Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Για τα φασιστοειδή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Για τα φασιστοειδή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

20 Νοεμβρίου, 2026

Φασιστοπούλου «Το πρώτο "ΚΚΕ" στον Μύλο το έγραψε ο πατέρας μου, επί Χούντας.

 

 Ηλέκτρα Διακολαμπριανού:
«Το πρώτο "ΚΚΕ" σε αυτόν τον μύλο το έγραψε ο πατέρας μου, με ένα σπρέυ στα κλεφτά, επί Χούντας. Όταν λέμε στα κλεφτά, εννοούμε με πάσα μυστικότητα κ χωρίς να το ξέρει κανείς -- Χούντα γαρ.
Την επόμενη μέρα η διοίκηση της ΔΕΗ έστειλε εργαζόμενους να το ασβεστώσουν. Την μεθεπόμενη μέρα υπήρχε ξανά ένα "ΚΚΕ" λίγο μεγαλύτερο. Ξανά η ΔΕΗ έστειλε να το ασβεστώσουν. Ξανά το "ΚΚΕ" επανεμφανίστηκε λίγο μεγαλύτερο.
Στο επόμενο ασβέστωμα, ο ιδιοκτήτης του μύλου έψαξε τον πατέρα μου στο καφενείο του χωριού. Τον τράβηξε παράμερα, τον ρώτησε αν ήταν εκείνος που είχε γράψει το "ΚΚΕ" στον μύλο, κ ο πατέρας μου προφανώς έκανε την πάπια. Ανεπιτυχώς όμως, γιατί σε λίγη ώρα ο ιδιοκτήτης του μύλου επέστρεψε με μία μεγάλη τσάντα με σπρέυ και μπογιές. "Πήγαινε κ βάψε ολόκληρο τον μύλο" του είπε, "κ την ΔΕΗ άσε την πάνω μου."
Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη η Λατινοπούλου από τους κατοίκους της Σορωνής στη Ρόδο και τον πρόεδρο της Κοινότητας!
Η απαίτησή της να επιβληθούν κυρώσεις στο ΚΚΕ για το σύνθημα που είναι γραμμένο στον παλιό ανεμόμυλο του χωριού συνάντησε την απάντηση των ίδιων των Σορωνιατών.
Ο πρόεδρος της Κοινότητας, Γιάννης Μαρίνος, σε ανάρτησή του ξεκαθάρισε:
«Ο “μύλος της Σορωνής” αποτελεί ιδιωτικό κτίσμα (μερίδα οικοδομών) που ανήκει σε οικογένεια Σορωνιατών και ως εκ τούτου οι μόνοι που έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν τι θα γράφει πάνω ο μύλος και τι όχι, είναι οι ίδιοι και κανένας άλλος Πολύ δε περισσότερο οι ακροδεξιοί φασίστες που πρέπει να γυρίσουν στα λαγούμια τους. ».
Και συμπλήρωσε:
«Για εμάς τους Σορωνιάτες – ανεξαρτήτως πού ανήκουμε πολιτικά – ο μύλος είναι μέρος της ιστορίας μας και σύμβολο, πλέον, του χωριού μας».
Μάλιστα, αποδίδοντας τα αισθήματα των περισσότερων κατοίκων με μια ευρηματική παράφραση στίχων του Μάνου Λοΐζου, έγραψε:
''Ο Μύλος έχει τη δική του Ιστορία,
κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά''
''κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μας σημαδέψει
δε θα περάσει η Ακροδεξιά ''
Την ίδια ώρα, ο δημοτικός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης», Τάκης Πότσος, μιλώντας στον TOP FM και τη Μαρία Κυπριώτη, δήλωσε ότι ο μύλος ανήκει στην οικογένεια Κυπριώτη και είναι κόκκινος από το 1975.
Όπως φαίνεται, η Λατινοπούλου λογάριαζε χωρίς τους Σορωνιάτες!

