Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

06 Ιανουαρίου, 2018

«Μέχρι πού Mπορούν να Φτάσουν;»

Oι αβροφρονήσεις !!

και το συνδικαλιστικό τους προσωπικό: 

Όλο και περισσότεροι συνδικαλισμένοι εργαζόμενοι, που μέχρι τώρα για διάφορους λόγους βρίσκονταν στο ίδιο σπίτι με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, αναρωτιούνται για τη στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ. Μας λένε: «Μέχρι πού μπορούν να φτάσουν; Ούτε για το δικαίωμα στην απεργία και την οργάνωση των εργαζομένων δεν θα κάνουν κινητοποίηση;»
Τα ερωτήματα αυτά προκύπτουν από συνδικάτα και συνδικαλιστές, αλλά και εργαζόμενους που δεν συμφωνούν συνολικά με τις αντιλήψεις, τις κατευθύνσεις του ταξικού κινήματος, του ΠΑΜΕ, αναγνωρίζουν όμως την αγωνιστική συνέπεια, τη μαχητικότητα, το ρόλο του στην αναζωογόνηση των συνδικάτων.
Αυτό είναι μια θετική εξέλιξη, ελπιδοφόρα. Χρειάζεται και οι ίδιοι για να βρουν απαντήσεις να θυμηθούν τη στάση αυτών των ηγεσιών όλα τα προηγούμενα χρόνια. Η στάση τους απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση είναι ίδια όπως και στις προηγούμενες, γιατί από κοινού, παρά τις όποιες διαφορές τους, υπηρετούν την ίδια στρατηγική, την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων, ιδιαίτερα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης.
Χρειάζεται να θυμηθούν ότι δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που όλοι μαζί, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ, ψήφισαν τη μονιμοποίηση όλων των παλιών και τη νομοθέτηση νέων άγριων μέτρων που φτωχοποιούν τους εργαζόμενους και διαμορφώνουν μια εργασιακή ζούγκλα για τα νέα παιδιά. Σήμερα, μαζί επιδιώκουν να τα επιβάλουν.
Οι όποιες αντιπολιτευτικές κορόνες υψώνονταν, «για τα μάτια του κόσμου», όπως λέει και ο λαός μας, από αυτούς που τώρα δεν είναι στην κυβέρνηση, έχουν και ένα όριο. Και αυτό το όριο είναι η στιγμή που θα τους τραβήξει το αυτί η μεγαλοεργοδοσία, το μεγάλο κεφάλαιο. Τώρα είναι φανερό ότι τους τράβηξαν τα αυτιά. Φαίνεται ότι δεν είναι αρκετός ο ρόλος που είχαν αναλάβει, να υπονομεύουν κινητοποιήσεις που δεν μπορούσαν να σταματήσουν. 
Τώρα, τα αφεντικά τούς αναθέτουν ρόλο ανοιχτά απεργοσπαστικό, όχι συγκαλυμμένο, να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου.
Γιατί μέτρα, όπως η απαγόρευση του απεργιακού δικαιώματος, ο περιορισμός της συνδικαλιστικής δράσης, που θα ακολουθήσει, είναι απαιτήσεις της μεγαλοεργοδοσίας, η οποία θέλει να έχει λυμένα τα χέρια της για τα επόμενα χρόνια, χωρίς αντιστάσεις και διεκδικήσεις δικαιωμάτων, για να θωρακίσει την ανάκαμψη των κερδών της, που σημαίνει εκτίναξη της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. 
Γι' αυτό και ξεκινούν την επίθεση από τα πρωτοβάθμια σωματεία, εκεί όπου η εργοδοτική τρομοκρατία είναι άμεση αλλά και τα προβλήματα οξυμένα. 
Εκεί θέλουν να μην υπάρχει οργάνωση, συνδικάτο, να μπει στο «γύψο» το απεργιακό δικαίωμα, να περιοριστεί η συνδικαλιστική δράση. 
Με τις ηγεσίες στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ και σε μια σειρά από Ομοσπονδίες δεν έχουν πρόβλημα, κοιμούνται ήσυχοι. Αποδεικνύουν ότι έχουν συμφωνήσει στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς και αυτό φανερώθηκε ανάγλυφα στην πρόσφατη αντιαπεργιακή τροπολογία, η οποία αποσύρθηκε προσωρινά: Η ΓΣΕΕ θυμήθηκε να βγάλει ανακοίνωση την επόμενη μέρα το μεσημέρι!
Χαρακτηριστικά παραδείγματα από κλάδους
Η τακτική της ΓΣΕΕ αποκαλύπτει τον ολοένα και μεγαλύτερο, ασφυκτικό εναγκαλισμό με τις απαιτήσεις του ΣΕΒ, των άλλων εργοδοτικών ενώσεων και με τη σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. 
Το αντιλαμβάνονται πολύ περισσότεροι. Είναι πιο ορατά τα εμπόδια που βάζουν για να εκφράσει η εργατική τάξη την αντίθεσή της στην αντιλαϊκή πολιτική, ακόμα και σε χώρους όπου οι παρατάξεις αυτές αντλούσαν τη δύναμή τους και σήμερα βρίσκονται στο κέντρο της επίθεσης, όπως οι επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα, οι πρώην ΔΕΚΟ.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ΔΕΗ.
Κεντρικό θέμα ήταν αυτές τις μέρες η πώληση των λιγνιτικών μονάδων, αλλά στις μονάδες της ΔΕΗ στις 14 Δεκέμβρη δεν υπήρχε ουσιαστικά απεργία ούτε και κάποια άλλη αξιόλογη κινητοποίηση, αντίστοιχη των εξελίξεων, πέρα από ορισμένες φιέστες. Στην απεργιακή συγκέντρωση της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ, που ήταν πανελλαδική, δεν κινητοποίησαν πάνω από 250 εργαζόμενους ούτε καν τα στελέχη τους που έχουν ως εκλεγμένους συνδικαλιστές στα σωματεία τους.
Στις τράπεζες παρομοίως. 
Αντίστοιχα στους χώρους του εμπορίου και των υπηρεσιών
Το ΔΣ της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ) κωλυσιεργούσε συνειδητά να συνεδριάσει και το έκανε για να αποφασίσει απεργία δύο μέρες πριν, ώστε να μην υπάρχει χρόνος προετοιμασίας. Στην ίδια συνεδρίαση πήρε ακόμα μία απόφαση για απεργία για τις 17 Δεκέμβρη, με θέμα την υπεράσπιση της Κυριακής αργίας, αλλά και αυτή την ανακοίνωσε στους εμποροϋπαλλήλους πάλι 2 μέρες πριν. Οι συνδικαλιστικές δυνάμεις (ΜΕΤΑ - ΠΑΣΚΕ) στην ΟΙΥΕ έχουν σύστημα να ανακοινώνουν απεργιακές συγκεντρώσεις για την Κυριακή αργία χωρίς σχέδιο, προετοιμασία, οργάνωση, απεργίες που μένουν στα δελτία Τύπου και δεν τις πραγματοποιούν, ενώ οι ίδιοι ακριβώς συνδικαλιστές στη ΓΣΕΕ δεν ψήφισαν την πρόταση για απεργία - απάντηση ενάντια στο πολυνομοσχέδιο γιατί... «οι εργαζόμενοι δεν συμμετέχουν»!
Οι ίδιοι που συστηματικά σπέρνουν την ηττοπάθεια, τον συμβιβασμό, τώρα εμφανίζονται δήθεν «προβληματισμένοι», φτάνοντας στο σημείο να ρίχνουν στους εργαζόμενους το φταίξιμο για την κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος, ισχυριζόμενοι ότι «ο κόσμος δεν τραβάει». Και ακόμα περισσότερο, την υποχώρηση του κινήματος, για την οποία έχουν παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο, την επικαλούνται για την παραπέρα υπονόμευση της δράσης των σωματείων και των μορφών πάλης, όπως είναι το όπλο της απεργίας!
Στην τελευταία συνεδρίαση της διοίκησης της ΓΣΕΕ, οι εκπρόσωποι μεγάλων οργανώσεων που απεργία συντονισμένη και επιτυχημένη στους χώρους τους δεν θα μπορούσε να την αγνοήσει κανείς, θα ταρακουνούσε πραγματικά (όπως ΟΤΟΕ, ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ, ΟΜΕ - ΟΤΕ) στις παρεμβάσεις τους ανέφεραν:
  «Ο κόσμος δεν τραβάει, οι απεργίες πλέον δεν είναι μέσο πίεσης», «πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους»...
Ολα τα προηγούμενα χρόνια, αυτές οι ηγεσίες πρωτοστάτησαν για να επιβάλουν την «κοινωνική συνοχή», τον «κοινωνικό εταιρισμό», τη λογική των «κοινών συμφερόντων» εργαζομένων και κεφαλαίου, την ώρα που στους χώρους δουλειάς μαίνονταν η πιο μεγάλη φωτιά, η πιο άγρια σφαγή των εργαζομένων, ένας ταξικός πόλεμος με πραγματικά θύματα. 
Αυτές οι δυνάμεις πήραν ανοιχτά θέση υπέρ των αφεντικών εμποδίζοντας την ενιαία ταξική απάντηση, προωθώντας τη διαίρεση, με τον συντεχνιασμό, τη λογική της εξαίρεσης και συκοφαντώντας αγώνες που γίνονταν παραδείγματα, συγκέντρωναν την αλληλεγγύη του λαού μας και περνούσαν τα σύνορα της χώρας, όπως η πολύμηνη απεργία των χαλυβουργών.
Η επίθεση από όλες τις μεριές στην απεργία δεν είναι καινούργια
Αυτή η κουβέντα δεν είναι καινούργια ούτε αυθόρμητη. Με συστηματικό τρόπο βάλλεται από όλες τις μεριές, από αστικές κυβερνήσεις, εργοδότες, οπορτουνιστές, εργοδοτικούς και κυβερνητικούς συνδικαλιστές, αστούς δημοσιολόγους το μεγάλο όπλο των εργατών, το δικαίωμα που κατέκτησαν με ποταμούς αίματος, το δικαίωμα στην απεργία. Αυτό είναι που φοβούνται. Να σταματήσει η παραγωγή, να δουν στην πράξη οι εργαζόμενοι την τεράστια δύναμή τους, αυτό που λέει το σύνθημα που γεννήθηκε μέσα στους μεγάλους εργατικούς αγώνες των ημερών μας: «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά...».
Αυτό το όπλο πρέπει να υπερασπίσουμε, την οργάνωση στο χώρο δουλειάς και τις μορφές πάλης του εργατικού κινήματος. 
Αντιμετωπίσαμε αυτές τις ίδιες απόψεις και πριν από λίγα χρόνια πιο έντονα, όταν ο κόσμος κατά τους ίδιους... «τραβούσε», τότε που τα ίδια στελέχη και άλλοι που σήμερα είναι υπουργοί, όπως ο Σκουρλέτης, μας καλούσαν να παρατήσουμε το όπλο της απεργίας και να κατεβαίνουμε στις πλατείες μετά τη δουλειά. Αυτό επιβεβαιώνει ότι σε αυτές τις οργανώσεις κυριαρχεί ο κυβερνητικός - εργοδοτικός συνδικαλισμός, με τον οποίο πρέπει να αναμετρηθούν οι εργαζόμενοι για να μπορέσουν να αναμετρηθούν αποτελεσματικά με την εργοδοσία και την κυβερνητική πολιτική. 
Για να μπορούν να οργανώσουν την πάλη τους, να έχουν μαζικές συλλογικές διαδικασίες, με ανοιχτή συζήτηση, διαπάλη και αντιπαράθεση, χωρίς τα εμπόδια των εργατοπατέρων οι οποίοι με τέτοιες συλλογικές διαδικασίες παθαίνουν αναφυλαξία.

