Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

μνμ άριου χρυσαυγίτη προς ένα "κολολαο βρομοαριστερων"


καταγγελία σφσας:
Το κάτωθι κείμενο μου το έστειλε χθες ένας χρυσαυγίτης.
 
'Εχω διατηρήσει την ορθογραφία. Δεν έχω αλλάξει τίποτα. Απευθύνεται στον ελληνικό λαό αλλά το στέλνει σε μένα, σαν την παροιμία τα λέει στην πεθερά για να ακούει η νύφη.
Ένας χρυσαυγίτης λαζογερμανός σερβιτόρος στο επάγγελμα όπως οι περισσότεροι Έλληνες που πήγαν στη Γερμανία...
Το δημοσιεύω όμως γιατί είναι αποκαλυπτικός.
Και απευθύνομαι σε όσους τους ψηφίζετε, σε όσους πιστεύετε ακόμη σε ανώτερες φυλές και ράτσες, σε όσους είστε ΝΔ αλλά κλείνετε ματάκι στη ΧΑ και σε όσους στηρίζετε άλλα εθνικιστικά μορφώματα του χώρου αυτού.
Σας δουλεύουν ψιλό γαζί όταν σας λένε ότι είναι περήφανοι Έλληνες και σηκώνουν τις σημαίες και δε θέλουν ξένοι να κρατούν ελληνικές σημαίες. 
Γιατί είναι κομπλεξικοί και θέλουν να κουκουλώσουν ότι η ιδεολογία τους δεν συγκαταλέγει τους Έλληνες στην Άρια φυλή. Δεν είναι περήφανοι που είναι Έλληνες γιατί άριοι είναι μόνο οι Γερμανοί, οι Ισραηλινοί, οι Αμερικανοί, οι Σκανδιναβοί και οι Ρώσοι.
Δεν είναι χριστιανοί, άσχετα αν κάνουν μεγάλους σταυρούς.Και πάλι σας κοροιδεύουν. 
Πιστεύουν στο 12θεο για αυτό και τα προφίλ τους είναι γεμάτα με τον Παρθενώνα κι όχι γιατί είναι περήφανοι για τους προγόνους τους. Αλλωστε οι πρόγονοί μας δεν είναι άριοι και δε φτιάξανε το όπελ άστρα!
Δεν είναι περήφανοι για το έπος του 40, ούτε για την αντίσταση των Ελλήνων στους Γερμανούς, 
γιατί ο ελληνικός λαός, ένας λαός ανάξιος όπως μας αποκαλεί, πολέμησαν ενάντια στην άρια φυλή και νίκησαν! Και ντρέπονται, ντρέπονται που η ιδεολογία τους στην πραγματικότητα δεν αξίζει μία. Κι οι ηγέτες τους ήταν τόσο δειλοί που αυτοκτόνησαν.
Απολαύστε τον: 

Manos Stergi:
" Οι λαοί εκείνοι που είναι εθνικιστες είναι οι λαοί εκείνοι που πετυχαίνουν που προοδευουν που δημιουργούν που υπερεχουν και σε αυτούς τους λαούς ανήκει ο κόσμος.
Ετσι ήταν, έτσι είναι, έτσι θα είναι, και έτσι πρέπει να ειναι.
Εσυ είσαι ένας αναξιος ατομιστης βλακας τιποτενιος μηδενιστης και παλιοτομαρο. Ένας κολολαος βρομοαριστερων, αποστεομενος από κάθε έννοια πατριωτισμου, που το μόνο που ξέρεις είναι να καταστρέφεις την χώρα σου και να την ντροπιαζεις στα μάτια όλου του κόσμου.
Οι λαοί που είναι εθνικιστες είναι νούμερο ΕΝΑ. 
Οι Γερμανοί οι σκανδιναβικες χώρες οι Ισραηλιτες οι Αμερικανοί, η Ρωσία του πουτιν. Εγώ έχω διπλή υπηκοοτητα και είμαι και Γερμανος υπηκοος, σου λέω ότι είσαι ένας αναξιος κομπλεξικος κακομοιρης ζητιανος μαλακας που δεν αγαπάει την χώρα του και γιαυτό δεν προκοψες και δεν μπορείς να πετύχεις τίποτε.
Οι Γερμανοί φτιάχνουν το οπελ άστρα αυτό το κομψοτεχνημα ενώ εσύ δεν μπορεις να φτιάξεις ούτε οδοντογλιφιδα μαλακισμενο ξερασμα.
Το μόνο που ξέρεις είναι να καταστρέφεις την χώρα σου να την δυσφημεις και να την καθιστας αδύναμη ανυποληπτη και ανήμπορη να εμπνεύσει τον σεβασμό σε κανέναν. 
Γι αυτό είσαι ένας κακομοιρης ζητιανος που έτσι και σου κόψουν τα δανεικά μια βδομάδα θα πέσετε κάτω σαν σκατο.
Η ψευτοιδεες σουλτανα ξοφλησαν πάντα στον κόσμο. 
Ο καπιταλισμός είναι το πιο ωραίο σύστημα αλλά είναι για λαούς με τσαγανο και όχι για τους μαλακες κολλονεοελληνες.
Όλοι οι άνθρωποι με μυαλό πηγαίνουν στις υπέροχες χώρες της Ευρώπης για να προκοψουν και να πετύχουν. 
Βουκαλιζεσαι με την πεποίθηση ότι είστε επαναστάτες εγώ σου λέω ότι είσαι ένας γραφικός μαλακας ζητιανος καριολης κακομοιρης πίθηκος χλιμιτζουρας που θέλει να έχει μόνον δικαιώματα και ποτέ υποχρεώσεις, που κάνει αμβλωσεις αντί για παιδιά, και γι αυτό σε γαμανε δίχως έλεος σου ξεσκιζουν την κολωτρυπιδα και καλά σου κάνουν μαλακα.
Είμαστε εθνικιστες είμαστε ρατσιστες, και όλοι οι άλλοι τριτοκοσμοικοι μαλακες να μας κλασουν τα αρχιδια

**********************
Μας έστειλαν μνμ με αυτοκόλλητα για ανάρτηση γνωστού χρυσαυγουλου της Ζακύνθου
με θέμα την άτυχη Δικηγόρο 
Δες πως το αντιμετωπίζουν τα χρυσαυγουλα της Ζακύνθου: 






Για το ποία είναι η Δικηγόρος k γιατί η τέτοια συμπεριφορά απ τα φασιστοειδή Δείτε εδώ 
Τα σχόλια Δικά Σας 

Viva La Revolucion:
Γι Αυτό όπου τους παίρνεται χαμπάρι αναφορές κ μπλοκ

Ο Γραμματέας του ΚΚΕ προς τους συνδαιτυμόνες των μεγαλοκαρχαριών:

Η παρέμβαση του Δ. Κουτσούμπα στη συζήτηση του νομοσχεδίου για το «κοινωνικό μέρισμα» (VIDEO)

