Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία της σοσιαλδημοκρατίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία της σοσιαλδημοκρατίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

07 Οκτωβρίου, 2026

Οι "αριστεροί" της Σάρα Βάγκενκνεχτς με τους Φασίστες του AfD της Γερμανίας

 


Από:
Konstantinos Mpourxas
7.10.26·

Μαντέψτε ποιο άλλο κόμμα στήριξε με την ψήφο του το ακροδεξιό AfD της Γερμανίας για να εκλέξει Πρόεδρο του Κοινοβουλίου στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ.
Μα ποιο άλλο, από το κόμμα της Σάρα Βάγκενκνεχτς!
Της ''αριστερής'' ντε ,Σάρα Βάγκενκνεχτς, που για κάποιους ''αριστερούς'' από τα Lidl και στη χώρα μας, είναι πρότυπο προς αντιγραφή ! Να τη χαίρονται!
Εδώ, αναλυτικά, η είδηση από τον 902.
Με τις ψήφους της διάσπασης της «Linke» και άλλων αστών πολιτικών εξελέγη η AfD στη προεδρία του κρατιδίου της Σαξονίας - Ανχαλτ
Ο βουλευτής της «Εναλλακτικής» για το κεφάλαιο στη Γερμανία (AfD) Τομπίας Ράους εξελέγη τελικά πρόεδρος του κρατιδιακού κοινοβουλίου στη Σαξονία - Ανχαλτ με τις ψήφους 49 βουλευτών. Για την απόλυτη πλειοψηφία χρειάζονταν τις ψήφους 44 βουλευτών, ενώ με το AfD είχαν εκλεγεί 39.
Τελικά τον ψήφισαν οι βουλευτές που είχαν εκλεγεί με την Σάρα Βάγκενκνεχτ και την ομώνυμη «Συμμαχία» καθώς και άλλοι 5 αστοί πολιτικοί που δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα από που προέρχονται.
Οι «Πράσινοι» που διαχρονικά έχουν πρωτοστατήσει στα πολεμικά «θέλω» του κεφαλαίου (από τον Γιόσκα Φίσερ και τα ευρωατλαντικά αίσχη στην Γιουγκοσλαβία μέχρι την πρώην υπουργό Άμυνας της Γερμανίας Μπέρμπογκ κατά την συγκυβέρνηση SPD - Πρασίνων, βασική υπέρμαχο του αχυρανθρώπου Ζελένσκι στη σφαγή της Ουκρανίας), «αναβαπτισμένοι» στις διεργασίες που καθορίζονται από τη σφοδρή ενδοαστική αντιπαράθεση μπροστά σε αυτή την εξέλιξη έκαναν επίκληση στο... Σύνταγμα, ανώτατο κείμενο της εξουσίας των εκμεταλλευτών. Όπως είπαν εκεί, περιγράφεται ότι «είναι καθήκον κάθε κρατικής εξουσίας και ευθύνη κάθε ατόμου να αποτρέπει την αναβίωση ή τη διάδοση της εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας, την εξύμνηση του εθνικοσοσιαλιστικού συστήματος διακυβέρνησης και τις ρατσιστικές και αντισημιτικές δράσεις».
Τώρα για την Σάρα και την «Συμμαχία» αξίζει και πάλι να επισημανθεί ότι η Βάγκενκνεχτ υπήρξε βουλευτής του Die Linke από το 2004. Σύζυγός της είναι ο Οσκαρ Λαφοντέν, υπουργός της κυβέρνησης Σρέντερ και μετέπειτα συνιδρυτής του Die Linke, που αποθέωνε ο «όλος ΣΥΡΙΖΑ».
Το 2018 η Βάγκενκνεχτ ίδρυσε μια «κεντροαριστερή» πλατφόρμα μέσα στο Die Linke, με την επωνυμία «Σήκω».
Οπως μας ενημέρωνε τότε η «Εφημερίδα των Συντακτών», απέναντι στη δημοσκοπική άνοδο της AfD «στόχος της είναι να επανασυσπειρώσει τους απογοητευμένους ψηφοφόρους της πολυδιασπασμένης γερμανικής Αριστεράς, αλλά και της Σοσιαλδημοκρατίας - όσους "είναι δυσαρεστημένοι από την τρέχουσα πολιτική, επιθυμούν την ανανέωση του κοινωνικού κράτους και μια ειρηνική εξωτερική πολιτική" όπως λέει η ίδια».
Το ξέπλυμα της Βάγκενκνεχτ συνέχιζε: «Τα παραπάνω φυσικά δεν σημαίνουν πως η δημοφιλής Σάρα έγινε ξαφνικά ...δεξιά ή ισλαμοφοβική - κάθε άλλο (...) Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι η "στροφή" της είναι πραγματιστική, καθώς είναι φανερό πλέον πως η παραδοσιακή φιλομεταναστευτική ρητορική του SPD και της Αριστεράς δεν εκφράζει ένα μεγάλο κομμάτι των πρώην ψηφοφόρων τους, που νιώθουν να απειλούνται από το μεταναστευτικό κύμα - και ιδίως των ψηφοφόρων από την Ανατολική Γερμανία».
Το εν λόγω εγχείρημά παρουσιάστηκε ως ο «πυρήνας» ενός σοσιαλδημοκρατικού μετώπου απέναντι στην ακροδεξιά.
Λίγα χρόνια μετά, το 2024, η Βάγκενκνεχτ ίδρυσε τη «Συμμαχία» και τώρα ψήφισε για να κυβερνήσει με την ακροδεξιά της AfD στη Σαξονία - Ανχαλτ!
Αυτά είναι χρήσιμο να λέγονται τώρα που φουντώνει ο κάλπικος «αντιφασισμός» ευρωατλαντικής κοπής.

11 Σεπτεμβρίου, 2026

Ποια ειναι Βάγκενκνεχτ και η «Συμμαχία»? *Ο βρώμικος ρόλος της Sοσιαλδημοκρατίας δεν εχει Πάτο..

 


Ποια ειναι Βάγκενκνεχτ και η «Συμμαχία», που προσφέρει τις έδρες της στην ακροδεξιά AfD για να σχηματίσει κυβέρνηση ;
Ο βρώμικος ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας δεν εχει πάτο
Στον απόηχο της εκλογικής νίκης της AfD στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας - Ανχαλτ και των ...οδυρμών της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας για την «άνοδο της ακροδεξιάς», αξίζει να θυμηθούμε ποια είναι η Σάρα Βάγκενκνεχτ και η ομώνυμη «Συμμαχία», που προσφέρει τις έδρες της στην AfD για να σχηματίσει κυβέρνηση.
Η Βάγκενκνεχτ υπήρξε βουλευτής του Die Linke από το 2004. Σύζυγός της είναι ο Οσκαρ Λαφοντέν, υπουργός της κυβέρνησης Σρέντερ και μετέπειτα συνιδρυτής του Die Linke, που αποθέωνε ο «όλος ΣΥΡΙΖΑ».
Το 2018 η Βάγκενκνεχτ ίδρυσε μια «κεντροαριστερή» πλατφόρμα μέσα στο Die Linke, με την επωνυμία «Σήκω».
Οπως μας ενημέρωνε τότε η «Εφημερίδα των Συντακτών», απέναντι στη δημοσκοπική άνοδο της AfD «στόχος της είναι να επανασυσπειρώσει τους απογοητευμένους ψηφοφόρους της πολυδιασπασμένης γερμανικής Αριστεράς, αλλά και της Σοσιαλδημοκρατίας - όσους "είναι δυσαρεστημένοι από την τρέχουσα πολιτική, επιθυμούν την ανανέωση του κοινωνικού κράτους και μια ειρηνική εξωτερική πολιτική" όπως λέει η ίδια».
Το ξέπλυμα της Βάγκενκνεχτ συνέχιζε: «Τα παραπάνω φυσικά δεν σημαίνουν πως η δημοφιλής Σάρα έγινε ξαφνικά ...δεξιά ή ισλαμοφοβική - κάθε άλλο (...)
Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι η "στροφή" της είναι πραγματιστική, καθώς είναι φανερό πλέον πως η παραδοσιακή φιλομεταναστευτική ρητορική του SPD και της Αριστεράς δεν εκφράζει ένα μεγάλο κομμάτι των πρώην ψηφοφόρων τους, που νιώθουν να απειλούνται από το μεταναστευτικό κύμα - και ιδίως των ψηφοφόρων από την Ανατολική Γερμανία».
Αφού αποθέωσαν λοιπόν την ...πραγματιστική στροφή της πρώην κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του Die Linke, έβαλαν τη δήλωση του Λαφοντέν για κερασάκι στην τούρτα: «Με το κίνημα αυτό θέλουμε να περιορίσουμε την άνοδο της AfD (...)
Δείτε τι συμβαίνει στην Ανατολική Γερμανία: Η AfD έχει γίνει το κόμμα των εργατών και των ανέργων. Αυτό θα πρέπει να μας κάνει να σκεφτούμε στην Αριστερά για τις δικές μας αποτυχίες».
Το εγχείρημά τους παρουσιάστηκε ως ο «πυρήνας» ενός σοσιαλδημοκρατικού μετώπου απέναντι στην ακροδεξιά.
Λίγα χρόνια μετά, το 2024, η Βάγκενκνεχτ ίδρυσε τη «Συμμαχία» και τώρα προσφέρεται να κυβερνήσει με την ακροδεξιά της AfD στη Σαξονία - Ανχαλτ!
Δεν είναι μόνο ο βρώμικος ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας, που δεν έχει πάτο.
Είναι και των κάθε είδους αντηχείων, που παρουσιάζουν ως «απάντηση» στην άνοδο της ακροδεξιάς τα διάφορα δημοκρατικά - προοδευτικά μέτωπα μεταξύ κομμάτων που είτε ως κυβέρνηση, είτε ως αντιπολίτευση «ταΐζουν» την αντιλαϊκή πολιτική, τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τη λαϊκή δυσαρέσκεια, στρώνοντας δρόμο στην ακροδεξιά.
Αυτό είναι το συμπέρασμα από την περίπτωση της Βάγκενκνεχτ, που η σημασία του ξεπερνάει βέβαια τα όρια της Γερμανίας.
Απο τον σημερινό Ριζοσπάστη

ΚΑΙ  ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΕΣ - ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ ΧΟΛΗ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΝΕ ή  ΒΛΕΠΟΥΝ Π.Α.ΜΕ:

16 Αυγούστου, 2026

Απαντήσεις στα «οράματα» του Τσογλ@νιού *


 


Γνώριμες οι Σειρήνες, γνωστός και ο προορισμός
Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη του Σαβατοκύριακου»



Τελικά η πολυδιαφημισμένη «Ιθάκη» του Τσίπρα δεν άργησε να βρει τον προορισμό της: Ο «καλός», «υγιής» και «κανονικός» ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. Αυτό επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά ο Αλ. Τσίπρας στη νέα του συνέντευξη, ξεδιπλώνοντας ξανά όλο το παλιό και χρεοκοπημένο εγχειρίδιο της σοσιαλδημοκρατίας...