Άλλο ένα παράδειγμα: Στα σωματεία του εργοδοτικού μηχανισμού των σούπερ μάρκετ, όπου πρωταγωνίστησαν οι δυνάμεις των ΣΥΡΙΖΑ/ΛΑΕ, εκεί όπου τις αρχαιρεσίες οργανώνει απευθείας η εργοδοσία, οι διευθυντές και οι μάνατζερς είναι οι υποψήφιοι και οι ίδιοι εκλέγονται, τα στελέχη του ΜΕΤΑ κοκορεύονταν για τη μεγάλη συμμετοχή στις αρχαιρεσίες και για τις δήθεν πλατιές και μαζικές διαδικασίες. Στην απεργία στις 14 Δεκέμβρη δεν έβγαλαν καν ανακοίνωση, έστω για τα μάτια του κόσμου...
Επίσης, στις αστικές συγκοινωνίες, 
όλα τα συνδικαλιστικά τους στελέχη από κοινού έδωσαν τη μάχη για να μη γίνει απεργία, αλλά στάση εργασίας με το επιχείρημα «να κατέβει κόσμος στη συγκέντρωση». Κάθε φορά το ίδιο επιχείρημα, που όμως είναι ψεύτικο, κρύβει την απόφασή τους να μη διαταραχτούν οι σχέσεις με τις διοικήσεις των αστικών συγκοινωνιών. Εφτασαν στο σημείο να υιοθετήσουν και αντιδραστικά επιχειρήματα που ακούγαμε από παιδιά ενάντια στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, όπως ότι «με τις απεργίες ταλαιπωρείται η κοινωνία», λες και η απεργία γίνεται ενάντια στην κοινωνία και όχι για την υπεράσπιση βασικών δικαιωμάτων! 
Παρ' όλα αυτά, κόντρα στις προσπάθειές τους, στην απεργία συμμετείχαν 700 οδηγοί λεωφορείων και 180 από τα τρόλεϊ!
Η στάση τους δεν μένει αναπάντητη από τους εργαζόμενους. Στις κεντρικές τους συγκεντρώσεις φάνηκε η «γύμνια» τους, η αδύνατη σχέση που έχουν με τον κόσμο. 
Την ίδια εικόνα είχαν και λίγο πιο πέρα οι δυνάμεις των ΛΑΕ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που πληρώνουν την ολόπλευρη στήριξή τους στον ΣΥΡΙΖΑ όλα τα προηγούμενα χρόνια και τώρα έχουν φτάσει να κυνηγούν την ουρά τους.
Στο έδαφος σημαντικών διεργασιών, προχωράμε την υπόθεση της ανασύνταξης
Σημαντικές διεργασίες καταγράφονται και μέσα στους εργαζόμενους, οι οποίες εκφράζονται με μεγάλη αύξηση συμμετοχής σε αρχαιρεσίες συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, ενίσχυση των ταξικών δυνάμεων σε πολλά σωματεία.
Πιο έκδηλα φανερώνονται η σήψη του εργατοπατερισμού, η εκτεταμένη νοθεία με την οποία διατηρούν καρέκλες, ενώ οι εργαζόμενοι τους έχουν πλήρως εγκαταλείψει σε μια σειρά από μεγάλα Εργατικά Κέντρα, σε πόλεις όπως στην Πάτρα, στη Λαμία, στην Κοζάνη, πιο πριν στα Γιάννενα. Σε αυτό το έδαφος, σωματεία παίρνουν πρωτοβουλίες για την αλλαγή των συσχετισμών, τη σύγκρουση με τους μηχανισμούς τους.
Ενοχλούνται από τις διεργασίες που υπάρχουν, από τον πρωτοπόρο ρόλο του ΠΑΜΕ, το κύρος του, ξέρουν ότι δεν κάνουμε πίσω από την απόφασή μας να οργανώσουμε την εργατική τάξη, να ανασυντάξουμε το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, να συγκρουστούμε με την πολιτική του κεφαλαίου. Γι' αυτό και επιτέθηκαν συντονισμένα κυβέρνηση, εργοδότες και εργατοπατέρες στο ΠΑΜΕ για τις κινητοποιήσεις που οργάνωσε.
Οι ηγεσίες αυτές δεν θα παραιτηθούν. Εχουν αναλάβει ρόλο, στηρίζονται σε ισχυρούς μηχανισμούς της εργοδοσίας και του κράτους. Θα συνεχίσουν, αλλάζοντας πιθανόν μορφές, την αποστολή τους για την ενσωμάτωση και την απονεύρωση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.
Οι εργαζόμενοι να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να αλλάξουν συνολικά τους συσχετισμούς
Ενα ακόμα παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό: Στο κείμενο για τα μισθολογικά αιτήματα της ΓΣΕΕ για την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για το 2018, διατυπώνεται το αίτημα για 751 ευρώ. 
Είναι τέτοια η αξιοπιστία της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και η «θέλησή» της για να πιέσει για την επαναφορά του κατώτερου μισθού, που ο ίδιος ο πρόεδρός της είναι αυτός που έχει δηλώσει δημόσια: «Το σοκ που προκάλεσε στην αγορά και το είδατε, της παραγωγικής αλλά και καταναλωτικής καθίζησης με την υποχώρηση του κατώτερου μισθού με νόμο, ενδεχομένως και με νόμο να προκαλέσει άλλο σοκ που δεν ξέρω αν η αγορά εργασίας μπορεί να το αντέχει (...) Αρα δεν είναι ένας νομικός βολονταρισμός η λύση, η λύση είναι να μπορέσουμε να βρούμε το πραγματικό επίπεδο ισορροπίας που θα δίνει και ανάσα στους εργαζομένους και θα διατίθενται πόροι προς την κατανάλωση, αλλά βεβαίως να μπορεί και η αγορά να τους πληρώνει χωρίς να καταστρέψουμε την παραγωγική διαδικασία».
Πρόκειται για δηλώσεις που αναδεικνύουν τα κούφια συνθήματα για το θεαθήναι.
Δεν έχουν τίποτα οι εργαζόμενοι να περιμένουν από αυτές τις δυνάμεις αν δεν πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και με αποφασιστικότητα δεν οργανώσουν την πάλη τους για τον κατώτερο μισθό, τις κλαδικές συμβάσεις και τα άλλα δικαιώματά τους.
Το ταξικό κίνημα δεν θα μένει με τα χέρια σταυρωμένα. Οργανώνει ήδη την απάντησή του καλώντας την εργατική τάξη να μπει μπροστά. 
Η αξιοποίηση όλων των συλλογικών διαδικασιών, η οργάνωση στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς, η μαζική συμμετοχή στα συνδικάτα, η μαζικοποίησή τους θα βάλουν φρένο στις επιδιώξεις των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των καπιταλιστών. Κάθε πέτρα που θα σηκώνουν να βρίσκουν από κάτω την οργανωμένη δύναμη του ΠΑΜΕ.
Ηδη αρκετές δευτεροβάθμιες και πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν πάρει απόφαση για απεργία τη μέρα ψήφισης των νέων μέτρων, υπερασπίζοντας με την πιο αγωνιστική μορφή το όπλο της απεργίας. Το μαύρο μέτωπο που συνθέτουν κυβέρνηση και κόμματα των μνημονίων, εργοδοτικές ενώσεις και ΕΕ, μαζί με τα αποσπάσματά τους στην εργατική τάξη, θα πάρει την απάντηση που του αναλογεί.
Αν νομίζουν ότι θα περάσουν τα μέτρα «χωρίς να βραχούν» είναι βαθιά νυχτωμένοι! Αν νομίζουν ότι η κατάσταση στο κίνημα θα μείνει έτσι όπως είναι σήμερα είναι βαθιά γελασμένοι. Οι σημαντικές εξελίξεις είναι μπροστά μας.
Οι εργαζόμενοι έχουν το ΠΑΜΕ, έχουν δυνάμεις και συνδικάτα που συσπειρώνονται σε αυτό, που μπορούν να στηριχτούν πάνω τους και πρέπει να τις δυναμώσουν, να αλλάξουν συνολικά τους συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα. 
Τώρα είναι πιο ευδιάκριτη η ανάγκη για να ξεφορτωθούν οι εργαζόμενοι όλη αυτήν τη γραφειοκρατική ελίτ στο συνδικαλιστικό κίνημα, που έχει κάτσει στο λαιμό μας, μπαίνει εμπόδιο στην ικανοποίηση των αναγκών μας, που αποτελεί τον πιο έμπιστο σύμμαχο των αφεντικών.

