Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στάλινγκραντ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στάλινγκραντ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019

ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ !!


– «Μη μιλάτε παρακαλώ τη γλώσσα του Χίτλερ»– «Κάθε άλλο. Μιλάω τη γλώσσα του Μάρξ και του Ένγκελς»

Σ’ όλη τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου, όλοι οι στρατοί χρησιμοποιούσαν λιποτάκτες του αντίπαλου στρατού για να οργανώνουν την προπαγάνδα τους στις γραμμές του αντιπάλου. 
Ιδιαίτερα μεγάλη υπήρξε η δράση Γερμανών αντιφασιστών, που έδρασαν με το μέρος των αντιπάλων της Γερμανίας. 
(Μια άλλη φορά θα μιλήσουμε γι’ αυτούς που πέρασαν με το μέρος του ΕΑΜ).
Στο ανατολικό μέτωπο, ο Κόκκινος Στρατός είχε οργανώσει πολύ συστηματικά την δράση αυτού του είδους, χρησιμοποιώντας αυτόμολους ή αιχμάλωτους Γερμανούς φαντάρους, που συνήθως ήταν κομμουνιστές, αντιφασίστες, σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες, αγωνιστές κατά του πολέμου, συνδικαλιστές, αντιρρησίες συνείδησης, μέλη αριστερών οργανώσεων, σωματείων και ομάδων.
 Ή ήταν εξόριστοι που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ πριν τον πόλεμο.
Ιδιαίτερα μεγάλη έκταση πήρε αυτή η δράση, κατά τη διάρκεια της περικύκλωσης της 6ης Επίλεκτη Γερμανικής στρατιάς στο Στάλιγκραντ. 
Οι σοβιετικοί όχι μόνο είχαν κυκλώσει την 6η στρατιά, αλλά είχαν “σπρώξει” και το υπόλοιπο μέτωπο 200 – 300 χιλιόμετρα δυτικά από το Στάλιγκραντ, ώστε κάθε προσπάθεια απεγκλωβισμού να είναι αδύνατη.
Ο Χίτλερ ουσιαστικά διέταζε τους στρατιώτες του, να πολεμήσουν μέχρι τον τελευταίο, παρ’ όλη την απελπιστική κατάστασή τους. 
22 μεραρχίες κυκλωμένες, αποκομμένες από κάθε είδους τροφοδοσίας, μέσα στο κρύο και στα κρυοπαγήματα. Και με τις απόπειρες απεγκλωβισμού τους να έχουν αποτύχει παταγωδώς.
Η προσπάθεια των Γερμανών αντιφασιστών που δρούσαν μαζί με τον κόκκινο στρατό, ήταν να τους πείσουν να παραδοθούν για να σωθούν και να ζήσουν. 
Να τους διαλύσουν τους μύθους ότι οι “κόκκινοι” βασάνιζαν και σκότωναν τους αιχμαλώτους (όπως διέδιδε η προπαγάνδα του Γκαίμπελς). 
Να τους πείσουν για το βρώμικο απάνθρωπο σκοπό του Χίτλερ και του Γ’ Ράιχ. 
Να τους καλέσουν στην αντιφασιστική μάχη. Και για όλα αυτά, έφερναν σαν παράδειγμα τον εαυτό τους.
Προκηρύξεις που έπεφταν από αεροπλάνα στα χαρακώματα των Γερμανών. Φωνές με χωνιά προς τα χαρακώματα. Ραδιοφωνικές εκπομπές. Χριστουγεννιάτικες κάρτες και γράμματα. 
Ποιήματα και τραγούδια που έγραφαν προς τους συμπατριώτες τους. Και κυρίως εκπομπές στην πρώτη γραμμή του μετώπου από το “φορτηγό με τα μεγάφωνα”. 
Όπως λένε οι ίδιοι οι “δράστες”, οι φόβοι ότι οι “απέναντι” θα πυροβολούσαν το φορτηγό αυτό, δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ. Αντίθετα όταν μιλούσαν, στα χαρακώματα απέναντι γινόταν απόλυτη ησυχία. 