Εδω ολόκληρη η ανάρτηση του Προέδρου της Σορωνής Γιάννη Μαρίνου Γιάννης Μαρίνος οπως και κάποια ενδεικτικά σχολια απο κατοίκους του χωριού
Καθόλου τυχαίο δεν είναι το δημοσίευμα της ακροδεξιάς Λατινοπούλου και των ντόπιων υποστηρικτών της για την αναγραφή των αρχικών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ) στον παλιό μύλο που βρίσκεται στην είσοδο της εδαφικής περιφέρειας της Κοινότητας Σορωνής.
Με πρόσχημα την δήθεν προστασία ενός μνημείου, απαιτούν!!! λέει να γίνει έλεγχος και να επιβληθούν κυρώσεις.
Για να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα, επειδή δεν τρώμε όλοι το αναμασημένο κουτόχορτο που προσπαθεί να μας ταΐσει η Λατινοπούλου για να εξυπηρετήσει το ακροδεξιό της αφήγημα, το οποίο όμως δεν γίνεται να μένει και δεν θα μένει αναπάντητο:
Δεν είναι τυχαίο που ως ημέρα της ανακοίνωσης της Λατινοπούλου, επιλέχθηκε η 17η Νοέμβρη, δηλαδή η επέτειος του Πολυτεχνείου.
Αυτή ακριβώς η μέρα, που καίει τα σωθικά όλων των φασιστών της Ελλάδας και των νοσταλγών τους, κυβερνητικών και μη, για ευνόητους λόγους.
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι επιλέχθηκε η Σορωνή, αυτήν τη μέρα.
Το χωριό μας και το Παραδείσι, δύο κατεξοχήν αριστερά χωριά, επέλεξαν και οι χουντικοί, για να εγκαταστήσουν τη ΔΕΗ και το αεροδρόμιο αντίστοιχα, αποζημιώνοντας με ψίχουλα τους ντόπιους που έχασαν τις περιουσιες τους και καταστρέφοντας τους πιο παραγωγικούς κάμπους του νησιού.
Δεν είναι τυχαίο που η Λατινοπούλου, αυτή δηλαδή που εξέδωσε την ανακοίνωση – παίρνοντας προφανώς πληροφορίες από τους ντόπιους συνεργάτες της, σιγά που ήξερε η ίδια τον μύλο της Σορωνής –, ανήκει στις κατεξοχήν αντικομμουνιστικές, ρατσιστικές και ξενοφοβικές ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Παρεπόμενο αυτού είναι ότι οι ακροδεξιοί φασίστες, τρελαίνονται όταν αντικρύζουν οποιοδήποτε κομμουνιστικό σύμβολο, ακόμα και τα αρχικά του ΚΚΕ και φυσικά δεν είναι επίσης τυχαίο, ότι αποτελούν την εμπροσθοφυλακή – σε όλη την Ευρώπη, ακόμα και μέσα στους θεσμούς της –, που απαιτούν την απαγόρευση και των κομμουνιστικών συμβόλων και κάποιοι, ακόμα και την απαγόρευση ύπαρξης των κομμουνιστικών και αριστερών κομμάτων.
Εξηγείται και αυτό όμως: Ακόμα δεν μπορούν να χωνέψουν ότι η ήττα του ναζισμού και η συντριβή του, με τεράστιο ανθρώπινο κόστος μετρούμενο σε εκατομμύρια νεκρούς, οφείλεται, στον μεγαλύτερο βαθμό, στη Σοβιετική Ένωση, που πάτησε το κεφάλι του φιδιού και το έλιωσε.
Γι’ αυτό και μεθοδικά κινούμενοι, προσπαθούν να εξισώσουν τον ναζισμό με τον κομμουνισμό, επικαλούμενοι – και δεν είναι οι μόνοι – την ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων.
Την ώρα που οι φασίστες σε όλη την Ευρώπη, προσπαθούν να σηκώσουν ξανά κεφάλι, την ίδια ώρα, όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες που δεν ξεχνάνε τι σημαίνει φασισμός, αρχίζουν κι αυτοί να οργανώνονται και να αντιστέκονται στην επέλαση της ακροδεξιάς.
Οι φασίστες αυτό το βλέπουν και το συνυπολογίζουν και κάθε τους ενέργεια είναι πλέον υπολογισμένη, ακόμα και αυτή που προβάλλεται σαν προστασία ενός μνημείου από την οπτική ρύπανση, όπως ακριβώς ο μύλος της Σορωνής.
Τα αρχικά του ΚΚΕ, από τον μύλο της Σορωνής επιχείρησαν και στο παρελθόν, τη δεκαετία του 80, οι ντόπιοι «Κένταυροι» και οι «Ρέιντζερς», οι παρακρατικοί του Αβέρωφ, να τα σβήσουν και στη θέση τους έγραψαν τα αρχικά της ΝΔ με τον πυρσό στη μέση. Ούτε μια μέρα δεν έμεινε.
Ο «μύλος της Σορωνής» αποτελεί ιδιωτικό κτίσμα (μερίδα οικοδομών) που ανήκει σε οικογένεια Σορωνιατών και ως εκ τούτου οι μόνοι που έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν τι θα γράφει πάνω ο μύλος και τι όχι, είναι οι ίδιοι και κανένας άλλος. Πολύ δε περισσότερο οι ακροδεξιοί φασίστες που πρέπει να γυρίσουν στα λαγούμια τους.
Για εμάς τους Σορωνιάτες πάλι – ανεξαρτήτως που ανήκουμε πολιτικά – ο μύλος είναι μέρος της ιστορίας μας και σύμβολο, πλέον, του χωριού μας.
Αν κάποιος ήθελε να αποδώσει τι αισθανόμαστε (οι περισσότεροι τουλάχιστον) με στίχους, θα παράφραζε και θα συνένωνε από δύο τραγούδια του Μάνου Λοΐζου και θα έλεγε:
Ο Μύλος έχει τη δική του Ιστορία,
κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά
κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μας σημαδέψει
δε θα περάσει η Ακροδεξιά
Σχολια κατοίκων του χωριού στην ανάρτηση του Προέδρου
Zafiris Dimitris Skandaliaris
Εντωμεταξύ είναι τόσα χρόνια γραμμένο αυτό εκεί που αποτελεί από μόνο του παραδοσιακό και διατηρητέο ορόσημο.
Και τώρα που δεν το θέλει η φασιστοπουλου, μέχρι και εγώ -που δεν είμαι ΚΚΕ- θα έρθω με μπογιά να το συντηρήσω αν χρειαστεί.
Απόστολος Κυριατσούλης
Φασιστοπούλα μου, ακροδεξιούλα μου, απατεώνισσά μου, θα έρθει και σένα η σειρά σου για τις πλαστές υπογραφές μου μάζεψες για μη σε ταΐζει η γιαγιά σου η καημένη. Ήδη η νομική διαδικασία για το θέμα σου απατεώνισσά μου έχει αρχίσει. Ο Μύλος με τα γραφόμενά του είναι σήμα κατατεθέν της περιοχής και θα μείνει εκεί, όπως έχει. Δεν παίζει ρόλο, εάν είναι κανείς ΚΚΕ ή όχι. Είμαι σίγουρος, ότι ούτε η Εισαγγελία της Ρόδου, ούτε η Ελληνική Αστυνομία της Ρόδου, αλλά ούτε ο Δήμος ή η Περιφέρεια θα δώσουν τέτοιες εντολές!
Elias Diacolabrianos
Γιάννη, συγχαρητήρια για το ωραίο σου σχόλιο και πολύ ωραία και δημιουργική μεταγλώττιση του τραγουδιού..
και μου έφερε στο μυαλό το στοίχο … «Η Μακρόνησος είναι ο Παρθενών της νέας Ελλάδας»….
Και πιστεύω το ίδιο για τον μύλο με το ΚΚΕ και το σφυροδρέπανο! … είναι συμβολικά ο « Σορωνιατικος Παρθενώνος» που εξηγεί τον κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα του χωριού μας. Δεν είναι τυχαίο γιατί η Σορωνη είναι πολιτιστικά ένα από τα πιο πρωτοποριακά χωριά … Ήταν αποτέλεσμα της επιρροής των κουμουνιστων και αριστερών, προοδευτικών χωριανών , κατά την διάρκεια της ιταλικής κατοχής , της μεταπολεμικής Ελλάδα , της εποχή της χούντας και την μεταχουντική περίοδο.
Ο Ανεμόμυλος με την συγκατάθεση της οικογένειας που είναι ιδιοκτησία της, να κηρυχθεί Διατηρητέος , όπως είναι … με το ΚΚΕ και το σφυροδρέπανο…
Είναι ίσως ευκαιρία για τους νεότερους να ψάξουν και να μάθουν λίγα από την ιστορία του χωριού …
Σας συνιστώ το βιβλίο του Δασκάλου του Φώτη Κυπριώτη …
Η ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ , Στα Χρόνια της Ιταλό-Γερμανικό-Αγγλοκτατιας , 1913 1948
Maria Xatzhmarkou
Κάθε φορά που περνάω βλέπω τον Μύλο, πάντα φρεσκοβαμένο και ξέρω ότι πλησιάζω στην Σορωνή. Να πούμε ότι ανήκει στην οικογένεια Κυπριωτη.
Juliette Gata
Εγώ το θεωρώ το πιο ωραίο μνημείο (αν και δεν είμαι ΚΚΕ )και πράγματι αν χρειαστεί να έρθω να το ξανά βάψουμε ,έρχομαι !
Κι εδω μια άλλη ''φάπα'' στην Λατινοπούλου απο την Ηλέκτρα Διακολαμπριανού
Σε δική της ανάρτηση η Ηλέκτρα Διακολαμπριανού κάνει γνωστό ότι ο πατέρας της Κώστας Διακολαμπριανός ήταν εκείνος που έγραψε πρώτος στον μύλο το «ΚΚΕ» μέσα στη δικτατορία, αναφέροντας τα εξής:
«Το πρώτο "ΚΚΕ" σε αυτόν τον μύλο το έγραψε ο πατέρας μου, με ένα σπρέυ στα κλεφτά, επί Χούντας. Όταν λέμε στα κλεφτά, εννοούμε με πάσα μυστικότητα κ χωρίς να το ξέρει κανείς -- Χούντα γαρ.
Την επόμενη μέρα η διοίκηση της ΔΕΗ έστειλε εργαζόμενους να το ασβεστώσουν. Την μεθεπόμενη μέρα υπήρχε ξανά ένα "ΚΚΕ" λίγο μεγαλύτερο. Ξανά η ΔΕΗ έστειλε να το ασβεστώσουν. Ξανά το "ΚΚΕ" επανεμφανίστηκε λίγο μεγαλύτερο.
Στο επόμενο ασβέστωμα, ο ιδιοκτήτης του μύλου έψαξε τον πατέρα μου στο καφενείο του χωριού. Τον τράβηξε παράμερα, τον ρώτησε αν ήταν εκείνος που είχε γράψει το "ΚΚΕ" στον μύλο, κ ο πατέρας μου προφανώς έκανε την πάπια. Ανεπιτυχώς όμως, γιατί σε λίγη ώρα ο ιδιοκτήτης του μύλου επέστρεψε με μία μεγάλη τσάντα με σπρέυ και μπογιές. "Πήγαινε κ βάψε ολόκληρο τον μύλο" του είπε, "κ την ΔΕΗ άσε την πάνω μου
."
Εκείνο το βράδυ, μαζί με παρέα βεβαίως-βεβαίως, ο πατέρας μου πήγε στον μύλο με σκάλα, χάρακες, αλφάδια κ όλα τα σύνεργα για να βαφτεί ο μύλος φαντασμαγορικά. Το επόμενο πρωί, ο ιδιοκτήτης του μύλου τηλεφώνησε στην διοίκηση της ΔΕΗ κ απείλησε πως αν στέλνονταν κ πάλι εργάτες να ασβεστώσουν τον μύλο (α) θα έκανε καταγγελία για καταπάτηση και βανδαλισμό ξένης ιδιοκτησίας, και (β) την επόμενη μέρα το σήμα του ΚΚΕ θα ήταν πάνω σε κάθε δεξαμενή του εργοστασίου.
Δεδομένου ότι ο πατέρας μου δεν πια είναι εδώ για να μοιραστεί προσωπικά την ιστορία αυτή με την κ. Λατινοπούλου, πολύ ευχαρίστως να αναλάβω το κληρονομικό καθήκον να της κάνω μερικά μαθήματα τοπικής πολιτικής ιστορίας που τόσο την συναρπάζει
»