Να στηριχθούν «πρακτικά και συγκεκριμένα» οι κάτοικοι των περιοχών που χτυπήθηκαν από τις πλημμύρες ζήτησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ενώ παράλληλα κατήγγειλε το απύθμενο θράσος της κυβέρνησης που πανηγυρίζει για την «υπεραπόδοση» της αντιλαϊκής πολιτικής.
Παρεμβαίνοντας στη συζήτηση του νομοσχεδίου για το «κοινωνικό μέρισμα», υπογράμμισε πως «δεν θα είναι πολύ αργά αυτή η μέρα» που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα αποκομίσει τη λαϊκή οργή, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «η λαϊκή επιλογή θα αλλάξει ριζικά ρότα».
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας σημείωσε ότι όλες οι σοβαρές λαϊκές ανάγκες θυσιάζονται στο βωμό των «ματωμένων» πρωτογενών πλεονασμάτων. Συμπλήρωσε πως το «κοινωνικό μέρισμα» προστίθεται στα άλλα μέτρα ανακύκλωσης της φτώχειας, καθώς και ότι έχει το στόχο να λειτουργήσει ως αντιπερισπασμός στα αντιλαϊκά μέτρα της τρίτης «αξιολόγησης».
Με αφορμή τις πλημμύρες, ξεκαθάρισε ότι «δεν πρόκειται για τεχνοκρατικό πρόβλημα, αλλά για πολιτικό έγκλημα διαρκείας» όλων των αστικών κυβερνήσεων. Πρόσθεσε ότι η άναρχη καπιταλιστική ανάπτυξη εμποδίζει τη λαϊκή ευημερία και κάλεσε τις λαϊκές δυνάμεις να οργανώσουν «τώρα» την πάλη τους για να ληφθούν μέτρα αντιπλημμυρικής προστασίας, για να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα. 
Ολόκληρη η ομιλία έχει ως εξής:
«Κυρίες και κύριοι,
Αυτές τις μέρες έχουν περισσέψει τα συλλυπητήρια και η φραστική συμπαράσταση από όλους για τις καταστροφικές πλημμύρες στη Μάνδρα και τη Νέα Πέραμο, για τα αθώα θύματα που θρηνήσαμε.
Το ζητούμενο, όμως, είναι να στηριχτούν πρακτικά και συγκεκριμένα οι κάτοικοι αυτών των περιοχών, να υπάρξουν άμεσα μέτρα ανακούφισης, αποκατάστασης των ζημιών, έκτακτη ενίσχυση για τις ανάγκες των πληγέντων.
Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι χρειάζονται να υπάρξουν άμεσα μέτρα, προκειμένου να αποζημιωθούν οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες της περιοχής στο 100% της συνολικής ζημιάς και ταυτόχρονα προστασία για τη στέγαση, σίτιση, ένδυση, να υπάρξει πάγωμα χρεών στην εφορία, ΟΑΕΕ, τράπεζες χωρίς προσαυξήσεις και τόκους για τους πληγέντες, να σταματήσουν άμεσα οι όποιες διαδικασίες κατάσχεσης, απαλλαγή απ' τα δημοτικά τέλη για τους πληγέντες, καμιά διακοπή νερού, ρεύματος, τηλεφώνου σε εργατικές - λαϊκές οικογένειες, κανείς να μη χάσει τη δουλειά του, να μη θεωρηθεί αδικαιολογήτως απών απ' την εργασία του, να καταβληθούν κανονικά μεροκάματα, ένσημα κ.λπ.
Και τα μέτρα που ανακοίνωσε σήμερα η κυβέρνηση δεν καλύπτουν την αποζημίωση των πληγέντων στο 100% των ζημιών που υπέστησαν σε σπίτια, καταστήματα, αυτοκίνητα.
Πέρα από το γεγονός ότι η πείρα μας λέει ότι παρά τις υποσχέσεις και τις διακηρύξεις για κονδύλια, αυτά όταν και εάν δίνονται, δίνονται κουτσουρεμένα και με τόσο μεγάλη καθυστέρηση που δεν πιάνουν τόπο πραγματικά.
Από τις πλημμύρες του 2015 στο Χαϊδάρι, οι κάτοικοι ακόμα περιμένουν. Τις αποζημιώσεις δεν τις έχουν πάρει ακόμα. Το ίδιο και στον Κάλαμο, από το καλοκαίρι για τις πυρκαγιές.
Γι' αυτό ό,τι υποσχεθήκατε σήμερα, μόνο άμα το δουν οι κάτοικοι της Μάνδρας να μπαίνει στις τσέπες τους θα το πιστέψουν. Όλα τα άλλα είναι λόγια του αέρα.
Χώρια που η λύση του δανείου, δεν είναι λύση αλλά πρόκειται για νέα θηλιά.
Οι νέες καταστροφές από τις πλημμύρες - για πολλοστή φορά σε δήμους της Δυτικής Αττικής - που έχουν κοστίσει μάλιστα ανθρώπινες ζωές - είναι το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος.
Ένα έγκλημα που έχει ως βασικό υπεύθυνο την πολιτική, που εφαρμόζουν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μαζί με την Περιφερειακή και Τοπική Διοίκηση.
Ένα έγκλημα που οδηγεί εν έτει 2017, μέσα στην Αττική, με μια ισχυρή φθινοπωρινή βροχή να χάνονται ζωές και οι λαϊκές οικογένειες να βλέπουν τους κόπους τους να χάνονται.
Οι κυβερνήσεις και οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, ενώ γνωρίζουν με λεπτομέρειες την όξυνση του προβλήματος και τον επείγοντα χαρακτήρα των μέτρων και έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, ειδικά στην περιοχή της Δυτικής Αττικής, υλοποιούν έργα και υποδομές, που αποφασίζονται με βάση αποκλειστικά και μόνο την κερδοφορία του κεφαλαίου και δεν πριμοδοτούν τα αντιπλημμυρικά έργα.
Οι τεράστιες καταστροφές αναδεικνύουν, για μια ακόμα φορά, την τραγική έλλειψη υποδομών και κυβερνητικού σχεδιασμού για την προστασία από τα φυσικά φαινόμενα.
Αναδεικνύουν τον άναρχο αντιλαϊκό χαρακτήρα της καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Αναδεικνύουν, τελικά, την περιφρονητική στάση απέναντι στον άνθρωπο, που χαρακτηρίζει το καπιταλιστικό σύστημα και όσους το υπηρετούν.
Κυρίες και κύριοι,
Ας σκεφτούμε:
- Πού οφείλεται η άναρχη οικιστική ανάπτυξη διάφορων περιοχών, η αυθαίρετη και πυκνή δόμηση, ο δραστικός περιορισμός ελεύθερων χώρων, η μεγάλη οικιστική πίεση που φέρνει σε επικίνδυνη απόσταση αναπνοής τις κατασκευές με το υδρογραφικό δίκτυο;
- Πώς αξιοποιήθηκαν η ανοχή στην αυθαίρετη δόμηση καθώς και το σύστημα της αντιπαροχής, ώστε να αναδειχθεί η οικοδομή ως ατμομηχανή της καπιταλιστικής ανάπτυξης και να διαμορφώσει και με αυτόν τον τρόπο η άρχουσα τάξη τις κοινωνικές συμμαχίες της πάνω στο καυτό ζήτημα της λαϊκής στέγης; Εσείς, άλλωστε, δεν είστε, που πριν από λίγες μέρες φέρατε νομοσχέδιο τακτοποίησης αυθαιρέτων, με το ανάλογο χαράτσι, όπως και οι προηγούμενοι έκαναν;
- Γιατί δεν υπάρχει σήμερα ενιαίος χωροταξικός σχεδιασμός με γνώμονα τη συνδυασμένη ικανοποίηση των αναγκών του λαού;
- Γιατί στους όποιους σημερινούς αποσπασματικούς σχεδιασμούς, απουσιάζει μια ολοκληρωμένη εκτίμηση για την αλληλεπίδραση που έχουν οι διάφοροι παράγοντες κινδύνου;
- Γιατί εγκρίνονται και υλοποιούνται μεγάλα έργα υποδομών, όπως οι οδικοί άξονες, χωρίς ολοκληρωμένες συνοδευτικές παρεμβάσεις αντιπλημμυρικής θωράκισης, ενώ είναι προφανείς οι μετασχηματισμοί που επιφέρουν σε περιοχές με ανοιχτά, μη διευθετημένα ρέματα ή και μπαζωμένα ρέματα;
- Γενικότερα ας σκεφτούμε με ποιο κριτήριο διαμορφώνονται οι ιεραρχήσεις και οι επιλογές των έργων που θα υλοποιηθούν. Γιατί δεν αποτελούν προτεραιότητα τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, αντισεισμικής θωράκισης, προστασίας των δασών;
Όποιο επιμέρους ερώτημα από τα παραπάνω κι αν εξετάσει κανείς θα καταλήξει στις ίδιες απαντήσεις: Το κριτήριο που καθορίζει τις εξελίξεις είναι το κέρδος του μεγάλου κεφαλαίου, το μεγάλο εμπόδιο της λαϊκής ευημερίας είναι η άναρχη καπιταλιστική ανάπτυξη, ο αδυσώπητος ανταγωνισμός μεταξύ των μονοπωλιακών ομίλων.
