Στην πε­ρί­πτω­ση της Κού­βας οι βά­σεις για το ξε­κί­νη­μα της σο­σια­λι­στι­κής οι­κο­δό­μη­σης είχαν ήδη τεθεί τον Μάη του 1961, όταν και ο Φι­ντέλ Κά­στρο ανα­κή­ρυ­ξε τον σο­σια­λι­στι­κό χα­ρα­κτή­ρα της Επα­νά­στα­σης.


«Λοι­πόν ναι! Το κα­θε­στώς μας είναι σο­σια­λι­στι­κό!… Θέ­λου­με ένα Σύ­νταγ­μα που να μην είναι αστι­κό που να αντα­πο­κρί­νε­ται δη­λα­δή στα συμ­φέ­ρο­ντα εκ­με­τάλ­λευ­σης μιας τάξης σε βάρος του λαού. Θέ­λου­με ένα Σύ­νταγ­μα που να αντα­πο­κρί­νε­ται σε ένα και­νού­ριο κοι­νω­νι­κό σύ­στη­μα, όπου να μην υπάρ­χει εκ­με­τάλ­λευ­ση αν­θρώ­που από άν­θρω­πο. Αυτό το και­νού­ριο σύ­στη­μα λέ­γε­ται σο­σια­λι­σμός» – Φι­ντέλ Κά­στρο, 1 Μάη 1961 (4).
Η Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση απέ­δει­ξε και κάτι άλλο, εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό. 
Τις τε­ρά­στιες δυ­να­τό­τη­τες της σο­σια­λι­στι­κής οι­κο­δό­μη­σης που συ­νο­ψί­ζο­νται σε μια σειρά σπου­δαί­ες κοι­νω­νι­κές κα­τα­κτή­σεις (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης μιας ευ­ρεί­ας κλί­μα­κας αγρο­τι­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης) πρω­τό­γνω­ρες για την ερ­γα­τι­κή τάξη των χωρών της Αμε­ρι­κα­νι­κής ηπεί­ρου. 
Πρό­κει­ται για κα­τα­κτή­σεις που, ση­μειω­τέ­ον, έλα­βαν χώρα εν μέσω πολύ με­γά­λων δυ­σκο­λιών, ιμπε­ρια­λι­στι­κής πε­ρι­κύ­κλω­σης, απει­λών και τρο­μο­κρα­τί­ας, στο πλαί­σιο του γε­νο­κτο­νι­κού οι­κο­νο­μι­κού και εμπο­ρι­κού απο­κλει­σμού που επέ­βαλ­λε η κυ­βέρ­νη­ση των ΗΠΑ το 1962 και το οποίο συ­νε­χί­ζει να υφί­στα­ται. 
Η Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση πα­ρέ­λα­βε μια χώρα- κυ­ριο­λε­κτι­κά αποι­κία των ΗΠΑ- με πολύ χα­μη­λό επί­πε­δο πα­ρα­γω­γι­κών δυ­νά­με­ων και τη με­τέ­τρε­ψε στα­δια­κά, με την κα­θο­ρι­στι­κή οι­κο­νο­μι­κή συμ­βο­λή της Σο­βιε­τι­κής Ένω­σης, σε ένα κρά­τος με υψη­λού επι­πέ­δου, προ­σβά­σι­μες σε όλο το λαό, δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες Υγεί­ας, Παι­δεί­ας, Πρό­νοιας, Αθλη­τι­σμού, Πο­λι­τι­σμού κλπ.

Οι σπου­δαί­ες κα­τα­κτή­σεις της σο­σια­λι­στι­κής οι­κο­δό­μη­σης στην Κούβα ενο­χλούν – και θα συ­νε­χί­σουν να ενο­χλούν- τους πάσης φύσης απο­λο­γη­τές του κα­πι­τα­λι­σμού. 
Και αυτό διότι στις κα­τα­κτή­σεις του κου­βα­νι­κού λαού- όπως και σε άλλες πε­ρι­πτώ­σεις σο­σια­λι­στι­κής οι­κο­δό­μη­σης που γνω­ρί­σα­με τον 20ο αιώ­να- απο­τυ­πώ­νε­ται με ξε­κά­θα­ρο τρόπο η ανω­τε­ρό­τη­τα του σο­σια­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος. 

