Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αντιπολεμική - Αντιιμπεριαλιστική Δράση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αντιπολεμική - Αντιιμπεριαλιστική Δράση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

12 Οκτωβρίου, 2026

Να μη μιλάμε, να μην ενοχλούμε, να μην χαλάμε την εικόνα του Πολέμου ?







Τυρναβίτικα Νέα ·

9.10.26
Είναι πραγματικά ενδιαφέρον το πότε θυμούνται ορισμένοι τις έννοιες της «θεσμικότητας», της «ενότητας» και της «σοβαρότητας».
Επίσης εντύπωση προκαλούν τα σχεδόν αυτόματα «αντανακλαστικά» κάθε λογής «αυτοδιοικητικών» που ένας πίσω από τον άλλο, με βαρύγδουπες έννοιες και λέξεις δεν εκφράζουν τίποτε παραπάνω… από την ενόχληση τους.
Γιατί ενοχλήθηκαν άραγε;
Τι είναι αυτό που εν προκειμένω έθιξε τα «ιερά και τα όσια» των δικών τους κομματικών γραμμών;
Μα τι άλλο;
Που η Δημοτική Αρχή Τυρνάβου, πέρα από τα «ουσιαστικά» μικρά και μεγάλα καθημερινά, βλέπει και τα μεγάλα ζητήματα που καθορίζουν τη ζωή των ανθρώπων. 
Τους ενόχλησε δηλαδή, που εκτός από τα έργα και τη διαχείριση της καθημερινότητας, η δημοτική αρχή μίλησε για τον πόλεμο, την εμπλοκή της χώρας, τις βάσεις, τους εξοπλισμούς και τις συνέπειες που όλα αυτά έχουν για τον λαό.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, για λίγο τα μεγάλα λόγια περί «θεσμικότητας» και ας μιλήσουμε απλά, όπως απλά μιλάει η ίδια η ζωή.

Όταν η ακρίβεια χτυπά το σπίτι, το μαγαζί, το χωράφι και τον χώρο δουλειάς, είναι ή δεν είναι υπόθεση μιας Δημοτικής Αρχής; Όταν η τιμή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου ανεβαίνει, όταν ανεβαίνει το κόστος της ενέργειας και μαζί του ανεβαίνουν τα έξοδα παραγωγής, μεταφοράς, θέρμανσης και τελικά οι τιμές σε όλη την οικονομία, είναι ή δεν είναι κοινωνικό ζήτημα; Και όταν ο εργαζόμενος, ο επαγγελματίας, ο αγρότης, η νέα οικογένεια και ο συνταξιούχος βλέπουν το εισόδημά τους να τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας, πρέπει μια Δημοτική Αρχή να κάνει πως δεν βλέπει;

Τα στοιχεία δείχνουν ότι ήδη από το 2021, η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραφε ετήσια αύξηση 132,3% στο φυσικό αέριο και 45,1% στο πετρέλαιο θέρμανσης. Η πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία, οι κυρώσεις, οι ανακατατάξεις και οι ανταγωνισμοί στην Ενέργεια ήρθαν να οξύνουν μια ήδη εκρηκτική κατάσταση.
Σε κάθε περίπτωση, και για κάθε αντίστοιχη κατάσταση προκύπτει ένα απλό ερώτημα: ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;
Μα ποιος άλλος εκτός από το λαό. Ενώ κάποιοι κερδίζουν. Ο λαός χάνει.
«Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ
Δεν είναι ο πρώτος
Πριν απ’ αυτόν γίνανε κι άλλοι πόλεμοι
Όταν ετέλειωσε ο τελευταίος
Υπήρχαν νικητές και νικημένοι
Στους νικημένους ο φτωχός λαός
Πέθαινε απ’ την πείνα
Στους νικητές ο φτωχός λαός
Πέθαινε το ίδιο… (Μπρέχτ)».

Τον λογαριασμό επόμενα, τον πληρώνει ο εργαζόμενος, που βλέπει τον μισθό του να εξανεμίζεται στα βασικά. Τον πληρώνει ο επαγγελματίας που βαράει μύγες στο μαγαζί του και βλέπει τα έξοδα να ανεβαίνουν. Τον πληρώνει ο βιοπαλαιστής αγρότης που βλέπει το κόστος παραγωγής να αυξάνεται. Τον πληρώνει η οικογένεια που δυσκολεύεται να ζεστάνει το σπίτι της. Τον πληρώνει και ο ίδιος ο Δήμος, που καλείται να καλύψει όλο και περισσότερες ανάγκες με περιορισμένους πόρους και προσωπικό. Και με μεγάλα έξοδα.
Την ίδια στιγμή, για τους πολεμικούς σχεδιασμούς βρίσκονται δισεκατομμύρια. Μόνο μέσα στο 2026 η κυβέρνηση ανακοίνωσε την ενεργοποίηση δέκα νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων συνολικού ύψους άνω των 4 δισ. ευρώ, ενώ η λεγόμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα» ξεπερνά τα 3 δισ. ευρώ και έχει ανακοινωθεί ένα 12ετές εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους 25 δισ. ευρώ. Δεν είναι λοιπόν ότι «δεν υπάρχουν λεφτά». Υπάρχουν και μάλιστα πολλά. Το ερώτημα είναι πού κατευθύνονται και ποιες ανάγκες μπαίνουν κάθε φορά σε προτεραιότητα.
Ειναι αλήθεια τώρα, ότι αυτά τα εκατομμύρια εξασφαλίζουν την ασφάλεια της ζωής του λαού; Ρητορικό το ερώτημα, όταν υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα χωρών που τους επιτέθηκαν οι ίδιοι τους οι προμηθευτές.
Όχι ασφάλεια λοιπόν, την ανασφάλεια εξασφαλίζουν και την ανησυχία γιατί εμπλέκουν τον λαό, χωρίς να τον ρωτήσουν σε πολεμικά παιχνίδια.
Επίσης: αυτά τα χρήματα από πού προέρχονται; Δεν πέφτουν από τον ουρανό. Είναι δημόσιο χρήμα. Είναι χρήματα που παράγονται από τον λαό και συγκεντρώνονται μέσα από τη φορολογία και τον κρατικό προϋπολογισμό.
Και τότε η ερώτηση γίνεται ακόμη πιο απλή: όταν λείπουν πόροι για την Υγεία, την Παιδεία, την προστασία από πλημμύρες και πυρκαγιές, για υποδομές, για προσωπικό, για μισθούς και κοινωνικές ανάγκες, όταν οι Δήμοι παλεύουν καθημερινά με την υποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση, τι πρέπει να κάνει μια Δημοτική Αρχή; Να κάνει πως δεν βλέπει; Να σωπάσει για να μην «διχάσει» και «ενοχλήσει»; Να ασχολείται μόνο με την άσφαλτο για παράδειγμα, και τα έργα, και να θεωρεί ότι όλα τα υπόλοιπα δεν την αφορούν;
Όταν τα δισεκατομμύρια που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στην Υγεία, στην Παιδεία, στους μισθούς, στις υποδομές, στην προστασία της ανθρώπινης ζωής, κατευθύνονται σε εξοπλισμούς και πολεμικές δεσμεύσεις, τι πρέπει να κάνει μια Δημοτική Αρχή; 
Όταν στερείται τους απαραίτητους πόρους και το προσωπικό για να βελτιώσει την καθημερινότητα στις πόλεις και στα χωριά, όταν οι εργατοϋπάλληλοι και οι βιοπαλαιστές αγρότες της περιοχής μας υφίστανται τις συνέπειες της ακρίβειας, της εκμετάλλευσης και της φτώχειας, τι πρέπει να κάνει; Όταν λιμάνια, αεροδρόμια και στρατιωτικές υποδομές της χώρας εντάσσονται στους πολεμικούς σχεδιασμούς και η Θεσσαλία αποκτά όλο και μεγαλύτερο ρόλο ως κρίκος αυτών των σχεδιασμών, πώς μπορεί μια Δημοτική Αρχή να κάνει ότι δεν βλέπει;
Και ας μη μας πουν ότι όλα αυτά είναι «εξωτερική πολιτική» και άρα δεν αφορούν τον Τύρναβο.
Με αυτή τη λογική ο Αμβυκούχος που διαμαρτύρεται για τα μέτρα στο τσίπουρο, «εζήλωσε» το υπουργείο οικονομικών. Και ο αγρότης που βλαστημάει τον κανονισμό του ΕΛΓΑ, «εζήλωσε» να γίνει υπουργός γεωργίας;
Ε, ας μη μιλάει κανείς. Και οι υπουργοί ας κάνουν τις δουλειές τους: αυτό μας είπανε. Αυτά λένε…
Η Δημοτική Αρχή δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι ασκεί εξωτερική πολιτική. Ούτε ο δήμαρχος είναι υπουργός Εξωτερικών. Όμως άλλο πράγμα η αρμοδιότητα για την εξωτερική πολιτική της χώρας και άλλο πράγμα το δικαίωμα και η υποχρέωση μιας εκλεγμένης Δημοτικής Αρχής να παίρνει θέση για τις συνέπειες αυτής της πολιτικής στη ζωή του λαού.

