Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Manos Doukas. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Manos Doukas. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2020

ΦΙΛΕ ΣΥΡΙΖΑίΕ ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΟΔΟΠΑΤΟΥΝ ΤΗΝ -πάλαι ποτέ- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ;;





Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ -και οι Συριζαίοι- για τη Συμφωνία για τις Βάσεις;

Τι να λέει; 

Καταρχήν είναι που εκείνοι την έφτιαξαν αυτή τη συμφωνία. Άρα καμαρώνουν και… νοιώθουν ότι δικαιώνονται. 
Την έφτιαξαν τότε που περιόδευε ο Πάιατ και έβαζε το Στεφανοβίκειο, τη Λάρισα, τον Αστακό, τη Σούδα, την Κάρπαθο, την Αλεξανδρούπολη, το Καστέλι, την Κάλυμνο, τη Σύρο, το Άκτιο, τον Άραξο, την Ανδραβίδα στο «κτηματολόγιο» της πρεσβείας των ΗΠΑ. Ποιος ετοίμασε το… «Ε9» που χρησιμοποιεί σήμερα η κυβέρνηση των ΗΠΑ κι η κυβέρνηση Μητσοτάκη;
Όπως καμαρώνουν άλλωστε και για το ομόφωνο των αστικών δυνάμεων τρίτο μνημόνιο της πρώτης φοράς «αριστερά» (βάλτε όσο περισσότερα εισαγωγικά θέλετε), 
τη συμφωνία των Πρεσπών που την εφαρμόζει τώρα η ΝΔ, 
τις συμφωνίες για το μεταναστευτικό που βοηθούν τη δεξιά να σπέρνει εθνικισμό και μίσος,
 την αμυντική συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ που κοκορευόταν ότι την έφτιαξε ο Καμμένος.



Αν ρωτήσεις κάποιους ψηφοφόρους τους ή και χαμηλόβαθμα στελέχη, όταν δεν είναι μπροστά η τηλεόραση ή κάποιο ακροατήριο, τι λένε τώρα για τη συμφωνία για τις βάσεις θα σου πουν ούτε λίγο ούτε πολύ

1. Καλά έκανε και την άρχισε. Είναι αναγκαία.
2. Υπάρχει η απειλή των Τούρκων και η παρουσία των Αμερικάνων μας προστατεύει.
3. Οι Αμερικάνοι κάνουν τη δουλειά τους κι έχουν τα συμφέροντά τους. Κι εμείς πλασαριζόμαστε στο στρατόπεδό τους, όπου έτσι κι αλλιώς ανήκουμε, θέλουμε δεν θέλουμε.
4. Αν δεν τα κάνουμε αυτά μας τρώει ο λύκος.
5. Δεν υπάρχει εναλλακτική. Εσείς τι προτείνετε;
6. Αλλά ο Μητσοτάκης δεν την προωθεί καλά όπως ο Τσίπρας.
Όλα αυτά στην ουσία τους. Με τη μια ή την άλλη διατύπωση. Δοκιμάστε το. Κι αν βρείτε κι άλλο επιχείρημα, εδώ είμαστε. 
Για το αίτημα π.χ. «να φύγουν οι βάσεις», έστω και… στη δευτέρα παρουσία, ούτε λόγος. Τώρα πια αυτό το σύνθημα δεν περιέχεται ούτε στην προπαγάνδα τους (όπως έκανε π.χ. ο Ανδρέας που… έδιωχνε δημόσια τις βάσεις, την ώρα που υπέγραφε τη συμφωνία για την παραμονή τους).
Δεν έχω σκοπό να απαντήσω στα «ερωτήματα» αυτά. Μπορείτε άλλωστε να ανατρέξετε εύκολα στα αρχεία όλων των παλιότερων εφημερίδων να δείτε πώς απαντούσαν στα επιχειρήματα αυτά της υποτέλειας και της μοιρολατρίας, ο Άρης και ο ΕΛΑΣ, ο Ηλιού κι η προδικτατορική ΕΔΑ, ο Τσε κι ο Κάστρο, ο Φλωράκης ή η Παπαρήγα και το ΚΚΕ, σε διάφορες παρόμοιες περιπτώσεις.

Γιατί ακριβώς αυτό συμβαίνει. 
Όλα αυτά τα επιχειρήματα είναι που λένε χρόνια όλοι οι «ανήκομεν εις την δύσιν».
 Από το Γεώργιο Παπανδρέου παππού, μέχρι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Ευάγγελο Αβέρωφ. 
Από όλες τις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις, μέχρι το Σημίτη και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα. 
Κι από τον αείμνηστο «εθνάρχη» Ελευθέριο Βενιζέλο, μέχρι το σύγχρονο «εθνάρχη» (συ είπας) Αλέξιο Τσίπρα ή τον Κυριάκο. Γιατί ακριβώς ίδια είναι τα αποτελέσματα αυτών των επιχειρημάτων, αυτής της λογικής, αυτής της πουτανιάρικης νοοτροπίας και εθελούσιας υποταγής στο μεγάλο νταβατζή.


Πώς το αντέχεις αυτό ρε φίλε ΣΥΡΙΖΑΙΕ; 
Πες μου, αν δε συμφωνείς, ένα (αριθμός: 1) μόνο επιχείρημά σας σχετικό με τις αμυντικές συμφωνίες και τις συμφωνίες για τις βάσεις που δεν το έχει πει πρώτος ένας δεξιός πρωθυπουργός ή υπουργός (από αυτούς που «ο λαός δε ξεχνά τι σημαίνει» η λογική του κι ο ίδιος, δηλαδή η επάρατος δεξιά).
Πως το αντέχεις ρε φίλε; 
Πως μπορείς να βλέπεις την αφίσα μας για το συλλαλητήριο ενάντια στις βάσεις και να μη χτυπά η κρυμμένη μικρή κι αθώα αριστεροσύνη της λογικής και της καρδιάς σου;

Πώς αντέχεις να επιβεβαιώνεις κάθε μέρα τον μεγαλοεπιχειρηματία Ανιέλι, 
ότι αν δεν είχε προηγηθεί η «χρήσιμη αριστερά» να κάνει τα σχέδια, δε θα μπορούσε σήμερα ο Μητσοτάκης κι ο συρφετός του να πάρουν την εργολαβία της συμφωνίας για δημιουργία νέων βάσεων και επέκταση των παλιών;
Πως νοιώθεις να ξέρεις ότι το σύστημα επέλεξε τότε τον Τσίπρα, 
όχι μόνο για να διώξει εσένα από τον δρόμο και να σε κλείσει σπίτι σου, 
αλλά και να σε κάνει να υπερασπίζεσαι την πολιτική των Αμερικάνων και της δεξιάς σαν τουλάχιστον ή απλώς «ρεαλισμό» ή στη χειρότερη περίπτωση «σοφή και μοντέρνα αριστερή πολιτική»;
Άλλες συνθήκες ίσως πεις; 
Φυσικά. 
Πάντα είναι «άλλες οι συνθήκες». 
Και πάντα θάναι όχι μόνο «άλλες» αλλά και συνεχώς χειρότερες αν υποχωρούμε πάντα στις συνθήκες και στις δυσκολίες. Ίδια είναι (και πρέπει να είναι) μόνο η αξία της ισότητας, της ανεξαρτησίας και του αγώνα. 
Η λογική «αν δεν τους κάτσουμε, τότε αυτοί θα μας πηδήξουν», μοιάζει σα να λες «Αριστερός θα είμαι μόνο όταν μου το επιτρέπει ή το ανέχεται ο εχθρός». 
Τότε όμως που κάνεις όλα τα χατίρια του εχθρού και προλαβαίνεις τις επιθυμίες του, όχι μόνο δεν καταγράφεσαι στις συνειδήσεις (ακόμα και στη δική σου) σαν αριστερός (ούτε καν σαν αριστερούλης), αλλά καταγράφεσαι σαν Δεξιός, από αυτούς που ο λαός δεν ξεχνά τα έργα και τις ημέρες τους.
«Δεν είναι έτσι» θα πεις. «Ο Τσίπρας δε θα ψηφίσει τη συμφωνία». 
Το άκουσα κι εγώ.
 Γιατί όμως δικέ μου; 
Το είπε για να μπορείς εσύ να βρεις ένα «ναι μεν αλλά». 
Είπε όμως γιατί θα ψηφίσει «όχι» ή «παρών»; Ναι. Είπε κάτι για το Μητσοτάκη που είναι ανίκανος σε σχέση μ’ εκείνον, κάτι για τη Μέση Ανατολή και κυρίως διαφωνεί για τα ανταλλάγματα που δίνουν οι ΗΠΑ. 
Σα να λέει «Πουλήσου πιο ακριβά. Εγώ ήμουν πιο ακριβή πόρνη του Τραμπ». 
Η συμφωνία για τις βάσεις όμως είναι η βάση της συζήτησης και της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης («σου κάθομαι, αλλά μη με πονέσεις πολύ») !
Για την εξάρτηση; 
Για την ακόμα πιο βαθιά εμπλοκή στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ;
 Για τη στοχοποίηση της χώρας από τους «εχθρούς» των «φίλων» μας;
 Για τις αρχές της ειρήνης και της φιλίας μ’ όλους τους λαούς; 
Για τη δημιουργία διαρκώς νέων εστιών έντασης και νέων μεταναστευτικών ροών; 
Αυτά είναι… «ξύλινη γλώσσα».
«Αυτά είναι λόγια» θα μου πεις… 
Κι ότι η πραγματική ζωή είναι πάντα κάτι άλλο κάπου αλλού (που μόνο εσύ το ξέρεις).
Άκου φίλε. 
Η πραγματική ζωή είναι αυτό που ζούμε. 
Και κάθε μέρα από τότε που γεννήθηκες σου βάζει ένα δίλημμα: 
Αντίσταση κι ανατροπή ή ενσωμάτωση και στοίχιση με τα στρατεύματα του ιμπεριαλισμούΑριστερός λέγεσαι αν διαλέγεις το πρώτο πάντα και παντού. Από τότε που ήσουν μικρός στην ηλικία της ψυχής σου, μέχρι τώρα που είσαι γέρος στη ψυχή και δε σε νοιάζει το μέλλον του κόσμου.




