Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλληλεγγύη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλληλεγγύη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2018

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ και Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΙΕΥΡΥΝΕΤΑΙ !!

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
 ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ - ΙΘΑΚΗΣ (ΕΛΜΕ-ΚΙ)

                                 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕΚΙ ενημερώνει ότι για άλλη μια χρονιά όπως όλα τα τελευταία χρόνια θα λειτουργήσει με ευθύνη του φροντιστήριο Λαϊκής Αλληλεγγύης.
Kάτω από το βάρος της αντιλαϊκής πολιτικής που ακολουθείται, οι λαϊκές οικογένειες μετρούν τις δυνατότητές τους και το οικονομικό κόστος για να συμπληρώσουν μια σειρά από πλευρές της μόρφωσης των παιδιών τους. 
Οι γονείς προσπαθώντας να βοηθήσουν τα παιδιά τους στη μελέτη τους, να καλύψουν κενά στην κατανόηση και την αφομοίωση της ύλης, να οργανώσουν τη μελέτη τους για τις εξετάσεις κ.ο.κ. είτε καταφεύγουν όταν μπορούν να καλύψουν το κόστος τους στα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα, είτε όταν δεν μπορούν καταφεύγουν στην Ενισχυτική Διδασκαλία και την Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη που στα σχολεία ξεκινά στην καλύτερη των περιπτώσεων από το Γενάρη και αν...
      Το κενό αυτό το καλύπτει η πρωτοβουλία της ΕΛΜΕ-ΚΙ που οργανώνοντας φροντιστήρια λαϊκής αλληλεγγύης με την αφιλοκερδή προσφορά αρκετών εκπαιδευτικών (διορισμένων στο δημόσιο, ιδιωτικών, ανέργων κλπ) προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στις λαϊκές οικογένειες με το τσακισμένο εισόδημα και στα παιδιά τους, ενώ παράλληλα φωτίζει το δρόμο του αγώνα για τις σύγχρονες ανάγκες στη μόρφωση για όλα τα παιδιά του λαού.
      Καλούμε εκπαιδευτικούς γονείς και μαθητές να ανταποκριθούν στο κάλεσμα της ΕΛΜΕΚΙ και να στηρίξουν τα λαϊκά φροντιστήρια.
Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕΚΙ ανακοινώνει ότι τα φροντιστήρια λαϊκής αλληλεγγύης θα λειτουργούν στο 1ο Γυμνάσιο Αργοστολίου από την Δευτέρα 1/10/2018 καθημερινά (Δευτέρα - Παρασκευή) από 16.00-21.00, και Σάββατο (9-12 π.μ.) κατά το διάστημα 2/10/2018 έως 30/6/2019.
Παρακαλούνται όσοι μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων επιθυμούν να εγγραφούν σε αυτά να επικοινωνήσουν με την υπεύθυνο εκπαιδευτικό Διονυσία Πεντογάλου, στο τηλ: 6906396302
Στα πλαίσια της έναρξης των φροντιστηρίων λαϊκής αλληλεγγύης για το σχολικό έτος 2018-19 την Δευτέρα 1/10/2018, ώρα 7μμ πρώτη ημέρα λειτουργίας τους οργανώνεται μια μικρή εκδήλωση αποτίμησης της δουλειάς και ανάδειξης της σημασίας της κοινωνικής αλληλεγγύης στις μέρες μας στην οποία θα τιμηθούν και οι εκπαιδευτικοί που συμμετείχαν στα περσινά φροντιστήρια.
Αργοστόλι 27/09/2018
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΚΙ
Ο Πρόεδρος                     Η Γενική Γραμματέας
Μαντζουράτος Δημήτρης   Ποταμιάνου Σοφία

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

ΧΤΕΣ ΒΡΆΔΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΟΙΜΉΘΗΚΑΝ ΉΣΥΧΑ -ΑΥΡΙΟ;; --ΔΕΣ (πριν 13 χρόνια) το Π.Α.ΜΕ στη ΣΥΡΙΑ


Τα παιδάκια μου κοιμούνται ήσυχα. 
Κι ονειρεύονται τι θα παίξουν με τους φίλους τους, τι γλυκά θα φάνε, τι δώρα θα πάρουν, τι θα γίνουν όταν μεγαλώσουν.
Κάνουν όνειρα και στον ύπνο και στον ξύπνιο για το αύριο.
Θα ξυπνήσουν κι είναι μια μέρα ηλιόλουστη με τα πουλάκια να κελαηδούνε.

Άραγε στη Συρία υπάρχουν ακόμη πουλιά;
Ο ήλιος δεν μαύρισε από την πολύ τη σκόνη;
Στη Συρία τα παιδιά σήμερα κι οι γονείς τους δε θα ξυπνήσουν.
Για την ακρίβεια, δεν κοιμήθηκαν καθόλου.

30 ανθρωπιστικοί πύραυλοι έπεφταν στα κεφαλάκια τους για να τους σώσουν από τα δήθεν χημικά του ¨κακού¨΄Ασαντ, πριν ακόμη ο έστω κι αυτός ανύπαρκτος ΟΗΕ βγάλει ένα οποιοδήποτε πόρισμα.
Στη Δαμασκό αυτή τη στιγμή στην πλατεία Ομαγιάντ (στην έδρα της κυβέρνησης) οι Σύριοι είναι στους δρόμους ενάντια στην νέα ιμπεριλιαστική επίθεση!
Συμμετέχουν στρατιωτικοί, βουλευτές, αλλά και καλλιτέχνες, ενώ κυματίζουν σημαίες της Συρίας, της Ρωσίας, αλλά και του Ιράν.

Τώρα χρειάζεται κι ο δικός μας ξεσηκωμός!



Όταν το Π.Α.ΜΕ 
Πριν 13 χρόνια Προειδοποιούσε: 
--Τότε που 150 συνδικαλιστές και εργαζόμενοι Απ΄την Ελλάδα μεταβήκαμε στη Συρία, 
-Δείτε το Καραβάνι Αλληλεγγύης τι μήνυμα Έστειλε... 
-Για να Μην τα υποστούμε και Εμείς σαν Χώρα και σαν Λαός,
 μιας -όπως και στη Συρία- είμαστε στη μέση των ενεργειακών δρόμων και με υπέδαφος γεμάτο υδρογονάνθρακες :
Από την πορεία με τους Σύρους εργάτες στα υψίπεδα του Γκολάν

 Η πλούσια εμπειρία που αποκόμισε το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα από την τετραήμερη επαφή με τα συνδικάτα και το λαό της Συρίας είναι πολύτιμο εφόδιο στους καθημερινούς μικρούς και μεγάλους αγώνες. Για να έρθει πιο κοντά το μέλλον που οραματίζονται οι λαοί, χωρίς φτώχεια, πόλεμο και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
Και ο αγώνας αυτός θα δίνεται ακόμα πιο αποφασιστικά, γιατί πατά γερά πάνω στο στέρεο έδαφος των αναγκών του εργαζόμενου λαού και παίρνει δύναμη από την αλληλεγγύη και το διεθνισμό, που σπάει τις τεχνητές διαχωριστικές γραμμές, αναδεικνύει πως τα δεινά και τα προβλήματα τα γεννά η ίδια πολιτική σε κάθε χώρα. 
Και αυτή έχει όνομα: Είναι το εκμεταλλευτικό σύστημα, ο ιμπεριαλισμός. 
Και απέναντί του οι λαοί πρέπει να σταθούν ενωμένοι, να παλέψουν για την ανατροπή της βάρβαρης Νέας Τάξης Πραγμάτων, που μέρα με την ημέρα θα γεννά ολοένα και περισσότερη φτώχεια, ανεργία, εξάρτηση και πολέμους.
Στη μαρτυρική Κουνέιτρα

Στα ερείπια της Κουνέιτρα κυμάτισαν οι σημαίες του ΠΑΜΕ
Αυτό το μήνυμα αναδείχτηκε ισχυρό μέσα από κάθε σταθμό της περιοδείας του ΠΑΜΕ στη Συρία.
 Και ιδιαίτερα στον κορυφαίο σταθμό. Στο οδοιπορικό στα υψίπεδα του Γκολάν και στη μαρτυρική πόλη Κουνέιτρα, που από το 1973, οπότε απελευθερώθηκε από την ισραηλινή κατοχή, παραμένει ερειπωμένη και κατεστραμμένη να μαρτυρά το βάρβαρο παρόν και μέλλον που στήνουν οι ιμπεριαλιστές για τους λαούς.