Γιατί όταν η χώρα μετατρέπεται σε ορμητήριο πολέμου, όταν στρατιωτικές υποδομές της Θεσσαλίας εντάσσονται σε αυτούς τους σχεδιασμούς, όταν ολόκληρη η περιοχή γίνεται κρίκος μιας αλυσίδας που μπορεί να την καταστήσει στόχο αντιποίνων, τότε αυτό δεν είναι ένα ζήτημα που βρίσκεται κάπου μακριά από τη ζωή μας. Είναι εδώ. Είναι δίπλα μας. Και όταν ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έρχεται στην Αθήνα για να συζητήσει εξοπλισμούς, ενεργειακούς σχεδιασμούς, στρατιωτική συνεργασία και τις ευρύτερες σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ, τι ακριβώς περιμένουν από τη Δημοτική Αρχή; Να κλείσει την πόρτα, να τραβήξει την κουρτίνα και να κάνει πως δεν συμβαίνει τίποτα;

Το δε Δημαρχείο είναι χώρος δημόσιας έκφρασης και δημοκρατικού διαλόγου. Η Δημοτική Αρχή δεν είναι ένας υπηρεσιακός μηχανισμός χωρίς άποψη. Είναι η εκλεγμένη πολιτική διοίκηση του Δήμου, με πρόγραμμα, θέσεις και ευθύνη απέναντι στον λαό. Όπως έχει το δικαίωμα να παίρνει πρωτοβουλίες για τα ζητήματα της καθημερινότητας, έτσι έχει το δικαίωμα να αναδεικνύει και τα μεγάλα ζητήματα που θεωρεί ότι καθορίζουν τη ζωή και το μέλλον των ανθρώπων. Και αυτό ακριβώς κάνει η Δημοτική Αρχή Τυρνάβου.
Επειδή Δημοτική Αρχή στον Τύρναβο είναι η «Λαϊκή Συσπείρωση» και επειδή η «Λαϊκή Συσπείρωση» έχει συγκεκριμένο πρόγραμμα και συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις, έχει και το δικαίωμα να τις υπερασπίζεται δημόσια. 
Όπως το κάνουν δημοτικές αρχές σε ολόκληρη την Ελλάδα, ανεξάρτητα από την πολιτική τους αφετηρία. Το να λένε κάποιοι ότι η Δημοτική Αρχή μπορεί να εκφράζεται μόνο για τα τοπικά και όχι για τις πολιτικές επιλογές που επηρεάζουν τη ζωή των δημοτών, δεν είναι «θεσμική σοβαρότητα». Είναι μια αντίληψη για έναν Δήμο αποστειρωμένο από την κοινωνία και αποκομμένο από όσα συμβαίνουν γύρω του.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της σημερινής αντιπαράθεσης. Οι δημοτικές παρατάξεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ θυμούνται να κάνουν αντιπολίτευση στη Δημοτική Αρχή όταν νιώθουν την ανάγκη να υπερασπιστούν τα «ιερά και τα όσια» της στρατηγικής της κυβέρνησης και των συστημικών κομμάτων.
Βγαίνουν από τα καβούκια τους όταν είναι να μας πουν ότι δεν πρέπει να μιλάμε για τις βάσεις, για το ΝΑΤΟ, για την εμπλοκή, για τους εξοπλισμούς, για την πολεμική οικονομία.
Μας λένε ότι ο Δήμος πρέπει να «ενώνει». Μα ποιος ακριβώς είναι ο διχασμός που προκαλείται όταν μια Δημοτική Αρχή λέει ότι τα χρήματα πρέπει να πηγαίνουν στις λαϊκές ανάγκες και όχι στους πολεμικούς σχεδιασμούς; Ποιος διχασμός υπάρχει όταν λέμε ότι θέλουμε Υγεία, Παιδεία, μισθούς, υποδομές, προστασία από φυσικές καταστροφές και έργα που να υπηρετούν τις ανάγκες του λαού; Ποιος διχασμός υπάρχει όταν λέμε ότι δεν θέλουμε η χώρα και η περιοχή μας να γίνονται ορμητήριο πολέμου;
Τι σημαίνει λοιπόν αυτή η «ενότητα» για την οποία τόσο συχνά γίνεται λόγος; 
Να είμαστε όλοι ενωμένοι όταν πρόκειται να χειροκροτήσουμε έναν υπουργό των ΗΠΑ; Να είμαστε όλοι ενωμένοι πίσω από το ΝΑΤΟ και τις βάσεις; Να είμαστε όλοι ενωμένοι όταν η χώρα γίνεται ορμητήριο πολέμου; Να μη μιλάμε, να μην ενοχλούμε, να μην χαλάμε την εικόνα; Γιατί εκεί οδηγεί η «μούγκα» που μας ζητούν.

Ή μήπως ενότητα σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό; Να ενώνεται ο λαός όταν διεκδικεί καλύτερη ζωή. Να ενώνεται απέναντι στην ακρίβεια. Να ενώνεται για την Υγεία και την Παιδεία. Να ενώνεται για μισθούς που να φτάνουν για να ζήσει η οικογένεια. Να ενώνεται για να μείνουν οι νέοι στον τόπο τους. Να ενώνεται για να μη μετατρέπονται οι πόλεις και τα χωριά μας σε κρίκους πολεμικών σχεδιασμών.
Η Δημοτική Αρχή Τυρνάβου παίρνει θέση και δεν διαιρεί. Ενώνει.
Αντίθετα, αυτό που διαιρεί είναι η σιωπή απέναντι σε όσα καθορίζουν τη ζωή και το μέλλον του λαού. Η σιωπή που ζητάνε είναι κι αυτή θέση. Και είναι θέση βαθιά πολιτική, γιατί πίσω από τη σιωπή υπάρχει αποδοχή της πραγματικότητας που μας λένε ότι πρέπει να θεωρούμε «φυσιολογική»: να αυξάνονται οι πολεμικές δαπάνες, να ενισχύονται οι στρατιωτικές δεσμεύσεις, να προσφέρονται υποδομές και διευκολύνσεις, ενώ την ίδια στιγμή ο λαός να καλείται να πληρώσει την ακρίβεια, τις ελλείψεις, την υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση.
Και όταν η γη και το ύδωρ προσφέρονται στους πολεμικούς σχεδιασμούς, τότε στρώνεται το έδαφος για τα… φέρετρα.
Και τα φέρετρα αυτά δεν θα είναι φέρετρα αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις, ούτε των μεγάλων ομίλων που προσδοκούν κέρδη από την πολεμική οικονομία. Θα είναι φέρετρα παιδιών του λαού. Μπορεί να είναι παιδιά δικά μας. Παιδιά του Τυρνάβου. Παιδιά της Θεσσαλίας.
Τι θα πουν λοιπόν αύριο στις μανάδες;
Τι θα πουν στη μάνα που θα περιμένει το παιδί της και θα της χτυπήσουν την πόρτα για να της πουν ότι το παιδί της δεν θα γυρίσει;
Τι θα πουν τότε όσοι σήμερα ζητούν από μια Δημοτική Αρχή να σωπάσει στο όνομα της «θεσμικότητας»; 
Τι θα πουν όσοι στο όνομα της «ενότητας» ζητούν να μη μιλάμε για τις βάσεις, για το ΝΑΤΟ, για την εμπλοκή και για τους πολεμικούς σχεδιασμούς; 
Τι θα πουν όσοι θεωρούν ότι ένας δήμαρχος πρέπει να ασχολείται μόνο με την άσφαλτο, τα γήπεδα και τα έργα, ενώ για τον πόλεμο, τη φτώχεια, την ανεργία, την ακρίβεια και την αγωνία των οικογενειών πρέπει να κάνει πως δεν βλέπει;

Ο Τύρναβος χρειάζεται Δημοτική Αρχή για το σήμερα και για το αύριο. 
Μια Δημοτική Αρχή δίπλα στον πόνο, στην αδικία και στις αγωνίες των δημοτών· δίπλα στον εργαζόμενο, στον άνεργο, στον αγρότη, στον επαγγελματία, στη νέα οικογένεια, στον νέο που φεύγει από τον τόπο του. 
Μια Δημοτική Αρχή που θα παλεύει για την άσφαλτο και τα έργα, αλλά δεν θα περιορίζει τη ζωή του λαού στην άσφαλτο και στα έργα· που θα βλέπει πίσω από κάθε αίτημα για μια υποδομή τον άνθρωπο που τη χρειάζεται, πίσω από κάθε πρόβλημα τον εργαζόμενο και την οικογένεια, και πίσω από κάθε μεγάλη πολιτική επιλογή τις συνέπειες που αυτή έχει στην καθημερινή ζωή.
Για το σήμερα. Για το αύριο. Και για το πάντα. Και για τους σεισμούς που μέλλονται για να ’ρθουν.

