Κύπρος - Διδακτικά: Μαθήματα απέναντι στον εθνικισμό και τη λήθη *Μαργαρίτης

 

Γιώργος Μαργαρίτης
20/7/2026

Κύπρος - Διδακτικά
Επέτειος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Επέτειος ενός ελληνο-τουρκικού πολέμου που δεν έγινε.
Μάθημα πρώτο
Το καλοκαίρι του 1974 η ελληνική στρατιωτική υπεροπλία ήταν δεδομένη σε πολλούς κρίσιμους τομείς.
-. Στην θάλασσα τα γερμανικά υποβρύχια Τ.209 δεν είχαν τίποτε ανάλογο στην τουρκική πλευρά.
-. Στην θάλασσα οι πυραυλάκατοι και οι πύραυλοι EXOCET απαγόρευαν ουσιαστικά την όποια κίνηση της Τουρκίας στο Αιγαίο
-. Στον αέρα τα F-4 Phantom δεν είχαν τίποτε αντίστοιχο απέναντι.
-. Στην ξηρά τα άρματα μάχης AMX-30 έδιναν σαφές πλεονέκτημα (βολή σε κίνηση κλπ.)
κλπ.
Η απόβαση εξάλλου και η στήριξη ενός σημαντικού στρατιωτικού σώματος πέρα από τις θάλασσες ήταν εγχείρημα δύσκολο ειδικά με τα μέσα που τότε διέθετε ο τουρκικός στρατός.
Και όμως πόλεμος δεν έγινε γιατί, όπως διαπίστωσε η τότε πολιτική και στρατιωτική ηγεσία (χουντική αλλά και μεταχουντική- για συννενοημένη μεταβίβαση κυβερνητικής εξουσίας επρόκειτο, όχι για ουσιαστική ανατροπή) κατέληξξαν στο συμπέρασμα ότι "Η Κύπρος κείται μακράν".
Και απλά την παρέδωσαν.
Οι τότε εξοπλισμοί ήταν για το ΝΑΤΟ - όχι για μεταξύ "συμμάχων"
Οι σημερινοί εξοπλισμοί είναι για να προστατεύουν τα έξι μίλια - πλην "γκρίζων" βραχονησίδων. Ίσως ούτε και αυτά.
Μάθημα δεύτερο
Οι φασίστες εθνικιστές το πραξικόπημα το έκαναν. Μεγάλα λόγια, μικρά μυαλά, φανατισμός, μίσος και απίστευτη βλακεία.
Το μένος τους το εκδήλωσαν ενάντια σε κομμουνιστές, δημοκράτες, τουρκοκύπριους.
Όταν έγινε η εισβολή οι ένοπλες συμμορίες τους κινήθηκαν σε αντίθετη κατεύθυνση.
Ρίχτηκαν στους τουρκοκυπριακούς θύλακες για να σκοτώσουν, να κακοποιήσουν γυναικόπαιδα και να σιγουρέψουν πλιάτσικο.
Τον τουρκικό στρατό τον απέφυγαν. Πουθενά δεν συγκρούστηκαν μαζί του.
Δεν είναι ο πόλεμος παιχνίδι για αλήτες.
Έτσι πάντα ήταν οι φασίστες, ο πατριωτισμός τους κίβδηλος, απλά για να κρύψει την αρρώστια του εγκληματία και του φονιά - του τυφλού υπηρέτη αλλότριων συμφερόντων και στόχων.
Έτσι είναι και σήμερα οι φασίστες - όπως κι αν ονομαστούν. .

 
                                                  **********************************

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τη συμπλήρωση 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Σε ανακοίνωσή του για τη συμπλήρωση 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει τα εξής:

«Η επέτειος των 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αυτό το ιμπεριαλιστικό έγκλημα σε βάρος του κυπριακού λαού που έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια του μέχρι σήμερα, μας υπενθυμίζει τι πραγματικά σημαίνουν για τους λαούς οι σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστών και οι δολοφονικές τους συμμαχίες, όπως το ΝΑΤΟ.

