Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απ' την Ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απ' την Ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 13 Απριλίου 2019

ΠΡΟΣ -ΕΥΤΡΑΦΟΑ­ΥΤΟϊ­ΚΑ­ΝΟ­ΠΟΙΟΥ­ΜΕ­ΝΟΥΣ


Διά­βα­σα πως πρό­κει­ται να γίνει στη Ρωσία Μου­σείο επι­τευγ­μά­των της ΕΣΣΔ. «Η ΕΣΣΔ ήταν ένα με­γα­λειώ­δες έργο πα­γκό­σμιας κλί­μα­κας», δη­λώ­νουν διά­φο­ροι Ρώσοι ιθύ­νο­ντες.





Η ΕΣΣΔ, το μου­σείο, το τεί­χος, εμείς και το fb – του Στέ­λιου Κα­νά­κη
ΑΠΟ ΣΤΕ­ΛΙΟΣ ΚΑ­ΝΑ­ΚΗΣ

Διά­βα­σα πως πρό­κει­ται να γίνει στη Ρωσία Μου­σείο επι­τευγ­μά­των της ΕΣΣΔ. «Η ΕΣΣΔ ήταν ένα με­γα­λειώ­δες έργο πα­γκό­σμιας κλί­μα­κας», δη­λώ­νουν διά­φο­ροι Ρώσοι ιθύ­νο­ντες.

Ήταν! Πόσα χρό­νια από τότε! Μά­λι­στα κα­θά­ρι­ζε και για τους υπό­λοι­πους βα­σα­νι­σμέ­νους απ’ τον κα­πι­τα­λι­σμό. Αλλά εμείς ενο­χλού­μα­σταν από το… τεί­χος του Βε­ρο­λί­νου. Κι ας μη γνω­ρί­ζου­με – ακόμη και σή­με­ρα πολ­λοί, που βρι­σκό­ταν αυτό το γα­μη­μέ­νο το Βε­ρο­λί­νο σε σχέση με την επι­κρά­τεια της ΛΔΓ. Μας ερ­χό­ταν κάπως και το ότι, αν ήμα­σταν στην ΕΣΣΔ, δεν θα μπο­ρού­σα­με να… τα­ξι­δεύ­ου­με. Όχι δη­λα­δή πως στον κα­πι­τα­λι­σμό ήμα­σταν κο­σμο­γυ­ρι­σμέ­νοι, αλλά εί­χα­με να λέμε. Η πλάκα είναι πως, απ’ όσους τα­ξι­δεύ­ουν στη Γερ­μα­νία σή­με­ρα, ελά­χι­στοι αντι­λαμ­βά­νο­νται το ότι όλα τα προ­γράμ­μα­τα, όλων των τα­ξι­διω­τι­κών γρα­φεί­ων σε πάνε μόνο στην πρώην ΛΔΓ και κα­νείς δεν ανα­ρω­τιέ­ται γιατί συμ­βαί­νει αυτό. Βε­ρο­λί­νο, Πό­τσ­δαμ, Λει­ψία, Δρέσ­δη. Και στο… τεί­χος. Κι εκεί που ‘ναι πε­σμέ­νο να ‘σου και ξε­προ­βά­λει πίσω του το συ­γκρό­τη­μα της Mercedes Benz.

Κι όλο και παίρ­να­με κα­νέ­να τε­τρα­κί­νη­το SUV. Μη και μας πιά­σει χιόνι στις τα­βέρ­νες της Χα­σιάς. Συ­νή­θως κο­ρε­ά­τι­κο. Προ­σέ­φε­ρε κα­λύ­τε­ρη σχέση όγκου-τι­μής. Και τα Σαβ­βα­τό­βρα­δα ανε­βαί­να­με και σε κα­νέ­να τρα­πέ­ζι «εκ­πο­λι­τι­σμέ­νου» σκυ­λά­δι­κου ή χα­ζεύ­α­με τη γκό­με­να που λι­κνι­ζό­ταν πάνω σ’ αυτό. Όχι πως ήμα­σταν του σκυ­λά­δι­κου, αλλά πή­γαι­νε η παρέα κι απ’ την άλλη η κλα­σι­κή μου­σι­κή δεν είναι για όλες τις ώρες. Στο κά­τω-κά­τω δεν ζού­σα­με στην ΕΣΣΔ για να τη βγά­ζου­με με μπα­λέ­το, συ­ναυ­λί­ες και θέ­α­τρο. Όλο… κου­βερ­τού­ρες πια, νι­σά­φι. Καλή η τέχνη αλλά μην πά­θου­με και ζά­χα­ρο! Και περ­νού­σαν τα χρό­νια. Η ΕΣΣΔ υπο­νο­μεύ­τη­κε κι ένα βράδυ – στις 25 Δε­κέμ­βρη, που γεν­νιού­νται οι θεοί, η κόκ­κι­νη ση­μαία με το σφυ­ρο­δρέ­πα­νο και το αστέ­ρι υπε­στά­λη. Να λοι­πόν που δεν θα χρεια­ζό­ταν να κου­βα­λά­νε καλ­σόν και οι… γα­μιά­δες στα τα­ξί­δια τους στην ΕΣΣΔ για να ξε­λα­μπι­κά­ρουν. Τώρα έρ­χο­νταν εδώ οι πρώην σο­βιε­τι­κές. Στην πα­ρα­ζά­λη του κό­σμου τους που γκρε­μί­στη­κε σε μια νύχτα, τους έμενε μόνο το κορμί τους να ξε­που­λή­σουν μπας και τη βγά­λουν. Αλλά μήπως κι εδώ γα­μού­σαν;

Με τα χρό­νια οι γε­νιές των αν­θρώ­πων διερ­ρά­γη­σαν σ’ εκεί­νους που δεν μπο­ρού­σαν να φα­ντα­στούν τη ζωή τους χωρίς την ΕΣΣΔ και σ’ αυ­τούς που δεν μπο­ρού­σαν ν’ αντι­λη­φτούν ζωή με ΕΣΣΔ. Κι όλοι μά­θα­με να με­τρά­με «νε­κρούς» του… Στά­λιν. Πολλά εκα­τομ­μύ­ρια! Που αν τα πρό­σθε­τες χρεια­ζό­σουν και Κι­νέ­ζους ή Ιν­δούς για να βγουν τα νού­με­ρα.