Οι εκπομπές τους άρχιζαν με το : “Άκου Γερμανία, προτού να είναι πιά πολύ αργά”. 
Συχνά έκλειναν τις ανακοινώσεις (έντυπες ή ηχητικές) με τα ονόματά τους, που ήταν ονόματα γνωστά στην προπολεμική Γερμανία. 
Όπως π.χ. την ανακοίνωση της 4 Γενάρη 1943 που την υπέγραφαν ο πρώην βουλευτής Βάλτερ Ούλμπριχτ, ο Έριχ Βάινερτ, συγγραφέας από το Βερολίνο κι ο Βίλι Μπρέντελ, συγγραφέας από το Αμβούργο.
Τα αποτελέσματα στην αρχή ήταν φτωχά. 
Οι στρατιώτες πίστευαν την προπαγάνδα της Βέρμαχτ, ότι όπου νάναι έρχονται να τους απελευθερώσουν το πολύ μέχρι τα Χριστούγεννα. 
Κι όταν πέρασαν τα Χριστούγεννα, τους έλεγαν … μέχρι την Πρωτοχρονιά. 
Τους διαβεβαίωναν ότι ο κλοιός των σοβιετικών είναι λεπτός κι αδύναμος κι ότι ο κόκκινος στρατός είναι αδύναμος για επίθεση, οπότε μπορούν να διασπάσουν τον κλοιό και μόνοι τους. Αλλά και το ότι αυτοί που τους μιλάνε δεν είναι Γερμανοί. Κι όσοι στρατιώτες όμως δεν πίστευαν την προπαγάνδα, φοβόταν τους χαφιέδες.
Ανάμεσα σ’ όσους παραδόθηκαν, πολλοί έγιναν ένθερμοι και ενεργητικοί παράγοντες του μηχανισμού προπαγάνδας. 
Αρκετοί προθυμοποιήθηκαν να επιστρέψουν στον κλοιό για να κάνουν την προπαγάνδα από μέσα και να βγάζουν έξω μικρές μικρές ομάδες των στρατιωτών συναδέλφων τους. Κάποιοι από αυτούς έχασαν τη ζωή τους σ’ αυτή τους την προσπάθεια. Όμως τα αποτελέσματα συνέχιζαν να είναι πενιχρά. 
Κι οι διοικητές της 6ης Γερμανικής στρατιάς αδιάλλακτοι στις επανειλημμένες προτάσεις και εγγυήσεις του Κόκκινου Στρατού για παράδοσή τους. Οπότε ο κλοιός διαλύθηκε δια των όπλων του Κόκκινου Στρατού.
Στις 31/1/1943, ο φον Πάουλους, παραδόθηκε.
 Μαζί του παραδόθηκαν όλο του το επιτελείο, δεκάδες ανώτατοι αξιωματικοί κι εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες κι αξιωματικοί, που μ’ αυτό τον τρόπο ουσιαστικά σώθηκαν. 
Πίσω τους, μέσα στον κλοιό, άφησαν εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς Γερμανούς.
Κατά τη διάρκεια της κράτησής τους από τους σοβιετικούς, και με την ενεργή δράση και προπαγάνδα των οργανώσεων των Γερμανών αντιφασιστών, πολλοί αιχμάλωτοι προσχωρούν στο μηχανισμό αυτό της προπαγάνδας και στις αντιφασιστικές οργανώσεις. Συνεχίζουν την προπαγανδιστική τους δράση, σε άλλα μέτωπα, δημιουργώντας νέα κλιμάκια.
Στα στρατόπεδα αιχμαλώτων, δημιουργείται η “διεθνής επιτροπή για μια ελεύθερη Γερμανία”. 
Στην επιτροπή αυτή προσχωρεί κι ο ίδιος ο Φον Πάουλους, που έχει γίνει στο μεταξύ σφοδρός πολέμιος του ναζισμού. 
Πολλοί από όσους συμμετείχαν σ’ αυτή την επιτροπή, έγιναν αργότερα σημαίνοντα στελέχη της DDR (Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία).
Όλη αυτή την ιδιαίτερη πλευρά της μάχης του Στάλιγκραντ, μπορείτε να τη διαβάσετε αναλυτικά στο βιβλίο “η μάχη του Στάλιγκραντ” του Έριχ Βάινερτ, εκδόσεις “Φιλίστωρ”. 

