Από τη «Στατιστική Παραμόρφωση» των Δημοσκοπήσεων στην Οργανωμένη Ανατροπή τους

Η υπέρβαση των εκλογικών ορίων: Από τη «στατιστική παραμόρφωση» των δημοσκοπήσεων στην οργανωμένη ανατροπή τους
Κείμενο του Αντώνη Μαλάμη



1. Η θέση του ΚΚΕ για τις αστικές εκλογές και τον πραγματικό συσχετισμό δυνάμεων

Για το ΚΚΕ, οι αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές δεν υπήρξαν ποτέ το πρωτεύον πεδίο για την αλλαγή του κοινωνικού και πολιτικού συσχετισμού δυνάμεων, ούτε ο μοναδικός ή ασφαλής δείκτης της λαϊκής συνείδησης. Η ίδια η ιστορική πείρα του εργατικού κινήματος αποδεικνύει ότι η κάλπη των αστικών θεσμών αποτυπώνει μόνο στιγμιαία, ατελώς και συχνά παραμορφωτικά τη δυναμική των μαζών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πορεία των Μπολσεβίκων το 1917: Στις εκλογές για τη Συντακτική Συνέλευση κατέγραψαν μειοψηφικό ποσοστό (περίπου 24%), την ίδια ακριβώς στιγμή που είχαν κατακτήσει την απόλυτη πλειοψηφία στα Σοβιέτ των εργατών και των στρατιωτών στα κρίσιμα βιομηχανικά κέντρα, εκεί δηλαδή όπου κρινόταν η πραγματική εξουσία και ο πραγματικός συσχετισμός δυνάμεων.

Όταν λοιπόν το ΚΚΕ μιλά για αλλαγή και ανατροπή του συσχετισμού δυνάμεων, δεν αναφέρεται κύρια ή αποκλειστικά σε μια εκλογική μετατόπιση ποσοστών. Αναφέρεται πρώτα απ' όλα στο ανέβασμα της εργατικής - λαϊκής συνείδησης, στην οργάνωση της πλειοψηφίας του λαού και της νεολαίας σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, στην εξάπλωση και επικράτηση των ιδεών του σοσιαλισμού - κομμουνισμού σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα, στο ανέβασμα των αγωνιστικών διαθέσεων.

Αυτός ο ουσιαστικός συσχετισμός κρίνεται καθημερινά στους χώρους δουλειάς, στα πανεπιστήμια, στα σχολεία και στις γειτονιές. Μπορεί εν μέρει να εκφράζεται και στην κάλπη, όμως η πραγματική, ανατρεπτική ισχύς του λαϊκού παράγοντα οικοδομείται και δοκιμάζεται έξω και μακριά από τα στενά όρια της κοινοβουλευτικής αναμονής.

2. Τα εργαλεία του αντιπάλου: Η σκόπιμη τυφλότητα των δημοσκοπήσεων

Από την άλλη σκοπιά, τα αστικά επιτελεία επιχειρούν συστηματικά να περιορίσουν όλη την πολιτική συζήτηση στα στενά όρια της κοινοβουλευτικής διαχείρισης. Κάθε φορά που επιχειρούν να «ακτινογραφήσουν» την πολιτική συμπεριφορά της νεολαίας και των εργαζομένων, τα ευρήματά τους προσκρούουν στα ίδια τα δομικά όρια της μεθοδολογίας και της ταξικής σκοπιμότητας που υπηρετούν. Δεν πρόκειται απλώς για τεχνικές ατέλειες. Η δομή, το ύφος και το περιεχόμενο των ερωτηματολογίων είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να εγκλωβίζουν τη λαϊκή αμφισβήτηση στη «συστημική κυβερνησιμότητα» και να εξαφανίζουν τα πραγματικά στοιχεία της ζωής.

Οι αστικές δημοσκοπήσεις ουδέποτε πρόκειται να ρωτήσουν έναν νέο εργαζόμενο: «Ποιος στάθηκε δίπλα σου την ώρα που ο εργοδότης σε απέλυε εκδικητικά;» Ή τα μέλη μιας λαϊκής οικογένειας: «Ποιος βρέθηκε έξω από την πόρτα σου, απέναντι στις κλούβες και τους δικαστικούς επιμελητές, την ώρα που το Fund ερχόταν να σου πετάξει τα πράγματα στο δρόμο;» Δεν ρωτούν ποιος παλεύει καθημερινά για να μην κοπεί το ρεύμα, ποιος οργανώνει τις απεργίες για αυξήσεις στους μισθούς, ποιος δίνει τη μάχη στα πανεπιστήμια ενάντια στην εμπορευματοποίηση της παιδείας.

Αν γίνονταν αυτές οι ερωτήσεις, θα αποκαλυπτόταν η βαθιά εγγύτητα, η εκτίμηση και ο δεσμός εμπιστοσύνης που αναπτύσσουν πλατιές λαϊκές δυνάμεις με τη δράση και τις θέσεις των κομμουνιστών. Αντί γι' αυτό, οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τη νεολαία ως «απολιτίκ» ή παραιτημένη, ενώ οι συστημικοί αναλυτές σπεύδουν να ερμηνεύσουν τα ποσοστά του ΚΚΕ μιλώντας για «οροφή».