Συνένοχοι στο έγκλημα δεν θα γίνουμε.
Να δυναμώσει η οργανωμένη πάλη του λαού μας, η αλληλεγγύη με τους λαούς που δοκιμάζονται από τον πόλεμο και την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην πολιτική και στο σύστημα που γεννούν την εκμετάλλευση, τη φτώχεια και τον πόλεμο.
Ο μακελάρης των λαών Ρούμπιο είναι ανεπιθύμητος.
Καμία εμπλοκή – καμία συμμετοχή στους πολεμικούς σχεδιασμούς.

08 Οκτωβρίου, 2026

Πληθαίνουν οι Αντιπολεμικές Φωνές των Φαντάρων μας

 

Ανέστης Τσουκαράκης
7.10.26
Πληθαίνουν οι αντιπολεμικές φωνές
Ανεπιθύμητα τα γεράκια του πολέμου και τα σχέδιά τους στην Ελλάδα
Την αντίθεσή τους στην επίσκεψη του Μ. Ρούμπιο και την περαιτέρω εμπλοκή της χώρας στα ματωμένα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ εκφράζουν νέοι στρατευμένοι, ενώ παράλληλα καλούν στις κινητοποιήσεις των εργατικών σωματείων, των Επιτροπών Ειρήνης και άλλων μαζικών φορέων που ξεδιπλώνονται τις μέρες αυτές σε όλη τη χώρα. Ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει σήμερα με τη δημοσίευση ορισμένων εξ αυτών.
***
Η κυβέρνηση τιμωρεί φαντάρους οι οποίοι δηλώνουν την αντίθεσή τους με την ολοένα και εντονότερη εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς, ενώ την ίδια ώρα υποδέχεται εγκάρδια τον Αμερικανό μακελάρη Ρούμπιο. Η επίσκεψή του σηματοδοτεί μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Είναι ανεπιθύμητος!
Ως φαντάρος στέκομαι στο πλευρό αυτών που παλεύουν για να πάρουν πόδι από τη χώρα μας οι βάσεις του θανάτου, τα ορμητήρια που έχουν, ώστε να μακελεύουν και να αιματοκυλούν τους λαούς! Να επιστρέψουν πίσω οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις που βρίσκονται σε αποστολές εκτός συνόρων!
Στρ. (ΠΖ) Μπέσιος Νέστορας, 2026 Β' ΕΣΣΟ, 2ο Μ/Κ Τ.Π. ΕΛΔΥΚ
***
Η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη και των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης επιδιώκει τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας και του λαού μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Για αυτό θα υποδεχθεί τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ στη χώρα μας.
Ο Μάρκο Ρούμπιο, εκπρόσωπος της κυβέρνησης των ΗΠΑ και της πολιτικής των πολέμων και των επεμβάσεων, είναι ανεπιθύμητος!
Να δυναμώσει η πάλη για την απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς, να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις από αποστολές εκτός συνόρων, να μη χρησιμοποιούνται οι υποδομές της χώρας ως ορμητήρια πολέμου.
Αγγελος Γαλάρης, Στρατιώτης ΠΖ 516 Μ/Κ ΤΠ, Λαγός Εβρου
***
Δεν θα θυσιάσουμε τις ανάγκες μας για τον πόλεμο και τα κέρδη.
Καταδικάζω την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, που θα σημάνει τη μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους, μετατρέποντάς την σε ένα απέραντο ΝΑΤΟικό ορμητήριο αλλά και στόχο αντιποίνων με θύματα τους άλλους αλλά και τον ελληνικό λαό.
Εξω από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου από την Ελλάδα!
Καμία εμπλοκή της χώρας στο πολεμικό μακελειό!
Να γυρίσουν πίσω όλες οι ελληνικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων!
Στρ Θεοφύλακτος Σταυρίδης, 2026 Α ΕΣΣΟ, Α ΕΑΝ Κομοτηνή
***
Καταδικάζω την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, στα πλαίσια του «Στρατηγικού Διαλόγου». Την ίδια ώρα που ο λαός ματώνει από τις συνέπειες της πολεμικής οικονομίας, την εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς και ενεργειακούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, η κυβέρνηση διεκδικεί μεγαλύτερη λεία για χάρη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Είναι ανεπιθύμητος! Συμφέρον του λαού είναι να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην πολεμική εμπλοκή, να μην γίνει συνένοχος στη σφαγή άλλων λαών, να μη δεχθεί καμία θυσία στον βωμό του κέρδους.
Στρ. (ΥΠ) Μπελόβα Κλοντιάν, 389 ΠΑΠ, Ξυλαγανή
***
Στέκομαι στο πλευρό των ταξικών συνδικάτων και των μαζικών φορέων που αγωνίζονται κατά της εμπλοκής της χώρας μας στους πολέμους. Ο Μ. Ρουμπιο είναι ανεπιθύμητος!
Παίρνω θέση απέναντι στην «κουλτούρα φέρετρων» που θέλουν να μας επιβάλλουν.
- Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου, καμία εμπλοκή στους πολέμους ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.
- Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών!
- Λεφτά για μισθούς, Υγεία, Παιδεία, όχι στους πολέμους για τα κέρδη των λίγων.
- Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, αλλά και κάθε λιμάνι, να είναι λιμάνια των λαών και όχι πολεμικά ορμητήρια!
Ανεπιθύμητος ο σφαγέας Ρουμπιο!
Γιώργος Θεοδωρίδης, Στρ(ΤΘ) 24 ΕΜΑ, Αλεξανδρούπολη
***
Ως νέος φαντάρος, καταδικάζω και θεωρώ απαράδεκτη την επίσκεψη του μακελάρη υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρούμπιο. Η επίσκεψη αυτή έρχεται για να βαθύνει η εμπλοκή της χώρας μας στο αιματοκύλισμα άλλων λαών, με την επέκταση των ΝΑΤΟικών βάσεων στην Ελλάδα, που μας μετατρέπει σε πιθανό στόχο αντιποίνων. Καμία σχέση με τα συμφέροντα του λαού μας δεν έχουν τα σχέδια της ελληνικής αστικής τάξης που ευθυγραμμίζονται με τα σχέδια των ΗΠΑ.
Να κλείσουν όλες οι ΝΑΤΟικές βάσεις. Καμία συμμετοχή στους πολέμους ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.
Ανεπιθύμητος ο Ρούμπιο στη χώρα μας!
Στρ (ΠΖ) Κοντακτσής Ιωάννης 2026 Β ΕΣΣΟ, ΝΑ.Σ.ΣΘ
***
Ο Μάρκο Ρούμπιο, «το γεράκι του πολέμου», είναι ανεπιθύμητος στη χώρα μας! Κανένα όφελος δεν πρέπει να προσμένει ο λαός από την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ στην Αθήνα. Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει η διεκδίκηση για να απεμπλακεί η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Να φύγουν οι στρατιωτικές βάσεις των φονιάδων από τη γη μας!
Στρ Εφοδιασμού Μεταφορών Κουβαράς Κωνσταντίνος, 3ηΜ\Κ ΤΑΞ, Καβύλη Εβρου
***
Καταδικάζω την επίσκεψη Ρούμπιο στην Ελλάδα. Είναι ανεπιθύμητος! Την ώρα που οι λαοί πληρώνουν με το αίμα τους τους πολέμους, η κυβέρνηση επιλέγει να δυναμώνει τους δεσμούς της χώρας με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και να προσφέρει υποδομές και βάσεις για τα πολεμικά τους σχέδια. Να σταματήσει κάθε εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους και να κλείσουν οι βάσεις που χρησιμοποιούνται ως ορμητήρια για νέες επεμβάσεις. Γιατί απέναντι στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ισχυρών, αυτό που πρέπει να μπει μπροστά είναι το δικαίωμα των λαών να ζουν ειρηνικά, χωρίς να γίνονται κρέας για τα κανόνια κανενός.
Στρ (ΠΒ) Κουμπατής Νίκος, Ρίζια Εβρου
***
Δηλώνω την αντίθεσή μου με την επίσκεψη του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Μ. Ρούμπιο, στην Ελλάδα. Δεν τον θέλουμε στη χώρα μας. Η επίσκεψη αυτή όχι μόνο δεν μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς, αντίθετα προμηνύει πως η χώρα μας θα συνεχίσει να είναι μια απέραντη αμερικανική βάση (και ταυτόχρονα δηλωμένη στόχος αντιποίνων), όπως έχουν μετατρέψει την περιοχή του Εβρου, παράλληλα θύτης άλλων λαών. Να κλείσουν όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις. Να επιστρέψουν πίσω όλοι οι στρατιωτικοί που βρίσκονται εκτός συνόρων. Εξω τώρα από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ.
Ηλίας Ευθυμίου, Στρατιώτης στα Ρίζια Εβρου
***
Βλέπουμε για ακόμη μια φορά την προκλητική συνεργασία της τωρινής κυβέρνησης όπως και των προηγούμενων, με ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Τη στιγμή που οι πόλεμοι κλιμακώνονται, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ έρχεται στη χώρα να διασφαλίσει τη συμμαχία και τη συμμετοχή της χώρας μας στον πόλεμο για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.
Ο λαός απαντάει ότι είναι ανεπιθύμητος.
Να σταματήσει το αιματοκύλισμα των λαών.
Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου.
Να γυρίσουν όλες οι ελληνικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων.
Οι φαντάροι είναι του λαού παιδιά, έξω από τα σύνορα δεν έχουμε δουλειά!
Στρατιώτης (ΜΧ) Μαλούχος Αναστάσιος, 21 ΛΜΧ Κομοτηνή
***
Ανεπιθύμητα τα γεράκια του πολέμου στην Ελλάδα!
Ο σφαγέας Ρούμπιο έρχεται στη χώρα μας για να μοιράσει «επιχειρηματικές ευκαιρίες» στους ομίλους και «κουλτούρα πολέμου» σε εμάς.
Είναι ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ!
Ολοι όσοι βιώναμε την πολιτική της μιζέριας πριν στρατευθούμε, και τώρα βλέπουμε να συγκεντρώνονται τα σύννεφα του πολέμου, ξέρουμε ήδη τι κουβαλάει στις βαλίτσες του ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ. Η εργατική τάξη έχει δείξει ότι μπορεί να σταθεί εμπόδιο και να ανατρέψει τα σχέδιά τους. Η μεγάλη διεθνής απεργία των λιμενεργατών, η οποία προετοιμάζεται με πάνω από 45 λιμάνια ήδη να έχουν δηλώσει συμμετοχή, δείχνει τον δρόμο.
Στρατιώτης Μηχανικού, Συριόπουλος Γεώργιος, 2026 Γ' ΕΣΣΟ