Συν τω χρόνω, πάνε τα ωρά­ρια, πάνε τα δώρα, οι μι­σθοί έγι­ναν χαρ­τζι­λί­κι, στο τέλος χά­θη­καν κι οι δου­λειές. Κι όλο, σε πεί­σμα εμείς, να με­τρά­με «νε­κρούς» και να γκρε­μί­ζου­με αντι­φα­σι­στι­κά μνη­μεία. Κι όσο έπε­φταν τα με­ρο­κά­μα­τα τόσο αυ­γά­τι­ζαν οι «νε­κροί» του Στά­λιν. Κι όσο λι­γό­στευαν τα μνη­μεία, τόσο αυ­γά­τι­ζαν οι μαύ­ροι λύκοι. Μυ­στή­ρια πράγ­μα­τα.

Ήταν και με­ρι­κές χι­λιά­δες πνιγ­μέ­νοι στη Με­σό­γειο και κά­ποιες εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες νε­κροί του Ιράκ, άλλοι της Λι­βύ­ης, της Συ­ρί­ας, της Υε­μέ­νης. Στην πρώην Γιου­γκο­σλα­βία είχαν τρι­πλα­σια­στεί οι καρ­κί­νοι μετά τους βομ­βαρ­δι­σμούς του ΝΑΤΟ, αλλά πού να βρεις καιρό με τα εκα­τομ­μύ­ρια του… Στά­λιν.

Πάνω εκεί ήρθε και το fb! Επί τέ­λους ζού­σα­με! Δεί­χνα­με το νέο μας φλερτ, το αυ­το­κί­νη­τό μας, το σκυ­λά­κι μας, το γα­τά­κι μας, ό,τι είχε τέλος πά­ντων ο κα­θέ­νας, με­ρι­κές κυ­ρί­ες έδει­χναν και τα πόδια τους, τις δια­κο­πές μας στο χωριό – εν ανά­γκη την κα­φε­τέ­ρια που ήπια­με καφέ, το ταψί με το μπριάμ που μόλις βγά­λα­με απ’ το φούρ­νο. Μάτσο οι selfies, οι παι­δι­κές οι «πως θα ‘μαστε στα 80. Από δε επα­να­στα­τι­κά σύμ­βο­λα, να γί­νε­ται της… που­τά­νας. Στην κούπα του καφέ, σε μπρε­λόκ, πο­τή­ρια, μα­ντή­λια, τρα­πε­ζο­μά­ντι­λα, στα νύχια, σε τατού… Να ξε­χει­λί­ζει το μέσο από κόκ­κι­νες ση­μαί­ες τόσο που να λες έγινε η επα­νά­στα­ση χωρίς εμένα. Κι ο κα­να­πές στο πυρ το εξώ­τε­ρο. Να θέ­λεις ν’ απο­θέ­σεις το κορμί σου να σιά­ξει η μέση σου και να κοκ­κι­νί­ζεις από ντρο­πή.

Ανε­βά­ζα­με κα­νέ­να ποι­η­μα­τά­κι, κα­νέ­να τρα­γου­δά­κι, διά­φο­ρες μα­λα­κί­ες, περ­νού­σε ο και­ρός. Γρά­φα­με όλοι! Ποι­ή­μα­τα, πεζά και πολ­λοί στ’ αρ­χί­δια τους. Άλλος τα παι­διά του, τη ζωή του, το παρόν του, το μέλ­λον του, την αξιο­πρέ­πειά του, όλους τους άλ­λους…

Και… μνη­μό­συ­να σ’ επι­φα­νείς πε­θα­μέ­νους. Φτά­σα­με να δι­στά­ζουν να πε­θά­νουν οι επώ­νυ­μοι, τρο­μο­κρα­τη­μέ­νοι απ’ το τι θα ακο­λου­θού­σε στις επε­τεί­ους του θα­νά­του τους. Άλλοι πάλι από­φευ­γαν να γεν­νη­θούν ή να γί­νουν κάτι τις, γιατί και τότε τους έπια­ναν στο πλη­κτρο­λό­γιο. Μόνο οι πα­ρα­γνω­ρι­σμέ­νοι ήλ­πι­ζαν στον μετά θά­να­το νε­κρο­λο­γι­κό ορυ­μα­γδό τους.

Εν τω με­τα­ξύ, ίσως λόγω υπε­ρε­πάρ­κειας σε καλ­σόν – μέχρι κι ο Γιώρ­γος φο­ρού­σε, δεν γα­μού­σε κα­νείς. Κάτι ελ­πί­δες που εί­χα­με ενα­πο­θέ­σει στα παι­διά μας εξα­νε­μί­ζο­νταν μαζί με τη ζωή τους, που με σβη­σμέ­νο βλέμ­μα την πα­ρα­κο­λου­θού­σαν, στα τρα­πε­ζά­κια έξω, να ξε­θυ­μαί­νει μπρο­στά στα μάτια τους. Στρά­φι και η σε­ξουα­λι­κή δια­παι­δα­γώ­γη­ση που τα εί­χα­με υπο­βά­λει: Μην το κά­νεις με τον εαυ­τόν σου, πρό­σε­χε μην κολ­λή­σεις τί­πο­τα… μόνο με προ­φυ­λα­κτι­κό… μην έχει καμιά αρ­ρώ­στια… όταν θα’ σαι έτοι­μη… μη μεί­νεις έγκυος… μη σε τυ­λί­ξει…

