Ας μιλήσουμε για τη μετανάστευση *by Fragkiska Megaloudi

Fragkiska Megaloudi
6.8.26

Ας μιλήσουμε για τη μετανάστευση. Όχι όμως έτσι όπως μιλάνε όλοι. Όχι για να σας διδάξω κάτι.
Ούτε για να σας νουθετήσω, να κοροϊδέψω τους φόβους σας ή να ζητιανέψω την αλληλεγγύη σας.
Θέλω απλώς να μοιραστώ όσα είδα και έμαθα εγώ.
Γιατί φεύγουν οι άνθρωποι;
Γιατί είναι έτοιμοι να διασχίσουν ερήμους, να πνιγούν στη θάλασσα, να σκαρφαλώσουν φράχτες και να ζήσουν στοιβαγμένοι σε γκρίζα κέντρα υποδοχής ή σε άθλια διαμερίσματα;
Είναι πάντα οι φτωχότεροι; Οι πεινασμένοι; Οι κατατρεγμένοι;
Κλείνω τα μάτια μου και μεταφέρομαι στη Ντζαμένα, στο Τσαντ.
Περπατάω στον δρόμο όταν ακούω ουρλιαχτά.
Η πρώτη μου σκέψη είναι ότι σφάζουν κάποιο ζώο.
Τα ουρλιαχτά όμως έρχονταν από τα σωθικά ενός παιδιού που, κουλουριασμένο στο έδαφος, δεχόταν απανωτά χτυπήματα με μαστίγιο.
Δεν κατάλαβα τι είχε συμβεί.
Άνθρωποι γύρω μου φώναζαν, έσπρωχναν ο ένας τον άλλον.
Κάτι άκουσα πως ήταν ένα από τα παιδιά του δρόμου και πως είχε κλέψει κάτι.
Και ο φτωχός τιμωρούσε τον φτωχότερο.
Το παιδί, το μαστίγιο, η απέραντη στρατιά ανθρώπων που γεννήθηκαν με μαύρο αστέρι.
Αυτοί δεν φεύγουν. Αυτοί δεν πάνε πουθενά.
Μετά ήταν εκείνοι που γνώρισα στα σύνορα με το Σουδάν.
Εκείνοι που είχαν φύγει κυνηγημένοι, φορτωμένοι παιδιά και φόβο.
Κατέληγαν σε πρόχειρες σκηνές από κλαδιά, με σκισμένα κουρέλια να τους προστατεύουν από τον καυτό ήλιο των 45 βαθμών.
Ποιοι ήταν όλοι αυτοί; Ήταν τα πάντα. Γυναίκες με μωρά. Άντρες με ανοιχτές πληγές από σφαίρες. Παιδιά χαμένα.
Νέοι με σκοτεινό παρελθόν και άδειο βλέμμα.
Θύτες και θύματα ταυτόχρονα.
Τους κοιτούσα και μου θύμιζαν το βλέμμα των νέων που είχα γνωρίσει στους καταυλισμούς της βόρειας Νιγηρίας.
Νέοι που, είτε από απελπισία είτε από φόβο, είχαν στρατολογηθεί από τη Μπόκο Χαράμ και προσπαθούσαν τώρα να γλιτώσουν από το παρελθόν τους.
Πίστευαν ότι, αν έφευγαν κάπου μακριά, αν τους δινόταν μια ευκαιρία, θα μπορούσαν να σβήσουν το σκοτάδι που τους ακολουθούσε παντού.
Θυμάμαι τα κέντρα υποδοχής στον Νίγηρα.
Ανθρώπους που είχαν διασχίσει την έρημο για να φτάσουν στην Αλγερία, με την ελπίδα άλλοι να δουλέψουν στις οικοδομές και άλλοι να φτάσουν στην Ευρώπη.
Η αλγερινή αστυνομία έκανε εφόδους στις οικοδομές και στα αυτοσχέδια καταλύματα.
Τους στοίβαζαν σε φορτηγά —τι ειρωνεία, τα ίδια είχα δει να κάνει και το Καμερούν στους πρόσφυγες από τη Νιγηρία— και τους οδηγούσαν στη λωρίδα της Σαχάρας όπου αρχίζει ο Νίγηρας.
Τους έβγαζαν τα παπούτσια, έσπαγαν τα κινητά τους και τους άφηναν στην άλλη πλευρά της ερήμου.
Κάποιοι έζησαν για να μας διηγηθούν αργότερα, στον σταθμό του Ερυθρού Σταυρού, τις τελευταίες ώρες των υπολοίπων.
Τι είναι λοιπόν η μετανάστευση;
Είναι μια ατέλειωτη ιστορία πόνου και φρίκης;
Πώς μπορεί κανείς να συνδέσει το άμοιρο παιδί που δεν γνώρισε τίποτε άλλο από το μαστίγιο, τους πρόσφυγες των πολέμων και εκείνους που πουλάνε τα πάντα για να χωρέσουν σε ένα φορτηγό ή σε μια βάρκα και να φύγουν;
Άλλοι άνθρωποι. Άλλες ιστορίες. Κι όμως, όλους τους συνδέει κάτι κοινό.
Η ελπίδα.
Η ελπίδα ότι κάπου αλλού μπορεί να είναι καλύτερα. Η πίστη ότι «εγώ θα τα καταφέρω», ότι «εγώ θα είμαι ο τυχερός».
Γιατί πίσω από κάθε «τυχερό» κρύβεται ένα παιδί που θα πάει σχολείο.
Ένας πατέρας που θα μπορέσει να αγοράσει τα φάρμακά του.
Μια αδερφή που θα σπουδάσει αντί να παντρευτεί επειδή δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Είναι η πεποίθηση ότι η ζωή σου αξίζει κάτι. Ότι δεν ήρθες σε αυτόν τον κόσμο μόνο για να επιβιώνεις, αλλά για να ζήσεις.
Ότι κι εσύ έχεις δικαίωμα να ονειρεύεσαι μια καλύτερη ζωή.
Είναι, λοιπόν, η μετανάστευση επιλογή;
Ή καταλήγει να γίνει επιλογή όταν σου έχουν κλέψει όλες τις υπόλοιπες;
Και ποιος είναι τελικά ο ξένος; Ο «μετανάστης»;
Ένας άνθρωπος που ζητά την αλληλεγγύη μας; Που μας ξυπνά τον φόβο; Που ήρθε να πάρει ή να δώσει; Εχθρός ή φίλος;
Δεχόμαστε τον «μετανάστη» για να καθαρίσει τα σπίτια μας, να φροντίσει τους γονείς ή τα παιδιά μας, να χτίσει τις οικοδομές μας, να σερβίρει στα τραπέζια μας, να μαζέψει τα φρούτα και τα λαχανικά που τρώμε.
Και την ίδια στιγμή τον βλέπουμε σαν εισβολέα που μας απειλεί.
Έχουμε τόση ανάγκη, ως κοινωνία, να κατηγοριοποιούμε και να βρίσκουμε μια απάντηση για όλα.
Να χωράμε ζωές και ιστορίες ανθρώπων πίσω από μία λέξη.
Υπάρχουν εκείνοι που τα καταφέρνουν. Εκείνοι που χάνονται.
Εκείνοι που παλεύουν. Και εκείνοι που παραδίδονται στους δαίμονές τους.
Εκείνοι. Εμείς. Όλοι μας.
Άμοιρα πιόνια ενός συστήματος που τρέφεται από το αίμα μας, γελάει με τα όνειρά μας και θεριεύει από τους φόβους μας.
ΥΓ Περισσότερη συζήτηση και ανάλυση στα σχόλια…
                                                *****************************