Για Ρούμπιο και την Ελλάδα (της "υποτέλειας"...της αστικής τάξης) από Βαγγέλη Αντωνίου

 

Βαγγέλης Αντωνίου
8.10.26

Με αφορμή την επίσκεψη Ρούμπιο και όσα σχόλια κυκλοφορούν στο δημόσιο διάλογο, ειδικά μάλιστα από "αντιπολιτευτικούς" ου μην και "εξωκοινοβουλευτικούς" κύκλους, αλλά ακόμη και από αρκετούς ανθρώπους που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί, θα ήθελα να σημειώσω τα εξής:
Δεν ισχύει ότι ο Ρούμπιο "έχει στο τσεπάκι" του τους πολιτικούς ταγούς της χώρας, όσο κι αν ορισμένοι, αρκετοί μάλιστα εξ αυτών, δεν μπορούν να συγκρατήσουν την ορμέμφυτη τάση τους για κολακεία και δουλοπρέπεια. Δεν ισχύει ότι η "ελίτ", η αστική τάξη αυτής της χώρας, και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, είναι "υποτελείς", "δουλικά", "υπάκουοι", ότι "ξεπουλάνε τα εθνικά συμφέροντα" και πάει λέγοντας. 
Όπως δεν ισχύει ότι η Ελλάδα είναι "ψωροκώσταινα", ότι το ελληνικό κεφάλαιο είναι (συλλήβδην) "παρασιτικό" και "μεταπρατικό".

Ε λοιπόν, σας έχω νέα: η ελληνική αστική τάξη, με εμπροσθοφυλακή ορισμένα πανίσχυρα τμήματά της, όπως οι εφοπλιστές, οι ενεργειακοί και κατασκευαστικοί όμιλοι, οι τράπεζες, ειδικά μετά την εγκαθίδρυση, μέσω των μνημονίων, ενός πολύ αρνητικού για τον κόσμο της δουλειάς ταξικού συσχετισμού, έχει δική της "αυτοτελή" ατζέντα, η οποία μάλιστα, όχι μόνο "μέσα" αλλά και "έξω", είναι εξαιρετικά ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ.

Η ελληνική αστική τάξη δεν "παίζει μόνο άμυνα", αλλά κομπάζει, με περισσό θράσος μάλιστα, πως "αποτελεί πάροχο, εξάγει υπηρεσίες ασφαλείας", κάνει "προβολή ισχύος" και επιδιώκει, με κάθε τρόπο, τη γεωστρατηγική της αναβάθμιση στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και στα Βαλκάνια. 
Κι όλα αυτά συνδέονται, μην έχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία, με δικά της "αυτοτελή" συμφέροντα, με φράγκα δηλαδή, πολλά πολλά φράγκα. Εδώ η Κίμπερλι έκανε λόμπινγκ για ελληνικούς ομίλους σε βαλκανικές χώρες, αλλά τα κανάλια το ψιλοέθαψαν - αφού άλλωστε ακόμη παίζουν Μαζωνάκη, Καρβέλα και Βίση. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν, μέχρι ν' αρχίσουν να σφυρίζουν από πάνω μας τίποτα πύραυλοι και ψάχνουμε καταφύγια.

Εδώ χρειάζεται μια απαραίτητη επισήμανση. 
Το να έχει η αστική τάξη δικά της "αυτοτελή" συμφέροντα και επιδιώξεις, δεν σημαίνει ότι δεν αξιοποιεί τις διεθνείς της "συμμαχίες" ή δεν παζαρεύει ή δεν ελίσσεται ή δεν "ζορίζεται" ενίοτε για να "ισορροπήσει" στο πλαίσιο αυτών των συμμαχιών της. 
Εδώ η αστική τάξη των ΗΠΑ παζαρεύει και ενίοτε "ζορίζεται" με τους συμμάχους της. 
Η Ελλάδα (της αστικής τάξης) είναι όχι απλώς μέλος, αλλά στον πυρήνα σκληρών ιμπεριαλιστικών ολοκληρώσεων, όπως το ΝΑΤΟ. Μέσα στο οποίο και για λογαριασμό του οποίου διαθέτει και υπολογίσιμες ένοπλες δυνάμεις αλλά κυρίως τον πιο σημαντικό στόλο. Όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κι αυτή η συμμαχία, το "ανήκομεν εις την Δύσιν", αποτελεί στρατηγική, αδιαπραγμάτευτη επιλογή, "δόγμα" της ελληνικής αστικής τάξης, όχι από "υποτέλεια" ή από "ιδεολογική εμμονή", αλλά από σκληρό υπολογισμό, από τη βαθύτατη (εσωτερική και εξωτερική) αλληλοδιαπλοκή του ελληνικού κεφαλαίου, των κυρίαρχων και πιο επιθετικών του τμημάτων, με τα συμφέροντα των αστικών τάξεων των ίδιων ιμπεριαλιστικών συμμαχιών. 
Όπως κι η πρόσφατη "στρατηγική σχέση" με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, δεν της "επιβλήθηκε" της "δικής μας" αστικής τάξης από καμιά διεθνή συνωμοσία, αλλά από ισχυρά, ισχυρότατα συμφέροντα του ελληνικού και ισραηλινού κεφαλαίου, που αλληλοδιαπλέκονται σε μια σειρά τομείς της οικονομίας, από τον τουρισμό μέχρι την πολεμική βιομηχανία, από το Real Estate μέχρι την ενέργεια, κι απ' τις "ευκαιρίες" για τους εργολάβους για την "ανοικοδόμηση" της μαρτυρικής Γάζας, μέχρι την "κατασκοπεία" και τις παρακολουθήσεις. 
Όσο για τη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση που διαπράττει το κράτος δολοφόνος, και πόσο αυτή αφήνει ασυγκίνητη τη "δική μας" αστική τάξη και τους πολιτικούς της, ισχύει εδώ η ρήση του Μαρξ "το κεφάλαιο όταν οσμίζεται 300% κέρδος, δεν υπάρχει έγκλημα που δεν είναι έτοιμο να διαπράξει".

Έχει ολόκληρη η αστική τάξη τα ίδια κι απαράλλαχτα "αυτοτελή" συμφέροντα; 
Όχι βεβαίως, όπως ποτέ και πουθενά δεν έχει συμβεί αυτό ιστορικά. 
Υπάρχουν σήμερα π.χ. τμήματα της βιομηχανίας ή του πρωτογενούς τομέα, που πλήττονται από το "ενεργειακό κόστος". Ωστόσο, πέραν ορισμένων αποσπασματικών διαφοροποιήσεων, που εκφράζονται μάλιστα και μέσω κάποιων αστικών μορφωμάτων ή ορισμένων αστών πολιτικών, το ελληνικό κεφάλαιο συναποτελεί ένα συμπαγέστατο μπλοκ εξουσίας, που καθοδηγείται από τα ισχυρότερα τμήματά του, τα οποία φροντίζουν να εξασφαλίζουν και στους υπόλοιπους που ακολουθούν, ακόμη και "ασθμαίνοντας", την πιο "ενοποιητική" βάση γι' αυτή τη συμμαχία: την καθήλωση του κόστους εργασίας, τη διατήρηση του αρνητικού ταξικού συσχετισμού που έχουν φροντίσει οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου να εμπεδωθεί. 
Και μάλιστα, εδώ στην Ελλάδα, αυτή η "συμμαχία", το μπλοκ του κεφαλαίου, θα λέγαμε πως παρουσιάζει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και σταθερότητα σε σχέση με άλλες χώρες της Ε.Ε.
 Πράγμα που δίνει ακόμη μεγαλύτερη "αυτοπεποίθηση" στη "δική μας" αστική τάξη και την κάνει ακόμη πιο επιθετική, μέχρι του σημείου να γίνεται συνεργός στη σφαγή άλλων λαών.