Τι μας είπε επί λέξει; Οτι η «οικονομία της αγοράς» δεν φταίει, ο ανταγωνισμός δεν φταίει, το κέρδος των λίγων δεν φταίει, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν φταίει, ο καπιταλισμός δεν φταίει... Και τι φταίει; Οι υπερβολές τους! Το κέρδος των λίγων σε βάρος των πολλών είναι καλό, αρκεί να είναι «λελογισμένο». Η επιχειρηματικότητα είναι καλή, αρκεί να είναι «υγιής». Ο ανταγωνισμός είναι καλός, αρκεί να μην «καταστρατηγείται». Ο καπιταλισμός είναι μια χαρά, αρκεί να λειτουργεί «με όρους κανονικότητας»...Αλήθεια, μέχρι ποιο ποσοστό είναι «υγιές» το ξεζούμισμα των εργαζομένων και από ποιο σημείο και μετά μετατρέπεται σε αισχροκέρδεια;
Πόσους νεκρούς εργάτες είναι «λελογισμένο» να μετράμε σε εργοδοτικά εγκλήματα;
Πόση υπεραξία πρέπει να απομυζά ο καπιταλιστής από τον εργαζόμενο για να βαφτίζεται η εκμετάλλευση «υγιής»;
Πόσα στρέμματα δάσους είναι «λογικό» να καίγονται;
Πόσα παιδιά στην Παλαιστίνη είναι «λογικό» να δολοφονούνται;
Ποιο είναι το «μαγικό» ύψος κερδοφορίας στο οποίο ένας επιχειρηματικός όμιλος θα ανακοινώσει «φτάνει, αρκετά κερδίσαμε»;

Το «όραμα» του Τσίπρα φαίνεται πολύ ...ρεαλιστικό: Κέρδη για τους λίγους, θυσίες για τους πολλούς, αλλά ...φρόνιμα, «νοικοκυρεμένα», να μη χαλάει η «κοινωνική συνοχή». Οχι να πάψει ο εργαζόμενος να πληρώνει, αλλά να πληρώνει χωρίς να αγανακτεί πολύ. Οχι να καταργηθεί η εκμετάλλευση, αλλά να αποκτήσει καλύτερους τρόπους. Οχι να τελειώσει η αδικία, αλλά να δοσολογείται καλύτερα. Ο καπιταλισμός να συνεχίσει τη δουλειά του, απλώς με καλύτερο «PR». Διαβεβαιώνοντας μάλιστα με σαφήνεια ότι δεν πρόκειται να βάλει ούτε 1 ευρώ φόρο στους μεγάλους επιχειρηματίες! Κι αυτό βαφτίζεται «ρεαλιστική Αριστερά»!

Το πιο σύντομο ανέκδοτο...

Στη συνέντευξή του τόλμησε να πει και το πιο σύντομο ανέκδοτο: Οτι «συγκρούεται με τα συμφέροντα»! Για να μη μας νομίζει «λωτοφάγους», ας του θυμίσουμε:

Οι εφοπλιστές δεν ήταν «συμφέροντα» όταν η κυβέρνησή του διατηρούσε το προκλητικό καθεστώς των φοροαπαλλαγών τους;

Οι τραπεζίτες δεν ήταν «συμφέροντα» όταν διατηρούσε και επέκτεινε τα προνόμιά τους;

Οι μεγαλομέτοχοι δεν ήταν «συμφέροντα» όταν κατέβαζε τη φορολογία των μερισμάτων από το 15% στο 10%;

Οι επιχειρηματικοί όμιλοι που απολάμβαναν αναπτυξιακούς νόμους, φοροαπαλλαγές και κάθε λογής «κίνητρα», δεν ήταν «συμφέροντα»;

Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, με συμφέροντα συγκρούστηκε. Μόνο που ήταν τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα, τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας ενάντια στα οποία στρέφεται κάθε κυβέρνηση στο έδαφος του σημερινού συστήματος και των δεσμεύσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Αυτός είναι και ο ορισμός της πολιτικής κατά τον Αλ. Τσίπρα. Οπως είπε: «Η τέχνη της διεύρυνσης του εφικτού». Και εφικτό γι' αυτόν και τους όμοιούς του είναι ό,τι εγκρίνει το στρατόπεδο του κεφαλαίου και οι ενώσεις του, όπως η Ευρωπαϊκή Ενωση των λόμπι, της ακρίβειας και των πολέμων. Γι' αυτό και μας θυμίζει - για πολλοστή φορά - ότι «κάθε κυβέρνηση έχει υποχρέωση να κινείται στους κανόνες της ΕΕ».

Ολα αυτά, βέβαια, τα ήξερε και το 2015. Γι' αυτό το «ΟΧΙ» έγινε «ΝΑΙ», γι' αυτό το «σκίσιμο των μνημονίων» έγινε 3ο μνημόνιο, γι' αυτό το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» έδωσε τη θέση του στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Η μόνη διαφορά είναι ότι σήμερα δεν υποκρίνεται καν πως θα τα ανατρέψει. Αυτό μάλλον εννοεί όταν μιλάει για «εμπειρία»... Γι' αυτό δεν θέλει να μιλάει για το παρελθόν, εκτός αν πρόκειται να το ξαναγράψει... Κάπως έτσι η «εμπειρία» μετατρέπεται σε πολιτικό «λευκαντικό» και παρουσιάζεται ως εχέγγυο.

Εχει πάντως περίσσιο θράσος να χαρακτηρίζει σήμερα την ακρίβεια «4ο μνημόνιο». Τα τρία πρώτα δεν έπεσαν από τον ουρανό! Το 3ο φέρει τη δική του υπογραφή φαρδιά - πλατιά, όπως και η αύξηση του ΦΠΑ στο 24%, που σήμερα καταγγέλλει ότι τσακίζει το λαϊκό εισόδημα και που η ΝΔ διατήρησε εκεί που τη βρήκε. Ετσι λειτουργεί στην πράξη η «διεύρυνση του εφικτού»: Ο Τσίπρας αυξάνει τον ΦΠΑ, η ΝΔ τον διατηρεί, ο Τσίπρας μειώνει τον φόρο στα μερίσματα, η ΝΔ τον μειώνει κι άλλο. Ο ένας παραδίδει στον άλλον το αντεργατικό οπλοστάσιο και ο επόμενος το απογειώνει. Γιατί πίσω από τους καβγάδες τους υπάρχει βαθιά στρατηγική σύμπλευση.

Οι Συμπληγάδες που μένουν έξω απ' το κάδρο

Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο ολόκληρης της συνέντευξης. Οχι μόνο σε όσα λέει ο Τσίπρας, αλλά κυρίως σε όσα δεν λέει... Γιατί, ενώ έχουμε δύο ανοιχτά πολεμικά μέτωπα στη «γειτονιά» μας, ενώ η ΕΕ επιταχύνει την πολεμική της προετοιμασία και οι λαοί καλούνται να πληρώσουν νέα «πολεμικά μνημόνια», ενώ η Ελλάδα βαθαίνει την εμπλοκή της στους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, οι μεγάλες αυτές «Συμπληγάδες» περνούν έξω από το κάδρο.

Κι όμως, πίσω από αυτήν τη σιωπή ή - σε αρκετές περιπτώσεις - πίσω από τις ρητές τοποθετήσεις όλων των αστικών κομμάτων επιβεβαιώνεται η προσήλωση στα «μεγάλα», στις βασικότερες στρατηγικές κατευθύνσεις της άρχουσας τάξης: Στην πολεμική οικονομία και τα «πολεμικά μνημόνια» που τη συνοδεύουν, στη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, στις στρατηγικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, στις αντιδραστικές αλλαγές στη λειτουργία και τη θωράκιση του κράτους, όπως αυτές εκφράστηκαν και στη Συνταγματική Αναθεώρηση (για την οποία επίσης δεν είπε κουβέντα στη συνέντευξη...), στη δημοσιονομική σταθερότητα και τους στόχους που τη συνοδεύουν, στην εμπλοκή στον ενεργειακό πόλεμο κ.λπ.

Τα παραπάνω είναι οι βασικές συντεταγμένες που καθορίζουν πού θα κατευθύνονται δισεκατομμύρια, ποιες θυσίες θα απαιτούνται από τον λαό, σε ποιους κινδύνους εμπλέκεται η χώρα. Ετσι, η σιωπή για όλα αυτά γίνεται πολιτική θέση. Γιατί μπορεί κανείς να μιλάει όσο θέλει για «συμφέροντα», «ανατροπές» και «νέες αρχές», αλλά αν δεν αμφισβητεί την πολεμική οικονομία, τις δεσμεύσεις της ΕΕ, τις στρατηγικές συμμαχίες του κεφαλαίου, τα μνημόνια διαρκείας και την ίδια την εξουσία που τα επιβάλλει, τότε η «ανατροπή» έχει ήδη συμφωνήσει πού ακριβώς θα σταματήσει. Και ίσως αυτές να είναι τελικά οι πραγματικές «Συμπληγάδες» της πολυδιαφημισμένης «Ιθάκης», εκείνες που το καράβι φροντίζει να μην πλησιάσει ποτέ!

Ανατροπή χωρίς ανατροπή!