Υ.Γ. Μόνο εσείς οι άλλοι, μη ρωτήσετε γιατί δεν έρχονται οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ στη διαδήλωση. 
ή γιατί δεν κάνουν κάποια δική τους διαδήλωση. 
Θα ήσασταν αδιάβαστοι αν ρωτούσατε. 
Γιατί απλώς τώρα είναι πια πρώην αριστεροί μεταλλαγμένοι σε τελείως δεξιούς που δεν είναι στη λογική τους πια η διαδήλωση. 
Είναι μόνο η διαπραγμάτευση του φωτισμένου ηγέτη μέχρι να βγάλει έρπη από τις υποχωρήσεις. 
«Δε γινόταν αλλιώς» άλλωστε. Του το είπε κι ο Καραμανλής όταν τον πήρε τηλέφωνο.

Αλίευση - Παρουσίαση Κειμένου Viva La Revolucion

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΗΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΟΡΓΟΥΕΛ ;


ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 21/1/1950 ΠΕΘΑΝΕ Ο ΤΖΩΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ !
EΝΑΣ ΧΑΦΙΕΣ ΜΕ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ;
ή ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΜΕ «ΚΛΙΣΗ» ΣΤΟ ΧΑΦΙΕΔΙΣΜΟ ;

Σαν σήμερα 21/1/1950, πέθανε ο γνωστός σε όλους συγγραφέας Τζώρτζ Όργουελ (25/6/1903 - 21/1/1950). Ο συγγραφέας των βιβλίων "Η φάρμα των ζώων" και "1984". Ο θεωρούμενος από την διανόηση του συστήματος και των φιλικών του παρυφών, ως ένας "γνήσιος επαναστάτης", "αμετανόητος δημοκράτης", "προφήτης του μεγάλου αδελφού", και βέβαια … "αριστερός".

Υπήρξε πρώην αξιωματικής της βρετανικής αυτοκρατορικής αστυνομίας για 6 χρόνια στη Βιρμανία (1922-1927). Πήγε λίγους μήνες στην Ισπανία, όπου πολέμησε, κυρίως εναντίον των Ισπανών κομμουνιστών, μέσα από το τροτσκιστικό POUM. Μάλιστα, σύμφωνα με την εφημερίδα Daily Telegraph (30/5/2006), ο τροτσκιστής διοικητής της μονάδας που ανήκε ο Όργουελ, o Τζώρτζ Κόπ, αποδείχτηκε αργότερα διπλός πράκτορας, της βρετανικής Μ16 και ταυτόχρονα της μυστικής υπηρεσίας "VDB" (Vichy Deuxième Bureau), του ναζιστικού καθεστώτος μαριονέττας του Βισύ στη Γαλλία (Daily Telegraph, 30/5/2006).

O Όργουελ επέστρεψε στην Αγγλία και δούλεψε στο ΒBC ως το 1943, δηλαδή κατά τη διάρκεια του πολέμου. Από τη θέση αυτή παραιτήθηκε, επειδή υποστήριζε την άποψη, ότι η Βρετανία πρέπει να συμμαχήσει με την χιτλερική Γερμανία για να πολεμήσει ενάντια την ΕΣΣΔ και να συντρίψει το σοσιαλισμό. Νωρίτερα, αρχές του πολέμου, το Μάρτιο του 1940, όταν σε εφημερίδα της Βρετανίας παρουσίασε ο ίδιος το έργο του Χίτλερ «Ο Αγών μου», το ευαγγέλιο δηλαδή του ναζισμού, δε δίστασε να γράψει: «Δεν κατόρθωσα να μισήσω το Χίτλερ. Υπάρχει κάτι το συγκινητικό σ’ αυτόν» !!!

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ Η ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΟΡΓΟΥΕΛ ...

Υποψίες για την ύπαρξη αυτής της λίστας και γενικά για τη συνεργασία του Όργουελ με τις μυστικές Αγγλικές υπηρεσίες, είχαν διατυπωθεί το 1996, όταν δόθηκαν στη δημοσιότητα (αποχαρακτηρίστηκαν) κάποια απόρρητα αρχεία του Φόρειν Όφις. Ανάμεσα σ’αυτά ήταν και το FO111/189, εκείνο που πήρε το όνομα "λίστα του Όργουελ".

Την είδηση δημοσίευσαν όλες οι εφημερίδες του κόσμου. Από την New York Times, την Guardian και την Daily Telegraph, μέχρι τα ΝΕΑ, την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ. Από τότε η φράση “Orgwell’s list” αποτελεί ξεχωριστή ανάρτηση στη wikipedia.

 Πρωτοσέλιδα όπως «Ο Όργουελ πρόσφερε μαύρη λίστα συγγραφέων σε Μονάδα Αντισοβιετικής Προπαγάνδας» ή “Σοσιαλιστικό ίνδαλμα αποδεικνύεται χαφιές”, άρχισαν να εμφανίζονται στο internet όποτε κάποιος αναζητά το όνομα “Τζώρτζ Όργουελ”.
Ο Τζορτζ Όργουελ λοιπόν παρέδωσε το 1949 στις Βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, μια λίστα με 38 ονόματα, υπόπτων για "συμπάθεια στον κομμουνισμό", ή "κρυφοκομμουνισμό", ή "φιλικά διακείμενους απέναντι στο καθεστώτος της Ρωσίας του Στάλιν”.Συγκεκριμένα τα παρέδωσε στην IRD ( Information Research Department), μια μυστική υπηρεσία που δημιουργήθηκε το 1948 με στόχο την αντιμετώπιση της Σοβιετικής προπαγάνδας (κυρίως σε ό,τι αφορούσε το εργατικό κίνημα στις δυτικές χώρες) κι έκλεισε το 1977.
Μεταξύ των ονομάτων που βρίσκονται στη λίστα είναι ο γνωστός ηθοποιός Τσάρλι Τσάπλιν, ο ηθοποιός Πωλ Ρόμπερτσον, ο συγγραφέας Τζ. Μπ. Πρίστλεϊ, ο συγγραφέας Στέφεν Σπέντερ, ο ηθοποιός Μάικλ Ρεντγκρέιβ, ο ιστορικός Ε.Ι. Καρ, ο ιστορικός και βιογράφος του Τρότσκι Α. Ντόιτσερ που ήταν και δημοσιογράφος στον Εconomist και στον Observer, ο βουλευτής του Εργατικού Κόμματος Τομ Ντρίμπεργκ, ο δημοσιογράφος Βάλτερ Ντούραντυ, των New York Times, o Τζων Άντερσον, δημοσιογράφος του Guardian, ο Alaric Jacob, δημοσιογράφος της Daily Express, o Peter Smollett, επίσης δημοσιογράφος της Daily Express, ο G. Crowther, επιστημονικός συνεργάτης του Guardian, αλλά και ο Ζόζεφ Ντέηβις, Αμερικάνος διπλωμάτης.
Μάλιστα ο Όργουελ στις σημειώσεις που κρατούσε στο προσωπικό του σημειωματάριο έβαζε δίπλα στους «ύποπτους» και ιδιαίτερους χαρακτηρισμούς όπως : "πράκτορας", "κρυπτοκομμουνιστής", "συνοδοιπόρος", "συμπαθών". Σε πολλά ονόματα, είχε δίπλα και τον χαρακτηρισμό "Εβραίος", "Πολωνοεβραίος" ή και άλλους … χαρακτηρισμούς, όπως "με τάση προς την ομοφυλοφιλία”, “ανέντιμος" και άλλους ρατσιστικούς και ομοφοβικούς χαρακτηρισμούς.
Ένας από τους βιογράφους του Όργουελ, ο Bernard Crick, θεωρούσε ότι υπήρχαν 86 ονόματα στη λίστα. Όμως στο σημειωματάριό του Όργουελ, που περιέχει την λίστα του, είναι από καιρό γνωστό και μπορεί μάλιστα κανείς να το δει στο University College του Λονδίνου, όπου βρίσκεται το Αρχείο Όργουελ, περιέχονται 135 ονόματα, από τα οποία ο Όργουελ διάλεξε 38 και τα έδωσε στη Σίλια Κίρουαν, που δούλευε τότε για την IRD.

Μέσα στους 135, υπήρχαν κι άλλα τρανταχτά ονόματα που μάλλον τους ετοίμαζε “ραπόρτο” ο Όργουελ, αλλά δεν τους είχε συμπεριλάβει στην πρώτη λίστα. Μεταξύ αυτών τους ήταν η ηθοποιός Κάθριν Χέπμπορν, οι συγγραφείς Τζώρτζ Μπέρναρντ Σό και Τζόν Στάινμπεγκ, ο ιστορικός J. P. Taylor, αλλά ακόμα κι ο Όρσον Ουέλς.

Οι Paul Lashmar και James Oliver στο βιβλίο τους «Britain’s Secret Propaganda War» την βάφτισαν "μαύρη λίστα", λέγοντας ότι "η εικόνα του αριστερού Orwell δέχτηκε ένα χτύπημα από το οποίο δεν θα συνέρχονταν ποτέ".
Όταν αποκαλύφθηκε η «λίστα», το 1996, ο διάσημος Άγγλος ιστορικός Κρίστοφερ Χιλ, είχε δηλώσει για τον Όργουελ ότι ο οδυνηρή γι’ αυτόν αποκάλυψη, επιβεβαίωσε τις χειρότερες υποψίες του για τον Όργουελ που πάντα τον θεωρούσε διπρόσωπο.



ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ : "Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ" και το "1984".

