Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πρώην Σοσιαλιστικές Χώρες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πρώην Σοσιαλιστικές Χώρες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΖΙBΚΟΦ: 20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΓΡΑΦΤΗΚΕ, ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ:

Μια επιστολή του πρώην ηγέτη της σοσιαλιστικής Βουλγαρίας Τόντορ Ζίβκοφ κυκλοφορεί ευρέως τις τελευταίες μέρες στη γειτονική χώρα, 20 χρόνια από τη στιγμή στην οποία γράφτηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του.
Επιστολή Τόντορ Ζίβκοφ – “Eίναι δικό μου λάθος, που επιτρέψαμε στον Καπιταλισμό να μας ξεγελάσει για άλλη μια φορά”


Μια επιστολή του πρώην ηγέτη της σοσιαλιστικής Βουλγαρίας Τόντορ Ζίβκοφ κυκλοφορεί ευρέως τις τελευταίες μέρες στη γειτονική χώρα, 20 χρόνια από τη στιγμή στην οποία γράφτηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του. Σε αυτή ο Ζίβκοφ υπενθυμίζει τα επιτεύγματα του σοσιαλιστικού συστήματος, απαντά στις κατηγορίες περί καταστολής και φυλακίσεων, εξηγεί τους λόγους για το προβάδισμα της Δύσης στο βιοτικό επίπεδο, προβλέπει την ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή – ορατή και στην εποχή συγγραφής της επιστολής – που θα έφερνε ο καπιταλισμός στη χώρα του τις επόμενες δεκαετίες. Τέλος, κλείνει με έναν αισιόδοξο τόνο, υπογραμμίζοντας πως ο λαός είναι εκείνος που έχει τη δύναμη αν το θέλει να ξαναφέρει το σοσιαλισμό, χωρίς να εμποδιστεί από το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα:
Αγαπητοί Βούλγαροι, θα ήθελα να σας αποκαλώ σύντροφοι, γιατί αυτοί, ήσασταν για μένα…