Alexander Ntoulas
Fragkiska Megaloudi , σέβομαι και καταλαβαίνω αυτά που γράφεις. Στα περισσότερα που γράφεις, συμφωνώ. Θα ήθελα όμως να διαβάσω την γνώμη σου για τα πραγματικά γεγονότα που αντιμετωπίζουμε και βλέπουμε ως μετανάστες στο Βερολίνο τα τελευταία 5 χρόνια.
Υπάρχουν ΚΑΙ μετανάστες, που βλέπουμε να είναι εδώ και να ζούνε μόνο από τα επιδόματα του γερμανικού κράτους. Πολλά παιδιά = πολλά χρήματα.
Υπάρχουν ΚΑΙ μετανάστες που ενώ είναι δεύτερης ή τρίτης γενιάς να αρνούνται να μπούνε στην γερμανική κοινωνία, δουλεύοντας και μένοντας έξω από τα γκέτο που έχουν δημιουργηθεί.
Υπάρχουν ΚΑΙ μετανάστες που ενώ τους δίνετε δωρεάν η ευκαιρία να τελειώσουν μια σχολή νοσηλευτικής ή οτιδήποτε άλλο, αυτοί το μόνο που κάνουν είναι να πηγαίνουν στην σχολή μόνο για να εξασφαλίσουν τα επιδόματα και να ανανεώσουν την άδεια παραμονής τους εδώ στο Βερολίνο.
Υπάρχουν κι άλλα πολλά που θα μπορούσα να γράψω.
Θα ήθελα, αν θα ήθελες κι εσύ, να γράψεις τις σκέψεις σου για αυτούς τους μετανάστες.
Σ' ευχαριστώ.

Fragkiska Megaloudi
Alexander Ntoulas Καταρχάς, επειδή το έφερε η τύχη (ή η ατυχία, για μένα, αφού δεν μου αρέσει καθόλου) ζω τα τελευταία δύο χρόνια στη Γερμανία, έχω αρκετά καλή εικόνα του τι συμβαίνει εδώ. Ο σύντροφός μου είναι από τη Σενεγάλη, παρακολουθεί δωρεάν μαθήματα γλώσσας, θα συνεχίσει επίσης δωρεάν τις σπουδές του και δεν έχει λάβει ποτέ κανένα επίδομα. Το αναφέρω μόνο για να πω ότι δεν αγνοώ την πραγματικότητα της χώρας.
Όμως αυτή είναι μια εντελώς διαφορετική συζήτηση από εκείνη που προσπαθεί να ανοίξει το κείμενό μου. Δεν έγραψα ένα κείμενο για την ένταξη των μεταναστών στη Γερμανία ή για τις κοινωνικές πολιτικές των ευρωπαϊκών κρατών.
Αν προσέξετε, γράφω: «Άλλοι τα καταφέρνουν. Άλλοι χάνονται. Άλλοι παλεύουν. Και άλλοι παραδίδονται στους δαίμονές τους.»
Αυτή η φράση περιλαμβάνει όλες τις ανθρώπινες διαδρομές. Περιλαμβάνει και εκείνους που εγκληματούν, και εκείνους που δεν θέλουν να ενταχθούν, και εκείνους που ζουν από επιδόματα χωρίς διάθεση να αλλάξουν τη ζωή τους. Η ανθρώπινη φύση είχε και θα έχει πάντα τα πάντα.
Το πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου, αρχίζει όταν παίρνουμε τις πράξεις μιας μερίδας ανθρώπων και τις χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε μια ολόκληρη ομάδα. Το ίδιο λάθος κάνουμε όταν αφήνουμε τις πολιτικές να αντικαθιστούν τους ανθρώπους.
Όπως έχουμε δει χώρες εκτός Ευρώπης να εργαλειοποιούν την απελπισία χιλιάδων ανθρώπων για να ασκήσουν πίεση ή να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη, έτσι βλέπουμε πολλές φορές και στην Ευρώπη το μεταναστευτικό να μετατρέπεται σε πολιτικό εργαλείο. Άλλοτε για να καλλιεργηθεί ο φόβος, άλλοτε για να συσπειρωθούν ψηφοφόροι και άλλοτε για να παρουσιαστεί ένας κοινός εχθρός.
Και στις δύο περιπτώσεις, εκείνος που χάνει είναι ο άνθρωπος.

Edgar Conan
Alexander Ntoulas Δεν ξερω τι γινεται στη γερμανια ομως εδω στην ελλαδα παιζει πολυ το ερχονται και ζουν με τα επιδοματα και τα επιδοματα ειναι κανονικα ψιχουλα. Επισης δεν ξερω για τη γερμανια αλλα γενικοτερα οι μεταναστες φτιαζουν θυλακες, το ιδιο εκαναν και οι ελληνες και οι ιταλοι και ολοι. Συσπειρωνονται δηλαδη γυρω απο μια κοινοτητα που τους ειναι οικεια σε κρατη που μαλλον τους αντιμετωπιζουν ως πολιτες δευτερης κατηγοριας. Πολλες φορες και σε αυτες τις κοινοτητες υπαρχει και εκμεταλλευση και παρανομια και βια, αλλα περα και πανω απο ολα αυτα ειναι ενας τροπος ζωης σε μια ξενη χωρα που προσελκυει ανθρωπους που βρεθηκαν εκει και νιωθουν εντελως εξω απο τα νερα τους. Μεταναστευτικη πολιτικη που υπολογιζει τον ανθρωπο και τον αντιμετωπιζει ως τετοιο δε γινεται με επιδοματα της πλακας ουτε και με το να δεις που και υποποιους ορους θα τον βαλεις καπου για να βοηθησει τη δικη σου οικονομια εκει που πασχει. Η γερμανια το κανει αυτο, να "εισαγει" μεταναστες για να καλυψει τρυπες στην οικονομια της. Αντιμετωπιζει δλδ τους ανθρωπους ως μοναδες παραγωγης αλλα οι ανθρωποι δεν ειναι εργαλεια και δεν γινεται να τους εχεις σαν ρομποτακια και για αυτο πολλες φορες παρεκκλινουν του σχεδιασμου που εχει ετοιμαστει χωρις αυτους για αυτους


Alexander Ntoulas
Edgar Conan τα επιδόματα εδώ δεν είναι ψίχουλα. Όταν μιλάμε για γκέτο, δεν μιλάμε για την Αστόρια. Μιλάμε για πυρπολήσεις σταντ κρατικών οργανισμών που θέλουν να βοηθήσουν στην ένταξη. Μιλάμε για συγκρούσεις με την αστυνομία σε κάθε ευκαιρία κλπ. ΚΑΙ βέβαια θα πρέπει να υπάρχουν προϋποθέσεις ώστε να εγκατασταθούν κάποιοι σε μια ξένη χώρα. ΚΑΙ βέβαια κάθε άνθρωπος που μπαίνει σε μια άλλη χώρα θα πρέπει να σέβεται τους νόμους που έχει αυτή η χώρα. Τώρα αν θέλεις το 2026 , να αναλύσουμε το μοντέλο του καπιταλισμού? που ζούμε, συγνώμη, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.