Οι Ισραηλινοί, το 1967, κατέλαβαν την περιοχή του Γκολάν (147 χωριά σε έκταση 1.500 χιλιομέτρων), στρατηγικής σημασίας για τα υπόγεια υδατικά αποθέματα της περιοχής. Προχώρησαν σε εκτοπισμούς χιλιάδων κατοίκων.
 Το 1973 οι συριακές δυνάμεις κατάφεραν να απελευθερώσουν την πόλη Κουνέιτρα, που σήμερα βρίσκεται περικυκλωμένη από συρματοπλέγματα και τάφους, με μοναδικά στοιχεία να μαρτυρούν τη ζωή που κάποτε υπήρχε τα κατεστραμμένα σπίτια, νοσοκομεία, σχολεία, εκκλησίες και τζαμιά.

Στην είσοδο αυτής της πόλης, σε μια ανοιχτή πλατεία, το πρωί της Κυριακής πραγματοποιήθηκε το Εργατικό Διεθνιστικό Φεστιβάλ. Πρωταγωνιστές οι νέοι άνθρωποι που υποδέχτηκαν τους Ελληνες εργαζόμενους με σημαίες και συνθήματα, με αθλητικές και πολιτιστικές επιδείξεις.

Στη συγκέντρωση ο εκπρόσωπος των συνδικάτων του Γκολάν μετέφερε τους χαιρετισμούς των εργαζομένων της περιοχής, που κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες δίνουν τη μάχη της επιβίωσης. 
Και σημείωσε πως η πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ , η υποστήριξη του εργαζόμενου λαού της Ελλάδας, στην προσπάθειά τους για την ειρήνη, είναι δυνατή απάντηση σε όσους θέλουν να απομονώσουν τη Συρία και το λαό της και εξαπολύουν κατηγορίες περί «τρομοκρατίας», για να δημιουργήσουν το έδαφος που τους χρειάζεται ώστε πιο εύκολα να επιχειρήσουν μια νέα επίθεση, μια νέα εισβολή και κατοχή, αντίστοιχη με αυτή του Ιράκ.
Δεν είστε μόνοι!

Ο Γιώργος Μαυρίκος, εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ , αναφέρθηκε στα εγκλήματα που έχουν κάνει οι στρατοκράτες του Ισραήλ, τις δυσκολίες που επιβάλλουν στην καθημερινή διαβίωση και στον αγώνα για την επιβίωση, όπως την απαγόρευση της ελεύθερης μετακίνησης των εργαζομένων, την απαγόρευση των εξαγωγών της παραγωγής των αγροτών (μήλα κλπ.).
 Και σημείωσε: 
«Ηρθαμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη της εργατικής τάξης της χώρας μας στους εργαζόμενους της Συρίας. Γνωρίζουμε ότι ο συριακός λαός δεν είναι τρομοκράτης. Αυτοί που τρομοκρατούν είναι οι ιμπεριαλιστές, οι ΗΠΑ και η πολιτική τους. Ξέρουμε ότι αυτοί που κλαίνε για τη δολοφονία του Χαρίρι στο Λίβανο είναι υποκριτές και είναι αυτοί που ευθύνονται για τις εξελίξεις».
Και ο Γ. Μαυρίκος κατέληξε: «Δεν είσαστε μόνοι. Είμαστε μαζί σας. Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί με τη δική σας και απαιτούμε να φύγουν τα ισραηλινά στρατεύματα από το Γκολάν και από τα αραβικά εδάφη. Απαιτούμε να σταματήσουν οι απειλές και οι πιέσεις των Αμερικανών σε βάρος της Συρίας».

Η αποστολή στο Γκολάν ολοκληρώθηκε με την επίσκεψη στο χώρο του νεκροταφείου, όπου κάθε δέντρο έχει κι ένα όνομα, είναι φορτωμένο με την ιστορία των θυμάτων και συμβολίζει την ελπίδα για ένα ειρηνικό και ελεύθερο μέλλον. 
Εκεί τα μέλη της αποστολής του ΠΑΜΕ φύτεψαν ένα δεντράκι ελιάς.

Πλατιά αναγνώριση της συμβολής του ΠΑΜΕ

Η αποστολή αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ που ολοκληρώθηκε χτες με την επίσκεψη στο Κοινοβούλιο θεωρήθηκε από τους ίδιους τους Σύρους ως μια από τις σημαντικότερες, γιατί ακριβώς γίνεται σε περίοδο έντασης των απειλών από τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές που θέλουν να αποκτήσουν τον έλεγχο της περιοχής. 

Και το πόσο σημαντική ήταν η αποστολή το μαρτυρά το γεγονός της ιδιαίτερης προβολής από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Συρίας. 

Αλλά κυρίως το αποδεικνύει η υποδοχή που επιφύλαξε ο συριακός λαός σε κάθε σταθμό της αποστολής , από την άφιξη στο αεροδρόμιο και τη φιλοξενία στο ξενοδοχείο όπου κατέλυσε, μέχρι την επίσκεψη στο μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη, την επίσκεψη στα γραφεία των Συριακών Συνδικάτων, την επίσκεψη στην ιστορική πόλη της Παλμύρα που κουβαλά πάνω της την ιστορία του τόπου, την κουλτούρα, τα ήθη και τα έθιμα του συριακού λαού στο πέρασμα των αιώνων.

Τώρα χρειάζεται κι ο δικός μας ξεσηκωμός!

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΗ ΒΑΡΝΑ και Η ΣΒΑΡΝΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ(σκέψου την εικόνα):



Αν κάτι επιβεβαιώνουν τα όσα διαδραματίστηκαν στη Σύνοδο ΕΕ - Τουρκίας, είναι ότι το πολύπλευρο παζάρι ιμπεριαλιστικών κέντρων και ισχυρών καπιταλιστικών κρατών για τη μοιρασιά πλουτοπαραγωγικών πηγών, δρόμων μεταφοράς Ενέργειας, αγορών και σφαιρών επιρροής, έχει ακόμα πολλά επεισόδια και ότι σίγουρα τίποτα θετικό δεν προμηνύεται για τους λαούς της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου και του ελληνικού.

Καθόλου τυχαία, τα υποτιθέμενα «αυστηρά μηνύματα» της Συνόδου και τις προειδοποιήσεις που «φούσκωσαν» χτες τα αστικά επιτελεία, ότι «η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας περνάει μέσα από τις καλές σχέσεις με Ελλάδα και Κύπρο», διαδέχονταν οι επισημάνσεις για τα «κοινά συμφέροντα» και τη «στρατηγική σχέση» ΕΕ - Τουρκίας.

Αποτυπώνεται και σ' αυτό ότι ανταγωνισμοί και λυκοφιλίες συνυπάρχουν, το ένα μετατρέπεται στο άλλο γρήγορα, ειδικά στο φόντο των ανακατατάξεων στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και στο «ρευστό τοπίο» που δημιουργεί η όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Αλλωστε, το παζάρι αυτό ανάμεσα σε ΕΕ και Τουρκία, που αναθερμαίνεται τώρα, όπως και το αντίστοιχο της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, δεν διεξάγεται μόνο στα τραπέζια της διπλωματίας, αλλά και στα πεδία των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, που φουντώνουν σε όλη την περιοχή. Στις αμφισβητήσεις συνόρων και στα θερμά επεισόδια, στις προκλήσεις και στις απειλές, στην έξαρση εθνικισμών και αλυτρωτισμών.

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, το κλίμα εφησυχασμού που καλλιεργεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και σιγοντάρουν τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ότι τάχα η ΕΕ και οι υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές ενώσεις όπου συμμετέχει η αστική τάξη της χώρας «καθαρίζουν» για λογαριασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων και συμφερόντων του ελληνικού λαού και ότι μπορούν να εγγυηθούν την «ασφάλεια» και τη «σταθερότητα» στην περιοχή, είναι πέρα για πέρα επικίνδυνο και πρέπει να το απορρίψει αποφασιστικά ο ελληνικός λαός.