Δεν πρόκειται για κάποιο τεχνοκρατικό πρόβλημα, αλλά για πολιτικό έγκλημα διαρκείας των αστικών πολιτικών δυνάμεων.
Κι έχετε το θράσος από πάνω να αποδίδετε την καταστροφή στα ακραία καιρικά φαινόμενα, στην κλιματική αλλαγή, ή στο φτωχόκοσμο, που έφτυσε αίμα για να φτιάξει ένα σπίτι όπως - όπως, αφού ποτέ άλλωστε δεν υπήρχε σχέδιο δημιουργίας εργατικής κατοικίας...
Επιμένουμε, γιατί το πολιτικό σύστημα θυσίασε και συνεχίζει να θυσιάζει τις κοινωνικές ανάγκες στο βωμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Επιμένουμε, γιατί ενώ γνωρίζουν τόσα χρόνια πολύ καλά την κατάσταση, δεν παίρνουν ούτε τα στοιχειώδη μέτρα που προτείνουν διάφορες αρμόδιες υπηρεσίες και επιστημονικοί φορείς.
Μάλιστα, για τη Μάνδρα, από το 2005 σάς είχαμε προειδοποιήσει! 
Εγώ δούλευα, ήμουνα ακόμα στον «Ριζοσπάστη», όταν το είχαμε βάλει πρωτοσέλιδο, είχε γίνει αναλυτικό ρεπορτάζ, που προειδοποιούσε για επικείμενη καταστροφή αν ρίξει δυνατή βροχή. (Σας καταθέτω για τα πρακτικά το δημοσίευμα).
Κι έχουν περάσει από τότε 12 χρόνια! 12 χρόνια που δεν έχει γίνει απολύτως τίποτε τόσο από τις κυβερνήσεις της ΝΔ, όσο και από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, και από τις κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν μοιραστεί την κυβερνητική εξουσία εναλλάξ και πότε μαζί με άλλους όλοι οι παραπάνω.
Αλήθεια, τι μέτρα θα παρθούν για τους αρμόδιους Υπουργούς και τους λοιπούς υπεύθυνους, που μόλις πριν 3 μήνες σε επίσημο κυβερνητικό έγγραφο προσχέδιο, έγραφαν ότι η Ν. Πέραμος δεν κινδυνεύει, ακόμα κι από φαινόμενα που συμβαίνουν κάθε 100 χρόνια;
Ενώ για τη Μάνδρα διαπίστωνε μεν μεγάλο κίνδυνο αλλά κατά περίπτωση και μόνο σε 2 τμήματά της;
Αφήστε τώρα για άλλες περιοχές που δεν υπάρχει καν αναφορά κινδύνου, ούτε 1 στο εκατομμύριο, όπως για τη Σύμη που πνίγηκε...
Αλήθεια, υπάρχει κανένας σοβαρός άνθρωπος που να πιστεύει ότι είναι τόσο μεγάλη η ανικανότητα όλων των εμπλεκόμενων υπεύθυνων; 'Η δικαιολογείται η κατάσταση με αυτά που ακούγονται ότι υπογράφουν ό,τι να 'ναι κάτω από την πίεση που τους ασκείται από πολιτικούς και βιομηχάνους και άλλους από τα μεγάλα συμφέροντα στην περιοχής;
Τα θύματα και οι κίνδυνοι αυτού του διαρκούς πολιτικού εγκλήματος είναι περισσότεροι απ' αυτά που αποτυπώνουν τα επαναλαμβανόμενα τηλεοπτικά ρεπορτάζ.
Επιβεβαιώνεται ότι η όποια ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος είναι αντίθετη με την πραγματική ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.
Τώρα χρειάζεται τα λαϊκά στρώματα να οργανώσουν την πάλη τους, απαιτώντας να ληφθούν τώρα μέτρα αντιπλημμυρικής προστασίας, ιδιαίτερα στις περιοχές με εντοπισμένο πρόβλημα, για να μη θρηνήσουμε άλλους νεκρούς από την κακοκαιρία, για μέτρα συνολικά για την αντιπλημμυρική, αντισεισμική, αντιπυρική προστασία.
Όταν, μάλιστα, υπάρχουν στοιχεία -και τα ξέρετε- για περιοχές που αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο πλημμυρικών φαινομένων.
Να συγκεντρώσουν δυνάμεις οι εργαζόμενοι για τη λαϊκή αντεπίθεση, για ένα δρόμο ανάπτυξης που θα έχει στο επίκεντρό του την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.
Κυρίες και κύριοι,
Δυστυχώς, όλες οι σοβαρές και μεγάλες λαϊκές ανάγκες θυσιάζονται στο βωμό των "ματωμένων" πλεονασμάτων, για τα οποία πανηγυρίζει με θράσος η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Η κυβέρνηση προκαλεί με τις διακηρύξεις της για τη διανομή του λεγόμενου κοινωνικού μερίσματος.
Κλέβουν δέκα απ' τους μισθωτούς και τους αυτοαπασχολούμενους, δίνουν πίσω ένα στον εξαθλιωμένο και παριστάνουν τον ευεργέτη!
Η κυβερνητική προπαγάνδα περί «δικαίου που έγινε πράξη», προσπαθεί να συγκαλύψει ποιος πληρώνει την «υπεραπόδοση» των μέτρων.
Στο νυχτερινό διάγγελμά του την περασμένη βδομάδα, ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε πανηγυρικά ότι η υπεραπόδοση είναι διπλάσια σε σχέση με πέρυσι και ότι προέκυψε χωρίς να επιβληθούν νέα αντιλαϊκά μέτρα.
Λέει χοντρά ψέματα.
Η υπεραπόδοση προέρχεται από την αφαίμαξη του λαού, πάνω κι απ' αυτούς τους στόχους που θέτουν οι συμφωνίες για τα πρωτογενή πλεονάσματα.
Δεν προκύπτει, επομένως, από το «μηδέν», όπως προσπαθεί να την παρουσιάσει η κυβέρνηση.
Ούτε, βέβαια, προκύπτει από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, όπως λένε τα κυβερνητικά παπαγαλάκια.
Αντίθετα, οι φοροαπαλλαγές και οι φοροελαφρύνσεις μεγάλωσαν για τους επιχειρηματικούς ομίλους τη χρονιά που πέρασε.
Για να αναφέρουμε ενδεικτικά μόνο ορισμένα μέτρα:
- Στην διαβόητη «υπεραπόδοση» του πρωτογενούς πλεονάσματος καθρεφτίζονται οι συνέπειες από την αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση που έκανε η κυβέρνηση το 2016, μειώνοντας τις νέες συντάξεις σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20%, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται σήμερα πλεονασματικός ο ΕΦΚΑ, και κατ' επέκταση μειωμένο το κρατικό κονδύλι για τις συντάξεις.
- Στην «υπεραπόδοση» καθρεφτίζεται ακόμα η βαριά φορολογία σε μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους και μικρομεσαίους αγρότες, που επιβλήθηκε τα προηγούμενα χρόνια με νόμους όλων των κυβερνήσεων, τα χαράτσια που διατήρησε και επέκτεινε η σημερινή.
- Θυμίζουμε, επίσης, ότι από το 2020 έρχεται και νέα μείωση του αφορολόγητου για τα λαϊκά στρώματα, ώστε να είναι εφικτά τα «ματωμένα» πλεονάσματα στο διηνεκές, όπως συμφώνησαν κυβέρνηση - κουαρτέτο, για λογαριασμό του κεφαλαίου.
- Στην υπεραπόδοση αντανακλάται η σταθερά μειωμένη χρηματοδότηση των νοσοκομείων και συνολικά της Υγείας, ενώ οι ανάγκες αυξάνονται κατακόρυφα, το πετσόκομμα κατά 900 εκατ. των κονδυλίων για την Πρόνοια, η σφαγή στις αναπηρικές συντάξεις και τα επιδόματα που κάνει η κυβέρνηση.
Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε:
- Ο ελληνικός λαός κυριολεκτικά μάτωσε και συνεχίζει να ματώνει κάτω απ' το βάρος μιας αβάσταχτης φορολογίας, γιγαντιαίων ασφαλιστικών εισφορών, εκτίναξης έμμεσων φόρων, αλλά και της ισοπέδωσης των κοινωνικών παροχών, των «κουρεμένων» συντάξεων.
- Τα τεκμήρια φορολόγησης οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να δουν αυξήσεις στους φόρους εκατοντάδες ή και χιλιάδες ευρώ.
- Οι αυξήσεις στην έμμεση φορολογία, οι αυξήσεις στον ΦΠΑ, ακόμα και στα ακριτικά νησιά, οδήγησαν σε αυξήσεις της έμμεσης φορολογίας σχεδόν 1.000 ευρώ ανά οικογένεια.
- Οι ασφαλιστικές εισφορές αυτοαπασχολουμένων έχουν εκτιναχθεί, ενώ οι συντάξεις μειώνονται συνεχώς.