Ο Όργουελ έχει δώσει δείγματα γραφής με τα αντικομουνιστικά – αντισοβιετικά έργα του η "Φάρμα των Ζώων" (που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1945 και σατίριζε την Οκτωβριανή Επανάσταση και κατήγγειλε το σοβιετικό σύστημα) και το "1984", (γραμμένο το 1948, που σαφώς στρεφόταν εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης). Και το «Πεθαίνοντας στην Καταλονία», που είχε γράψει για τον Ισπανικό εμφύλιο δεν πάει πίσω σε αντικομουνισμό.

Πρώτος και βασικός εχθρός του Όργουελ δεν ήταν ο καπιταλισμός και η φασιστική διεθνής ιμπεριαλιστική αντίδραση της εποχής του, αλλά ο σοσιαλισμός - κομμουνισμός.
Για την προπαγανδιστική ιδεολογική του αυτή προσφορά το σύστημα από τότε τον έχει σε μεγάλη εκτίμηση ! 
Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο τα έργα του αυτά, αμέσως μετά την έκδοσή τους, βρήκαν θερμότατη υποδοχή στους πιο αντιδραστικούς κύκλους της κυρίαρχης τάξης των μεγάλων ιμπεριαλιστικών χωρών (Αμερική - Αγγλία, κλπ ). Έγιναν σημαία της διεθνούς αντίδρασης ενάντια στο σοσιαλισμό - κομμουνισμό, μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο για πλατύτερη διάδοση, με χρηματοδότησή της CIA που διέθεσε μεγάλα χρηματικό ποσά. Ούτε παραγγελία να τα είχαν αυτά τα βιβλία, εκείνα ειδικά τα χρόνια, οι αρχιτέκτονες του αντικομουνισμού, του αντισοβιετισμού και του ψυχρού πολέμου. Ή μήπως … ;;;
Είχε απόλυτο δίκιο ο βρετανός αντιδραστικός εκδότης του έργου του Όργουελ που όταν διάβασε σε χειρόγραφο το «1984» έγραψε ότι πρόκειται για «ένα βιβλίο τρόμου, το οποίο αν γυριστεί σε ταινία τρόμου, θα μπορούσε να εγγυηθεί για χίλια χρόνια την ασφάλεια όλων των χωρών που απειλούνται από τον κομμουνισμό» !!!
Τα έγγραφα δείχνουν πως και το IRD προμόταρε την ξενόγλωσση έκδοση της Φάρμας των Ζώων, της κλασικής αντικομουνιστικής αλληγορίας του Όργουελ.

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΗΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΟΡΓΟΥΕΛ ;

ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ;Ή ΑΚΡΑΙΟΣ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ, ΚΟΙΝΟΣ ΧΑΦΙΕΣ, ΚΑΤΑΔΟΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ KΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ;

Τρία πράγματα νομίζω εγώ :

1. Γιατί δηλαδή δε μπορεί ένας μεγάλος συγγραφέας να είναι συγχρόνως και πράκτορας μυστικών υπηρεσιών και καταδότης και ακραίος αντικομουνιστής ; Νομίζω ότι τελικά ήταν όλα αυτά μαζί.

2. "Δίκη προθέσεων" δεν πρόκειται να κάνω. Ούτε ξέρω αν ήταν έμμισθος υπάλληλος των μυστικών υπηρεσιών. Αλλά λέω ότι όταν καταντάς τόσο ακραίος και φανατικός αντικομουνιστής, που θεωρείς τη συντριβή του σοσιαλισμού - κομμουνισμού πιό απαραίτητη από την αντιμετώπιση του φασισμού - ναζισμού και γράφεις βιβλία για να ειρωνευτείς και να συκοφαντήσεις την Οκτωβριανή επανάσταση, τότε δεν είναι πολύ μακριά αυτά που έκανε ο Όργουελ. Δεν είναι πολύ μακριά το να γίνεις καταδότης, χαφιές, συνεργάτης μυστικών υπηρεσιών, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο "εγκληματικός σταλινισμός" και να βγει το ΚΚ εκτός νόμου. Να γίνεις συγγραφέας αντικομουνιστικών σεναρίων (βιβλίων) που η CIA τα κάνει κινούμενα σχέδια και ταινίες ενάντια στη σοβιετική ένωση και την ιδεολογία του κομμουνισμού.

3. Θαρρώ λοιπόν ότι μάλλον το «μεγάλο αδερφό» τον εμπνεύστηκε από τη «άλλη δουλεία» που έκανε, εκτός από τη συγγραφή βιβλίων.

ΠΗΓΕΣ
Χρησιμοποίησα -(
Manos Doukas)- στοιχεία
Από την εφημερίδα "The Guardian" : http://www.guardian.co.uk/uk_news/story/0,,982159,00.html
Από τις σελίδες http://orwell.ru/a_life/list/english/e_list και http://www.openculture.com/…/george-orwell-communist-list.h…, που περιέχουν κι ολόκληρη τη λίστα του Όργουελ, με τους διάφορους χαρακτηρισμούς.
Από την εφημερίδα "Daily Telegraph",
https://www.telegraph.co.uk/…/Orwells-comrade-in-Spain-was-…
Από τους New York Times ... https://www.nytimes.com/…/29/opin…/george-orwell-s-list.html , που στο άρθρο τους περιέχουν και αυτό ολόκληρη τη λίστα.
Από το "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ" https://www.protothema.gr/…/tzortz-orgouel-itan-i-logotehn…/
Η είδηση για τη λίστα και σχετικά σχόλια και άρθρα είχαν δημοσιευθεί και στις εφημερίδες ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, ΝΕΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.
Από τις ιστοσελίδες :
WIKIPEDIA ... https://en.m.wikipedia.org/wiki/Orwell%27s_list
CATIUSA ...
http://www.katiousa.gr/…/pos-cia-metefere-sti-megali-othon…/
και
http://www.katiousa.gr/…/1984-kommounistiki-dystopia-tou-o…/
ΗΦΑΙΣΤΟΣ ... http://fanthis.blogspot.com/search?q=Όργουελ
ΙNDYMEDIA ... https://athens.indymedia.org/post/330871/



 Αλίευση - Παρουσίαση Τίτλου-Κειμένου: Viva La Revolucion 

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2020

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ (Του Μάνου Δούκα !!)

και Όσα τους ξεφεύγουν...και τα λένε: 
Τ. Θεοδωρικάκος: (την Κυριακή το πρωί σε εκπομπή) Είπε ότι με αναλογικότερο εκλογικό νόμο, θα μπορούσε να σχηματιστεί μόνο κυβέρνηση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ότι δεν είναι η ώρα τώρα. Όχι ακόμα.


ΟΙ ΕΚΛΟΓΙΚΟΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ.

ΤΟ 40% ΤΩΝ 300, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ 158 ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ.

Μπαίνει για συζήτηση στη βουλή σύντομα, ένας νέος εκλογικός καλπονοθευτικός νόμος, δεξιάς κοπής, δηλαδή ενισχυμένης αναλογικής. Πολλά λέγονται. Αλλά λίγα από αυτά είναι ειλικρινή και επί της ουσίας.

1. Ο εκλογικός νόμος κι οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν και δεν είναι απλή αναλογική. Η διατήρηση του περιορισμού του 3% για είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή, σημαίνει κλοπή εδρών από τα μικρά κόμματα και δώρο στα μεγάλα και κυρίως στο πρώτο κόμμα.

2. Απλή αναλογική είναι η γνωστή «απλή μέθοδος των τριών».
Δηλαδή το 1% βγάζει τρεις έδρες (Στα 100 πήρες 1. Άρα στα 300 παίρνεις 3). Και για να πάρει ένα κόμμα μια έδρα χρειάζεται 0,33%.
Δηλαδή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (π.χ.) που πήρε 0,41%, έπρεπε να πάρει το 0,41% των 300 βουλευτών, δηλαδή ένα βουλευτή (κι έχει και λίγο υπόλοιπο).
Δηλαδή τα κόμματα που έμειναν εκτός βουλής και πήραν κάπου 8%, θα έπρεπε να πάρουν τουλάχιστον 24 έδρες (3% του 300 = 24).

 Που πήγαν αυτές οι έδρες ; Ποιος τις έκλεψε ;
Μάλιστα στην αριθμητική των εκλογικών τους νόμων, πάντα αυτό το ποσοστό των κομμάτων αναλύεται και αξιολογείται ξεχωριστά, αφού όσο μεγαλύτερο είναι τόσο πιο εύκολα σχηματίζεται η πλαστή και κλεμμένη αυτοδυναμία τους (δείτε τους πίνακες). 
Η ΝΔ θεωρεί αυτό το ποσοστό «παράγοντα σταθερότητας» του συστήματος. 
Το ίδιο όλοι τους. 
Ο ΣΥΡΙΖΑ το κρύβει, αλλά συμφωνεί και το πέρασε στη βουλή. Οπότε σήμερα η ΝΔ δε χρειάζεται να κάνει τίποτα γι’ αυτό. Έτσι ούτε καν το αναφέρει, στο νομοσχέδιό της.

3. Γι’ αυτό το λόγο κιόλας, ο ΣΥΡΙΖΑ σαν κυβέρνηση είχε καταψηφίσει τις προτάσεις – Τροπολογίες του ΚΚΕ που έλεγαν τότε και ξαναλένε τώρα «κατάργηση του πλαφόν 3% και του μπόνους των 50 (ή των όσων) πλασματικών εδρών».

4. Σήμερα η ΝΔ ξαναφέρνει τις αρχαίες ιδέες της για την «ανάγκη κυβερνησιμότητας», με την επαναφορά του μπόνους των 20 έως και 50 εδρών, (αυθαίρετο και έξω από κάθε λογική αριθμητικής και αναλογικότητας) δώρο στο πρώτο κόμμα. 
Για να έχουμε «σταθερές κυβερνήσεις» που «να μπορούν να παίρνουν αποφάσεις». (Αποφάσεις φυσικά αντιλαϊκές, γιατί αλλιώς, αν είναι φιλολαϊκές, δεν θα είχε αντίρρηση κανείς και δε θα χρειαζόταν «πυγμή» και «αυτοδυναμία» για να περάσουν).