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το τι εννοεί ο Τσίπρας όταν μιλάει για «ανατροπή». Ανατροπή γι' αυτόν είναι να αλλάξει το πρόσωπο που κάθεται στην καρέκλα, χωρίς να κουνηθεί ούτε μία βίδα από το σύστημα που τη στηρίζει. Ετσι, ο «ανταγωνισμός» του με το ΠΑΣΟΚ είναι για το ποιος θα ηγηθεί στη διαχείριση της κοινωνικής αδικίας, ώστε η ίδια η αδικία να γίνει περισσότερο ανεκτή από τον λαό... Δεν είναι σύγκρουση στρατηγικών.

Αλλωστε, το πρόγραμμα της «αυριανής κυβέρνησης» έχει καθοριστεί από τις συμφωνημένες υποχρεώσεις της στο πλαίσιο της ΕΕ και δεν φέρει καμία ρήξη με την κατεύθυνση που χαράσσει σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ, απλώς υπόσχεται μια πιο «ευαίσθητη» διαχείρισή της...

Και αυτό είναι ίσως το παλιότερο κόλπο της σοσιαλδημοκρατίας, να υπόσχεται ότι μπορεί να συμφιλιώσει εκείνα που η ίδια η πραγματικότητα φέρνει σε σύγκρουση: Τα κέρδη του κεφαλαίου με τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες. Την ανταγωνιστικότητα με τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Τη δημοσιονομική πειθαρχία με την κοινωνική ευημερία. Την πολεμική οικονομία με την ειρήνη. Την καπιταλιστική εξουσία με την κοινωνική δικαιοσύνη!

Το ίδιο αταξικό πέπλο πάνω από μια βαθιά ταξική πραγματικότητα διατρέχει και όσα λέει για την κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η κριτική διατυπώνεται στο όνομα ενός «κοινού καλού» που μοιάζει αυταπόδεικτο, αλλά είναι στην πραγματικότητα κενό περιεχομένου: Ενα ντροπαλό «εθνικό συμφέρον» που αρνείται να δει εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, που δεν διαχωρίζει την Ελλάδα του κεφαλαίου από την Ελλάδα της εργατικής τάξης, του λαού, που δεν βλέπει ότι οι στόχοι της πρώτης βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με τις ανάγκες της δεύτερης. Χωρίς αυτόν τον διαχωρισμό, κάθε πολιτικός λόγος μετατρέπεται σε ηθικολογία απευθυνόμενη σε μια τάξη που δεν λειτουργεί με όρους καλής θέλησης, αλλά με όρους κέρδους. Η αυταπάτη ότι «όλοι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα» λειτουργεί τελικά ως όρκος πίστης στο ίδιο το σύστημα που παράγει την ανισότητα.
Μια «πίτα» κομμένη στα μέτρα του κεφαλαίου

Ετσι και τα παραδείγματα που δίνει ο Αλ. Τσίπρας στη συνέντευξή του είναι χαρακτηριστικά. Η περιγραφή του Ταμείου Ανάκαμψης ως «μεγάλης χαμένης ευκαιρίας» προϋποθέτει ότι επρόκειτο για έναν ουδέτερο μηχανισμό που απλώς δεν αξιοποιήθηκε σωστά.

Αυτό που αποσιωπάται είναι ο ίδιος ο σχεδιασμός του. Το Ταμείο είναι μηχανισμός χρηματοδότησης του κεφαλαίου. Δάνεια και επιδοτήσεις, που προέρχονται από τους λαούς της Ευρώπης και τον ελληνικό λαό, κατανέμονται με κριτήρια που ευνοούν συστηματικά μεγάλες επιχειρήσεις και ομίλους, ενώ η «πράσινη» και η «ψηφιακή» μετάβαση λειτουργούν ως ετικέτες πάνω σε μια ουσιαστική στήριξη των ευρωπαϊκών μονοπωλίων στον ανταγωνισμό τους με τα αμερικανικά και τα κινεζικά κεφάλαια και, ολοένα περισσότερο, στην ενίσχυση της πολεμικής προετοιμασίας της ΕΕ.

Το Ταμείο είναι «ευκαιρία» μόνο για τους επιχειρηματικούς ομίλους, στους οποίους διοχετεύεται πακτωλός χρημάτων για την ενίσχυση της κερδοφορίας τους. Για τον λαό φέρνει το αντίθετο: Νέα βάσανα μέσα από αντιλαϊκά προαπαιτούμενα που συνοδεύουν τη χρηματοδότηση.

Αντίστοιχη είναι και η αναφορά του στον νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Δεν αμφισβητεί επ' ουδενί τη λειτουργία τους. Αλλωστε, ως κυβέρνηση προχώρησε στην επέκταση διδάκτρων, σε ξενόγλωσσα προπτυχιακά με δίδακτρα, στην παραπέρα επιχειρηματική λειτουργία των δημόσιων ΑΕΙ. Ερωτηθείς αν είναι δυνατόν να αμφισβητηθούν αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, καταφεύγει στο επιχείρημα της «διάκρισης των εξουσιών» και δηλώνει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό σε ένα ευνομούμενο κράτος. Υπενθυμίζει έτσι διακριτικά ότι το αντιλαϊκό κράτος έχει συνέχεια, ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά.

Μέσα από τα τετριμμένα αστικά κλισέ περί «θεσμών» και «δικαιοσύνης», αποφεύγεται επιμελώς να ειπωθεί το προφανές, ότι και η δικαιοσύνη είναι μηχανισμός ενός κράτους που λειτουργεί με βάση τους στόχους και τους νόμους της αστικής εξουσίας. Οπως επίσης ότι ένας νόμος, όπως π.χ. αυτός για τα ιδιωτικά ΑΕΙ, μπορεί και να καταργηθεί. Ο «ρεαλισμός» που επικαλείται δεν είναι παρά ρεαλισμός της υποταγής στα υπάρχοντα θεσμικά όρια του συστήματος.

Αλλωστε, το κλείσιμο της συνέντευξής του, με την προτροπή «να μεγαλώσουμε την πίτα και να μοιράζεται δίκαια», ολοκληρώνει αυτή τη γραμμή: Πρόκειται για μια αυταπάτη γελοιοποιήσιμη μπροστά στην πραγματικότητα ενός άδικου συστήματος. Δεν υπάρχει πίτα που «μεγαλώνει για όλους» μέσα σε μια εκμεταλλευτική κοινωνία που στηρίζεται στην κλοπή του ιδρώτα των πολλών, υπάρχουν μόνο τα ψίχουλα που πετούν οι χορτάτοι στους πεινασμένους.
Η «Ιθάκη», οι Σειρήνες και το... καλάμι

Ο Καβάφης πάντως μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Στη συνέντευξη ο Τσίπρας διαβεβαιώνει ότι, χάρη στην «εμπειρία» του, έχει μάθει να αντιστέκεται στις σειρήνες της ματαιοδοξίας και του ναρκισσισμού, λίγο πριν αστειευτεί ότι στο μέλλον τα παιδιά μπορεί να αναρωτιούνται ποιος έγραψε την «Ιθάκη» και να απαντούν «ο Τσίπρας» αντί «ο Καβάφης». Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι το καλάμι, άμα το καβαλήσεις, δύσκολα το ξεκαβαλάς...

Δεν χρειάζεται όμως άγχος. Η Ιστορία έγραψε και δεν ξεγράφει: Ο Καβάφης έγραψε την «Ιθάκη» και ο Τσίπρας τα μνημόνια διαρκείας μαζί με όσους κυβέρνησαν και όσους κυβερνούν. Και το κυριότερο: Ο λαός έχει πλέον πείρα ώστε να αναγνωρίζει τις Σειρήνες του συστήματος, είτε αυτές τραγουδούν για «σκισμένα μνημόνια» είτε για «λελογισμένα κέρδη» και «κανονικό καπιταλισμό». Γιατί πίσω από τις διαφορετικές μελωδίες ο προορισμός παραμένει ο ίδιος: Ο λαός να μαθαίνει να ζει με λιγότερα, για να μπορεί το κεφάλαιο να κερδοφορεί περισσότερο...

Ε. Μπ.

* ο τίτλος της ανάρτησης απ' το blog 

02 Αυγούστου, 2026

Κοντόφθαλμοι και Ανεπαρκείς αλλά πάντα με Στόχευση...



Mihalis Papanikolaou
2.8.26

Κοντόφθαλμοι και ανεπαρκείς αλλά πάντα με στόχευση...
Δεν χρειάζεται να κάνω λεπτομερή αναφορά στα όσα έγιναν εδώ και λίγες μέρες στον θύλακα του ισπανικού αστικού κράτους στην Αφρική (αυτό απο μόνο του λέει πολλά για την κατάσταση).
Παρατήρησα τις αντιδράσεις των 'αιώνιων' υπερασπιστών της σοσιαλδημοκρατίας στο μέσο.
Το λιγότερο που θα μπορούσε να πει κάποιος είναι οτι φτάνουν στα όρια της γελοιότητας. Η αστική Ισπανία του Σαντσες που το 2022 δολοφονουσε κόσμο στην Μελίγια (Melilla για να το ψάξουν οι πονηροί), επανέλαβε τα αίσχη και στην Θέουτα..
Αισίως βέβαια υπό την πρόφαση της στήριξης των Παλαιστινίων, η σοσιαλδημοκρατία της Ισπανίας απέκτησε και φωτοστέφανο...
Κύριοι, 3.5 δις ευρώ είναι το εμπόριο μεταξύ Ισπανίας και κράτους δολοφονου..
Είδατε κάποιο λιμάνι της Ισπανίας να κλείνει για να μην εξαχθούν αυτοκίνητα και μηχανήματα στον εισαγωγέα;;;
Είδατε κινητοποιήσεις για μην εξαχθούν προϊόντα όπως έγινε στο λιμάνι του Πειραιά (στην Ελλάδα που στηλιτεύετε ότι δεν κινείται τίποτα) απο το Εργατικο Κεντρο Πειραιά και τους εργάτες στο λιμάνι;

Οταν γράφαμε για την Βενεζουέλα, κάποιοι σήκωσαν την ρομφαία της κατηγορίας οτι δεν στηρίζουμε την κατάσταση..
Σήμερα οι ίδιοι πίνουν καφέ στον καφενέ και έπιασαν στασίδι με την σοσιαλδημοκρατία της Ισπανίας...
Θα έχει και συνέχεια όπως φαίνεται το παίγνιο της αθώωσης εγκλημάτων στον βωμό ενός 'αντι-ιμπεριαλισμού' πιο ρηχού και απο τις παραλίες τις Λούτσας..