Edgar Conan
Alexander Ntoulas πόσο είναι δηλαδή ένα επίδομα στη Γερμανία και πόσο κάνει να νοικιάσεις ένα σπίτι ; Όσο για την Αστόρια που λέτε, μην κοιτάτε πως είναι σήμερα οι τρίτης γενιάς μετανάστες στις ΗΠΑ, να κοιτάτε πως ήταν τότε που πήγανε, και αυτοί, και οι Ιταλοί και τόσοι άλλοι... Δεν ήταν λοιπόν όπως τώρα και οι συνθήκες ήταν πολύ σκληρές, όπως σκληρές είναι και οι συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι τωρινοί μετανάστες από χώρες της Αφρικής κλπ... Αυτά που σας λέω περί θυλάκων είναι κοινωνικά φαινόμενα και όχι η άποψη μου.

Edgar Conan
Alexander Ntoulas Και ναι θα μιλησουμε για καπιταλισμο το 2026 γιατι αυτος ειναι η κυρια αιτια της μεταναστευσης, οι πολεμοι, η φτωχεια και τα πολιτικα αδιεξοδα που δημιουργει σε μια σειρα απο χωρες. Ειναι πολυ ομορφο το αφηγημα οτι εμεις τους τα δινουμε ολα αλλα αυτοι δεν τα θελουν, αλλα ειναι λιγο παραμυθακι. Ακομα και ελληνες που πανε μεταναστες σε χωρες της ευρωπης πολλες φορες δεν μπορουν να ενταχθουν και επιστρεφουν πισω, ποσο μαλλον οταν ερχεσαι απο χωρες της αφρικης που ο ρατσισμος και η περιθωριοποιηση που αντιμετωπιζεις ειναι η τριπλασια... η καταντια του φτωχου και του κατατρεγμενου εχει την αιτια της στην αρπαγη του πλουτου απο λιγους... ετσι ηταν και ετσι ειναι...

Alexander Ntoulas
Edgar Conan υπάρχει βοήθεια και στο ενοίκιο. Απ' ότι καταλαβαίνω δεν έχεις καμία ενημέρωση. Υπάρχουν όλα στο διαδίκτυο, φίλε. Είναι ωραία η θεωρία αλλά στην πράξη τα πράγματα είναι διαφορετικά. Όπως στα περισσότερα πράγματα.


Edgar Conan
Alexander Ntoulas Εσυ φερνεις στο τραπεζι τα επιδοματα, εσυ να μου πεις τι υψος εχουν και ποσο ειναι το ενοικιο στη γερμανια, εσυ οφειλεις να τεκμηριωσεις τα στοιχεια που βαζεις στο τραπεζι.

Edgar Conan
Alexander Ntoulas αυτο το αρθρο της dw για παραδειγμα γραφει οτι οι μαυροι μεταναστες στη γερμανια αντιμετωπιζουν τεραστιο ρατσισμο https://www.dw.com/en/african-migrants-in-germany-are-they-welcome/a-64024583

Fragkiska Megaloudi
Edgar Conan δεν χρειάζεται άρθρο μπορώ να στο επιβεβαιώσω εγώ - το ζούμε με τον συντρόφου μου κάθε μέρα εδώ στη Γερμανία - ο οποίος είναι από τη Σενεγαλη- είναι ένας ιδιόρρυθμος ρατσισμός. Εχω άπειρα περιστατικά

Edgar Conan
Fragkiska Megaloudi Ειμαι σιγουρος, ετσι και αλλιως το φαινομενο της μεταναστευσης και του ρατσισμου δεν ειναι κατι νεο, δεν χρειαζεται να εχεις ζησει σε μια χωρα για να ξερεις τι αντιμετωπιζουν οι μεταναστες, υπαρχει εμπειρια και βιβλιογραφια, ποσο μαλλον για τη γερμανια. Απλα το δημοσιευσα για τον κυριο αλεξαντρο ντουλα ως τεκμηριο.

Fragkiska Megaloudi
Edgar Conan πάντως θα αναφέρω εδώ ένα παράδειγμα - όταν γίνεσαι δεκτός στα integration course που το κράτος σου πληρώνει μαθήματα γερμανικών τα οποία κοστίζουν περίπου 3 με 4 χιλιάρικα κάνεις υποχρεωτικά μαθήματα κάθε μέρα από τις 8 μέχρι τις 3 το μεσημέρι - εάν τα κάνεις εντατικά (3 μήνες) ή 8-13:00 εάν τα κάνεις έξι μήνες. Όσο τα παρακολουθείς δεν έχεις δικαίωμα να εργαστείς παρά μόνο μέχρι 14 ώρες την εβδομάδα αν και κάποιες φορές ούτε αυτό δεν δέχονται . 14 ώρες τη εβδομάδα είναι να πάρεις 750 ευρώ το μήνα άντε 850 που στη Γερμανία δνε φτάνουν με τίποτα. Τότε έχεις δύο επιλογές η κάνεις τα μαθήματα κ ζεις με επιδόματα - με κίνδυνο όμως να μην περάσεις στις εξετάσεις οπότε μετά καταλήγεις να κάνεις μαθήματα για χρόνια η να μην κάνεις τα μαθήματα σκ να δουλέψεις αλλά χωρίς integration course δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Τώρα έχουν σταματήσει τα integrations για κάποιες κατηγορίες προσφύγων κ έμειναν έξω 55 000 δικαιούχοι. Ομως θέλοντας να κόψουν χρήματα από αυτά κόβοντας τον αριθμό προσφύγων που δικαιούνται τα μαθήματα θα πρέπει να απολυθούν κ 20000 καθηγητές γερμανικής γλώσσας που μένουν χωρίς δουλειά. Ε και αυτοί στα επιδόματα ανεργίας θα πάνε μέρα… είναι μεγάλη συζήτηση αυτή η ιστορία. Και επίσης το σύστημα αυτό υποδοχής κατέρρευσε και άλλο όταν πήραν 1 εκατομμύριο Ουκρανούς στους οποίους απευθείας έδωσαν και χαρτιά κ επίδομα κ σπίτια χωρίς καμία μα καμία υποχρέωση. Ανακάλυψαν τώρα ότι το 80% των Ουκρανών δεν εργάζεται ακόμα κ όταν τους προσφέρεται εργασία και αποφάσισαν ότι από εδώ κ πέρα οι Ουκρανοί δνε θα έχουν ιδιαίτερη μεταχείριση - αλλά αυτό θα ισχύει γαι όσους έρθουν από εδώ κ πέρα όχι για αυτούς που είναι ήδη εδώ

Edgar Conan
Fragkiska Megaloudi Ναι οι ουκρανοι ηταν τυχεροι για πολιτκους λογους φυσικα οχι απο ανθρωπισμο. Γενικα ολα αυτα τα προγραμματα δεν υπαρχουν για να βοηθησουν τους μεταναστες αλλα για να τους κανουν καταλληλους για την ενταξη τους στην οικονομια που αν δεν μιλουν τη γλωσσα ειναι δυσκολο να εργαστουν. Το κρατος κανει μια "επενδυση" αυτα τα 3.000 ευρω που λες προκειμενου να ενταξει στη βιομηχανια ή οπου αλλου χρειαζεται τους ανθρωπους αυτους. Το εγραψα και παραπανω, αλλα το ξαναγραφω και εδω, οτι εχω πολλους γνωστους που δεν αντεξαν αυτα τα προγραμματα αλλων ευρωπαικων χωρων και επεστρεψαν ελλαδα. Δεν ξερω για τη γερμανια, αλλα στις χωρες εκεινες που πηγαν ειχαν και τεραστια δυσκολια να βρουν αξιοπρεπη κατοικια. Μιλαμε τωρα απο χωρα της Ε.Ε σε χωρα της Ε.Ε που θεωρητικα ειναι οτι καλυτερο.