Λες και το σύστημά τους, δυσκολεύτηκε ποτέ να φτιάξει κυβέρνηση της αρεσκείας του, είτε με αυτοδυναμίες, είτε με τσόντες τύπου Καρατζαφέρη, Κουβέλη, Καμένου, Βαρουφάκη κλπ, είτε τελικά και με συνεργασία των δύο μεγάλων κομμάτων (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ τότε).
ή λες και όλοι αυτοί, ντράπηκαν ποτέ να ψηφίσουν στη βουλή, όλοι τους μαζί, τα κρίσιμα στρατηγικά σχέδια των αφεντικών τους που είχαν στόχο να αλυσοδέσουν το λαό και τη χώρα σε οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά «μνημόνια» κάθε λογής (3ο κοινό τους μνημόνιο, γεωστρατηγική συμφωνία με τις ΗΠΑ και Συμφωνία για τις αμερικάνικες βάσεις στη χώρα μας, συμφωνίες της ΕΕ για το προσφυγικό, επίθεση στα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα κ.λπ.).
5. Προτείνουν λοιπόν ένα σύστημα ενισχυμένης αναλογικής, όπου το πρώτο κόμμα με 25% θα παίρνει δώρο 20 έδρες. Με 30% θα παίρνει δώρο 30 έδρες. Με 35% θα παίρνει δώρο 40 έδρες. Και με 40% θα παίρνει δώρο 50 έδρες.
Δηλαδή με 25% θα παίρνει σύνολο 95 έδρες. Με 30% θα παίρνει 120. Με 35% θα παίρνει 145. Και με 40% θα παίρνει 160. (Βλέπε και πίνακες). 
Μπορεί να σχηματίσει αυτοδυναμία ακόμα και με 36 - 37%.
Και βέβαια τα ποσοστά που αναφέρουμε είναι επί του αριθμού των ψηφισάντων που ποτέ δεν είναι ίδιος (αλλά είναι πολύ μικρότερος) με τον αριθμό του συνόλου των ψηφοφόρων. Π.χ. η ΝΔ πήρε το 40% όσων ψήφισαν το 2019, που ήταν το 58% του συνόλου των ψηφοφόρων. Δηλαδή πήρε στην πραγματικότητα το 23% όσων είχαν δικαίωμα ψήφου. Αλλά πήρε 158 έδρες, δηλαδή το 53% των εδρών του κοινοβουλίου.
6. Κάνουν έτσι κουρέλι κάθε λογική αριθμητικής και αναλογικότητας, αλλά και ισονομίας, αυτοί που όλοι μαζί ψήφισαν κι απαιτούν από τα συνδικάτα, ότι για να προκηρυχθεί απεργία απαιτείται το 50%+1 του συνόλου όσων δουλεύουν σε μια επιχείρηση. Όχι το 50%+1 των συμμετεχόντων σε μια νόμιμη γενική συνέλευση. Όλων των υπαλλήλων.
Κανονικά οι καπιταλιστές έπρεπε να ψηφίσουν κι ένα νόμο που να λέει «Μπορείτε εσείς να ψηφίζετε όποτε θέλετε, αλλά την κυβέρνηση θα σας την λέμε εμείς. Μπορείτε επίσης να ψηφίζετε απεργίες, αλλά εμείς έχουμε τους νόμους, τα δικαστήρια και τα ΜΑΤ για να μη τις κάνετε ποτέ» (κούνια που τους κούναγε).

7. Η ενίσχυση της κλοπής του εκλογικού νόμου - περιορισμός ακόμα πιο πολύ της αναλογικότητας), τους χρειάζεται σήμερα και για έναν ακόμα λόγο. 
Τον ομολόγησε την Κυριακή το πρωί σε εκπομπή ο ίδιος ο υπουργός εσωτερικών, ο Τ. Θεοδωρικάκος. Είπε ότι με αναλογικότερο εκλογικό νόμο, θα μπορούσε να σχηματιστεί μόνο κυβέρνηση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ότι δεν είναι η ώρα τώρα. Όχι ακόμα.
Αυτό δεν το θέλουν τώρα. Είναι πρόωρο. Το έχουν σαν τελευταία εναλλακτική λύση, που όμως την κρατάν για περιπτώσεις ... απελπισίας. 
Όπως π.χ. ήταν η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Είχαν εξαντλήσει όλες τις εφεδρείες. Όταν θυσιάζουν όλους τους Κουβέληδες, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να θυσιάσουν και τους Βενιζελοσαμαράδες.
8. Βέβαια ο νόμος αυτός κι αν ψηφιστεί τώρα, με λιγότερους από 200 βουλευτές, θα εφαρμοστεί στις μεθεπόμενες εκλογές. 
Έτσι η ΝΔ πάει για διπλές εκλογές (όταν γίνουν). Πρώτες με το νόμο ΣΥΡΙΖΑ (αυτό που ψευδεπίγραφα αποκαλούν όλοι τους «απλή αναλογική») που δε βγάζουν αυτοδυναμία. Και καπάκι εκλογές με το δικό τους νόμο που διευκολύνει την αυτοδυναμία. 
Βέβαια το ΚΙΝΑΛ ανταπειλεί ότι «με τις πρώτες αυτές εκλογές μπορεί να βγει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΚΙΝΑΛ».
 Έργα παιγμένα ξανά με άλλους πρωταγωνιστές - μαριονέτες.

9. Απίθανη λοιπόν είναι η περίπτωση της ψήφισής του νόμου αυτού από «200 βουλευτές», παρ’ όλο που οι κριτικές των ΣΥΡΙΖΑ – ΚΙΝΑΛ – ΜέΡΑ25 προς τις ρυθμίσεις αυτές του εκλογικού νόμου της ΝΔ δεν είναι επί της ουσίας της κλοπής, αλλά επί κάποιων λεπτομερειών της κατανομής των κλεμμένων, από την έτσι κι αλλιώς ενισχυμένη αναλογική. Πεδίο καλπονοθευτικής συμφωνίας ή διαπραγμάτευσης πάντα υπάρχει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει το «δώρο» να μην είναι μεγαλύτερο από το 10% και ότι διαφωνούν γιατί «ο νέος εκλογικός νόμος εμποδίζει την αναζήτηση και εύρεση πολιτικών συγκλίσεων». (Χ. Σπίρτζης).
Το ΚΙΝΑΛ λέει το δώρο να μην είναι 20 έως 50 έδρες, αλλά να είναι 20 έως 35 έδρες. «Έτσι η αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος θα επιτυγχάνεται με ποσοστό περίπου στο 40,5 με 41% των ψηφοφόρων κι όχι με 36,5% με 37% όπως γίνεται με το νόμο της ΝΔ». (Ε. Λιακούλη).
Και η Α. Αδαμοπούλου λέει ότι «Η πρόταση του ΜέΡΑ 25, αφορά σε μικτό σύστημα εκλογής βουλευτών και στην απόλυτη τήρηση της γνήσιας και ανόθευτης αναλογικότητας για τις 250 από τις 300 έδρες». (Α. Αδαμοπούλου). Για τις άλλες 50 έδρες δηλαδή δεν θα τηρείται η γνήσια και ανόθευτη αναλογικότητα. Καθαρές κουβέντες. Λέει η ΝΔ κάτι διαφορετικό ;

10. Έτσι (όπως λέει κι ο Ριζοσπάστης) : 
«Η αντιπαράθεση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΚΙΝΑΛ περί «αναλογικότητας» του εκλογικού νόμου που υπερασπίζεται ο καθένας, δεν μπορεί να κρύψει την αγωνία που μοιράζονται για «σταθερότητα» στην κυβερνητική εναλλαγή και στο πολιτικό σύστημα, ώστε να υλοποιείται απρόσκοπτα η αντιλαϊκή πολιτική. 
Αυτό υπερασπίζεται η ΝΔ όταν λέει ότι με τον νόμο που συζητιέται τώρα στη Βουλή θα προκύπτουν ισχυρές, αυτοδύναμες κυβερνήσεις, για να αποφεύγονται «περιπέτειες» και «πολιτική αστάθεια». Την ίδια έγνοια έχει όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος απαντά ότι ο δικός του εκλογικός νόμος διευκολύνει «συνεργασίες και συναινέσεις στη βάση προγραμματικών συμπτώσεων», άρα και κυβερνήσεις με μεγαλύτερο εύρος συναίνεσης. Την άποψη αυτή φαίνεται πως ασπάζονται και στελέχη του ΚΙΝΑΛ. Είναι φανερό επομένως ότι στο έδαφος των «προγραμματικών συγκλίσεων» όλων των αστικών κομμάτων με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, το μόνο που παραμένει βέβαιο είναι η συναίνεση στην αντιλαϊκή «σταθερότητα», με όποιο σύστημα κι αν γίνονται οι εκλογές».
Μάνος Δούκας στην katiousa.gr

Αλίευση - Παρουσίαση Τίτλου-Κειμένου: Viva La Revolucion 

Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2020

ΑΠΟΡΙΕΣ - ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ Του Μάνου Δούκα !!

,,Υπάρχει περίπτωση να βομβαρδίζεις όλες σχεδόν τις χώρες της Μέσης Ανατολής με αεροπλάνα που σηκώνονται από τη Σούδα, να γίνεται επίσημα πόλεμος στη Συρία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στη Λιβύη, η Τουρκία νάχει ήδη πάνω από 2,5 - 3 εκατομμύρια πρόσφυγες - μετανάστες στο έδαφός της και να τους παίζει στο γεωστρατηγικό τζόγο πότε απέναντι στην ΕΕ, πότε απέναντι μόνο στην Ελλάδα, οι "Ελληνικές" κυβερνήσεις να εφαρμόζουν πιστά και δουλικά τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει (Δουβλίνο, ΕΕ - Τουρκίας κλπ) για να γίνει η χώρα μας χωματερή ψυχών ... κι εδώ να ... λιγοστέψουν οι πρόσφυγες ;



"ΛΟΛΑ ΝΑ ΕΝΑΣ ΜΥΛΟΣ" ... ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ !!! ...
Η ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ ...