Απαιτεί απύθμενο θράσος να ζητάς, από όλους αυτούς που πλήρωσαν και πληρώνουν χιλιάδες ευρώ παραπάνω φόρους- ασφάλιστρα και μειωμένες κοινωνικές παροχές, να ικανοποιηθούν, με επιστροφές μερικών δεκάδων ευρώ, που δεν επαρκούν για να καλύψουν ούτε καν τα έξοδα ενός μήνα.
Σε τελική ανάλυση, η υπερκάλυψη των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι το αθροιστικό αποτέλεσμα από την υπεραπόδοση της αντιλαϊκής πολιτικής, που βυθίζει ακόμα περισσότερο στη φτώχεια τους εργαζόμενους και το λαό, για να θωρακίσει το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
Αυτήν τη φτώχεια, και μάλιστα στις πιο ακραίες μορφές της, έρχεται να κουκουλώσει και να διαχειριστεί η κυβέρνηση με το «κοινωνικό μέρισμα», με τη διανομή δηλαδή στους πιο φτωχούς ενός μέρους από τη ληστεία σε βάρος συνολικά των λαϊκών στρωμάτων.
Η κυβέρνηση επενδύει στην απογοήτευση και τη μειωμένη απαιτητικότητα, που η ίδια κυρίως καλλιεργεί στο λαό, παρουσιάζοντας το «κοινωνικό μέρισμα» και τα άλλα μέτρα διαχείρισης της φτώχειας, ως το απαύγασμα της «κοινωνικής» της πολιτικής και ως το στοιχείο που τη διαφοροποιεί τάχα από τη ΝΔ.
Η κοροϊδία απογειώνεται, όταν παρουσιάζει ως κοινωνική παροχή την αυτονόητη υποχρέωση του κράτους να επιστρέψει αναδρομικά, όσα παράνομα παρακράτησε από τους συνταξιούχους για τις εισφορές τους στον κλάδο της Υγείας, με νόμο που ψήφισαν οι προηγούμενοι και διατηρείται στο ακέραιο.
Παράλληλα, η πολιτική εξαπάτησης της κυβέρνησης περνά σε ανώτερο επίπεδο. Οταν εμφανίζει, ως κοινωνικό μέρισμα, ένα τμήμα του κυβερνητικού χρέους προς τους συνταξιούχους.
Δηλαδή, ποσά, που παρανόμως βρίσκονται στα κυβερνητικά ταμεία και δεν θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνονται στο δημοσιονομικό πλεόνασμα.
'Η παρουσιάζει ως κοινωνικό μέρισμα την επιδότηση προς τη ΔΕΗ, προκειμένου να στηρίξει την κερδοφορία των ομίλων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, που πωλούν στη ΔΕΗ πανάκριβο ηλεκτρικό ρεύμα.
Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση καλλιεργεί στάση αναμονής και φρούδες προσδοκίες στο λαό ότι όσο ευκολότερα θα πιάνονται οι αντιλαϊκοί στόχοι, με τις δικές του θυσίες, τόσο θα περισσεύει κάτι και για τον ίδιο, έστω γι' αυτούς που το έχουν περισσότερο ανάγκη.
Μ' αυτόν τον τρόπο, το «κοινωνικό μέρισμα» προστίθεται στα άλλα μέτρα, λιγότερο ή περισσότερο μόνιμα, με τα οποία η κυβέρνηση ανακυκλώνει τη φτώχεια μεταξύ των λιγότερο φτωχών και των εξαθλιωμένων, τραβώντας τους όλους ολοένα πιο κάτω, προς τον πάτο του βαρελιού.
Ταυτόχρονα, είναι περισσότερο από βέβαιο ότι το νομοσχέδιο του «κοινωνικού μερίσματος» έχει στόχο να λειτουργήσει και σαν αντιπερισπασμός για τα προαποφασισμένα 95 μέτρα της τρίτης «αξιολόγησης», τα οποία τμηματικά εισάγονται προς ψήφιση στη Βουλή.
Το νομοσχέδιο για το «μέρισμα» γίνεται την ίδια ώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προετοιμάζει τον νέο γύρο αντιλαϊκών προαπαιτουμένων.
Που τσακίζει και τα τελευταία προνοιακά επιδόματα, που φέρνει στη Βουλή έναν προϋπολογισμό φοροληστείας, που εγκαινιάζει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς λαϊκών περιουσιών, ενώ επιχειρεί να χτυπήσει τα συνδικάτα, βάζοντας στο στόχαστρο πιο αποφασιστικά ακόμα και το δικαίωμα στην απεργία.
Μ' αυτά τα κριτήρια χρειάζεται ο λαός να δει τις εξαγγελίες της κυβέρνησης και να διαμορφώσει τη στάση του.
Να δυναμώσει τον αγώνα ενάντια στην πολιτική που τον καταδικάζει στη φτώχεια, διεκδικώντας ανάκτηση των απωλειών και παλεύοντας για τις σύγχρονες ανάγκες του.
Δεν πρόκειται ο ελληνικός λαός να σας απαλλάξει των τεράστιων ευθυνών, σας κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, για την αντιλαϊκή πολιτική και τη διάψευση των ελπίδων, την εξαπάτηση ολκής που επιχειρήσατε πριν από 3 χρόνια, για να υφαρπάξετε την ψήφο του και να στρογγυλοκαθίσετε στην καρέκλα της εξουσίας, παίρνοντας τη σκυτάλη από τα άλλα κόμματα του κατεστημένου, τη ΝΔ το ΠΑΣΟΚ και τους διάφορους μικρούς εταίρους τους κατά διαστήματα.
Μην είστε τόσο σίγουροι ότι με λίγα ψίχουλα που θα πάρουν κάποιοι εργαζόμενοι και άνεργοι - και που εμείς θα συμφωνήσουμε να τα πάρουν, όπως έχουμε κάνει κι άλλες φορές άλλωστε, ακόμα και για το παραμικρό- ότι θα τους κάνετε να ξεχάσουν τη βαρβαρότητα που επιδείξατε, εσείς και οι προηγούμενοι από εσάς, με τα μνημονιακά μέτρα, την τρόικα, και τον ευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Δεν είναι εύκολο πλέον να ξεγελαστεί κανένας με το κυβερνητικό παραμύθι για τη λεγόμενη «δίκαιη» ανάπτυξη, που αναμασούν καθημερινά τα στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, πως τάχα έρχεται ανακούφιση του λαϊκού κόσμου!
Όλα αυτά καταρρέουν μπροστά σε αυτό που ζει καθημερινά ο ελληνικός λαός.
Μπορεί να παίρνετε συγχαρητήρια από την Μέρκελ, την Λαγκάρντ, τον Ντάισελμπλουμ, τον Σόιμπλε, τον ΣΕΒ, την ΕΕ, το ΔΝΤ, γενικότερα από την άρχουσα τάξη, για τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις σας, όμως, θα αποκομίσετε τελικά, μόνο την οργή του λαού και της νεολαίας.
Δεν θα είναι πολύ αργά αυτή η μέρα. Να είστε σίγουροι ότι ακριβώς για αυτήν τη μέρα εξακολουθούμε να δουλεύουμε ακούραστα και καθημερινά.
Είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων, των ανέργων, όλων των λαϊκών δυνάμεων να σας γυρίσουν ακόμα πιο μαζικά και αποφασιστικά την πλάτη.
Να μην επιτρέψουν τη θρασύτατη κυβερνητική προσπάθεια να κάνει το μαύρο - άσπρο.
Να μην επιτρέψουν επίσης στους προηγούμενους, που τώρα βρίσκονται στην αντιπολίτευση, να αναβαπτιστούν ξανά ξεχνώντας τις δικές τους τεράστιες ευθύνες, γιατί φτάσαμε εδώ.
Θα 'ναι κι αυτό έργο εν μέρει δικό σας.
Είστε όλοι σας εξίσου συνυπεύθυνοι.
Γι' αυτό η λαϊκή επιλογή θα αλλάξει τελικά ρότα. Θα στηριχτεί και θα στηρίξει ριζικά διαφορετικές επιλογές, ανατροπής της ασυδοσίας και της σαπίλας που έχετε αποφασίσει να διαχειριστείτε κύριοι των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και λοιποί συνδαιτυμόνες των μεγαλοκαρχαριών.
Θα συμπορευτούν οι εργαζόμενοι με το ΚΚΕ και θα αντισταθούν συνολικά στη στρατηγική του κεφαλαίου, που προωθεί η κυβέρνηση, 
παλεύοντας για την υπογραφή ΣΣΕ, αυξήσεις στους μισθούς και κάλυψη των απωλειών, 
μεταφορά των φορολογικών βαρών στο μεγάλο κεφάλαιο, ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων, αγώνα ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και τους πλειστηριασμούς. 
Για μια κοινωνία τελικά όπου θα πρυτανεύει το συμφέρον της πλειοψηφίας, η ευημερία του λαού μας».