Υ.γ. Πάνε και έρχονται καλεσμένοι οι ειδικοί στο Πεκίνο και στην Σαγκάη..
Αλήθεια μπόρεσε να ρωτήσει κανείς αν τα 'πανίσχυρα συνδικάτα της Κίνας' απέτρεψαν εξαγωγές προς το κράτος δολοφόνο; Γιατί το εμπόριο μεταξύ τους είναι 20 δις δολάρια.........


Konstantinos Mpourxas
''Βραχυκυκλωμένα'' σοσιαλδημοκρατικά μυαλά Μιχάλη
 Το οτι ο Σάντσεθ ηταν απο τους πρώτους που υποστήριξε το αμερικάνικο πραξικόπημα στην Βενεζουέλα με τον περιβόητο Γκουαϊδό το ξέχασαν η' δεν το ''άκουσαν ποτέ'' ; 
Να θυμίσουμε εδω την τοτε ανακοίνωση του ΚΚΕ 
---- Σε σχόλιο για τα περί νίκης των «προοδευτικών δυνάμεων» στην Ισπανία το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:
«Επειδή κάποιοι πανηγύριζαν χτες για τον “προοδευτικό” Σάντσεθ, απλά να θυμίσουμε, με αφορμή και τις τελευταίες εξελίξεις στη Βενεζουέλα, ότι ο σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός Σάντσεθ ήταν από τους πρώτους που στήριξαν το Αμερικανικό πραξικόπημα στη Βενεζουέλα και αναγνώρισαν τον αρχιπραξικοπηματία Γκουαϊδό ως μεταβατικό της πρόεδρο, μαζί με άλλους σοσιαλιστές συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με δεξιά κόμματα. 
Για τέτοια ..."πρόοδο" μιλάμε!».

08 Ιανουαρίου, 2024

Ο Βρώμικος Ρόλος της Σοσιαλδημοκρατίας Χτες-Σήμερα #Μάκης_Παπαδόπουλος

 

Ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει σήμερα αποσπάσματα από την ομιλία του Μάκη Παπαδόπουλου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στην εκδήλωση με θέμα «Ο βρώμικος ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Οχι άλλες αυταπάτες! Με το ΚΚΕ στον αγώνα μπορούμε να νικήσουμε!», που διοργάνωσαν στις 20 Δεκέμβρη στη Θεσσαλονίκη οι Κλαδικές Οργανώσεις της ΟΠ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ. Ολόκληρη η ομιλία θα δημοσιευτεί στο προσεχές τεύχος της ΚΟΜΕΠ.

«Γιατί υπήρξε, όμως, φίλες και φίλοι, η φθορά του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ και πώς φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση;

Διότι τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, που ηγήθηκαν σε κυβερνήσεις, διαχειρίστηκαν τη μεγάλη κρίση, ψήφισαν και υλοποίησαν την πολιτική των μνημονίων που οδήγησε στη μεγάλη επιδείνωση στη ζωή της εργατικής τάξης και των αυτοαπασχολούμενων.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανέλαβε σε φάση καπιταλιστικής ανάπτυξης, που συνοδεύτηκε από τη στροφή της Κομισιόν προς την επεκτατική πολιτική, τα μεγάλα "κρατικά πακέτα" και τα κοινοτικά κονδύλια για την αντιμετώπιση της πανδημίας και την υλοποίηση της "πράσινης μετάβασης", στην ουσία για ώθηση στην καπιταλιστική ανάπτυξη.

Ετσι, η ΝΔ είχε τη δυνατότητα μαζί με τον πακτωλό κονδυλίων που δόθηκε στους ομίλους να πάρει κάποια μέτρα που απέτρεπαν τη μεγάλη και απότομη επιδείνωση του λαϊκού εισοδήματος. Ετσι, εμφανίστηκε, απ' τη μια, ως ο ικανότερος διαχειριστής για την προσέλκυση επενδύσεων και τη διασφάλιση της ανάπτυξης της οικονομίας και, απ' την άλλη, ως το "μικρότερο κακό" για το εισόδημα και τα δικαιώματα των λαϊκών στρωμάτων.


Γι' αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε πλέον να ψαρεύει σε θολά νερά, όπως στην εποχή του μνημονίου. Η σύμπλευσή του με τις κατευθύνσεις της ΕΕ και τη στρατηγική του κεφαλαίου τον υποχρέωνε να ψηφίζει πάνω απ' το 50% των νόμων της ΝΔ, όπως και το ΠΑΣΟΚ. 
Και σε κάθε προσπάθεια μικρο-διαφοροποίησης αρκούσε στη ΝΔ να θυμίζει στον λαό τους νόμους Κατρούγκαλου, Αχτσιόγλου και γενικότερα τον εφιάλτη του 3ου μνημονίου και των μεταμνημονιακών δεσμεύσεων.

Οι πρόσφατες διεργασίες προσπαθούν εκτός των άλλων να "ξεπλύνουν", να σβήσουν απ' τη μνήμη του λαού τον αντιλαϊκό ρόλο που έπαιξαν ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. 
Γι' αυτό επιλέγονται και θα επιλεγούν νέα πρόσωπα, όπως ο Τεμπονέρας, που δεν θυμίζουν την εποχή των μνημονίων.

Σημαιοφόρος της αντίδρασης από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο

Ομως, ο βρώμικος ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας για την ενσωμάτωση του λαού στους στόχους του κεφαλαίου διαπερνά όλη την Ιστορία της στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, δεν αφορά μόνο τα τελευταία χρόνια.

Στην εποχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη συντάχθηκαν με τις αστικές τάξεις και έσυραν τους λαούς της Ευρώπης στο σφαγείο της στρατιωτικής αναμέτρησης. Αντικατέστησαν το "Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!" με το "Προλετάριοι όλων των χωρών, αλληλοσφαχτείτε!".

Στην Επανάσταση του 1918 στη Γερμανία*, οι σοσιαλδημοκράτες ως κυβέρνηση πρωταγωνίστησαν στη σφαγή του επαναστατικού εργατικού κινήματος, στη δολοφονία της Ρόζα Λούξεμπουργκ και του Καρλ Λίμπκνεχτ.

Πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η σοσιαλδημοκρατία έπαιξε ενεργό ρόλο προκειμένου να αναλάβει ο Χίτλερ τη διακυβέρνηση στη Γερμανία, ενώ στη Γαλλία η κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου δεν στήριξε ουσιαστικά τον αγώνα ενάντια στις φασιστικές δυνάμεις του Φράνκο στην Ισπανία. 
Το 1937 ακύρωσε τα όποια φιλεργατικά μέτρα είχε πάρει, "για να ανακάμψει η οικονομία", και τελικά άνοιξε τον δρόμο στον σχηματισμό της κυβέρνησης Νταλαντιέ, που συμφώνησε στην πολιτική "κατευνασμού" του Χίτλερ και στη Συμφωνία του Μονάχου, με στόχο να προσανατολιστεί το σχέδιο της γερμανικής ιμπεριαλιστικής επέμβασης μόνο προς τη Σοβιετική Ενωση.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ενσωμάτωση του εργατικού κινήματος στη γραμμή της ταξικής συνεργασίας, του κοινωνικού συμβολαίου για να προχωρήσει η καπιταλιστική ανάπτυξη.

Είναι η περίοδος που η αστική τάξη έχει μεγαλύτερα περιθώρια παραχωρήσεων, καθώς έχει προηγηθεί μεγάλη καταστροφή, απαξίωση υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου και μεγάλη άνοδος της παραγωγικότητας. 
Ταυτόχρονα, έχει ανάγκη τη θωράκιση του συστήματος απέναντι στην ΕΣΣΔ και στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο, στην εργατική τάξη, που είχε δοκιμάσει τη δύναμή της με τη συμμετοχή στον ένοπλο αγώνα κατά του φασισμού, και απέναντι στην ισχυρή επιρροή Κομμουνιστικών Κομμάτων. Επιπλέον, έχει την ανάγκη για ώθηση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, χωρίς όμως όξυνση της ταξικής πάλης. (...)

Η Ιστορία διδάσκει

Η Ιστορία μάς βοηθά να κατανοήσουμε όχι μόνο τι έκαναν, ποια εγκλήματα σε βάρος του λαού διέπραξαν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, αλλά κυρίως γιατί τα έκαναν και γιατί θα τα ξανακάνουν. Μας βοηθά να κατανοήσουμε ότι αυτά τα κόμματα μόνο χειρότερα, ακόμα πιο εχθρικά για τον λαό μπορούν να γίνουν. Διότι δεν έκαναν απλά κάποια λάθη.

Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα θυσίασαν τις λαϊκές ανάγκες για να προωθήσουν τη στρατηγική του κεφαλαίου και τις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, τις οποίες προβάλλουν σταθερά ως μονόδρομο όλα αυτά τα χρόνια, όλες τις προηγούμενες δεκαετίες.

Και τα ίδια και χειρότερα θα κάνουν το επόμενο διάστημα, αφού συμφωνούν, στηρίζουν και προωθούν:

-- Τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας ως σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ στον ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστικών κέντρων απ' την Ουκρανία έως τη Μέση Ανατολή.

-- Την Ελληνοαμερικανική Συμφωνία, που μετατρέπει τη χώρα σε απέραντη βάση, ορμητήριο για τη σφαγή άλλων λαών και στόχο στρατιωτικών αντιποίνων σε περίπτωση επέκτασης του πολέμου.

-- Τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ που κυριολεκτικά σφαγιάζει σήμερα τον λαό της Παλαιστίνης.

-- Τα επικίνδυνα παζάρια εφ' όλης της ύλης με την αστική τάξη της Τουρκίας για να διατηρηθεί η συνοχή του ΝΑΤΟ και να προχωρήσει η συνεκμετάλλευση. Παζάρια εφ' όλης της ύλης για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας που δεν αποθαρρύνουν αλλά ενισχύουν την τουρκική επιθετικότητα (...)