Το βήμα - βήμα «γκριζάρισμα» του Αιγαίου εντός ευρωΝΑΤΟικού πλαισίου, η υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, η απαράδεκτη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, που εγκλωβίζει υπό άθλιες συνθήκες χιλιάδες πρόσφυγες στη χώρα μας, ενώ λειτουργεί και ως μοχλός πίεσης και εκβιασμών, είναι μερικά μόνο παραδείγματα.

Η ελληνική αστική τάξη και τα σχέδια της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» δεν είναι απλά μέρος αυτών των άθλιων παζαριών. Η κυβέρνηση συμμετέχει ενεργά σ' αυτά και αποτελεί βασικό παράγοντα στην υλοποίηση της συμφωνίας Τουρκίας - ΕΕ, ενώ σηκώνει την ευρωΝΑΤΟική σημαία για την υλοποίηση των αντίστοιχων σχεδιασμών, επιδιώκοντας οφέλη για τα συμφέροντα των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων.

Αν κάτι επιβεβαιώνεται, είναι ότι αυτές οι εξελίξεις όχι μόνο δεν αποτελούν παράγοντα σταθερότητας, αλλά πηγή κινδύνων για το λαό. Οχι μόνο δεν εγγυώνται τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά οδηγούν και σε παραπέρα αμφισβήτησή τους.

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, ο λαός δεν μπορούν να εναποθέτουν τις ελπίδες τους στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, στις αστικές τάξεις και τους επιχειρηματικούς ομίλους, στους ανταγωνισμούς και τους προσωρινούς και εύθραυστους συμβιβασμούς τους. Αντίθετα, ενάντια σε αυτούς και την εμπλοκή της χώρας, πρέπει να δυναμώσουν την πάλη τους, στοχεύοντας την αιτία των δεινών και των κινδύνων, τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

*********
Μην περιμένεις ν' απελευθερωθούν γρήγορα οι Ελληνες στρατιωτικοί όταν έχουν γίνει πιόνια στα παζάρια της Τουρκίας με την Ελλάδα και την ΕΕ !
Τα παζάρια των αστικών τάξεων δεν έχουν τέλος !
Mην περιμένεις ν' απελευθερωθούν γρήγορα οι Ελληνες στρατιωτικοί όταν και η Ελληνική πλευρά παίζει στο ρυθμό που επιδιώκει το καθεστώς Ερντογάν !
Μην περιμένεις ν' απελευθερωθούν γρήγορα οι Ελληνες στρατιωτικοί όσο οι φωνές που υπερισχύουν κι απ τις δυο πλευρές του Αιγαίου είναι αυτές που σπέρνουν μίσος μεταξύ των δυο λαών και όχι αυτές τις ειρηνικής συνύπαρξης !
Μόνο η παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα σε σωστή κατεύθυνση θα μπορούσε να πετύχει την γρήγορη απελευθέρωση των δυο στρατιωτικών !
Μόνο η από κοινού παρέμβαση του μαζικού κινήματος των δυο χωρών που θα διατρανώνει την θέληση των δυο λαών να συμβιώσουν ειρηνικά θα έφερνε σε δύσκολη θέση τις αστικές τάξεις των δυο χωρών ώστε ν' απεγκλωβιστεί η κράτηση των δυο στρατιωτών απ τ' αστικά παζάρια και να γυρίσουν σπίτι τους! 
Συμβαίνει όμως σήμερα κάτι τέτοιο ;Το αντίθετο !
Που είναι οι συναντήσεις Δημάρχων του Νομού Εβρου, των νήσων του Αιγαίου , των Δωδεκανήσων με Δημάρχους της απέναντι πλευράς που θα διατρανώνουν την θέληση για ειρηνική συνύπαρξη των δυο λαών ,κατά των θερμών επεισοδίων και του πολέμου ;
Που είναι οι συναντήσεις πολιτιστικών και επιστημονικών φορέων των δυο χωρών στην ίδια κατεύθυνση ;
Που είναι οι από κοινού συναντήσεις φοιτητικών και μαθητικών συλλόγων με κοινές τοποθετήσεις ενάντια στον πόλεμο και στα θερμά επεισόδια ; 

Αντ αυτού τι βλέπουμε καθημερινά να πρωταγωνιστούν στα αστικά ΜΜΕ ; Εθνικιστικές κορώνες και πατριδοκαπηλία ! Απειλές από απέναντι εθνικιστών και φασιστοειδών πως θα σας πάρουμε τα νησιά και ανταπάντηση εθνικιστών και φασιστοειδών από δω πως θα πάρουμε την Αγια Σοφιά !
Όταν απαντάς στο καθεστώς Ερντογαν με εθνικιστικά συλλαλητήρια ρίχνεις νερό στον μύλο του Ερντογάν !
Όταν ντύνεις μικρά παιδιά στρατιώτες και τα βάζεις στην παρέλαση ρίχνεις νερό στο μύλο του Ερντογάν !
Όταν σταματάς τις επισκέψεις στην Αδριανούπολη και νομιζεις πως πιέζεις για την απελευθέρωση των δυο στρατιωτικών παίζεις στον σκοπό που θέλει το καθεστώς Ερντογάν ! Χολή θέλει ο Ερντογαν χολή σπέρνεις και συ ! 
Το αντίθετο έπρεπε να κάνεις ! Αν πήγαιναν 1000 επισκέπτες την μέρα πριν ..τώρα μ' αυτό το γεγονός να πάνε 2000 για να δείξουν πως οι λαοί στην περιοχή δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους ! 
Σκέψου την εικόνα που θα έφευγε στο εσωτερικό της Τουρκίας ;Σκέψου την εικόνα που θα έφευγε διεθνώς ; Εικόνα θέλησης και απαίτησης των δυο λαών για Ειρήνη !
Αυτό θα ήταν ένα καίριο χτύπημα κυριολεκτικά στο δόξα πατρι και του καθεστώτος Ερντογαν αλλά και στα από δω φασιστοειδή που παίζουν στον ίδιο σκοπό !
Η αλληλεγγύη μεταξύ των δυο λαών είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο και για την γρήγορη απελευθέρωση των δυο στρατιωτικών αλλά και για την απόκρουση των ιμπεριαλιστικών και αστικών σχεδίων που οδηγούν τους δυο λαούς στην πολεμική σύγκρουση και στον όλεθρο !
Οι λαοί των δυο χωρών δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους ! Οι αστικές τάξεις των δυο χωρών έχουν να χωρίσουν πολλά !


Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

,,κάπως έτσι από μικρά και μεγαλύτερα βήματα αρχίζει σιγά σιγά να χτίζεται και να δυναμώνει η ταξική συνείδηση,,


             19/11/17

Είναι η Νίκη, η Μαρία, η Γεωργία, ο Δημήτρης, ο Πέτρος, ο Τάσος... Εργαζόμενοι...
Κάποτε, απέναντι στα ταξικά σωματεία, παραπλανημένοι απο υποσχέσεις αφεντικών, κυβερνήσεων και Ε.Ε, απογοητευμένοι, παραιτημένοι κι αποκαμωμένοι...

Έρχεται όμως μια στιγμή όταν ωριμάζουν οι αντικειμενικές κι οι υποκειμενικες συνθήκες που αποφασίζουν να διεκδικήσουν, που προστρέχουν στο σωματείο...

Στην αρχή δειλά, με φόβο, με δισταγμό...

Στην πράξη όμως βλέπουν κι άλλους εργαζόμενους στο πλευρό τους, από άλλους κλάδους και σωματεία της κοινωνικής συμμαχίας, βιώνουν απο πρώτο χέρι, αυτό που εμείς εννοούμε ταξική αλληλεγγύη.
Το κεφάλαιο κι η κυβέρνηση από την άλλη μεταχειρίζονται τα πάντα για να σπάσουν αυτούς τους αγώνες ακόμα και την καταστολή...