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

,,κάπως έτσι από μικρά και μεγαλύτερα βήματα αρχίζει σιγά σιγά να χτίζεται και να δυναμώνει η ταξική συνείδηση,,


             19/11/17

Είναι η Νίκη, η Μαρία, η Γεωργία, ο Δημήτρης, ο Πέτρος, ο Τάσος... Εργαζόμενοι...
Κάποτε, απέναντι στα ταξικά σωματεία, παραπλανημένοι απο υποσχέσεις αφεντικών, κυβερνήσεων και Ε.Ε, απογοητευμένοι, παραιτημένοι κι αποκαμωμένοι...

Έρχεται όμως μια στιγμή όταν ωριμάζουν οι αντικειμενικές κι οι υποκειμενικες συνθήκες που αποφασίζουν να διεκδικήσουν, που προστρέχουν στο σωματείο...

Στην αρχή δειλά, με φόβο, με δισταγμό...

Στην πράξη όμως βλέπουν κι άλλους εργαζόμενους στο πλευρό τους, από άλλους κλάδους και σωματεία της κοινωνικής συμμαχίας, βιώνουν απο πρώτο χέρι, αυτό που εμείς εννοούμε ταξική αλληλεγγύη.
Το κεφάλαιο κι η κυβέρνηση από την άλλη μεταχειρίζονται τα πάντα για να σπάσουν αυτούς τους αγώνες ακόμα και την καταστολή...

Μετά τα ΜΑΤ και τις συλλήψεις συνδικαλιστών που δεν κατάφεραν όμως να κάμψουν την αγωνιστικότητα τους, άρχισαν να γράφουν για παράνομη στάθμευση το αυτοκίνητο του ΠΑΜΕ με τα μεγάφωνα που χρησιμοποιούμε για τις κάθε λογής κινητοποιήσεις...

Χθές, η Νίκη, η Μαρία, η Γεωργία, ο Τάσος, ο Δημήτρης κι ο Πέτρος, απλήρωτοι 18 μήνες και χωρίς δουλειά, συνεννοήθηκαν μεταξύ τους και μάζεψαν χρήματα για να πληρωθεί η κλήση...

Τέτοιες ενέργειες, δείχνουν την υπεροχή της εργατικής τάξης απέναντι στην αστική, στον τρόπο σκέψης και δράσης, μας χαροποιούν και μας δίνουν κουράγιο και δύναμη.

Και κάπως έτσι από μικρά και μεγαλύτερα βήματα αρχίζει σιγά σιγά να χτίζεται και να δυναμώνει η ταξική συνείδηση...

Κάθε μικρός ή μεγαλύτερος ταξικός αγώνας που δίνεται, ανεξάρτητα από την έκβαση του, είναι απ όλες τις απόψεις μια νίκη κι ένα βήμα πιο κοντά στο στόχο μας για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

«ευρωπαϊκό κεκτημένο»: Την έννοια της εργάσιμης βδομάδας την καθορίζει ο καπιταλιστής.


ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΕ
«Νομιμοποίησε» τις 12 μέρες συνεχούς δουλειάς χωρίς ανάπαυση!
Καταργείται το δικαίωμα του εργαζόμενου να ξεκουράζεται για τουλάχιστον μία μέρα μετά από έξι μέρες εργασίας...

Το δρόμο για συνεχόμενη εργασία ακόμα και για 12 μέρες χωρίς ανάπαυση για τους εργαζόμενους που δουλεύουν 6 μέρες τη βδομάδα (ή αντίστοιχα για συνεχόμενη εργασία 10 ημερών χωρίς ανάπαυση για τους εργαζόμενους που δουλεύουν 5 μέρες τη βδομάδα) ανοίγει με σχετική του απόφαση το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, επιφέροντας ένα ακόμα καίριο πλήγμα στα δικαιώματα των εργαζομένων και λύνοντας παραπέρα τα χέρια του κεφαλαίου για την ένταση της εκμετάλλευσής του ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες του.
Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά και ο τίτλος του σχετικού δελτίου Τύπου του Δικαστηρίου της ΕΕ για την απόφαση που εκδόθηκε στις 9 Νοέμβρη, «η εβδομαδιαία ανάπαυση εργαζομένων δεν πρέπει να χορηγείται υποχρεωτικά την ημέρα που έπεται έξι συνεχόμενων ημερών εργασίας»! 
Η απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ αφορά την απάντηση σε ερωτήματα που έθεσε το πορτογαλικό εφετείο του Πόρτο - μετά από προσφυγή εργαζόμενου - σχετικά με την ερμηνεία της αντεργατικής Οδηγίας 2003/88 της ΕΕ για «την οργάνωση του χρόνου εργασίας».
Το βασικό ζήτημα που είχε τεθεί από το πορτογαλικό εφετείο συνοψίζεται ουσιαστικά στο ερώτημα αν ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να παρέχει στον εργαζόμενο μια μέρα ανάπαυσης (ρεπό) έπειτα από έξι συνεχόμενες μέρες δουλειάς, ή είναι ελεύθερος να καθορίζει αυτός πότε αρχίζει η βδομάδα και πότε θα δώσει ρεπό στους εργαζόμενους (στην αρχή ή στο τέλος της βδομάδας που καθορίζει).