05 Ιανουαρίου, 2018

Όλη η Αλήθεια για το Όνομα της ΠΓΔΜ



Άρθρο του Ελισαίου Βαγενά για τις εξελίξεις με την ΠΓΔΜ: Οι συνέπειες μια «διαβολικά θεόσταλτης» λύσης


Αναδημοσιεύουμε άρθρο του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ και Υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, το οποίο δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα Συντακτών», στο φύλλο του Σαββατοκύριακου, που κυκλοφορεί σήμερα Παρασκευή 5 Γενάρη, σχετικά με τις εξελίξεις με την ΠΓΔΜ. 
Παρατίθεται το άρθρο: 
     «Το ΚΚΕ παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις, που διεξάγονται γύρω από το ζήτημα της ονοματοδοσίας της ΠΓΔΜ.
Είναι πασίγνωστο, πως απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, το ΚΚΕ τοποθετήθηκε στο ζήτημα αυτό από θέσεις αρχών και η νηφάλια τοποθέτηση του έρχονταν κόντρα στο κυρίαρχο εθνικιστικό ρεύμα, που καλλιέργησαν όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα από την “άκρα δεξιά” έως την “ανανεωτική αριστερά”, τον τότε ΣΥΝ μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ. 
Μάλιστα ο “πατριάρχης” της τελευταίας, Λ. Κύρκος, συμμετέχοντας καιροσκοπικά στα πατριδοκάπηλα συλλαλητήρια είχε εκστομίσει το γνωστό “πλην Λακεδαιμόνιων”, για την απουσία των κομμουνιστών από τις γνωστές “φιέστες”.
    Το ΚΚΕ και τότε και σήμερα πατά σταθερά στην πραγματικότητα, η οποία διδάσκει πως για να εξασφαλιστεί η ειρήνη, η ασφάλεια κι η ευημερία των λαών δεν είναι αρκετό το όνομα. 
Μάλιστα η ονοματολογία μπορεί να δράσει αποπροσανατολιστικά, να κρύψει τους πραγματικούς κινδύνους για τους λαούς, που βρίσκονται στη σύγκρουση των συμφερόντων μεγάλων μονοπωλίων στην περιοχή, στην επέμβαση των ιμπεριαλιστών στην περιοχή. 
Άλλωστε, ας μην λησμονούμε, με δική τους απροκάλυπτη παρέμβαση φτάσαμε στη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και στη δημιουργία του προβλήματος.

       Οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές τάξεις επιδιώκουν την αξιοποίηση μειονοτικών κι αλυτρωτικών ζητημάτων, για την εξυπηρέτηση των δικών τους οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων.
 Αυτά τα συμφέροντα, που είναι ξένα προς τα συμφέροντα των εργαζομένων, μπορεί να προκαλέσουν πραγματικό μακελειό. 
Δεν τελειώνουμε, όπως μας καθησυχάζουν, οι κυβερνητικοί παράγοντες, με το όνομα, ακόμα κι αν εισακουστεί μετά από 25 χρόνια το ΚΚΕ κι επιλεγεί ένα όνομα για όλες τις χρήσεις, που στην περίπτωση που έχει το όνομα “Μακεδονία” ή “Μακεδονικό” αυτό να έχει αποκλειστικά και μόνο γεωγραφικό προσδιορισμό. 
Απομένουν ακόμα πολλά να γίνουν ώστε να αποτραπεί η αλυτρωτική προπαγάνδα από κυρίαρχους κύκλους της ΠΓΔΜ αλλά κι από εθνικιστικές δυνάμεις στη χώρα μας. 
Εκείνο, μάλιστα, που είναι το κρίσιμο ζήτημα, είναι αυτό της διεύρυνσης κι ενίσχυσης στην περιοχή μας τέτοιων ιμπεριαλιστικών ενώσεων, όπως είναι το ΝΑΤΟ κι η ΕΕ.

     Βεβαίως φανταζόμαστε τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο κύριος Τσίπρας απέναντι στον “διαβολικά καλό”, όπως τον χαρακτήρισε, Αμερικανό πρόεδρο, Τραμπ. 
Λέμε φανταζόμαστε, γιατί επίσημα, παρά το ότι το ΚΚΕ τον έχει προκαλέσει να μιλήσει γι’ αυτές από το βήμα της Βουλής, κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. 
Γνωρίζουμε, ωστόσο, πως ό,τι “μαγειρεύεται” αυτή την εποχή γύρω από το όνομα της ΠΓΔΜ έχει ορίζοντα τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ κι αποσκοπεί στη διευκόλυνση της ένταξης αυτής της χώρας στο ΝΑΤΟ.

      Κάποιος, βλέποντας τις εξελίξεις κοντόφθαλμα, θα έλεγε “δεν βαριέσαι”, αν είναι να λυθεί ένα ζήτημα που ταλανίζει τις σχέσεις δύο χωρών εδώ και 25 χρόνια, ... “ας ποτιστεί κι η γλάστρα”, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση το ΝΑΤΟ. 
Μονάχα που τα πράγματα δεν είναι έτσι, γιατί το ΝΑΤΟ δεν είναι ... “γλάστρα”, αλλά ο πολιτικό-στρατιωτικός “βραχίονας” του αμερικάνο-ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. 
Κι αυτός ο “βραχίονας” με την κίνηση αυτή, όπως λίγο νωρίτερα με την ενσωμάτωση του Μαυροβουνίου στους “κόλπους” του, (χωρίς καν δημοψήφισμα, όπως είχαν υποσχεθεί οι αρχές της χώρας), αποσκοπεί στο να βάλει φραγμό στα ανταγωνιστικά μονοπωλιακά συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή των Βαλκανίων, να “σφραγίσει” την περικύκλωση της Ρωσίας από τη Βαλτική ως τη Μαύρη Θάλασσα και τον Ειρηνικό Ωκεανό. 
Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη, λαμβάνοντας υπόψη πως η διαπάλη δημιουργεί πλέον ανοικτές πολεμικές πληγές που αιμορραγούν, στη Συρία, τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Ουκρανία κ.ά.

     Επιπλέον, αν νομίζει κανείς πως η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ αυτόματα θα αποσοβήσει τυχόν κινδύνους παραπέρα εμπλοκής των διμερών σχέσεων, ας ρίξει μια ματιά στην πολύχρονη πείρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που αποδεικνύει πως η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν εξασφαλίζει την ειρήνη, την εδαφική ακεραιότητα και ασφάλεια των λαών, αλλά, αντίθετα αποτελεί παράγοντα όξυνσης των προβλημάτων και ενδυνάμωσης αμφισβητήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων.

    Να γιατί το ΚΚΕ αγωνίζεται για να αναπτυχθεί ισχυρή αντίσταση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του "διαίρει και βασίλευε" στα Βαλκάνια κι ευρύτερα, ενάντια στη χρησιμοποίηση από τους ιμπεριαλιστές υπαρκτών ή και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στους διαμελισμούς κρατών, στη δημιουργία προτεκτοράτων, στις στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων. 
Η πείρα του λαού μας επιβεβαιώνει πως η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ εμπλέκει τη χώρα και το λαό μας σε επικίνδυνους σχεδιασμούς κι επιπλέον κάθε άλλο παρά διασφαλίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. 
Η θέση μας είναι πως οι ανάγκες των λαών της περιοχής, η αμοιβαία επωφελής συνεργασία των χωρών, μπορεί να διασφαλιστεί μόνο με την αποδέσμευση από αυτές και κάθε άλλες ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με τους λαούς νοικοκύρηδες στον τόπο τους».

Y/Γ:
Για τις νέες εξελίξεις και τη Θέση του ΚΚΕ δες Εδώ

Oι μπολσεβίκοι της Πάτρας φτιάχνουν k τα πατώματα για να χορεύουν τα παιδιά ?!!

Πρωτοχρονιάτικος μπουναμάς για το Χορευτικό Τμήμα του Δήμου Πατρέων! (pics)
Πρωτοχρονιάτικο μπουναμά έκανε ο Δήμαρχος Κώστας Πελετίδης στα Μέλη του Χορευτικού Τμήματος του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Πάτρας αφού στις 2 Γενάρη του καινούριου χρόνου ξεκίνησε η κατασκευή πατώματος που αποτελούσε αίτημα του Χορευτικού πάνω από πέντε χρόνια.
Ο υπεύθυνος του Χορευτικού Χρήστος Γιαννόπουλος αναφέρει χαρακτηριστικά:
"Να σημειώσουμε ότι το παλιό laminate (που είχε κατασκευαστεί από τα ίδια τα μέλη με δικά τους έξοδα) τελευταία είχε καταστεί επικίνδυνο για την ασφάλεια των χιλιάδων ανθρώπων που συμμετέχουν στα τμήματα του χορευτικού και ιδιαίτερα των παιδιών.Το νέο πάτωμα δίνει καινούργιες δυνατότητες στους εκπαιδευτικούς και δημιουργικούς στόχους του μα πάνω απ΄ όλα δημιουργεί καλύτερες συνθήκες για την προώθηση της ερασιτεχνικής δημιουργίας σαν αιχμή του δόρατος στην ανάπτυξη του πολιτιστικού μας κινήματος μακριά από την εμπορευματοποίηση και υποταγή του σε ατζέντηδες, αλμπάνηδες, αλκαπόνηδες, και προφέσορες.Οι πρόβες των τμημάτων που γίνονταν στο λιμάνι θα γίνουν για την περίοδο 8 έως 14 Γενάρη 2018 στο παλαιό Αρσάκειο τις ίδιες ώρες. Οι πρόβες στην αίθουσα στο λιμάνι θα ξαναρχίσουν Δευτέρα 15 Γενάρη 2018."