Μετά τα ΜΑΤ και τις συλλήψεις συνδικαλιστών που δεν κατάφεραν όμως να κάμψουν την αγωνιστικότητα τους, άρχισαν να γράφουν για παράνομη στάθμευση το αυτοκίνητο του ΠΑΜΕ με τα μεγάφωνα που χρησιμοποιούμε για τις κάθε λογής κινητοποιήσεις...

Χθές, η Νίκη, η Μαρία, η Γεωργία, ο Τάσος, ο Δημήτρης κι ο Πέτρος, απλήρωτοι 18 μήνες και χωρίς δουλειά, συνεννοήθηκαν μεταξύ τους και μάζεψαν χρήματα για να πληρωθεί η κλήση...

Τέτοιες ενέργειες, δείχνουν την υπεροχή της εργατικής τάξης απέναντι στην αστική, στον τρόπο σκέψης και δράσης, μας χαροποιούν και μας δίνουν κουράγιο και δύναμη.

Και κάπως έτσι από μικρά και μεγαλύτερα βήματα αρχίζει σιγά σιγά να χτίζεται και να δυναμώνει η ταξική συνείδηση...

Κάθε μικρός ή μεγαλύτερος ταξικός αγώνας που δίνεται, ανεξάρτητα από την έκβαση του, είναι απ όλες τις απόψεις μια νίκη κι ένα βήμα πιο κοντά στο στόχο μας για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

"Έτσι θα νικήσω τον Καρκίνο" Η εξομολόγηση μιας πάσχουσας σ.:



,,Κι εκεί άρχισε ένα θαύμα , που μου έδωσε ώθηση , δύναμη, χαρά, αισιοδοξία, κουράγιο, ελπίδα κι αλήθεια σας λέω, ακόμη κι αν κάνουν λάθος και φύγω αύριο το πρωί από αυτό τον κόσμο, θα φύγω γεμάτη, ευτυχισμένη και ήρεμη. 
Γιατί πήρα και πολλά καλά από αυτό το πρόβλημα υγείας, και πήρα πολλά μαζεμένα.
Δικαιώσατε, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο, ότι έχω δίκιο σε αυτό που πιστεύω και πολεμάω από τότε που άρχισα να ωριμάζω σαν άνθρωπος,,
Συγνώμη που δεν κατάφερα να το ανεβάσω χθες αυτό, αλλά έκλεισα βιαστικά, καθ ότι αυτοί που μου βγάζουν τη στολή του ρόμποκοπ για να πέσω στο κρεββάτι, αγανάκτησαν και δεν με άφησαν να τελειώσω. 
Οπότε ακολουθεί σεντόνι σήμερα, το έχω ανάγκη εγώ και το οφείλω σε όλους αυτούς που δεν καταφέρνω να απαντήσω και να ενημερώσω, γιατί μου ήταν δύσκολο στα χάλια που ήμουν πριν, ενώ τώρα, δεν καταφέρνω και προσπαθώ να βρω μια ώρα ησυχίας, γιατί αυτά τα λόγια βγαίνουν μέσα από τη καρδιά μου και δεν γράφονται σε δυο λεπτά. 

Και φτάσαμε στο δια ταύτα λοιπόν και με πετάξανε έξω από το νοσοκομείο πια, προφανώς με σιχάθηκαν, οπότε κι εγώ σκεφτείτε τώρα, 15 μέρες ακινησίας πάνω σε ένα κρεββάτι και ατελείωτες ώρες , να σκέφτομαι, να σκέφτομαι ..... 
Επόμενο ήταν να την πληρώσετε τη νύφη. 

Ένα καλοκαίρι λοιπόν μες τους πόνους και κανείς να μην καταλαβαίνει τι συμβαίνει. 
Μια το ένα πλευρό , μια το άλλο , μια η μέση μου , μια η πλάτη μου και να έχω και αγαπημένους ανθρώπους στο σπίτι, που έναν ολόκληρο χειμώνα έκανα όνειρα και τους περίμενα να αγκαλιαστούμε και να τους δείξω την αγαπημένη μου Κρήτη, να κολυμπήσουμε μαζί στη θάλασσα, να χαρούμε τη παρουσία ο ένας του άλλου κι εγώ αντί αυτού, να καταπίνω αντιφλεγμονώδη, να μην μπορώ να χαρώ τίποτα σχεδόν, να προσπαθώ να κρυφτώ να μην καταλάβουν το μέγεθος των πόνων μου .

Και έφτασε η ώρα που έμεινα μόνη μου και πήγα στο γιατρό και μετά τις εξετάσεις, έπεσε η χειροβομβίδα με τα λόγια του γιατρού επί λέξη :
_ Κα Θωμαις μου οι εξετάσεις σας μου δείχνουν δυστυχώς σοβαρές αλλοιώσεις στα κόκαλα. Σας ενόχλησε ποτέ το στήθος σας, ή εντοπίσατε κάτι ανησυχητικό;;
_Ναι, τις τελευταίες μέρες πιάνω κάτι και συχνά έχω πόνους στη μασχάλη.
"Για μένα καρκίνος στο στήθος με μετάσταση στη σπονδυλική στήλη Κα Θωμαις μου. 
Τρέξτε γρήγορα , μην καθυστερείτε καθόλου και μην φοβηθείτε όλα τα παλεύουμε"

Γύρισα ως συνήθως να κοιτάξω το Νίκο και τότε τρόμαξα πραγματικά. Η κολόνα του σπιτιού μου, ο βράχος μας, είχε στη κυριολεξία πετρώσει. Κοιτούσε το γιατρό με τρόμο και είχε γίνει ολόκληρος περίπου κιτρινομωβ.
Αυτό χωρίς να το συνειδητοποιήσω εκείνη τη στιγμή , με ωφέλησε. 
Η προσοχή μου και όλη μου η αγωνία για το πρόβλημα έπεσε στον Νίκο. Στην επιστροφή στο σπίτι έβαλε τα κλάματα και αναρωτήθηκε, 
"μα κι αυτό σε μας;;"
_Αγάπη μου του λέω τι το διαφορετικό έχουμε εμείς;; 
Σκέψου πόσα χειρότερα υπάρχουν και σκέψου κάτι απλό, ευτυχώς δεν είμαι καρκινοπαθής, με φριχτούς πόνους σ αυτή τη κατάσταση και να είμαι σε μια βάρκα στο Αιγαίο, να προσπαθούμε να σωθούμε κι από το πόλεμο".