Το απαραίτητο άλλοθι για την εισβολή του ΝΑΤΟικού τουρκικού στρατού, που είχε και έχει ως αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και εκτοπισμένους και την κατοχή του 37% της Κύπρου, το είχε δώσει λίγες μέρες πριν η επίσης ΝΑΤΟική ελληνική χούντα, με το πραξικόπημα που ενορχήστρωσε κατά της κυβέρνησης του Μακάριου, ενώ απροκάλυπτη κάλυψη στην εισβολή έδωσαν οι ΗΠΑ και το ίδιο το ΝΑΤΟ με τη στάση τους.

Η οδυνηρή αυτή ιστορική γνώση αρκεί για να καταρρίψει τους μύθους που καλλιεργεί η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού, ότι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ ή μια ΕΕ με "στρατηγική αυτονομία" μπορούν να παρέχουν διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε λαού.

Άλλωστε, η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, η ενδυνάμωση των σχέσεων με το ΝΑΤΟ, οι στρατηγικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, η μετατροπή του νησιού σε "ενεργειακό κόμβο" με την εμπλοκή μεγάλων ενεργειακών κολοσσών από τις ΗΠΑ, όχι μόνο δεν οδήγησαν σε μια "δίκαιη λύση" στο Κυπριακό, αλλά αντίθετα, την έβαλαν ακόμα περισσότερο στο "μάτι του κυκλώνα" των ανταγωνισμών και των πολεμικών συγκρούσεων, την κατέστησαν στόχο αντιποίνων, όπως φάνηκε με τις πρόσφατες επιθέσεις κατά των βρετανικών βάσεων.

Αυτές τις ξένες πολεμικές υποδομές και αυτή την πορεία ΝΑΤΟποίησης του νησιού είχαν σκοπό να προστατεύσουν οι φρεγάτες και τα πολεμικά αεροσκάφη που έστειλε η Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και όχι φυσικά τον "ελληνισμό" της Κύπρου, όπως έλεγε προκλητικά η κυβέρνηση και υιοθετούσαν όλα τα άλλα κόμματα πλην ΚΚΕ.

Παράλληλα, αυτή η πορεία αποτελεί καταλύτη για επικίνδυνες, διχοτομικές διευθετήσεις, που νομιμοποιούν και διαιωνίζουν την κατοχή. Αυτό αποδεικνύουν και τα δημοσιεύματα των ημερών, σχετικά με το νέο σχέδιο που βρίσκεται στα "σκαριά" για μια "χαλαρή ομοσπονδία", με δύο συνιστώντα κρατίδια και δύο διαφορετικά κοινοβούλια, ενώ προβλέπει ως εγγυητή της "ασφάλειας" ένα πολυεθνικό στρατιωτικό σχήμα με τη σφραγίδα του ΝΑΤΟ και τη συμμετοχή και τουρκικών δυνάμεων. Ταυτόχρονα, επιχειρείται να ανοίξει ο δρόμος για "απευθείας εμπόριο, πτήσεις και επαφές" άλλων κρατών με το ψευδοκράτος.

Πρόκειται για προτάσεις επικίνδυνες και απαράδεκτες, ακόμα χειρότερες κι από αυτές που απέρριψε ο κυπριακός λαός στο δημοψήφισμα για το "σχέδιο Ανάν", οι οποίες επιβεβαιώνουν τις θέσεις και τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ για το σε τι έχει πραγματικά μετεξελιχθεί εδώ και χρόνια ο άλλοτε συμβιβασμός της "διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας".

Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι η ανάπτυξη της συντονισμένης εργατικής - λαϊκής πάλης, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, κόντρα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για το νησί, για την επανένωση της Κύπρου και του λαού της, για να υψωθεί τείχος αντίστασης στον εθνικισμό και τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, για Κύπρο ανεξάρτητη και ενιαία, δηλαδή ένα και όχι δύο κράτη, με μία και μόνη κυριαρχία, μία ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμένιων και Λατίνων, χωρίς κατοχικά και κάθε είδους ξένα στρατεύματα και βάσεις, χωρίς εγγυητές και προστάτες, με τον λαό κυρίαρχο».

ΠΕΡΙ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ (ΝΟΛΑΝ-ΟΜΗΡΟΥ) *Saridakis

Manos Saridakis
19.7.26

Η Οδύσσεια του Νόλαν είναι μια καλλιτεχνική διασκευή που δεν έχει μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα. 