Αγαπητοί σύντροφοι,
34 φορές σας απεύθυνα Πρωτοχρονιάτικο χαιρετισμό. Ανασκόπησα, όσα σας είπα κατά τη διάρκεια αυτών των ετών και αποφάσισα να σας μιλήσω για το μέλλον. Όταν λάβετε αυτό το χαιρετισμό, δεν θα είμαι ανάμεσα στους ζωντανούς. Αλλά αισθάνομαι υποχρεωμένος να κάνω, κάτι τελευταίο χρήσιμο για τη χώρα μας.
34 φορές, εγώ και το Κόμμα, απολογούμασταν για όλα όσα κάναμε για σάς κατά τη διάρκεια του έτους. Η ανασκόπηση των χαιρετισμών, επισημάνει το μεγάλο άλμα που πετύχαμε ως λαός γι’ αυτά 34 χρόνια.
Ο πληθυσμός της χώρας μας στο πρώτο μου χαιρετισμό, ήταν 7 εκατομμύρια, και στο τελευταίο ήταν 9 εκατομμύρια.
Η οικονομία αναπτύχτηκε 23 φορές. Σκεφτείτε το – όταν διαβάζεται, αυτό το μήνυμα, θα έχουν περάσει, περίπου 30 χρόνια από τότε που η Βουλγαρία εγκατέλειψε το Σοσιαλισμό. Σκεφτείτε αυτά τα 30 χρόνια αν πετύχατε αυτό ,που καταφέραμε τα τελευταία 34 χρόνια; Έχει αναπτυχθεί η οικονομία 23 φορές; Εμείς το κάναμε, ο λαός το πέτυχε, άρα ήταν δυνατόν.
Γιατί δεν συμβαίνει τώρα;
Xτίσαμε χιλιάδες νοσοκομεία και σχολεία. Αυξήσαμε σημαντικά το προσδόκιμο ζωής. Γιατί, από το 1989, έχει μειωθεί ξανά; Όταν διαβάζετε, αυτό το μήνυμα μετά από 20 χρόνια, κοιτάξτε πού βρίσκεστε …
Φυσικά, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι, που  θα μισούν τον Σοσιαλισμό. Θα πουν – υπήρχαν στρατόπεδα, καταστείλατε τους ανεπιθύμητους.
Η χώρα με τους περισσότερους κρατούμενους στον κόσμο είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί, το 3% του πληθυσμού βρίσκεται στη φυλακή. Πολύ περισσότερο από ό, τι στη Σοσιαλιστική Βουλγαρία. Αλλά δεν είναι η μεγαλύτερη καταστολή. Η μεγαλύτερη καταστολή είναι η κυριαρχία των μεγάλων κεφαλαίων και των εταιρειών που καθορίζουν ποιος θα εργαστεί και πόσο θα πάρει. Αυτή η καταστολή είναι, που καταστρέφει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τις φυλακές μας!
Αλλά και η ΗΠΑ έχουν φυλακές. Κρατούν τους ανθρώπους, που χαρακτηρίζουν ως «τρομοκράτες», χωρίς δίκη και καταδίκη, για απεριόριστο χρόνο. Απαιτούν την έκδοση τους από οποιοδήποτε σημείο του κόσμο και οι περισσότερες χώρες τους υπακούν.
Και για να σας πω, αγαπητοί συμπατριώτες – στο Σοσιαλισμό δε φυλακίσαμε αθώους. Οι συγγενείς τους τώρα περηφανεύονται ,διότι θα ντρεπόταν για το παρελθόν τους. Η αλήθεια είναι, ότι δεν τιμωρήσαμε αθώους. Τιμωρήσαμε εγκληματίες, μεγάλους καπιταλιστές και ολιγαρχίες. Αυτούς, για τους οποίους είμαι πεπεισμένος, πως θα θελήσετε κι` εσείς ένα Λαϊκό Δικαστήριο.
Αγαπητοί φίλοι, πριν φτάσουμε στον Σοσιαλισμό, είχαμε μελετήσει προσεκτικά τον Καπιταλισμό. Είναι πάντα ο ίδιος – ένα σύστημα στο οποίο μικρή ομάδα προνομιούχων, παρασιτεί εις βάρος του λαού, ο οποίος λαός εξαντλείται.
Μετά από 20 χρόνια, που θα διαβάζετε αυτό το μήνυμα, είμαι βέβαιος ότι το κράτος θα κυριέψουν οι εγκληματίες, αυτοί θα γράψουν τους νόμους, θα σας επιβάλλουν φόρους, τέλη, τιμές και όσα άλλα μέσα τους επιτρέπουν. Είμαι βέβαιος ότι θα υπάρξει μια μικρή ομάδα από υπερ-πλούσιους ανθρώπους που θα κλέβουν αδιάκριτα και δε θα κρύβονται. Είμαι βέβαιος ότι ο λαός θα υποφέρει, αλλά θα έχει καθηλωθεί από τη κυριαρχία, το φόβο και την αβεβαιότητα του αύριου.
Ο Καπιταλισμός εξ`αρχης είναι άδικος, δεν μπορεί να είναι διαφορετικός. Συγκεντρώνει τον πλούτο και μαζί με αυτόν – τη δύναμη, και τελικά η εξουσία αποδεικνύεται πηγή πλούτου, ενώ ο άνθρωπος γίνεται σκλάβος. Πάντα έτσι ήταν.
Αγαπητοί Βούλγαροι, θα σας επιδεικνύουν τον Καπιταλισμό ως καλύτερο από τον Σοσιαλισμό μας ξεγελώντας σας.
Πράγματι η Δύση είχε πλεονεκτήματα. ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. Το τονίζω αυτό – όχι λόγω του καπιταλισμού. Είχε πλεονεκτήματα στην πραγματικότητα εξαιτίας του Σοσιαλισμού. Κάτω από το φόβο του συστήματος μας, οι καπιταλιστές στη Δύση, άρχισαν να κάνουν παραχωρήσεις στους εργαζόμενους και έτσι βελτίωσαν την κατάστασή τους. Το Σοσιαλιστικό σύστημα βοήθησε τον άνθρωπο στις καπιταλιστικές χώρες, να ζήσει καλύτερα.
Αλλά να ξέρετε- πως μετά τη καταστροφή του Σοσιαλισμού , θα πάρουν όλα όσα είχαν δώσει στους εργάτες τους. Αυτό το καθεστώς ευημερίας, έχει μεγάλο κόστος για τον καπιταλισμό, οπότε θα το αποσυνθέσουν. Χωρίς ανταγωνισμό με τον Σοσιαλισμό, οι εταιρείες και οι τοπικοί ολιγαρχίες θα πάρουν τα πάντα.
Η Δύση ήταν καλύτερη για 2 λόγους – πρώτον είχε μια μεγαλύτερη βιομηχανική ιστορία, είχε αποκτήσει περισσότερη εμπειρία και περισσότερους πόρους. Και δεύτερον, αναγκάστηκε από τον Σοσιαλισμό να εξασφαλίσει καλές συνθήκες για τους λαούς του για να αποφύγει την Επανάσταση.
Εάν συνεχίζαμε με τον Σοσιαλισμό, ίσως μετά από άλλα 20-30 χρόνια βιομηχανικής ιστορίας, θα είχαμε φτάσει τη Δύση. Παρατηρήστε, ότι είχαμε μόνο 45 χρόνια επιταχυνόμενης ανάπτυξης, κυνηγώντας  κράτη με 400 χρόνια βιομηχανικής ιστορίας. Αυτή η σύγκριση ήταν άδικη, πράγμα που οδήγησε στο να την αποκαλώ- ηλίθια άρνηση του Σοσιαλισμού.
Όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, κοιτάξτε γύρω σας. Κοιτάξτε τη Δύση. Είμαι βέβαιος ότι θα δείτε τα συμπτώματα καταστροφής της κοινωνίας τους.. Τα 20 χρόνια είναι αρκετά για να δείτε την πραγματική φύση του Καπιταλισμού.
Μπορείτε, μόνοι σας να το διαπιστώσετε από τις εξελίξεις ,την άνοδο των διεθνών εντάσεων, το ξέσπασμα νέων πολεμικών συγκρούσεων- αυτά είναι τα σημάδια του αυξανόμενου άγριου καπιταλισμού.. Πάντα έτσι ήταν, δεν μπορούν να κρυφτούν.
Αγαπητοί συμπατριώτες, πετύχαμε πολλά όσο ήμασταν μαζί. Και είναι δικό μου λάθος, που επιτρέψαμε στον Καπιταλισμό να μας ξεγελάσει για άλλη μια φορά. Ίσως, αν ήμουν πιο σοφός και πιο αποφασιστικός, δεν θα επέτρεπα αυτό που συνέβη το 1989. και να καταστρέψει τις ελπίδες του λαού, αφού συνέβη είμαι υπεύθυνος.Αλλά με το χέρι στη καρδιά, σας λέω ότι υπεύθυνος για την ενδεχόμενη αποκατάσταση του Σοσιαλισμού και τη διόρθωση των λαθών είναι μόνο ο ΛΑΟΣ . Το μέλλον είναι δικό σας. Καταφέραμε μια φορά να νικήσουμε τον Καπιταλισμό, όσο ακατόρθωτο κι` αν φαινόταν. Ανοικοδομήσαμε τον ευτυχισμένο κόσμο του Σοσιαλισμού. Ο Σοσιαλισμός είναι ο ΛΑΟΣ, που κατέχει την απόλυτη δύναμη στην κοινωνία. Εάν το θελήσετε ως λαός, μπορείτε να τον αποκτήσετε εκ νέου και κανένα καταπιεστικό καθεστώς δε μπορεί να σας σταματήσει….
Αγαπητοί συμπατριώτες,
Αυτό, που υπήρχε, εκ νέου θα γίνει…
Πιστεύω σε αυτό …
Todor  Zhivkov, 1998

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Η άγρια καταπίεση😹των Μπολσεβίκων στη Ρωσία:

Εργασιακές και κοινωνικές κατακτήσεις στην ΕΣΣΔ

Με την οικοδόμηση του σοσιαλισμού τον 20ό αιώνα, εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, όπως της εργασίας, της δωρεάν ιατρικής περίθαλψης και Παιδείας, της παροχής φθηνών υπηρεσιών από το κράτος, της κατοικίας, της πρόσβασης στις πνευματικές και πολιτιστικές αξίες, έγιναν κτήμα των προλεταρίων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων στη Σοβιετική Ενωση. 
Και όλα αυτά χάρις στις ενδογενείς δυνατότητες ανάπτυξης της σοσιαλιστικής οικονομίας.
 Ολα τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα η εργατική τάξη και τ' άλλα λαϊκά στρώματα σε σχέση με τους όρους της ζωής τους στον καπιταλισμό, επειδή ή παραμένουν άλυτα ή αφαιρούνται από τους κεφαλαιοκράτες, ήταν άγνωστα στο σοσιαλισμό, αφού αποτελούσε πρώτιστο ζήτημα, θεμελιώδη νόμο της συγκεκριμένης κοινωνίας, που ήταν η κάλυψη των ολοένα αυξανόμενων αναγκών των ανθρώπων. 
Μια ιστορική αναδρομή στις κατακτήσεις των ανθρώπων του μόχθου στην ΕΣΣΔ, αποκαλύπτει τα πλεονεκτήματα και την ανωτερότητα, για τους άμεσους παραγωγούς του πλούτου, του σοσιαλισμού.