Να, λοι­πόν, τι ση­μαί­νει Σο­σια­λι­σμός:



ΣΤΗΝ ΠΑΙ­ΔΕΙΑ

Πριν την Επα­νά­στα­ση του 1959, το πο­σο­στό του κου­βα­νι­κού πλη­θυ­σμού που γνώ­ρι­ζε γραφή και ανά­γνω­ση κυ­μαί­νο­νταν από 60% έως 76%. Στην κου­βα­νι­κή ύπαι­θρο, το 40% του πλη­θυ­σμού ήταν βυ­θι­σμέ­νο στον αναλ­φα­βη­τι­σμό. 
Η «εκ­στρα­τεία ενά­ντια στον αναλ­φα­βη­τι­σμό» – η πλέον ορ­γα­νω­μέ­νη προ­σπά­θεια μα­ζι­κής εκ­παί­δευ­σης στην ιστο­ρία – που έλαβε χώρα επί 12 μήνες, κατα το έτος 1961, αύ­ξη­σε το πο­σο­στό της μόρ­φω­σης σε εθνι­κό επί­πε­δο στο 96%. Πε­ρισ­σό­τε­ροι από 707.000 ενή­λι­κες έμα­θαν γραφή και ανά­γνω­ση.

Σή­με­ρα, σύμ­φω­να με στοι­χεία της UN­ESCO, η Κούβα δια­τη­ρεί ένα από τα χα­μη­λό­τε­ρα πο­σο­στά αναλ­φα­βη­τι­σμού πα­γκο­σμί­ως, ευ­ρι­σκό­με­νη στην πρώτη δε­κά­δα των χωρών με το υψη­λό­τε­ρο πο­σο­στό εγ­γρά­μα­του πλη­θυ­σμού (99,8%). 
Αντί­στοι­χα, μια σειρά κα­πι­τα­λι­στι­κές χώρες στην Αμε­ρι­κα­νι­κή ήπει­ρο, βρί­σκο­νται σε αρ­κε­τά χα­μη­λό­τε­ρη θέση από την Κούβα: Με­ξι­κό (94,5%), Γουα­τε­μά­λα (81,3%), Κόστα Ρίκα (97,4%), Δο­μι­νι­κα­νή Δη­μο­κρα­τία (92%), Κο­λομ­βία (94,2%).

Σύμ­φω­να με έκ­θε­ση της Πα­γκό­σμιας Τρά­πε­ζας το 2014, η Κούβα δια­θέ­τει το κα­λύ­τε­ρο εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα στη Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή. Το πε­ρα­σμέ­νο έτος, το 24% του ετή­σιου κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού δα­πα­νή­θη­κε για την πε­ραι­τέ­ρω βελ­τί­ω­ση του δη­μό­σιου και δω­ρε­άν συ­στή­μα­τος Παι­δεί­ας. 
Το αντί­στοι­χο πο­σο­στό που δα­πά­νη­σε η κυ­βέρ­νη­ση των ΗΠΑ δεν ξε­πέ­ρα­σε το 6,3%.

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Το κου­βα­νι­κό εθνι­κό σύ­στη­μα Υγεί­ας- δω­ρε­άν και προ­σβά­σι­μο για το σύ­νο­λο του λαού- έχει χα­ρα­κτη­ρι­στεί από την UNESCO ως «πα­ρά­δειγ­μα προς μί­μη­ση» για όλες τις χώρες του κό­σμου. 
Στο πλαί­σιο αυτό, την τε­λευ­ταία 20ε­τία, η Κούβα απο­τε­λεί προ­ο­ρι­σμό για πε­ρί­που 20.000 αλ­λο­δα­πούς ασθε­νείς (κυ­ρί­ως από Κα­να­δά, Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή και Ευ­ρώ­πη) κάθε χρόνο, οι οποί­οι εμπι­στεύ­ο­νται την ια­τρο­φαρ­μα­κευ­τι­κή τους πε­ρί­θαλ­ψη στα χέρια κου­βα­νών για­τρών.

Η Κούβα πρω­το­πο­ρεί πα­γκο­σμί­ως στην αντι­με­τώ­πι­ση ασθε­νειών που σχε­τί­ζο­νται με τον καρ­κί­νο, ενώ έχει εξαι­ρε­τι­κά υψη­λούς δεί­κτες σε μια σειρά το­μείς της Ια­τρι­κής, από την καρ­διο­λο­γία μέχρι τις με­τα­μο­σχεύ­σεις ορ­γά­νων. 
Σε ότι αφορά τις ανά­γκες σε φάρ­μα­κα και εμ­βό­λια, το 90% αυτών πα­ρά­γε­ται στην Κούβα.

