Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα F/B. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα F/B. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΣΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΥΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΡΕΦΕΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΡΦΟ ΣΑΣ: Δείτε Για f/b


Η αποκάλυψη της αξιοποίησης προσωπικών πληροφοριών δεκάδων εκατομμυρίων χρηστών του «Facebook», με σκοπό την πολιτική και κοινωνική χειραγώγησή τους και ειδικότερα την υποστήριξη της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ (το λεγόμενο σκάνδαλο «Cambridge Analytica»), θεωρήθηκε «προδοσία» της εμπιστοσύνης των χρηστών αυτού του Μέσου Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ), «εξαπάτηση» σχετικά με τις διαβεβαιώσεις προστασίας των δεδομένων τους, «ανεπάρκεια» της εταιρείας σε σχέση με το ίδιο το περιστατικό (γιατί το άφησε να γίνει), αλλά και με τη διαχείρισή του (καθυστέρηση στην παραδοχή του). 
Και αφού η «κριτική» έκανε τον κύκλο της στην αστική δημοσιολογία και εκφράστηκαν πολλές ανησυχίες για τη δυνατότητα χειραγώγησης της κοινωνικής συνείδησης από τα ΜΚΔ, τώρα που «πάει να κλείσει το θέμα», έφτασαν να γράφονται ακόμη και απόψεις του τύπου: Ας πρόσεχαν οι χρήστες του «Facebook» να μη συμμετέχουν σε έρευνες που τους ζητούν προσωπικά στοιχεία. Δηλαδή φταίχτες είναι τελικά τα θύματα, που τα είχαν διαβεβαιώσει ότι συμμετέχουν σε μια επιστημονική έρευνα και ότι τα δεδομένα τους είναι ασφαλή.
***
Το θέμα, υποστηρίζουν, δεν είναι να εγκαταλειφθεί το «Facebook», το θέμα είναι να προσέχουν οι χρήστες τι πληροφορίες ανεβάζουν σ' αυτό. Λες και οι 270.000 συμμετέχοντες απαρίθμησαν εθελοντικά τους 30-50 εκατομμύρια «φίλους» τους και δεν έγινε αυτό εν αγνοία τους, με απευθείας αξιοποίηση των διασυνδέσεων που έχουν με άλλους χρήστες. Το πρόσφατο «σκάνδαλο» με το «Facebook» είναι μόνο η κορυφή της ...κορυφής του παγόβουνου. Οχι επειδή δεν αποκαλύφθηκαν ποιος ξέρει πόσες άλλες ανάλογες περιπτώσεις αξιοποίησης από τρίτους προσωπικών δεδομένων των χρηστών του «Facebook» (και του «Twitter» και του «Instagram» και όλων των άλλων ΜΚΔ), αλλά επειδή συγκαλύφθηκε η μεγαλύτερη εικόνα: Το ίδιο το «Facebook» και τα άλλα ΜΚΔ είναι που εκμεταλλεύονται πρώτα απ' όλους και σε μόνιμη βάση τις πληροφορίες που σκοπίμως ή άθελά τους, με άμεσο, αλλά κυρίως με έμμεσο τρόπο αναρτούν τα δισεκατομμύρια των χρηστών τους στις σελίδες τους. Βεβαίως, αυτές οι «αποκαλύψεις» γίνονται στο πλαίσιο αντιπαράθεσης, πολέμου οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων, η ουσία όμως δεν είναι η «κακή» χρήση αυτών των μέσων («κοινωνικής δικτύωσης»), αλλά η ίδια η λειτουργία τους, που δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετική αφού βρίσκονται υπό τον έλεγχο μονοπωλιακών ομίλων και της εξουσίας του κεφαλαίου.