Ο χρόνος εργασίας

Ο ημερήσιος εργάσιμος χρόνος ήταν σταθερός. Οι «Αρχές της νομοθεσίας της ΕΣΣΔ και των Ενωσιακών Δημοκρατιών για την εργασία» προέβλεπαν ότι η διάρκεια του εργάσιμου χρόνου των εργατοϋπαλλήλων στις επιχειρήσεις, τα ιδρύματα και οργανώσεις, δεν μπορεί να ξεπερνά τις 41 ώρες τη βδομάδα. Μειωμένη διάρκεια του εργάσιμου χρόνου είχε καθιερωθεί για τους δασκάλους, τους γιατρούς και μερικές άλλες ειδικότητες. Για τη νυχτερινή εργασία (από τις 10 το βράδυ έως τις 6 το πρωί) η διάρκεια της δουλιάς ήταν μειωμένη κατά μία ώρα. Η καθιερωμένη μέση διάρκεια της εργάσιμης βδομάδας των ενήλικων εργατών στη βιομηχανία έφτασε τις 40,7 ώρες το 1976, από 47,8 ώρες το 1955 (58,5 ώρες το 1913) (στοιχεία έως το 1976).



Σε όλους τους εργαζόμενους εξασφαλίζονταν μέρες εβδομαδιαίας ανάπαυσης και ετήσιες άδειες με αποδοχές. Η εργάσιμη βδομάδα στη Σοβιετική Ενωση ήταν μια από τις μικρότερες στον κόσμο. Αλλαξε και το περιεχόμενο του ελεύθερου χρόνου. Για την αξιοποίησή του, η λαϊκή εξουσία είχε δημιουργήσει και τις ανάλογες προϋποθέσεις, όπως αναπαυτήρια, δίκτυο πολιτιστικών, ενημερωτικών και υγειονομικών ιδρυμάτων.


Καθολική δημόσια υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση

Η Κοινωνική Ασφάλιση, προεπαναστατικά στη Ρωσία κάλυπτε μόνο 2 από τα 11 εκατομμύρια των ατόμων της μισθωτής εργασίας. Οι βασικές συνδρομές, μάλιστα, στο Ταμείο των κοινωνικών ασφαλίσεων γίνονταν από τους ίδιους τους εργάτες (κατά τα 3/5).

Στην ΕΣΣΔ, πριν την ανατροπή του σοσιαλισμού, η Κοινωνική Ασφάλιση (που κάλυπτε όλους τους εργαζόμενους και τα μέλη των οικογενειών τους) ήταν καθολική, χωρίς εισφορές από το μισθό των εργαζομένων. Οι εισφορές προέρχονταν από τα κονδύλια των επιχειρήσεων, ιδρυμάτων και κολχόζ και τον κρατικό προϋπολογισμό.

Υπήρχαν οι συντάξεις για γηρατειά, για αναπηρία, και λόγω απώλειας του προστάτη της οικογένειας. Το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση, λόγω γηρατειών, για τους άνδρες ήταν τα 60 χρόνια, για τις γυναίκες τα 55 χρόνια. Οι εργάτες και υπάλληλοι που απασχολούνταν σε βαριές και ανθυγιεινές εργασίες, έπαιρναν σύνταξη στα 50 χρόνια ηλικίας οι άνδρες και στα 45 οι γυναίκες. Συμπληρωματικά ευεργετήματα, τόσο ως προς την ηλικία όσο και ως προς τα χρόνια υπηρεσίας, παρέχονταν κατά τη συνταξιοδότηση των γυναικών που γέννησαν από 5 παιδιά και πάνω και τα μεγάλωσαν ως τα 8 τους χρόνια.

Υγιεινή και Ασφάλεια

Η προστασία της δουλιάς, όπως και η προστασία του περιβάλλοντος, συγκαταλέγονταν στα προβλήματα, όπου τα οικονομικά ζητήματα διαπλέκονται στενά με τα ζητήματα της κοινωνικής πολιτικής. Μόνο το πρώτο μισό της δεκαετίας του '80, μειώθηκαν κατά 20% τα εργατικά ατυχήματα και οι επαγγελματικές ασθένειες. Αν οι συνδικαλιστικές επιτροπές των επιχειρήσεων είχαν δικαίωμα να προβάλλουν «βέτο» στις αποφάσεις της διεύθυνσης για απολύσεις, η επιθεώρηση κάθε κλαδικού συνδικάτου δικαιούνταν να αναστείλει τη λειτουργία τμήματος ή ακόμα και εργοστασίου, όπου δεν τηρούνταν οι κανονισμοί της ασφάλειας και προστασίας της δουλιάς. (Στοιχεία από την μπροσούρα για τα 70χρονα της σοβιετικής εξουσίας).