Συζητώντας και με τη βοήθεια της τετραγωνισμένης λογικής της «Κάτιας μου», που έπαιξε τον αποφασιστικότερο ρόλο, αποφασίσαμε να μείνουμε στη Κρήτη, για πολλούς και σοβαρούς λόγους. 
Η δεύτερη που συναίνεσε από μακριά και με έκανε να πάρω την τελειωτική απόφαση, ήταν η άλλη τετραγωνισμένη φίλη μου , «Η Σοφούλα μου».
Το ΠΑΓΝΗ είναι από τα καλύτερα ογκολογικά ανά το πανελλήνιο, γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό άψογοι, υπάρχουν όλα τα μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, η δουλειά του Νίκου κοντα, γιατί πόσο καιρό θα σου δίνουν άδειες και πόσο συχνα θα πρέπει να ακολουθω μια θεραπεία που θα μου είναι δύσκολο να ανεβαίνω στην Αθήνα γι αυτό;;;; 
Τέλος θα είχαμε και κόσμο να μας στηρίξει , να μην είμαστε μόνοι μας , που είναι βασικότατο. 
Κι εκεί άρχισε ένα θαύμα , που μου έδωσε ώθηση , δύναμη , χαρά, αισιοδοξία, κουράγιο, ελπίδα κι αλήθεια σας λέω, ακόμη κι αν κάνουν λάθος και φύγω αύριο το πρωί από αυτό τον κόσμο, θα φύγω γεμάτη, ευτυχισμένη και ήρεμη. Γιατί πήρα και πολλά καλά από αυτό το πρόβλημα υγείας, και πήρα πολλά μαζεμένα.
Διακαιώσατε , άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο, ότι έχω δίκιο σε αυτό που πιστεύω και πολεμάω από τότε που άρχισα να ωριμάζω σαν άνθρωπος. 
Υπάρχουν άνθρωποι καλοί και είναι πολλοί, απλά οι κακοί κάνουν θόρυβο και σαματά και αφήνουν πληγές, γι αυτό νομίζουμε ότι είναι περισσότεροι.
Υπάρχουν αυτοί που είναι καλοί και που μπορεί να μην ταιριάζουμε μαζί τους σε όλα, να μην καταλαβαινόμαστε απόλυτα, να έχουμε διαφορετικό τρόπο έκφρασης, να μας νευριάζουν , να, να , να.....
Αλλά η καλοσύνη είναι κάτι το διαφορετικό, τελείως διαφορετικό. 
Είναι αυτό που βλέπεις σε έναν άνθρωπο που δεν ξέρεις ή που δεν πολυ «γουστάρεις» , γιατί είναι άξεστος , ανάγωγος , γκρινιάρης, μίζερος κλπ. και σου σπάει τα νεύρα και ξαφνικά αυτός ο άνθρωπος 
αρχίζει να τρέχει για σένα μόνο και μόνο επειδή τον χρειάζεσαι χωρίς να σκέφτεται τίποτε άλλο, χωρίς να υπολογίζει προσωπικό συμφέρον και κανένα κόστος μόνο και μόνο για να σου συμπαρασταθεί.
Αυτό με έκανε να τα χάσω στη κυριολεξία. 
Μου θύμισε μικρή στη γειτονιά , όταν εμείς τα παιδιά παίζαμε και τρέχαμε ευτυχισμένα, ενώ οι γυναίκες τα βράδια του καλοκαιριού έβγαιναν με τη δύση του ήλιου στα πεζουλάκια και μαζεύονταν όλες μαζί και άρχιζαν το κουτσομπολιό και περνούσε και η Κατίνα (λέω τώρα ένα όνομα στη τύχη) και την περνούσαν από τη κρησάρα και να η Κατίνα έτσι και να αλλιώς και κοίτα πως κουνάει τα πισινά και κοίτα τι φοράει η ξετσίπωτη και την άλλη μέρα πάθαινε κάτι η Κατίνα και τρέχανε όλες σας τρελές να την προστρέξουν και να την κανακέψουν σαν μάνες.

Και πάμε στους δικούς μου τώρα , αξίζει η υπομονή σας.
Μπήκα στο νοσοκομείο υπό την συνοδεία του άντρα μου και δύο λατρεμένων μου φίλων εδώ στο Ηράκλειο, του Μίλτου και της Άννας. Η Άννα έμεινε μαζί μου όλη τη νύχτα χωρίς να φύγει από πάνω μου λεπτό, με τα όμορφα καταγάλανα ματάκια της να με κοιτάνε με τόση αγάπη , προσπαθώντας να με εμψυχώσει και θυμίζοντας μου, πως θα πρέπει να είμαι δυνατή και χαρούμενη και αισιόδοξη , για να μπορέσω να το τσακίσω το τέρας. 
« Όπως το τέρας του καπιταλισμού Μαίτσα μου» χαχαχα. 
Εκεί μου την έδωσε. 
Το τέρας του καπιταλισμού είναι που δημιουργεί και τον καρκίνο. Και άρχισα να γκαζώνω σκεπτόμενη πόσες γυναίκες δεν είχαν τη τύχη τη δική μου, υποφέροντας μόνες , φτωχές και έρημες, βουλιάζοντας στην απελπισία και τους πόνους. 
Ο Μίλτος ήρθε στο νοσοκομείο μαζί μου, κάνοντας μια υπέρβαση πολύ σοβαρή, γιατί έχοντας χάσει τη γυναίκα του από καρκίνο, δεν άντεχε τα νοσοκομεία καθόλου.
 Είκοσι μέρες τώρα δεν με έχει αφήσει λεπτό. Μου ψήνει ψαράκι, μου φτιάχνει φασολάκια λαδερά, μου κόβει φρουτάκια, μου κόβει σαλατούλες από το μαγαζί και έρχεται τα βράδια από πάνω μου στο κρεββάτι και λέμε τις πουτανοκουβέντες μας και γελάμε και κοροιδεύομαστε και στο τέλος μου λέει σ αγαπάω Μαήτσα μου και φεύγει.

Δεν πιστεύω και το ξέρετε, αλλά αν υπήρχε θεός θα μπορούσε να πει κανείς ότι μου έστειλε τους αγγέλους του να με ανακουφίζουν και να με προσέχουν . 
Και δεν σταματάμε εδώ.

Όλοι οι φίλοι και σύντροφοι που δουλεύουν μέσα στο νοσοκομείο, από τη πρώτη στιγμή βρέθηκαν από πάνω μου στη κυριολεξία. Έβλεπα συνεχώς να με κοιτούν με αγάπη, να με χαϊδεύουν, να μου λένε γλυκόλογα, τα τάπερ για να τρώνε οι άντρες μου, από την καταπληκτική μαγείσσα και λατρεμένη μου Ιφιγενειουλίτσα μου στο σπίτι να πηγαίνουν και να έρχονται, γιατί εν τω μεταξύ είχε έρθει κι ο γιός μου, οι γιατροί να ενημερώνονται ότι έχουμε μια δική μας στο ογκολογικό και να την προσέξετε, η Ελένη η Μαρκάκη η «λατρεμμένη μου» έκανε τον άντρα της από νεφρολόγος, να έχει γίνει και ογκολόγος ο άνθρωπος, τρέχοντας κάθε μέρα να ενημερωθεί από τους συναδέλφους του και για μένα. 
Και η ίδια να με κοιτάει με τόση αγάπη,μα με τόση αγάπη, που ότι κι αν είχα πήγαινε πέρα κι έφευγε μακριά.

Η άλλη «Ελένη μου», ανηψιά της Κάτιας , να ανεβαίνει κάθε μα κάθε μέρα , για να ενημερωθεί να προωθήσει, να μεριμνήσει, να προλάβει , μέχρι του σημείου να μου πει κάποιος γιατρός μια μέρα αστειευόμενος, άκου να σου πω κορίτσι μου , σε αυτό το νοσοκομείο εγώ είμαι η φίρμα και μαζέψου. Σκάσαμε στα γέλια. 
Να μην πω για τα καταπληκτικά της κουλουράκια, που είχε προλάβει να φτιάξει την Κυριακή με τα χεράκια της.
Το Μαρινάκι μου που κάθε πρωί έφευγε από το πόστο της κι ερχόταν να μου πει γλυκόλογα και να μου κάνει παρέα, με την αγάπη της και τη γλύκα της 
Ποιον να πρωτοπω και ποιον να πρωτοθυμηθώ, γυρίζουν όλα αυτά μες το κεφάλι μου και νιώθω τόσο πλούσια και τόσο ευτυχισμένη, τι να σας πω ...

Και οι φίλοι μου από την Αθήνα......
Αχ τι να πω για όλους αυτούς;;; τι να πω ;;; 
για την «Ελενίτσα μου», αυτό το πλάσμα το γεμάτο σοφία και καλοσύνη στη Κύπρο;;;
Τι να πω για την «Λωρίτσα» μου και το «τρίτο» μου, που και μόνο που έβλεπα τα μουτράκια τους στον υπολογιστή, μια αύρα αγάπης κάλυπτε όλο μου το σώμα κι έδιωχνε την αρρώστια όλο και πιο μακριά; 
Τι να πω για το Μπιάκι μου το παραπονιάρικο και τόσο μα τόσο καρδουλίνικο;;;

Τις ζουμπίτσες μου τις ξέρετε;;;
 Η ομάδα που πηγαίναμε μαζί γυμναστική στην Αθήνα κι έχουμε γίνει μια αχώριστη ομάδα αγάπης και τρέλας;;
Κι αυτές μαζί μου συνεχώς, με παλαβομάρες και αγαπούλες, τις λατρεύω 

Τι να πω για τη Δημητρούλα μου , που αμέσως τηλεφώνησε να ενημερωθεί και να συνδράμει επιστημονικά και να μου δώσει τόση ελπίδα και ηρεμία;; 
Από την αρχή , από τη πρώτη στιγμή που κοίταξα τα μάτια της ένιωσα πόσα πολλά περιείχαν Πολλά και όλα αξιόλογα, την λατρεύω 
Αφήστε δε το κάμπινκ μου. 
Η δεύτερη οικογένεια μου κανονικά , σαν να τους είχα εδώ μαζί μου , σαν να μην ήταν τόσα χιλιόμετρα μακριά μου. Κατερινούλα μου, Γεωργίτσα μου και Ελένη μου , σας αγαπώ κι εγώ πολύ και όλους και τον Κώστα μου , που αμέσως έθεσε τον εαυτό του χορηγό σε ότι χρειαστούμε.