Αλλά και η Οδύσσεια του Ομήρου επίσης καλλιτεχνική διασκευή είναι που δεν έχει μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα. 

Τα Ομηρικά Έπη έχουν γραφτεί από διαφορετικούς ανθρώπους και σε μεταγενέστερες εποχές, απηχώντας με καλλιτεχνικό τρόπο και ποιητική αδεία τις προσπάθειες επέκτασης και αποικισμού του “Μυκηναϊκού” κόσμου προς ανατολάς.
Τα μόνα πραγματικά ιστορικά στοιχεία που έχουμε για τα γεγονότα είναι φυσικά τα αρχεία των Χετταίων. Αυτά περιγράφουν τις επιδρομές των Αχιγιάβα (Αχαιοί) που έρχονταν πέρα από τη θάλασσα, εναντίον της Wilusa (Ίλιον) και της Taruisa (μάλλον η Τροία), έχοντας περάσει από την Lazpa (Λέσβος) και ανεφοδιαζόμενοι από την αποικία τους την Millawanda (Μίλητος), ενώ ένα από τα ελάχιστα αχαϊκά ονόματα που καταγράφουν είναι αυτό του μεγάλου βασιλιά τους του Ατταρισσίγια (κατά πάσα πιθανότητα ταυτίζεται με το Ατρέας).

 Πέρα από επιδρομές και περιστασιακές συγκρούσεις δεν καταγράφεται κάποιος μεγάλος πόλεμος. 

Το γεγονός ότι στα ίδια αρχεία ο βασιλιάς της Wilusa είναι ο Alaksandu (μάλλον ταυτίζεται με το ελληνικό Ἀλέξανδρος), όνομα αχαϊκής προέλευσης, δείχνει ότι οι Αχαιοί είχαν ήδη διεισδύσει στην Μικρά Ασία (στα Ομηρικά Έπη το δεύτερο όνομα του Πάρη είναι Αλέξανδρος).

Ό,τι πιο κοντά έχουμε σε τρωικό πόλεμο στα Χεττιτικά αρχεία είναι οι περιπέτειες ενός απίστευτου τύπου με το όνομα Πιγιάμα-Ράντου (Piyamaradu, το όνομα είναι λουβικό αλλά είναι αποδεδειγμένο ότι δρούσε για τους Αχιγιάβα), ο οποίος με την ενίσχυση των Αχιγιάβα έκανε διαρκείς επιδρομές σε διάφορα σημεία την Μικράς Ασίας, με μεγαλύτερη την επίθεση και κατάληψη της χώρας του ποταμού Σέχα (είναι ο Κάικος ποταμός στη Λυδία/Μυσία), αλλά ίσως και εναντίον της Wilusa, προκαλώντας πραγματικό πονοκέφαλο στους Χετταίους.

 Οι μελετητές έχουν πολλές ενδείξεις ώστε να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Πιγιάμα-Ράντου είναι αυτός που πέρασε στην καλλιτεχνική παράδοση ως “Αχιλλέας”, αν και υπάρχουν διαφωνίες.

 Για τον “Οδυσσέα” δεν υπάρχει τίποτα στα χεττιτικά αρχεία. Οι μελετητές θεωρούν ότι η Οδύσσεια εκφράζει καλλιτεχνικά τις συλλογικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι Αχαιοί στις επιδρομές τους “πέρα από τη θάλασσα”, και κυρίως στο γυρισμό τους.
ΥΓ: Συνιστώ σε όλους/ες να δείτε και να απολαύσετε τη διήγηση του Καθηγητή Αρχαιολογίας Ανατολικών Πολιτισμών του ΕΚΠΑ, Κωνσταντίνου Κοπανιά, πάνω στις ιστορικές ρίζες και ερμηνείες του τρωικού πολέμου και των πρωταγωνιστών του, μέσα από τα αρχεία των Χετταίων.

 Και άμα θέλετε πάρτε και το βιβλιο του, “Αχιγιάβα – Το μυκηναϊκό Αιγαίο μέσα από τα χεττιτικά κείμενα”.