Ιδιαίτερη φροντίδα
για την εργαζόμενη γυναίκα
και το παιδί

Η σοσιαλιστική εξουσία έθεσε τις βάσεις για την κατάργηση της καταπίεσης της γυναίκας. Το σοβιετικό κράτος πάντοτε θεωρούσε σαν ένα από τα βασικά του καθήκοντα την προστασία της μητέρας και του παιδιού και την εξασφάλιση στη γυναίκα εκείνων των συνθηκών, που θα της επιτρέπουν να συνδυάζει την παραγωγική και κοινωνική δραστηριότητα, με τη μητρότητα και την ανατροφή των παιδιών της. 
Η εργατική νομοθεσία προέβλεπε την εξασφάλιση της εργασίας των γυναικών, ιδιαίτερα στην περίοδο της εγκυμοσύνης. Οι έγκυες απαλλάσσονταν από τις υπερωρίες και τη νυχτερινή εργασία και μετατίθονταν σε πιο ελαφριές δουλιές.
 Στη γυναίκα χορηγούνταν πληρωμένη άδεια εγκυμοσύνης και τοκετού για 112 ημέρες (56 ημέρες πριν και 56 μετά τον τοκετό). Σε περίπτωση που κάποια γεννούσε δύο ή και περισσότερα παιδιά, ή σε περίπτωση επιπλοκών στον τοκετό, η άδεια μετά τον τοκετό αυξανόταν έως 70 μέρες. Ο κρατικός προϋπολογισμός προέβλεπε κονδύλια, που το ύψος τους συνεχώς αυξανόταν, για την καταβολή επιδόματος στις μητέρες για τη θεραπεία των παιδιών.
 Το 1975, σε σύγκριση με το 1940, είχαν αυξηθεί κατά 14 φορές, ενώ τα έξοδα για τη φροντίδα των παιδιών στα βρεφοκομεία, στους παιδικούς σταθμούς, στις κατασκηνώσεις και σε άλλα ιδρύματα εξωσχολικής απασχόλησης είχαν αυξηθεί περισσότερο από 13 φορές.

Στην προεπαναστατική Ρωσία υπήρχαν 7.500 κλίνες για τις έγκυες και τις λεχώνες, ενώ το 1913 μόνο το 5% των παιδιών γεννιόνταν σε νοσοκομείο. Η βοήθεια στις επιτόκους παρεχόταν κυρίως από τις πρακτικές μαμές. Στα χρόνια της σοβιετικής εξουσίας, οργανώθηκε δίκτυο ιατρείων για την παρακολούθηση των γυναικών στα μαιευτήρια και τα γυναικολογικά τμήματα των νοσοκομείων. Παρόμοιο δίκτυο λειτουργούσε στα χωριά και στα κολχόζ. Το πρόβλημα της εξασφάλισης νοσοκομειακής περίθαλψης κατά τον τοκετό για όλες τις γυναίκες είχε λυθεί ολοκληρωτικά.

Σχετικά με τη βοήθεια για την ανατροφή των παιδιών: Στην προεπαναστατική Ρωσία, ουσιαστικά, δεν υπήρχε τέτοια βοήθεια. Μόνο το 20% των εργαζόμενων γυναικών μπορούσαν να υπολογίζουν, για παράδειγμα, σε κάποιο επίδομα εγκυμοσύνης. Οσο για την έννοια «παιδικά προσχολικά ιδρύματα», ήταν σχεδόν άγνωστη. Το 1914, σε ολόκληρη την τεράστια ρωσική αυτοκρατορία υπήρχαν μόνον 150 παιδικοί σταθμοί.

Το 1987 πάνω από 16 εκατομμύρια Σοβιετικά παιδιά πήγαιναν σε 140 χιλιάδες παιδικούς σταθμούς. Το κράτος κάλυπτε τα 4/5 των εξόδων συντήρησής τους: Το ποσόν που πλήρωναν οι γονείς δεν κάλυπτε ούτε καν το κόστος διατροφής των παιδιών, ενώ ορισμένες οικογένειες - οι πολύτεκνες ή με χαμηλά εισοδήματα - απαλλάσσονταν από κάθε πληρωμή. Τα παιδιά μέχρι την ηλικία των 3 χρόνων δικαιούνταν δωρεάν φάρμακα.

Στην προεπαναστατική Ρωσία, υπήρχαν 9 γυναικεία και παιδικά ιατρεία. Από τα 100 νεογέννητα παιδιά, τα 27 πέθαιναν προτού κλείσουν ένα χρόνο, ενώ τα μισά δεν έφθαναν ούτε τα 5 τους χρόνια. Το 1987, στην ΕΣΣΔ λειτουργούσε το κρατικό σύστημα προστασίας της μητέρας και του παιδιού, στο οποίο εντάσσονταν, ανάμεσα στ' άλλα, πάνω από 28 χιλιάδες γυναικεία ιατρεία και παιδικές πολυκλινικές.

Η οργάνωση της φροντίδας για τις έγκυες, περιλάμβανε στενή παρακολούθησή τους με εξετάσεις και ιατρικές συμβουλές και εξασφάλιση ειδικής ιατρικής βοήθειας κατά και μετά τον τοκετό, με αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά η θνησιμότητα των μητέρων και των βρεφών. Χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της φροντίδας ήταν η αύξηση του αριθμού των μαιευτήρων και των γυναικολόγων, των παιδικών πολυκλινικών, του αριθμού των κλινών για τις έγκυες, τις λεχώνες και για εκείνες που πάσχουν από γυναικολογικές παθήσεις, καθώς και των ιατρείων που παρακολουθούν τις γυναίκες.

Το Σοβιετικό Κράτος έδειχνε ιδιαίτερη φροντίδα για την υγεία και την ανατροφή των παιδιών. Την προστασία της υγείας των παιδιών αναλάμβαναν τα ιδρύματα για τη θεραπεία και την πρόληψη παιδικών ασθενειών, τα νοσοκομεία παίδων, πολυκλινικές, παιδικά τμήματα των γενικών νοσοκομείων, σανατόρια, βρεφικοί και παιδικοί σταθμοί, τμήματα σχολικής υγιεινής, υγειονομικοί σταθμοί κ.ά. Ο αριθμός των παιδιών σε μόνιμα παιδικά ιδρύματα αυξήθηκε, από 5.400 προεπαναστατικά, σε 11.523.000 το 1975, δηλαδή πάνω από 2.000 φορές. Βασικό ρόλο στην ιατρική περίθαλψη των παιδιών έπαιζαν οι παιδικές πολυκλινικές και τα εξωτερικά ιατρεία. Για πρώτη φορά στον κόσμο, καθιερώθηκε η γενική ιατρική παρακολούθηση των παιδιών από παιδιάτρους και μόνιμες νοσοκόμες.

Κρατικό υγειονομικό σύστημα

Το δωρεάν για όλους σύστημα υγείας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του σοσιαλισμού. Γίνεται ακόμα πιο σημαντικό, αν πάρουμε υπόψη την κατάσταση που επικρατούσε στον τομέα προστασίας της υγείας στην προεπαναστατική Ρωσία. Τότε σε ολόκληρη τη χώρα υπήρχαν μόνον 20 χιλ. γιατροί. Στη Σοβιετική Ενωση, το 1987 υπήρχαν πάνω από 1,1 εκατομμύριο (ή το ένα τέταρτο όλων των γιατρών του κόσμου).