Τέλος, τι να πω για όλους αυτούς που δεν με ξέρετε; 
Σε όλους αυτούς που δείξατε τόσο αληθινό ενδιαφέρον, διακριτικότητα και προσοχή. 
Τόση αγάπη από μακριά χωρίς να σας έχω δει. Τα μηνύματα πολλά κι εγώ δεν είχα τη δύναμη να απαντήσω και σε πολλά , γιατί τα χέρια μου αδυνατούσαν ακόμη και στο κινητό να γράψουν.

Όλοι εσείς, από τον πιο δικό μου και μέχρι και τον πιο μακρινό με κάνατε τόσο δυνατή, ώστε να μην σκέφτομαι την ατυχία της αρρώστιας, αλλά το πόσο τυχερή είμαι που τόσοι πολλοί άνθρωποι με αγαπάτε

Και έτσι φτάσαμε στην ημέρα που ξεκίνησε η χημειοθεραπεία. Με είχατε ντοπάρει τόσο που ήμουν τόσο ήρεμη ώστε καθ όλη τη διάρκεια της κοιμόμουν, σαν να μην συνέβαινε σε μένα και αδιαφορώντας για τις συνέπειές της. Ότι κι αν αισθανθώ θα το αντέξω και δεν γαμιέται;;; 

Φτάνει που περνάει και ας μείνω χωρίς μαλλιά. Χέστηκα στην κυριολεξία, θα βάλω μαντηλάκια όμορφα, πολλά και διάφορα ( πάλι πανάκριβες αγορές από τα κινέζικα θα κάνω) και θα σετάρω κεφάλι με ρούχα χιχιχιχιχιχι.

Και για να κλείσω , γιατί σας τα ζάλισα, αποφάσισα να μην γίνω τελικά καλά , μεταξύ μας και μην πείτε τίποτα ρε παιδιά, αλλά κακόμαθα γαμώτο. 
Από την ώρα που θα ξυπνήσω τρέχουν όλοι καταπάνω μου. Καλά ο Νίκος,  δεν τον συζητώ καν 
Ούτε τότε που με κυνηγούσε στην αρχή της γνωριμίας μας , πριν 43 χρόνια για βρώμικους σεξουαλικούς λόγους και με το δίκιο του γκομενάκι ήμουν, όχι όπως τώρα.
 Ξέρετε εσείς όλοι οι βρομιάρηδες άντρες που μόνο εκεί έχετε το νου σας και ξέρετε κι εσείς όλες οι αγαθές γυναίκες, που δεν θέλουμε και καλά ρε παιδί μου και κάνουμε τις κυρίες. 
Ούτε τότε ρε παιδιά δεν έκανε έτσι. Μήνα του μέλιτος ζω (χωρίς το σεξουαλικό βέβαια , αλλά όλα δεν μπορεί να τα έχει κανείς τι να κάνουμε)

Η μάνα μου και ο πατριός μου;;; Τι να πω γι αυτούς;; Έχουν αριβάρει εδώ στη Κρήτη κι έχουν αναλάβει τα πάντα του σπιτιού και της καλοπέρασης μας. 
Και όπως τους βλέπω μέχρι ΚΚΕ θα προσκυνάνε σε λίγο και να δείτε τους βλέπω οσονούπω και με πλακάτ στο Σύνταγμα, τέτοια ζημιά έχουν πάθει.

Επιτέλους τελείωσα, πάρτε ανάσα, όμως σας ικετεύω κάντε μου μια χάρη βρε παιδιάα .
Δεν θέλω να μου λέτε περαστικά και σιδερένια. Θέλω να μου πείτε μαλακίες να γελάσουμε και να χαρείτε με τη χαρά μου.

Οι γιατροί μου είπαν επί λέξη και ομόφωνα:
Κυρία Παπαγεωργίου δεν πρόκειται να γίνετε ποτέ ποτέ καλά από αυτό. Όμως σας εγγυόμαστε πως θα ζήσετε πολλά και καλά χρόνια , πολύ περισσότερα κι από εμάς όλους 

Αυτό το οφείλω σε δύο κοκτέηλ που έλαβα,
 σε αυτό της χημειοθεραπείας στο αίμα 
και σε αυτό στην καρδιά από εσάς 
Ήταν το ακαταμάχητο και νικηφόρο κοκτέηλ που νίκησε το τέρας του καρκίνου. 
Η πλήρης ισχύς εν τη ενώσει.

Για να καταλάβετε ότι έτσι μπορούμε να νικήσουμε και το τέρας του καπιταλισμού, όλοι μαζί και κάτω απο τη σημαία του ΚΚΕ με στόχο μας την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου, από άνθρωπο. 

Καλό υπόλοιπο Κυριακής σε όλους και πάλι σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και ειδικά τους συντρόφους από την Κρήτη που στάθηκαν δίπλα μου βράχοι.


Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Απάντηση σε Συριζο-Πασοκο-ΑπραγοΚαναπεδάτους Φιλελέδες για Καζάκο:




Η ‘χολή’
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ.

Μια παράξενη κι ανίερη συμμαχία συριζο-πασοκο-απραγοκαναπεδάτο-φιλελέδων ξέσπασε τις τελευταίες μέρες ενάντια στον Κώστα Καζάκο, αλλά στην ουσία ενάντια στο ΚΚΕ. 
Μια επίθεση που έχει πολλά κοινά σημεία με τη ‘σύνταξη’ της Αλέκας και της Κανέλλη. 
Θυμάστε το σχετικό στόρυ, άνθρακες ο ‘θησαυρός’. 
Ας τα πάρουμε με τη σειρά. 
Αναφέρει κάποιος με πρόσβαση στη ‘πόθεν έσχες’ του σ. Καζάκου: 4.300 ευρώ η σύνταξή του. μάλιστα. Βρε άφρονα. Πόσο είναι η σύνταξη του ηθοποιού; 
Μήπως προσποιείσαι ότι δεν ξέρεις ότι ο Καζάκος παίρνει και βουλευτική σύνταξη, την οποία καταθέτει στο Κόμμα;
Βρε άφρονα. Ποιος ηθοποιός-επιχειρηματίας έκανε λεφτά από το Θέατρο; 
Να μη σου θυμίσω τον Ηλιόπουλο, τον Χατζηχρήστο και τόσους άλλους που πέθαναν στη ψάθα. 
Ένας μάλιστα, χωρίς να ξέρει ότι έσκαψε με το σχόλιό του τον τάφο του αναφέρει: έργο 250.000 ευρώ κόστος, έφερε στα Ταμεία του Δήμου μόνο 75.000 ευρά. 
Άρα, έγινε μεγιστάνας του πλούτου ο Καζάκος. 
Τον κατηγορούν για λεφτά του ΕΣΠΑ. 
Δεν σκέφτονται τι έργα ανεβάζει, πόσους ηθοποιούς και με τι κόστος-έχει αλήθεια υπάρξει ηθοποιός να τον καταγγείλει ότι δεν πληρώθηκε; 
Πολλά, αμύθητα πλούτη του έφερε η Σχολή Θεάτρου. 

Πάμε, παρακάτω
Οι κομμουνιστές-για να ξέρουμε-πρέπει να δουλεύουν τσάμπα; 
Για την ψυχή των γονιών τους; 
Ο προηγούμενος καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘ Πάτρας, πως πρόσφερε τις υπηρεσίες του;
 Ως σύμβαση έργου ή ως ‘μισθωτός’;;
Γιατί είναι ξεκάθαρο, στόχος είναι και η Δημαρχία Πελετίδη. 
Ποιοι τον πολεμούν τον κόκκινο δήμαρχο;
Τα ΤΣΟΛΙΑ οι συριζοδεξιοχρυσαυγιτοφιλιλέδες. 