1. Οι πρόσφυγες - μετανάστες στη Λέσβο, ήταν γύρω στις 6500 πριν ένα χρόνο. Μετά ήρθε η "αποσυμφόρηση" που "πήρε" κι "απορρόφησε" σχεδόν 13.000 προς τη στεριανή Ελλάδα (μία, δύο, τρεις, πολλές Μόριες, παντού). 
Τώρα έμειναν πίσω στο νησί ... μόνο ... πάνω από 25.000. Πόσοι ήρθαν στο μεταξύ από απέναντι ;

2. Υπάρχει λοιπόν περίπτωση ο αριθμός τους να μειωθεί στα νησιά ; 
Υπάρχει περίπτωση να σταματήσουν να έρχονται κι άλλοι ; 
Υπάρχει περίπτωση να βομβαρδίζεις όλες σχεδόν τις χώρες της Μέσης Ανατολής με αεροπλάνα που σηκώνονται από τη Σούδα, να γίνεται επίσημα πόλεμος στη Συρία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στη Λιβύη,
 η Τουρκία νάχει ήδη πάνω από 2,5 - 3 εκατομμύρια πρόσφυγες - μετανάστες στο έδαφός της και να τους παίζει στο γεωστρατηγικό τζόγο πότε απέναντι στην ΕΕ, πότε απέναντι μόνο στην Ελλάδα, 
οι "Ελληνικές" κυβερνήσεις να εφαρμόζουν πιστά και δουλικά τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει (Δουβλίνο, ΕΕ - Τουρκίας κλπ) για να γίνει η χώρα μας χωματερή ψυχών ... κι εδώ να ... λιγοστέψουν οι πρόσφυγες ; 

Αλήθεια, οι πρωθυπουργοί που υπέγραψαν αυτές τις συμφωνίες της ΕΕ, ποιο ελαφρυντικό έχουν ότι δεν είναι τουλάχιστον ηλίθιοι ή στη χειρότεροι περίπτωση δολοφόνοι ;

3. Πιστεύει κανείς ότι αυτοί ( = κυβερνήσεις) που συνεχίζουν να λειτουργούν με απαρέγκλιτα δεδομένα τις άθλιες αντιμεταναστευτικές συμφωνίες της ΕΕ, καθώς και την πολιτική της παροχής ακόμα περισσότερων παραχωρήσεων στους φορείς της πολεμικής αναταραχής στην περιοχή, μπορούν στα σοβαρά να μιλάνε για λύση (ή έστω για διαχείριση) του μεταναστευτικού ; 
     Τους πιστεύει κανείς ;
     Και που το πάνε δηλαδή ; 
     Όσες χιλιάδες πρόσφυγες - μετανάστες κι αν έρθουν θα τους βάζουν σε στρατόπεδα ;

4. Υπάρχει περίπτωση να λιγοστέψουν οι πρόσφυγες στη χώρα μας όταν τη μόνη λύση που είναι να τους δώσουμε χαρτιά και να τους βοηθήσουμε να πάνε στην ώρα τους την καλή κι όπου θέλουν, την έχουν εξ’ ορισμού αποκλείσει οι κυβερνήσεις κι οι Ευρωπαίοι νταβατζήδες της "καθαρής Ευρώπης", της "Ευρώπης φρούριο" ;
Υπάρχει περίπτωση να βρεθεί διέξοδος χωρίς την αυτονόητη σύγκρουσή μας (ή απειθαρχία το λιγότερο) σαν χώρα με τις εντολές και τις συμφωνίες της ΕΕ ;

5. Υπάρχει περίπτωση να ομαλοποιηθεί το πράγμα μ’ αυτούς τους ανθρώπους που δεν ήρθαν για να μείνουν, ούτε σε ανοιχτές, ούτε σε κλειστές δομές, παρά ήρθαν "περνώντας να πάνε αλλού" (έτσι νόμιζαν), όταν τους κρατάμε εδώ με το ζόρι, επειδή έτσι αποφασίζει και διατάζει η ΕΕ και εκτελούν πρόθυμα όλες οι μέχρι τώρα σφουγγοκολάριες κυβερνήσεις της ;

6. Υπάρχει περίπτωση να λυθούν τα προβλήματα επιβίωσης και διαβίωσης αυτών των ανθρώπων στις διάφορες Μόριες, όταν μέχρι να το συζητήσουν, έχει δημιουργηθεί μέσα στα χωράφια, δίπλα στο στρατόπεδο της Μόριας, μια ακόμα μεγαλύτερη "αυθαίρετη Μόρια" ; (Σχεδόν 6.000 ζούνε μέσα στο στρατόπεδο χωρητικότητας μόνο 3.000 και πάνω από 15.000 ζούνε απ’ έξω μέσα στα χωράφια). 
Πως χωρά μια πόλη 20 ή και 30.000 τουλάχιστον ανθρώπων σε 35 στρέμματα στη Μόρια ;

7. Τη θέλει κανείς τη Μόρια ή την ΕΒΙΑΛ ; 
                 Είναι κανείς χαρούμενος που υπάρχει ; 
Είναι αρκετός λόγος η διαταγή της ΕΕ και το οικονομικό συμφέρον κάποιων (ΕΕδικων κι αυτών) ΜΚΟ για να την έχουμε εκεί να την καμαρώνει ο Τσίπρας κι ο Μητσοτάκης σαν σύγχρονο Νταχάου ;

8. Πιστεύει κανείς στα σοβαρά, ότι η αληθινή επιδίωξη της κυβέρνησης είναι να φτιαχτεί εκ του μηδενός μια "κλειστή δομή" που θα αντικαταστήσει τη Μόρια ; 
Χωρά σε μια κλειστή δομή 30.000 κόσμος (ο οποίος συνεχώς αυξάνει) ;
 Τι είδους «συγκρότημα» θα είναι αυτό ; 
Και πόσο χρόνο χρειάζεται αυτό για να γίνει ... "άμεσα", όπως το υπόσχονται - περιγράφουν ; 
Υπάρχει κανείς που δεν καταλαβαίνει ότι η μόνη "ρεαλιστική" τους δυνατότητα και προοπτική (ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι δεν το θέλουν) είναι (διατηρώντας φυσικά και τη Μόρια) να γεμίσουν και τις "δομές" που ήδη υπάρχουν σαν υποδομές, δηλαδή τα εγκαταλειμμένα στρατόπεδα Πολυχνίτου και Πέτρας, με πρόσφυγες και κοντέινερ ; 
Έχει κανείς αμφιβολία ότι σε λίγο δε θα είναι αρκετά ούτε αυτά ; Έχουν κάποια άλλη εναλλακτική σ’ αυτό ; Γιατί αυτό αφήνουν να κυκλοφορεί στα όχι και πολύ μουλωχτά.

9. Ποιοι αλήθεια πάνε να μας αλλοιώσουν τον πολιτισμό μας ; 
Οι μετανάστες που θέλουν να φύγουν από δω πάση θυσία και πεθαίνουν μέσα στα ψυγεία για να το πετύχουν αυτό ; ή οι "σύμμαχοι - προστάτες" που προσπαθούν να μας κάνουν όλους ρατσιστές δεσμοφύλακες στη ψυχή και στο μυαλό ; 
Οι φουκαράδες που ζητούν μια ακτίνα ήλιου ; ή οι παραγωγοί και καλλιεργητές ηλιθιότητας, που πάνε να μας πείσουν ότι στα πλαίσια της ΕΕ (τείχη παντού για τους μετανάστες) και του ΝΑΤΟ (πόλεμος παντού) μπορεί να βρεθεί ικανοποιητική διαχείριση του προβλήματος ;

10. Και τέλος, ας μου πει κάποιος σοβαρός και λογικός άνθρωπος, σε πιο σημείο διαφωνεί με την πρόταση που διατυπώνει 
η Μαρία Κομνηνάκα, βουλευτής Λέσβου του ΚΚΕ :
«Η κυβέρνηση αντί να σχεδιάζει πώς θα διαιωνίσει αυτή την κατάσταση, με τη δημιουργία και δεύτερης δομής, που λόγω και του τρόπου λειτουργίας της ως κέντρο – φυλακή, θα διαμορφώσει ακόμα πιο εκρηκτικές συνθήκες, πρέπει άμεσα να σταματήσει των εγκλωβισμό των χιλιάδων κατατρεγμένων στα νησιά. Να προχωρήσει στο κλείσιμο όλων των hot spots της ντροπής. Άμεσα να μεταφερθούν, ενόψει και των δύσκολων καιρικών συνθηκών, όλοι όσοι βρίσκονται, χωρίς ουσιαστική προστασία, στους πρόχειρους καταυλισμούς που στήνονται μέσα και έξω από τη δομή των ΚΥΤ.
Να αρθεί συνολικά ο γεωγραφικός περιορισμός που επέβαλε η απαράδεκτη Συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας, με ευθύνη τόσο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όσο και αυτή της ΝΔ που τον συνεχίζει. Να μεταφερθούν όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες σε ανθρώπινους χώρους φιλοξενίας στην ηπειρωτική Ελλάδα, απ’ όπου με γρήγορες διαδικασίες να εξετάζονται τα αιτήματά τους και να μετακινηθούν προς τις χώρες πραγματικού προορισμού τους.
Έχουν επίσης ευθύνη θεσμικοί παράγοντες του τόπου, που από τη μία με ανιστόρητες θεωρίες, στρώνουν το έδαφος σε επικίνδυνες φωνές που επιχειρούν να σπείρουν το μίσος και το ρατσισμό στο λαό, στοχοποιώντας τα θύματα και κρύβοντας τον πραγματικό εχθρό που γεννά και αναπαράγει τον πόλεμο, τη φτώχια και την προσφυγιά. Από την άλλη με τις προτάσεις που κάνουν προς την κυβέρνηση και με τη συνολική τους στάση, ουσιαστικά οδηγούν στη μονιμοποίηση του εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών στα νησιά.
Πρέπει τώρα να δυναμώσει η διεκδίκηση για τη μόνη πρόταση που θα δώσει συνολικά λύση στα προβλήματα τόσο των ίδιων των προσφύγων και μεταναστών, όσο και αυτά που αντικειμενικά δημιουργούνται από τον εγκλωβισμό στον ντόπιο πληθυσμό. Για το κλείσιμο όλων των Hot spots, τον άμεσο απεγκλωβισμό τους από τα νησιά και το συνολικό απεγκλωβισμό τους από την Ελλάδα. Για την άμεση αποζημίωση στο 100% όλων των κατοίκων που έχουν υποστεί ζημιές. Για ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής στις προσφυγικές δομές και σεβασμό των προσφυγικών δικαιωμάτων που απορρέουν από τη Συνθήκη της Γενεύης. Για την κατάργηση της συμφωνίες ΕΕ-Τουρκίας και του κανονισμού του Δουβλίνου».