Αλιευμένο από τη σελίδα του Konstantinos Mpourxas
20.11.26

08 Νοεμβρίου, 2026

Προς απόλυση, ο φασίστας ΕΠΟΠ που έσβησε τσιγάρο στο μάγουλο στρατιώτη







Konstantinos Mpourxas
2 ώρες πριν
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026 στις 3:06 μ.μ.2 ώρ. ·
Προς απόλυση, μετά την καταγγελία Κουτσούμπα, ο φασίστας ΕΠΟΠ που έσβησε τσιγάρο στο μάγουλο στρατιώτη
Σύμφωνα με δημοσίευμα του in. gr, προς απόλυση από το στράτευμα οδεύει ο Δεκανέας ΕΠΟΠ ο οποίος τραμπούκησε και επέδειξε φασιστική συμπεριφορά σε στρατιώτη στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ειδικών Δυνάμεων, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του in. Το περιστατικό προκάλεσε την άμεση αντίδραση της ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας όπως και του ΓΕΕΘΑ, που ζήτησαν να διερευνηθεί άμεσα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του in. gr, η Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) που διενεργήθηκε για τον Δεκανέα ΕΠΟΠ επιβεβαίωσε ότι συνέβη το περιστατικό και είχε ως αποτέλεσμα τη σύνταξη ειδικής έκθεσης απόλυσης από τον αρμόδιο Διοικητή, η οποία με τη σειρά της θα αποσταλεί στο αντίστοιχο Γενικό Επιτελείο. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ο δράστης του περιστατικού θα βρεθεί εκτός στρατεύματος.
Την καταγγελία για το περιστατικό είχε κάνει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά FM 901, αλλά και στη Βουλή.
Το περιστατικό κατήγγειλε δημόσια την Τετάρτη και ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήσος Τσοκάνης, ο οποίος προχώρησε σε δήλωση σχετικά με τη συμπεριφορά του συγκεκριμένου στελέχους – επαγγελματία οπλίτη (ΕΠΟΠ). Ανέφερε μάλιστα ότι σε στρατιώτη που διαμαρτυρήθηκε για την κατάσταση αυτή επιβλήθηκαν ποινές φυλακής.
Το ΚΚΕ υπέβαλε και σχετική ερώτηση στη Βουλή στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια, την οποία συνυπογράφουν οι βουλευτές Νίκος Παπαναστάσης, (απόστρατος αντισυνταγματάρχης Ειδικών Δυνάμεων), Θανάσης Παφίλης, και Χρήστος Τσοκάνης.
Αναλυτικά στο λινκ της Π. ΟΜ. Α.Σ ( Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Αξιωματικών ):

POMAS.GR
Προς απόλυση, μετά την καταγγελία Κουτσούμπα, ο φασίστας ΕΠΟΠ που έσβησε τσιγάρο σε στρατιώτη - Pomas

Προς απόλυση, μετά την καταγγελία Κουτσούμπα, ο φασίστας ΕΠΟΠ που έσβησε τσιγάρο σε στρατιώτη - Pomas

07 Νοεμβρίου, 2026

Οι θρασύδειλοι ΝεοΝαζί τυφλοπόντικες βανδάλισαν Σχολεία και Δημαρχείο Χαϊδαρίου

Δήμος Χαϊδαρίου ·
5 ημέρες πριν
2.11.2026·

Η Δημοτική Αρχή Χαϊδαρίου καταδικάζει στο λαό της πόλης τους βανδαλισμούς που πραγματοποίησε ομάδα νεοναζί φασιστοειδών, στο Δημαρχείο και σε σχολεία.
Δρώντας σαν τυφλοπόντικες μέσα στο σκοτάδι – καθώς μόνο έτσι ξέρουν να δρουν – γέμισαν τοίχους με εμετικά συνθήματα, και βρομερά σύμβολα, που δείχνουν την αρρωστημένη και εγκληματική ιδεολογία τους.
Οι θρασύδειλες ενέργειες των φασιστοειδών έρχονται λίγο καιρό μετά την αποφυλάκιση του καταδικασμένου νεοναζί Ηλία Κασιδιάρη, «εκλεκτό» εφοπλιστών και βιομηχάνων ενάντια στο οργανωμένο κίνημα εργαζομένων και νεολαίας.
Νομίζουν πως με αυτές τις πρακτικές θα τρομοκρατήσουν τους νέους και όσους παλεύουν ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, ενάντια στο να «ματώνει» κι άλλο ο λαός για την πολεμική οικονομία, διεκδικώντας μια ζωή με αξιοπρέπεια, παιδεία, υγεία, δουλειά με δικαιώματα.
Μεγάλες ευθύνες φέρει και η κυβέρνηση η οποία καλύπτει τη δράση των φασιστοειδών, με αναπαραγωγή της ανιστόρητης θεωρίας των δύο άκρων, με διαχωρισμό της… εγκληματικής δράσης από την εγκληματική ιδεολογία των ναζί, και με άγρια καταστολή σε σωματεία και φορείς που αντιδρούν σε φασιστοσυνάξεις.
Να είναι βέβαιοι πως ο λαός και η νεολαία όχι μόνο δεν τρομοκρατούνται, αλλά θα απομονώσουν – για ακόμα μια φορά – τους φασίστες, και θα τους βάλουν εκεί που ανήκουν: στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.
Η Δημοτική Αρχή θα συνεχίσει να στηρίζει δράσεις σωματείων και φορέων που παίρνουν θέση στον αγώνα ενάντια στις σάπιες ιδέες του φασισμού. 

Το επόμενο διάστημα θα πάρει εκ νέου πρωτοβουλίες για την ανάδειξη του εμβληματικου "μπλοκ 15" για να αποδοθεί στο λαό με ανοιχτή και ελεύθερη πρόσβαση, για να μην ξεχαστούν ποτέ από το λαό και την νεολαία οι ναζιστικές θηριωδίες που διαπράχθηκαν ως αποτέλεσμα της φασιστικής ιδεολογίας.

02 Νοεμβρίου, 2026

Ασφαλώς και ο ναζιστικός χαιρετισμός δεν προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα

 Ασφαλώς και ο ναζιστικός χαιρετισμός δεν προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα (pics)

Από Gazzetta team22 Αυγούστου 2017 - 12:06




Ο χαιρετισμός δια πρότασης ή ανατάσεως του χεριού, συνδέεται με τη ναζιστική Γερμανία. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν πως προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα.