Στο 2ο πρόγραμμα του ΡΚΚ (μπολσεβίκοι), που ψηφίστηκε στο 8ο Συνέδριο το 1919, θέτει ως πρωταρχικά καθήκοντα την εξυγίανση των κατοικημένων χώρων, την προστασία του εδάφους, του νερού και του αέρα, την υγειονομική προστασία των εστιατορίων, τη δημιουργία υγειονομικής νομοθεσίας κτλ.

Η μέση διάρκεια ζωής στην τσαρική Ρωσία ήταν 32 χρόνια. Μετά την επανάσταση, στα μέσα της δεκαετίας του '20, ανέβηκε μέχρι τα 44 χρόνια, και το 1987 έφτασε τα 69 χρόνια, δηλαδή στο επίπεδο των άλλων αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών. Ασφαλώς, και σ' αυτές τις χώρες, μεγάλωσε η διάρκεια ζωής τις δεκαετίες που πέρασαν, ήταν όμως διαφορετικός ο «δρόμος» που διανύθηκε από αυτές: Οι θάνατοι στην τσαρική Ρωσία ήταν διπλάσιοι από το τότε επίπεδο της Αγγλίας και των ΗΠΑ. Και αν από τότε (σημείο υπολογισμού το 1913, που προηγήθηκε της έναρξης του Α` Παγκόσμιου Πολέμου) το επίπεδο των θανάτων στις ΗΠΑ μειώθηκε κατά 1,5 φορά και στην Αγγλία 1,2 φορά, στην ΕΣΣΔ μειώθηκε 3 φορές. Αναφορικά με τους θανάτους στο χώρο των παιδιών, στην ΕΣΣΔ μειώθηκαν 10 φορές.

Ιδιαίτερα δύσκολη ήταν αρχικά η λύση του προβλήματος της υγείας στις πρώην περιφέρειες της τσαρικής Ρωσίας, όπου προεπαναστατικά δεν υπήρχε ουσιαστικά ιατρική περίθαλψη. Για παράδειγμα, ότι στο έδαφος του σημερινού Τατζικιστάν με ένα εκατομμύριο περίπου πληθυσμό, υπήρχαν 13 γιατροί (το 1987, 11,1 χιλιάδες) και στην Κιργιζία 15 (το 1987, 12,3 χιλιάδες). Από το 1965 έως το 1985, τα έξοδα του κράτους για την προστασία της υγείας και τη φυσική αγωγή είχαν αυξηθεί στην ΕΣΣΔ κατά 2,5 φορές κατά άτομο. Στα σοβιετικά νοσοκομεία, τα φάρμακα δίνονταν δωρεάν, όπως και στα παιδιά που θηλάζουν και σε περιπτώσεις ορισμένων παθήσεων (όπως είναι ο διαβήτης, π.χ.).

Σοσιαλισμός και μόρφωση

«Τόσο άγρια χώρα, όπου να λεηλατούνται η εκπαίδευση, η μόρφωση και οι γνώσεις από τις λαϊκές μάζες, δεν έμεινε πια καμία στην Ευρώπη, εκτός από τη Ρωσία». Ετσι περιγράφει ο Λένιν το 1913 την κατάσταση της Παιδείας στην προεπαναστατική Ρωσία. Περιγραφή, που θα ταίριαζε δυστυχώς και σήμερα και για τη σημερινή Ρωσία, όπως και για όλη την Ευρώπη πλέον, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού στις ανατολικές χώρες.

Ο μαζικός αναλφαβητισμός ήταν η «κληρονομιά» που άφησε η προεπαναστατική Ρωσία στη Σοβιετική Ενωση. Τρεις στους τέσσερις δεν ήξεραν γραφή και ανάγνωση. Πολλές εθνότητες δεν είχαν δική τους γραφή, ενώ περίπου τα 4/5 των παιδιών και των εφήβων δεν μπορούσαν να φοιτήσουν ούτε στα δημοτικά σχολεία. Ολες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης και ειδικά οι ανώτερες και οι ανώτατες ήταν σχεδόν αποκλειστικό προνόμιο των πλουσίων. Χαρακτηριστικά είναι τα ποσοστά των εγγράμματων στους Κιργίζιους (0,6%), στους Τουρκμένιους (0,7%), στους Ουζμπέκους (1,6%) και τους Καζάχους (2%).

Μετά την επανάσταση εφαρμόστηκε πολιτική γενικής, δωρεάν, υποχρεωτικής Παιδείας και για όλους. Στο 8ο Συνέδριο του ΡΚΚ (μπολσεβίκοι) το 1919, τέθηκε η πολιτική βάση της πανεξόρμησης για τη λαϊκή Παιδεία: Δημιουργία νέας σοσιαλιστικής λαϊκής Παιδείας και μετατροπή του σχολείου, από όπλο ταξικής κυριαρχίας της αστικής τάξης, σε όπλο για τον κομμουνιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Στα τέλη του 1917 με αρχές του 1918, αυξήθηκε απότομα ο μηνιαίος μισθός των δασκάλων. 
Η σημασία που έδιναν οι κομμουνιστές, και ιδιαίτερα ο Λένιν, για την Παιδεία του λαού αναδεικνύεται και από την επιστολή του Λένιν προς τον Στάλιν για τη μείωση του εξοπλιστικού προγράμματος του στόλου, προκειμένου να ενισχυθεί ο προϋπολογισμός του υπουργείου Παιδείας. Ολα αυτά, ενώ μαινόταν η ιμπεριαλιστική επίθεση κατά του νεοσύστατου σοβιετικού κράτους. Ανοίγουν παντού σχολεία για ενήλικες και κέντρα εξάλειψη της αγραμματοσύνης. Εκδίδονται σε μεγάλα τιράζ και στις μητρικές γλώσσες αλφαβητάρια και εκπαιδευτικά βιβλία. Στον αγώνα με την αγραμματοσύνη συμμετείχαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, δάσκαλοι, φοιτητές, υπάλληλοι, μορφωμένοι εργάτες και αγρότες. Εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες κάθονταν στα θρανία τα βράδια μετά τη δουλιά. 
Ηδη, το 1928, είχαν μάθει γράμματα 7 εκατομμύρια περίπου ενήλικες. Από το 1920 έως το 1940, έμαθαν γράμματα 60 εκατομμύρια ενήλικες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 1939, οι εγγράμματοι ηλικίας 9-49 ετών αποτελούσαν το 87,4%. Το 1959, η αγραμματοσύνη είχε νικηθεί ολοκληρωτικά.