Υιοθετώντας την εισήγηση του Γενικού Εισαγγελέα (την οποία είχε αποκαλύψει ο «Ριζοσπάστης» τον Ιούλη του 2017), το ΔΕΕ παραπέμπει στην Οδηγία 2003/88/ΕΚ και αποφαίνεται ότι τα άρθρα της 
«έχουν την έννοια ότι δεν επιβάλλουν να χορηγείται η ελάχιστη περίοδος εβδομαδιαίας συνεχούς αναπαύσεως εικοσιτεσσάρων ωρών, την οποία δικαιούται ο εργαζόμενος, το αργότερο την ημέρα που έπεται μιας περιόδου έξι συνεχόμενων ημερών εργασίας, αλλά ότι επιβάλλουν να χορηγείται αυτή εντός κάθε περιόδου επτά ημερών».
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο εργοδότης έχει τη δυνατότητα να υποχρεώσει τους εργαζόμενους μέχρι και σε 12 συνεχόμενες μέρες δουλειάς χωρίς ρεπό, αρκεί να τους δώσει ένα ρεπό στην αρχή της «περιόδου 7 ημερών» που ορίζει ο ίδιος και άλλο ένα ρεπό στο τέλος της επόμενης τέτοιας περιόδου. Μπορεί π.χ. να δώσει ένα ρεπό τη Δευτέρα της πρώτης βδομάδας και ένα ρεπό την Κυριακή της επόμενης βδομάδας!
Μάλιστα, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις για το πώς μπορεί να ερμηνευτεί η έννοια της «περιόδου των επτά ημερών», το Δικαστήριο της ΕΕ ξεκαθαρίζει ότι αυτή «ουδόλως παραπέμπει στο εθνικό Δίκαιο των κρατών - μελών και ότι, συνεπώς, συνιστά αυτοτελή έννοια του Δικαίου της Ενωσης, η οποία πρέπει να ερμηνεύεται καθ' ομοιόμορφο τρόπο».
Επιπλέον, γίνεται υπόμνηση ότι η απόφαση του ΔΕΕ «δεσμεύει κατά τον ίδιο τρόπο τα άλλα εθνικά δικαστήρια που επιλαμβάνονται παρόμοιου προβλήματος».
Καταστροφικές συνέπειες για τους εργαζόμενους
Οι συνέπειες από την απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ, σε συνέχεια των ευρωενωσιακών Οδηγιών, είναι καταστροφικές για τους εργαζόμενους.
Καταρχήν καταργείται κάθε έννοια σταθερού χρόνου δουλειάς στο πλαίσιο της βδομάδας, καθώς καταργείται όχι μόνο η σταθερή μέρα ανάπαυσης μέσα στη βδομάδα, αλλά και το ίδιο το δικαίωμα του εργαζόμενου να έχει τουλάχιστον μία μέρα ανάπαυσης μετά από 6 μέρες δουλειάς!
Η εργάσιμη βδομάδα δεν ταυτίζεται πλέον με την ημερολογιακή βδομάδα. Για τον εργαζόμενο δεν υπάρχει η βδομάδα που ξεκινά τη Δευτέρα και τελειώνει την Κυριακή. Την έννοια της βδομάδας την καθορίζει ο καπιταλιστής. Αυτός ορίζει πότε ξεκινάει και πότε τελειώνει, ανάλογα με τα συμφέροντά του. Διαλύεται έτσι κάθε οικογενειακός προγραμματισμός, η κοινωνική και προσωπική ζωή του κάθε εργαζόμενου.
Επιπλέον, η επέκταση της συνεχούς εργασίας μέχρι και 12 μέρες χωρίς να μεσολαβεί μία τουλάχιστον μέρα ανάπαυσης μέσα σε κάθε βδομάδα, συνιστά βραδυφλεγή βόμβα για την υγεία των εργαζομένων, καθώς και για την ασφάλεια στους χώρους εργασίας. Αντίστροφα, εξασφαλίζει στην εργοδοσία φτηνότερους εργάτες, αφού επιτρέπει τη συνεχόμενη 12ήμερη εργασία χωρίς καμία προσαύξηση στις αμοιβές.
Η εν λόγω απόφαση έρχεται να συμπληρώσει τη σχετική Οδηγία της ΕΕ για τη «διευθέτηση», που ως προς το σκέλος του ημερήσιου και εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας δίνει τη δυνατότητα στους καπιταλιστές να επεκτείνουν το ωράριο μέχρι τις 13 ώρες ημερησίως και μέχρι τις 60 ώρες εργασίας τη βδομάδα, με μόνη προϋπόθεση το 48ωρο ως μέσο όρο ωρών εργασίας στην περίοδο αναφοράς.
Αυτό είναι το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» το οποίο αναμάσησε και χτες από το Γκέτεμποργκ ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας, 
αυτή είναι η ενιαία αντεργατική στρατηγική του κεφαλαίου που υλοποιεί και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ,
προωθώντας αντίστοιχα αντεργατικά χτυπήματα όπως η ουσιαστική κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, η «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας των νοσοκομειακών γιατρών κ.ά.

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Η πο­λι­τι­κή ξε­φτί­λα της νεο"αρι­στε­ράς"

Όταν έχεις ξε­πε­ρά­σει κάθε όριο ξε­δια­ντρο­πιάς και αθλιό­τη­τας κα­πη­λευό­με­νος τους ηρω­ϊ­κούς αγώ­νες των κομ­μου­νι­στών, όταν χρη­σι­μο­ποιείς τους 200 της Και­σα­ρια­νής και το Μπε­λο­γιάν­νη για να εξα­γνί­σεις τη βαρ­βα­ρό­τη­τα της πο­λι­τι­κής σου, όταν διορ­γα­νώ­νεις του­ρι­στι­κές εκ­δρο­μές στη Μα­κρό­νη­σο για να δια­φη­μί­σεις την ψευ­δε­πί­γρα­φη αρι­στε­ρο­σύ­νη σου, τότε δεν θα δι­στά­σεις ούτε στην επέ­τειο του Πο­λυ­τε­χνεί­ου. Ο λόγος ασφα­λώς για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.
Αυτή τη φορά, η νε­ο­λαία ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ απο­φά­σι­σε πως η φε­τι­νή 44η επέ­τειος του Πο­λυ­τε­χνεί­ου προ­σφέ­ρε­ται και για λίγο ξέ­πλυ­μα της αντι­λαϊ­κής-αντερ­γα­τι­κής πο­λι­τι­κής της κυ­βέρ­νη­σης. Έτσι, στην χθε­σι­νή ανα­κοί­νω­ση της για το Πο­λυ­τε­χνείο, γρά­φει, με­τα­ξύ άλλων, τα εξής «ωραία»:
«Σα­ρά­ντα τέσ­σε­ρα χρό­νια μετά από αυτή τη σπου­δαία στιγ­μή αντί­στα­σης και νίκης, η Ελ­λά­δα, μετά από μία μακρά πε­ρί­ο­δο λι­τό­τη­τας που έπλη­ξε κυ­ρί­ως τις πιο αδύ­να­μες κοι­νω­νι­κές τά­ξεις, προ­σπα­θεί σή­με­ρα να στα­θεί με τις δικές της δυ­νά­μεις. Σε συν­θή­κες ερ­γα­σια­κής απορ­ρύθ­μι­σης και ερ­γο­δο­τι­κής αυ­θαι­ρε­σί­ας, που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν την αγορά ερ­γα­σί­ας, γί­νο­νται για πρώτη φορά κι­νή­σεις στην κα­τεύ­θυν­ση προ­στα­σί­ας των δι­καιω­μά­των των ερ­γα­ζο­μέ­νων».
Δεν πε­ρι­μέ­να­με βέ­βαια από τη νε­ο­λαία του κυ­βερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος να ανα­φερ­θεί στα μνη­μό­νια της «πρώ­της φοράς αρι­στε­ρά», στο βά­θε­μα της ασυ­δο­σί­ας του κε­φα­λαί­ου, στην ερ­γα­σια­κή ζού­γκλα, στις γο­νυ­κλι­σί­ες της κυ­βέρ­νη­σης σε ΣΕΒ και με­γα­λο­ερ­γο­δό­τες. Δεν πε­ρι­μέ­να­με καν να πει κου­βέ­ντα για το ξυ­λο­φόρ­τω­μα και το ψέ­κα­σμα των συ­ντα­ξιού­χων από την«αρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση», για τη φο­ρο­λη­στεία και το γε­νι­κό­τε­ρο τσά­κι­σμα των λαϊ­κών δι­καιω­μά­των στο βωμό της πε­ρι­βό­η­της ανά­πτυ­ξης.
Αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε την πρε­μού­ρα της νε­ο­λαί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να βάλει πλάτη στο ξε­φτι­σμέ­νο πα­ρα­μύ­θι της δήθεν «φι­λο­λαϊ­κής» δια­χεί­ρι­σης του κα­πι­τα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος, όπως και την ανά­γκη τους να ξε­πλύ­νουν, με όποιο δυ­να­τό τρόπο, τη βάρ­βα­ρη-αντι­λαϊ­κή πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ.
Το αξιο­ση­μεί­ω­το ωστό­σο είναι πως μέσα στις 400 λέ­ξεις της ανα­κοί­νω­σης τους για την επέ­τειο του Πο­λυ­τε­χνεί­ου δεν υπάρ­χει ούτε νύξη για τις ΗΠΑ και το ρόλο τους στα χρό­νια της Χού­ντας. Προ­φα­νώς, οι πρό­σφα­τες «κο­λε­γιές» της συ­γκυ­βέρ­νη­σης με τη διοί­κη­ση Τραμπ, η ανα­βάθ­μι­ση της Σού­δας και των άλλων βά­σε­ων, τα F-16 και τα λοιπά συμ­φω­νη­θέ­ντα έχουν προ­τε­ραιό­τη­τα ένα­ντι της ιστο­ρι­κής αλή­θειας.
Το Πο­λυ­τε­χνείο ζει, ζήτω οι Αμε­ρι­κα­νοί. Στο σύν­θη­μα αυτό θα μπο­ρού­σε να συ­μπυ­κνω­θεί η πο­λι­τι­κή ξε­φτί­λα της αρι­στε­ράς του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και της νε­ο­λαία της.