Παρουσίαση κειμένου - τίτλου Viva la Revolucion

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2019

ΟΙ "ΕΧΘΡΟΙ" και ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ !!

Μερικά παραδείγματα… «Εχθρότητας». Άμα έχεις τέτοιους εχθρούς, τι τους θέλεις τους φίλους;
Εχθροί και φίλοι – Ήταν πράγματι οι Αγγλο-γαλλο-αμερικάνοι εχθροί του Χίτλερ;
Φτάσαμε σε σημείο (π.χ. πρόσφατο ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου) οι ιμπεριαλιστές κι οι απολογητές τους, να επιχειρούν να ταυτίσουν το ναζισμό με τον κομμουνισμό και να πείσουν ότι η ΕΣΣΔ ήταν σχεδόν φίλη με τη ναζιστική Γερμανία και συνυπεύθυνη για την έναρξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου (Μολότοφ Ρίμπεντροπ κλπ). Ποιοι; Αυτοί οι δήθεν «εχθροί του Χίτλερ» που τον δημιούργησαν και τον έθρεψαν. Να λοιπόν κάποια παραδείγματα αυτής της περίεργης «εχθρότητας» που χαρακτήριζε τις σχέσεις της Δύσης (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία) με το Χίτλερ και τον άξονά του. Μιας «εχθρότητας» λιγάκι… «τρυφερής».

ΠΡΙΝ ΞΕΣΠΑΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ

Το διάστημα ανάμεσα στους δυο μεγάλους πολέμους, οι Αγγλογάλλοι στήριξαν με κάθε τρόπο το Γερμανικό μιλιταρισμό, χωρίς να το κρύβουν.
Η στρατηγική τους ήταν να ξεπαστρέψουν κάθε κομμουνιστική εστία και ιδέα, με νέα επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ και με αιχμή του δόρατος το Χίτλερ και τον «αντικομουνιστικό του άξονα». Έτσι ανέχτηκαν τις επανειλημμένες παραβιάσεις της συνθήκης ειρήνης του 1918 και έδωσαν πακτωλό χρημάτων, πρώτων υλών και τεχνολογίας, από πολλές μεγάλες Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές εταιρείες προς το Χίτλερ, για να εξοπλιστεί και να προετοιμαστεί γι’ αυτό τον αντισοβιετικό πόλεμο.

Αυτή η «εχθρότητα» φάνηκε περίτρανα στην πολιτική του κατευνασμού που είχαν οι δυτικοί απέναντι στους Χίτλερ και Μουσολίνι, στους οποίους επέτρεψαν ανενόχλητοι να ικανοποιήσουν όλες τις επιθετικές τους ορέξεις χωρίς αντίδραση και να καταπιούν ολόκληρες χώρες (Αυστρία, Αιθιοπία, Ισπανία, κλπ) χωρίς καμιά απολύτως αντίδραση.
Η «εχθρότητα» έφτασε μέχρι τη διάσκεψη του Μονάχου, όπου οι Δυτικοί υπερέβαλαν εαυτόν, χαρίζοντας στο Χίτλερ την Τσεχοσλοβακία με τη μεγάλη της πολεμική βιομηχανία και δείχνοντας ότι στόχος τους ήταν η απομόνωση της ΕΣΣΔ και το άνοιγμα του δρόμου για επίθεση του Χίτλερ εναντίον της.

Οι δυτικοί, όλο αυτό το διάστημα απέρριπταν και κωλυσιεργούσαν τις επανειλημμένες προτάσεις της ΕΣΣΔ για τριμερή συμμαχία Αγγλίας, Γαλλίας, ΕΣΣΔ. Τότε που μπορούσαν ακόμα να σταματήσουν τον Χίτλερ. Δεν ήθελαν να δυσαρεστήσουν το Χίτλερ, αλλά ήθελαν να διευκολύνουν την επίθεση του εναντίον της ΕΣΣΔ.
Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ.

Όταν ο Χίτλερ επιτέθηκε στην Πολωνία, οι Αγγλογάλλοι του κήρυξαν έναν κάποιο δήθεν… «πόλεμο», που κράτησε 8 ολόκληρους μήνες (Σεπτέμβρη ‘39 – Μάη ‘40), χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα. Κι αυτό, την ώρα που (είναι κοινή διαπίστωση στρατηγών και ιστορικών) ακόμα ο Χίτλερ δε μπορούσε να αντέξει μια συντονισμένη επίθεση των Αγγλογάλλων, αφού παρέτασσε τότε στα δυτικά του σύνορα 23 αδύναμα εξοπλισμένες μεραρχίες, απέναντι σε 120 πλήρεις μεραρχίες των Αγγλογάλλων.

Αντίθετα (μ’ ότι δεν έκαναν ενάντια στο Χίτλερ), οι Άγγλοι είχαν έτοιμες δυνάμεις για να στείλουν σε ενίσχυση των Φιλανδών συμμάχων του Χίτλερ, ενάντια στην ΕΣΣΔ, στο Σοβιετοφινλανδικό πόλεμο. Οι δε Γάλλοι ετοίμαζαν βομβαρδισμό των πετρελαίων του Μπακού σαν αντίποινα γι’ αυτόν τον πόλεμο.

Κι ύστερα ο Χίτλερ στράφηκε στη Γαλλία. Ήθελε κι άλλα όπλα, κι άλλα εδάφη, κι άλλες βιομηχανίες στην υπηρεσία του στρατού του, εν όψει της «επιχείρησης Μπαρμπαρόσα» που την ονειρευόταν από τότε που έγραψε το «Ο Αγών» μου. Τους νίκησε γρήγορα και στρίμωξε στην αμμουδιά της Δουνκέρκης 400.000 Άγγλους και Γάλλους «εχθρούς» του, μπροστά στις μπούκες των τανκ του. Τη διαταγή να σταματήσουν χωρίς να τους επιτεθούν, χρειάστηκε να τη δώσει ο Χίτλερ δυο φορές, γιατί ο Γκουντέριαν την πρώτη φορά δεν το πίστεψε. Τους άφησε να διαφύγουν, ενώ μπορούσε μέσα σε μια μέρα να τους εξουδετερώσει όλους. Ανταπόδοση των «δώρων» που είχε μέχρι τότε λάβει από τους Αγγλογάλλους; Ο Χίτλερ πάντα λογάριαζε τους δυτικούς σαν εν δυνάμει συμμάχους απέναντι στον κομμουνισμό της ανατολής.

Το μόνιμο όνειρο του Χίτλερ ήταν ο «ζωτικός χώρος» στην ανατολή κι η επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ. «Βασικός στόχος της Γερμανίας, σκοπός της ζωής μου και το νόημα της ύπαρξης του εθνικοσοσιαλισμού είναι η εξαφάνιση του μπολσεβικισμού» έγραφε. Κι έξι βδομάδες πριν την έναρξη της επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, ο Ρούντολφ Ες, ο «Νο 2» του Χίτλερ, μ’ ένα μονοθέσιο αεροπλάνο πάει στη Σκωτία να συναντήσει κάποιους από τους ναζιστές φίλους του στα κυβερνητικά κλιμάκια της Βρετανίας και να συζητήσει για ειρήνη και κοινή επίθεση στην ΕΣΣΔ. Ήταν τρελός ο Ες; Ή έφερνε προτάσεις Χίτλερ; Ποια δεδομένα του δημιουργούσαν την εντύπωση ότι μπορεί και να τα καταφέρει; Ίσως το ότι στην κυβέρνηση της Αγγλίας (και κυρίως της Γαλλίας) υπήρχε ισχυρός θύλακας φιλοναζιστών (ακόμα και μέσα στο παλάτι του Μπάκιγχαμ χαιρετιόντουσαν ναζιστικά);

Αν η Δύση ήταν ο βασικός «εχθρός» του Χίτλερ, γιατί αυτός στο δυτικό μέτωπο διατηρούσε το ένα όγδοο από όσες δυνάμεις διατηρούσε στο ανατολικό μέτωπο ενάντια στην ΕΣΣΔ και σ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου (ακόμα και τον καιρό της Νορμανδίας) ο Χίτλερ συνέχεια τραβούσε δυνάμεις από τη δύση για να ενισχύσει το στρατό του στην Ανατολή;
Γιατί η απόβαση στη Νορμανδία έγινε σχεδόν τρία χρόνια από τότε που πρωτοσυμφωνήθηκε, ενώ θα μπορούσαν να έχουν λήξει τον πόλεμο στην Ευρώπη τουλάχιστον ένα χρόνο νωρίτερα; Αυτή η τριετής καθυστέρηση ήταν βοήθεια στο «σύμμαχο» Στάλιν ή στον «εχθρό» Χίτλερ;

Κάνουν οι «σύμμαχοι» μυστικές διαπραγματεύσεις ειρήνης με τους εχθρούς τους, την ώρα των μαχών, κρυφά από τους συμμάχους τους; Αυτό έγινε επανειλημμένα ανάμεσα σε εκπροσώπους των Αγγλογάλλων και της ναζιστικής Γερμανίας σ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Διαπραγματεύσεις, πίσω από την πλάτη της Σοβιετικής Ένωσης, με μεσολάβηση της Ισπανίας, Σουηδίας, Πορτογαλίας, Ελβετίας Βατικανού κλπ. Πιο γνωστές περιπτώσεις, οι διαπραγματεύσεις στην Ολλανδία, οι προτάσεις του Χίτλερ προς τους δυτικούς που μετέφερε ο Φράνκο στο Βρετανό πρέσβη, κλπ.