Κι αν κά­ποιος θαρ­ρα­λέ­ος, απε­ρί­σκε­πτος ή χυ­δαί­ος τολ­μού­σε να φλερ­τά­ρει, αμέ­σως σι­δη­ρο­δέ­σμιος, απ’ την κο­ρε­κτί­λα με πο­λι­τι­κά, κα­τη­γο­ρού­με­νος για σε­ξουα­λι­κή πα­ρε­νό­χλη­ση. Και που να φλερ­τά­ρεις; Στη δου­λειά που έτρω­γες τη μισή σου ζωή, κιν­δύ­νευ­ες από δη­μό­σια δια­πό­μπευ­ση μέχρι κι ευ­νου­χι­σμό αν σ’ έπια­ναν. Οι πα­ρέ­ες είχαν πε­ριο­ρι­στεί λόγω κρί­σης, η γει­τό­νισ­σα στην απέ­να­ντι πο­λυ­κα­τοι­κία σπά­νια έβγαι­νε η άλλη στον τρίτο με­τα­κό­μι­σε – χώρια που η γριά στον πρώτο, κά­πνι­ζε στο μπαλ­κό­νι χει­μώ­να-κα­λο­καί­ρι κι όσο για καμιά βρα­δι­νή έξοδο, πού λεφτά. Ούτε τη «μου­νά­ρα», «μου­νά­ρα» δεν μπο­ρού­σες να πεις πια. Και γι­νή­κα­με όλοι δι­καιω­μα­τι­κοί. Αγώ­νες για το δι­καί­ω­μα του Γιώρ­γη στη φού­στα – βγήκε και βι­βλίο: «Ωραίο το φου­στά­νι σου Γιώρ­γο μου». Οδύνη, σπα­ραγ­μός κι οργή για τη δη­μο­σιο­γρά­φο που πριν 25 χρό­νια την πα­ρε­νο­χλού­σε ο χο­ντρο­μα­λά­κας (ευ­τρα­φο­αυ­τοϊ­κα­νο­ποιού­με­νος με τα νέα μέτρα) συ­νά­δελ­φός της κι αυτή θυ­μή­θη­κε να δια­μαρ­τυ­ρη­θεί σή­με­ρα, διότι τότε είχε ανά­γκη την δη­μο­σιο­γρα­φία στον «Ορ­γα­νι­σμό» και φρο­νί­μως έκανε την πάπια. Πάει και η κότα, ως σε­ξι­στι­κό. Και τα… κε­ρά­σια! Πα­ρα­πέ­μπουν στ’ αρ­χί­δια.

Αγώ­νες για τον δη­μό­σιο θη­λα­σμό στην Πα­νε­πι­στη­μί­ου. Για το δι­καί­ω­μα των οι­κο­νο­μη­μέ­νων ν’ αγο­ρά­ζουν μια φου­κα­ριά­ρα, να την γκα­στρώ­νουν με κά­ποιο τρόπο και να τους βγά­ζει παιδί – πα­ρέν­θε­τη μη­τρό­τη­τα το είπαν κι ακου­γό­ταν όμορ­φο. Οι μισοί φω­νά­ζα­με στην Κλαυθ­μώ­νος για την πα­ρεν­θε­σία κι οι άλλοι μισοί την αρά­ζα­με στο Μου­σείο για το δι­καί­ω­μα στην πα­τρό­τη­τα ή μη­τρό­τη­τα ή και τα δύο – μπερ­δε­μέ­νο το έχω, του Μή­τσου με τον Τάκη που πρό­σφα­τα στε­φα­νώ­θη­καν. Στο Οφθαλ­μια­τρείο έβρι­σκες και κά­ποιους να δια­δη­λώ­νουν πότε ενά­ντια στις πορ­δές των βο­οει­δών, πότε για την απα­γό­ρευ­ση των κρε­ο­πω­λών, για τα δι­καιώ­μα­τα του τρι­φυλ­λιού ένα­ντι της μο­βό­ρι­κης λαί­λα­πας των αι­γο­προ­βά­των, για την αγω­νία του αστα­κού πριν το βρά­σι­μο, το δι­καί­ω­μα της σα­ρα­ντα­πο­δα­ρού­σας στην υπό­δη­ση…

Βρί­σκα­με, κάθε τόσο και τους γρα­φι­κούς κομ­μου­νι­στές ν’ ανη­φο­ρί­ζουν τη Στα­δί­ου που – πα­ρα­δό­ξως, με τον καιρό γί­νο­νταν και πε­ρισ­σό­τε­ροι, αλλά καμία σχέση με τον δι­καιω­μα­τι­σμό αυτοί. Όλο για δου­λειά, δι­καιώ­μα­τα τα­ξι­κά, δο­λο­φό­νοι αμε­ρι­κα­νοί, σο­σια­λι­σμός και τέ­τοια. Σώνει και καλά να χά­σου­με τα τα­ξί­δια.

Άλ­λα­ξε και η γραμ­μα­τι­κή. Αρ­σε­νι­κό, θη­λυ­κό, τρίτο φύλο και ου­δέ­τε­ρο. Το τε­λευ­ταίο πέ­ρα­σε και στους αν­θρώ­πους. Πως λέ­γα­με το τρα­πέ­ζι, το ζώο… τώρα λέμε το Δη­μή­τρη, το Μαρία, το κω­λό­παι­δο, αν και το τε­λευ­ταίο προ­ϋ­πήρ­χε.

Με­ρι­κοί, ως ασύ­στο­λοι βι­βλιο­φά­γοι, φω­το­γρα­φί­ζα­με και τα βι­βλία που παίρ­να­με στις δια­κο­πές. Κάτι «Η 18η Μπρυ­μαίρ του Λου­δο­βί­κου…», κάτι «Οι θέ­σεις του Απρί­λη» – κι αυτοί οι χρι­στια­νοί δεν έγρα­ψαν τί­πο­τα για… Αύ­γου­στο, τον «Οδυσ­σέα» του Τζόυς, το «Ανα­ζη­τώ­ντας το Χα­μέ­νο Χρόνο» του Προυστ, τί­πο­τα το σπου­δαίο – ψι­λο­πρά­μα­τα για την πα­ρα­λία. Το «Ένα βήμα μπρος, δυο βή­μα­τα πίσω» το κρα­τού­σα­με για το γυ­μνα­στή­ριο, το χει­μώ­να.