Ολα τα σχολεία γενικής μόρφωσης άνοιξαν για όλο το λαό. Καθιερώθηκε η δωρεάν Παιδεία και η κοινή φοίτηση των δύο φύλων στα σχολεία, χωρίστηκε το σχολείο από την εκκλησία και η εκκλησία με τη σειρά της από το κράτος, απαγορεύτηκαν οι θρησκευτικές τελετές και η διδασκαλία οποιουδήποτε θρησκευτικού δόγματος στα σχολεία και καταργήθηκαν οι σωματικές τιμωρίες.

Επίσης, κατακτήθηκε το δικαίωμα των εθνοτήτων να σπουδάζουν στη μητρική τους γλώσσα, τέθηκαν οι βάσεις για τη δημιουργία του σοβιετικού συστήματος κοινωνικής προσχολικής διαπαιδαγώγησης, εκπονήθηκαν και εφαρμόστηκαν νέες αρχές εισαγωγής στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα, που πλέον άνοιξαν τις πόρτες τους στην εργατική τάξη και τους αγρότες. 
Μερικά χαρακτηριστικά στοιχεία. Στο σχολικό έτος '40 - '41, ο αριθμός των μαθητών στην Τουρκμενία αυξήθηκε κατά 37 φορές σε σχέση με το σχολικό έτος 1914 - '15, στην Κιργιζία κατά 47 φορές, στο Ουζμπεκιστάν κατά 75 φορές και στο Τατζικιστάν κατά 854 φορές! Το '40 - '41 φοιτούσαν συνολικά 35,6 εκατομμύρια μαθητές, αντί των 9,7 εκατομμυρίων το 1915.

Το 1984, στη Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρωσίας (ΣΟΣΔΡ), δηλαδή στη Σοβιετική Ρωσία, υπήρχαν 81,8 χιλιάδες δημόσια ιδρύματα προσχολικής αγωγής, στα οποία πήγαιναν 9,2 εκατομμύρια παιδιά. Υπήρχαν 67,6 χιλιάδες δημόσια σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσής της, στα οποία πήγαιναν 20.328.000 εκατομμύρια παιδιά. Υπήρχε κάλυψη 100% των παιδιών, σε 100% δημόσια σχολεία. Υπήρχαν επίσης 514 ΑΕΙ, στα οποία φοιτούσαν 2.824.500 φοιτητές. Υπήρχε κάλυψη των φοιτητών σε 100% δημόσια ΑΕΙ.

Το 1987, στην ΕΣΣΔ υπήρχαν πάνω από 1,5 εκατ. επιστήμονες, ή το ένα τέταρτο του παγκόσμιου συνόλου τους. Σε μια σειρά σημαντικούς τομείς και κατευθύνσεις, η Σοβιετική Ενωση βρισκόταν στις πρώτες γραμμές: Η πυραυλική και πυρηνική τεχνική, οι τροχιακοί διαστημικοί σταθμοί, η κατευθυνόμενη θερμοπυρηνική σύνθεση, ο απευθείας μετασχηματισμός της ενέργειας (μαγνητο-υδροδυναμικές γεννήτριες), κρυογενής τεχνική, καταλύτες τεχνολογικών διαδικασιών, κατασκευή μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών, φραγμάτων, κλπ.

Η ΕΣΣΔ είχε τα πρωτεία σε ό,τι αφορά στον αριθμό των εφευρέσεων: Σ' αυτήν αναλογούσαν τα 20-25% των νέων τεχνικών λύσεων και επεξεργασιών που καταχωρούνται κάθε χρόνο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Τι επιθυμούν οι Λαοί στις πρώην Σοσιαλιστικές Χώρες ;; polls in former Socialist countries

«Η ζωή ήταν καλύτερη υπό το κομμουνιστικό καθεστώς», λέει η πλειοψηφία των Ρώσων, Ρουμάνων και Ανατολικής Γερμανίας 


Ειδικά  Στην υπεράσπιση του κομμουνισμού.

Πρώτα απ 'όλα, ας πούμε ότι η σωστή φράση είναι "κάτω από το σοσιαλισμό". Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, η Σοβιετική Ένωση και οι σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ήταν στη διαδικασία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Σύμφωνα με τη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία, "Σοσιαλισμός" αποτελεί  το πρώτο στάδιο (φάση) του κομμουνισμού. 

Τούτου λεχθέντος το παραπάνω, ας πάμε στο θέμα του πυρήνα. Οι άνθρωποι που έχουν ζήσει τόσο στο σοσιαλισμό και τον καπιταλισμό έχουν δώσει την απάντησή τους στις διάφορες αστικές και μικροαστικές  ανιστόρητες συκοφαντίες. Διάφορες δημοσκοπήσεις στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες αποδεικνύουν ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων, στη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη, πιστεύουν ότι η ζωή ήταν καλύτερη πριν από τη παλινόρθωση του καπιταλισμού. 
Στο σοσιαλισμό μεγάλα προβλήματά τους είχαν λυθεί: δωρεάν εκπαίδευση, δωρεάν υγειονομική περίθαλψη για όλους, την κοινωνική ασφάλιση, την απασχόληση, δωρεάν διακοπές και τις αργίες για όλους, κ.λπ. η παλινόρθωση του καπιταλισμού άσκησε πρωτοφανή βαρβαρότητα σχεδόν σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής: Οι κοινωνικές ανισότητες,  ανεργία,  ιδιωτικοποίηση των μεγάλων δημόσιων τομέων στην υγειονομική περίθαλψη στην εκπαίδευση, κ.λπ. 

Τον Μάρτιο του 2016 μια έρευνα που διεξήχθη από το  All-Ρωσίας Δημόσια Γνώμη Κέντρο  (VTsIOM) έδειξε ότι: 

Περισσότερο από το ήμισυ των Ρώσων (64%) θα ψήφιζε για να διατηρηθεί η Σοβιετική Ένωση , αν ένα δημοψήφισμα διεξήγαγαν  σήμερα. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται από 47% μεταξύ εκείνων 18-24 σε 76% μεταξύ των ερωτηθέντων ηλικίας 60 και πάνω. Μόνο το 20% των Ρώσων πολιτών θα ψηφίσει αρνητικά για τη διατήρηση της Σοβιετικής Ένωσης, σύμφωνα με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης.