Μια έρευνα των ellinikahoaxes.gr που καταρίπτει έναν ακόμη μύθο των νεοναζί.

Δεν φαίνεται να υπάρχει καμία αναφορά στη ιστορική βιβλιογραφία, πως ο ναζιστικός χαιρετισμός, έχει προέλευση την Αρχαία Ελλάδα.

Οι μόνες αναφορές που βρήκαμε, είναι σε μπλογκ και ιστοσελίδες με συγκεκριμένο ιδεολογικό προσανατολισμό, που με τη σειρά τους, δεν παρέχουν καμία πηγή για να στηρίξουν τον ισχυρισμό.

Διάφορες εικόνες που παρουσιάζονται κατά καιρούς, δείχνουν να μοιάζουν με αυτόν. αλλά έχουν σημαντικές διαφορές.

Για παράδειγμα, η εικόνα του αγαλματιδίου που «χαιρετά» ναζιστικά, διαφέρει από τον επίσημο χαιρετισμό των ναζί, που προέβλεπε έκταση του χεριού στο ύψος του ώμου, ή λίγο ψηλότερα και ενωμένα και τα 5 δάκτυλα.








Εξάλλου και οι ίδιοι οι Ναζί, ισχυρίζονταν πως ο χαιρετισμός ανάγεται στη μεσαιωνική Γερμανία (και όχι στην Αρχαία Ελλάδα), κάτι που επίσης δεν ισχύει, διότι δεν υπάρχουν αναπαραστάσεις ανθρώπων από εκείνη την εποχή να απευθύνουν τέτοιου είδους χαιρετισμούς.

Όσον αφορά τη λατινική προέλευση, δεν υπάρχουν σχετικές αναφορές σε Ρωμαίους ιστορικούς.

Η πρώτη αναπαράσταση σε έργο της σύγχρονης εποχής, είναι ένας πίνακας του 1784 με την ονομασία Oath of the Horatii. 
Ο χαιρετισμός υιοθετήθηκε από Ιταλούς φασίστες, και κατόπιν, υιοθετήθηκε από το ναζιστικό κόμμα το 1926 και από το 1933 που οι Ναζί ανήλθαν στην εξουσία, διαδόθηκε ακόμη περισσότερο και υιοθετήθηκε και από άλλες χώρες με παρόμοια καθεστώτα.



Πιο συγκεκριμένα, το ιταλικό φασιστικό κόμμα, υιοθέτησε το χαιρετισμό από τον Ιταλό εθνικιστή Gabriele d’Annunzio, ήρωα του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, ποιητή και συγγραφέα. Το 1919, επικεφαλής δύναμης 2.600 εθελοντών, βάδισε εναντίον της κροατικής πόλης Ριέκα για να τη διεκδικήσει για λογαριασμό της Ιταλίας. Σε αυτό το χρονικό σημείο, κάνει τη πρώτη χρήση όρων όπως «Ντούτσε», και του «ρωμαϊκού» χαιρετισμού που αργότερα θα υιοθετούσε και ο Μουσολίνι. Αν και αρχικά οι Ναζί επηρεάστηκαν από τον Μουσολίνι στο θέμα του χαιρετισμού, υιοθέτησαν και διέδωσαν αυθαίρετα την ψευδοϊστορική αντίληψη, πως προέρχεται από τη μεσαιωνική Γερμανία.

«Διάβασα την περιγραφή της συνεδρίασης της Worms, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Λούθηρος χαιρετίστηκε με το γερμανικό χαιρετισμό. Ήταν για να του δείξουν ότι δεν ήταν αντιμέτωπος με όπλα, αλλά με ειρηνικές προθέσεις. Στις μέρες του Φρειδερίκου του Μεγάλου, οι άνθρωποι εξακολουθούν να χαιρετούν με τα καπέλα τους, με πομπώδεις χειρονομίες. Τον Μεσαίωνα, οι δουλοπάροικοι με ταπεινότητα έβγαζαν τα καπέλα τους, ενώ οι ευγενείς παρουσίαζαν τον γερμανικό χαιρετισμό» Χίτλερ, 1942. (Πηγή: www.historyanswers.co.uk)

Όσον αφορά το άγαλμα του Πύρρου που χαιρετά ναζιστικά, η εικόνα είναι προϊόν επεξεργασίας:



Πάντως, εάν κάποιος θέλει να «δει» εικόνες με ναζιστικούς χαιρετισμούς, με λίγη φαντασία, μπορεί να τις βρει παντού, ακόμη και σε αρχαιοελληνικές αναπαραστάσεις:

Ο ναζιστικός χαιρετισμός δεν είναι ούτε δωρικός, ούτε σπαρτιατικός, ούτε ρωμαϊκός, ούτε καν μεσαιωνικός.

Οι πρώτες αναφορές εμφανίζονται κατά το 18ο αιώνα και μόλις πριν από περίπου 100 χρόνια, άρχισε να αποκτά τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα. Με βάση τα ανωτέρω, ο ισχυρισμός πως ο ναζιστικός χαιρετισμός προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα, διαψεύδεται.

27 Οκτωβρίου, 2026

ΠΩΣ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΓΚΛΩΒΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΞΙΟ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ;?

Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Γιατί η Φτωχοποίηση της Εργατικής Τάξης Τροφοδοτεί τον Δεξιό Συντηρητισμό και την Αστική Αριστερή Αυταπάτη;

 

1. Το Παράδοξο της Ταξικής Αποσύνθεσης

Στις συνθήκες της βαθιάς και δομικής κρίσης του καπιταλισμού, παρατηρείται ένα φαινόμενο που εκ πρώτης όψεως φαντάζει παράδοξο, αλλά που στην πραγματικότητα υπακούει σε αυστηρούς νόμους της πολιτικής οικονομίας και της κοινωνικής ψυχολογίας: το γεγονός ότι η περαιτέρω φτωχοποίηση και εξαθλίωση των εργαζομένων δεν οδηγεί αυτόματα στην επαναστατικοποίησή τους.

Αντιθέτως, η πλειονότητα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων διασπάται σε δύο κύριες ιδεολογικές παγίδες:

  • Στον συντηρητισμό και την παραίτηση: Εργαζόμενοι που, απογοητευμένοι ή και προσβεβλημένοι από την αστική πολιτική, εμμένουν σε παραδοσιακά ιδεολογήματα, παραιτούνται από τη διεκδίκηση και αναζητούν καταφύγιο στον ατομισμό, τον θρησκευτικό μυστικισμό ή τον εθνικισμό.

  • Στις αυταπάτες της συστημικής Αριστεράς: Εργαζόμενοι που αναζητούν τη «συσπείρωση» εντός των τειχών του συστήματος, αποδεχόμενοι τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, επιλέγοντας τη διαχείριση αντί για την ανατροπή, γεγονός που συχνά τους οδηγεί στον αντικομμουνισμό.

Και στις δύο περιπτώσεις, η απουσία ανεπτυγμένης μαρξιστικής-λενινιστικής ταξικής συνείδησης μετατρέπει τους εκμεταλλευόμενους σε αυτόχειρες των ίδιων τους των συμφερόντων.

Βιβλιογραφική Παραπομπή:


2. Η Υλική Βάση του Ιδεολογικού Εγκλωβισμού

Η Στρατηγική του Φόβου και ο Δεξιός Συντηρητισμός

Η βίαιη φτωχοποίηση δεν γεννά αυτόματα εξέγερση, αλλά βαθιά υπαρξιακή και οικονομική ανασφάλεια. Όταν απουσιάζει η ταξική οργάνωση, ο φόβος της περαιτέρω απώλειας στρέφει τον εργαζόμενο σε δοκιμασμένες, παραδοσιακές δομές (πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια) ως ιδεολογική σανίδα σωτηρίας.

Το σύστημα καλλιεργεί συστηματικά τον κοινωνικό αυτοματισμό και τον ανταγωνισμό μεταξύ των φτωχών (π.χ. ντόπιων και μεταναστών εργατών). Ο εθνικισμός και ο ατομισμός λειτουργούν ως ψευδαισθήσεις ανωτερότητας και προστασίας, διασπώντας την ταξική αλληλεγγύη και αποτρέποντας την κοινή δράση.

Βιβλιογραφική Παραπομπή:


Η Αυταπάτη της Αστικής Αριστεράς

Στον αντίποδα, η συστημική Αριστερά (ρεφορμισμός, σοσιαλδημοκρατία) προτείνει μια ηπιότερη διαχείριση του καπιταλισμού — ένα σύστημα με «ανθρώπινο πρόσωπο». Αυτό εγκλωβίζει τους εργαζόμενους στη λογική του «μικρότερου κακού» και της ταξικής συνεργασίας.

Αποδεχόμενη τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, η αστική Αριστερά καλλιεργεί την αυταπάτη ότι τα εργατικά συμφέροντα μπορούν να δικαιωθούν μέσω των θεσμών του ίδιου του κράτους που τα καταπιέζει. Αυτή η ενσωμάτωση αναπόφευκτα οδηγεί στη σύγκρουση με τη ριζοσπαστική προοπτική, διολισθαίνοντας συχνά στον απροκάλυπτο αντικομμουνισμό όταν το σύστημα απειλείται.

Βιβλιογραφική Παραπομπή:


3. Η Μαρξιστική Διάγνωση: Από το Αυθόρμητο στη Συνείδηση

Όπως ανέλυσε ο Β. Ι. Λένιν στο μνημειώδες έργο του «Τι να κάνουμε;» (1902), η εργατική τάξη δεν αποκτά αυθόρμητα επαναστατική συνείδηση μόνο και μόνο επειδή υποφέρει.

  • Η Παγίδα του «Οικονομισμού»: Η αυθόρμητη αντίδραση των εργατών, βασισμένη αποκλειστικά στις δικές τους δυνάμεις, μπορεί να αναπτύξει μόνο συνδικαλιστική (trade-unionist) συνείδηση. Η αποκλειστική επικέντρωση στην αμυντική διαχείριση της λιτότητας (συμβάσεις, οριακές αυξήσεις) αντιμετωπίζει τις συνέπειες και όχι την αιτία της εκμετάλλευσης.

  • Η Αναγκαιότητα της Πρωτοπορίας: Η σοσιαλιστική, ταξική συνείδηση εισάγεται στο εργατικό κίνημα «από τα έξω» — από τη μαρξιστική θεωρία και την οργανωμένη επαναστατική πρωτοπορία (το Κόμμα). Χωρίς αυτή την παρέμβαση, η αυθόρμητη οργή εκτονώνεται ή υποτάσσεται στην κυρίαρχη αστική ιδεολογία, η οποία διαθέτει βαθύτερες ρίζες και ισχυρότερους μηχανισμούς επιβολής.

Βιβλιογραφική Παραπομπή:

  • Β. Ι. Λένιν, Τι να κάνουμε;, εκδ. Σύγχρονη Εποχή (Κεφάλαιο: «Το αυθόρμητο των μαζών και η συνειδητότητα της σοσιαλδημοκρατίας»).