Ναι, αλλά τί γίνεται με την Τουρκία;
Μα και η αστική τάξη της Τουρκίας είναι - το ίδιο ή και περισσότερο - επιθετική, ορμώμενη κι αυτή από τη δική της "αυτοπεποίθηση", που πηγάζει τόσο από την ενίσχυση της γεωστρατηγικής της θέσης όσο και από τα δικά της "κατορθώματα" να συντρίψει τη δική της εργατική τάξη, πετυχαίνοντας άνοδο της "ανταγωνιστικότητας" της οικονομίας της και της θέσης του τουρκικού καπιταλιστικού σχηματισμού στον περιφερειακό και διεθνή καταμερισμό.
Ας εγκαταλειφθούν, λοιπόν, επιτέλους τα πεπαλαιωμένα ιδεολογήματα περί "υποτέλειας", 
γιατί, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι κάποτε ίσχυαν, που κι αυτό συζητήσιμο είναι, δεν ισχύουν σήμερα, στην εποχή του πιο "διεθνοποιημένου" ever μονοπωλιακού καπιταλισμού, του Ιμπεριαλισμού, που είναι και "πολυπολικός" παρεμπιπτόντως. 
Γιατί, αν μη τι άλλο "αθωώνουν" και δίνουν ελαφρυντικά στους "δικούς μας" καπιταλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό. Και, επειδή τα πράγματα σκουραίνουν επικίνδυνα, αυτά τα ιδεολογήματα θα τα βρούμε μπροστά μας, όταν η αστική τάξη, η κυβέρνηση και τα κόμματά της, που θα μας έχει εμπλέξει στο μακελειό, μην έχει κανείς καμία αμφιβολία ότι θα σηκώσει την παντιέρα της "εθνικής ανεξαρτησίας" και του κάλπικου "πατριωτισμού"...

Το θέμα είναι πώς, η εργατική τάξη, ο λαός, εδώ και στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, θα βάλουν μπροστά τα δικά τους "αυτοτελή" συμφέροντα, συνειδητοποιώντας ότι κι εδώ και απέναντι, εχθρός τους είναι οι καταπιεστές τους, οι ληστές του μόχθου τους, που "πατρίδα" τους έχουν μόνο τα αιματοβαμμένα κέρδη τους. Και πώς θα τους στείλουμε μια και καλή στον αγύριστο.

24 Νοεμβρίου, 2024

ΕΣΥ ΕΔΩΣΕΣ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΣΤΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ?

Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έδωσαν άδεια στο Ζελενσκι για χρήση ΝΑΤΟικων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς κατά της Ρωσίας.
Στο ΝΑΤΟ είναι και η Ελλαδα...
Άρα εμείς δώσαμε άδεια ε;
Δε θυμάμαι να μας ρώτησε ο Μητσοτάκης...
Η Ρωσία υπενθυμίζει ότι σε περίπτωση που συμβεί και δεχθεί επιθεση θα κάνει χρήση πυρηνικών...κατά των αμερικανονατοικων βάσεων και των συμμάχων του.
Είμαστε σ αυτή την κατηγορία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πριν την κάνει...φρόντισε να ανανεώσει τις ανερικανονατοικες βάσεις της Αλεξανδρούπολης και της Σούδας...
Στο Στεφανιβικειο επίσης...
Από αυτές τις βάσεις φεύγει πολεμικό υλικό...και εμψυχο... στήριξης στο Ζελενσκυ...από όλη τη χώρα μας...
Δεν ξέρω ρε παιδι......εάν είσαι νεοδημοκρατης έχεις τα ίδια συμφέροντα μ αυτούς που κάνουν τον πολεμο;
Εάν είσαι απλή νοικοκυρά δε θες να γερασεις;
Εάν είσαι αδιάφορος ας πούμε για την πολιτικη ούτε η ζωή σου σε νοιαζει;
Ποιος εξουσιοδότησε την κυβέρνηση Μητσοτάκη να χτυποκαρδαμε μη βρεθούμε κάτω από συντρίμμια ή μη λιώνουμε αργά και βασανιστικά από κάνα πυρηνικο;
Καλή συνέχεια στο χριστουγεννιατικο mood...
Ενημερωτικά.. από φίλους που ζουν Νορβηγία Φιλανδία Ελβετία...έχουν οδηγίες από τις κυβερνήσεις τους και τους δήμους τους για προετοιμασία πολέμου και πυρηνικού πολέμου...ξηράς τροφής νερών...και κάποιων χαπιών που βοηθούν σε περίπτωση πυρηνικού...λιγο αερισμα στα καταφύγια...τα βασικά ρε αδερφέ 
...εμεις εδώ είμαστε ασφαλείς λέει η κυβέρνηση με τα παπαγαλάκια της...


Από 
Ninetta Altani΄!

16 Απριλίου, 2024

Αμαλία Παπασωτηρίου εν ενεργεία Αντισμήναρχος της Πολεμικής Αεροπορίας: «Δηλώνω αντίθετη στην υλοποίηση των εγκληματικών δραστηριοτήτων των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ»




Ντιάνα Λιάκου:

H Αμαλία Παπασωτηρίου εν ενεργεία Αντισμήναρχος της Πολεμικής Αεροπορίας, είναι στρατιωτικός και μας καθήλωσε με την ομιλία της χθες στο Σύνταγμα. (Να και κάποιοι που φορούν στολές(!) αλλά θαρρετά και με δύναμη ψυχής υπερασπίζονται την πατρίδα μας):
«Δηλώνω αντίθετη στην υλοποίηση των εγκληματικών δραστηριοτήτων των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ»
«Σήμερα βρίσκομαι ανάμεσά σας με βαθιά συγκίνηση, αλλά και αίσθημα ευθύνης, ως Ελληνίδα εν ενεργεία αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας. Αρκετά χρόνια πριν, έδωσα έναν όρκο στο λαό αυτής της χώρας: Να υπηρετώ και να υπερασπίζομαι την πατρίδα μου. Σ’ αυτή την πορεία βλέπω τους συναδέλφους μου να στέλνονται σε αποστολές που καμία σχέση δεν έχουν με την υπεράσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας. Ήρθε η ώρα να πω το “ως εδώ και μη παρέκει”!
Είναι άραγε πιο πατριωτικό να πολεμάμε με τα ελληνικά διακριτικά, κάτω από τη σημαία του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, εναντίον άλλων λαών με τους οποίους δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα, όπως έγινε στον πόλεμο κατά της Κορέας ή στον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας και αλλού ή να μη συμμετέχουμε σε αυτόν; Να πολεμάμε εκεί που επιλέγει το ΝΑΤΟ για τα συμφέροντα που εκπροσωπεί ή να μη συμμετέχουμε;
Σήμερα και από δω, δηλώνω ότι αρνούμαι να μπω κάτω από τις σημαίες τους. Πρέπει άφοβα να σπάσουμε τα δεσμά του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η συμμετοχή μας στους πολέμους τους δεν ταιριάζει ούτε σε μένα, ούτε στους συναδέλφους μου, ούτε σε κανέναν στρατευμένο νέο των ενόπλων δυνάμεων. Η ΝΑΤΟική σημαία είναι η σημαία των λύκων, που μπροστά στα συμφέροντα που εκπροσωπούν, τσαλαπατούν αδίστακτα την ανθρώπινη υπόσταση. Είναι βαμμένη με αίμα εκατομμυρίων αθώων αμάχων, γυναικών και παιδιών.
Εμείς έχουμε σημαία, είναι η ελληνική και είναι τιμημένη στους αγώνες του λαού μας, στον αγώνα για την αποτίναξη του γερμανικού ζυγού. Έναν αγώνα, όπου συμμετείχαν χιλιάδες στρατιωτικοί που συστρατεύθηκαν μαζί του στην εθνική αντίσταση.
Συντάσσομαι με τη θέληση του ελληνικού λαού και της νεολαίας, για υπεράσπιση της ακεραιότητας της πατρίδας μου με όποια θυσία και όποιο τίμημα αυτή η επιλογή μου απαιτεί.
Αρνούμαι να κάνω το ίδιο για τα συμφέροντα αυτών που σφαγιάζουν σήμερα το λαό της Παλαιστίνης και της Ουκρανίας, το λαό της Συρίας, του Ιράκ, της Γιουγκοσλαβίας, πριν κάποια χρόνια. Αυτές οι επεμβάσεις αποτέλεσμα είχαν εκατομμύρια θύματα, νεκρούς, τραυματίες, ξεριζωμένους, πολλά από τα οποία ήταν μικρά παιδιά και άμαχοι.
Κανείς από το λαό μας, τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, άντρες και γυναίκες των ενόπλων δυνάμεων, τους στρατιώτες μας, δεν μπορεί να είναι περήφανος που συμμετέχει σε αυτά τα εγκλήματα.
Οι καθημερινές εξελίξεις δείχνουν ότι αυτός ο εφιάλτης δεν έχει τέλος, τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο. Ήδη πέραν των μέχρι τώρα επικίνδυνων εμπλοκών της χώρας μας στον πόλεμο στην Ουκρανία, όλα δείχνουν ότι έχει ξεκινήσει η συζήτηση για αποστολή σε αυτό το μέτωπο ΝΑΤΟικών στρατευμάτων, άρα και ελληνικών.
Είναι μια εξέλιξη πολύ επικίνδυνη. Όλοι πρέπει να σταθούμε απέναντι σε αυτές τις ολέθριες επιλογές. Πριν λίγες ημέρες, απέπλευσε για το θερμό μέτωπο στην Ερυθρά Θάλασσα η φρεγάτα “Ύδρα”. Αναρωτιέμαι πόσοι από τους συναδέλφους μου, που επιβαίνουν σε αυτό το πλοίο, είναι αληθινά υπερήφανοι για τη συμμετοχή τους σε αυτή την αποστολή, για ποιων άραγε τα συμφέροντα όλοι αυτοί έχουν διαταχθεί να ταξιδεύουν στο χαμό.
Ως γυναίκα και μητέρα, κατανοώ απόλυτα τις μανάδες όλων αυτών των συναδέλφων. Εδώ και τώρα η φρεγάτα “Ύδρα” να επιστρέψει στα ελληνικά χωρικά ύδατα, κανένας στρατιωτικός έξω από τα σύνορα της χώρας.
Δηλώνω αντίθετη στην με οποιοδήποτε τρόπο συμμετοχή μου στην υλοποίηση, διευκόλυνση των εγκληματικών δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρνούμαι να γίνω συνεργός στο αιματοκύλισμα των λαών, οπουδήποτε στον κόσμο σχεδιάζουν οι πραγματικοί τρομοκράτες, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, τα επιτελεία του ΝΑΤΟ και τα διευθυντήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είμαι αντίθετη σε έναν τέτοιο πόλεμο. Δεν μου το επιτρέπει η συνείδησή μου να πορευτώ αλλιώς, δεν μου το επιτρέπει η συναίσθηση του χρέους μου απέναντι στην ίδια τη ζωή μου και τη ζωή των παιδιών μου, τις ρίζες μου που βρίσκονται άρρηκτα δεμένες με τα σπλάχνα αυτού του λαού, όπως και της συντριπτικής πλειοψηφίας των συναδέλφων μου. Αυτό από μόνο του με τοποθετεί στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Βρίσκομαι στην ίδια πλευρά με χιλιάδες αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους για να μην γίνει η χώρα μου πεδίο βολής φτηνό που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι.
Γι' αυτό σήμερα ο κάθε άνθρωπος ας αναρωτηθεί “κι εγώ τι έκανα για να εμποδίσω όλα αυτά τα πολεμοκάπηλα σχέδια που εξελίσσονται γύρω μας;” και αν πραγματικά ο καθένας μας επιλέξει τη θέση υπεράσπισης των συμφερόντων του λαού, αν όλοι οι τίμιοι άνθρωποι συνενωθούν, τότε θα διαφυλάξουμε την ειρήνη, θα υπερασπιστούμε την ευτυχία των παιδιών μας, την ευτυχία και την ευημερία των λαών. Σας ευχαριστώ».