Κι ο και­ρός κύ­λα­γε. Πα­ράλ­λη­λα, τείχη υψώ­νο­νταν σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νά. Εί­χα­με πήξει στο τεί­χος κι έτσι το πράγ­μα έχασε το εν­δια­φέ­ρον του. Ξε­χά­στη­κε και του Βε­ρο­λί­νου.

Στέ­λιος Κα­νά­κης

Δι­δά­σκει στην επαγ­γελ­μα­τι­κή εκ­παί­δευ­ση και πα­ράλ­λη­λα δρα­στη­ριο­ποιεί­ται σε διά­φο­ρες επι­χει­ρή­σεις, κυ­ρί­ως στο χώρο του βι­βλί­ου. Έχει γρά­ψει, υπό μορφή ημε­ρο­λο­γί­ων, τα «Με τη μου­σι­κή του κό­σμου», «Οι μου­σι­κοί του κό­σμου» και «Δώ­δε­κα μήνες μου­σι­κή». Επί­σης τα βι­βλία «Ιερές Βλα­κεί­ες», Εμπει­ρία Εκ­δο­τι­κή 1η και 2η έκ­δο­ση – Εκ­δό­σεις Εντύ­ποις 3η και 4η, το «Η Αγρία Γραφή», Εκ­δό­σεις ΚΨΜ και το «Τ’ Άστρα στο κε­φά­λι μας», Εκ­δό­σεις Εντύ­ποις.

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

ΤΗΝ “ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ” ΓΙΑΓΙΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΝΑ...ΣΥΛΛΑΒΑΝΕ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ !!

ΔΟΞΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠ' ΑΥΤΉ ΤΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ !!
***
Σύλληψη “επικίνδυνης” γιαγιάς που πουλούσε μάλλινα παπουτσάκια.

Έχετε ακουστά τη συμμορία των τερλικιών; Αν όχι, ήρθε η μέρα να τη μάθετε, καθώς σήμερα συνελήφθη ο εγκέφαλος σπείρας που διέθετε παράνομα μάλλινα παπουτσάκια, με την κωδική ποντιακή ονομασία “τερλίκια”***, σε ανυποψίαστους περαστικούς στη λαϊκή αγορά των Αμπελοκήπων της Θεσσαλονίκης.
Υπολογίζεται πως η 90χρονη γραία συνέλεξε μυθικά ποσά, αποφεύγοντας να πληρώσει τις υποχρεώσεις της προς το κράτος και τα ταμεία. 
Ευτυχώς που βρέθηκαν άλλοι ευσυνείδητοι πωλητές της εν λόγω λαϊκής, οι οποίοι διεκδικούν βραβείο ανθρωπιάς παρά τον ισχυρό ανταγωνισμό από τον ταρίφα που πέταξε έξω ετοιμοθάνατο θύμα δολοφονίας, για να ειδοποιήσουν τις αρχές ασφαλείας, Οι οποίες ανταποκρίθηκαν άμεσα στο καθήκον τους, διαψεύδοντας τους κακόπιστους που διαδίδουν πως η αστυνομία αφήνει απροστάτευτους τους πολίτες μπροστά στην παραβατικότητα.
Με μια αιφνιδιαστική, αλλά άριστα μελετημένη επιχείρηση, οι αστυνομικοί συνέλαβαν την επικίνδυνη κακοποιό, που φέρεται να προέβαλε ισχυρή αντίσταση με τη μαγκούρα ή το πι της, την οδήγησαν στο τμήμα και της πήραν αποτυπώματα, ενώ στη συνέχεια οδηγήθηκε στο αστυνομικό μέγαρο της Θεσσαλονίκης για τα περαιτέρω. Η σεσημασμένη πια κακοποιός έλαβε την αντιμετώπιση που της άξιζε, αφού έμεινε ως τα μεσάνυχτα στην αστυνομία και για 12 ώρες δεν έλαβε ούτε νερό.
Οι αρχές διεξάγουν έρευνες αν η υπόθεσή της αποτελεί απλά κορυφή του παγόβουνου ενός καλά οργανωμένου εγκληματικού δικτύου, που περιλαμβάνει το συντοπίτη της καστανά, την πλαστογράφο καθαρίστρια από το Βόλο και την 60χρονη από την Καλλιθέα, που συνελήφθη για τρομοκρατία, καθώς αποτύπωμά της βρέθηκε στο δανεικό βιβλίο – βόμβα στη Μέρκελ.


***

***Η 90χρονη Σουσάνα Ιλίντζεβα, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 με τον Νίκο Χατζηνικολάου, τόνισε:
“Μου λένε οι αστυνομικοί άντε, άντε μάζεψέ τα, τα μάζεψα και ξεκίνησα για το σπίτι μου και μου λένε όχι δεν θα πας σπίτι σου, θα μπεις στο περιπολικό. Και με πήγαν στο αστυνομικό τμήμα. Πήγαμε στο αστυνομικό τμήμα, άνοιξαν την τσάντα μου και κατέγραψαν ό,τι είχα μέσα, μου πήραν δακτυλικά αποτυπώματα και μετά με πήγαν με το περιπολικό κάπου πολύ μακριά, στο αστυνομικό μέγαρο μου είπαν και με βγάλαν φωτογραφίες, ταλαιπωρήθηκα πολύ”.
“Όλη μέρα ήμουν νηστική, μου έδωσαν μόνο νερό που τους ζήτησα, ανέβηκε το σάκχαρό μου, η πίεσή μου, τα πόδια μου πρήστηκαν και πιάστηκαν, πονούσαν, τους τα έλεγα όλα αυτά”, πρόσθεσε η 90χρονη μετά το τέλος της περιπέτειάς της.



Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΣΙΣΙ ΠΟΥ ΠΟΛΛΟΙ "ΖΑΙΟΙ" κλπ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ... ΑΓΑΠΟΥΝ:

..τα φαινόμενα, που παρατηρούνται ήδη στην απλή χρήση, με τον καιρό επιτείνονται, επαναλαμβάνονται και γίνονται μόνιμες επιδράσεις, μέχρι να φτάσουν στις χασισικές ψυχώσεις, που είναι μορφές σχιζοφρένειας... 


Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί συνεργάτες, υπάλληλοι της αστικής τάξης όλοι μαζί, περνούν πρόσφατα στο επόμενο βήμα της υλοποίησης ενός ακόμα σχεδίου των αφεντικών που αφορά στην αποποινικοποίηση του χασισιού, στην μετατροπή της χώρας σε ένα απέραντο θερμοκήπιο και της προβολής αυτού του υποδείγματος ως ελπιδοφόρο και αναπτυξιακό.
Σε μια προσπάθεια συμβολής στο χρόνιο μέτωπο που έχει ο λαός μας με την τοξικοεξάρτηση και τη φιλοσοφία της μαστούρας, είτε έχει άρωμα χούντας, σχήμα γλάστρας Γιωργάκη ή περιτύλιγμα φαρμάκου ΣΥΡΙΖΑ, αναπαράγουμε μέρη από το βιβλίο του βιολόγου Νίκου Νικολάου που κυκλοφόρησε από την Επιστημονική Σκέψη και τη Σύγχρονη Εποχή Μαρξισμός και Βιολογία. Ναρκωτικά (2η έκδοση, Αθήνα, 1988) το οποίο είναι δυστυχώς εξαντλημένο. 
Για τον εξαιρετικό επιστήμονα και αγωνιστή Νίκο Νικολάου επιφυλασσόμαστε να γράψουμε σε ξεχωριστό σημείωμα.
Το κείμενο που ακολουθεί ανήκει στο δεύτερο μέρος με τίτλο «Ναρκωτικά», το οποίο, όπως διαβάζουμε στον πρόλογο «αποτελείται από αποκαλυπτικά και απόλυτα κατανοητά κείμενα και ομιλίες για τα ναρκωτικά. Μια πολύτιμη συμβολή στην αντιμετώπιση ενός κοινωνικού φαινομένου του καπιταλισμού που παίρνει στις μέρες μας επικίνδυνες διαστάσεις».
Πόσο «αθώο» είναι το χασίς;
Είναι πολλά τα δημοσιεύματα που προβάλλουν αποπροσανατολιστικές θεωρίες για την «αθωότητα» μιας κατηγορίας ναρκωτικών (κυρίως του χασίς) και την υποτιθέμενη δυσκολία διάκρισής τους από τον καφέ, το τσιγάρο και το οινόπνευμα. Υπάρχει όμως καμιά επιστημονική βάση σ’ αυτές τις απόψεις;
Ας εξετάσουμε την περίπτωση του χασίς, που είναι και το πρώτο βήμα για τη ναρκομανία, όπως αποδεικνύεται από πολλές επιδημιολογικές και κοινωνιολογικές μελέτες που υπάρχουν.
Οι επιδράσεις του χασίς στον ανθρώπινο οργανισμό αποτελούν ακόμα αντικείμενο έρευνας σε πολλά εργαστήρια της Δ. Ευρώπης και των ΗΠΑ. Πού στηρίζονται οι ειδικοί, ή μη ειδικοί, που τολμούν να υποστηρίζουν πως είναι ακίνδυνο και «αθώο»;
Το χασίς – ναρκωτικό της κατηγορίας των παραισθησιογόνων ή «ψυχοδηλικών» – έχει πρωταρχική επίδραση τη διαταραχή του μηχανισμού αντίληψης των ερεθισμάτων, μια διαταραχή που στην αρχή είναι παροδική, αλλά με τον καιρό γίνεται μόνιμη. 
Το κύριο δραστικό συστατικό του, η τετραϋδροκανναβινόλη, ουσία εξαιρετικά λιποδιαλυτή, εισχωρεί εύκολα στον εγκέφαλο, αρχίζει να δρα σύντομα και αποθηκεύεται για εβδομάδες ολόκληρες, συνεχίζοντας τη βλαπτική της δράση. Επιδρά κύρια στο μέρος εκείνο του εγκεφάλου όπου γίνεται το φιλτράρισμα των ερεθισμάτων και το αδρανοποιεί, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εκλεκτική απομόνωσή τους και τα ερεθίσματα να βομβαρδίζουν σωρηδόν τον εγκέφαλο, προκαλώντας την αποδιοργάνωση των ψυχικών λειτουργιών.
Οι παραισθήσεις ή ψευδαισθήσεις, που προκαλούνται από τη χρήση της ουσίας αυτής, δεν είναι άλλο παρά αλλοιωμένες ερμηνείες των ερεθισμάτων που φτάνουν στον εγκέφαλο χωρίς να φιλτραριστούν. Έτσι διαστρεβλώνονται, παραμορφώνοντας την πραγματικότητα.
Όλα αυτά τα φαινόμενα, που παρατηρούνται ήδη στην απλή χρήση, με τον καιρό επιτείνονται, επαναλαμβάνονται και γίνονται μόνιμες επιδράσεις, μέχρι να φτάσουν στις χασισικές ψυχώσεις, που είναι μορφές σχιζοφρένειας. 
Οι χασισικές ψυχώσεις είναι ανεπανόρθωτες βλάβες της ψυχικής λειτουργίας, στις οποίες η στρεβλή ερμηνεία της πραγματικότητας είναι σταθερό φαινόμενο, ενώ το συναίσθημα και η μνήμη έχουν αποδιοργανωθεί σε τέτιο σημείο, ώστε κάθε δημιουργική, παραγωγική δραστηριότητα να είναι πια αδύνατη.