Αυτό που σκοπίμως προσπερνούν είναι η διπλή πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τα εκλογικά ποσοστά: Από τη μία πλευρά, υπάρχει η ακλόνητη ιδεολογική βάση του ΚΚΕ και η καθαρή του στάση να μη γίνει συνένοχος στη διαχείριση του συστήματος. Από την άλλη πλευρά όμως, επιδρούν οι ίδιες οι δυσκολίες της καθημερινότητας — η ελαστική εργασία που εμποδίζει τη συλλογική δράση, η καλλιεργούμενη αποχή και η πίεση για ατομική επιβίωση. Όλα αυτά λειτουργούν σαν «φρένο», εμποδίζοντας την καθημερινή αγανάκτηση να μετατραπεί σε σταθερή, οργανωμένη πολιτική συνείδηση.

3. «Το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι»: Τα μέτρα της Απόφασης της ΚΕ για την ταξική ανάταση των αγώνων

Απέναντι σε αυτό το τοπίο, η Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ (Ριζοσπάστης 26-27/9) για τον προγραμματισμό δουλειάς ξεκαθαρίζει ότι ο συσχετισμός δυνάμεων ούτε αμετάβλητος είναι, ούτε κρίνεται παθητικά. Η Απόφαση επιλέγει να επενδύσει στο «άλλο μονοπάτι»: τον δρόμο της συστηματικής, οργανωμένης και σχεδιασμένης παρέμβασης για την αλλαγή των συσχετισμών, εκεί που κρίνονται όλα — στους χώρους δουλειάς, στην εκπαίδευση, στους κλάδους-κλειδιά.

Με βάση τις κατευθύνσεις της Απόφασης της ΚΕ, η προετοιμασία αυτή συμπυκνώνεται στα εξής κεντρικά καθήκοντα:

Ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος και «ρίζωμα» στους χώρους δουλειάς: Το Κόμμα προσανατολίζει όλες του τις δυνάμεις στην ίδρυση και ισχυροποίηση Κομματικών Οργανώσεων Βάσης στους μεγάλους εργασιακούς χώρους, στα ερευνητικά κέντρα, στις τηλεπικοινωνίες, στα logistics, στον τουρισμό. Η μετατροπή της διάχυτης δυσαρέσκειας σε οργανωμένη ταξική πάλη απαιτεί την καθημερινή παρουσία των κομμουνιστών μπροστά σε κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα των εργαζομένων.

Αποφασιστική αναβάθμιση της ιδεολογικής δουλειάς και αντεπίθεση: Απέναντι στον «αρνητικό πραγματισμό» και τις αυταπάτες της συστημικής διαχείρισης, η Κ.Ε. θέτει ως κεντρικό όρο την ιδεολογική θωράκιση και την προβολή της σοσιαλιστικής προοπτικής. Αποκαλύπτεται ο πραγματικός χαρακτήρας της «πράσινης» και «ψηφιακής» μετάβασης της ΕΕ ως εργαλείων έντασης της εκμετάλλευσης, ενώ αναδεικνύεται η επικαιρότητα του σοσιαλισμού ως της μόνης πραγματικής διεξόδου για τη νεολαία.

Ειδικός σχεδιασμός για τη δουλειά στη νεολαία (ΑΕΙ, Σχολεία, Κατάρτιση): Η ισχυροποίηση της ΚΝΕ, η πρωτοπορία στους αγώνες των Φοιτητικών Συλλόγων και των Μαθητικών Κοινοτήτων, καθώς και η παρέμβαση στα τεχνικά λύκεια και τις δομές κατάρτισης (ΣΑΕΚ/ΕΠΑΛ) όπου φοιτούν τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας που μπαίνουν νωρίς στην παραγωγή, αποτελούν θεμελιώδη όρο για να σπάσει η παθητικότητα και να διαμορφωθεί μια νέα αγωνιστική γενιά.

Οργανωτική ισχυροποίηση και διακίνηση του «Ριζοσπάστη»: Η αύξηση της οργανωμένης δύναμης του Κόμματος, η προσέλκυση νέων μελών από την εργατική τάξη και η πλατιά, σχεδιασμένη διακίνηση του «Ριζοσπάστη» και της «ΚΟΜΕΠ» αντιμετωπίζονται ως τα βασικά υλικά εργαλεία για να αποκτήσει η δράση των κομμουνιστών βάθος, διάρκεια και καθοδηγητική σταθερότητα.

Η εκλογική επιρροή δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά ένας επιμέρους δείκτης που ακολουθεί τη βαθύτερη ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική σύνδεση του Κόμματος με τις λαϊκές μάζες.

Απέναντι στην παραμορφωτική εικόνα των δημοσκοπήσεων και τη μοιρολατρία της αστικής προπαγάνδας, το ΚΚΕ προτάσσει την οργανωμένη ταξική πάλη. Ο δρόμος που χαράσσει η Απόφαση της ΚΕ αποδεικνύει ότι ο πραγματικός συσχετισμός δυνάμεων αλλάζει μόνο με την ενεργή, οργανωμένη συμμετοχή της εργατικής τάξης και της νεολαίας στον αγώνα για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Πρόσθεσε τον 902.gr στην Google

Το 56% Θεωρεί ότι ο Καπιταλισμός «Κάνει περισσότερο Κακό, παρά Καλό»

-Το ποσοστό  φτάνει στο 67% σε ισχυρά καπιταλιστικά κράτη της Ευρώπης, όπως η Γαλλία... 