Πρωτοχρονιάτικος μπουναμάς για το Χορευτικό Τμήμα του Δήμου Πατρέων! (pics)

04 Ιανουαρίου, 2018

Oι "ελπιδοφόρες" μορφές απασχόλησης του ΣΕΒ:



Περιγράφοντας την ''επόμενη μέρα''....

Πέραν των γνωστών ειδών συμβάσεων μερικής απασχόλησης, ορισμένου χρόνου και προσωρινής απασχόλησης μέσω δανεισμού ο ΣΕΒ προτείνει μερικές ακόμα ...ελπιδοφόρες για την Ανάπτυξη (ΤΟΥΣ) μορφές απασχόλησης, -επικαλούμενος τη ''διεθνή και ευρωπαϊκή εμπειρία''- στη ...μεταμνημονιακή εποχή που θα επακολουθήσει: 
Συμβάσεις με πληθοπορισμό (crowdwork), συμβάσεις μηδενικών ωρών (zero hours contracts), συμβάσεις σύντομης (short term contracts), προσωρινής εργασίας ή εργασίας κατά παραγγελία (on demand work), μικροσυμβάσεις (mini jobs), εργασία ανά χαρτοφυλάκιο (portfolio work), εργασία βάσει δελτίου/κουπονιών (voucher-based work), συμβάσεις επιμερισμού θέσεων εργασίας (jobs sharing) κ.λπ.


Πρόεδρος ΣΕΒ, Θ. Φέσσας: ''Για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στην οικονομία, η αγορά εργασίας πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί ευέλικτα, ώστε να μην μπαίνουν εμπόδια στην αναπτυξιακή διαδικασία. Τυχόν παλινόρθωση των πρακτικών του παρελθόντος όσον αφορά τις συλλογικές διαπραγματεύσεις (...) θα ανακόψει άρδην την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας''
ENJOY CAPITALISM λοιπόν!

Ελενη Μαρκακη
       3/1/2018

και 

01 Ιανουαρίου, 2018

2018 Kαλά -Σαν της Κούβας- Ταξίδια !!




 «Για να φτάσουμε στην Κούβα -γράφει ο Τσε Γκεβάρα- χρειαστήκαμε επτά ημέρες διασχίζοντας τον κόλπο του Μεξικού και την Καραϊβική Θάλασσα με ένα σκάφος σε κακή κατάσταση, χωρίς τρόφιμα, ενώ όλοι υποφέραμε από ναυτία. Δεν ξέραμε τίποτα από ναυσιπλοΐα και επιπλέον, όταν φεύγαμε από το λιμάνι του Τουξπάν, φυσούσε τόσο δυνατός βοριάς ώστε όλοι οι πλόες είχαν απαγορευτεί. Ολα αυτά φυσικά είχαν αφήσει τα σημάδια τους στην ομάδα μας, την οποία αποτελούσαν άνδρες που δεν είχαν πολεμήσει ποτέ».
Για να επιτύχει η απόβαση των ανταρτών στην Κούβα οι σύντροφοί τους στο εσωτερικό της χώρας σχεδίασαν να εκδηλωθεί στις 30 Νοεμβρίου στο Σαντιάγκο εξέγερση που θα λειτουργούσε ως αντιπερισπασμός. Ομως η εξέγερση απέτυχε, υποχρεώνοντας το καθεστώς του δικτάτορα Μπατίστα να θέσει σε επιφυλακή τις δυνάμεις του. 
Ετσι όταν επιχειρήθηκε η απόβαση των επαναστατών, ο εχθρός ήταν εκεί. Δόθηκαν μάχες. Η αεροπορία και τα στρατεύματα του καθεστώτος θέριζαν ό,τι έβρισκαν στο δρόμο τους και τελικά μόνο 22 από τους 82 επαναστάτες που αποβιβάστηκαν βρέθηκαν ζωντανοί. Απ' αυτούς,μάλιστα, οι 10 πιάστηκαν αιχμάλωτοι ενώ οι υπόλοιποι 12 κατάφεραν να διαφύγουν και να ανέβουν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα απ' όπου και οργάνωσαν μία από τις σπουδαιότερες επαναστάσεις του 20ού αιώνα. 
Αρχηγός της ομάδας ήταν ο Φιντέλ Κάστρο. Ανάμεσα στα μέλη της ξεχωριστές προσωπικότητες ο αδελφός του Κάστρο, Ραούλ, ο Καμίλο Σιενφουέγκος και ορισμένοι άλλοι όπως ο ασθματικός εκείνος Αργεντινός γιατρός που έμελλε να γίνει το σύμβολο της επανάστασης στο δεύτερο μισό του 20ού, ο θρυλικός Ερνέστο Τσε Γκουεβάρα.
Δύο χρόνια μετά την πανωλεθρία της απόβασης που ο Τσε την είχε χαρακτηρίσει «πραγματικό ναυάγιο», ο ανταρτικός στρατός θα έχει κυριαρχήσει εντελώς στη χώρα. 
Τίποτα δεν ήταν, όμως, τυχαίο.
Σε μια ομιλία του προς τους εργάτες της ζαχαροποιίας, στις 9/2/1959 ο Φιντέλ Κάστρο είχε πει για το ζήτημα αυτό: «Εκείνοι που νόμισαν πως η Επανάσταση έπεσε από τον ουρανό, όλοι εκείνοι που ξαφνιάστηκαν από τον θρίαμβό της και θεωρούν πως ό,τι συνέβη είναι έργο σύμπτωσης ή τύχης πρέπει να μάθουν πως η Επανάσταση είναι έργο μακράς και λεπτολογημένης εργασίας εκείνων που από πολύ καιρό είχαν αρχίσει να μάχονται εναντίον της τυραννίας».

30 Δεκεμβρίου, 2017

,,Αυτή είναι η φάτνη μου για φέτος…χρόνια μας πολλά,,


… γεννήθηκε, τα κατάφερε και ήρθε στον κόσμο ο γιός Του. 
Γεννήθηκε, λένε, σαν τούτες τις μέρες που κοντεύουν, πριν από πολλά χρόνια… τότε που ήταν δύσκολα τα πράγματα. 
Γεννήθηκε κυνηγημένος, έπρεπε να τον κρύψουν οι γεννήτορές του για να τον γλιτώσουν από την εξουσία… τότε ήταν η κρατική εξουσία των Ρωμαίων.
Γεννήθηκε, λένε, μια νύχτα παγωμένη και η μάνα του τον τύλιξε με πρόχειρα πανιά… δεν είχε τόπο να σταθεί μέσα στον ξένο στάβλο. 
Γεννήθηκε απάνω στο δρόμο για το μεγάλο φευγιό, πού να βρει τόπο να τον θέσει η λεχώνα ; Πώς να τον ζεστάνει;
Ήταν δύσκολα τα πράγματα τότε, έτσι λένε. Μην κοιτάτε σήμερα, πού έχουν περάσει 2017 χρόνια από εκείνη τη νύχτα…
Τότε καραβάνια ολόκληρα έφευγαν οι άνθρωποι από τις εστίες τους, κάπου εκεί στη Μέση Ανατολή, για να γλιτώσουν από τη νόμιμη βία. Νόμιμη ήταν η σφαγή των νηπίων αφού ήταν επιλογή των Αρχών του τόπου και τρέχαν οι δόλιοι μέσα στη νύχτα να βρουν ένα κομμάτι γης, μια δρασκελιά τόπο που να τον πουν δικό τους… μα παντού ήταν ξένοι… 
Πού να ακουμπήσουν οι άνθρωποι τις κουρασμένες τους ελπίδες, πού να γείρουν να αγκαλιάσουν τα παιδιά τους…;
Εκεί γεννήθηκε, ο μαύρος, ο ανατολίτης, ο φτωχός, ο ξένος, ο ξεριζωμένος… όμως μη λυπάστε… αυτά γινόντουσαν τότε, πριν πολλά – πολλά χρόνια. 
Τώρα είναι αλλιώς… εεε… δεν είναι?