Ο Έριχ Βάινερτ, μαζί με τον γνωστό Γερμανό ποιητή Βίλι Μπρέντελ (που υπήρξε και πρόεδρος της “Διεθνούς Επιτροπής για μια Ελεύθερη Γερμανία”), ήταν οι πρώτοι Γερμανοί αντιφασίστες του προπαγανδιστικού μηχανισμού του κόκκινου στρατού, που πήγαν στον “κλοιό” του Στάλιγκραντ. 
Το βιβλίο είναι το ημερολόγιό του εκείνες τις ιστορικές μέρες.
Όλες οι φωτογραφίες, είναι από την εικονογράφηση αυτού του βιβλίου.
Ο διάλογος στην αρχή του κειμένου αφορά στο εξής περιστατικό : 
Στα χρόνια του πολέμου, όταν μια Ρωσίδα ξεναγός, ξεναγούσε Γερμανούς αντιφασίστες σε κάποιο μουσείο, ο φύλακας της είπε : 
«Συντρόφισσα σε παρακαλώ μη μιλάς τη γλώσσα του Χίτλερ». Κι η ετοιμόλογη ξεναγός του απάντησε. «Κάθε άλλο σύντροφε. Μιλάω τη γλώσσα του Μαρξ και του Ένγκελς».












Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2019

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: ΤΟ "ΤΙΜΕ" ΦΑΝΕΡΩΝΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΤΟΥ 1942 !!

,,εξέφραζε ολοκάθαρα και την εκτίμηση για τον Στάλιν: “Στάλιν: ο σωτήρας του Δυτικού πολιτισμού”.,,


Σαν σήμερα, στις 4 Ιανουαρίου του 1943, πριν 76 χρόνια, το γνωστό περιοδικό «ΤΙΜΕ», κυκλοφόρησε έχοντας στο εξώφυλλό του τη μορφή του ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, Ιωσήφ Στάλιν. 
Ήταν αφιερωμένο σ’ αυτόν σαν “Άνθρωπος της χρονιάς 1942”. 
Ένα εξώφυλλο με μια ωραία εικόνα του σοβιετικού ηγέτη κι ένα συνοδευτικό κείμενο γεμάτο αναφορές και συνειρμούς που θα έκαναν τους σημερινούς «ιστορικούς» και«δημοσιολόγους» της θεωρίας των δύο άκρων να κοκκινίζουν από αντικομουνιστική κι αντισοβιετική ιερή μανία εναντίον του περιοδικού. Μέχρι και “Σωτήρα του Δυτικού πολιτισμού” τον αποκαλούσαν.



Όχι. Δεν είχε “κολλήσει” προσωπολατρία το περιοδικό. Ούτε είχε αρχίσει να αλληθωρίζει φιλοσοβιετικά.

Το κλίμα στην παγκόσμια κοινή γνώμη

Ήταν τότε που όλη η ανθρωπότητα είχε μείνει με κομμένη την ανάσα μπροστά στην επική άμυνα και αντεπίθεση της ΕΣΣΔ απέναντι στο Χίτλερ. 
Ήταν μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Χίτλερ προχωρούσε παντού ακάθεκτος. 
Κατάπινε χώρες – ακόμα και υπερδυνάμεις σαν τη Γαλλία – με μια χαψιά. Είχε προχωρήσει μέσα στην ΕΣΣΔ, μέχρι τα πρόθυρα της Μόσχας, του Λένινγκραντ και του Στάλιγκραντ και του Καυκάσου, σ’ όλο το τεράστιο ανατολικό μέτωπο.

Ο κόσμος ήταν παγωμένος και ανήσυχος. Απλοί άνθρωποι και ηγέτες της αντιχιτλερικής συμμαχίας, περίμεναν με ανυπομονησία μια κάποια νίκη. Κι αυτή πιά την περίμεναν από τον κόκκινο στρατό. Αφού το ανατολικό μέτωπο ήταν εκεί που φαινόταν από τότε ότι κρίνεται ο πόλεμος. 
Από τη μάχη της Μόσχας, που ο κόκκινος στρατός έδειξε πρώτη φορά τα δόντια του, αλλά τίποτα δεν είχε κριθεί ακόμα. Από τις δυνάμεις που ήταν αντιμέτωπες. Από το ότι οι Γερμανοί είχαν στην ανατολή το 75% του στρατού τους.