Το 1960, το προσ­δό­κι­μο ζωής στην Κούβα ήταν τα 64 χρό­νια. 
Το 2016 το αντί­στοι­χο πο­σο­στό άγ­γι­ζε τα 79,7 έτη, υψη­λό­τε­ρο κατά τέσ­σε­ρα χρό­νια σε σχέση με το αντί­στοι­χο προσ­δό­κι­μο ζωής στο σύ­νο­λο της Λα­τι­νι­κής Αμε­ρι­κής (75,5 χρό­νια). 
Στις ΗΠΑ, το προσ­δό­κι­μο ζωής είναι 78,7 έτη (2016).

Το πε­ρα­σμέ­νο έτος, το 27% του ετή­σιου κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού (πάνω από 10,7 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια) δα­πα­νή­θη­κε για βελ­τιώ­σεις και εκ­συγ­χρο­νι­σμούς του Εθνι­κού Συ­στή­μα­τος Υγεί­ας.

Η Κούβα έχει το με­γα­λύ­τε­ρο αριθ­μό για­τρών, σε ανα­λο­γία με τον πλη­θυ­σμό της, από κάθε άλλη χώρα στον κόσμο. 
Από το 1990 έως το 2003, ο αριθ­μός των για­τρών αυ­ξή­θη­κε κατά 76%, των οδο­ντιά­τρων κατά 46% και των νο­ση­λευ­τών κατά 16%.
 Κατά την ίδια πε­ρί­ο­δο η πλη­θυ­σμια­κή κά­λυ­ψη του κοι­νω­νι­κού θε­σμού του «οι­κο­γε­νεια­κού για­τρού» αυ­ξή­θη­κε κατά 52,2%, αγ­γί­ζο­ντας το 99,2% το 2003. 
Το Νο­έμ­βριο του 2008, η Κούβα είχε πε­ρισ­σό­τε­ρους από 70.000 για­τρούς. 
Την ίδια στιγ­μή που οι ιμπε­ρια­λι­στές «εξά­γουν» οπλι­κά συ­στή­μα­τα που προ­ο­ρί­ζο­νται για δο­λο­φο­νι­κές επεμ­βά­σεις και πο­λέ­μους, η Κούβα εξά­γει… για­τρούς και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό, σε μια σειρά κρα­τι­κά προ­γράμ­μα­τα πε­ρί­θαλ­ψης και υγεί­ας σε 75 χώρες, από τη Νότια Αμε­ρι­κή μέχρι την Αφρι­κή.

Το 2017 το πο­σο­στό της βρε­φι­κής θνη­σι­μό­τη­τας στην Κούβα βρέ­θη­κε σε ιστο­ρι­κό χα­μη­λό, με μόλις 4,1 θα­νά­τους ανα 1000 γεν­νή­σεις! 
Πρό­κει­ται για το μι­κρό­τε­ρο, με δια­φο­ρά, πο­σο­στό σε όλη την Αμε­ρι­κα­νι­κή ήπει­ρο, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των ΗΠΑ (6 τοις χι­λί­οις) και του Κα­να­δά (5 τοις χι­λί­οις).

ΕΡ­ΓΑ­ΣΙΑ – ΚΟΙ­ΝΩ­ΝΙ­ΚΗ ΠΡΟ­ΝΟΙΑ

Το 2017 το πο­σο­στό ανερ­γί­ας στην Κούβα υπο­λο­γί­ζο­νταν σε πε­ρί­που 2%, πα­ρου­σιά­ζο­ντας τά­σεις μεί­ω­σης. Το χα­μη­λό­τε­ρο πο­σο­στό της τε­λευ­ταί­ας 15ε­τί­ας ήταν το 2008 (1,6%). 
Τέ­τοια πο­σο­στά ανερ­γί­ας φα­ντά­ζουν, ασφα­λώς, απρό­σι­τα για τις κα­πι­τα­λι­στι­κές χώρες:
 Στην Ελ­λά­δα το αντί­στοι­χο πο­σο­στό κι­νή­θη­κε στο 20,8% (Νο­έμ­βρης 2017), στην Ε.Ε. στο 7,3%, ενώ στον “κα­πι­τα­λι­στι­κό πα­ρά­δει­σο”, τις ΗΠΑ, πε­ρισ­σό­τε­ροι από 16 εκα­τομ­μύ­ρια είναι άνερ­γοι η υπο­α­πα­σχο­λού­νται (Bureau of Labor Statistics).
«200 εκα­τομ­μύ­ρια παι­διά σε όλον τον κόσμο θα κοι­μη­θούν απόψε στο δρόμο. Κα­νέ­να από αυτά δεν είναι στην Κούβα». 
Η φράση αυτή, που πα­λαιό­τε­ρα εμ­φα­νί­ζο­νταν σε γι­γα­ντο­α­φί­σες στους δρό­μους της Αβά­νας, είναι αλη­θής. Στην σο­σια­λι­στι­κή Κούβα το πο­σο­στό των αν­θρώ­πων που δεν έχουν στέγη είναι πρα­κτι­κά μη­δε­νι­κό, καθώς δεν υπάρ­χει κου­βα­νός που να μένει στο δρόμο. 
Αντί­θε­τα, στην Ε.Ε. ο αριθ­μός των αν­θρώ­πων που ζουν στο δρόμο υπο­λο­γί­ζε­ται σε πε­ρισ­σό­τε­ρα από 5 εκα­τομ­μύ­ρια. 
Στις ΗΠΑ ο αντί­στοι­χος αριθ­μός των αστέ­γων υπο­λο­γί­ζε­ται με­τα­ξύ 1,6 – 3,5 εκα­τομ­μύ­ρια, στη Γερ­μα­νία πε­ρί­που 860.000 και στη Μ.Βρε­τα­νία σε 300.000.