Αυτή είναι η φάτνη μου για φέτος… χρόνια μας πολλά. 
Μας πήρε δύο χιλιάδες χρόνια για να μετατρέψουμε τον στάβλο σε δρόμο και τη φάτνη σε χαρτόκουτο. Του χρόνου τα Χριστούγεννα σίγουρα θα έχουμε περισσότερους χαρτοκουτάδες στους δρόμους… αν τους αφήσουμε να μας πάρουν το τελευταίο μας κεραμίδι…
«Ἡ Γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν
ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως
ἐν αυτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες
ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο
Σὲ προσκυνεῖν τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης
καὶ Σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν
Κύριε δόξα Σοι»

(Τη φωτογραφία την ανήρτησα πρώτη φορά τα Χριστούγεννα του 2015… ας μη συζητήσουμε πόσο επίκαιρη είναι σήμερα… ας μη συζητήσουμε πόσο πιο επίκαιρη προβλέπεται να είναι του χρόνου.)
22 Δεκεμβρίου στις 6:32 μ.μ.

Το πιο νέο Κόμμα στην ελληνική κοινωνία για το 2018

Σε μήνυμά της η ΚΕ του ΚΚΕ για το 2018, αναφέρει: 
«1. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εύχεται καλή κι αγωνιστική χρονιά στους εργατοϋπαλλήλους, τους ανέργους, τους αυτοαπασχολουμένους, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους και τις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων, τους πρόσφυγες και μετανάστες που ζουν μόνιμα ή παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας.
Το 2018 μπορεί να αποτελέσει μια χρονιά ανασύνταξης κι αντεπίθεσης του εργατικού - λαϊκού κινήματος, ισχυροποίησης του ΚΚΕ. Το 2018, το Κόμμα μας συμπληρώνει 100 χρόνια ζωής και δράσης, 100 χρόνια αγώνων και θυσιών, για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης, όλου του λαού από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Σήμερα, ο ελληνικός λαός και οι λαοί όλου του κόσμου μπορούν να δουν ότι το εκμεταλλευτικό σύστημα δεν εξανθρωπίζεται μέσα από δήθεν "νέες συνταγές διαχείρισης", "νέα αναπτυξιακά μοντέλα", "νέες γεωστρατηγικές συμφωνίες και ισορροπίες".
Δεν γιατρεύεται από κυβερνήσεις και κόμματα που διαχειρίζονται την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η σήψη του σημερινού συστήματος φέρνει στους λαούς περισσότερη εκμετάλλευση, φτώχεια, ανεργία, πολέμους.
2. Η εμπειρία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που όχι μόνο δεν έβαλε φρένο στον αντιλαϊκό κατήφορο των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά τον συνέχισε με μεγαλύτερη ένταση και ταχύτητα, είναι διδακτική.
Καμία προσδοκία δεν μπορεί να υπάρχει στο λαό μας για τη δήθεν "μεταμνημονιακή εποχή" που θα φέρει "δίκαιη ανάπτυξη", όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση.
Έχουν ήδη δεσμευτεί για αντιλαϊκά μέτρα μετά το 2018, για ματωμένα πλεονάσματα μέχρι το 2060. Έχουν ήδη συμφωνήσει σε ένα συμπληρωματικό μνημόνιο. Οι μνημονιακοί νόμοι δεν πρόκειται να καταργηθούν. Η επιτροπεία της ΕΕ, που ενισχύεται ακόμη περισσότερο κι αφορά σε όλα τα κράτη, θα είναι διαρκής.
Ζητάνε από τους εργαζόμενους υποταγή σε αυτά τα σχέδια, γι' αυτό προσπαθούν να χτυπήσουν τη μεγαλύτερη κατάκτηση της εργατικής τάξης, το δικαίωμα στην απεργία.
Γι' αυτό καταφεύγουν στον αυταρχισμό και τις προβοκάτσιες ενάντια σε όσους αγωνίζονται.
Ο ελληνικός λαός και η νεολαία, ιδιαίτερα όσοι αισθάνονται αριστεροί, μία διέξοδο έχουν: Να εγκαταλείψουν τον ΣΥΡΙΖΑ και την πολιτική του, να συνταχθούν με το ΚΚΕ.
3. Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, δεν πρέπει να γυρίσουν σε προηγούμενες παλιές επιλογές, σε κόμματα που έχουμε γνωρίσει πολύ καλά.
Καμιά εμπιστοσύνη στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που προσπαθούν να αναβαπτιστούν στη λαϊκή συνείδηση, λέγοντας ότι η "μνημονιακή στροφή" του ΣΥΡΙΖΑ δικαίωσε την πολιτική τους. Που προσπαθούν να εμφανιστούν ως εγγυητές των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων του κεφαλαίου, τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί δήθεν να ολοκληρώσει. Έχουν δεσμευτεί στην ίδια πολιτική, στο όνομα της "συνέχειας του κράτους".
Στην πραγματικότητα, η όποια ανάκαμψη της οικονομίας θα αφορά στα κέρδη των λίγων, στις επενδύσεις των επιχειρηματικών ομίλων και όχι στη ζωή και τα δικαιώματα του λαού.
Όπως ακριβώς πληρώσαμε την κρίση τους, τώρα μας καλούν να πληρώσουμε και την ανάπτυξή τους.
4. Το ΚΚΕ απευθύνεται στο λαό και καλεί σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα, γιατί οι διεθνείς εξελίξεις, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, μυρίζουν μπαρούτι.
Το ΚΚΕ καταδικάζει την απόφαση των ΗΠΑ για αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ και εκφράζει τη διεθνιστική του αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, που αντιμετωπίζει τις οδυνηρές συνέπειες της ισραηλινής κατοχής.
Ο κυβερνητικός στόχος, της γεωστρατηγικής αναβάθμισης της χώρας, δεν αφορά ούτε στην ειρήνη, ούτε στην αλληλεγγύη των λαών. Αφορά στην αναβάθμιση της συμμετοχής του ελληνικού κεφαλαίου στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών, στους ανταγωνισμούς για τη μοιρασιά των αγορών, στο πλιάτσικο που συντελείται στις πλάτες των λαών.
Άλλωστε, η εξωτερική πολιτική είναι συνέχεια της εσωτερικής πολιτικής. Το κυνήγι του κέρδους δεν οδηγεί μόνο στην ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, αλλά και στη συμμετοχή σε πολέμους και επεμβάσεις, στο πλευρό του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστή.
Η κυβέρνηση επιδιώκει, αξιοποιώντας και τους τριγμούς που τη δεδομένη στιγμή υπάρχουν στις σχέσεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ με την Τουρκία, να γίνει αυτή ο σημαιοφόρος τους στην περιοχή.
Γι' αυτό προχωρά σε συμφωνίες με τις ΗΠΑ για νέες στρατιωτικές βάσεις και αγορές πολεμικών αεροσκαφών. Γι' αυτό αναβαθμίζει τις σχέσεις με κράτη - δολοφόνους, όπως το Ισραήλ, που κλιμακώνει την επίθεση απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό. Γι' αυτό πουλάει όπλα σε κράτη όπως η Σαουδική Αραβία. Γι' αυτό διαθέτει 4 δισ. κάθε χρόνο για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, τη στιγμή που στραγγίζει τον ελληνικό λαό.
5. Ο ελληνικός λαός χρειάζεται να δυναμώσει τον αγώνα του ενάντια σε αυτούς τους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που, όπως και οι οικονομικές κρίσεις, είναι "νύχι - κρέας" με το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα.
Όχι μόνο γιατί δεν πρέπει να δεχτεί η χώρα μας να συμμετάσχει στο αιματοκύλισμα άλλων λαών, αλλά και γιατί αυτή η πολιτική ούτε τα κυριαρχικά δικαιώματα προστατεύει, ούτε προφυλάσσει από τον κίνδυνο να βρεθεί ο ίδιος ο ελληνικός λαός μπλεγμένος σε αυτό το μακελειό.
Αυτό αποδεικνύει και η επίσκεψη Ερντογάν, με την αναβάθμιση όλων των διεκδικήσεων της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Και το αποτέλεσμα αυτό δεν μπορεί να "ξεπλυθεί" με τη διαφήμιση οικονομικών συμφωνιών, ανάμεσα σε τμήματα του ελληνικού και τουρκικού κεφαλαίου, απ' τις οποίες οι λαοί δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα.
Η σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας έχει αρκετά παραδείγματα για το πώς, μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, οι συμμαχίες αναδιατάχθηκαν και οι δήθεν "στιβαροί σύμμαχοί" μας μετατράπηκαν σε πηγή για σύγχρονες τραγωδίες, που ο λαός τις πλήρωσε με το αίμα του.
Η πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις είναι αναπόσπαστα δεμένη με τον αγώνα για το ψωμί και το μεροκάματο, ενάντια στο κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του όποιας αστικής απόχρωσης. Είναι δεμένη με τον αγώνα ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, όπως το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, ενάντια στο ίδιο το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα και την εξουσία του κεφαλαίου, που δεν διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα κατά των λαών, προκειμένου να ξεπεράσει οξυμένες αντιθέσεις και μεγάλα προβλήματα, να πετύχει τους στόχους του και να εξασφαλίσει την κυριαρχία του.
6. Το ΚΚΕ απευθύνεται σε εργατικές - λαϊκές δυνάμεις, σε αγωνιστές, οι οποίοι δεν θέλουν να συμβιβαστούν με αυτήν την κατάσταση, δεν πιστεύουν στην κοροϊδία της "μεταμνημονιακής εποχής", αγανακτούν με τη φθορά συνειδήσεων, την ηττοπάθεια που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι δεν θέλουν να δώσουν άφεση αμαρτιών στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, δεν θέλουν να εγκλωβιστούν σε νέα αναχώματα τα οποία στήνονται και το μόνο που κάνουν, στο όνομα της "αριστεροσύνης" τους, είναι να κυνηγούν την ουρά τους.
Το 2018 μπορεί να αποτελέσει μια χρονιά συμπόρευσης με το ΚΚΕ, πρώτα απ' όλα μέσα στον αγώνα, το κίνημα, τους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές.
Εκεί μπορούμε να βρούμε κοινό βηματισμό, διέξοδο πάνω στο κρίσιμο ζήτημα: Στο πώς θα διαμορφωθεί μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία, όχι μόνο για να αντισταθούμε στα μέτρα, να διεκδικήσουμε ανακούφιση από τα σημερινά οξυμένα προβλήματα, αλλά και για να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις μιας ριζικής ανατροπής, που όλοι μας βλέπουμε ότι χρειάζεται.
Άλλωστε, σήμερα αποδεικνύεται περισσότερο από ποτέ ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, μικρότερο ή μεγαλύτερο, που να μη συνδέεται με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που έχει στην προμετωπίδα την επιδίωξη του κέρδους. Ο σοσιαλισμός είναι η μόνη ελπίδα της εργατικής τάξης, του λαού. Ο λαός γίνεται αφέντης της οικονομίας, παράγει για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του, με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, τον κεντρικό σχεδιασμό.
Γι' αυτήν τη νέα κοινωνία παλεύει το ΚΚΕ, για αυτό και στα 100 χρόνια ζωής του παραμένει το πιο νέο Κόμμα στην ελληνική κοινωνία».