24 Φεβρουαρίου, 2024

ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ #ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ_ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ_ΔΡΑΣΗ #ΟΥΚΡΑΝΙΑ

 ,,Την ίδια ώρα που στις μάχες μακελεύονται χιλιάδες άνθρωποι, οι καπιταλιστές των δύο πλευρών του πολέμου εξακολουθούν να διατηρούν, έστω και περιορισμένη σε σχέση με πριν από τον Φλεβάρη του 2022, σταθερή συνεργασία.,,

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Η παρέμβαση του ΚΚΕ στη διάσκεψη για τα δύο χρόνια από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία





Το Σάββατο 17/2 το ΚΚ Τουρκίας φιλοξένησε στην Κωνσταντινούπολη διάσκεψη των κομμάτων της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης με θέμα «Δύο χρόνια από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία. Συμπεράσματα και πείρα για τους κομμουνιστές».

Στη διάσκεψη έλαβε μέρος αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, στην οποία συμμετείχαν ο Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής, και η Αθηνά Ζαρκάδα, συνεργάτιδα του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ.

Κατά τη διάρκεια της διάσκεψης συζητήθηκε και στη συνέχεια εκδόθηκε Κοινή Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης, η οποία θα δημοσιευτεί σε επόμενη ανάρτηση.

Σήμερα, αναδημοσιεύουμε από τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» την παρέμβαση του ΚΚΕ στη διάσκεψη:

Αγαπητοί σύντροφοι,

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή ανέδειξε ότι η πολεμική σύγκρουση που ξέσπασε πριν από δύο χρόνια στην Ουκρανία, σκορπώντας μέχρι σήμερα τον θάνατο σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και τη δυστυχία σε πολλά άλλα εκατομμύρια, που υποφέρουν από αυτόν, ήταν μονάχα η τυπική έναρξη ενός πολέμου που προετοιμάστηκε από το εύφλεκτο υλικό που συσσωρεύτηκε σε βάθος χρόνου.

Μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού, τη διάλυση της ΕΣΣΔ και μέσα απ' αυτήν τη διαδικασία της αντεπανάστασης, διαμορφώθηκαν οι αστικές τάξεις, οι καπιταλιστές που αναδείχτηκαν στην πορεία της καπιταλιστικής παλινόρθωσης, κλέβοντας τον κόπο δεκαετιών του ενωμένου σοβιετικού λαού. Τέτοιους καπιταλιστές εκφράζουν οι κυβερνήσεις του Ζελένσκι στην Ουκρανία, που έχει τη στήριξη των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, και του Πούτιν στη Ρωσία, που έχει τη στήριξη του υπό διαμόρφωση ευρασιατικoύ ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου, με κορυφαία δύναμη την Κίνα.

Στο επίκεντρο της πολεμικής σύγκρουσης βρίσκεται το μοίρασμα του ορυκτού πλούτου, της Ενέργειας, εδαφών και εργατικού δυναμικού, αγωγών και δικτύων μεταφοράς εμπορευμάτων, γεωπολιτικών στηριγμάτων, μεριδίων των αγορών.

Στοιχείο αυτής της διαπάλης είναι το μοίρασμα αγορών και σφαιρών επιρροής, ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ και τη στρατηγική της «ευρωατλαντικής διεύρυνσης», από τη μια πλευρά, και, από την άλλη, στη στρατηγική της καπιταλιστικής Ρωσικής Ομοσπονδίας για τα δικά της εκμεταλλευτικά σχέδια σε βάρος των λαών, για να ενισχύσει τον δικό της ιμπεριαλιστικό συνασπισμό (Ευρασιατική Οικονομική Ενωση, Οργανισμός Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας) στην περιοχή της πρώην ΕΣΣΔ.

Το ΚΚΕ ανέδειξε αναλυτικά τις αιτίες αυτής της αιματοχυσίας, απορρίπτοντας τόσο τα προσχήματα του ευρωΝΑΤΟικού μπλοκ, περί «υπεράσπισης της κυριαρχίας της Ουκρανίας» ή της «ελεύθερης επιλογής συμμάχων» ή της «δημοκρατίας, έναντι του αυταρχισμού», όσο και τα προσχήματα που αξιοποίησε για την απαράδεκτη στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία η ηγεσία της Ρωσίας, περί «αντιφασιστικού πολέμου», ή της «προάσπισης των ρωσόφωνων», ή της «αποστρατιωτικοποίησης της Ουκρανίας».
Ορισμένα συμπεράσματα για το κομμουνιστικό κίνημα από τον πόλεμο

Η ιδεολογική - πολιτική και οργανωτική κρίση, που για δεκαετίες εκδηλώνεται στις γραμμές του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, οξύνθηκε γύρω από το πολύ σημαντικό θέμα της στάσης των κομμουνιστών και των λαών απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Ετσι, από τη μια μεριά ξεχώρισαν εκείνα τα ΚΚ, που έδωσαν τη μάχη για τη διαφώτιση των λαών, για την οργάνωση της πάλης τους ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Σημαντικός σταθμός σε αυτήν την κατεύθυνση ήταν η Κοινή Ανακοίνωση, που εκδόθηκε με πρωτοβουλία των ΚΚΕ, ΚΚ Εργαζομένων Ισπανίας, ΚΚ Μεξικού και ΚΚ Τουρκίας, την οποία στήριξαν πάνω από 70 ΚΚ και ΚΝ απ' όλο τον κόσμο, στις 26/2/22 και στην οποία σωστά προσδιοριζόταν ο χαρακτήρας του ιμπεριαλιστικού πολέμου και τονιζόταν ότι απαιτείται «να ενισχυθεί το ταξικό κριτήριο στην ανάλυση των εξελίξεων, να χαράξουμε τον δικό μας αυτοτελή δρόμο ενάντια στα μονοπώλια, στις αστικές τάξεις, για την ανατροπή του καπιταλισμού, την ενίσχυση της ταξικής πάλης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για τον σοσιαλισμό, που παραμένει επίκαιρος και αναγκαίος όσο ποτέ».