  • Για τη σχέση αυθόρμητου και συνειδητού: «Η μαρξιστική-λενινιστική αντίληψη για την ταξική συνείδηση και την οργάνωση της εργατικής τάξης», 

5/2019 ΚΟΜΕΠ 

13 Μάη 2001 ριζοσπάστης


4. Αντόνιο Γκράμσι: Η «Ηγεμονία» και ο Ιδεολογικός Έλεγχος

Συμπληρώνοντας τη λενινιστική διάγνωση, ο Αντόνιο Γκράμσι εξήγησε ότι η αστική τάξη δεν κυβερνά μόνο με την καταστολή, αλλά κυρίως μέσω της «πολιτισμικής ηγεμονίας» στην Κοινωνία των Πολιτών (μέσω του σχολείου, της εκκλησίας, των τεχνών και των ΜΜΕ).

  • Η «Κοινή Λογική» (Common Sense): Η άρχουσα τάξη επιβάλλει μια κατακερματισμένη «κοινή λογική» που παρουσιάζει τον καπιταλισμό ως φυσικό, αιώνιο και αμετάβλητο νόμο.

  • Η Διασπασμένη Συνείδηση: Η συνείδηση του εργαζόμενου είναι διασπασμένη: από τη μία πλευρά υπάρχει η βιωματική, πρακτική συνείδηση που τον ωθεί στην αντίσταση στον χώρο εργασίας, και από την άλλη η επιβεβλημένη «κοινή λογική» της αστικής τάξης. Αν δεν υπάρξει συστηματικός «πόλεμος θέσεων» για την οικοδόμηση μιας αντι-ηγεμονίας, η αστική ιδεολογία θα εξουδετερώνει πάντα την εργατική αντίσταση.

Βιβλιογραφική Παραπομπή:


5. Ιστορικές Νομοτέλειες: Όταν η Φτώχεια Γεννά Φασισμό

Η ιστορία επιβεβαιώνει με τραγικό τρόπο ότι η οικονομική εξαθλίωση, όταν δεν συναντά μια ισχυρή, οργανωμένη και επαναστατική ταξική εναλλακτική, αποτελεί το ιδανικό θερμοκήπιο για τον δεξιό ριζοσπαστισμό και τον εκφασισμό:

  • Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης (Γερμανία, 1929-1933): Η μεγάλη οικονομική κρίση εκμηδένισε το βιοτικό επίπεδο των μαζών. Η υποχώρηση της επαναστατικής στρατηγικής και η διάσπαση του κινήματος επέτρεψαν στους Ναζί να διοχετεύσουν την απόγνωση των εργαζομένων στον εθνικισμό.

  • Η Άνοδος του Φασισμού στην Ιταλία (1920-1922): Μετά τις ηττημένες και ανοργάνωτες εργατικές εξεγέρσεις της «Κόκκινης Διετίας», η κόπωση και η φτωχοποίηση έστρεψαν τμήματα των λαϊκών στρωμάτων στον Μουσολίνι, ο οποίος εμφανίστηκε ως «αντισυστημικός» προστάτης της τάξης.

  • Η Σύγχρονη Rust Belt των ΗΠΑ (2016-Σήμερα): Η αποβιομηχάνιση και η εγκατάλειψη της εργατικής τάξης από τη νεοφιλελεύθερη «αστική Αριστερά» (Δημοκρατικό Κόμμα) άνοιξε τον δρόμο για τον δεξιό λαϊκισμό του Τραμπισμού, ο οποίος εγκλωβίζει την εργατική οργή σε τεχνητούς πολιτισμικούς πολέμους (culture wars).

Βιβλιογραφική Παραπομπή:


6. Οι Σύγχρονοι Μηχανισμοί Χειραγώγησης: 

Το Ψηφιακό Προλεταριάτο και η Ψηφιακή Αλλοτρίωση

Στον 21ο αιώνα, ο καπιταλισμός έχει αναπτύξει εξαιρετικά εξελιγμένα υλικά και τεχνολογικά εργαλεία για να κρατά τη συνείδηση της εργατικής τάξης εγκλωβισμένη:

Το Ψηφιακό Προλεταριάτο (Gig Economy)

Η ανάδυση των εργαζομένων σε πλατφόρμες (διανομείς, οδηγοί Uber, micro-workers) εισάγει την ψευδαίσθηση του «ανεξάρτητου συνεργάτη» ή του «μικροεπιχειρηματία». Η διοίκηση ασκείται από έναν απρόσωπο, τιμωρητικό αλγόριθμο, ενώ ο ακραίος φυσικός κατακερματισμός των εργαζομένων εμποδίζει τη γέννηση κοινών τόπων συνάντησης και παραδοσιακής συνδικαλιστικής οργάνωσης, εντείνοντας τον ατομισμό.

Η Ψηφιακή Πολιτιστική Βιομηχανία και τα Social Media

Οι αλγόριθμοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δημιουργούν «φούσκες φίλτρων» (filter bubbles) που αναπαράγουν την οργή και τη συνωμοσιολογία. Μετατοπίζουν τη συζήτηση από την οικονομική βάση (εκμετάλλευση, υπεραξία) στους τεχνητούς πολιτισμικούς πολέμους (woke vs anti-woke).

Παράλληλα, η Alt-Right εργαλειοποιεί την κουλτούρα των memes και τον ψηφιακό ψευδο-αντισυστημισμό, προσφέροντας στους απομονωμένους νέους εύκολους αποδιοπομπαίους τράγους (μετανάστες, μειονότητες) αντί για τον πραγματικό ένοχο: τις σχέσεις παραγωγής του κεφαλαίου.