Ο μύθος της προοδευτικής διακυβέρνησης

Η Ιστορία μάς διδάσκει επίσης ότι καμιά αστική κυβέρνηση, όπως κι αν αυτοαποκαλείται, προοδευτική ή αριστερή, δεν μπορεί να κινηθεί έξω απ' τις ράγες που καθορίζει η δικτατορία του κεφαλαίου. Δεν μπορεί να υπερβεί τις νομοτέλειες, τους καταναγκασμούς με τους οποίους λειτουργεί η καπιταλιστική οικονομία.

Καμιά αστική κυβέρνηση δεν θα υπονομεύσει την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των εγχώριων ομίλων στις Κατασκευές, στην Ενέργεια, σε κάθε τομέα της οικονομίας.

Γι' αυτό και όσες κυβερνήσεις κι αν πέρασαν, παραμένουν, για παράδειγμα, οι άθλιες συνθήκες, τα εξοντωτικά ωράρια, οι χαμηλοί μισθοί στο "τουριστικό θαύμα" της καπιταλιστικής Ελλάδας.

Καμιά αστική κυβέρνηση δεν μπορεί επίσης να μετατρέψει σε φιλολαϊκό το αστικό κράτος, που έχει ως αποστολή να υπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα του κεφαλαίου. Αυτήν την αποστολή υπηρετούν ενιαία όλες οι λειτουργίες του, απ' την Εκπαίδευση έως τη Δικαιοσύνη και απ' την οικονομική πολιτική έως την αστυνομία και τον στρατό.

Το κράτος του κεφαλαίου δεν τεμαχίζεται σε επιμέρους λειτουργίες, ώστε κάποια απ' αυτές να μπορεί να αλλάξει σταδιακά σε φιλολαϊκή κατεύθυνση.

Ολες οι λειτουργίες διαπλέκονται για να υπηρετήσουν το σύστημα. Π.χ. στην Εκπαίδευση δεν υπάρχει μόνο η διάδοση των ιδεών της άρχουσας τάξης, η ιδεολογική λειτουργία, υπάρχει ταυτόχρονα και η καταστολή, η δυνατότητα αποβολής του μαθητή, αξιολόγησης και απόλυσης του εκπαιδευτικού που δεν συμμορφώνεται με τις υποδείξεις (...)

Οσκαρ κωμωδίας

Τα κορυφαία στελέχη της, όπως ο Τσακαλώτος, η Αχτσιόγλου, ο Χαρίτσης, ορκίζονται ότι θέλουν να σώσουν την "ψυχή της Αριστεράς" απ' τον εκφυλισμό στον οποίο οδηγεί η νέα ηγεσία Κασσελάκη στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ας σκεφτούμε:

Ποιοι συγκροτούν το νέο κόμμα, τη "Νέα Αριστερά"; 
Το μισό υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης του 3ου μνημονίου και της αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισε στη συνέχεια το 50% των νόμων της κυβέρνησης της ΝΔ, δηλαδή ο Τσακαλώτος, η Αχτσιόγλου, ο Βίτσας, ο Φίλης, ο Σκουρλέτης, ο Χαρίτσης κ.λπ.

Και τι δηλώνουν; 
Οτι είναι περήφανοι για τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, για τα ματωμένα "μαξιλάρια" των 36 δισ., για τη Συμφωνία των Πρεσπών και την πολιτική σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ. Οτι θα προωθήσουν αποφασιστικά και πιο αποτελεσματικά όλες τις στρατηγικές κατευθύνσεις της ΕΕ, απ' την "πράσινη μετάβαση" ως το πλαίσιο ψηφιακού μετασχηματισμού.

Γι' αυτό εξάλλου ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας τους δηλώνει έτοιμος για συνεργασία με τα άλλα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ, για τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, την προάσπιση της δημόσιας Παιδείας και τη ρύθμιση της αγοράς, ρύθμιση με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ, που έχουν γιγαντώσει τις κοινωνικές ανισότητες (...)

Στην πραγματικότητα, ο Κασσελάκης, μαζί με τον Τσίπρα, λέει ωμά, χωρίς ψευτοαριστερό περιτύλιγμα, αυτά που έχουν προβάλει όλοι οι υπόλοιποι τα προηγούμενα χρόνια.

Γελοιοποιείται στη συνέλευση του ΣΕΒ προβάλλοντας το κεφάλαιο ως εργαλείο μείωσης των κοινωνικών ανισοτήτων. Δεν διεκδικεί το Νόμπελ Οικονομίας, αλλά το Οσκαρ α΄ ρόλου στην κωμωδία.

Δηλώνει ότι ο καπιταλισμός είναι μονόδρομος και ότι το μόνο που ζητά η Αριστερά είναι ίδιους κανόνες για όλους στον καπιταλισμό, δηλαδή ίδιους κανόνες για τον εφοπλιστή και τον ναυτεργάτη, τον τραπεζίτη και τον άνεργο που πνίγεται στα χρέη.

Για ποιο πράγμα όμως μπορούν να τον κατηγορήσουν οι υπουργοί της κυβέρνησης Τσίπρα; Αυτοί δεν πρόβαλλαν και προβάλλουν παραμύθια της "υγιούς επιχειρηματικότητας" και της "δίκαιης καπιταλιστικής ανάπτυξης για όλους"; Αυτοί δεν παραπλανούσαν ότι έχουν ανακαλύψει τη μαγική συνταγή να αυξάνονται τα κέρδη του κεφαλαίου και να μειώνεται ο βαθμός εκμετάλλευσης, το ξεζούμισμα των εργαζομένων; Αυτοί δεν χάριζαν, επικαλούμενοι αυτά τα παραμύθια, τους φόρους στους εφοπλιστές, στις τράπεζες, στους "υγιείς" στρατηγικούς επενδυτές; (...)

Δεν υπάρχει ενδιάμεση στρατηγική

Ο Κασσελάκης απλά κορύφωσε αυτήν τη φαρσοκωμωδία ζητώντας ανοιχτά απ' τον ΣΥΡΙΖΑ να αντιγράψει το μοντέλο των Δημοκρατικών των ΗΠΑ, με βάση τις επιθυμίες εφοπλιστικών κύκλων και του αμερικανικού παράγοντα.

Φίλες και φίλοι, δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες αυταπάτες.

Η ζωή αποδεικνύει ότι στην πράξη υπάρχουν δύο ουσιαστικές πολιτικές επιλογές:

Απ' τη μια των αστικών κομμάτων που στηρίζουν και προωθούν τη στρατηγική του κεφαλαίου, τις κατευθύνσεις της ΕΕ, τα σχέδια του ΝΑΤΟ. Σ' αυτήν την όχθη βρίσκονται το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η "Νέα Αριστερά", το ΜέΡΑ25 μαζί με τη ΝΔ.

Απ' την άλλη βρίσκονται οι δυνάμεις του ΚΚΕ, που στηρίζονται στο ανατρεπτικό Πρόγραμμά του και παλεύουν για να ανοίξει ο δρόμος της σύγκρουσης με τον πραγματικό αντίπαλο, ο δρόμος της ανατροπής. Παλεύουν για τη μόνη πραγματική διέξοδο, τον σοσιαλισμό.

Αυτές οι δύο επιλογές δεν παντρεύονται. Δεν υπάρχει ενδιάμεση στρατηγική που να υπηρετεί και τους θύτες και τα θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Η δίκαιη καπιταλιστική ανάπτυξη, που θα φέρει μια προοδευτική κυβέρνηση, υπάρχει μόνο στα παραμύθια. Είναι ρεαλιστική όσο "το στεγνό νερό".Ολοι μπορούμε σήμερα να σκεφτούμε τις ολέθριες συνέπειες για τον λαό, αν το ΚΚΕ είχε ενδώσει στις πιέσεις και είχε αποδεχτεί τη συμμετοχή στην κυβέρνηση του 3ου μνημονίου και της Συμφωνίας των Πρεσπών του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα είχε αφοπλιστεί το κίνημα, θα είχε ενισχυθεί το ρεύμα της υποταγής στο όνομα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική. Οι ζωντανές πρωτοπόρες δυνάμεις στους μισθωτούς και τους αυτοαπασχολούμενους δεν θα είχαν πού ν' ακουμπήσουν, ποιον να εμπιστευτούν.
Δεν κάναμε αυτό το μοιραίο λάθος, γιατί είχαμε βαθύνει στις επεξεργασίες μας και είχαμε εξετάσει αυτοκριτικά την ιστορική μας πείρα.

Συνεχίζουμε να μελετάμε την αρνητική πείρα απ' τη διάλυση των Κομματικών Οργανώσεων και τη διάχυση στην ΕΔΑ στις δεκαετίες '50 και '60, απ' την εκλογική κάθοδο της Ενωμένης Αριστεράς λίγα χρόνια μετά τη διάσπαση του 1968, απ' την πορεία που οδήγησε στον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, στο 13ο Συνέδριο και στη διάσπαση.

Διαβεβαιώνουμε εχθρούς και ψεύτικους φίλους ότι δεν πρόκειται να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Ειδικά αυτούς που μας καλούνε να βάλουμε "νερό στο κόκκινο κρασί μας", να το κάνουμε ροζ για να διασφαλίσουμε με αυτόν τον τρόπο μια μεγάλη κοινοβουλευτική άνοδο, όπως μας λένε (...)

Στη χώρα μας υπάρχει ορατή διέξοδος. Υπάρχει ελπίδα στη συμπόρευση με το ΚΚΕ. Αργά, βασανιστικά, μέσα στον αρνητικό συσχετισμό δυναμώνει το ρεύμα αμφισβήτησης που προκαλεί ανησυχία στο σύστημα.

Μπορούμε και πρέπει να βοηθήσουμε να δυναμώσει πιο γρήγορα. Μπορούμε και θα τα καταφέρουμε».


03 Μαΐου, 2019

ΜΑΖΙ Κ ΑΝΤΑΜΑ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕ-ΣΟΣΙΑΛΦΙΛΕΛΕ-ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ !!