Από την άλλη μεριά, πρέπει να σημειώσουμε ότι όχι όλα τα ΚΚ στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Λίγα πέρασαν στη γραμμή του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, ψηφίζοντας π.χ. στο Ευρωκοινοβούλιο μέσα από την «αριστερή ευρωομάδα» GUE/NGL και με «αριστερά» κόμματα, όπως οι ΣΥΡΙΖΑ, PODEMOS, Die Linke κ.ά. την πολιτικο-οικονομική και στρατιωτική στήριξη της Ουκρανίας, ή άλλα ΚΚ στα λόγια τάχθηκαν ενάντια στον πόλεμο, αλλά στην πράξη συμμετείχαν σε κυβερνήσεις των χωρών του ΝΑΤΟ που τον στηρίζουν και συμμετέχουν σε αυτόν, όπως το ΚΚ Ισπανίας.

Κάποια άλλα αποδέχτηκαν τα προσχήματα της αστικής τάξης της Ρωσίας, που ισχυρίζεται ότι διεξάγει «αντιφασιστικό αγώνα». Σήμερα που τα βασικά αστικά κόμματα της Γερμανίας αντιγράφουν τα επιχειρήματα της ρωσικής ηγεσίας και πραγματοποιούν στη Γερμανία «αντιφασιστικές» διαδηλώσεις, βλέπουμε κόμματα να αντιδρούν και να αναδεικνύουν την υποκρισία των διοργανωτών αυτών των συγκεντρώσεων, κάτι, όμως, που για ορισμένα κόμματα παραμένει δυσδιάκριτο σε ό,τι αφορά τα «αντιφασιστικά» προσχήματα που αξιοποιούνται ως προκάλυμμα του ιμπεριαλιστικού πολέμου από την αστική Ρωσία.

Σε «αιχμή του δόρατος» σε βάρος της ταξικής προσέγγισης των διεθνών εξελίξεων, των ΚΚ που στηρίζονται στον μαρξισμό - λενινισμό αναδείχτηκε μια νέα διεθνής οργάνωση, με την υποκριτική ονομασία «Παγκόσμια Αντιιμπεριαλιστική Πλατφόρμα» (ΠΑΠ). Η ΠΑΠ, στην οποία ηγούνται σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις και κάποια ΚΚ ή ομάδες χωρίς ιδιαίτερη επιρροή στην εργατική τάξη των χωρών τους, πήρε ξεκάθαρα τη μια πλευρά των ιμπεριαλιστών «ληστών».

Σήμερα, ωστόσο, το κομμουνιστικό κίνημα είναι πιο έμπειρο και αρκετά είναι εκείνα τα ΚΚ που έχουν βγάλει συμπεράσματα από την Ιστορία και έχουν απορρίψει τη λογική των διαφόρων «αντιφασιστικών μετώπων» με αστικές δυνάμεις, αναδεικνύοντας ότι η πάλη με τον φασισμό πρέπει να είναι αναπόσπαστη από την πάλη ενάντια στην καπιταλιστική «μήτρα» που τον «γεννάει».

Στα πλαίσια της σφοδρής ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης, που οξύνθηκε μετά την έναρξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία, πάγωσε η λειτουργία της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας (ΕΚΠ), που στην πορεία σταμάτησε οριστικά.

Στη θέση της συγκροτήθηκε μια νέα περιφερειακή μορφή συνεργασίας, η Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Δράση (ΕΚΔ) και το ελπιδοφόρο είναι πως η ΕΚΔ, από τη μια, λαμβάνει υπόψη της τη θετική και αρνητική εμπειρία της ΕΚΠ, από την άλλη στηρίζεται σε ένα πιο πλήρες και συνεκτικό ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο. Διαψεύστηκαν, έτσι, όλοι εκείνοι που εκτιμούσαν ότι τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα της Ευρώπης δεν θα μπορούσαν έγκαιρα να έχουν μια νέα μορφή συνεργασίας, ακολουθώντας τον διαλυτικό και προδοτικό δρόμο της Β' Διεθνούς κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πολέμου, που απέβη σε βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων.
Τα ΚΚ που στηρίζονται στον μαρξισμό - λενινισμό και στον προλεταριακό διεθνισμό δυνάμωσαν την αντιιμπεριαλιστική πάλη

Διαψεύστηκαν εκείνες οι δυνάμεις που ισχυρίζονταν ότι η ταξική προσέγγιση των ΚΚ που δεν επέλεξαν τη μια πλευρά του ιμπεριαλιστικού πολέμου θα τα οδηγήσει στο να υποστείλουν την πάλη τους ενάντια στην άλλη, δηλαδή ενάντια σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ. Συνέβη ακριβώς το ανάποδο!

Κι αυτό μπορούμε πολύ χαρακτηριστικά να το περιγράψουμε στην περίπτωση της Ελλάδας:

Σε αυτά τα δύο χρόνια του ιμπεριαλιστικού πολέμου το ΚΚΕ πρωτοστάτησε στην Ελλάδα στην πάλη ενάντια στο ευρωατλαντικό ιμπεριαλιστικό μπλοκ. Οργάνωσε σημαντικές κινητοποιήσεις ενάντια στον πόλεμο, έξω από τις αμερικανικές βάσεις στην Αλεξανδρούπολη, στη Σούδα, στη Λάρισα, στο Στεφανοβίκειο κ.α. Στήριξε την ανάλογη δράση των συνδικάτων και των μαζικών οργανώσεων της χώρας, του αντιπολεμικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Μπλόκαρε δρόμους και σιδηροδρόμους, λιμάνια που χρησιμοποίησαν ΝΑΤΟικές δυνάμεις.

Οι κομμουνιστές ήταν πρωτοπόροι στην αντιιμπεριαλιστική πάλη και γι' αυτόν τον λόγο δέχτηκαν την επίθεση των κατασταλτικών μηχανισμών του αστικού κράτους σε κάποιες περιπτώσεις, όπως έγινε π.χ. στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης στις 6 Απρίλη 2023, όταν τα ΜΑΤ χτύπησαν την απεργιακή διαδήλωση, συλλαμβάνοντας και σέρνοντας στα δικαστήρια μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ, του ΚΣ της ΚΝΕ, δημοσιογράφο του «Ριζοσπάστη» και συνδικαλιστές.

Το ΚΚΕ ήταν το μόνο πολιτικό κόμμα που δεν έλαβε μέρος στη συνεδρίαση της ελληνικής Βουλής κατά την ομιλία του Ζελένσκι και του ελληνικής καταγωγής νεοναζί του Τάγματος Αζόφ. Στη Βουλή καταψήφισε τη συμφωνία για τη γιγάντωση των αμερικανικών βάσεων, τις στρατιωτικές δαπάνες για το ΝΑΤΟ. Στο Ευρωκοινοβούλιο, όταν ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, και ακροδεξιοί από κοινού με κόμματα της ευρωπαϊκής «αριστεράς», στήριξαν το πολεμικό παραλήρημα των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, που καλούσε σε μαζική αύξηση της πολεμικής στήριξης στην αντιδραστική κυβέρνηση του Ζελένσκι, το ΚΚΕ καταψήφισε και κατήγγειλε στον λαό το γεγονός. Το ΚΚΕ αντιτάχθηκε και καταδίκασε τόσο την αποστολή πολεμικού υλικού των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην Ουκρανία, όσο και την εκπαίδευση Ουκρανών στρατιωτικών.

Ταυτόχρονα, τους τελευταίους μήνες, το ΚΚΕ πρωτοστατεί και στις μεγάλες λαϊκές εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τον αγωνιζόμενο λαό της Παλαιστίνης ενάντια στη γενοκτονία του από το κατοχικό κράτος του Ισραήλ. Ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς για την αποστολή ναυτικής δύναμης των ΗΠΑ στην Ερυθρά Θάλασσα όσο και στην αντίστοιχη της ΕΕ, για την οποία μάλιστα η ελληνική κυβέρνηση προσφέρθηκε να παραχωρήσει το στρατηγείο της Λάρισας στην Κεντρική Ελλάδα.

Στην περιοχή οξύνονται οι ανταγωνισμοί, έχει συγκεντρωθεί μεγάλη δύναμη πυρός, οι ευρωατλαντικές επιχειρήσεις και οι πυραυλικές επιθέσεις στην Υεμένη στο όνομα της αντιμετώπισης των Χούθι και της προστασίας της ναυσιπλοΐας κλιμακώνουν την ένταση και πολλαπλασιάζεται ο κίνδυνος πολεμικής ανάφλεξης. Τώρα γίνεται ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη να τερματιστούν η σφαγή στη Γάζα και η ισραηλινή κατοχή στα παλαιστινιακά εδάφη και ως παράγοντας για την αποκλιμάκωση της έντασης στην περιοχή.
Για τον συσχετισμό στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα

Αγαπητοί σύντροφοι, επιτρέψτε μας ακόμη ορισμένες σύντομες επισημάνσεις:

Φτάνοντας στη 2η επέτειο έναρξης του πολέμου βλέπουμε ότι, παρά τη ΝΑΤΟική στήριξη, η ουκρανική αντεπίθεση δεν έφερε ουσιαστικά αποτελέσματα, στο μέτωπο διεξάγεται πόλεμος χαρακωμάτων και φθοράς και δοκιμάζονται σύγχρονα οπλικά συστήματα. 
Η Ρωσία εξακολουθεί να κατέχει από πέρσι το 20% των εδαφών της Ουκρανίας, η οποία έχει ήδη χάσει περισσότερο από το 40% του εθνικού βιομηχανικού δυναμικού της και περίπου το 15% του προπολεμικού ΑΕΠ της και τώρα δεν έχει πρόσβαση σε πρώτες ύλες αξίας άνω των 12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, συμπεριλαμβανομένων του 63% των κοιτασμάτων άνθρακα και του 42% των μετάλλων της, με βάση εκτιμήσεις της ρωσικής πλευράς.