Η ουσία της 25ης Μαρτίου by Fragkiska Megaloudi

Fragkiska Megaloudi

7 ώρ. ·

Πρόσφατα «γιορτάσαμε» άλλη μια εθνική επέτειο- όπως πάντα με στείρα λόγια, πολιτικούς που μπέρδευαν το 1821 με το 1981, και επίδειξη οπλικών συστημάτων made in Israel.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίστηκαν σχόλια για το γιατί η μαθήτρια με τη μαντίλα κρατάει τη σημαία, γιατί μαύροι μαθητές παρελαύνουν στην πρώτη σειρά, για να ακολουθήσουν οι γνωστές τσιρίδες περί ελληνικότητας, μετανάστευσης, ισλαμοποίησης κλπ.
Είναι λίγο αστεία αυτή η συζήτηση σε μια χώρα που ξεπουλάει την ψυχή και την ιστορία της, ανέχεται καθημερινά τη διαφθορά των πολιτικών της, εξαθλιώνει τους πολίτες της και οδηγεί χιλιάδες νέους στη φυγή, και παράλληλα επικαλείται αυτή την ιστορία για να ορίσει ποιος “ανήκει” εδώ και ποιος όχι.
Ας πάμε λίγο πίσω λοιπόν και ας θυμηθούμε τι μαθαίναμε στην ιστορία του Λυκείου- αυτή την άμοιρη ιστορία που αποστηθίζουμε μηχανικά, χωρίς να τη συνδέουμε με τον σύγχρονο κόσμο.
Τον Μάρτιο του 1823, στη Β΄ Εθνοσυνέλευση του Άστρους, αναθεωρήθηκε το Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος που είχε ψηφιστεί το 1822. Η αναθεώρηση αυτή – αφήνοντας τις νομικές και τεχνικές λεπτομέρειες στην άκρη– επικύρωσε δύο σημαντικά σημεία, τα οποία δεν ήταν απλά θεωρία, αλλά ξεκάθαρη συνταγματική πρόβλεψη εν μέσω πολέμου:
-Πρώτον, ότι κανένας άνθρωπος, από όπου και αν προέρχεται, δεν μπορεί να είναι δούλος στην ελληνική επικράτεια ούτε να καταδιώκεται. Αυτό σημαίνει ότι όποιος άνθρωπος πατά ελληνικό έδαφος θεωρείται αυτομάτως ελεύθερος.
-Και δεύτερον, ότι παρόλο που αναγνωρίζεται η Ορθόδοξη θρησκεία ως επικρατούσα, προστατεύεται ξεκάθαρα το δικαίωμα του καθενός να ασκεί τη θρησκεία του ανεμπόδιστα.
Βρισκόμαστε λοιπόν εν μέσω της Επανάστασης του 1821, σε μια εποχή που οι άνθρωποι ήταν ακόμη οι ίδιοι σκλάβοι, και ήδη αναγνωρίζεται θεσμικά η κατάργηση της δουλείας, αλλά και η ανοχή κάθε θρησκείας.
Αν το δούμε αυτό στο πλαίσιο της εποχής, ήταν ίσως από τις πιο ριζοσπαστικές διακηρύξεις που είχαν γίνει στην Ευρώπη εκείνη την περίοδο, μετά τη Γαλλική Επανάσταση.
Για την ιστορία, η Αγγλία κατήργησε το δουλεμπόριο το 1807, αλλά τη δουλεία στις αποικίες της μεταξύ 1833 και 1838. Η δε Γαλλία, μετά την επαναφορά της δουλείας το 1802 από τον Ναπολέοντα, την κατήργησε οριστικά το 1848.
Θα μου πείτε τώρα, ωραία όλα αυτά, τα ακούμε κάθε χρόνο σχεδόν και έχουν καταντήσει ψευτοπατριωτικές τσιρίδες από διάφορους πολιτικούς, πρώην τηλεβιβλιοπώλες και υπουργούς που κάποτε έγραφαν στο Twitter ότι θέλουν να δουν νεκρούς μετανάστες για να προστατέψουν τη χώρα τους.
Η ουσία της 25ης Μαρτίου κρύβεται όμως σε εκείνα τα ιδανικά. Ένα από τα οποία ήταν αυτή η διακήρυξη: ότι κανένας άνθρωπος σε ελληνικό έδαφος δεν θα είναι δούλος και δεν θα διώκεται από τον κάθε αφέντη του.
Ήταν η επιβεβαίωση ότι, όποια κι αν είναι η επίσημη θρησκεία της χώρας, κάθε άνθρωπος μπορεί να ασκεί τη δική του, χωρίς αστερίσκους, χωρίς διαπραγματεύσεις.
Διότι η ελευθερία και η αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου ήταν αυτό που πραγματικά ζητούσε η επανάσταση. Όχι απλώς η δημιουργία ενός έθνους, αλλά κυρίως ο επαναπροσδιορισμός του ποιος θεωρείται άνθρωπος με δικαιώματα. Και αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία από όλα και είναι το πνεύμα που επιβιώνει μέχρι σήμερα.
Κάποτε έγιναν πόλεμοι και διακηρύξεις για να μπορεί σήμερα κάθε καταδιωγμένος να βρίσκει στο ελληνικό έδαφος προστασία, να μην διώκεται, να είναι ελεύθερος. Και αυτό δεν ήταν αφηρημένη ιδέα· ήταν θεσμική υποχρέωση.
Και όταν κάποιοι κρατάνε τη σημαία, είτε με μαντίλα είτε προέρχονται από οποιαδήποτε χώρα, αυτό ακριβώς το πνεύμα γιορτάζουν: την ελευθερία κάθε ανθρώπου να μην είναι ούτε τύραννος ούτε δούλος κανενός, όχι την “καταγωγή” του ούτε την “καθαρότητά” του αλλά το δικαίωμά του να υπάρχει ως ελεύθερος άνθρωπος.
Αυτή είναι η απάντηση σε κάθε δήθεν πατριώτη και πολιτικό που βλέπει τη σημαία ως ένα έπαθλο, ως κάτι που κατακτιέται και μοιράζεται επιλεκτικά, που βλέπει την ισότητα και την ελευθερία ως κάτι που δίνεται με όρους και ποικίλλει ανάλογα με το χρώμα και τη θρησκεία.
Η επανάσταση δεν ήταν ένας απλός αγώνας για τη δημιουργία ενός έθνους. Ηταν πάνω από όλα ρήξη με την κατεστημένη τάξη πραγμάτων- ενάντια στην δουλειά και την τυρανία και την αυθαιρεσία της εξουσίας.
Το διακύβευμα τότε και σήμερα (ακόμα περισσότερο) είναι η ανεξαρτησία, όχι μόνο από έναν φυσικό εχθρό, αλλά από τη νοητική σκλαβιά που κρατα δεμένους χιλιάδες ανθρώπους και τους καθιστά υποταγμένους, μια σκλαβιά που δεν επιβάλλεται μόνο με αλυσίδες αλλά και με φόβο, αποκλεισμό και τον διαρκή ορισμό του “άλλου” ως απειλή.
Αυτό ήταν το πνεύμα που όριζε ότι κάθε άνθρωπος που πατάει σε ελληνικό έδαφος δεν καταδιώκεται από τον αφέντη του γιατί είναι ελεύθερος.
Και σήμερα οι ίδιοι καταδιωκόμενοι- άνθρωποι με αόρατες αλυσίδες στα μέρη από τα οποία έρχονται- πνίγονται στις ελληνικές θάλασσες και δεν έχουν δικαίωμα να υπάρχουν, σε μια πραγματικότητα που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με όσα το ίδιο το κράτος κάποτε διακήρυξε.
Η σημαία ως σημαία δεν έχει αξία, αν δεν θυμίζει αυτό που πραγματικά γεννήθηκε να δηλώνει. Και αυτό δεν είναι σύμβολο εξουσίας ή καθαρότητας, αλλά σύμβολο ελευθερίας και αξιοπρέπειας για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς προϋποθέσεις.