Αλλά και στις αρχές Μαρτίου του 1945, όταν το γερμανικό στρατηγείο έστειλε στην Ελβετία τον στρατηγό Βολφ για να κάνει διαπραγματεύσεις με αντιπροσώπους των ΗΠΑ και της Αγγλίας. Η σοβιετική κυβέρνηση, επέμεινε να πάρουν μέρος στις διαπραγματεύσεις και εκπρόσωποι του σοβιετικού στρατηγείου, αλλά αυτό απορρίφθηκε από ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας, που απαντούσαν ότι «αυτές οι διαπραγματεύσεις δεν γίνονται». 
Ο Στάλιν, σε μήνυμά του προς τον Ρούσβελτ, στις 3/4/1945, ήταν απολύτως κατηγορηματικός: 
«Οι διαπραγματεύσεις – έγραφε – διεξήχθησαν και τερματίστηκαν με συμφωνία με τους Γερμανούς, σύμφωνα με την οποία ο Γερμανός διοικητής στο δυτικό μέτωπο στρατάρχης Κέσερλιγκ δέχθηκε να ανοίξει το μέτωπο και να αφήσει να διέλθουν προς την ανατολή τα Άγγλο – Αμερικανικά στρατεύματα και οι Άγγλο – Αμερικανοί υποσχέθηκαν αντ’ αυτού να ελαφρύνουν διά τους Γερμανούς τους όρους της ανακωχής».
Ακόμα κι η απόπειρα κατά του Χίτλερ, ήταν ένα παράδειγμα τέτοιων «διαπραγματεύσεων». 
«Το κύριο κίνητρό τους είναι η φλογερή επιθυμία τους να εμποδίσουν την κεντρική Ευρώπη να περάσει ιδεολογικά κάτω από τον έλεγχο της Ρωσίας. Το νόημα του σχεδίου ήταν οι αντι – ναζί στρατηγοί ν’ ανοίξουν δρόμο στα αγγλοαμερικανικά στρατεύματα έτσι, ώστε να καταλάβουν τη Γερμανία, ενώ οι Ρώσσοι θα ήταν ακόμη απασχολημένοι στο ανατολικό μέτωπο» λέει μυστική έκθεση του Αμερικάνου διπλωμάτη Ντάλες, προς την Ουάσιγκτον.

Αυτό βέβαια έτσι κι αλλιώς συνέβη. Από τα τέλη του Γενάρη του 1944, στην Ανατολή συνεχίζονται οι σκληρές μάχες, την ώρα που στη δύση «δεν κουνιέται φύλλο». 
Οι Γερμανοί παραδίνονται στους δυτικούς, συντεταγμένα. Η διάβαση του Ρήνου γίνεται χωρίς πραγματική αντίσταση και χωρίς οι Γερμανοί να ανατινάξουν τις γέφυρες. Την ίδια ώρα, στην Ανατολή οι μάχες ήταν λυσσαλέες μέχρι την τελευταία μέρα και στοίχιζαν στους σοβιετικούς χιλιάδες χιλιάδων νεκρούς. Ακόμα κι εκείνη την τελευταία ώρα μετέφεραν στρατεύματα στην Ανατολή. Ο Γερμανός στρατηγός Κ. Τιπερσκίλχ λέει: «Αν γενικά άξιζε να συνεχίσουμε τον πόλεμο, αυτό έπρεπε να γίνει μόνο για να σταματήσουμε τον κόκκινο χείμαρρο στην Ανατολή και, αν ήταν δυνατόν, να τον ανατρέψουμε. Υπήρχε ελπίδα ότι θα κατορθώναμε ωστόσο να βρούμε κάποια κοινή πολιτική γραμμή με τις δυτικές δυνάμεις, τότε που στην Ανατολή δεν είχαν σπάσει ακόμα τα τελευταία εμπόδια»… «Η άμυνα των εξαντλημένων γερμανικών στρατευμάτων στο Ρήνο, αδύνατη και ρηχή, είχε μόνο συμβολική σημασία». Η φασιστική ηγεσία, ειδικά τότε, βολιδοσκοπούσε πάλι τη δυνατότητα συνεννόησης με τις δυτικές δυνάμεις σε αντισοβιετική βάση.
Ενδεικτικό είναι ότι στις μάχες για την κατάληψη της Γερμανίας, σκοτώθηκαν 8.351 Αμερικάνοι, ενώ οι Σοβιετικοί στη μάχη για την κατάληψη του Βερολίνου μόνο, είχαν 300.000 νεκρούς και τραυματίες.
Γενικά, οι Αμερικανοί κι οι Άγγλοι, είχαν από 400.000 νεκρούς στρατιώτες στον πόλεμο, την ώρα που ο κόκκινος στρατός έχασε 10.000.000 στρατιώτες (χώρια οι αντάρτες κι οι άμαχοι που ανεβάζουν αυτόν τον αριθμό πάνω από τα 20.000.000).

«Ο πόλεμος στη Ρωσία θα είναι τέτοιος που δε θα μπορεί να γίνει κατά ιπποτικό τρόπο. Ο αγώνας είναι ιδεολογικός κι οι ρατσιστικές μας διαφορές πρέπει να λυθούν δίχως προηγούμενο, δίχως οίκτο, με σκληρότητα κι αποφασιστικότητα», είχε πει ο Χίτλερ στους στρατηγούς του. 
Κι η ανώτατη διοίκηση αργότερα διέταζε: «Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να εφοδιάζουμε τους σοβιετικούς αιχμαλώτους με τρόφιμα» (παρόμοιες παραπομπές υπάρχουν χιλιάδες). 
Έτσι οι χιτλερικοί λιμοκτονούσαν ή και σκότωναν μαζικά σοβιετικούς αιχμαλώτους. Ανάλογο παράδειγμα για αιχμαλώτους άλλου στρατού υπάρχει μόνο ένα. Κι είχαν γεμίσει τα στρατόπεδα συγκέντρωσής τους με σοβιετικούς αιχμαλώτους, που φυσικά είχαν τη μοίρα των Εβραίων, τσιγγάνων, ομοφυλόφιλων, ανάπηρων κλπ. 
Ανάλογο παράδειγμα για αιχμαλώτους άλλου στρατού δεν αναφέρεται πουθενά. Αντίθετα για τους Αγγλοαμερικάνους ήταν στρατόπεδα αιχμαλώτων σύμφωνα με τη συνθήκη της Γενεύης, που όμως δεν την εφάρμοζαν πουθενά αλλού.

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Βέβαια αυτή η «εχθρότητα» των δυτικών συμμάχων προς τον Χίτλερ, είχε κι ένα χαρακτήρα «μητρικής στοργής» (ο καπιταλισμός είναι η μήτρα του φασισμού), όπως φάνηκε μετά τον πόλεμο, όπου οι Αμερικάνοι περιμάζεψαν όλα τα ορφανά του Χιτλερικού καθεστώτος, τους εγκληματίες πολέμου, εμπόδισαν τις δίκες τους, τους έκρυψαν, τους έδωσαν καινούριες καριέρες. 
Επιστήμονες που έψαχναν νέα όπλα (π.χ. ατομική βόμβα), αξιωματικοί των ΕΣ-ΕΣ και της Βέρμαχτ που πήγαν σαν σύμβουλοι σε αυταρχικά και δικτατορικά αμερικανοκίνητα καθεστώτα (10.000 ναζί κρύφτηκαν μόνο στη Λατινική Αμερική), αλλά και ξεπλυμένοι Γερμανοί εγκληματίες που χρησιμοποιήθηκαν στη διακυβέρνηση της Ο.Δ. Γερμανίας (π.χ. η ναζιστική οργάνωση Gelen, που άρχισε να στελεχώνεται με ναζί πριν τελειώσει ο πόλεμος και μετασχηματίστηκε στην επίσημη “Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών”, την BND, της Δυτικής Γερμανίας). Αλλά και στην ηγεσία της ΕΟΚ και του ΝΑΤΟ (δεκάδες διακεκριμένοι ναζί, εγκληματίες πολέμου, βρίσκονται ανάμεσα στους εμπνευστές τους και στα πρώτα στελέχη των οργανισμών αυτών).
Αλλά και σήμερα που η δυτική προπαγάνδα ξαναγυρνά στα ψέματα αλλά και με τις μεθόδους του Γκαίμπελς. Σήμερα που πάνε να αναστήσουν το φασισμό με στήριξη σε φασιστικές κυβερνήσεις, που δικάζουν αντιφασίστες αντάρτες, που γκρεμίζουν τα αγάλματα της νίκης του κόκκινου στρατού για να αναγείρουν μνημεία στους δωσίλογους και στα Ες Ες.