Είθισται τέτοιες μέρες, παραμονές της Συνόδου του Νταβός, να εμφανίζονται διάφορες έρευνες, που αξιοποιούνται και στην ατζέντα της Συνόδου από δυνάμεις που προπαγανδίζουν έναν πιο «δίκαιο» τάχα καπιταλισμό. 

Μία από αυτές τις έρευνες ξεχωρίζει φέτος, λόγω του ερωτήματος που έθεσε σε 34.000 συνολικά ανθρώπους από 28 χώρες: «Ο καπιταλισμός, όπως είναι σήμερα, κάνει περισσότερο καλό ή κακό;».

 Μεσοσταθμικά, το 56% όσων ρωτήθηκαν θεωρεί ότι ο καπιταλισμός «κάνει περισσότερο κακό παρά καλό», με το ποσοστό αυτό να φτάνει στο 67% σε ισχυρά καπιταλιστικά κράτη της Ευρώπης, όπως η Γαλλία. Βέβαια, τα ευρήματα της έρευνας αποτυπώνουν περισσότερο τη δυσαρέσκεια από τα αδιέξοδα που αναπαράγει ο καπιταλισμός για τη συντριπτική πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων και όχι μια ριζοσπαστική αντίληψη για την αναγκαιότητα της ανατροπής του. 

Τέτοιες απαντήσεις όμως είναι κόλαφος για τους απολογητές του καπιταλισμού, που τον προβάλλουν ως «το ιδανικότερο σύστημα, παρά τις αδυναμίες του» και με αφορμή τις ανατροπές στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες μιλάνε για το «τέλος της Ιστορίας». 

Το γεγονός ότι ένα τόσο μεγάλο ποσοστό αμφισβητεί ότι ο καπιταλισμός μπορεί να δώσει λύση στα προβλήματά τους, και ότι αντίθετα τα μεγεθύνει, είναι ένα ελπιδοφόρο στοιχείο σε μια εποχή που η βαρβαρότητα παρουσιάζεται ως αδιαμφισβήτητη, ακίνητη και αιώνια...

Πηγή

Αλίευση - Παρουσίαση: Viva La Revolucion

ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΠΑΤΡΕΩΝ --ΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ?

Τελικά έγινε και αυτό για πρώτη φορά στα χρονικά του δήμου Πατρέων. Δίνουμε ραντεβού στις κάλπες (26 Μαίου) εντελώς στα τυφλά !
Όλες οι δημοσκοπήσεις που έγιναν το προηγούμενο διάστημα για το δήμο Πατρέων, κρύφτηκαν στα συρτάρια. Δεν δημοσιοποιήθηκε ούτε μία !
Οι λόγοι προφανείς. Η διαφορά του πρώτου από το δεύτερο, τεράστια !
Το λένε ακόμα και τα επιτελεία τεσσάρων παρατάξεων όπου διενήργησαν δημοσκόπηση και όλοι τους παλεύουν από τη δεύτερη ως την πέμπτη θέση με μικρές διαφορές μεταξύ τους.
Επειδή όμως πρώτος τυγχάνει να είναι ο Πελετίδης, έπεσε ΄΄σύρμα΄΄ να μη δημοσιοποιηθεί καμία δημοσκόπηση και δημιουργηθεί έτσι κλίμα ηττοπάθειας σε παρατάξεις που στηρίζονται από το πολιτικό κατεστημένο καθώς και από επιχειρηματίες, οι οποίοι έσπρωξαν μπόλικο χρήμα για χάρη των εκλεκτών τους.
Δημοσκοπήσεις δεν έγιναν όμως μόνο από παρατάξεις. Έγιναν και από ΜΜΕ αλλά κι αυτές δεν είδαν το φως της δημοσιότητας.
Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά. Το 2014 είχαν διενεργηθεί δημοσκοπήσεις 10 μήνες πριν τις εκλογές και δημοσιεύθηκαν αρκετές το τελευταίο δίμηνο. Τώρα , ούτε για δείγμα δεν έχουμε και ό,τι κυκλοφορεί στη δημοσιογραφική πιάτσα είναι από διαρροές των επιτελείων ΜΜΕ και παρατάξεων.
Το τελευταίο 15νθήμερο απαγορεύεται από το νόμο η δημοσίευση δημοσκοπήσεων κι όπως όλα δείχνουν δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο για δημοσκόπηση της τελευταίας στιγμής.
Αυτή η μυστικότητα ήταν επιλογή αυτών που κατέχουν τα ΜΜΕ όπου στη συντριπτική τους πλειοψηφία μισούν θανάσιμα τη δημοτική αρχή Πελετίδη. Και αυτή η εχθρική στάση είναι πρωτοφανής για τα τοπικά δεδομένα. Ποτέ άλλοτε δημοτική αρχή δεν αντιμετωπίστηκε με τόση αντιπαλότητα και τόσο μένος ! Ίσως, επειδή, για πρώτη φορά επίσης, πήραν γερό μάθημα τα συμφέροντα και όσοι τα υπηρετούν. Διότι στο δήμο Πατρέων κουμάντο πλέον κάνει ο λαός κι αυτό δεν το αντέχει η διαπλοκή.