Κατά την ίδια περίοδο (Μάρτιος 2016), μια παρόμοια έρευνα από την  έρευνα Κέντρο Levada  στη Ρωσία έδειξε ότι:
-  Περισσότεροι από τους μισούς (51%)  των Ρώσων δήλωσε ότι η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. 

-  Περισσότεροι από τους μισούς (56%)  των Ρώσων regred την κατάρρευση της ΕΣΣΔ (στην πραγματικότητα, η νίκη της αντεπανάστασης).

-  Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στην έρευνα (58%) δήλωσαν ότι θα καλωσόριζε  την αναβίωση της Σοβιετικής Ένωσης και του σοσιαλιστικού συστήματος.
Τα εκλογικά αποτελέσματα της 17 Μάρτη του 1991 
που η αντεπαναστατική κλίκα 
του Γκορμπατσόφ-Γέλτσιν προκλητικά 
αγνοείται.

Δημοσκοπήσεις που διεξήχθησαν τα προηγούμενα χρόνια έχουν παρόμοια αποτελέσματα. Μια έρευνα από το Ίδρυμα γνώμη της Ρωσίας Δημόσια (FOM) πίσω στο 2013, έδειξε ότι το 60% των Ρώσων πιστεύουν ότι η ζωή στη Σοβιετική Ένωση είχε περισσότερες θετικές παρά αρνητικές πτυχές. Επιπλέον, με την ίδια δημοσκόπηση, το 43% των ερωτηθέντων θα επιθυμούσε την εκ νέου έγκριση της κομμουνιστικής ιδεολογίας, ενώ το 38% δεν ήταν ευχαριστημένοι από μια τέτοια προοπτική. 

Κατά την ανάγνωση του παραπάνω, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη την ισχυρή αντικομμουνιστική προπαγάνδα των δύο τελευταίων δεκαετιών, τις συκοφαντίες και τα ψέματα εναντίον του σοσιαλιστικού συστήματος από τα αστικά ΜΜΕ και τα πολιτικά κόμματα. 

ΓΕΡΜΑΝΊΑ.

Τον Ιούνιο του 2009, μια έρευνα που διεξήχθη στη Γερμανία έδειξε ότι το 57% των ανατολικών Γερμανών υπερασπίζει  την Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ) .  Των ερωτηθέντων, το 49% δήλωσε «Η  ΛΔΓ  είχε περισσότερες καλές πλευρές παρά κακές πλευρές. Υπήρχαν κάποια προβλήματα, αλλά η ζωή ήταν καλά εκεί. " Η δημοσκόπηση αναφέρθηκε στο Spiegel online (η οποία, ωστόσο, προσπάθησε να δυσφημίσει την ΛΔΓ με αντικομμουνιστικά ψέματα) και αποτελεί απόδειξη ότι, σύμφωνα με τον ιστορικό Στέφαν Wolle," μια νέα μορφή της Ostalgie έχει πάρει το σχήμα ".

ΡΟΥΜΑΝΊΑ.

Στο IRES Ιουλίου 2010 (Ρουμανικό Ινστιτούτο Αξιολόγησης και Στρατηγικής) δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία το 41% των ερωτηθέντων θα ψήφιζε  για Τσαουσέσκου, αν είχε θέσει υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου. Και το 63% των συμμετεχόντων στην έρευνα δήλωσε η ζωή τους ήταν καλύτερα κατά τη διάρκεια του κομμουνισμού , ενώ μόνο το 23% βεβαιώνεται ότι η ζωή τους ήταν χειρότερα τότε.Μερικά 68% δήλωσε ότι ο κομμουνισμός ήταν μια καλή ιδέα, μόνο ένα που είχε εφαρμοστεί ανεπαρκώς. 

Σε μια έρευνα του 2014 από την  δημοσκόπηση INSCOP έρευνα  αποκάλυψε  ότι το 44,4 τοις εκατό των ερωτηθέντων πίστευε ότι οι συνθήκες διαβίωσης ήταν καλύτερη υπό τον κομμουνισμό.

ΟΥΓΓΑΡΊΑ.

Σύμφωνα με μια έκθεση από το Pew Research Center, τον Απρίλιο του 2010, το 72% των Ούγγρων είπαν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στη χώρα τους είναι στην πραγματικότητα σε χειρότερη θέση σήμερα οικονομικά από ό,τι ήταν κάτω από τον κομμουνισμό. Μόνο το 8% λένε οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ουγγαρία είναι σε καλύτερη θέση, και 16% λένε τα πράγματα είναι σχετικά με το sam ε.
........................................................................................................


Το επιβεβαιώνει και το πρακτορείο Sputnik 
δες την είδηση στο :
Έρευνα σε 11 χώρες: Επί Σοβιετικής Ένωσης η ζωή 
ήταν καλύτερη

17:31 | 18 Αυγ. 2016
Τελευταία ανανέωση 07:00 | 19 Αυγ. 2016


Καλύτερο ήταν το βιοτικό επίπεδο επί σοβιετικού καθεστώτος, εκτιμά το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων (ηλικίας άνω των 35 ετών) που συμμετείχε σε δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό του πρακτορείου Sputnik σε εννέα από τις έντεκα χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Τα δεδομένα λήφθηκαν από δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν από τις δημοσκοπικές εταιρείες Πανρωσικό κέντρο μελέτης της κοινής γνώμης, (VITSIOM), M-Vector, Ipsos, Expert Fikri, иQafqaz σε έντεκα χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, κατά παραγγελία του ειδησεογραφικού πρακτορείου Sputnik.




Οι δημοσκοπήσεις διενεργήθηκαν από τις 4 Ιουλίου μέχρι τις 15 Αυγούστου του 2016. Συνολικά στη δημοσκόπηση συμμετείχαν 12645 ερωτηθέντες, από χίλιοι στην Αρμενία, στο Αζερμπαϊτζάν, στη Λευκορωσία, στη Μολδαβία, στη Γεωργία, στο Καζακστάν, στηνΚιργιζία, και στο Τατζικιστάν, 1045 στο Ουζμπεκιστάν, δύο χιλιάδες στην Ουκρανία και 1600 στη Ρωσία.