***
Τι μέτρα πήρε το «Facebook» για να μην ξαναϋπάρξει άλλη περίπτωση τύπου «Cambridge Analytica»; Πέρα από τα γνωστά φληναφήματα, τις υποσχέσεις περί προστασίας των δεδομένων, δεσμεύτηκε να αλλάξει τη διασύνδεση προγραμματισμού του συστήματός του, για να περιορίσει τις δυνατότητες τρίτων να συλλέγουν στοιχεία. Με άλλα λόγια, περιορίζει για τους απ' έξω την πρόσβαση στον τεράστιο όγκο προσωπικών πληροφοριών που το ίδιο συγκεντρώνει και θα συνεχίσει να συγκεντρώνει, να διατηρεί και να επεξεργάζεται για δικό του εμπορικό όφελος. Ο περιορισμός δεν επηρεάζει τις διωκτικές αρχές και τις μυστικές υπηρεσίες, που κάθε χρόνο πραγματοποιούν δεκάδες χιλιάδες επίσημες αιτήσεις προς το «Facebook» για παράδοση στοιχείων (εκείνων που δεν μπορούν να συλλέγουν μέσω της διασύνδεσης προγραμματισμού), οι οποίες βεβαίως ικανοποιούνται πάραυτα από τους κεφαλαιοκράτες ιδιοκτήτες. Και αυτές πιο πολύ για «ξεκάρφωμα» είναι, αφού η NSA (Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ) έχει ουσιαστικά πλήρη και online πρόσβαση στις βάσεις δεδομένων του «Facebook». Τα ΜΚΔ είναι αποδεδειγμένα εξαιρετικό δώρο προς τα κράτη (περισσότερο των ΗΠΑ, αλλά και τα υπόλοιπα) και χρησιμοποιούνται πολλαπλώς από τις υπηρεσίες τους. Ορισμένες φορές, μάλιστα, κρατικές αρχές, όπως η αστυνομία, υπερηφανεύονται για το πώς αξιοποίησαν το «Facebook» ή άλλα ΜΚΔ στην αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας», στην πάταξη της εγκληματικότητας και πάει λέγοντας.
***
Το «Facebook» και τα άλλα ΜΚΔ είναι «δωρεάν» επειδή χρυσοπληρώνονται από την πώληση και εκμετάλλευση των πληροφοριών που αντλούν από τους χρήστες τους εν αγνοία τους. Προσφέρουν χωρίς ενοίκιο το «χωράφι» όπου οι χρήστες θα καλλιεργήσουν με δικό τους κόπο πληροφορίες προσωπικού και κοινωνικού χαρακτήρα. Τον «καρπό» από αυτόν τον «αγρό» δρέπουν τα μονοπώλια, ώστε να μπορούν οι ιδιοκτήτες τους να φιγουράρουν στη λίστα με τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Με τις ίδιες πολύτιμες πληροφορίες «εξοπλίζονται» μυστικές και άλλες υπηρεσίες, που είναι επιφορτισμένες με το καθήκον της θωράκισης του αστικού συστήματος. Κάθε καλοπροαίρετος και κυρίως όποιος συμμετέχει στο κίνημα και στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, πρέπει να σκεφτεί καλά πού αφιερώνει το χρόνο και την ενέργειά του, πώς προστατεύει τον εαυτό του για το σήμερα και για το αύριο. Στο «Facebook» γίνεται «γραναζάκι» του μηχανισμού παραγωγής κερδών για τους ιδιοκτήτες του και πληροφοριών χρήσιμων σε αυτούς που προσπαθούν να τον εμποδίσουν να αλλάξει τον κόσμο. Οι πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις, τα πραγματικά κοινωνικά δίκτυα οικοδομούνται με τη διά ζώσης επικοινωνία, την έμπρακτη αλληλεγγύη στις δυσκολίες της καθημερινής ζωής και ιδίως εκεί που ο αγωνιστής μαζί με τους συναδέλφους του και τους συντρόφους του αναμετριέται με την αστική τάξη, στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο σχολείο, στον τόπο κατοικίας.


Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΑΝΟΥ -ΑυτοΑποκαλύπτεται !!



Χωρίς δικά μας Σχόλια αποτυπωμένη σε Εικόνες: 
Ας Δούμε Λοιπόν:



















ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ ΦΙΛΟ: 

 9-8-2016 


Οι πρώην σύντροφοί της:


 Με το δικό της μυαλό... 

-στοχοποιώντας την ΚΝΕ- 
 Καταγγέλλει ότι είναι:  
Κνίτες !!






για Επίλογο:  




Αντί για "μυδοπίλαφα" Κα Afroditi Manou 
Εμείς με το 
"μασημένο φαΐ" για "νεοσσούς" 
που Μπορεί να Σας κάνουμε Να "Ανατριχιάζετε"
όπως γράφετε: 

Σας Συνιστούμε -σαν blog-
Να Ζητήσετε Συγνώμη απ' τους Κνίτες 
που τόσο χυδαία προβοκάρετε 
-όπως φαίνεται πιο πάνω-
όταν θα πάτε Παρασκευή 23Σεπτέμβρη
στο Φεστιβάλ Τους 
http://www.902.gr/eidisi/neolaia-paideia/105465/ploytos-afieromaton-sto-kentriko-festival


και όσο για Μας,
 ήδη Ανατριχιάζουμε απ' την
Ευρώπη Σας (!!) 
Την ευρώπη: 
Της καπιταλιστικής ταξικής βαρβαρότητας
Των πολέμων που μακελεύει λαούς για τους κεφαλαιοκράτες,  
Της εξίσωσης κομμουνισμού-ναζισμού, 
Της ευρώπης που οι μισές χώρες της, έχουν βγάλει στη παρανομία τα κομμουνιστικά κόμματα γιατί δεν συνεμορφώθην με τα ιδεώδη της άγιας οικογένειας των κεφαλαιοκρατών και υμνούν τους συνεργάτες του Χίτλερ,,,  

Αυτή την ευρώπη Σάς την χαρίζουμε 
Αλλά ξέρε το
 Αργά ή Γρήγορα 
οι Λαοί 
Αυτή 
την Ευρώπη 
θα την Γκρεμίσουν 

Κτίζοντας μία Ευρώπη που δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση Ανθρώπου από Άνθρωπο 



Είχαμε και Συνέχεια !!! 




θαυμάστε το ήθος της Κας και των Φίλων της 



απ το προφίλ σ. και αναγνώστη μας: 

Τα Νέα "ήθη" των νέων αυριανιστών που δίνουν εξετάσεις στον ΣυΡιζΑ: 
Φανερώνει Αυτή κ το Σινάφι της, εκτός των άλλων,
 την ένδεια επιχειρημάτων που τους Διακρίνει κ το μένος απέναντί μας όταν πολιτικά στριμώχνονται,,,





και  Οδηγίες για να εμβαθύνουμε στο "καινούργιο" 
Η Απάντηση Άμεση Από φίλο Της: 


Για το Τέλος  της Αφιερώνουμε ένα Τραγούδι 

της Αδελφής της  
Αυτής και του Σιναφιού της:




kαι την αφήνουμε να βράζει 

με τους ξεβρασμένους: 


Εμείς Έχουμε Δουλειά Μπροστά μας
***

Χαιρετίσματα λοιπόν στη Μακεδονία – Η Αφροδίτη Μάνου και το “πολιτικό ακαταλόγιστο” των καλλιτεχνών

Η Αφροδίτη Μάνου παθαίνει Μίκη για το μακεδονικό, τα δείγματα γραφής από πλευράς της πάντως είχαν πάψει από καιρό να είναι ενθαρρυντικά.
   