Fragkiska Megaloudi

Οποιος γνωρίζει πραγματικά την ιστορία δεν μπορει να ζήσει στη σημερινή Ελλάδα του Μητσοτακη, του Πλευρη και του Γεωργιαδη και όλης της μαφίας που λυμαίνεται την πολιτική, πνευματική και ακαδημαικη ζωή του τόπου. Τι σχέση έχουν ολα αυτα με μια χωρα που σήμερα εκτος απο τη διαφθορά κάνει buisness με γενοκτονους, εκδηλωσεις στα μπουζουκια με τον ΑΡγυρο και την barbie της αμερικανικης πρεσβειας, στηρίζει πολέμους και εχει ξεπουλήσει αξιοπρεπεια, ελευθερια και κάθε ιχνος ανθρωπιας.

Fragkiska Megaloudi

Και για να προλαβω αλλα "εξυπνα" σχόλια- η διατυπωση του πρωτου συνταγματος εγινε μεσα στη λογικη του διαφωτισμου και η διατυπωση ηταν " ανθρωπος" οχι στενα την ιδεα Ελληνας. Σαφως αυτα τα κειμενα δεν ειχαν στο μυαλο τους τα γεγονοτα που ζουμε σημερα 200+ χρονια με τη στενη εννοια των συνορων και τη μεταναστευση. Ομως δεν ηταν καθολου αποκομμενα απο τη λογικη των καθολικων δικαιωματων του διαφωτισμου. Σαφως δεν μιλουσαν για συμπεριληψη με τη σημερινη εννοια. Και δεν λεω αυτο στην αναρτηση μου. Μιλάω για το πνευμα αυτων των διατάξεων που 200 χρόνια πριν γραφουν για μια πολιτειακή ελευθερία και ειναι πολυ σημαντικό ότι επελεξαν να χρησιμοποιησουν μια γλωσσα στο κείμενο που υπερβαίνει τα στενα όρια της εποχης μέσα σε ενα συνταγματικο πνευμα που δεν ηταν καθολου οικουμενικό φυσικά εκεινη την εποχη. Και αυτό είναι το σημείο που πάντα διαφεύγει στις αναλυσεις και το αφήνουμε εξω απο τη συζητηση. Η χώρα μας θεμελιώθηκε σε αυτες τις αρχες ακόμα και αν το συνταγμα που διαμορφωθηξε στην οντοτητα του δεν ηταν οικουμενικο αλλα όριζε συγκεκριμενη ταυτοτητα θρησκευτικη και την εννοαι του αυτόχθονα. Ομως μπαίνοντας σε αυτη τη συζητηση μεταφερουμε το βαρος απο τις σημαντικες αυτες διατάξεις και παραλληοα την υποβιβάζουμε αντι να παρουμε αυτη την αρχη και να την εξελισουμε στον τρόπο με τον οποιο βλεπουμε σήμερα την εθνικη μας ιδεα και το τι σημαινει ελληνας και ταυτοτητα.

Fragkiska Megaloudi

Για μένα είναι επίσης πολύ σημαντικό να διδάσκουμε με αυτόν τον τρόπο την ιστορία στα παιδιά σήμερα. Όχι με αναθεώρηση το πλαίσιο ήταν συγκεκριμένο. Το ελληνικό συνταγμα ήταν σαφώς εθνοκεντρικό και με θρησκευτική ταυτότητα. Όμως, ταυτόχρονα, περιείχε διατάξεις καθολικού χαρακτήρα, πάνω στις οποίες θεμελιώθηκε το σύγχρονο κράτος.
Η επανάσταση - οπως λέω και στην ανάρτηση- δεν ήταν μόνο η δημιουργία ενός έθνους, αλλά και ο ορισμός του ποιος έχει δικαιώματα ως άνθρωπος. Και στη συνέχεια, προφανώς, ακολούθησαν πολλά όπως μεγάλες ιδέες, εμφύλιες συγκρούσεις, πολωση και αντιφάσεις. Όμως αυτή η αρχή θεμελιώθηκε τότε. Και υποχρέωσή μας σήμερα δεν είναι να την περιορίσουμε ή να τη μικρύνουμε, αλλά να την αναπτύξουμε και να την εξελίξουμε στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την εθνική μας ταυτότητα και το τι σημαίνει να είσαι Έλληνας.

Τι είναι αλήθεια στην εποχή των αλγορίθμων By Fragkiska Megaloudi

Fragkiska Megaloudi

14 ώρ. ·
Πριν λίγους μήνες χρειάστηκε, για επαγγελματικούς λόγους, να βρω στοιχεία για μια νορβηγική εταιρεία φυτοφαρμάκων που προβάλλει τα προϊόντα της ως «πράσινη λύση». Τα στελέχη της εμφανίζονται σε διεθνή φόρουμ, στον ΟΗΕ, στην ΕΕ, έχουν βραβευθεί ως «champions» του περιβάλλοντος και διαμορφώνουν πολιτικές. Όμως η ίδια εταιρεία κατηγορείται για δολοφονίες ακτιβιστών στη Λατινική Αμερική, αρπαγή γης και παραπλανητική παρουσίαση επικίνδυνων προϊόντων.