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Ο σπόρος που έπεσε σαν σήμερα το 1918:

,,Να δείχνεις την προοπτική μες στο πιο βαθύ σκοτάδι, που θα το διαδεχτεί η αυγή,,

Έστιν ουν κόμμα…

Κόμμα είναι η οργανωμένη πρωτοπορία, το συνειδητοποιημένο κομμάτι της εργατικής τάξης που τραβάει μπροστά και ξέρει πως δεν αρκεί να μάχεσαι, αλλά να νικάς. 
Και αυτό απαιτεί να οργανώνεις την τάξη σου, τους αγώνες της, να μπαίνεις μπροστά, να μην αφήνεις τις ριζοσπαστικές διαθέσεις να ανεβοκατεβαίνουν σαν παλίρροια, ανάλογα με την αυθόρμητη συνείδηση. Να δένεις το ατσάλι και να στύβεις την πέτρα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, με τους πιο αρνητικούς συσχετισμούς. Να δείχνεις την προοπτική μες στο πιο βαθύ σκοτάδι, που θα το διαδεχτεί η αυγή.

Το ΚΚΕ είναι το κόμμα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα, με βαθιές ρίζες στο λαό, τις διεκδικήσεις, τις παραδόσεις του. Όποια πέτρα και αν σηκώσεις σε αυτόν τον τόπο, σε όποια γωνιά του κι αν βρεθείς, είναι συνδεμένη με το ΚΚΕ, το ιστορικό του χνάρι, από τα βουνά του αντάρτικου, ως τις βραχονησίδες της εξορίας, απ’ τα μεγάλα αστικά κέντρα με τη συγκεντρωμένη αστική τάξη, ως την επαρχία με τους φτωχούς αγρότες και τους προλετάριους της υπαίθρου.

Το ΚΚΕ είναι συνδεμένο με κάθε σύγχρονη εργατική διεκδίκηση, με κάθε λαϊκό αγώνα, από τους πιο μεγάλους, ως τους πιο “μικρούς”, από το ένοπλο αντάρτικο της δεκαετίας του 40 -την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στη χώρα μας- ως τις κινητοποιήσεις σήμερα, τις εργατικές απεργίες, τα αγροτικά μπλόκα, τις μαθητικές καταλήψεις, την άμεση κινητοποίηση ενάντια σε κάθε απόλυση, κάθε κρούσμα εργοδοτικής αυθαιρεσίας, οπουδήποτε υπάρχει εργαζόμενος λαός. Δίνει το χέρι του σε όποιον σηκώνεται, σε όποιον σηκώνει ανάστημα ενάντια στον κόσμο της εκμετάλλευσης και τη σαπίλα του.


Το ΚΚΕ είναι το κόμμα της εργατικής τάξης. Όσοι το χτύπησαν και το χτυπάνε ως σήμερα -και προφανώς με αυτό δεν εννοούμε όσους διαφωνούν μαζί του, είναι σαφής η διαφοροποίηση- στόχευαν σε αυτό το χαρακτηριστικό του, προσπάθησαν ακόμα και να το διαλύσουν κατά καιρούς, να το διαχύσουν σε μια ενωτική σούπα, να το μεταλλάξουν για να “προσαρμοστεί” στη νέα εποχή και τα δεδομένα της, να το κάνουν κάτι άλλο από αυτό που είναι, με όλες τις αδυναμίες του και τυχόν ανεπάρκειές του: η οργανωμένη πρωτοπορία της εργατικής τάξης και των αγώνων της. Γι’ αυτό το εχθρεύονται και το έχουν διαρκώς στο στόχαστρο, αλλιώς θα περίσσευαν οι “γλύκες” και τα καλά λόγια.

Αν το είχαν πετύχει λοιπόν, αν είχαν πετύχει να μην υπάρχει ΚΚ -όπως δεν υπάρχει στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου, εξαιτίας της αντεπαναστατικής λαίλαπας- το βασικό καθήκον θα ήταν να το φτιάξουμε ξανά από την αρχή. 
Κι είναι ευτύχημα πως δε χρειάζεται σήμερα να ξεκινήσουμε από το μηδέν, πως το ΚΚΕ άντεξε και πήγε κόντρα στο ρεύμα της αντεπανάστασης, της ενσωμάτωσης, της (παλιάς και σύγχρονης) Πασοκιάς, πως τελικά δεν έγινε σαν τα μούτρα τους, μία από τα ίδια.

Αυτό δείχνει πως οι ρίζες του δέντρου είναι γερές, πως μπορεί ξανά να θεριέψει, να πετάξει φύλλα και να δώσει καρπούς, πως είναι αειθαλές, παντός καιρού, δεν το τρομάζει η βαρυχειμωνιά. 
Κι αυτό δεν έχει μόνο ιστορική αξία και διάσταση, περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις, αλλά πρωτίστως για το μέλλον, για την προοπτική και για την επανάσταση που έρχεται…

Σήμερα το ΚΚΕ κλείνει 99 χρόνια αδιάλειπτης ύπαρξης και επαναστατικής δράσης, και στρέφει το βλέμμα του όχι μόνο στη μεγάλη επέτειο των δικών του εκατό χρόνων, αλλά σε αυτήν ακριβώς την προοπτική, για να μεγαλώσει το δέντρο και να καρπίσει ο σπόρος που έπεσε σαν σήμερα, το 1918, στα γραφεία του Πειραιά.

από   
*********************************



Συμπληρώνονται σήμερα 99 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ


Οι αντιπρόσωποι στο Ά Πανελλαδικό ΣυνέδριοΟι αντιπρόσωποι στο Ά Πανελλαδικό Συνέδριο
Ενενήντα εννιά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που στα γραφεία του Συνδέσμου Μηχανικών Εμπορικών Ατμοπλοίων (εκεί που αργότερα ήταν το ξενοδοχείο «Πειραιεύς») 
συγκεντρώθηκαν 37 αντιπρόσωποι από εργατικές και σοσιαλιστικές οργανώσεις. Τρεις μέρες αργότερα, η ίδρυση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας (ΣΕΚΕ) ήταν γεγονός (4-10 Νοέμβρη με το παλιό ημερολόγιο, 17-23 με το νέο).
Η δημιουργία του ΣΕΚΕ, που λίγο αργότερα μετονομάστηκε σε ΚΚΕ, σήμανε την αφετηρία χειραφέτησης της εργατικής τάξης από το κεφάλαιο και τα αστικά κόμματα. Για πρώτη φορά, εμφανίστηκε στην ελληνική κοινωνία ένα κόμμα που ανέγραψε στη σημαία του την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Στο ιδρυτικό του ψήφισμα διαβάζουμε:
«Το Σοσιαλιστικόν Εργατικόν Κόμμα της Ελλάδος βασίζεται επί των εξής θεμελιωδών αρχών:
1. Πολιτική και οικονομική οργάνωσις του προλεταριάτου σε ξεχωριστό κόμμα τάξεως για την κατάχτηση της πολιτικής εξουσίας και την δημοσιοποίησην των μέσων της παραγωγής και ανταλλαγής δηλ. την μεταβολήν της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας εις κοινωνίαν κολλεχτιβιστικήν ή κομμουνιστικήν».
Η ίδρυση του ΣΕΚΕ ήρθε σαν «ώριμος καρπός της ανάπτυξης του εργατικού κινήματος στη χώρα μας, κάτω από την επίδραση της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917 στη Ρωσία» (από τον πρόλογο στο Πρόγραμμα του ΚΚΕ, 2013).
Η επαναστατική θύελλα που ξεσήκωσε ο «Οκτώβρης» επέσπευσε την ίδρυση του ΣΕΚΕ, το οποίο διαφοροποιούμενο ριζικά από τα μέχρι τότε κόμματα, διακήρυξε από το ιδρυτικό του ψήφισμα ακόμα: 
«Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα δεν δύναται ποτέ να συμμετάσχει ή και να ενισχύσει οποιαδήποτε κυβέρνησιν της αστικής τάξεως και αποκρούει κάθε απόπειραν απομακρύνσεώς του από την πάλιν των τάξεων, με σκοπόν να διευκολυνθή η προσέγγισης των εργατών με τα αστικά κόμματα» (από τα πρακτικά του Α' Συνεδρίου του ΣΕΚΕ, έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, 1982).
Η ίδρυση του ΣΕΚΕ αποτέλεσε τομή στην ελληνική κοινωνία. Σηματοδότησε την εμφάνιση της ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης.
Εξέφραζε αντικειμενικά τη διαδικασία συνένωσης του μαρξισμού - λενινισμού με το εργατικό κίνημα. Με τις βασικές αρχές του προσέδωσε επαναστατική θεωρητική βάση και πολιτική γραμμή στα πιο δυναμικά τμήματα του εργατικού κινήματος, παρά τις αδυναμίες ή και θεωρητικές ανεπάρκειες στις πρώτες προγραμματικές προσεγγίσεις.
Το Α' Συνέδριο του ΣΕΚΕ ψήφισε μια σειρά στόχους πάλης πρωτοποριακούς, που αντιστοιχούσαν σε βασικές ανάγκες της εργατικής τάξης εκείνη την εποχή. Μια σειρά απ' αυτούς δεν έχουν υλοποιηθεί ακόμα και σήμερα, ενώ πολλές κατακτήσεις ανατράπηκαν.