Μη ξεχνάμε ότι στη Δύση, πριν το 1941, οι ηγέτες κι οι μυστικές υπηρεσίες, «μπουκωμένες» από τις προπαγάνδες των αντισοβιετικών κάθε είδους (Γκαίμπελς, Τρότσκι, Χέρστ, κλπ) , πίστευαν ότι η ΕΣΣΔ θα αντέξει την επίθεση του Χίτλερ μερικές μόνο εβδομάδες, όπως ισχυριζόταν κι ο ίδιος Χίτλερ. 
Ότι μόλις ξεκινήσει η επίθεση οι λαοί κι οι εθνότητες της ΕΣΣΔ θα αποσχιστούν από την ΕΣΣΔ. 
Ότι κάποιο πραξικόπημα θα ανατρέψει το Στάλιν (αυτό που ετοίμαζε η Γκεστάπο με τους τροτσκιστές) και θα γίνει στη Ρωσία κυβέρνηση φιλοχιτλερική. Ότι η οικονομία δεν θα αντέξει. 
Κι ότι ο στρατός είναι «διαλυμένος» και χωρίς ικανή ηγεσία, λόγω των λεγόμενων «εκκαθαρίσεων του 1936».
Και μετά διαψεύστηκαν οικτρά. Διαψεύστηκαν ως προς την αντοχή της ΕΣΣΔ, ως προς τις δυνατότητες της οικονομίας της, ως προς την ενότητα και την ομοψυχία του λαού της στην υπεράσπιση της σοσιαλιστικής πατρίδας.
«Και μετά οι λαοί αποκτήσανε Στάλιγκραντ” (Φ. Αγγουλές).

Η μάχη του Στάλιγκραντ είχε αρχίσει στα τέλη Ιούνη του 1942.

Στο ΤΙΜΕ, είχαν “σοβιετικό” εξώφυλλο και τον προηγούμενο μήνα (14 Δεκεμβρίου του 1942), που ήταν αφιέρωμα – σε ποιόν άλλον – στον Ζούκωφ.


Η επιλογή τους δικαιώθηκε όταν 5 μέρες μετά την κυκλοφορία του περιοδικού (στις 19/11/1942) ξεκίνησε η μεγάλη αντεπίθεση του κόκκινου στρατού, από βορά και νότο του μετώπου του Στάλιγκραντ, που οδήγησε στην περικύκλωση της Γερμανικής στρατιάς του Φ. Πάουλους κι όλος ο κόσμος περίμενε την παράδοσή τους ή την όποια άλλη πιθανή εξέλιξη.

Με την είσοδο της νέας χρονιάς, στις 4 Ιανουαρίου 1943, (όπως είδαμε), το περιοδικό ανακήρυξε τον Στάλιν άνθρωπο της χρονιάς 1942. Πριν βγει ο μήνας, η στρατιά του Φον Πάουλους είχε παραδοθεί. Το γόητρο και το περίφημο «αήττητο» της Γερμανικής Βέρμαχτ είχε γίνει κουρέλια.

Στις 22 Φεβρουαρίου 1943, πάλι το ΤΙΜΕ είχε πρωτοσέλιδο τον σοβιετικό στρατιωτικό F. Golikov, διευθυντή της υπηρεσίας πληροφοριών του σοβιετικού στρατού και τίτλο « πόσα ποτάμια πρέπει να περάσει ο κόκκινος στρατός», προαναγγέλλοντας επί της ουσίας την επική επέλαση του κόκκινου στρατού από τη Μόσχα και το Στάλιγκραντ μέχρι το Βερολίνο. Πράγματι, χρειάστηκαν πολλές διαβάσεις μεγάλων ποταμών στον κόκκινο στρατό, μέχρι να μπει στο Βερολίνο.


Έλεγε το άρθρο του ΤΙΜΕ, με αφορμή την αρχή της κούρσας του κόκκινου στρατού να σπρώξει τους ναζί έξω από τα σοβιετικά σύνορα : «Ήταν δύσκολο να κατανοήσουμε ποιες νέες νίκες θα φαινόταν δυνατές στο τέλος της περασμένης εβδομάδας. Αυτή η περασμένη εβδομάδα ήταν η πιο ευτυχισμένη εβδομάδα του πολέμου για το στρατό της Ρωσίας. Οι θρίαμβοι της εβδομάδας ήταν φοβεροί. Νέες δυνατότητες ξεδιπλώθηκαν, οι οποίες πριν από ένα μήνα θα φαινόταν μάλλον αποκυήματα αισιόδοξης φαντασίας». Πίσω από τον σοβιετικό αξιωματούχο έχουν σχεδιαστεί οι αιχμές των σοβιετικών αντεπιθέσεων για την απώθηση των εχθρών Αντίστοιχο εξώφυλλο είχε το LIFE, κι ήταν ολόκληρο αφιερωμένο στην ΕΣΣΔ, στις 29 Μαρτίου 1943. Πάλι με τη φωτογραφία του Στάλιν.