 Κι όμως, στο διαδίκτυο δεν βρίσκεις σχεδόν τίποτα. Ο λόγος είναι ότι πληρώνουν τεράστια ποσά στη Google, προσλαμβάνουν ειδικές εταιρείες για να σβήνουν το ηλεκτρονικό τους αποτύπωμα, κάνουν επιθετικό lobbying και στηρίζονται σε ένα ολόκληρο σύστημα που φιμώνει κάθε άλλη φωνή.
Φανταστείτε λοιπόν τώρα τι κάνει μια τεράστια μηχανή γενοκτονίας όπως η ισραηλινή κυβέρνηση.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το Ισραήλ έχει υπογράψει ειδική συμφωνία με τη Google για ένα εξάμηνο (Ιούνιος–Δεκέμβριος 2025), ύψους 45 εκατομμυρίων δολαρίων, προκειμένου να αλλοιώσει, να εξαφανίσει και να αναστρέψει την εικόνα για την πείνα που το ίδιο προκάλεσε στη Γάζα.
Έτσι κυκλοφορούν «ενημερωτικά» βίντεο και άρθρα που ο αλγόριθμος προβάλλει ψηλά στο feed, προωθώντας την ισραηλινή προπαγάνδα περί "ανύπαρκτου λιμού". Όταν ο Νετανιάχου ανακοίνωσε τη διακοπή ακόμη και της ελάχιστης βοήθειας προς τους Παλαιστίνιους και τον πλήρη αποκλεισμό της Γάζας, η μοναδική ανησυχία που τέθηκε στην Κνεσέτ ήταν πώς θα αντιμετωπιστεί η διεθνής κατακραυγή. Η απάντηση ήταν συγκεκριμένα κονδύλια:
* 45 εκατομμύρια δολάρια στη Google/YouTube
* 3 εκατομμύρια δολάρια στο X (Twitter)
* 2,1 εκατομμύρια δολάρια σε Outbrain/Teads
Το Outbrain συνεργάζεται με μεγάλα διεθνή μέσα (CNN, The Guardian, Haaretz κ.ά.) και τοποθετεί χορηγούμενα άρθρα ή links που μοιάζουν με κανονικές ειδήσεις. 

Το Teads ειδικεύεται σε βίντεο διαφημίσεις που εμφανίζονται μέσα σε άρθρα και social media. Με απλά λόγια, προκειται για δύο πλατφόρμες που πλημμυρίζουν το διαδίκτυο με πληρωμένα «άρθρα» και βίντεο που παρουσιάζονται ως ενημέρωση, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για προπαγάνδα με τον μανδύα της είδησης.

Θα μου πείτε, ο κόσμος ξέρει. Πράγματι, ο περισσότερος κόσμος τώρα ξέρει – αλλά αυτό έγινε επειδή η γενοκτονία έφτασε σε τέτοιο μέγεθος που ήταν αδύνατο πλέον να κρυφτεί, ακόμη και από τον πιο εξελιγμένο αλγόριθμο. Χρειάστηκε όμως ένας χρόνος για να φτάσουμε ως εδώ, και οι κυβερνήσεις μας συνεχιζουν να "καταδικάζουν" δημόσια το Ισραήλ και την ίδια στιγμή να συνάπτουν εμπορικές συμφωνίες στο παρασκήνιο μαζί του.

Θα μου πείτε, και η Χαμάς κάνει προπαγάνδα. Σαφώς και κάνει, αλλά δεν διαθέτει ούτε τα εκατομμύρια, ούτε την ατιμωρησία, ούτε τα μέσα που μπορεί να ξοδεύει το κράτος του Ισραήλ.

Το τι είναι αλήθεια στην εποχή των αλγορίθμων, στην εποχή που ο συνεχής βομβαρδισμός με ειδήσεις και το ατελείωτο scroll προκαλεί σε όλους διάσπαση προσοχής, είναι το ζητούμενο.

Και όσο πιο πολύ διασπάται η προσοχή μας, τόσο πιο εύκολο είναι να δεχόμαστε γεγονότα ως αλήθεια.

Δημοσίευση του χρήστη Fragkiska

---

10 ώρ. ·

10 συμβουλές για να βρεις δουλειά σε διεθνή (και ελληνικά) ΜΜΕ και να γράφεις όπως οι «έγκυροι» δημοσιογράφοι όταν καλύπτεις ευαίσθητα θέματα όπως η γενοκτονία της Παλαιστίνης:

1. Πάντα και παντού παθητική φωνή

Αντί για «ο ισραηλινός στρατός βομβάρδισε καταυλισμό και σκότωσε 40 ανθρώπους», γράψε «40 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε βομβαρδισμό». Σημασία δεν έχει ποιος το έκανε- αρκεί να πούμε ότι «κάποιοι» γενικά και αόριστα σκοτώθηκαν.

2. Πρόσθεσε τη λέξη Χαμάς παντού

«Το υπουργείο Υγείας στη Χαμάς-ελεγχόμενη Γάζα ανακοίνωσε…» -έτσι, ακόμα κι αν μιλάμε για νεκρά παιδιά, η λέξη Χαμάς θα μείνει στο μυαλό.

3. Αναπαρήγαγε δηλώσεις “ισραηλινών αξιωματούχων”

«Σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό…» ή «Ισραηλινοί αξιωματούχοι αναφέρουν…». Δεν χρειάζεται διασταύρωση- η είδηση βγήκε.

4. Απόφυγε τη λέξη «Παλαιστίνη»

Πες «Γάζα» ή «Άραβες του Ισραήλ». Το έθνος εξαφανίζεται, η είδηση «εξισορροπείται».

5. Η ιστορία ξεκινάει αποκλεισιτκά στις 7 Οκτωβρίου 2023

Ξέχνα Νάκμπα, κατοχή, εποικισμούς, αποκλεισμό Γάζας. Για τα μίντια όλα αρχίζουν με «την επίθεση της Χαμάς».

6. Απέφυγε όρους όπως αποικιοκρατία, απαρτχάιντ, κατοχή

Πες το καλύτερα «δύσκολη γειτονιά», «αιώνια διαμάχη» ή «θρησκευτική σύγκρουση».

7. Μην γράψεις ποτέ «εθνοκάθαρση» ή «γενοκτονία»

Πες το «μετακινήσεις πληθυσμών», «εκτοπισμοί λόγω συγκρούσεων». Τις βαριές λέξεις κράτα τες μόνο για Ρωσία ή άλλους «εχθρούς της Δύσης». Για το Ισραήλ γράφουμε «σύγκρουση», «κύκλος βίας» ή «τραγωδία».

8. Η παλαιστινιακή αντίσταση = τρομοκρατία

Μην μπερδεύεσαι με διεθνές δίκαιο ή ιστορικά παραδείγματα (Αλγερία, Ν. Αφρική κ.λπ.). Η λέξη-κλειδί είναι «τρομοκράτες». Χρησιμοποίησέ τη για όλα.

9. Πες την αλήθεια μόνο όταν δεν γίνεται αλλιώς

Όταν η καταστροφή έχει φτάσει σε σημείο που δεν κρύβεται. Τότε, πρόσθεσε λίγο «ανθρώπινο δράμα» και όλα καλά.