Μπορεί να «μην ήθελε στη ζωή να κυβερνήσει» η Αφροδίτη Μάνου, δεν είχε πάντως πρόβλημα να στηρίξει την πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση, υφιστάμενη μάλιστα κάτι σαν μπούλινγκ, αν πιστέψουμε συνέντευξή της στο documento τον περασμένο Νοέμβρη, όταν διεκτραγωδούσε τη διαγραφή που της έκαναν στο facebook παλιοί της ερωτικοί σύντροφοι γιατί στήριζε το Σύριζα.
Μέσα στο χρόνο που μεσολάβησε ωστόσο, η ταλαντούχα καλλιτέχνης είπε να προσθέσει έναν ακόμα σταθμό στην πολυτάραχη πορεία των πολιτικών της προτιμήσεων, παθαίνοντας Μίκη Θεοδωράκη και βγαίνοντας μέσω ΜΚΔ στην πρώτη γραμμή για την υπεράσπιση της Μακεδονίας μέσω του νέου γύρου εθνικιστικών συλλαλητηρίων στις 20 Γενάρη, που την ξεπουλά ο μέχρι χθες αγαπημένος της Τσίπρας. Με σημερινή της ανάρτηση συντάχθηκε μάλιστα εμμέσως πλην σαφώς υπέρ του εκπροσώπου της ΝΔ Κυρανάκη, που με αφορμή τις καταγγελίες περί τηλεφωνικών απειλών του Παπαχριστόπουλου των ΑΝΕΛ, δικαιολόγησε ως «υποχρέωση του πολίτη» τέτοιου είδους πιέσεις σε βουλευτές. Λίγες μέρες νωρίτερα είχε προχωρήσει και σε ξέπλυμα της ακροδεξιάς, γράφοντας πως «όταν είσαι στο χαράκωμα δε ρωτάς το συμπολεμιστή σου τι ψηφίζει».
Όχι κύριε Παπαχριστόπουλε!
Δεν είναι "ενοχλητικοί τύποι" αυτοί που σου τηλεφωνούν και
μάλιστα με το νούμερό τους ΦΑΝΕΡΟ (ούτε καν με απόκρυψη)
όπως παραδέχτηκες το πρωί στο ΟΠΕΝ.
Είναι η με ονοματεπώνυμο οργή του λαού για το ξεπούλημα
της Μακεδονίας!



Η μεταστροφή Μάνου προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στους παροικούντες τα ΜΚΔ, καθόλου αντίστοιχη με εκείνη που είχαν προκαλέσει ανάλογου ήθους και ύφους, αλλά διαφορετικής απόχρωσης δηλώσεις λίγο παλιότερα, όταν έγραφε πως ο «Αδόλφος Σόιμπλε» έγινε παραπληγικός επειδή είναι «παράφρων και σαδιστής» πολιτικός. Ακόμα πιο ντούκου είχε περάσει ένα παλιότερο μανιφέστο υπέρ Τσίπρα, όπου μεταξύ πολλών άλλων, ανέφερε πως “κάπου εκεί ήρθε ο Στηβ Τζομπς και τα σάρωσε όλα. Αν ο Μαρξ ζούσε, σίγουρα θα τον είχε λάβει υπόψη του, όμως εσείς όχι.” Είναι κρίμα ίσως που η ίδια μεταστράφηκε στον εθνικισμό πριν ολοκληρώσει τη θεωρία του μαρξισμού – τζομπισμού, ίσως βέβαια σε επόμενο κείμενό της να μας πει ότι ο Κάρολος θα λάμβανε υπόψη του και τον Παύλο Μελά.

Δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια που καλλιτέχνες μας απογοητεύουν με την πολιτική τους στάση, ειδικά μέσα στα χρόνια της κρίσης. Η ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση των καλλιτεχνών, που συνήθως περιέχει και μια δόση εγωκεντρισμού και παρεξηγημένης ιδιοφυΐας εξηγεί μόνο εν μέρει το φαινόμενο. 
Στην πραγματικότητα, αυτό που αναδεικνύεται είναι πως τελικά η ταξική θέση είναι αυτή που έχει τον κύριο ρόλο στις εκάστοτε επιλογές τους, κι ότι μόνο σε συνθήκες οξυμένων λαϊκών αγώνων οι εξαιρέσεις – που πάντοτε υπάρχουν – γίνονται, αν όχι κανόνας, σεβαστή μειοψηφία, που κινδυνεύει να συρρικνωθεί δραματικά σε ευθεία αναλογία προς τα σκαμπανεβάσματα του ίδιου του κινήματος. 
Κι αν σ’ αυτή τη φάση συρρίκνωση νιώθουμε “προδομένοι” από ανθρώπους τα έργα των οποίων αγαπήσαμε, τουλάχιστον τα τελευταία δε χάνουν ποτέ τη δύναμή τους, όσο κι αν τα “απαρνήθηκαν” στην ουσία τους οι δημιουργοί τους.