Επιστημονικά ευρήματα αποδεικνύουν ακόμα ότι το χασίς έχει σοβαρές επιπτώσεις πάνω στους κυτταρικούς μηχανισμούς, στη σύνθεση των πρωτεϊνών, στο RNA και το DNA, τα γενετικά δηλαδή υλικά, που είναι υπεύθυνα για τη μεταβίβαση των κληρονομικών χαρακτηριστικών. Ακόμα είναι διαπιστωμένο ότι το χασίς προκαλεί ελάττωση της ανοσοποιητικής ικανότητας του οργανισμού και αυξημένη ευαισθησία στις αρρώστιες, μειώνει σημαντικά την ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη, την περιεκτικότητα των σπερματοζωαρίων σε λευκώματα και την κινητικότητά τους.
Όλα τα φαινόμενα αυτά, με κορυφαίο το γεγονός ότι η επανειλημμένη χρήση προκαλεί ισχυρή ψυχική εξάρτηση, οδηγούν το χρήστη σε εκδηλώσεις που κάθε άλλο παρά σαν αμφισβήτηση του κατεστημένου μπορούν να χαρακτηριστούν. Έτσι καταρρίπτονται οι θεωρίες για την «αθωότητα» του χασίς, ή εκείνες που υποστηρίζουν πως η χρήση του αποτελεί μέσο αμφισβήτησης και ένδειξη ριζοσπαστισμού. Γιατί λοιπόν διαδίδονται με τόση επιμονή τέτιου είδους θεωρίες, γιατί επιζητείται από κάποιους κύκλους η αποποινικοποίηση της χρήσης του;
Η χρήση του χασίς οδηγεί το άτομο σε πλήρη αδιαφορία για ό,τι συμβαίνει γύρω του, σε απάθεια και άμβλυνση αισθημάτων, σε μόνιμο ονειρικό παραλήρημα και αδυναμία συγκέντρωσης, σε ραθυμία και αποδιοργάνωση των μηχανισμών του συναισθήματος, της μνήμης και της σκέψης, σε μια κυματώδη, απότομα εναλλασσόμενη ψυχική διάθεση, σε απρόβλεπτες εκρήξεις («καταιγίδα»), κατάσταση ιδιαίτερα έντονη και βασανιστική και συχνά επικίνδυνη για τον ίδιο και για τους γύρω του, σε μείωση των ηθικών αναστολών γενικά, σε μια μόνιμη βλάβη του ψυχισμού του ατόμου. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του χασισοπότη τον καθιστούν αντικοινωνικό άτομο και τον απενεργοποιούν οριστικά. Χάνει την αίσθηση της πραγματικότητας. Αδυνατεί να διακρίνει τις πραγματικές εμπειρίες από την ονειροπόληση. Δεν μπορεί πια να έχει σωστή επίγνωση της κατάστασής του.
Πέρ’ απ’ αυτά, ο χρήστης παύει να είναι σε θέση να προφυλάξει τον εαυτό του από τα άλλα ναρκωτικά, τα οποία οι έμποροι φροντίζουν με κατάλληλες μεθοδεύσεις να του διοχετεύσουν. Το πέρασμα του σε ναρκωτικά που, εκτός από την ψυχική, προκαλούν και σωματική εξάρτηση, γίνεται πολύ εύκολο, όταν π.χ. προκληθεί τεχνητή έλλειψη χασίς στην αγορά με παράλληλη αύξηση προσφοράς άλλων ναρκωτικών. Έτσι γίνεται ξεκάθαρο πως το χασίς αποτελεί το πρώτο σκαλοπάτι για το μονόδρομο της ναρκομανίας. Αλλά κι από τις στατιστικές έχει αποδειχθεί ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ηρωινομανών ξεκίνησε κάνοντας χρήση χασίς. Επειδή, όταν, από κάποιο χρονικό σημείο και ύστερα, οι αρχικές δόσεις δεν φέρνουν πια το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ο πειρασμός της δοκιμής άλλων ναρκωτικών γίνεται μεγάλος.
Όταν λοιπόν υποστηρίζεται από μερικούς πως το χασίς δεν είναι χειρότερο από το τσιγάρο, αυτό ίσως οφείλεται στην πλήρη άγνοια επιστημονικών δεδομένων, ή στην αδυναμία εκτίμησης των παραμέτρων που λέγονται συνειδητοποίηση του ατόμου, ικανότητα δημιουργίας και κοινωνική δραστηριότητα.
Οι γνώστες όμως των επιπτώσεων του χασίς στον άνθρωπο δεν μπορεί παρά κακόβουλα να υποστηρίζουν και να διαδίδουν τέτιες αποπροσανατολιστικές θεωρίες, υπηρετώντας έτσι συνειδητά τις δυνάμεις εκείνες, που επιδιώκουν να απενεργοποιήσουν και να περιθωριοποιήσουν κοινωνικά τη νεολαία, εισπράττοντας τα ανάλογα πολιτικά οφέλη. Γι’ αυτόν το λόγο πρέπει να αποκρούονται αποφασιστικά και τεκμηριωμένα οι διάφορες (αφελείς ή μη) απόψεις που επιμένουν στην αντιεπιστημονική διάκριση «μαλακά-σκληρά» ναρκωτικά.
Ομιλία στην ΠΑΣΕΝ, 1985
[ΠΑΣΕΝ: Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή κατά των Ναρκωτικών. Ο Ν. Νικολάου ήταν στενός συνεργάτης της, ΓΛ]