10. Κλείσε πάντα με λίγο «ισορροπημένο» σχόλιο

Ένα «δύο πλευρές του νομίσματος», ένα «η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση» ή κάτι πιο «ανθρώπινο», όπως: «Στην τελική, οι απλοί άνθρωποι παντα υποφέρουν». Έτσι κάνεις το σχόλιό σου απολιτικ, ακίνδυνο και ετοιμο για καταναλωση.

Συγχαρητήρια — προσλήφθηκες!

((Η ανάρτηση είναι καυστική. Το λινκ απ’ όπου εμπνεύστηκε θα το βρείτε στο πρώτο σχόλιο.)

Fragkiska Megaloudi

Εμπνευστηκα την αναρτηση απο αυτο εδω το αρθρο και νομιζω θα γραψω και αλλο αποκλειστικα για ελληνικα ΜΜΕ και το ωπς καλυπτουν τη μεταναστευση και τα σκανδαλα 

https://palestinechronicle.substack.com/p/how-to-justify-the-genocide-in-palestine?fbclid=IwY2xjawMm1iZleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBhT2JGOFNkVWdPaDM2S2tTAR4kYazasSjZySxoIpdCsy-ZynOKFCxK9bzZRKYrDd77s2zhOA44ioIigTFNKA_aem_XRar-orJOS9sKOXoSBcrNg

• 
  
  

Γιατί Δεν σταματάει η γενοκτονία στη Γάζα; By Fragkiska Megaloudi

Fragkiska Megaloudi:
8 ώρ. ·

Τα παρακάτω τα εγραψα με δημοσια διαθεσιμα στοιχεια από διεθνείς οργανισμούς, ερευνητικά ινστιτούτα και αξιόπιστα μέσα ενημέρωσης.

Γιατί, παρόλο που οι κοινωνίες διαδηλώνουν, δεν σταματαει η γενοκτονια στη Γάζα;

Και γιατί οι κυβερνήσεις περιορίζονται σε γενικές δηλώσεις, ενώ στην πράξη δεν λαμβάνουν μέτρα;

Σύμφωνα με δημόσια διαθέσιμα στοιχεία, η υποστήριξη προς το Ισραήλ δεν προέρχεται μόνο από τις ΗΠΑ, αλλά και από την Ευρωπαϊκή Ένωση και σημαντικό μέρος της ισραηλινής κοινής γνώμης.
Δομική στήριξη από την ΕΕ

* Κονδύλια έρευνας της ΕΕ κατευθύνονται σε ισραηλινές αμυντικές εταιρείες μέσω πανεπιστημιακών συνεργασιών, ώστε να μην καταγράφονται ως εξαγωγές όπλων.

* Το πρόγραμμα Horizon Europe χρηματοδοτεί έργα που σχετίζονται με τον ισραηλινό στρατό, περιλαμβανομένων προσομοιώσεων και ασκήσεων.

* Η ΕΕ χρηματοδοτεί απευθείας την παραγωγή αμυντικού υλικού μέσω του προγράμματος ASAP (500 εκατ. ευρώ) και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας (8 δισ. ευρώ).

* Ευρωπαϊκές εταιρείες που προμηθεύουν το Ισραήλ με οπλισμό λαμβάνουν επίσης επιδοτήσεις από την ΕΕ.

Στάσεις της κοινής γνώμης στο Ισραήλ
* 87% των Εβραίων Ισραηλινών υποστήριζαν την πολεμική επιχείρηση στη Γάζα
* 82% δήλωναν υπέρ της αναγκαστικής μετακίνησης των κατοίκων της Γάζας και 64% ότι «δεν υπάρχουν αθώοι» στη Γάζα.
* 79% ανέφεραν ότι δεν ανησυχούν ιδιαίτερα από τις αναφορές για λιμό και εκτεταμένα δεινά.
* 42% υποστήριζαν τον πλήρη έλεγχο της Γάζας μετά τον πόλεμο, με σχεδόν τους μισούς να τάσσονται υπέρ της επανασύστασης εποικισμών.

Ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα
* Λειτουργεί μόλις το 40% των εγκαταστάσεων πόσιμου νερού, με το 90% των νοικοκυριών να μην έχει καθημερινή πρόσβαση σε ασφαλές νερό και επαρκή τροφή (OCHA).
* Τα δύο τρίτα των κατοίκων πίνουν νερό που θεωρείται ακατάλληλο για κατανάλωση, ενώ λιγότερο από το 5% των υπόγειων υδάτων είναι πόσιμο (UNICEF).
* Η ημερήσια κατανάλωση νερού έχει περιοριστεί στα 3–5 λίτρα ανά άτομο, κάτω από το ελάχιστο όριο του ΟΗΕ (Reuters).
* Η κατάρρευση του αποχετευτικού δικτύου έχει προκαλέσει αύξηση κρουσμάτων χολέρας, ηπατίτιδας και διάρροιας, λόγω ανάμειξης λυμάτων με το πόσιμο νερό.

Πολιτικές και στρατηγικές σχέσεις
Η ΕΕ και το Ισραήλ συνδέονται μέσω αμυντικών, τεχνολογικών και συστημάτων ασφάλειας. Η λήξη του πολέμου θα επηρέαζε κερδοφόρες συνεργασίες.
Τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, Ηνωμένου Βασιλείου, Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας, αντιμετωπίζουν το Ισραήλ ως κρίσιμο σύμμαχο, ακόμη και όταν εκφράζουν ανησυχία για την κατάσταση στη Γάζα.

Διεθνής ατιμωρησία
Παρά τις απαγορεύσεις του διεθνούς δικαίου για προσάρτηση, αναγκαστική μετακίνηση και χρήση λιμού ως όπλο, η εφαρμογή των κανόνων συχνά αναστέλλεται όταν εμπλέκονται ισχυρά κράτη. 

Οι διαδικασίες στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και τον ΟΗΕ είναι αργές και τα τετελεσμένα παγιώνονται.
Τι θα συμβεί αν δεν αλλάξει τίποτα:
Μαζική εκτόπιση πληθυσμού από περιοχές που έχουν ήδη χαρτογραφηθεί για προσάρτηση.
Μόνιμη επέκταση εποικισμών σε βόρεια και νότια Γάζα.
Τεχνητός λιμός και έλλειψη καθαρού νερού που θα σκοτώσουν χιλιάδες.
Μετάβαση σε «ανασυγκρότηση», όπου οι ίδιες χώρες και εταιρείες που όπλισαν την καταστροφή θα κερδίσουν από τα συμβόλαια ανοικοδόμησης.