Βιβλιογραφική Παραπομπή:


7. Η Μετατροπή της Τάξης «καθεαυτή» σε Τάξη «για τον εαυτό της» και το Πρόγραμμα του ΚΚΕ

Η κορυφαία στιγμή της ταξικής ωρίμανσης του προλεταριάτου είναι η μετάβασή του από την κατάσταση της «τάξης καθεαυτή» (Klasse an sich) στην κατάσταση της «τάξης για τον εαυτό της» (Klasse für sich). Η εργατική τάξη παύει να είναι μια απλή οικονομική κατηγορία ανθρώπων που πουλούν την εργατική τους δύναμη για να επιβιώσουν και μετατρέπεται σε συνειδητό υποκείμενο της ιστορικής της αποστολής. Αυτή η μετάβαση δεν είναι μια διαδικασία αυτόματης εξέλιξης, αλλά το αποτέλεσμα της συστηματικής παρέμβασης της επαναστατικής πρωτοπορίας.

Το σύγχρονο Πρόγραμμα του ΚΚΕ, όπως αναπτύχθηκε και εξειδικεύτηκε στα συνέδριά του, αποτελεί την ανώτερη πολιτική έκφραση αυτής της συνειδητοποίησης στον ελληνικό κοινωνικό-οικονομικό σχηματισμό. Το Πρόγραμμα δεν περιορίζεται σε μια λίστα άμεσων οικονομικών διεκδικήσεων, αλλά καθορίζει με επιστημονική ακρίβεια τον χαρακτήρα της εποχής μας και τον στρατηγικό στόχο του κινήματος:

  • Ο Χαρακτήρας της Επανάστασης: Το Πρόγραμμα του ΚΚΕ ξεκαθαρίζει ότι ο χαρακτήρας της επανάστασης στην Ελλάδα είναι σοσιαλιστικός. Στην εποχή του μονοπωλιακού καπιταλισμού (ιμπεριαλισμός), δεν μεσολαβεί κανένα ενδιάμεσο «στάδιο» ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό. Η εργατική τάξη, ως «τάξη για τον εαυτό της», απορρίπτει τις αυταπάτες της αστικής Αριστεράς για δήθεν «προοδευτικές» ή «αντινεοφιλελεύθερες» κυβερνήσεις διαχείρισης εντός του συστήματος και θέτει στο στόχαστρο την ίδια την καπιταλιστική ιδιοκτησία.

  • Η Κοινωνική Συμμαχία: Η εργατική τάξη συγκροτεί τη δική της κοινωνική συμμαχία με τα λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου (αυτοαπασχολούμενους, μικρούς αγρότες). Η συμμαχία αυτή, η οποία οικοδομείται στους καθημερινούς αγώνες, έχει σαφή αντιμονοπωλιακό και αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό. Στόχος της δεν είναι η βελτίωση του υπάρχοντος πλαισίου, αλλά η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ανατροπή του.

  • Η Σοσιαλιστική Οικοδόμηση και η Εργατική Εξουσία: Το Πρόγραμμα περιγράφει τις θεμελιώδεις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Η εργατική τάξη παίρνει στα χέρια της την εξουσία (Δικτατορία του Προλεταριάτου), η οποία εκφράζεται μέσα από τις νέες μορφές εργατικής οργάνωσης (Εργατικά Συμβούλια) με αφετηρία τον χώρο δουλειάς. Οι βασικές παράμετροι αυτής της νέας κοινωνικής πραγματικότητας περιλαμβάνουν:

    1. Την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής: Τα μονοπώλια, οι υποδομές, η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες και η γη περνούν στην ιδιοκτησία όλης της κοινωνίας.

    2. Τον Κεντρικό Επιστημονικό Σχεδιασμό της οικονομίας: Η παραγωγή δεν κινείται πλέον με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, αλλά με βάση τη διευρυνόμενη ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

    3. Την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο: Η εργατική δύναμη παύει να είναι εμπόρευμα.

  • Η Στάση απέναντι στις Ιμπεριαλιστικές Ενώσεις: Η ταξική συνείδηση επιτάσσει την πλήρη αποδέσμευση της χώρας από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις (ΕΕ, ΝΑΤΟ). Το Πρόγραμμα του ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι η αποδέσμευση αυτή μπορεί να είναι πραγματική, προς όφελος του λαού, μόνο όταν συνδέεται οργανικά με την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη και όχι υπό την ηγεσία μιας αστικής «πατριωτικής» κυβέρνησης που θα διατηρούσε τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.

Βιβλιογραφική Παραπομπή:


Συμπέρασμα

Η ανατομία της εγκλωβισμένης συνείδησης αποδεικνύει ότι η φτωχοποίηση, από μόνη της, δεν αρκεί για την κοινωνική αλλαγή. Η αυθόρμητη αντίδραση είναι τυφλή και εύκολα χειραγωγήσιμη από την αστική τάξη (είτε μέσω του δεξιού συντηρητισμού είτε μέσω των σοσιαλδημοκρατικών αυταπατών).

Χωρίς τον «διαφωτισμό» της μάζας από την επαναστατική θεωρία, χωρίς τη μετατροπή της εργατικής τάξης από «τάξη καθεαυτή» (που ορίζεται απλά από τη θέση της στην παραγωγή) σε «τάξη για τον εαυτό της» (που έχει συνείδηση του ιστορικού της ρόλου), η οικονομική εξαθλίωση θα συνεχίσει να λειτουργεί ως κυματοθραύστης των εξεγέρσεων, μετατρέποντας τους εκμεταλλευόμενους σε οργανικά γρανάζια της ίδιας τους της καταπίεσης.


Τελική Βιβλιογραφική Σύνοψη:


Αρχική σύλληψη & κείμενο Σπύρος Παπαδόπουλος | Tragoudosavros 
Θεωρητική επιμέλεια & επεξεργασία Viva La Revolucion