Κι αναρωτιέμαι τι πόλεμο θα κάνουν ενάντια στη λαϊκή εξουσία οι καναπεδο-πληκτρολογάδες του φβ. Αφού τώρα, με την άλφα ή βήτα ευκαιρία καταπίνουν αμάσητα ότι τους σερβίρουν τα ‘μπλογκσποτς’.

Αλλά, ας έρθουμε στην επίμαχη λέξη: ‘προδοσία’
Μια λέξη δεν την αποκόπτεις από το γενικότερο σκεπτικό του εκστομίσαντος,
 όταν μάλιστα στο ένα-πρόσφατο-βίντεο τον βλέπουμε να δυσκολεύεται να εκστομίσει τη λέξη.

Ελλάς, το μεγαλείο των παιδιών σου !!!!

Στην Αμερική, μητρόπολη του καπιταλισμού, εκατομμύρια αμερικανάκια πουλάν εφημερίδες για το χαρτζιλίκι τους. Βλέπουν από κοντά κι από μικρή ηλικία τη σχέση χρήματος-εργασίας. Ο κάθε ένας βγάζει τα συμπεράσματά του. 
Το ίδιο δεν έκανε κι ο συγγραφέας της ‘Σιδερένιας Φτέρνας’ Τζακ Λόντον; 

Στην Ελλάδα της ΠΑΣΟΚικής λαίλαπας, εμείς-με την ευρύτερη έννοια-δημιουργήσαμε, καλλιεργήσαμε και μεταδώσαμε στα παιδιά μας, το μικροαστισμό. 
Ένα κύμα υπερπροστατευτισμού, ‘εξαγοράσιμης’ κοινωνικής ‘αριστείας είδαν τα εκπαιδευτικά μας μάτια. 
Στραβά μάτια στα παιδιά των κομματόσκυλων-πολλάκις με το ‘αζημίωτο’ ή ως αντάλλαγμα στη νομιμοποίηση της αυθαίρετης δανειοδοτηθείσας βίλλας ή μεζονέτας μας, μέσα σε απέραντου φυσικού κάλλους δασική έκταση ή πάνω στον ποταμό.

 Πολλών επίσημων αγιονικολιωτών τα παιδιά, προκειμένου ν’αποφύγουν την γραπτή δοκιμασία, πέρασαν την πόρτα της παραγωγής ‘δυσλεκτικών με το 500αρικο στον πουστόγιατρο στο Ηράκλειο. 
Μέχρις εκεί έφτασαν τα πασοκοειδή. 
Κι ενώ δημόσια έκανα την καταγγελία, ο ‘εισαγγελέας’ ακόμα ξύνει τ’ ανύπαρκτα αρχίδια του.

Η Ελλάδα της ξενιτιάς στις αρχές του 20ου αιώνα, της αναζήτησης μια πιο σίγουρης ζωής στη Γερμανία και την Αυστραλία μετά τη λήξη της ταξικής αναμέτρησης στις αρχές της δεκαετίας του ’50, αντιμετωπίζει άλλη μια φορά κύμα ‘μετανάστευσης. 
Ξενιτεύτηκε ο πατέρας του πεθερού μου το 1898 για την Αμερική, μαζί με άλλους αγιονικολιώτες, για να μπορέσουν να βοηθήσουν την οικογένεια, γιατί ο τόπος ήταν όλο πεζούλες και δε φύτρωνε τίποτα. 
Άλλοι μετανάστες από κείνη τη φουρνιά των ‘αμερικάνων’ επέστρεψαν στην Ελλάδα.
 Άλλοι έμεινα εκεί-μερικοί πέθαναν πλένοντας πιάτα, άλλοι μεγαλούργησαν, αλλά δεν ξέχασαν την Ελλάδα. Αψευδής μάρτυρας οι ελληνικές ταινίες στις αρχές της δεκαετίας του ’60.

Για να γλυτώσουν την εκδίκηση της αστικής τάξης, χιλιάδες Έλληνες έφυγαν για τη Γερμανία ή την Αυστραλία. 
Θυσιαζόντουσαν ένα-δυο αδέλφια για να συντηρήσουν αυτούς που άφησαν πίσω. Γιατί, όλη η μεταναστευτική οικονομία είχε ένα χαρακτηριστικό κοινό. Να βοηθήσουν την οικογένεια. Από τα βουνά της Αντίστασης και τους κατατρεγμούς, στις φάμπρικες της Γερμανίας.

Ο νεοπλουτισμός της ΠΑΣΟΚοθύελλας, μας φούσκωσε τα μυαλά. 
Τα ‘20αρια’ στα σχολεία μας-περισσότεροι ‘αριστούχοι’ στην Ελλάδα, απ’ ότι σ’ ολόκληρο τον κόσμο- αποδείχτηκαν πέτσινα, στις περισσότερες περιπτώσεις. 
Όχι, ότι πρωτύτερα δεν πήγαιναν στο εξωτερικό ελληνόπουλα για να σπουδάσουν. 
Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία-πολλοί φίλοι μου σπούδασαν εκεί-Αμερική για εξειδικευμένες σπουδές, αλλά και Γιουγκοσλαβία-για γυμναστές, Βουλγαρία και Ρουμανία για Ιατρική, αλλά στις ΠΑΣΟΚικές μέρες δεν άφησαν χώρα στην οποία να μην στείλουν τον κανακάρη ή τη κανακαρά τους για σπουδές. Αυτό, δε συνιστά μετανάστευση;

Ποιοι πάνε στο εξωτερικό, αν όχι τα παιδιά-στην πλειοψηφία τους, όχι όλα-της νεόπλουτης πασοκοσκυλοειδούς μεσοαστικής τάξης, των νέων τζακιών; 
Ποιοι γονείς δεν έχουν λεφτά να συνεχίσει το παιδί τους στο σχολείο της ταξικής παιδείας;
 Ποιοι γονείς δεν πουλάν σπίτια, χωράφια, οικόπεδα για να βγάλουν ‘επιστήμονα’ γιο ή κόρη;

Οι ίδιοι οι γονείς είναι αυτοί που στρώνουν το χαλί και στέλνουν τα παιδιά τους έξω για να βρούνε μια δουλειά, αντί να κατέβουν στους δρόμους και ν’ αξιώσουν μια άλλη Ελλάδα, με εργασία. 
Αλλά, στηρίζοντας τα κόμματα της ευρωλογνείας και της ευρωματζαδούρας κατάντησαν την Ελλάδα χώρα ανέργων και συνταξιούχων.
Ξέρω πολλές περιπτώσεις παιδιών που έφυγαν έξω για μεταπτυχιακά κι έμειναν εκεί. Ξέρω κι άλλα παιδιά, που ενώ είχαν δουλειά εδώ, ερωτεύτηκαν κι ακολούθησαν το άλλο μισό τους στο εξωτερικό.

Ξέρω όμως πόσα παίρνει η κόρη μου, απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών κι Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο-πλυντήριο συνειδήσεων, που παίρνει 367 ευρώ κι αν δεν τσοντάρω εγώ δεν θα ζει. Κι η άλλη μου κόρη, 
μαθηματικός, αγωνιά μήπως και δεν την πληρώσουν. Μ.Ο-υπολογίζοντας κι αυτούς από τους οποίους δεν παίρνει λεφτά,λόγω ανεργίας γονέων-2,5 ευρώ την ώρα. 
Δε λείπουνε όμως από καμιά απεργία και καμιά κινητοποίηση. 