,,ήταν Εκείνη που σαν καπνός μπορούσε να εισβάλλει στις πιο λεπτές χαραμάδες του Νου,,

Αγκάλιασα το μαξιλάρι μου, γύρισα μπρούμυτα - όπως κάνω ακόμα- και την είδα να ανοίγει την πόρτα.
Τα μαλλιά της έφταναν χαμηλά ως τη μέση της, οι σκιές χανόντουσαν μέσα στα μαύρα τους κύματα.
Τη θυμάμαι να κινείται μέσα στο σπίτι και εκείνη η ατελείωτη κόμη να την ακολουθεί παλλόμενη απαλά σε κάθε της βήμα.
Τη θυμάμαι να τεντώνει τον λευκό της λαιμό, να περνά τα δάχτυλα της πίσω στον αυχένα και ύστερα να μαζεύει ψηλά στο κεφάλι έναν υπέροχο κότσο, σαν στέμμα.
Κάτω από τη νύχτα των μαλλιών της ήταν μαζεμένη ολάκερη η φύση… ένα μέτωπο σαν ακρογιάλι και δύο αυστηρά τοξωτά φρύδια που έκρυβαν το μέλι των ματιών της… λίγο πιο κάτω το λεπτό της στόμα, που όταν άνοιγε τις νύχτες για να τραγουδήσει ριζίτικα γέμιζε το μικρό μας διαμέρισμα από τον κρύο αέρα του βουνού που αγκαλιάζει το πατρικό της σπίτι στα Λευκά Όρη.
Δεν σταματούσε ποτέ… τη θυμάμαι σε μια αέναη κίνηση, μαλακή σαν σύννεφο, ανθεκτική σα μέταλλο.
Σαν τις νεράιδες των παραμυθιών, μπορούσε να είναι παντού την ίδια στιγμή.
Μπορούσε να ζωγραφίζει με λαδομπογιές υπέροχους πίνακες, να μαγειρεύει κρητικές συνταγές, να ράβει τα ομορφότερα ρούχα, να μιλάει εξαιρετικά ελληνικά… τόσο που χρόνια μετά να μου λένε στα σχολεία που βρέθηκα ότι πρέπει να μάθω να μιλώ πιο απλοϊκά… αμαρτίες γονέων….
Το πρωί μύριζε σαπούνι και ελληνικό καφέ, το απόγευμα έφερνε στο σπίτι μας τις μυρωδιές του έξω κόσμου και τη νύχτα, όταν στεκόταν πάνω από το προσκεφάλι μου, μύριζε χιόνι, κυπαρίσσι και θάλασσα…
Μέχρι που πήγα στο σχολείο ένιωθα ότι αυτή δεν ήταν μια μαμά σαν όλες τις άλλες.