Ρεπορτερ

AVAAZ: Το φαινόμενο του clicktivism και η τεράστια απάτη.

Όποιο ψήφισμα κι αν ανοίξεις, θα δεις από κάτω τον διεθνή οργανισμό, τύπου ΜΚΟ, με την επωνυμία «AVAAZ». Εκστρατείες συλλογής υπογραφών για το περιβάλλον, τον γορίλα, το κλίμα, τον καρκίνο, αλλά και για το το Νομπέλ στην Ελλάδα, για το “Μένουμε Ευρώπη”, για τους πλειστηριασμούς σπιτιών, για να φύγει ο Λάκης από τον ALPHA, για την κατάργηση των Τμημάτων Ένταξης των ΑΜΕΑ, κι ένα σωρό άλλα «ευαίσθητα» θέματα «κοινωνικής συνείδησης», που στοχεύουν στην συναισθηματική ενεργοποίηση του αποδέκτη και το αίσθημα του δικαίου. 

Το νέο φρούτο του “κλικ-ακτιβισμού” αποτελεί την τελευταία λέξη της μόδας σχετικά με την ενεργοποίηση αποκλειστικά κατευθυνόμενων και με ύποπτους στόχους παγκόσμιων «δικτύων αλληλεγγύης», δικτύων, δηλαδή, που κάτω από ταμπέλες ευαίσθητων κοινωνικών θεμάτων επιχειρούν να χειραγωγήσουν και να εγκλωβίσουν την κοινή γνώμη ενώ ταυτόχρονα, με τον έντεχνο τρόπο της συνυπογραφής σε ένα αίτημα, εκτονώνουν την ενεργητική δράση σε μια ανώδυνη διαμαρτυρία και αποτρέπουν κοινωνικές ομάδες από την ανάληψη πρωτοβουλιών και ενεργών δράσεων απέναντι σε ένα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό θέμα. Ένα από τα πιο δραστήρια και διάσημα τέτοια παγκόσμια δίκτυα της νεο-προπαγάνδας είναι και το AVAAZ. 

Από: ΘΕΩΝΗ ΚΑΠΛΑΝΙΔΟΥ

Μια πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο για την εν λόγω οργάνωση, μας βγάζει πολλά “λαβράκια”. Κατ’ αρχήν έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δούμε από ποιους έχει ιδρυθεί αυτή η οργάνωση και ασφαλώς από ποιους χρηματοδοτείται. Σύμφωνα με την Wikipedia, “To Avaaz.org συν-ιδρύθηκε από το Res Publica μιας διεθνή ομάδα αστικής πίεσης, και το Moveon.org, μια online κοινότητα που έχει πρωτοπορήσει στη διαδικτυακή πίεση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ιδρυτική ομάδα αποτελείται επίσης και από επιχειρηματίες από έξι χώρες που είναι κορυφαίοι παγκοσμίως στην κοινωνική επιχειρηματικότητα και σε αυτούς περιλαμβάνονται ο ιδρυτικός πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής Ricken Patel, και οι Tom Perriello, Tom Pravda, Eli Pariser, Andrea Woodhouse, Jeremy Heimans, και David Madden.” Στην ουσία πρόκειται για την αφρόκρεμμα του αμερικανικού κατεστημένου, ενώ ύποπτο είναι και το παρασκήνιο των χρηματοδοτήσεων στις οποίες εμπλέκεται το ίδρυμα Ροκφέλερ και ο πολύς Τζωρτζ Σώρρος. Περισσότερες και αναλυτικές πληροφορίες για το background των ιδρυτικών στελεχών, τους ιδρυτικούς οργανισμούς και τις χρηματοδοτήσεις στο άρθρο: http://fadomduck2.blogspot.gr/2015/07/avaaz.html