Τέσσερεις μήνες με εξώφυλλα παρμένα από το ανατολικό μέτωπο.

Παγκόσμια ανακούφιση και αναγνώριση

Το εξώφυλλο αυτό λοιπόν με τον “άνθρωπο της χρονιάς Στάλιν”, ήταν ουσιαστικά ένα “ουφ” ανακούφισης, της παγκόσμιας κοινής γνώμης, που αντιλαμβανόταν ή ένοιωθε απλώς τη στροφή του πολέμου. 
Ένοιωθε τη νίκη των συμμάχων. Ένοιωθε ότι ο πόλεμος από κει και πέρα θα γύριζε ανάποδα. Ότι από δω και πέρα αρχίζει το κυνήγι των ναζί μέχρι το Βερολίνο. 
Θαύμαζε τον ηρωισμό, την αντοχή και τις δυνατότητες της σοβιετικής οικονομίας. Τιμούσε τα εκατομμύρια των νεκρών. 
Αλλά ταυτόχρονα αναγνώριζε ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή η ΕΣΣΔ πολεμάει μόνη της για λογαριασμό όλου του κόσμου. Αυτό εξέφραζε ολοκάθαρα και η εκτίμηση για τον Στάλιν: “Στάλιν: ο σωτήρας του Δυτικού πολιτισμού”.

Ίσως λίγοι διορατικοί μπορούσαν τότε να φανταστούν τι θα έγραφε το ΤΙΜΕ μερικά χρόνια αργότερα (μετά το 1945). 
Κι ακόμα λιγότεροι ότι θα υπήρχαν κάποιοι που θα τολμούσαν να αποπειραθούν να διαστρεβλώσουν την ιστορία του Β’ παγκοσμίου πολέμου και να εξισώσουν τον Χίτλερ με το Στάλιν και τον ναζισμό με τον κομμουνισμό.

Ας ξαναδιαβάσουν λοιπόν τα δικά τους γραπτά, όπως έχουν αποτυπωθεί στην ιστορία με ανεξίτηλα γράμματα.

Το περιοδικό ΤΙΜΕ, είχε κι άλλες φορές στο εξώφυλλο τον Στάλιν ή άλλους σοβιετικούς ηγέτες του στρατού (π.χ. το στρατάρχη του πυροβολικού Βορονόφ). 
Παραθέτω παρακάτω μερικά τέτοια παραδείγματα, ασχολίαστα.










Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Η μάχη του Στάλινγκραντ !!

Δείτε την ταινία του 1949 με ελληνικούς υπότιτλους 
«Στον αντιπρόσωπο του Αρχηγείου της Ανωτάτης διοίκησης του στρατού, στρατάρχη του πυροβολικού σ. Βορόνοφ. 
Στον διοικητή των στρατευμάτων του μετώπου του Ντον, στρατηγό σ. Ροκοσόφσκι. 
Συγχαίρω εσάς και τα στρατεύματα του μετώπου του Ντον για το επιτυχημένο ξεκαθάρισμα των εχθρικών στρατευμάτων που είχαν κυκλωθεί κοντά στο Στάλινγκραντ. 
Εκφράζω τις ευχαριστίες μου σε όλους τους μαχητές, διοικητές και πολιτικούς καθοδηγητές του μετώπου του Ντον για τις εξαιρετικές αυτές πολεμικές επιχειρήσεις».
Ι.Β.Στάλιν-2 Φλεβάρη 1943

Από 
Νίκος Βουρτσάνης
-----------------
Η μάχη του Στάλινγκραντ,
 Σοβιετική ταινία του 1949 σε βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους, 
Εδώ:


Για τον Στάλιν και τη δημιουργία των μύθων για το πρόσωπό του 
δες Eδώ

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...