Η κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση στην Κούβα απο­τε­λεί ανα­φαί­ρε­το δι­καί­ω­μα, καθώς από την επι­κρά­τη­ση της Επα­νά­στα­σης το 1959 το κρά­τος εγ­γυά­ται την δω­ρε­άν και κα­θο­λι­κή ασφά­λι­ση όλων των κου­βα­νών. 
Σή­με­ρα, η κυ­βέρ­νη­ση δα­πα­νά πε­ρισ­σό­τε­ρα από 6 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια από τον ετή­σιο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για προ­γράμ­μα­τα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, ποσό το οποίο ανα­μέ­νε­ται να δι­πλα­σια­στεί μέχρι το 2030. 
Αντί­θε­τα, στις γει­το­νι­κές ΗΠΑ το 15% του πλη­θυ­σμού πα­ρα­μέ­νει ανα­σφά­λι­στο ενώ του­λά­χι­στον ένα 5% προ­σφεύ­γει στην ιδιω­τι­κή ασφά­λι­ση.

ΑΘΛΗ­ΤΙ­ΣΜΟΣ – ΦΥ­ΣΙ­ΚΗ ΑΓΩΓΗ

Στο πλαί­σιο της ολό­πλευ­ρης ανά­πτυ­ξης της προ­σω­πι­κό­τη­τας των νέων, η σο­σια­λι­στι­κή οι­κο­δό­μη­ση στην Κούβα έδωσε ιδιαί­τε­ρο βάρος και στους το­μείς του Αθλη­τι­σμού και της Φυ­σι­κής Αγω­γής. 
Κα­θό­λου τυ­χαία, η μικρή Κούβα των 11 εκα­τομ­μυ­ρί­ων κα­τοί­κων έχει να επι­δεί­ξει ση­μα­ντι­κό­τα­τες επι­τυ­χί­ες σε διε­θνείς διορ­γα­νώ­σεις: 
θέση το 1991 και 2η θέση το 1971 στους Πα­να­με­ρι­κα­νι­κούς Αγώ­νες, 2η στο σύ­νο­λο των με­ταλ­λί­ων (συ­νο­λι­κά 2026, 875 χρυσά, 593 αση­μέ­νια, 558 χάλ­κι­να), έχο­ντας αφή­σει πίσω υπερ­δυ­νά­μεις όπως ο Κα­να­δάς, η Βρα­ζι­λία και η Αρ­γε­ντι­νή.
Η ίδια Κούβα βρί­σκε­ται στην 20η θέση πα­γκο­σμί­ως στον κα­τά­λο­γο των πε­ρισ­σό­τε­ρων με­ταλ­λί­ων σε θε­ρι­νούς Ολυ­μπια­κούς Αγώ­νες, έχο­ντας πε­ρισ­σό­τε­ρους από 112 πα­γκό­σμιους πρω­τα­θλη­τές σε πε­ρί­που 12 ατο­μι­κά αθλή­μα­τα.

ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙΑ – ΣΥΜ­ΜΕ­ΤΟ­ΧΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Μια απ’ τις πλέον συ­νη­θι­σμέ­νες συ­κο­φα­ντί­ες ενά­ντια στην Κούβα είναι τα περί «έλ­λει­ψης δη­μο­κρα­τί­ας» και «δι­κτα­το­ρι­κού κα­θε­στώ­τος» όπου- όπως ισχυ­ρί­ζο­νται οι απο­λο­γη­τές του κα­πι­τα­λι­σμού- 
«δεν γί­νο­νται εκλο­γές». Πρό­κει­ται ασφα­λώς για ψέμα, μιας και στην Κούβα γί­νο­νται εκλο­γές και μά­λι­στα με δια­δι­κα­σί­ες μα­κράν δη­μο­κρα­τι­κό­τε­ρες από αυτές του καθ’ ημάς αστι­κού κοι­νο­βου­λευ­τι­σμού.