Το Viva La Revolucion Αποκαλύπτει τα πεπραγμένα των πολιτικών δυνάμεων στη Ε.Ε.:

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ - «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ» 2019 - 2024
Η ΕΕ αλλάζει μόνο προς το χειρότερο για τους λαούς!
Μαζί κι αντάμα νεοφιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες, ακροδεξιοί και φυσικά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν την περασμένη 5ετία το 90% των αποφάσεων της Κομισιόν, που τώρα προαναγγέλλει νέα αντιλαϊκή επέλαση
Την κλιμάκωση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων στην ΕΕ, με άξονες την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης, την παραπέρα στρατιωτικοποίηση της ιμπεριαλιστικής ένωσης, με τη μετάβαση προς μια «πραγματική Ευρωπαϊκή Αμυντική Ενωση», την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης με τη συνέχιση του «μετασχηματισμού της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας» για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, προαναγγέλλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενόψει της αλλαγής σκυτάλης που θα ακολουθήσει μετά τις ευρωεκλογές, με τη συγκρότηση της επόμενης Κομισιόν.
Αυτά καταγράφονται στις «συστάσεις» που διατύπωσε η Κομισιόν για το επόμενο «στρατηγικό θεματολόγιο» της περιόδου 2019 - 2024, ως «συμβολή» στο διάδοχο σχήμα, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται, και ενόψει της Συνόδου Κορυφής την ερχόμενη Πέμπτη 9 Μάη στο Σιμπίου της Ρουμανίας, επιβεβαιώνοντας «πανηγυρικά» πως η ιμπεριαλιστική ένωση της ΕΕ αλλάζει μόνο προς το χειρότερο για τους λαούς, ανεξάρτητα από εναλλαγές στους αντιλαϊκούς διαχειριστές και το ποιος θα εκλεγεί πρόεδρός της.
Εξάλλου, για τα παραμύθια περί δήθεν αγεφύρωτων «διαχωριστικών γραμμών» ανάμεσα στις αστικές πολιτικές δυνάμεις, παραπάνω από αποκαλυπτικό είναι το «ταμείο» που κάνει η Κομισιόν για τις αντιλαϊκές αποφάσεις που προώθησε τα προηγούμενα χρόνια, όπου χαρακτηριστικά επισημαίνει:
«Η Επιτροπή υπέβαλε 471 νέες νομοθετικές προτάσεις και μετέφερε επιπλέον 44 προτάσεις που παρουσιάστηκαν από προηγούμενες θητείες. Από αυτές, 348 προτάσεις εγκρίθηκαν ή συμφωνήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κατά τη διάρκεια της τρέχουσας θητείας», τονίζοντας επιπλέον πως «είναι αξιοσημείωτο ότι στο 90% περίπου των περιπτώσεων ο τελικός συμβιβασμός εγκρίθηκε με συναίνεση στο Συμβούλιο των Υπουργών και, ως εκ τούτου, υποστηρίχθηκε και από τα 28 κράτη - μέλη».
Με δυο λόγια, όλοι μαζί, νεοφιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες, «αριστεροί» και ακροδεξιοί - και φυσικά και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ψήφισαν το 90% των αντιλαϊκών αποφάσεων της ΕΕ την περασμένη πενταετία!
Αυτό είναι το «προοδευτικό μέτωπο» μέσα κι έξω, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που κατά τ' άλλα για να εγκλωβίσει τον λαό στα κάλπικα διλήμματα και στην απάτη ότι δήθεν η ΕΕ μπορεί να αλλάξει σε φιλολαϊκή κατεύθυνση, «ξεσπαθώνει» τάχα κατά των «νεοφιλελεύθερων», «συντηρητικών» και ακροδεξιών κυβερνήσεων και πολιτικών δυνάμεων με τις οποίες μαζί κι αντάμα ψηφίζουν την τεράστια πλειοψηφία των αποφάσεων της ιμπεριαλιστικής ένωσης.
Για μια ακόμα φορά, επιβεβαιώνεται ότι το πραγματικό δίλημμα για τον λαό μπροστά και στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις είναι ένα: Αν θα στηρίξει την ίδια αντιλαϊκή πορεία που μας έφερε έως εδώ, αυτή του κεφαλαίου και της ΕΕ που στηρίζουν όλα τα αστικά κόμματα και προμηνύει τα χειρότερα για τον ίδιο, ή αν θα βάλει πλάτη για να οργανωθεί η αντεπίθεση με ισχυρό ΚΚΕ.
«Κατευθύνσεις» για τη νέα αντιλαϊκή επέλαση
Πάνω σε αυτήν τη δεδομένη συναίνεση των αστικών πολιτικών δυνάμεων για τα βασικά ζητούμενα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, παράλληλα βέβαια και με τους ενδοαστικούς ανταγωνισμούς και τις διαιρέσεις που εκδηλώνονται με φόντο τους ισχνούς ρυθμούς οικονομικής ανάκαμψης, η Κομισιόν δείχνει προς την κατεύθυνση της κλιμάκωσης των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων και ανατροπών, λέγοντας πως οι μελλοντικές δράσεις θα «πρέπει» να επικεντρωθούν σε 5 άξονες και συγκεκριμένα:
1. Μετάβαση προς μια «πραγματική Ευρωπαϊκή Αμυντική Ενωση», ώστε η αμυντική συνεργασία εντός της ΕΕ να «καταστεί ο κανόνας και όχι η εξαίρεση».
Σύμφωνα με την υπάρχουσα πρόταση, ο προϋπολογισμός του «ολοκληρωμένου Ευρωπαϊκού Ταμείου Αμυνας» θα φτάσει σταδιακά στα επόμενα χρόνια στα 13 δισ. ευρώ. Ο πακτωλός χρημάτων που δίνονται για τα παραπάνω προγράμματα, που αποτελούν μέρος της «Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας», είναι αποκαλυπτικός για την ένταση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας της ΕΕ, την πολύπλευρη προετοιμασία της για συγκρούσεις με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και για επεμβάσεις όπου το επιτάσσουν τα συμφέροντα των μονοπωλίων της.
Ηδη για τη διετία 2019 - 2020 «τρέχουν» τα «πρόδρομα» προγράμματα, ύψους 525 εκατ. ευρώ.Μεταξύ αυτών βρίσκονται και τα κονδύλια για την «ικανότητα πραγματοποίησης επιχειρήσεων "υψηλής έντασης": Την αναβάθμιση ή την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς ικανοτήτων χερσαίων πληγμάτων ακριβείας, ικανοτήτων χερσαίων πολεμικών επιχειρήσεων, ικανοτήτων εναέριων πολεμικών επιχειρήσεων και μελλοντικών ναυτικών συστημάτων», όπως επί λέξει ανάφερε σε πρόσφατη ανακοίνωση η Κομισιόν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα πρωτοστατεί και εδώ, στους βρώμικους πολεμικούς σχεδιασμούς της ΕΕ.
2. «Ανταγωνιστική Ευρώπη»: Στον συγκεκριμένο άξονα δεσπόζει η «εμβάθυνση της ΟΝΕ» με τον «εκσυχρονισμό και την πλήρη υλοποίηση της ενιαίας αγοράς σε όλες τις πτυχές της», που σηματοδοτεί την κλιμάκωση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων «σε όλο το εύρος».
Μεταξύ άλλων, στα επίδικα της «επόμενης μέρας» συγκαταλέγονται η αναβάθμιση του ESM με ρόλο διασώστη «ύστατης καταφυγής» για τις τράπεζες, η «Τραπεζική Ενωση» με παράλληλη επίτευξη της μείωσης των «κόκκινων» δανείων και του «επιμερισμού» των κινδύνων, που σηματοδοτεί ένταση των εκβιασμών προς τα λαϊκά στρώματα, το ζήτημα του ενιαίου προϋπολογισμού της Ευρωζώνης κ.λπ.
Επιπλέον, ως αντιλαϊκή παρακαταθήκη τονίζεται: «Πρέπει να συνεχίσουμε να στηρίζουμε τον μετασχηματισμό της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας, διασφαλίζοντας παράλληλα τον δίκαιο χαρακτήρα της», δείχνοντας δηλαδή προς την κατεύθυνση των νέων αντεργατικών ανατροπών για τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Θυμίζουμε, άλλωστε, ότι στην πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την «απασχόληση», που δημοσιοποιήθηκε στο πλαίσιο του «Ευρωπαϊκού Εξαμήνου» για το 2019, τα επιτελεία της ΕΕ τόνιζαν μεταξύ άλλων: «Δεδομένης της αύξησης του προσδόκιμου ζωής, οι συντάξεις πρέπει να προσαρμοστούν. Ο εργασιακός βίος ξεκινά αργότερα και η διάρκειά του αυξάνεται καθώς οι άνθρωποι ζουν συνολικά περισσότερο. Επιπλέον (...) η τρίτη σχετική διάσταση της επάρκειας των συντάξεων είναι η διάρκεια της συνταξιοδότησης».
Οσο για τον «δίκαιο χαρακτήρα» των ανατροπών αυτών, η Κομισιόν εννοεί την «ισονομία» των καπιταλιστών να εκμεταλλεύονται εξίσου και ενιαία σε όλη την ΕΕ την εργατική τάξη.
3. «Δίκαιη Ευρώπη»: «Πρέπει να συνεχίσουμε να επιτυγχάνουμε απτά αποτελέσματα όσον αφορά την υλοποίηση του Ευρωπαϊκού Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων», τονίζεται από την πλευρά της Κομισιόν.
Πρόκειται για τη στρατηγική της ΕΕ, που με τον μανδύα των υποτιθέμενων «κοινωνικών δικαιωμάτων» προωθεί το ξήλωμα μιας σειράς δικαιωμάτων των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων και παράλληλα παρεμβάσεις που αποσκοπούν στην τόνωση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, με την αξιοποίηση και μιας δεξαμενής πάμφθηνης εργατικής δύναμης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ως «κοινωνικά δικαιώματα» προωθούνται η λεγόμενη «ενεργός γήρανση», η δουλειά έως τον τάφο παράλληλα με τις συντάξεις πείνας, ο καθορισμός του κατώτερου μισθού από το κράτος και όχι από ΣΣΕ, όπως προβλέπει ο κατάπτυστος νόμος Βρούτση - Αχτσιόγλου, η διαμόρφωση «Ειδικών Οικονομικών Ζωνών» - εργασιακών κάτεργων κ.ο.κ.
Ενδεικτικά, ως «σύσταση που συνάδει με τις αρχές του Ευρωπαϊκού Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων», στο πλαίσιο του φετινού «Ευρωπαϊκού Εξαμήνου» η Κομισιόν έχει υποδείξει «ελάφρυνση της φορολόγησης της εργασίας», δηλαδή των ασφαλιστικών εισφορών που καταβάλλονται μέσω της εργοδοσίας, αλλά και παρεμβάσεις για την ανακύκλωση της «ευέλικτης» εργασίας, με κατεύθυνση την «αποτελεσματικότητα και την επάρκεια των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας», αλλά και την «ενίσχυση των συστημάτων κοινωνικής προστασίας», όπως βαφτίζουν τα μέτρα διαχείρισης της επίσημης φτώχειας.
4. «Βιώσιμη Ευρώπη»: Οι σχετικές παρεμβάσεις εμφανίζονται να περιστρέφονται στην «καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής», στην αποδοτικότερη χρήση πόρων, στην «πράσινη ανάπτυξη», τις «βιώσιμες καινοτομίες». Αυτά βέβαια συνδέονται με τις «πράσινες» μπίζνες και το άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας στο κεφάλαιο όσο και το κύριο ζήτημα της «ενεργειακής ασφάλειας» και τη μείωση του «ενεργειακού κόστους», που με τη σειρά τους αποτελούν κρίσιμο ζήτημα για την ανταγωνιστικότητα των Ευρωπαίων βιομηχάνων.
Την ίδια ώρα, η Κομισιόν, σε προηγούμενη ανακοίνωση αναφορικά με τη διοχέτευση νέου πακέτου κοινοτικών κεφαλαίων σε «καινοτόμους» κλάδους, τονίζει ότι «ο παγκόσμιος ανταγωνισμός εντείνεται και η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει την ικανότητά της για καινοτομία και ανάληψη κινδύνων, προκειμένου να ανταποκριθεί στον ανταγωνισμό σε μια αγορά που διέπεται όλο και περισσότερο από νέες τεχνολογίες». Σ' αυτό το φόντο, οι δυσκολίες στην ανάληψη των επενδυτικών «κινδύνων» που οι ίδιοι διαπιστώνουν, δηλαδή το ενδεχόμενο της «χασούρας» των «επενδυτών», περιορίζεται ή ακόμα και εξαλείφεται μέσω της χρηματοδότησης από τα ταμεία της ΕΕ, που προέρχονται βέβαια από τη λεηλασία των λαών της.
Στο πλαίσιο μάλιστα του νέου μακροπρόθεσμου προϋπολογισμού 2021 - 2027, τα κονδύλια που θα διοχετευθούν σε μονοπώλια και επιχειρηματικούς ομίλους για την «ανάπτυξη της καινοτομίας» και τη θωράκιση της κερδοφορίας τους θα φτάσουν στα 100 δισ. ευρώ, σύμφωνα με την πρόταση της Κομισιόν.
5. «Ευρώπη που ασκεί επιρροή». Πρόκειται για την προσπάθεια ανάληψης ηγετικού ρόλου στο πλαίσιο των γεωπολιτικών ανταγωνισμών με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Σε αυτό το κάδρο εντάσσεται και ο «ενισχυμένος διεθνής ρόλος του ευρώ (που) θα αυξήσει επίσης την οικονομική και νομισματική κυριαρχία της Ευρώπης».
Σε αυτό το πλαίσιο, η Κομισιόν ήδη έχει εκδώσει «σύσταση για την προώθηση της ευρύτερης χρήσης του ευρώ στις διεθνείς ενεργειακές συμφωνίες και συναλλαγές». Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «με τον τρόπο αυτό θα υποστηριχθεί ο στόχος της ΕΕ να οικοδομήσει μια Ενεργειακή Ενωση που κατοχυρώνει τον ασφαλή, βιώσιμο και προσβάσιμο ενεργειακό εφοδιασμό».
Μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι «η εν λόγω σύσταση θα εξασφαλίσει στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις μεγαλύτερη αυτονομία και ίδια χρηματοδότηση με μειωμένη έκθεση σε νομικές ενέργειες εκ μέρους δικαιοδοσιών τρίτων χωρών».
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