Η AVAAZ, εκτός των άλλων, έχει στο ενεργητικό της καμπάνιες υπέρ της εισβολής στη Λιβύη «που χρησιμοποιήθηκε ως ασπίδα για τη συγκεκαλυμμένη εισβολή των ΗΠΑ και τη δολοφονία και τη διαπόμπευση του αρχηγού του κράτους[1]» καθώς και για την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία: «Στη Συρία, για παράδειγμα, μεταξύ του 2012 και τα τέλη του 2013, ακριβώς τη στιγμή που οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ προσπαθούνν να εκβιάσουν την κοινή γνώμη για έναν πόλεμο με τον Ασάντ, καθώς ήρθε σε επίπεδο βάσης, εμφανίστηκαν ξαφνικά στο Avaaz αλλεπάληλα ψηφίσματα ζητώντας από τη Δύση να στείλει “3.000 διεθνείς παρατηρητές” και να επιβάλει ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από ολόκληρη τη χώρα[2]». Έχει συμμετέχει στη ρωσο-φοβική προπαγάνδα με το διάσημο ψήφισμα “Pussy Riot”[3], ενώ αποτελεί και έναν από τους χρηματοδότες με ύποπτα κίνητρα (σύμφωνα με επίσημες καταγγελίες) της ΜΚΟ «MOAS», η οποία δραστηριοποιείται στο Αιγαίο για «έρευνα και διάσωση» προσφύγων, και εμφανίζεται να διαθέτει πανάκριβο και υπερσύγχρονο εξοπλισμό και υπερσύγχρονα «drones»[4]. Παράλληλα, την ίδια στιγμή που διεξάγει υπέρ της ΝΔ δημοψηφίσματα για να «μείνουμε Ευρώπη» (http://neodimokratis.gr/polites-maz...) διενεργεί και δημοψήφισμα για ανάκληση της απόφασης για τα Τμήματα Ένταξης, βάζοντας ως βιτρίνα τον Σύλλογο Αναπληρωτών Καθηγητών Ειδικής Αγωγής (https://secure.avaaz.org/el/petition/Ypoyrgos_Paideias_k_Nikos_Filis_Na_aposyrei_tin_tropologia_katargisis_ton_tmimaton_entaxis_Eidikis_Agogis/?pv=8&fb_action_ids=10208480836077624&fb_action_types=avaaz-org%3Ais_interested). Με άλλα λόγια και στηρίζει την καπιταλιστική πολιτική της Ευρώπης που είναι υπαίτιος για όλες τις... «περικοπές» και τις επιθέσεις στα λαϊκά στρώμματα, και δείχνει ευαισθησία σ’ αυτές ακριβώς τις κοινωνικές περικοπές. Συχνά δε, μέσα από τα ψηφίσματα, τρέπει υποσυνείδητα τον αποδέκτη σε μια κατάσταση συνδιαλλαγής με τους κεφαλαιοκράτες και τις κυβερνήσεις που τους στηρίζουν, χαρακτηριστικό το κείμενο συλλογής υπογραφών για τους πλειστηριασμούς σπιτιών (https://secure.avaaz.org/el/petition/Ohi_stoys_pleistiriasmoys_akiniton_ton_yperhreomenon_Ellinon_3/?snshhgb). 

Το κουβάρι είναι μακρύ και πολύπλοκο. Το βέβαιο πάντως είναι πως τέτοιου είδους οργανισμοί, και ασφαλώς ο συγκεκριμένος, ασφαλώς δεν έχουν δημιουργηθεί ούτε για πλάκα, ούτε για όσα γενικόλογα και θολά περιγράφουν στην αρχική τους σελίδα (η αρχική της AVAAZ εδώ: http://www.avaaz.org/el/about.php). Προβάλλουν έναν τρόπο ανώδυνης διαμαρτυρίας, όπου με μια υπογραφή ο αποδέκτης κάνει το χρέος του ή παίρνει θέση απέναντι σε σοβαρά θέματα, παραιτούμενος από οποιοδήποτε βαθύτερο προβληματισμό και πολύ περισσότερο από τη συλλογική αγωνιστική δράση και ενεργητική στάση απέναντι σε αυτά τα προβλήματα. Παράλληλα, ο οργανισμός αυτός συγκεντρώνει εκατομμύρια χρήστες – μέλη – οπαδούς, συχνά χρησιμοποιώντας ως βιτρίνα άλλους Οργανισμούς, ΜΚΟ, Συλλόγους κλπ, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται όλοι αυτοί οι χρήστες του διαδικτύου ως εύκολοι αποδέκτες προπαγάνδας ή εξαπάτησης.

Τέτοιου είδους καμπάνιες μέσω διαδικτύου, στην ουσία επιτελούν βασικό πολιτικό ρόλο υπέρ της διατήρησης και υποστήριξης της ισχύουσας τάξης πραγμάτων, πόρρω μακράν από όσα “ευαίσθητα” και “δίκαια” προβάλλουν στα κείμενα των ψηφισμάτων και των προπαγανδιστικών μηνυμάτων τους. Παίζουν επίσης σημαντικό ιδεολογικό ρόλο, καθώς με το κύρος τους και τις γενικόλογες αρχές και διακυρήξεις - τέτοιες που ο μέσος κοινός νους υιοθετεί αυτόματα ως ορθές και ευκτέες - επιδρούν καταλυτικά σε εκατομμύρια πολιτών, διαπλάθουν την κοινή γνώμη, την κατευθύνουν και κυρίως την εξασκούν σε μια παθητική“διαδικτυακή δημοκρατία” όπου με το πάτημα ενός κουμπιού ο πολίτης “εκφράζει άποψη” ή “παίρνει θέση”. Πολύ βολικά όλα αυτά, σε μια πολιτική παγκοσμιοποίηση που θέλει τους πολίτες παθητικοποιημένους. Αυτή δε η νέα τάση “συμμετοχής στα κοινά” έχει μελετηθεί ως νεο-κοινωνικό φαινόμενο με τον τίτλο «δημοκρατία του κλικαρίσματος» ή “clicktivism” (νεολογισμός από το activism). Κι αυτό καθόλου τυχαίο, εκτιμώ.

Γι αυτό λοιπόν, όταν βλέπουμε στους τοίχους μας καλέσματα για ψηφίσματα, ας είμαστε πολύ – μα πολύ! - υποψιασμένοι. Τόσο για τις προθέσεις της οργάνωσης που διενεργεί την καμπάνια συλλογής υπογραφών, όσο και για την ίδια τη διαδικασία αυτή και τους στόχους της.