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2019

ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ" ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ !!

--Δηλαδή τι σημαίνει "ανεξάρτητος";;;
Είσαι υπέρ του Πολίτη ή κατά;εναντιον της χρηματοδότησης του νοσοκομείου,του σχολείου,του Πανεπιστημίου η υπέρ;
Θες την υποχρηματοδότηση των ταμείων,τη μείωση των συντάξεων κ των μισθών, ενώ ταυτόχρονα φροντίζεις για τις μίζες σου,τα μπάχαλα,τη διαπλοκή,την διαφθορά και την αδιαφάνεια;;
Είσαι υπέρ του εργαζόμενου ή υπέρ του κεφαλαιοκράτη;
Να δοθούν λεφτά σε κοινωνικές παροχές ή σε χρηματοδοτήσεις k άλλων k άλλων k άλλων μεγαλοξενοδοχων ενώ ταυτόχρονα δεν έχεις φροντίσει ούτε για την ορθή λειτουργία του αποχετευτικού;
Τι σόι "ανεξάρτητος" είσαι;

***
Από κουβέντα Δύο φίλων στο f/b:




      -NΣτηρίζω ανοιχτά τον Νικήτα Αρετάκη στις δημοτικές εκλογές γιατί ευεργέτησε πραγματικά τη Ζάκυνθο δίνοντας πολλά χρήματα από την τσέπη του για τον τόπο σε δημόσια έργα όπως το σχολείο στη Βολιμα και γιατί κυρίως τόλμησε και τα έβαλε με τη "σαπίλα" του νησιού,τον επίορκο πρωην αξιωματικό της αστυνομίας Ζακύνθου που σε συνεργασία με μπράβους και ένα αυτοκίνητο από τα κατασχεμένα της τροχαίας,τον λήστεψαν αφαιρώντας του μια τσάντα που εμπεριείχε 550.000 ευρω...

--I. Z. Η εξυγίανση της πολιτικής εξουσίας καθώς και η πάταξη της διαφθοράς δεν είναι αγώνας ενός, ούτε προσωπική επιλογή κάποιου "αρχηγού".
Είναι πολιτικός στόχος που παλεύεται και κατακτιέται με συνειδητοποίηση κ μάχη ιδεολογική και ταξική, πρώτα απ'όλα των πολιτών.
Δε μπορείς να θεωρείς ότι "λυση" στα προβλήματα θα βρεθεί από πρόσωπα κ κεφαλαιοκράτες για το "κοινό καλό".
Έτσι καταντάς να περιμένεις τα γνωστά "ομόλογα" να σώσουν την Ελλάδα, και τον εκάστοτε "εθνοσωτηρα".
Για να μην πω ότι έτσι όπως το θέτεις περιμένεις έναν Μπρους Γουέιν μαζί με το μπατμαν να σε σώσουν.Εν τοιαύτη περιπτώσει....
Περίμενε...! 


      -N. Ο χρόνος θα το δείξει. Εμένα πιο πολύ με απασχολεί από ποια πρόσωπα θα πλαισιωθεί. Ήδη έχει δώσει πολύ καλά δείγματα γραφής ο Ν.Αρετάκης πριν ασχοληθεί με τα κοινά και σου ξαναλέω και μόνο ότι τα έβαλε με τη "σαπίλα" της Ζακύνθου για μένα λέει πολλά. 

--I. Z.Η σαπίλα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ προνόμιο ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ.
Θέλεις να μου πεις ότι τι; ότι θα λύσει το πρόβλημα με τα σκουπίδια;
με το ΧΥΤΑ;ή θα καταφέρει να λύσει το πρόβλημα με την ακατάσχετη δόμηση του νησιού για τουριστικούς λόγους; 
ή μήπως θα λύσει το πρόβλημα με το νοσοκομείο;
Ας είμαστε λίγο σοβαροί. Δεν μπορεί να λύσει τίποτα, καθώς οποιαδήποτε πρόσληψη γίνεται κεντρικά αφενός, και αφετέρου η χρηματοδότηση γίνεται επίσης από κεντρικά.
Όσον αφορά για τα υπόλοιπα που λέει ότι θα λύσει,τι νομίζεις,ότι οι "τυφλοί" δεν είναι εξαγορασμενοι ψήφοι;
ή ότι δεν επιτρέπει το ίδιο το σύστημα να χρησιμοποιούνται αυτές οι διαδικασίες για να αναπλάθεται και να ανατροφοδοτειται;
Ότι ο τουρισμός έχει φτάσει σε σημείο εγκληματικής αμέλειας, και ότι αυτό επιφέρει;(ναρκωτικά,όπλα,προστασία, παράνομη πορνεία κλπ)

Αυτά 
Nμου δεν αλλάζουν "ανεξάρτητα".
Αυτά είναι καθαρά ιδεολογική κ πολιτική στάση και θέση απέναντι στον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος. από την ίδια διαφθορά μαστίζεται όλη η Ελλάδα,από την ίδια υποχρηματοδότηση τα νοσοκομεία,τα σχολεία,τα Πανεπιστήμια...
Αντί να υπάρχει κρατική μέριμνα για όλα αυτά τα κακώς κείμενα,περιμένεις από έναν άνθρωπο να σου δώσει λύση; ότι δηλαδή τι; θα πουλήσει σε καλύτερη εταιρία την αποκομιδή σκουπιδιών;
Ακόμα και αν δεχτώ ότι υπάρχει έστω μια πιθανότητα να καταφέρει να "μπαλώσει" τα πράγματα,αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει κανενός είδους ΛΥΣΗ, για ΚΑΝΕΝΑΝ.

      -N. Ο χρόνος είναι ο κήρυκας της αλήθειας φίλε,όλα θα τα δείξει 


--I. Z. Η ιστορία είναι το μεγαλύτερο μάθημα.τα παθήματα όμως δεν γίνονται δυστυχώς μαθήματα.
Κ αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του Έλληνα. Ξεχνάει. 


      -N. συμφωνώ εν μέρη αλλά από την άλλη δε μπορούμε να τα βάζουμε όλα χλωρά και ξερά να καίγονται με τη πεποίθηση ότι όλα είναι ίδια και δεν αλλάζει τίποτα 

--I. Z. ούτε μπορείς να περιμένεις από κάποιον "σωτήρα" να σου λύσει το πρόβλημα.
Ούτε μια θεοσταλτη λύση.
Πρέπει να καταλάβεις ότι τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία καμία,το σύστημα και η αντιμετώπιση της καταστασης πολιτικά έχει σημασια, Και αυτό το έχει αποδείξει άπειρες φορές η ιστορία,ακόμα και αυτού εδώ του τόπου. 