Ο λαός της Κού­βας συμ­με­τέ­χει σε όλο το φάσμα της πο­λι­τι­κής και κοι­νω­νι­κής ζωής, χωρίς κοι­νω­νι­κούς, φυ­λε­τι­κούς ή άλ­λους απο­κλει­σμούς, μέσα από μορ­φές λαϊ­κής εξου­σί­ας που ξε­κι­νούν από τη γει­το­νιά (το­πι­κά Λαϊκά Συμ­βού­λια) και φτά­νουν ως την Εθνο­συ­νέ­λευ­ση. 
Ακόμη όμως κι’ αν αυτή η εξή­γη­ση δεν είναι αρ­κε­τή για να κα­τα­νοη­θεί το πως αντι­λαμ­βά­νε­ται η Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση τη δη­μο­κρα­τία, ας δούμε την δια­δι­κα­σία που ακο­λου­θή­θη­κε κατά την συ­ζή­τη­ση της πρό­σφα­της Συ­νταγ­μα­τι­κής Ανα­θε­ώ­ρη­σης: 
Σε διά­στη­μα τριών μηνών έγι­ναν σε όλη την επι­κρά­τεια 133.000 δια­βου­λεύ­σεις, συμ­με­τεί­χαν 9 εκα­τομ­μύ­ρια κου­βα­νοί και κα­τα­τέ­θη­καν 783.000 προ­τά­σεις για τη βελ­τί­ω­ση του προ­σχε­δί­ου του Συ­ντάγ­μα­τος. Η δια­δι­κα­σία αυτή επέ­φε­ρε αλ­λα­γές στα 2/3 του πε­ριε­χο­μέ­νου του προ­τει­νό­με­νου Συ­ντάγ­μα­τος και το νέο επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νο κεί­με­νο εγκρί­θη­κε από την Εθνο­συ­νέ­λευ­ση στα μέσα Δε­κέμ­βρη. Την τε­λι­κή ωστό­σο έγκρι­ση του νέου Συ­ντάγ­μα­τος θα τη δώσει ο κου­βα­νι­κός λαός σε δη­μο­ψή­φι­σμα που έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για τις 24 Φλε­βά­ρη 2019. Να για τι εί­δους δη­μο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες μι­λά­με!

60 ΧΡΟ­ΝΙΑ ΜΕΤΑ…

Στην 60χρο­νη – μέχρι σή­με­ρα- ιστο­ρία της, η Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση κα­τά­φε­ρε να στα­θεί όρθια περ­νώ­ντας μέσα από δε­κά­δες εμπό­δια και αντι­ξο­ό­τη­τες. 
Η σο­σια­λι­στι­κή Κούβα στά­θη­κε όρθια απέ­να­ντι στις πο­λυ­πλό­κα­μες επι­θέ­σεις των ιμπε­ρια­λι­στών, άντε­ξε και συ­νε­χί­ζει να αντέ­χει επί μισό και πλέον αιώνα τον απάν­θω­πο, ασφυ­κτι­κό οι­κο­νο­μι­κό απο­κλει­σμό των ΗΠΑ, απέ­κρου­σε σειρά αντε­πα­να­στα­τι­κών ενερ­γειών και μη­χα­νο­ρα­φιών της CIA και των μι­σθο­φό­ρων της.

Η ερ­γα­τι­κή τάξη και ο λαός της Κού­βας, υπό την ηγε­σία του Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος, κα­τά­φε­ραν να μεί­νουν όρ­θιοι στα χρό­νια των αντε­πα­να­στα­τι­κών ανα­τρο­πών, χά­νο­ντας τον πο­λυ­τι­μό­τε­ρο σύμ­μα­χο και αρωγό τους, την Σο­βιε­τι­κή Ένωση. 
Παρά τις δυ­σα­νά­λο­γα με­γά­λες αντι­ξο­ό­τη­τες, όταν η κόκ­κι­νη ση­μαία με το σφυ­ρο­δρέ­πα­νο υπο­στέλ­λο­νταν στη Μόσχα και οι ύαι­νες του ιμπε­ρια­λι­σμού πα­νη­γύ­ρι­ζαν το «τέλος της Ιστο­ρί­ας», κάπου αλλού, σε μια γωνιά της Κα­ραϊ­βι­κής, συ­νέ­χι­ζε να ανε­μί­ζει η ση­μαία της σο­σια­λι­στι­κής Επα­νά­στα­σης.
Πρω­το­μα­γιά στην Αβάνα