Πιθανά βήματα για τερματισμό του πολέμου (και τι θα απαιτούσε)
1. Λήξη πολιτικής και στρατιωτικής υποστήριξης από ΗΠΑ και ΕΕ
* Διακοπή παροχής όπλων, τεχνολογίας και διπλωματικής κάλυψης.
* Απαιτεί τεράστια, οργανωμένη και μακροχρόνια πίεση από τις κοινωνίες των χωρών αυτών, ώστε οι κυβερνήσεις να θεωρήσουν το πολιτικό κόστος μεγαλύτερο από το όφελος.
2. Οικονομική πίεση
* Στοχευμένα εμπάργκο όπλων, κυρώσεις και διακοπή χρηματοδοτήσεων.
* Απόσυρση επενδύσεων (divestment) από ασφαλιστικά ταμεία, πανεπιστήμια, δήμους και οργανισμούς.
* Συντονισμός μέτρων σε διεθνές επίπεδο για μέγιστη αποτελεσματικότητα.
3. Συνεχής και συντονισμένη κοινωνική κινητοποίηση
* Όχι μόνο πορείες, αλλά δράσεις που επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργία: αποκλεισμοί δρόμων, λιμανιών, αεροδρομίων, κυβερνητικών κτιρίων.
* Συντονισμός κινητοποιήσεων σε πολλές χώρες-κλειδιά ταυτόχρονα.
4. Περιφερειακή πίεση από κράτη με επιρροή
* Κράτη του Κόλπου ή η Αίγυπτος να συνδέσουν την ενεργειακή, εμπορική και στρατιωτική τους συνεργασία με ΗΠΑ/ΕΕ με την παύση των εχθροπραξιών.
* Σαφή μηνύματα ότι η συνέχιση του πολέμου θα έχει συνέπειες στις διμερείς σχέσεις.
5. Ενίσχυση νομικών μηχανισμών
* Προσφυγές σε εθνικά και διεθνή δικαστήρια για παύση πώλησης όπλων ή ακύρωση σχετικών συμβολαίων.
* Εκτέλεση ενταλμάτων του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου από χώρες που δεν εξαρτώνται από μεγάλες δυνάμεις.
Ρεαλιστικά, με τις τρέχουσες ισορροπίες, η υλοποίηση αυτών των μέτρων είναι δύσκολη. 

Τα πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά συμφέροντα που συντηρούν τη σύγκρουση είναι ισχυρά και δεν αλλάζουν μόνο με ηθική ή συμβολική πίεση· απαιτείται πίεση που θα έχει πραγματικό πολιτικό και οικονομικό κόστος για όσους στηρίζουν την παρούσα κατάσταση.

ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΝ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΟΥ

Οι Ισραηλινοί φονιάδες ενέκριναν σχεδιασμούς κατοχής της Γάζας και αξιοποίησης της πείνας ως μέσου εξόντωσης του ηρωικού λαού

Πηγή: Associated Press

Όπως επιβεβαίωσε το γραφείο του σφαγέα πρωθυπουργού του Ισραήλ, Μπ. Νετανιάχου, τα ξημερώματα της Παρασκευής το Υπουργικό Συμβούλιο Ασφαλείας ενέκρινε την πρόταση Νετανιάχου που αφορά σχεδιασμούς για την πλήρη κατοχή της Γάζας και αξιοποίησης της πείνας ως μέσου εξόντωσης του Παλαιστινιακού λαού. 

Στην ανάρτηση που έγινε στο «Χ» αναφέρεται αναλυτικά πως οι Ισραηλινοί φονιάδες «θα προετοιμαστούν για την ανάληψη του ελέγχου της Πόλης της Γάζας, ενώ παράλληλα θα διανέμουν ανθρωπιστική βοήθεια στον άμαχο πληθυσμό εκτός των ζωνών μάχης.

Το Υπουργικό Συμβούλιο Ασφαλείας -με πλειοψηφία- υιοθέτησε τις πέντε αρχές για τον τερματισμό του πολέμου: 1. Ο αφοπλισμός της Χαμάς. 2. Η επιστροφή όλων των ομήρων - ζωντανών και νεκρών. 3. Η αποστρατιωτικοποίηση της Λωρίδας της Γάζας. 4. Ισραηλινός έλεγχος ασφαλείας στη Λωρίδα της Γάζας. 5. Η ύπαρξη μιας εναλλακτικής πολιτικής κυβέρνησης που δεν θα είναι η Χαμάς ή η Παλαιστινιακή Αρχή.

Μια αποφασιστική πλειοψηφία των υπουργών του Υπουργικού Συμβουλίου Ασφαλείας πίστευε ότι το εναλλακτικό σχέδιο που είχε υποβληθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο Ασφαλείας δεν θα πετύχαινε ούτε την ήττα της Χαμάς ούτε την επιστροφή των ομήρων».

Όπως είναι λογικό, τα ανθρωπόμορφα κτήνη δεν δίνουν αναλυτικές πληροφορίες για τα αίσχη που ετοιμάζουν. Όμως από τις διαρροές που είχαν προηγηθεί, από τα ανοσιουργήματα που ήδη διαπράττει το κράτος-δολοφόνος και κατακτητής, αλλά και όσα δήλωσε εχθές σε συνέντευξή του ο Νετανιάχου είναι σαφές πως το Ισραήλ με τη στήριξη των συμμάχων του, ανεξάρτητα από την τελική μορφή που θα πάρουν τα αρρωστημένα σχέδια για ολοκληρωτική κατάληψη της Γάζας, οδηγεί σε κλιμάκωση του πολέμου και της γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού. 

Αυτό που επιβεβαιώνεται πλήρως είναι ότι το Ισραήλ θέλει να ενταφιάσει την ύπαρξη ελεύθερης και βιώσιμης πατρίδας για τους Παλαιστινίους καθώς αυτό αποτελεί εμπόδιο για τους σχεδιασμούς των Ευρωατλαντικών μακελάρηδων. Τους σχεδιασμούς που αφορούν τη χάραξη δρόμων μεταφοράς και Ενέργειας, την εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών -που στηρίζει και η ελληνική αστική τάξη- και η υλοποίηση τους περιλαμβάνει να αδειάσει η Γάζα από τον λαό της.

Όσοι γλιτώνουν από τις βόμβες, με όπλο την πείνα να εκτοπίζονται σε παγίδες θανάτου-κέντρα διανομής βοήθειας ώστε να κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. 

Όμως η Γάζα είναι μια Λωρίδα Γης ποτισμένη με το αίμα, τα όνειρα και τον αγώνα ενός ολόκληρου λαού να ζήσει ελεύθερος προσπερνώντας τα αίσχη που διαπράττονται εναντίον του για πάνω από 70 χρόνια. 

Αυτές τις κρίσιμες ώρες επιβεβαιώνεται πόσο επικίνδυνη είναι για τον λαό η περίφημη «στρατηγική σχέση» της Ελλάδας με το κράτος του Ισραήλ, που όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) έβαλαν πλάτη για την οικοδόμησή της, προωθώντας τον ευρωατλαντικό σχεδιασμό στην περιοχή, με τα περιφερειακά ΝΑΤΟικά σχήματα «3+1», από τα οποία η αστική τάξη προσδοκά οφέλη, ειδικά στον τομέα της Ενέργειας και της πολεμικής βιομηχανίας.

Ο ελληνικός λαός στέκεται στο πλευρό του γίγαντα λαού της Παλαιστίνης κόντρα στην επαίσχυντη στάση της ελληνικής κυβέρνησης που εχθές ουσιαστικά έσπευσε να στηρίξει τα αρρωστημένα σχέδια του «στρατηγικού συμμάχου». Ο ελληνικός λαός δεν θα γίνει συνένοχος στη σφαγή! Στέκεται στη σωστή πλευρά της Ιστορίας και από κει συνεχίζει ακόμα πιο αποφασιστικά να παλεύει ενάντια στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών και στην εμπλοκή της χώρας, για «Λευτεριά στην Παλαιστίνη»!