Κι εν κατακλείδι, 
Εμείς οι ‘κομμουνιστές’, της ‘Κοινωνικής Συμμαχίας’, θα πέσουμε στη λούμπα του κοινωνικού αυτοματισμού; Ή 
θα πούμε-συμβουλευτικά-στη νεολαία:
ΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΟΥ ΜΑΧΗ. 
ΕΔΩ. 
ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.
Πως ζητάμε από τον εργαζόμενο
 ή τον άνεργο νέο να 
ΨΗΛΩΣΕΙ ΤΟΝ ΠΗΧΥ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ;
Εγκαταλείποντας τη χώρα 
ή
 παλεύοντας να γκρεμίσεις τη σαπίλα.
Δεν είναι η πρώτη-και, ευτυχώς, δεν θα είναι η τελευταία που ένα στέλεχος του ΚΚΕ, αλλά και το ΚΚΕ συνολικά βάζει το Λαό μπροστά στις ευθύνες του. 
Με ΠΡΟΣΚΑΙΡΟ κόστος, μέχρι να γίνει αποδεκτή η θέση του.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΖΑΚΟ.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ.
..........................
δες και Αυτή:
 Βούιξε ο τόπος, βούιξαν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, βούιξε το διαδίκτυο, βούιξαν τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης με την δήλωση του Καζάκου περί προδοσίας όσων μεταναστεύουν στο εξωτερικό και δεν κάθονται να δώσουν την μάχη στην Ελλάδα για να ανατρέψουν τον κανιβαλισμό που ζει ο Ελληνικός λαός!
Απαράδεκτος και ελεεινός ο Καζάκος! Κανονικός φασίστας που ξεθάβει εκείνο το «φασιστικό» «ή τάν ή επί τάς» ή το άλλο το «φασιστικό» «σύρε και θέλω νικητής παιδί μου να γυρίσεις για την γλυκιά τη λευτεριά το αίμα σου να χύσεις»! 
Οι δηλώσεις του Καζάκου σήκωσαν κατακραυγή! Τον είπαν από παλιόγερο μέχρι ατάλαντο ηθοποιό και είχαν και δίκιο αν και δεν συμφωνώ ότι είναι ατάλαντος ηθοποιός! 
Τι ήθελε κι αυτός να κάνει τέτοιες δηλώσεις τον Ιούνιο του 2017;!
Κοιτώ λίγο πιο προσεχτικά και βλέπω ότι η συνέντευξη στην οποία αναφέρονται όσοι βρίζουν τον Καζάκο έχει δοθεί προ τετραετίας! 
Έχει δοθεί δηλαδή τότε όταν δινόταν μάχες για να ανατραπούν τα μνημόνια και οι αντιλαϊκοί νόμοι και οι μάχες χρειαζόταν λαό και παλικάρια στους δρόμους! Ακούω την συνέντευξη του Καζάκου! 
Σαν χαϊβάνι που είμαι δεν καταλαβαίνω αυτά που καταλαβαίνουν όσοι τον κατηγορούν ότι κατηγόρησε γενικά τους μετανάστες για προδοσία! 
Καταλαβαίνω ότι αναφέρεται στην μάχη για να ανατραπεί η σαπίλα που έχει κάτσει πάνω από ολόκληρο τον κόσμο! 
Καταλαβαίνω ότι θεωρεί προδοσία το να μην δίνει ο καθένας την μάχη για το σύνολο και να την δίνει για το δικό του τομάρι άντε το πολύ και για το τομάρι της οικογένειάς του!
Με πιάνουν τα γέλια για τις κατηγόριες σε βάρος του Καζάκου. Τον κατηγορούν αυτοί που λένε προδότες τους πρόσφυγες οι οποίοι φεύγουν από τις χώρες τους κυνηγημένοι από τους βομβαρδισμούς, με τον πέλεκυ του θανάτου να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους! Κατηγορούν τον Καζάκο αυτοί που θεωρούν τους πρόσφυγες προδότες γιατί δεν μένουν στις χώρες τους να πολεμήσουν, σε χώρες που δεν υπάρχει ίχνος μαζικού λαϊκού κινήματος, ενώ στην χώρα αυτή στην οποία ο Καζάκος αναφέρεται οι Λακεδαιμόνιοι σε πείσμα των καιρών και των εχθρών με λύσσα βαστούν γερά τις Θερμοπύλες!
Τέσσερα χρόνια μετά τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης λασπώνουν τον Καζάκο για κάτι άλλο από αυτό που είπε, χρησιμοποιώντας μία λεκτική υπερβολή η οποία όμως είναι «φως φανάρι» τι θέλει να πει, θέλοντας μέσα από αυτό το λάσπωμα του Καζάκου να σπιλώσουν τους Λακεδαιμονίους!
 Έχει γίνει φέιγ βολάν η συνέντευξη του Καζάκου η οποία δόθηκε πριν από τέσσερα χρόνια, 
έχοντας κοπεί και ραφεί στα μέτρα του συστήματος της σαπίλας και της εκμετάλλευσης, ενώ η προ τετραημέρου είδηση της αναχαίτισης της Νατοϊκής δολοφονικής φάλαγγας από τους Λακεδαιμονίους στις Θερμοπύλες του Πολυμύλου θάφτηκε με τον πιο προκλητικό και τον πιο χυδαίο τρόπο!
Πολλή αστεία θα ήταν η διαδικασία να θαφτούν οι Θερμοπύλες με μονταρισμένα περσινά ξινά σταφύλια, εάν δεν ήταν προβοκατόρικη και ελεεινή!!
***********
και την Άποψη του Γραμματέα του ΚΚΕ:
- Και μία τελευταία ερώτηση, κ. Γραμματέα, είδαμε τον κ. Καζάκο που υπήρξε και βουλευτής του ΚΚΕ να κάνει μια δήλωση η οποία πραγματικά προκάλεσε σάλο. Ούτε λίγο ούτε πολύ είπε ότι είναι «προδότες» οι νέοι που φεύγουν στο εξωτερικό. Εσείς πώς ακούσατε αυτή τη δήλωση; Πραγματικά προκάλεσε αίσθηση.
- Δεν νομίζω ότι το εννοούσε. Τα παιδιά μεταναστεύουν από ανάγκη, οι νέοι μας φεύγουν προς αναζήτηση εργασίας, άλλοι για λόγους εκπαίδευσης - μόρφωσης, δηλαδή αυτό που δεν μπορεί να προσφέρει η χώρα μας πάνε να το βρουν αλλού κι αυτό γίνεται και είναι αντικειμενικό. Φυσικά κι εκεί πολύ χειρότερα, όπως κι εδώ, οι νέοι γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Μισό εκατομμύριο Έλληνες μετανάστευσαν στα χρόνια της κρίσης. Αυτό είναι το πρόσωπο του καπιταλισμού, αυτών που έχουν την εξουσία και που φέρνουν φτώχεια, ανεργία και οδηγούν στη μετανάστευση και στην προσφυγιά. Και μάλλον αυτούς θα εννοούσε ο Κώστας ο Καζάκος από όσο τον ξέρω, δεν νομίζω ότι θα εννοούσε τα παιδιά που μεταναστεύουν. Γιατί όλοι μας έχουμε στις οικογένειες μας παιδιά, γνωστών μας, φίλων μας, γειτόνων που μεταναστεύουν από ανάγκη.
- Δηλαδή, υποστηρίζετε ότι ο κ. Καζάκος εννοούσε αυτούς που ωθούν τα παιδιά να φύγουν στο εξωτερικό;
- Ε, ναι αυτό φαντάζομαι από όσο τον ξέρω και ποιες είναι οι απόψεις του.
- Πάντως εγώ τον άκουσα να επανέρχεται στο θέμα και να λέει ότι το φαινόμενο της φυγής των νέων λέγεται «εξανδραποδισμός», ας βάλει ο καθένας όποια λέξη θέλει μπροστά…
- Ε, καλά αυτός ο ορισμός στην ελληνική γλώσσα σημαίνει ότι τον αιχμαλωτίζει κάποιος, τον καταπιέζει, βιαιοπραγεί σε βάρος του κλπ. Ε, αυτό δεν το κάνει ο νέος, κάποιοι άλλοι τα κάνουν στους νέους αυτά, φαντάζομαι. Με αυτή την έννοια. Όσο κι αν δεν είναι δόκιμες αυτές οι εκφράσεις, εγώ δεν συμφωνώ μαζί τους. Όμως η ουσία αυτό πρέπει να είναι, γιατί το ΚΚΕ το ξέρετε πολύ καλά έχει εκφράσει την αμέριστη αλληλεγγύη του σε όλους αυτούς που έχουν μεταναστεύσει και θεωρεί ότι ο αγώνας μας είναι κοινός. Είναι και αγώνας δικός μας, ο αγώνας που κάνουν και στις χώρες που βρίσκονται είτε είναι εδώ οι νέοι είτε βρίσκονται σε άλλες χώρες της Ευρώπης και σε όλο τον κόσμο.