Σή­με­ρα, η στή­ρι­ξη και αλ­λη­λεγ­γύη απέ­να­ντι στον κου­βα­νι­κό λαό δεν αφορά μόνο τους κομ­μου­νι­στές, τους οπα­δούς της σο­σια­λι­στι­κής και κοι­νω­νι­κής επα­νά­στα­σης. Αφορά την ερ­γα­τι­κή τάξη σε κάθε γωνιά του κό­σμου. 
Αφορά όλους όσους συ­νει­δη­το­ποιούν ότι είναι ιστο­ρι­κή ανα­γκαιό­τη­τα να εντα­θεί η πάλη ενά­ντια στο σάπιο κα­πι­τα­λι­στι­κό σύ­στη­μα και την ιμπε­ρια­λι­στι­κή τάξη πραγ­μά­των. 
Η Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση απο­τε­λεί σύμ­βο­λο και ταυ­τό­χρο­να μια δια­δι­κα­σία που συ­νε­χί­ζει να εξε­λίσ­σε­ται, με επι­τυ­χί­ες, θε­τι­κά βή­μα­τα αλλά και πι­σω­γυ­ρί­σμα­τα.

Κα­νείς δεν είναι σε θέση να γνω­ρί­ζει την εξέ­λι­ξη των πραγ­μά­των σε βάθος χρό­νου. 
Στο πρό­σω­πο της σο­σια­λι­στι­κής Κού­βας, που αντέ­χει και αγω­νί­ζε­ται κό­ντρα στο ρεύμα των και­ρών, αντι­κα­το­πτρί­ζε­ται μια αλή­θεια: ότι η εποχή μας, παρά τις αντε­πα­να­στα­τι­κές ανα­τρο­πές και τον προ­σω­ρι­νό αρ­νη­τι­κό συ­σχε­τι­σμό δυ­νά­με­ων, πα­ρα­μέ­νει εποχή πε­ρά­σμα­τος από τον κα­πι­τα­λι­σμό στον σο­σια­λι­σμό.
Σή­με­ρα, 60 χρό­νια από το θρί­αμ­βο της Επα­νά­στα­σης, ο λαός της Κού­βας χρειά­ζε­ται όσο ποτέ άλ­λο­τε την ολό­πλευ­ρη στή­ρι­ξη και αλ­λη­λεγ­γύη μας προ­κει­μέ­νου να συ­νε­χί­σει να βα­δί­σει στο δρόμο της σο­σια­λι­στι­κής-κομ­μου­νι­στι­κής προ­ο­πτι­κής, σε πεί­σμα όσων θέ­λουν να βά­λουν φρένο στην εξέ­λι­ξη της Ιστο­ρί­ας.

1. Κ. Μαρξ, Κε­φά­λαιο, Τόμος 1ος, σελ. 776, εκδ. Σύγ­χρο­νη Εποχή.
2. Ε. Γκε­βά­ρα, Ση­μειώ­σεις για τη Με­λέ­τη της ιδε­ο­λο­γί­ας της Κου­βα­νι­κής Επα­νά­στα­σης, 1960, Verde Olivo: https://​guevaristas.​org/​1967/​10/​09/​notes-​cuban-​revolution/
3. Ε. Γκε­βά­ρα, Τι μά­θα­με και τι δι­δά­ξα­με: Οι πρώ­τες σκέ­ψεις για την Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση, 1959, Patria.
4. Φι­ντέλ Κά­στρο: Η Επα­νά­στα­ση της Κού­βας, Εκδ. Ψύ­χα­λου, σελ. 388-391.

_______________________________­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­__



Νίκος Μότ­τας Γεν­νή­θη­κε το 1984 στη Θεσ­σα­λο­νί­κη. Είναι υπο­ψή­φιος δι­δά­κτο­ρας (Phd) Πο­λι­τι­κής Επι­στή­μης, Διε­θνών Σχέ­σε­ων και Ιστο­ρί­ας. Σπού­δα­σε Πο­λι­τι­κές Επι­στή­μες στο Πα­νε­πι­στή­μιο Westminster του Λον­δί­νου και είναι κά­το­χος δύο με­τα­πτυ­χια­κών τί­τλων (Master of Arts) στις δι­πλω­μα­τι­κές σπου­δές (Πα­ρί­σι) και στις διε­θνείς δι­πλω­μα­τι­κές σχέ­σεις (Πα­νε­πι­στή­μιο Τελ Αβίβ). Άρθρα του έχουν δη­μο­σιευ­θεί σε ελ­λη­νό­φω­να και ξε­νό­γλωσ­σα μέσα.