Σύμφωνα με τα στοιχεία, στη Ρωσία το 64% των ερωτηθέντων που πρόλαβαν την Σοβιετική Ένωση θεωρεί πως το βιοτικό επίπεδο ήταν καλύτερο εκείνη την περίοδο. Στην Ουκρανία, το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 60%. Τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφονται στην Αρμενία με 71% και στο Αζερμπαϊτζάν με 69%. Σημειώνεται πως όσοι από τους ερωτηθέντες ανήκουν στο ηλικιακό όριο μεταξύ 18 και 24 ετών, δηλαδή σε ηλικίες που δεν έχουν αναμνήσεις από τη ζωή στη Σοβιετική Ένωση, πιστεύουν πως η ζωή βελτιώθηκε μετά την πτώση της ΕΣΣΔ. Αυτήν την άποψη έχει στη Ρωσία το 63% της νεολαίας.




Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, που αναδημοσιεύει τα αποτελέσματα της έρευνας, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων ηλικίας άνω των 35 ετών πιστεύει πως η ζωή στην ΕΣΣΔ ήταν καλύτερη απ' ό,τι μετά την κατάρρευση* :




Στην Αρμενία το 71% έναντι 23% των ερωτηθέντων που πιστεύει το αντίθετο, στο Αζερμπαϊτζάν 69% έναντι του 29%, στη Ρωσία το 64% έναντι του 28%, στοΚαζακστάν το 61% έναντι του 27%, στην Ουκρανία το 60% έναντι του 23%, στην Κιργιζία το 60% έναντι του 30%, στην Λευκορωσία το 53% έναντι του 28% και στηΓεωργία το 51% έναντι του 46%. Μόνον οι άνω των 35 ετών κάτοικοι του Τατζικιστάν (39% έναντι 55%) και του Ουζμπεκιστάν (4% έναντι 91%) πιστεύουν πως το βιοτικό επίπεδο βελτιώθηκε μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.


Οι ερωτηθέντες ηλικίας έως 25 ετών, που γεννήθηκαν αμέσως μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ απάντησαν ότι σήμερα το βιοτικό επίπεδο έχει βελτιωθεί σε ποσοστό 48% έναντι 47% στην Αρμενία, σε ποσοστό 48% έναντι 37% στην Κιργιζία, σε ποσοστό 56% έναντι 35% στο Καζακστάν, σε ποσοστό 57% έναντι 34% στην Λευκορωσία, σε ποσοστό 79% έναντι 20% στην Γεωργία, σε ποσοστό 39% έναντι 18% στην Ουκρανία, σε ποσοστό 63% έναντι 25% στη Ρωσία, σε ποσοστό 68% έναντι 14% στο Αζερμπαϊτζάν, σε ποσοστό 84% έναντι 13% στο Τατζικιστάν, και σε ποσοστό 89% έναντι 5% στο Ουζμπεκιστάν.
*( εκ των άνω ανατροπή)

.........................................................................
Life was better under Communism" says the majority of Russians, Romanians and Eastern Germans

Special to In Defense of Communism.

First of all, let us say that the proper phrase is "under Socialism". During the 20th century, the Soviet Union and the socialist countries of Eastern Europe were in the process of socialist construction. According to the Marxist-Leninist theory, "Socialism" consist the first stage (phase) of Communism. 

Having said the above, let's go to the core issue. The people who have lived both under Socialism and Capitalism give their answer to the various bourgeois and petty bourgeois unhistorical slanders. Various polls in former Socialist countries prove that the majority of people, in Russia and Eastern Europe, think that life was better before the counter-revolutions and the restoration of Capitalism. Under Socialism their major problems had been solved: Free education, free healthcare for all, social security, jobs, free vacation and holidays for everyone, etc. The restoration of Capitalism brought an unprecedented barbarity in almost every sector of public life: Social inequalities, unemployment, privatization of major public sectors from healthcare to education, etc. 

On March 2016, a survey conducted by the All-Russia Public Opinion Center (VTsIOM) showed that: 

More than half of Russians (64%) would vote to maintain the Soviet Union if a referendum were held today.  This figure increases from 47% among those 18-24 to 76% among respondents age 60 and more. Only 20% of Russian citizens would vote negatively for preserving the Soviet Union, according to the poll results.

During the same period (March 2016), a similar survey by the Levada Center Survey in Russia showed that:
More than half (51%) of the Russians said that the collapse of the Soviet Union could have been avoided. 

More than half (56%) of the Russians regred the collapse of the USSR (in fact, the victory of counter-revolution).

The majority of the participants in the survey (58%) said that they would welcome the revival of the Soviet Union and the socialist system.

Polls conducted in the previous years have produced similar results. A survey by the Russia's Public Opinion Foundation (FOM) back in 2013, showed that 60% of Russians think that the life in the Soviet Union had more positive than negative aspects. Furthermore, in the same poll, 43% of the respondents would welcome the re-adoption of communist ideology, while 38% were not happy about such a perspective. 

While reading the above, we must take into account the powerful anti-communist propaganda of the last two decades, the slanders and lies against the socialist system by the bourgeois media and political parties. 

GERMANY.

On June 2009, a survey conducted in Germany showed that 57% of eastern Germans defend the German Democratic Republic (GDR)Of those polled, 49% said “The GDR had more good sides than bad sides. There were some problems, but life was good there.” The poll was reported on Spiegel Online (which, however, tried to vilify GDR with anti-communist lies) and consists a proof that, according to historian Stefan Wolle, "a new form of Ostalgie has taken shape".


ROMANIA.

In a July 2010 IRES (Romanian Institute for Evaluation and Strategy) poll, according to which 41% of the respondents would have voted for Ceausescu, had he run for the position of president. And 63% of the survey participants said their life was better during communism, while only 23% attested that their life was worse then. Some 68% declared that communism was a good idea, just one that had been poorly applied. 

In a 2014 survey by the INSCOP Research poll revealed that 44.4 percent of the respondents believed that living conditions were better under communism.

HUNGARY.

According to a report by the Pew Research Center, on April 2010, 72% of Hungarians say that most people in their country are actually worse off today economically than they were under communism. Only 8% say most people in Hungary are better off, and 16% say things are about the same.

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...