Θ.Κ.

Πηγές, Υποσημειώσεις:

[1] http://fadomduck2.blogspot.gr/2015/07/avaaz.html

[2] http://fadomduck2.blogspot.gr/2015/07/avaaz.html

[3] http://fadomduck2.blogspot.gr/2015/07/avaaz.html

[4] http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=16%2F1%2F2016&pageNo=17

Τι επιθυμούν οι Λαοί στις πρώην Σοσιαλιστικές Χώρες ;; polls in former Socialist countries

«Η ζωή ήταν καλύτερη υπό το κομμουνιστικό καθεστώς», λέει η πλειοψηφία των Ρώσων, Ρουμάνων και Ανατολικής Γερμανίας 

Ειδικά  Στην υπεράσπιση του κομμουνισμού.

Πρώτα απ 'όλα, ας πούμε ότι η σωστή φράση είναι "κάτω από το σοσιαλισμό". Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, η Σοβιετική Ένωση και οι σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ήταν στη διαδικασία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Σύμφωνα με τη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία, "Σοσιαλισμός" αποτελεί  το πρώτο στάδιο (φάση) του κομμουνισμού. 

Τούτου λεχθέντος το παραπάνω, ας πάμε στο θέμα του πυρήνα. Οι άνθρωποι που έχουν ζήσει τόσο στο σοσιαλισμό και τον καπιταλισμό έχουν δώσει την απάντησή τους στις διάφορες αστικές και μικροαστικές  ανιστόρητες συκοφαντίες. Διάφορες δημοσκοπήσεις στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες αποδεικνύουν ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων, στη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη, πιστεύουν ότι η ζωή ήταν καλύτερη πριν από τη παλινόρθωση του καπιταλισμού. 
Στο σοσιαλισμό μεγάλα προβλήματά τους είχαν λυθεί: δωρεάν εκπαίδευση, δωρεάν υγειονομική περίθαλψη για όλους, την κοινωνική ασφάλιση, την απασχόληση, δωρεάν διακοπές και τις αργίες για όλους, κ.λπ. η παλινόρθωση του καπιταλισμού άσκησε πρωτοφανή βαρβαρότητα σχεδόν σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής: Οι κοινωνικές ανισότητες,  ανεργία,  ιδιωτικοποίηση των μεγάλων δημόσιων τομέων στην υγειονομική περίθαλψη στην εκπαίδευση, κ.λπ. 

Τον Μάρτιο του 2016 μια έρευνα που διεξήχθη από το  All-Ρωσίας Δημόσια Γνώμη Κέντρο  (VTsIOM) έδειξε ότι: 

Περισσότερο από το ήμισυ των Ρώσων (64%) θα ψήφιζε για να διατηρηθεί η Σοβιετική Ένωση , αν ένα δημοψήφισμα διεξήγαγαν  σήμερα. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται από 47% μεταξύ εκείνων 18-24 σε 76% μεταξύ των ερωτηθέντων ηλικίας 60 και πάνω. Μόνο το 20% των Ρώσων πολιτών θα ψηφίσει αρνητικά για τη διατήρηση της Σοβιετικής Ένωσης, σύμφωνα με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης.

Κατά την ίδια περίοδο (Μάρτιος 2016), μια παρόμοια έρευνα από την  έρευνα Κέντρο Levada  στη Ρωσία έδειξε ότι:

-  Περισσότεροι από τους μισούς (51%)  των Ρώσων δήλωσε ότι η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. 

-  Περισσότεροι από τους μισούς (56%)  των Ρώσων regred την κατάρρευση της ΕΣΣΔ (στην πραγματικότητα, η νίκη της αντεπανάστασης).

-  Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στην έρευνα (58%) δήλωσαν ότι θα καλωσόριζε  την αναβίωση της Σοβιετικής Ένωσης και του σοσιαλιστικού συστήματος.

Τα εκλογικά αποτελέσματα της 17 Μάρτη του 1991 
που η αντεπαναστατική κλίκα 
του Γκορμπατσόφ-Γέλτσιν προκλητικά 
αγνοείται.

Δημοσκοπήσεις που διεξήχθησαν τα προηγούμενα χρόνια έχουν παρόμοια αποτελέσματα. Μια έρευνα από το Ίδρυμα γνώμη της Ρωσίας Δημόσια (FOM) πίσω στο 2013, έδειξε ότι το 60% των Ρώσων πιστεύουν ότι η ζωή στη Σοβιετική Ένωση είχε περισσότερες θετικές παρά αρνητικές πτυχές. Επιπλέον, με την ίδια δημοσκόπηση, το 43% των ερωτηθέντων θα επιθυμούσε την εκ νέου έγκριση της κομμουνιστικής ιδεολογίας, ενώ το 38% δεν ήταν ευχαριστημένοι από μια τέτοια προοπτική. 

Κατά την ανάγνωση του παραπάνω, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη την ισχυρή αντικομμουνιστική προπαγάνδα των δύο τελευταίων δεκαετιών, τις συκοφαντίες και τα ψέματα εναντίον του σοσιαλιστικού συστήματος από τα αστικά ΜΜΕ και τα πολιτικά κόμματα. 