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

ΚΟΥΒΑ: ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ ΠΟΥ ΦΟΒΟΜΑΣΤΑΝ ?!!


Κερδοσκόποι – επίδοξοι μαυραγορίτες κρύβουν τρόφιμα στην Κούβα
06-10-2018


Κρούσματα απόκρυψης τροφίμων και άλλων προϊόντων με στόχο την μεταπώλησή στους στη μαύρη αγορά προκαλούν συζητήσεις στην Κούβα για τον έλεγχο του ιδιωτικού τομέα, που προβλέπεται να ενισχυθεί με τις επερχόμενες συνταγματικές αλλαγές.
Κατιούσα



Σάλο έχουν προκαλέσει οι αποκαλύψεις του Κουβανού δημοσιογράφου Ιροέλ Σάντσεζ για κερδοσκόπους στο χώρο των τροφίμων σε διάφορα μέρη της χώρας. Εκατοντάδες επιστολές αναγνωστών κατακλύζουν τα μέσα ενημέρωσης, είτε για να καταγγείλουν παρόμοια περιστατικά είτε για να συζητήσουν για τη σχέση ιδιωτικού τομέα και κρατικού ελέγχου, εν όψει και της επικείμενης συνταγματικής αναθεώρησης που θα εισαγάγει περισσότερα στοιχεία ελεύθερης αγοράς στην κουβανική οικονομία.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο σκηνοθέτης Mans Peter Verman που ζει στην Αβάνα παρατήρησε πως στο εμπορικό κέντρο “La puntilla” της συνοικίας Miramar φορτώνονται μαζικά και με βιασύνη τελάρα με μήλα.

Μια μέρα μετά, ο Σάντσεζ δημοσίευσε στο blog του “La pupila insomne” άρθρο με τίτλο “Επιδρομή στο La Puntilla”. Εκεί ανέφερε πως μια ομάδα νέων, πολλοί εξ αυτών με μπλουζάκια που έφεραν την αμερικανική σημαία, φόρτωσαν 150 κιβώτια μήλων σε φορτηγό της κρατικής εμπορικής αλυσίδας “Climex”, η οποία εφοδιάζει μεταξύ άλλων και το συγκεκριμένο εμπορικό κέντρο. Στο ερώτημα του δημοσιογράφου γιατί 15.000 μήλα, δηλαδή το σύνολο των αποθεμάτων του καταστήματος, πωλήθηκαν σε ένα και μόνο πελάτη, τον οδηγό μιας μαύρης λιμουζίνας, και μάλιστα με χρήση κρατικού οχήματος, οι πωλητές απάντησαν “Δεν μπορούμε δυστυχώς να κάνουμε κάτι γι’αυτό”

Το θέμα έγινε viral κι απασχόλησε το μεγαλύτερο πόρταλ της χώρας, Cubadebate, όπως και την κομματική εφημερίδα Γκράνμα. Πολλοί αναγνώστες κατήγγειλαν την πώληση μήλων στους δρόμους της Αβάνας και άλλων πόλεων σε αισθητά υψηλότερες τιμές, απ’ ό,τι στα σούπερ μάρκετ, όπου για ευνόητους λόγους είναι πλέον δυσεύρετα. Άλλοι επισήμαναν τη συνεργασία ορισμένων υπαλλήλων των κρατικών καταστημάτων με τους μαυραγορίτες, απαιτώντας έρευνα, αυστηρότερους ελέγχους και κυρώσεις κατά του παράνομου πλουτισμού.

Πράγματι, οι αρχές έδρασαν άμεσα, αποκαλύπτοντας τη συμπαιγνία μεταξύ του διευθυντή και κάποιων υπαλλήλων της “La Puntilla”, που έχουν απολυθεί, ενώ κατά των μαυραγοριτών έχει ασκηθεί δίωξη. Η εφημερίδα Γκράνμα αποκάλεσε το περιστατικό “κορφή του παγόβουνου”, καλώντας τους αναγνώστες να καταγγέλλουν κάθε παρόμοιο περιστατικό. Μόλις τον περασμένο Ιούνιο είχαν συλληφθεί 36 πωλητές και κερδοσκόποι σε 4 καταστήματα οικοδομικών υλικών στην Αβάνα για απόκρυψη και παράνομη μεταπώληση ειδών.