--I. Z.πάρε για παράδειγμα πρόσφατο,όλοι εξιδανικευαν τον "ανεξάρτητο" Ψινάκη,μέχρι που πήρε φωτιά το Μάτι και βγήκαν στη φόρα οι πομπές όλων...
Αλλά δε μιλάει κανείς για το τι γίνεται στην Πάτρα βέβαια... 


    -N. Εγώ πρώτος λέω για τον Πελετίδη ότι είναι εμπράκτως ο καλύτερος δήμαρχος όλων. 

--I. Z.σαν "άτομο" τον αντιμετωπίζεις όμως, 
γι'αυτό το θέτεις λάθος.
Δεν είναι προσωπική καμία λύση.Είναι πολιτική βούληση.
Έτσι και με τον ηγέτη "Τσίπρα". Όλοι περίμεναν την "ελπίδα" που τους έφερνε, Και ξέχασαν ποιο σύστημα τον υποστήριζε, Και ποιοι ήταν τα στελέχη του.



       -NΑν ο επικεφαλής είναι ''λίγος'' σαν προσωπικότητα ότι ομάδα και να έχεις από πίσω σου και ότι πολιτική φιλοσοφία δε φέρνεις σωστό αποτέλεσμα. Για μένα το 1ο είναι το πρόσωπο να έχει τη θέληση να αλλάξει πράγματα σε συνδυασμό πάντα με κατάλληλα πρόσωπα δίπλα του. Ο Πελετίδης τα κατάφερε γιατί είναι ο Πελετίδης. Ήταν ο σωστός άνθρωπο τη σωστή στιγμή .Αν ήταν άλλος στη θέση του κι από το ΚΚΕ να ήταν πάλι αμφιβάλω αν θα είχε καταφέρει το 1/3 απο αυτά που έχει κάνει ο Πελετίδης.

--I. Z. ίσως να χρειάζεται και μια ισχυρή προσωπικότητα,αλλά αυτό δεν αναιρεί ότι μόνο η ιδεολογική και πολιτική αντιμετώπιση φέρνει και την επίλυση των προβλημάτων.
Και αυτό με το "ανεξάρτητος",με τρελαίνει,και δε μιλάω μόνο για τον συγκεκριμένο άνθρωπο αλλά για όλους τους "ανεξάρτητους"....

Δηλαδή τι σημαίνει "ανεξάρτητος";;;

Είσαι υπέρ του Πολίτη ή κατά;
εναντιον της χρηματοδότησης του νοσοκομείου,του σχολείου,του Πανεπιστημίου η υπέρ;
Θες την υποχρηματοδότηση των ταμείων,τη μείωση των συντάξεων κ των μισθών, ενώ ταυτόχρονα φροντίζεις για τις μίζες σου,τα μπάχαλα,τη διαπλοκή,την διαφθορά και την αδιαφάνεια;;
Είσαι υπέρ του εργαζόμενου ή υπέρ του κεφαλαιοκράτη;
Να δοθούν λεφτά σε κοινωνικές παροχές ή σε χρηματοδοτήσεις k άλλων k άλλων k άλλων μεγαλοξενοδοχων ενώ ταυτόχρονα δεν έχεις φροντίσει ούτε για την ορθή λειτουργία του αποχετευτικού;
Τι σόι "ανεξάρτητος" είσαι;
Και μη μου πεις ότι όλα αυτά επιλύονται από "πρόσωπα"....
   τεσπα, δυστυχώς,
συμφωνούμε ότι διαφωνούμε επί του θεματος της προσέγγισης και της επίλυσης των προβλημάτων,καθώς Και της πολιτικής τοποθέτησης και αντίληψης των "κακώς κειμένων"...!

    -N. σε Ι.Z, 😘

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2019

ΓΙΑ ΤΗ "ΓΛΩΣΣΑ" ΚΑΙ ΤΗ "ΠΕΤΡΑ" ΤΗΣ ...ΠΕΤΡΗΣ..!!


Η κα Πετρή Σαλπέα... επιφοιτίστηκε με τη νέα χρονιά και ανέβασε την παρακάτω φωτογραφία από συνάντηση των Κουτσούμπα-Μητσοτάκη. Η συνάντηση είχε γίνει τον Απρίλη του 2017 και αφορούσε ένα έγγραφο του πατέρα του, που ήθελε να παραδώσει ο Κυριάκος για το αρχείο του ΚΚΕ. Την ανακάλυψε προσφάτως, προφανώς ανάμεσα στη ζάχαρη απ' τους κουραμπιέδες, η κα Πετρή Σαλπέα, και είπε να την αναρτήσει σχολιάζοντας μάλιστα το καταπληκτικό:
"Η γλώσσα του σώματος ,και της γραβάτας !!" το οποίο συμπλήρωσε παρακάτω με το:"Δίχνει μια τραγική στιγμή για τον ένα από τους δυο, για τον άλλον σκεφτείτε ότι θέλετε δεν έχει σημασία .."
Εντυπωσιασμένος από το βάθος και το ήθος της... βαρυσήμαντης πολιτικής παρέμβασης της κας Πετρή Σαλπέα, της συνέστησα:
"Όταν ψαρεύετε σε θολά νερά (το λιγότερο που μπορώ να πω) να κρατάτε... καλάμι".
Στη συνέχεια, η... τραγική κα Πετρή Σαλπέα, με χαρακτήρισε αγενή, έσβησε την παρέμβασή μου και με διέγραψε.
Ευχόμενος στην... τραγική κα Πετρή Σαλπέα καλή χρονιά και, προ πάντων, καλή φώτιση και παρ' όλη την θρυμματισμένη αυτοπεποίθησή μου, της προτείνω να προσέχει (ολίγον) την ορθογραφία της, είναι δε προτιμότερο να ασχολείται με το "σπίτι στην ανηφοριά και στο παλιό δρομάκι" ή με κάτι χρηστικότερο και αξιοπρεπέστερο.



Απ' τα σχόλια

Nikos Karagiorgis Το ΠΑΣΟΚ ειναι εδω μεσα στον συνασπισμο !
Η εικόνα ίσως περιέχει: 14 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, κείμενο
3

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...