01 Μαρτίου, 2018

ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΗΝ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ



Την Κυριακή 25 Φλεβάρη έγινε η χρονιάτικη γενική συνέλευση της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης.



Εγκρίθηκε ομόφωνα ο απολογισμός δραστηριοτήτων καθώς και ο οικονομικός απολογισμός. Στη συνέχεια έγιναν οι εκλογες για το νέο ΔΣ της Ελληνικής κοινότητας, την ΔΕ του γυναικείου τμήματος καθώς και εκλογές για τους αντιπροσώπους για το 23ο συνέδριο της Ομοσπονδίας Ελληνικών συλλόγων και κοινοτήτων Σουηδίας.

Οι εκλογές φέτος μετά από αλλαγή του καταστατικού σε καταστατική συνέλευση το φθινόπωρο του 2017, γίνεται με την απλή αναλογική, αντί για το πλειοψηφικό που ίσχυε μέχρι πέρυσι.

Η Αγωνιστική Συσπείρωση Μεταναστών – Α.ΣΥ.Μ. κυκλοφόρησε στην διάρκεια της γενικής συνέλευσης την διακήρυξή της. Diakyriksi ASYM 2018



Στις εκλογές συμμετείχαν τρία ψηφοδέλτια. Χαρακτηριστικό είναι οτι δύο από τις παρατάξεις στηρίχτηκαν από τον Συριζα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (Α.ΣΥ.Μ)
που στηρίζεται κι από το ΚΚΕ

ΕΝΙΑΙΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ (ΕΑΣ)
που στηρίζεται από τον Σύριζα

ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ που στηρίζεται από τον Σύριζα

Τα αποτελέσματα των εκλογών είναι ως εξής:

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ

ΨΗΦΙΣΑΝ 142

ΕΓΚΥΡΑ 138

ΑΚΥΡΑ 4

ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (Α.ΣΥ.Μ) 94 ΚΑΙ 5 ΕΔΡΕΣ

ΕΝΙΑΙΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ (ΕΑΣ) 30 ΚΑΙ 1 ΕΔΡΑ

ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14 ΚΑΙ 1 ΕΔΡΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (Α.ΣΥ.Μ) 94 ΚΑΙ 3 ΕΔΡΕΣ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ

ΨΗΦΙΣΑΝ 67

ΕΓΚΥΡΑ 66

ΑΚΥΡΑ 1

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (Α.ΣΥ.Μ) 44 ΚΑΙ 3 ΕΔΡΕΣ

ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 22 ΚΑΙ 2 ΕΔΡΕΣ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΣΟΥΗΔΙΑΣ (σε παρένθεση τα αποτελέσματα από τις προηγούμενες εκλογές για το 22ο σύνεδριο)

ΨΗΦΙΣΑΝ 145 (70)

ΕΓΚΥΡΑ 143 (64)

ΑΚΥΡΑ 2 (6)

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (Α.ΣΥ.Μ)
95 (46) ΚΑΙ 5 (3) ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ

ΕΝΙΑΙΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ 48 (18) ΚΑΙ 3 (1) ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ

-------------


Φωτιά πήραν τα μέσα μα­ζι­κής ενη­μέ­ρω­σης για την δια­πί­στω­ση πως η Σου­η­δία είναι πρώτη στην δια­φθο­ρά στην εκτί­μη­ση των Σου­η­δών στην Σκαν­δι­να­βία. Όχι μα­κριά από τις άλλες χώρες αλλά τόσο ώστε να τσα­λα­κώ­νε­ται η έξω­θεν καλή μαρ­τυ­ρία και να μι­λούν για κυ­βερ­νη­τι­κά δια­χει­ρι­στι­κά πλάνα ώστε μέχρι το 2030 να έχει εξα­λει­φθεί τε­λεί­ως η δια­φθο­ρά.

Η Σου­η­δία είναι η πιο διε­φθαρ­μέ­νη χώρα στη Σκαν­δι­να­βία, σύμ­φω­να με εκτί­μη­ση της ορ­γά­νω­σης Transparency Internationals, Διε­θνής δια­φά­νεια. Στην ετή­σια κα­τά­τα­ξη της κλί­μα­κας δια­φθο­ράς η Σου­η­δία κα­τε­βαί­νει σκα­λο­πά­τια και παίρ­νει 84 από 88 πό­ντους που είχε το 2016. Η αιτία μπο­ρεί να είναι τα περ­σι­νά σκάν­δα­λα στις διά­φο­ρες κρα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες και ορ­γα­νι­σμούς.

«Θέ­λου­με την Σου­η­δία μια κοι­νω­νία χωρίς δια­φθο­ρά. Φυ­σι­κά, είναι ένα όραμα, αλλά ότι μπο­ρού­με να πέ­σου­με τόσο από­το­μα σε αυτήν τη δη­μο­σκό­πη­ση, νο­μί­ζω ότι είναι εξαι­ρε­τι­κά λυ­πη­ρό» λέει Ulla Andrén Πρό­ε­δρος της Διε­θνούς Δια­φά­νειας στην Σου­η­δία.