Καθόλου τυχαία τα αντικαθεστωτικά μέσα εντός και εκτός Κούβας τάχθηκαν αναφανδόν υπέρ των δραστών. Η μπλόγκερ Γιάννι Σάντζεζ χαρακτήρισε τον Ίραελ Σάντσεζ “επίσημο δημοσιογράφο”, ενώ το χρηματοδοτούμενο από τις ΗΠΑ πόρταλ “Ντιάριο ντε Κούμπα” με έδρα τη Μαδρίτη, σχολίασε πως ο δημοσιογράφος είναι “φερέφωνο του καθεστώτος”. Η γνωστή αντικαθεστωτική Μάρτα Μπεατρίς Ρόκε σε ειρωνική ανάρτηση στο τουίτερ σημείωσε πως “αυτό που τον ενόχλησε περισσότερο ήταν η αμερικανική σημαία στα μπλουζάκια”. Άλλοι “ανεξάρτητοι” μπλόγκερ έφτασαν στο σημείο να υπερασπίζονται ανοιχτά την ατιμωρησία των δραστών, κατηγορώντας το Σάντσεζ πως οι αποκαλύψεις του προκάλεσαν κυβερνητικά μέτρα. Δεν έλειψαν κι εκείνοι, όπως ο τραγουδοποιός Σίλβιο Ροντρίγκες, που στο μπλογκ του κατηγόρησε το δημοσιογράφο ως μέλος “σέχτας” που αντιτίθεται στις αλλαγές στην Κούβα, με αφορμή το σχόλιο αναγνωστών που ζητούν αυστηρότερο έλεγχο του ιδιωτικού τομέα στο επερχόμενο σύνταγμα.

Με πληροφορίες από jungewelt.de

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

ΚΟΥΒΑ Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΕΙ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ: ΤΩΡΑ ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΗΠΑΤΟΣ και ΤΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ !!

Έρευνες γίνονται επίσης για τη θεραπεία της καρδιακής ισχαιμίας, ένα φάρμακο κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και τη θεραπεία της εγκεφαλικής ισχαιμίας.

 

Ο πρωτοπόρος ρόλος της κουβανικής ιατρικής στον τομέα της καταπολέμησης του καρκίνου αναδεικνύεται για μια ακόμα φορά, καθώς το Κέντρο Γενετικής Μηχανικής και Βιοτεχνολογίας (CIGB) στην Αβάνα ετοιμάζει ένα νέο θεραπευτικό εμβόλιο κατά των όγκων στις ωοθήκες και το ήπαρ. 
Αυτή τη τη στιγμή το φάρμακα βρίσκεται στο δεύτερο στάδιο κλινικών ερευνών για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητά του, καθώς χορηγείται σε 30 ασθενείς με προχωρημένο στάδιο καρκίνο και περιορισμένο προσδόκιμο ζωής. 

Όπως εξηγεί ο Χεράρντο Γκιγέν, επικεφαλής των βιοϊατρικών ερευνών:Μετά από σχεδόν πέντε χρόνια διαπιστώσαμε την αύξηση του προσδόκιμου ζωής αυτών των ασθενών, κάποιοι από τους οποίους ζουν ακόμα, μέχρι και την πλήρη υποχώρηση των όγκων σε τέσσερις από αυτούς”.

Παρά την επιτυχία της κλινικής δοκιμής, είναι απαραίτητο να αξιολογηθούν ακόμα πολλές παράμετροι από τους ειδικούς και τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές πριν τεθεί σε κυκλοφορία το φάρμακο. 
Ανάμεσα στα σχέδια του CIGB περιλαμβάνεται και η επεξεργασία νέας φόρμουλας για το Heberprot-P, θεραπεία κατά τους έλκους του ποδιού των διαβητικών, που αποτελεί από τα πιο προβεβλημένα προϊόντα της κουβανικής φαρμακοβιομηχανίας και διατίθεται ήδη σε 20 χώρες.
 Έρευνες γίνονται επίσης πάνω σε ένα συνθετικό πεπτίδιο για τη θεραπεία της καρδιακής ισχαιμίας, ένα φάρμακο κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και τη θεραπεία της εγκεφαλικής ισχαιμίας.
Η Κούβα έχει ήδη σημαντικές επιτυχίες στον αντικαρκινικό τομέα, όπως με το εμβόλιο CIMAVAX-EGF κατά του καρκίνου του πνεύμονο και το Heberferon κατά του καρκίνου του δέρματος, ενώ έχει δημιουργήσει αποτελεσματικά εμβόλια κατά της ηπατίτιδας Β και της μηνιγγίτιδας.
 Ένα άλλο δημοφιλές σκεύασμα, με κτηνιατρική εφαρμογή αυτή τη φορά, είναι το Gavac, εμβόλιο κατά των τσιμπουριών των βοοειδών.

Τα προϊόντα βιοτεχνολογίας και φαρμακευτικής ανήκουν στα βασικά εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας.

Από: it.granma.cu

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...