Αυτή η μαμά δεν ήταν άνθρωπος, ήταν αερικό… ήταν εκείνη που σαν καπνός μπορούσε να εισβάλλει στις πιο λεπτές χαραμάδες του νου, και να περιμένει ακίνητη τη στιγμή που θα την κοιτούσα στα μάτια να της μαρτυρήσω την αγωνία, τον φόβο, την αταξία μου… και εκείνη μετά να προσποιηθεί ότι δεν ήξερε τίποτα και να πιάσει το νήμα της κουβέντας από την αρχή, να υφάνει τη γαλήνη, την ψυχραιμία, τη λογική… 
Καλές Γιορτές μαμά καιμπαμπά…

οι Μπολσεβίκοι της Πάτρας δημιουργούν k Υπνωτήρια για Αστέγους?!! Μήνυμα ΠΕΛΕΤΙΔΗ:

,,Ο χώρος παρέχει την δυνατότητα διανυκτέρευσης, φαγητού και ζεστού μπάνιου.,,
Από τον Δήμο Πατρέων και τον Κοινωνικό Οργανισμό συνεχίζεται από το Σάββατο 30 Δεκέμβρη 2017 έως και 1η Γενάρη 2018 η λειτουργία του Άτυπου Υπνωτηρίου στο Παλαιό Αρσάκειο Πατρών για την φιλοξενία των Αστέγων κατά τις ώρες από τις 8:00 μ.μ. έως και τις 8:00 π.μ. 
Η προσέλευση στον χώρο θα γίνεται κατά τις ώρες 8:00 με 10:00 μ.μ.
Ο χώρος παρέχει την δυνατότητα διανυκτέρευσης, φαγητού και ζεστού μπάνιου.

https://www.facebook.com/patrasmunicipality/posts/1834543209918535

https://www.facebook.com/patrasmunicipality/posts/1834543209918535
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

ΠΑΤΡΕΩΝ ΚΩΣΤΑ ΠΕΛΕΤΙΔΗ

Αγαπητοί Συνδημότες, Αγαπητές Συνδημότισσες, σας εύχομαι χρόνια πολλά!
Εύχομαι από καρδιάς υγεία και δύναμη σε όλους τους εργαζόμενους του Δήμου μας.
Οι πιο θερμές ευχές μας στον Πατραϊκό λαό, τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τους συνταξιούχους, που υποφέρουν από την καπιταλιστική κρίση, τα μνημόνια, την αντιλαϊκή πολιτική των αστικών κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου.
Αυτές τις ημέρες, η σκέψη μας βρίσκεται στα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα. Στους χιλιάδες συνδημότες μας που σιτίζονται από την Τράπεζα Τροφίμων και τα συσσίτια.
Στις οικογένειες που ζουν από τα προνοιακά επιδόματα.
Στους μαθητές του Λαϊκού Φροντιστηρίου του Δήμου και στα παιδιά που έχουν ανάγκη του δεκατιανού για να μην λιποθυμούν στα σχολεία.
Στις λαϊκές οικογένειες, που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια και την περιουσία τους από τους πλειστηριασμούς.
Η σκέψη μας βρίσκεται στους πρόσφυγες, θύματα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή μας.
Πιστεύουμε ότι με τη νέα χρονιά θα ενισχυθεί η αντίσταση ενάντια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που προστίθενται στα προηγούμενα, για να επιτευχθούν τα ματωμένα πλεονάσματα.
Μοναδική ελπίδα είναι η οργάνωση και η ανασύνταξη του Κινήματος, η ενίσχυση της Συμμαχίας όλων των αδικημένων, με σημαία την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Για να ξημερώσουν καλύτερες ημέρες, με τον λαό μας νοικοκύρη στον τόπο του.
Καλή Χρονιά!
Δήμαρχος Πατρέων
Κώστας Πελετίδης

29 Δεκεμβρίου, 2017

,,για κάποιους τα «Χριστούγεννα» δεν έρχονται ποτέ.,,

Στολίσατε τις πλατείες σας και τις τσιμεντουπόλεις σας με λαμπιόνια.
Φορέσατε τα γιορτινά σας χαμόγελα.
Κρύψατε την αδιαφορία και τις τύψεις σας πίσω από τραπέζια αγάπης και φιλανθρωπίες μπροστά απ τις τηλεοπτικές κάμερες.
Όμως προχτές είδα την αλήθεια ,στο δακρυσμένο πρόσωπο της άνεργης μάνας .Της μάνας που αγκάλιαζε ,κλαίγοντας ,το παιδί της όταν είδε ότι το επίδομα της πρόνοιας (300 ευρώ) θα το πληρωθεί μετά τα Χριστούγεννα. …
Για κάποιους τα «Χριστούγεννα» δεν έρχονται ποτέ.
Τους τα έχετε κλέψει και αυτά…
Είναι αυτοί που δήθεν βοηθάτε ,με τις φιλανθρωπίες σας και τα ταμεία φτώχειας του ανάλγητου και κερδοσκοπικού σας κράτους, πετώντας τους κάποια ψίχουλα απ το ψωμί που εκείνοι ίδρωσαν για να φτιάξουν…….
Είναι αυτοί που ίδρωσαν για να χτίσουν τις βίλλες και τις μεζονέτες σας, και τώρα τους πετάξατε άστεγους στον δρόμο…..
Είναι αυτοί που δούλεψαν για να φτιάξουν τα πανάκριβα παιχνίδια των παιδιών σας και τώρα λένε στα δικά τους παιδιά ότι ο Αϊ Βασίλης δεν θα έρθει ούτε φέτος…..
Είναι οι άνεργοι που όταν έπαψαν να σας είναι χρήσιμα εργαλεία τους βγάλατε έξω απ τον κύκλο της ζωής…..
Είναι οι πατεράδες μας και οι μάνες μας ,οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας που δούλεψαν, πάλεψαν, πολέμησαν κι έχυσαν το αίμα και τον ιδρώτα τους για να βάλουν μια πέτρα πάνω στην άλλη σε αυτόν τον έρημο τόπο, και εσείς τους πετάξατε σαν στημένες λεμονόκουπες στις ουρές του ΙΚΑ ,των νοσοκομείων και των τραπεζών για να πάρουν τα ψίχουλα που τους πετάτε για σύνταξη. Για να πάρουν τα δικά τους χρήματα που τα καταχραστήκατε για να τα «παίξετε» στο χρηματιστήριου σας ή να τα «ποντάρατε» στα δομημένα σας ομόλογα.
Είναι οι νέοι που βλέπουν το αύριο με φόβο και ανασφάλεια. Αυτοί που βλέπουν στον ύπνο τους λογαριασμούς από πιστωτικές κάρτες και δάνεια. Χρέη που βαραίνουν το μέλλον τους και που τα φορτώθηκαν για να δανειστούν και αυτοί λίγες στιγμές ζωής απ το καπιταλιστικό σας όνειρο. Το όνειρο που γρήγορα τους έγινε εφιάλτης…..
Είναι όλοι αυτοί που:
Όταν σταματήσουν να σφίγγουν τα δόντια και αποφασίσουν να σφίξουν τις γροθιές τους…
Όταν πάψουν να ζητάνε και μάθουν να απαιτούν όσα τους κλέψατε….
Όταν καταλάβουν το ανίερο παιχνίδι που παίζεται με τις ζωές τους….
Όταν ενώσουν την οργή τους με την ταξική τους συνείδηση ……
…..θα έρθουν τα «Χριστούγεννα» για όλους!!!!!!!