Απ' την ιστορική ανάγκη στο χρέος για την εκπλήρωσή της

Η επικείμενη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ δεν αντιμετωπίζεται από τους κομμουνιστές σαν μια γραμμική αφήγηση της Ιστορίας. Χωρίς να ξεχνάμε ούτε ώρα από αυτήν την επική πορεία, η προσοχή είναι στραμμένη στα υψηλά καθήκοντα που χρεώνει η Ιστορία του Κόμματος, η ίδια η κοσμοθεωρία μας.
Οντας «στα γεμάτα» στην εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό, το ΚΚΕ κυριαρχείται από το χρέος της ιστορικής του αποστολής, ως η οργανωμένη εμπροσθοφυλακή, η επαναστατική πρωτοπορία της εργατικής τάξης.
Αυτό το χρέος αναδεικνύουν το σύνολο των εκδηλώσεων που έγιναν στα προηγούμενα τρία χρόνια.
Ηδη από το 2015, οι Οργανώσεις του ΚΚΕ βρίσκονται στην τροχιά γιορτασμού των 100 χρόνων του ΚΚΕ, ενώ αυτήν την περίοδο ολοκληρώνονται οι εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια του «Οκτώβρη». Στο μεσοδιάστημα κάθε χρόνος είχε τη δική του σήμανση. Ενδεικτικά, το 2015 έγιναν οι εκδηλώσεις για τους αλύγιστους της ταξικής πάλης, το 2016 οι εκδηλώσεις για τον ΔΣΕ και το 2017 για την Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση.
Από το 2014 η ΚΕ του Κόμματος είχε ανακοινώσει το στόχο το 2018 να βρει το Κόμμα έχοντας κάνει ένα μεγάλο άλμα στην κομματική οικοδόμηση, την πολιτική - ιδεολογική ισχυροποίηση του ΚΚΕ στην εργατική τάξη.
Η έως τα τώρα Ιστορία δείχνει ένα Κόμμα που καταξιώθηκε με τις πρωτοπόρες ιδέες που έφερε στην ελληνική κοινωνία, μπόλιασε το εργατικό κίνημα με την πρωτοπόρα δράση του.
Συνέβαλε - κρατώντας ψηλά τη σημαία της ταξικής, της ασυμβίβαστης πάλης με την αστική εξουσία - και έδωσε μεγάλη ώθηση στην ανάπτυξη του εργατικού κινήματος.
Με την καθοδήγηση του ΚΚΕ η εργατική τάξη, σε συμμαχία με την αγροτιά και άλλα λαϊκά στρώματα, αντιπάλεψε και συγκρούστηκε με την αστική τάξη και τις επιλογές της με τόλμη και αποφασιστικότητα. Σ' αυτήν την πορεία γράφτηκαν λαμπρές σελίδες αγώνων και κατακτήσεων (ο Μάης του '36, το ΕΑΜ, ο Δεκέμβρης του '44, ο ΔΣΕ κ.ά.).
Το Κόμμα στάθηκε όρθιο κρατώντας τη σημαία του σοσιαλισμού - κομμουνισμού και όταν ήρθαν οι αντεπαναστατικές ανατροπές του '90 - '91.
Συνέβαλε με τις επεξεργασίες του στην πάλη για την αναζωογόνηση των ιδεών του σοσιαλισμού, μελέτησε τη διαδικασία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Αντεξε στον πιο σκληρό και αμείλικτο πόλεμο με την αστική τάξη και τους συμμάχους της, τον οπορτουνισμό.
Είναι όλη αυτή η πορεία που δικαιώνει την κεντρική επιδίωξη για παραπέρα ισχυροποίησή του, αξιοποιώντας όλη την πείρα της 100χρονης Ιστορίας του.
Είναι όλη αυτή η Ιστορία που δικαιώνει την επιμονή στην αποκάλυψη της σήψης και της σύγχρονης βαρβαρότητας, την προβολή του σοσιαλισμού - κομμουνισμού ως το μόνο ρεαλιστικό και ελπιδοφόρο μέλλον για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
Το Κόμμα σήμερα επιθετικά προβάλλει την εκτίμηση ότι η Ελλάδα έχει μεγάλες αναξιοποίητες παραγωγικές δυνατότητες, που μπορούν να απελευθερωθούν μόνο με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής απ' την εργατική - λαϊκή εξουσία, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της παραγωγής και της διανομής.
Προβάλλοντας σήμερα τις αντικειμενικές δυνατότητες ικανοποίησης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, καθώς και το ότι πραγματικό εμπόδιο είναι η εξουσία των μονοπωλίων και οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, το ΚΚΕ συμβάλλει στην αύξηση της απαιτητικότητας και μαχητικότητας ευρύτερων τμημάτων της εργατικής τάξης, κόντρα και στην επιδίωξη του οπορτουνισμού να εγκλωβίσει εργατικές μάζες στη λογική της διαχείρισης της φτώχειας.
Στη μακρόχρονη Ιστορία του έχουν αφήσει σημαντική παρακαταθήκη σύγχρονοι αγώνες, όπου η αποφασιστική παρέμβαση του Κόμματος στον προσανατολισμό αυτών των αγώνων άφησε πείρα χρήσιμη στην πορεία για την ανασύνταξη του κινήματος.
Η μέχρι τώρα πορεία βεβαιώνει πως ο χρόνος που βρίσκεται μπροστά, το 2018, δεν θα σημάνει μόνο την κορύφωση των μέχρι τώρα εκδηλώσεων, αλλά θα είναι και μια αφετηρία για νέα άνοδο, ανάταση του επαναστατικού κινήματος και της ταξικής πάλης.
Ο γιορτασμός των 100 χρόνων του ΚΚΕ δίνει την ευκαιρία να ξεδιπλωθεί μέσα στους χώρους δουλειάς μια πλατιά συζήτηση με θέμα τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών, για τη λαϊκή ευημερία, με εργατική εξουσία.

Για Διάβασμα και Μελέτη:

Έτσι ελέγχουν οι εργατοπατέρες τα Συνδικάτα:

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=9517124 Έξω οι εργοδότες από τα σωματεία Ο εργοδοτικός συνδικαλισμός στα Σούπερ Μάρκετ βρί...

Ετικέτες