Νέα Ζη­λαν­δία η λι­γό­τε­ρο διε­φθαρ­μέ­νη κοι­νω­νία

Κάθε χρόνο η Διε­θνής Δια­φά­νεια μετρά το επί­πε­δο της δια­φθο­ράς όπως το αντι­λαμ­βά­νο­νται οι κά­τοι­κοι σε διά­φο­ρες χώρες, σε μια κλί­μα­κα από 0 έως 100, όπου 100 είναι το μέ­γι­στο της έλ­λει­ψης δια­φθο­ράς. 180 χώρες πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στην πιο πρό­σφα­τη δη­μο­σκό­πη­ση, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε το 2017. Το κα­λύ­τε­ρο απο­τέ­λε­σμα είναι της Νέας Ζη­λαν­δί­ας, 89 πό­ντους.Σχε­δόν σε όλες οι χώρες όμως μειώ­νο­νται οι πό­ντοι. Στην Ελ­λά­δα δεν είμαι σί­γου­ρος ποιόν ρώ­τη­σαν…Τε­λευ­ταία είναι η Σο­μα­λία με 9. Η Σου­η­δία ίσως είναι σε καλή θέση διε­θνώς, με μια έκτη θέση και 84 βαθ­μούς αλλά έχει χάσει 4 πό­ντους από το 2016. Τη Διε­θνή Δια­φά­νεια Σου­η­δί­ας την ανη­συ­χεί, επει­δή μια πτώση τέσ­σε­ρων πό­ντων θε­ω­ρεί­ται πολύ με­γά­λη στά πλαί­σια της κα­τά­τα­ξης.
Η Σου­η­δία είναι η χει­ρό­τε­ρη στην Σκαν­δι­να­βία
H Σουηδία είναι τώρα η πιο «διεφθαρμένη» χώρα στη Σκανδιναβία. Μετά την Δανία 88, Φιλανδία 85, Νορβηγία 85.
1New Zealand899091919190Asia Pacific
2Denmark889091929190Europe and Central Asia
3Finland858990898990Europe and Central Asia
3Norway858588868685Europe and Central Asia
3Switzerland858686868586Europe and Central Asia
6Singapore848485848687Asia Pacific
6Sweden848889878988Europe and Central Asia
8Canada828283818184Americas
8Luxembourg828185828080Europe and Central Asia
8Netherlands828384838384Europe and Central Asia
8United Kingdom828181787674Europe and Central Asia
12Germany818181797879Europe and Central Asia
13Australia777979808185Asia Pacific
13Hong Kong777775747577Asia Pacific
59
Greece
48444643
40
36
Μεταξύ των αιτιών είναι τα σκάνδαλα των υπηρεσιών της περασμένης χρονιάς. «Δεν εκπλήσσομαι, επειδή είχαμε πέρυσι, δυστυχώς, ένα μεγάλο αριθμό σκανδάλων διαφθοράς στη Σουηδία .Μιλάμε για την Κτηματική Υπηρεσία, την Αστυνομία, το Υπουργείο Μεταφορών, το Συμβούλιο Μεταφορών, αλλά και σε επίπεδο Δήμων και Νομαρχίων η κατάσταση δεν είναι ενθαρρυντική» λέει Ulla Andrén.
H Σου­η­δία είναι τώρα η πιο «διε­φθαρ­μέ­νη» χώρα στη Σκαν­δι­να­βία. Μετά την Δανία 88, Φι­λαν­δία 85, Νορ­βη­γία 85.

Με­τα­ξύ των αι­τιών είναι τα σκάν­δα­λα των υπη­ρε­σιών της πε­ρα­σμέ­νης χρο­νιάς. 
«Δεν εκ­πλήσ­σο­μαι, επει­δή εί­χα­με πέ­ρυ­σι, δυ­στυ­χώς, ένα με­γά­λο αριθ­μό σκαν­δά­λων δια­φθο­ράς στη Σου­η­δία .Μι­λά­με για την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία, την Αστυ­νο­μία, το Υπουρ­γείο Με­τα­φο­ρών, το Συμ­βού­λιο Με­τα­φο­ρών, αλλά και σε επί­πε­δο Δήμων και Νο­μαρ­χί­ων η κα­τά­στα­ση δεν είναι εν­θαρ­ρυ­ντι­κή» λέει Ulla Andrén.

«Υπάρ­χουν με­ρι­κοί το­μείς που είναι ιδιαί­τε­ρα ανη­συ­χη­τι­κή η κα­τά­στα­ση. Οι δη­μό­σιες συμ­βά­σεις είναι ένας τέ­τοιος το­μέ­ας. Συμ­βαί­νει πολύ συχνά να υπάρ­χουν προ­βλή­μα­τα στην ανά­θε­ση στις δη­μό­σιες συμ­βά­σεις».

Εί­μα­στε σί­γου­ρα πολύ αφε­λείς.

«Εί­μα­στε σί­γου­ρα πολύ αφε­λείς στην Σου­η­δία στο θέμα της δια­φθο­ράς . Πι­στεύ­ου­με ότι η δια­φθο­ρά είναι κάτι που συμ­βαί­νει κάπου εκεί μα­κριά, ότι δεν είναι εδώ, αλλά δεν είναι έτσι».

Ζο­φε­ρή ανά­γνω­ση

Σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο η έκ­θε­ση ειναι μιά ζο­φε­ρή ανά­γνω­ση. Πε­ρισ­σό­τε­ρο από τα δύο τρίτα των 180 χωρών που πα­ρα­τί­θε­νται πέ­φτει κάτω από 50 βαθ­μούς στην κλί­μα­κα. 
Πε­ρισ­σό­τε­ροι από έξι δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια άν­θρω­ποι ζουν σε χώρες που έχουν ένα υψηλό επί­πε­δο δια­φθο­ράς. 
Στην έκ­θε­ση με­τρά­ται επί­σης η συ­σχέ­τι­ση με­τα­ξύ της δια­φθο­ράς και της προ­στα­σί­ας της κοι­νω­νί­ας και των μέσων ενη­μέ­ρω­σης απο την δια­φθο­ρά. 
Σε μια αδύ­να­μη και απρο­στά­τευ­τη κοι­νω­νία θε­ω­ρεί­ται ότι αυ­ξά­νε­ται ο κίν­δυ­νος της δια­φθο­ράς, σε χώρες δε με γε­νι­κευ­μέ­νη δια­φθο­ρά είναι επί­σης ακόμη πιο επι­κίν­δυ­νο για τους αν­θρώ­πους του Τύπου να ερ­γα­στούν.


Με μπλε οι «κα­θα­ρές» χώρες, σαν τις ακτές, και με κόκ­κι­νο και πιο σκού­ρο οι «βρώ­μι­κες»
ΣΚΑΝ­ΔΑ­ΛΑ

–Κτη­μα­τι­κή υπη­ρε­σία.

Τα δια­με­ρί­σμα­τα ιδιαί­τε­ρα στην Στοκ­χόλ­μη είναι τόσο δυ­σεύ­ρε­τα που η λίστα ανα­μο­νής για δια­μέ­ρι­σμα πρώτο χέρι φτά­νει πάνω από τα 30 χρό­νια!!!!! Οι με­τα­νά­στες το ξέ­ρουν αυτό πολύ καλά. Έτσι οι πε­ρισ­σό­τε­ροι νοι­κιά­ζουν δεύ­τε­ρο χέρι, ένα δω­μά­τιο η ένα χώρο συ­νή­θως μαζί με άλ­λους. Πλη­ρώ­νουν υπέ­ρο­γκα ποσά ακόμη και τρι­πλά­σια από τις τρέ­χου­σες τιμές για ένα δια­μέ­ρι­σμα. Σ αυτή την κα­τά­στα­ση ένα από τα πιο ανί­ε­ρα εγκλή­μα­τα για ένα Σου­η­δό επι­τε­λέ­στη­κε από την διοί­κη­ση της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας που πα­ρά­καμ­πτε την σειρά και έδινε δια­με­ρί­σμα­τα, με­ρι­κά αφού τα ανα­καί­νι­ζε κιό­λας, σε δι­κούς της συγ­γε­νείς αλλά και πο­λι­τι­κούς, συν­δι­κα­λι­στές και άλ­λους πα­ρά­γο­ντες υψηλά ιστά­με­νους. Η Διοί­κη­ση αντι­κα­τα­στά­θη­κε.

–Αστυ­νο­μία.

Εκτύ­πω­ση δια­βα­τή­ριων αξίας 76 εκ. ευρώ δό­θη­κε σε εται­ρία «κολ­λη­τών» της επι­τρο­πής αξιο­λό­γη­σης. Συ­νε­λή­φθη­σαν 2 στε­λέ­χη της Αστυ­νο­μί­ας.

–Υπουρ­γείο Με­τα­φο­ρών

Η πρό­ε­δρος του Ορ­γα­νι­σμού Τη­λε­πι­κοι­νω­νιών έδωσε με απευ­θεί­ας δια­γω­νι­σμό! (δεν ήξερε καλά τον Νόμο λέει) στην IBM όλη την δια­χεί­ρι­ση των τη­λε­πι­κοι­νω­νί­ων. Η ΕΥΠ τρα­βού­σε τα μαλ­λιά της γιατί πα­ρα­δό­θη­καν λί­στες υπάλ­λη­λων της μυ­στι­κής αστυ­νο­μί­ας η και αστυ­νο­μι­κών που ήταν σε απο­στο­λές. Αντι­κα­τα­στά­θη­κε η Διοί­κη­ση, Δυο υπουρ­γοί και η προ­σω­πι­κή γραμ­μα­τέ­ας του πρω­θυ­πουρ­γού! Γλύ­τω­σε έτσι και την μομφή που τους ετοί­μα­ζε η αντι­πο­λί­τευ­ση.

-Συμ­βού­λιο Με­τα­φο­ρών.

Πιά­στη­καν υπάλ­λη­λοι του να δω­ρο­δο­κού­νται από εται­ρία δια­γράμ­μι­σης των δρό­μων για να πα­ρα­ποιούν τα στοι­χεία των μέ­τρων που δια­γραμ­μί­ζο­νταν υπέρ της εται­ρεί­ας.

Κα­θό­λου αφε­λείς δεν είναι οι Σου­η­δοί όπως λέει η Ulla Andrén. Είναι απλά και­νούρ­γιοι στα κόλπα και πιά­νο­νται για μι­κρο­πο­σά.
Τα σκάν­δα­λα θα συ­νε­χί­σουν γιατί πη­γαί­νουν μαζί με την έν­νοια του εύ­κο­λου χρή­μα­τος, χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό του κα­πι­τα­λι­σμού. 
Τους πο­νά­ει βέ­βαια που δεν είναι όπως συ­νή­θι­σαν να λένε για την χώρα τους, ότι είναι πρό­τυ­πο ηθι­κής και ο ομ­φα­λός της γης στην ηθι­κο­λο­γία.

_______________________________­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­_­__

Πάνος Αλε­πλιώ­της Δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος Πυ­λαί­ας Θεσ­σα­λο­νί­κης 87/90 και 99/2002. Αντι­δή­μαρ­χος Πυ­λαί­ας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000. Ερ­γά­στη­κε σαν γε­ω­λό­γος, πε­ρι­βαλ­λο­ντο­λό­γος και χω­ρο­τά­κτης. Από το 2011 δια­μέ­νει στην Σου­η­δία στην πόλη Σβεγκ του δήμου Χερ­γιε­ντά­λεν και ερ­γά­ζε­ται ως διευ­θυ­ντής τε­χνι­κών και κοι­νω­νι­κής υπο­δο­μής.