ΓΕΡΜΑΝΊΑ.

Τον Ιούνιο του 2009, μια έρευνα που διεξήχθη στη Γερμανία έδειξε ότι το 57% των ανατολικών Γερμανών υπερασπίζει  την Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ) .  Των ερωτηθέντων, το 49% δήλωσε «Η  ΛΔΓ  είχε περισσότερες καλές πλευρές παρά κακές πλευρές. Υπήρχαν κάποια προβλήματα, αλλά η ζωή ήταν καλά εκεί. " Η δημοσκόπηση αναφέρθηκε στο Spiegel online (η οποία, ωστόσο, προσπάθησε να δυσφημίσει την ΛΔΓ με αντικομμουνιστικά ψέματα) και αποτελεί απόδειξη ότι, σύμφωνα με τον ιστορικό Στέφαν Wolle," μια νέα μορφή της Ostalgie έχει πάρει το σχήμα ".

ΡΟΥΜΑΝΊΑ.

Στο IRES Ιουλίου 2010 (Ρουμανικό Ινστιτούτο Αξιολόγησης και Στρατηγικής) δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία το 41% των ερωτηθέντων θα ψήφιζε  για Τσαουσέσκου, αν είχε θέσει υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου. Και το 63% των συμμετεχόντων στην έρευνα δήλωσε η ζωή τους ήταν καλύτερα κατά τη διάρκεια του κομμουνισμού , ενώ μόνο το 23% βεβαιώνεται ότι η ζωή τους ήταν χειρότερα τότε.Μερικά 68% δήλωσε ότι ο κομμουνισμός ήταν μια καλή ιδέα, μόνο ένα που είχε εφαρμοστεί ανεπαρκώς. 

Σε μια έρευνα του 2014 από την  δημοσκόπηση INSCOP έρευνα  αποκάλυψε  ότι το 44,4 τοις εκατό των ερωτηθέντων πίστευε ότι οι συνθήκες διαβίωσης ήταν καλύτερη υπό τον κομμουνισμό.

ΟΥΓΓΑΡΊΑ.

Σύμφωνα με μια έκθεση από το Pew Research Center, τον Απρίλιο του 2010, το 72% των Ούγγρων είπαν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στη χώρα τους είναι στην πραγματικότητα σε χειρότερη θέση σήμερα οικονομικά από ό,τι ήταν κάτω από τον κομμουνισμό. Μόνο το 8% λένε οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ουγγαρία είναι σε καλύτερη θέση, και 16% λένε τα πράγματα είναι σχετικά με το sam ε.

........................................................................................................

Το επιβεβαιώνει και το πρακτορείο Sputnik 

δες την είδηση στο TVXS Επιλογές:

Έρευνα σε 11 χώρες: Επί Σοβιετικής Ένωσης η ζωή 

ήταν καλύτερη

17:31 | 18 Αυγ. 2016
Τελευταία ανανέωση 07:00 | 19 Αυγ. 2016

Καλύτερο ήταν το βιοτικό επίπεδο επί σοβιετικού καθεστώτος, εκτιμά το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων (ηλικίας άνω των 35 ετών) που συμμετείχε σε δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό του πρακτορείου Sputnik σε εννέα από τις έντεκα χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Τα δεδομένα λήφθηκαν από δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν από τις δημοσκοπικές εταιρείες Πανρωσικό κέντρο μελέτης της κοινής γνώμης, (VITSIOM), M-Vector, Ipsos, Expert Fikri, иQafqaz σε έντεκα χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, κατά παραγγελία του ειδησεογραφικού πρακτορείου Sputnik.

Οι δημοσκοπήσεις διενεργήθηκαν από τις 4 Ιουλίου μέχρι τις 15 Αυγούστου του 2016. Συνολικά στη δημοσκόπηση συμμετείχαν 12645 ερωτηθέντες, από χίλιοι στην Αρμενία, στο Αζερμπαϊτζάν, στη Λευκορωσία, στη Μολδαβία, στη Γεωργία, στο Καζακστάν, στηνΚιργιζία, και στο Τατζικιστάν, 1045 στο Ουζμπεκιστάν, δύο χιλιάδες στην Ουκρανία και 1600 στη Ρωσία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, στη Ρωσία το 64% των ερωτηθέντων που πρόλαβαν την Σοβιετική Ένωση θεωρεί πως το βιοτικό επίπεδο ήταν καλύτερο εκείνη την περίοδο. Στην Ουκρανία, το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 60%. Τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφονται στην Αρμενία με 71% και στο Αζερμπαϊτζάν με 69%. Σημειώνεται πως όσοι από τους ερωτηθέντες ανήκουν στο ηλικιακό όριο μεταξύ 18 και 24 ετών, δηλαδή σε ηλικίες που δεν έχουν αναμνήσεις από τη ζωή στη Σοβιετική Ένωση, πιστεύουν πως η ζωή βελτιώθηκε μετά την πτώση της ΕΣΣΔ. Αυτήν την άποψη έχει στη Ρωσία το 63% της νεολαίας.

Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, που αναδημοσιεύει τα αποτελέσματα της έρευνας, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων ηλικίας άνω των 35 ετών πιστεύει πως η ζωή στην ΕΣΣΔ ήταν καλύτερη απ' ό,τι μετά την κατάρρευση* :

Στην Αρμενία το 71% έναντι 23% των ερωτηθέντων που πιστεύει το αντίθετο, στο Αζερμπαϊτζάν 69% έναντι του 29%, στη Ρωσία το 64% έναντι του 28%, στοΚαζακστάν το 61% έναντι του 27%, στην Ουκρανία το 60% έναντι του 23%, στην Κιργιζία το 60% έναντι του 30%, στην Λευκορωσία το 53% έναντι του 28% και στηΓεωργία το 51% έναντι του 46%. Μόνον οι άνω των 35 ετών κάτοικοι του Τατζικιστάν (39% έναντι 55%) και του Ουζμπεκιστάν (4% έναντι 91%) πιστεύουν πως το βιοτικό επίπεδο βελτιώθηκε μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.

Οι ερωτηθέντες ηλικίας έως 25 ετών, που γεννήθηκαν αμέσως μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ απάντησαν ότι σήμερα το βιοτικό επίπεδο έχει βελτιωθεί σε ποσοστό 48% έναντι 47% στην Αρμενία, σε ποσοστό 48% έναντι 37% στην Κιργιζία, σε ποσοστό 56% έναντι 35% στο Καζακστάν, σε ποσοστό 57% έναντι 34% στην Λευκορωσία, σε ποσοστό 79% έναντι 20% στην Γεωργία, σε ποσοστό 39% έναντι 18% στην Ουκρανία, σε ποσοστό 63% έναντι 25% στη Ρωσία, σε ποσοστό 68% έναντι 14% στο Αζερμπαϊτζάν, σε ποσοστό 84% έναντι 13% στο Τατζικιστάν, και σε ποσοστό 89% έναντι 5% στο Ουζμπεκιστάν.

*( εκ των άνω ανατροπή)

.........................................................................

Life was better under Communism" says the majority of Russians, Romanians and Eastern Germans

Special to In Defense of Communism.

First of all, let us say that the proper phrase is "under Socialism". During the 20th century, the Soviet Union and the socialist countries of Eastern Europe were in the process of socialist construction. According to the Marxist-Leninist theory, "Socialism" consist the first stage (phase) of Communism. 

Having said the above, let's go to the core issue. The people who have lived both under Socialism and Capitalism give their answer to the various bourgeois and petty bourgeois unhistorical slanders. Various polls in former Socialist countries prove that the majority of people, in Russia and Eastern Europe, think that life was better before the counter-revolutions and the restoration of Capitalism. Under Socialism their major problems had been solved: Free education, free healthcare for all, social security, jobs, free vacation and holidays for everyone, etc. The restoration of Capitalism brought an unprecedented barbarity in almost every sector of public life: Social inequalities, unemployment, privatization of major public sectors from healthcare to education, etc. 

On March 2016, a survey conducted by the All-Russia Public Opinion Center (VTsIOM) showed that: 

More than half of Russians (64%) would vote to maintain the Soviet Union if a referendum were held today.  This figure increases from 47% among those 18-24 to 76% among respondents age 60 and more. Only 20% of Russian citizens would vote negatively for preserving the Soviet Union, according to the poll results.

During the same period (March 2016), a similar survey by the Levada Center Survey in Russia showed that:

- More than half (51%) of the Russians said that the collapse of the Soviet Union could have been avoided. 

- More than half (56%) of the Russians regred the collapse of the USSR (in fact, the victory of counter-revolution).

- The majority of the participants in the survey (58%) said that they would welcome the revival of the Soviet Union and the socialist system.

Polls conducted in the previous years have produced similar results. A survey by the Russia's Public Opinion Foundation (FOM) back in 2013, showed that 60% of Russians think that the life in the Soviet Union had more positive than negative aspects. Furthermore, in the same poll, 43% of the respondents would welcome the re-adoption of communist ideology, while 38% were not happy about such a perspective. 

While reading the above, we must take into account the powerful anti-communist propaganda of the last two decades, the slanders and lies against the socialist system by the bourgeois media and political parties. 

GERMANY.

On June 2009, a survey conducted in Germany showed that 57% of eastern Germans defend the German Democratic Republic (GDR). Of those polled, 49% said “The GDR had more good sides than bad sides. There were some problems, but life was good there.” The poll was reported on Spiegel Online (which, however, tried to vilify GDR with anti-communist lies) and consists a proof that, according to historian Stefan Wolle, "a new form of Ostalgie has taken shape".

ROMANIA.

In a July 2010 IRES (Romanian Institute for Evaluation and Strategy) poll, according to which 41% of the respondents would have voted for Ceausescu, had he run for the position of president. And 63% of the survey participants said their life was better during communism, while only 23% attested that their life was worse then. Some 68% declared that communism was a good idea, just one that had been poorly applied. 

In a 2014 survey by the INSCOP Research poll revealed that 44.4 percent of the respondents believed that living conditions were better under communism.

HUNGARY.

According to a report by the Pew Research Center, on April 2010, 72% of Hungarians say that most people in their country are actually worse off today economically than they were under communism. Only 8% say most people in Hungary are better off, and 16% say things are about the same.