ΜΙΑ… ΤΡΥΦΕΡΗ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ

Ήταν λοιπόν πράγματι εχθροί του Χίτλερ. Αλλά με ένα πολύ περίεργο … τρυφερό τρόπο. Σαν καβγαδάκι ανάμεσα στον πατέρα ιμπεριαλισμό και το παιδί του το φασισμό. Σαν… «τραβάτε με κι ας κλαίω» που έλεγε κι ο Τσώρτσιλ.
ΤΟΤΕ ΟΜΩΣ ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ;
Πέρα από το μόνιμο και προφανές των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και αντιθέσεων, λέει καθαρά ο Τσώρτσιλ για το Στάλιν, στη Βουλή, μετά τον πόλεμο και μετά το θάνατο του Στάλιν: «Ήταν άνθρωπος που συνέτριβε τον εχθρό του, με τα χέρια των εχθρών του. Μάλιστα, ανάγκασε και εμάς που μας ονόμαζε ιμπεριαλιστές να πολεμήσουμε ενάντια των ιμπεριαλιστών». 
Τι εννοούσε, αν όχι το σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ που χάλασε τα σχέδια των Αγγλογάλλων και τους ανάγκασε να πολεμήσουν κι αυτοί ενάντια στο Χίτλερ (σε αντίθεση με ότι σχεδίαζαν); 
Αν λοιπόν υποθέσουμε ότι δεν τους είχε «αναγκάσει ο Στάλιν», πώς θα είχε εξελιχθεί ο πόλεμος; 
 Είναι φανερό, ότι θα ξεκινούσε ο Χίτλερ την επίθεση στην ΕΣΣΔ, συνεχίζοντας να έχει την ανοχή και την υποστήριξη των Αγγλογάλλων, όπως την είχε και μέχρι τότε, αφού όλοι μαζί αυτό σχεδίαζαν. 
Το πώς θα τέλειωνε αυτός ο υποθετικός πόλεμος, είναι άγνωστο. 
Πάντως δε μπορεί ποτέ ο φονιάς (Χίτλερ) μαζί με τους νταβατζήδες του (Αγγλογάλλους), να κουνάν τα δάχτυλα στα θύματα.

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

17 ΝΟΕΜΒΡΗ: H ΘΕΣΗ ΜΑΣ...ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ...!!


ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2019 : ΕΣΥ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ;
Μόνιμο αγκάθι στο μάτι των Αμερικάνων η πορεία του Πολυτεχνείου. Υπάρχει αυτή η χώρα όπου έχει καθιερωθεί αυτή η πορεία, που συνεχίζει να υπενθυμίζει ότι «ένας είναι ο εχθρός» και να τον «δείχνει» με τον σταθερό προορισμό και προσανατολισμό της.
Μόνιμη απειλή για το κράτος και την εξουσία του, το περιεχόμενο της πορείας διαχρονικά, που μπορεί και αναδεικνύει τις επίκαιρες και τις μόνιμες διεκδικήσεις του λαϊκού κινήματος, σαν αποτελέσματα της εξάρτησης και της υποτέλειας από τον ιμπεριαλισμό και τις στοχεύσεις του. Η λιτότητα κι η επίθεση ενάντια στο κοινωνικό κράτος, δεν είναι άσχετα με τις βάσεις και τις αμυντικές δαπάνες. Η αδίστακτη κρατική τρομοκρατία και καταστολή, ο ξεδιάντροπος περιορισμός των δημοκρατικών δικαιωμάτων, οι μεσαιωνικοί αντεργατικοί νόμοι, είναι αποτελέσματα της παγκόσμιας κυριαρχίας της νέας καπιταλιστικής τάξης. Η ασφυκτική πρόσδεση της χώρας στους οικονομικούς, πολιτικούς και στρατιωτικούς οργανισμούς του ιμπεριαλισμού είναι για να διευκολύνονται τα τυχοδιωκτικά πολεμικά του σχέδια στην περιοχή μας. 
Σχέδια στα οποία είναι μέχρι τα μπούνια μπλεγμένοι οι «δεξιοί δεξιοί» και οι «αριστεροί δεξιοί» υπάλληλοι του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ «κυβερνήτες» δήθεν αυτής της αποικίας.
Αυτό φωνάζουν όσοι κατεβαίνουν στην πορεία. 
Αυτό νοιώθουν όσοι περπατάνε αυτά τα 3 - 4 χιλιόμετρα. Αυτό μαθαίνουν τα παιδάκια που περπατούν μαζί με τη μαμά τους, στον ώμο του μπαμπά τους, οι μαθητές κι οι φοιτητές. Κι όσο κι αν οι διάφοροι «ρεαλιστές» προσκυνητές του αγίου ΝΑΤΟ κάθε χρόνο σβήνουν τα συνθήματα από την πύλη του πολυτεχνείου, μια τρύπα στο νερό κάνουν. Αυτή η φωτογραφία έχει τυπωθεί ανεξίτηλα στις συνειδήσεις του λαού, μαζί με τα τραγούδια του αγώνα.
Κι αυτή η πορεία είναι που μόνιμα αναδεικνύει όλο αυτό το περιεχόμενο της λαϊκής πάλης. Είναι που μεγάλο μέρος του λαού την έχει υιοθετήσει. Λίγο σαν τιμή στα παιδιά του Πολυτεχνείου. Λίγο σαν μάθημα ιστορίας κι αγωνιστικής διαπαιδαγώγησης στα παιδιά τους. 
Λίγο σαν ενός είδους όριο «μπορεί να μη πολυκατεβαίνω σε πορείες, γιατί (χίλιες δικαιολογίες) αλλά το πολυτεχνείο είναι άλλο πράγμα».
Είναι και επέτειος. Και τιμή στους νεκρούς και στον αγώνα τους. Και «λευτεριάς λίπασμα» για να τραφεί και να θεριέψει η δική μας ελευθερία, αντίσταση, αγωνιστικότητα, αντεπίθεση. Η δική μας πάλη για την ικανοποίηση των ίδιων αιτημάτων.
Είναι αυτή η πορεία που μόνιμα και σταθερά (αλλά όχι σαν επέτειος τυπική) αποτελεί επίδειξη δύναμης του αγωνιστικού κομματιού του λαού. Υπενθύμιση ότι είμαστε εδώ κι είμαστε πολλοί. Ότι αυτός ο κόσμος που λέει όχι δε θα λείψει από τη χώρα κι από την ιστορία. 
Ότι υπάρχει, ότι δεν ησυχάζει, ότι τους κάνει τη ζωή δύσκολη κι ότι φέρεται σαν πέτρα και άμμος στα γρανάζια της παγκόσμιας μηχανής τους. Σαν ζάχαρη στο ντεπόζιτο της μηχανής τους.
Μόνιμη λοιπόν κατά συνέπεια φροντίδα των κυβερνήσεων, η συκοφάντηση της πορείας κι η τρομοκράτηση όσων θέλουν να πάνε. 
Συνέταιροι (συμπρωταγωνιστές) στην προσπάθεια οι μπάτσοι, τα κανάλια κι οι κουκουλοφόροι. Οι προετοιμασίες τους πριν τις πορείες πυρετώδεις. Συκοφαντία κι αλλοίωση του περιεχομένου από τα κανάλια και τους πολιτικούς, από τα υπουργεία παιδείας κι από τους εχθρούς του λαού που έχουν εντολή να παριστάνουν τον αριστερό για να σπιλώνουν κάθε αγωνιστική παρακαταθήκη με τη γλίτσα που μοιράζουν στο πέρασμά τους. Τρομοκρατία και απειλές, κλίμα ανασφάλειας και ανησυχίας, από τη δράση των ΜΑΤ και των αστυνομικών με πολιτικά. 
Η πείρα και τα αποτελέσματα της δράσης τους δείχνουν τι ακριβώς είναι και τι ρόλο παίζουν οι διάφοροι κουκουλοφόροι.
Σήμερα πάλι από νωρίς άρχισαν όλοι οι αμερικανοτσολιάδες τις προσπάθειές τους. Οι δημοσιογράφοι τα παραμύθια τους. Οι φασίστες την αμφισβήτηση. Οι εντεταλμένοι διευθυντές σχολείων τη λογοκρισία των σχολικών εκδηλώσεων. 
Οι κυβερνητικοί μπάτσοι την συστηματική επίθεση σε βάρος του ασύλου και του κινήματος. Οι προηγούμενοι φορείς του αυταρχισμού, της λιτότητας, του ψέματος, της υποτέλειας, τις προσπάθειες να ξεχάσουμε τις αύρες τους που επιτέθηκαν στο πολυτεχνείο, τους νόμους τους που εφαρμόζει η ΝΔ (άσυλο, συντάξεις και πάει λέγοντας), τις ρεβεράντζες τους στο διαβολικά καλό αφεντικό τους.
Κι οι επώνυμοι της γενιάς του πολυτεχνείου, εξαργυρώνουν με εκατομμύρια αργύρια τη σημερινή τους προδοσία σε βάρος της ιστορίας, της γενικότερης και της προσωπικής τους. Πολυτεχνείο δεν είναι ο Λαλιώτης κι η Δαμανάκη. Πολυτεχνείο είναι οι ιδέες και τα οράματα. Αυτά που έμειναν ανεκπλήρωτα.
Κάνουν όλοι τους ότι μπορούν για να φοβηθείς, να απογοητευτείς, να τρομάξεις, να βαρεθείς. Θα τους κάνεις τη χάρη ; Ακόμα το σκέφτεσαι ;

Κάθε φορά λέμε ότι «τώρα είναι η πιο κρίσιμη στιγμή για τη συμμετοχή μας». 
Πάντα είναι. 
Και δε ζυγίζεται πότε είναι η ... «πιο». Όμως τώρα δεν είναι κρίσιμη στιγμή ; Ακόμα ταλαντεύεσαι ; 
Δεν είναι η ώρα να πεις «Κι εγώ θα πάω». Δεν είναι η ώρα να δείξεις ότι δεν είσαι μαζί τους ; 
Δεν είναι η ώρα να πάρεις τα παιδιά σου, τα εγγόνια σου, τους μαθητές σου, τα ανίψια σου και να τα πας να καταθέσουν ένα γαρύφαλλο όπως σε πήγαν κι εσένα στην τσακισμένη πόρτα ; 
Δεν είναι ώρα να πάρεις τη φαμίλια σου να πας μια πολιτική, αγωνιστική, συναισθηματική και λογική, βόλτα από την Ομόνοια μέχρι τη φωλιά του τέρατος ;

Κι αν έχεις χρόνια νάρθεις, μη σε νοιάζει. Θα μας γνωρίσεις και θα σε γνωρίσουμε. 
Η θέση σου στο δρόμο σε περιμένει πάντα. Όλους τους περιμένει. Είναι η μόνη λύση.
Μάνος Δούκας από Κατιούσα (www.katiousa.gr)