Στις συνθήκες αυτές εκφράζεται προβληματισμός στα ευρωατλαντικά επιτελεία για την πορεία του πολέμου, παρουσιάζονται προβλήματα στη συνέχιση της οικονομικής βοήθειας των ΗΠΑ στην Ουκρανία, ενώ ακούγονται φωνές για την ανάγκη έναρξης συνομιλιών με τη Ρωσία για «παραχώρηση ουκρανικών εδαφών», πράγμα που προς το παρόν αρνείται η κυβέρνηση Ζελένσκι. 
Δεν αποκλείεται σενάριο ανατροπών στο πολιτικό σκηνικό της Ουκρανίας.

Αντίθετα, η ρωσική αστική πλευρά, αφού προς το παρόν τουλάχιστον, κατέστειλε μια εσωτερική «ανταρσία» στους κόλπους της, όπως ήταν το «ζήτημα Πριγκόζιν» και του μισθοφορικού στρατού του, έχει εξασφαλίσει στο πολεμικό μέτωπο σχετικό προβάδισμα στις χερσαίες και αεροπορικές επιχειρήσεις των Ενόπλων Δυνάμεών της, όπως και ικανό απόθεμα οπλισμού, ενώ και οικονομικά στα χρόνια του πολέμου, παρά τις κυρώσεις, ξεπέρασε τη Γερμανία σε μερίδιο στο πραγματικό παγκόσμιο ΑΕΠ, κι από την 6η θέση σκαρφάλωσε στην 5η.

Οι εξελίξεις καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς ορισμένων δυνάμεων, που υποστήριζαν ότι η Ρωσία είναι «αδύναμο», «εξαρτημένο» καπιταλιστικό κράτος, ένα «παγκόσμιο βενζινάδικο» κάπου στην «περιφέρεια» του καπιταλισμού, κι επιβεβαιώνουν την εκτίμηση του ΚΚΕ ότι η Ρωσία καταλαμβάνει μια από τις σημαντικότερες θέσεις στη σύγχρονη ιμπεριαλιστική «πυραμίδα» της ανισότιμης αλληλεξάρτησης των καπιταλιστικών κρατών, ως συνάρτηση όλων των σημαντικών δυνατοτήτων της (οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών).

Ο πόλεμος δυσχεραίνει, μα δεν αποκλείει την οικονομική συνεργασία των ιμπεριαλιστών

Μια δεύτερη επισήμανση είναι πως μιλάμε για έναν ακόμα «παράξενο» πόλεμο. Την ίδια ώρα που στις μάχες μακελεύονται χιλιάδες άνθρωποι, οι καπιταλιστές των δύο πλευρών του πολέμου εξακολουθούν να διατηρούν, έστω και περιορισμένη σε σχέση με πριν από τον Φλεβάρη του 2022, σταθερή συνεργασία.

Ετσι, για παράδειγμα, η Ρωσία εξακολουθεί να πουλά στις ΗΠΑ και στη Γαλλία εμπλουτισμένο ουράνιο για τις πυρηνικές τους εγκαταστάσεις. Καλύπτει μεγάλο μέρος των αναγκών που έχουν οι 92 πυρηνικοί αντιδραστήρες των ΗΠΑ, μάλιστα διπλασιάζοντας το 2023 τις ποσότητες σε σχέση με το 2022.

Οι ΗΠΑ συνεργάζονται με τη Ρωσία για το διαστημικό πρόγραμμα της NASA, ενώ και η ρωσική «Gazprom» εξακολουθεί να στέλνει φυσικό αέριο στην ΕΕ μέσω των αγωγών της εμπόλεμης Ουκρανίας, προς τέρψιν των μετόχων καπιταλιστών της. Από τη μεριά της, η αμερικανική «Chevron» εξακολουθεί να φορτώνει από το ρωσικό λιμάνι του Νοβοροσίσκ της Μαύρης Θάλασσας το πετρέλαιο που εξορύσσει στο Καζακστάν και το οποίο φτάνει εκεί διατρέχοντας έναν αγωγό 1.500 χιλιομέτρων από τα εδάφη του Καζακστάν και της Ρωσίας. Από τον αγωγό αυτό «ρίχνονται» στην παγκόσμια αγορά τα 2/3 του πετρελαίου που εξορύσσεται στο Καζακστάν.

Επιπλέον, οι ρωσικές πρώτες ύλες και άλλα εμπορεύματα εξακολουθούν να κατευθύνονται μέσω «τρίτων» προς τη λεγόμενη «συλλογική Δύση», όπως είναι η ορολογία που χρησιμοποιεί η Ρωσία για να χαρακτηρίσει τις χώρες που εφαρμόζουν το εμπορικό εμπάργκο εναντίον της.

Και, από την άλλη, προϊόντα που φτιάχνονται στη «συλλογική Δύση» πουλιούνται στη Ρωσία μέσω του λεγόμενου «παγκόσμιου Νότου», όπως πλέον χαρακτηρίζονται οι χώρες που δεν τηρούν το αντιρωσικό εμπάργκο, ανάμεσά τους η Κίνα, η Ινδία, η Τουρκία και άλλες χώρες, που, βέβαια, δεν βρίσκονται στο νότιο ημισφαίριο της Γης.

Δεν λείπουν και τα ευτράπελα στο εμπόριο των δύο πλευρών. Ετσι, τον περασμένο Γενάρη, οι ρωσικές τελωνειακές αρχές ανακάλυψαν και έστειλαν πίσω στην Κίνα τρένο με κοντέινερ φορτωμένα με στολές του ουκρανικού στρατού, που μέσω της Ρωσίας κατευθύνονταν στην Πολωνία. Ολοι, όμως, παραδέχονται πως με τον ίδιο τρόπο διάφορα φορτία μπορεί να πέρασαν ή να περάσουν μέσω των εδαφών της Ρωσίας για τις ανάγκες της άλλης εμπόλεμης πλευράς. Ανάλογες περιπτώσεις υπάρχουν κι από την άλλη μεριά του πολέμου.

Κι ενώ ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος θερίζει χιλιάδες ζωές, κυρίως νέων ανθρώπων της Ουκρανίας και της Ρωσίας, βλέπουμε από τα παραπάνω ότι εξακολουθούν την ίδια ώρα να αυγαταίνουν τα κέρδη των λίγων, που κι από τις δύο πλευρές του πολέμου πλουτίζουν...
Ενώ υποφέρουν οι λαοί, οι καπιταλιστές μοιράζουν την «πίτα» τους

Μια τρίτη επισήμανση έχει να κάνει με το γεγονός πως ενώ ακόμη η Ουκρανία φλέγεται μέσα στη δίνη του πολέμου, έχει ήδη αρχίσει η «ανοικοδόμηση» και από τις δύο πλευρές του μετώπου.

Από τη μεριά της Ουκρανίας, οι μονοπωλιακές επιχειρήσεις των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, όπως η Γερμανία, αναλαμβάνουν το «έργο» του «συντονισμού» της διαδικασίας επενδύσεων κεφαλαίων για την «ανοικοδόμηση». Μέσα από διάφορες χρηματιστικές δομές, όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), χρηματοδοτούν έργα δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ουκρανία σε υποδομές μεταφορών, Ενέργειας, υδροδότησης, σχολεία, νοσοκομεία, κ.ο.κ. Ο λογαριασμός της «ανασυγκρότησης» της Ουκρανίας θα είναι τεράστιος και τα ευρωπαϊκά μονοπώλια απαιτούν «εγγυήσεις» από την ουκρανική πλευρά.

Ανάλογα, στα εδάφη που έχει καταλάβει η ρωσική πλευρά και που δεν είναι καθόλου αμελητέα, μιας και σε αυτά ζούνε 11 εκατομμύρια άνθρωποι (2,2 στο Λουγκάνσκ, 4 στο Ντονιέτσκ, 1,5 στη Ζαπορίζια, 1 στη Χερσώνα, 2,5 στην Κριμαία), υπάρχουν εκατοντάδες βιομηχανικές μονάδες, τεράστιος ορυκτός πλούτος και εύφορα εδάφη. Κι εκεί η «ανοικοδόμηση» πηγαίνει χέρι χέρι με τη μοιρασιά των εργοστασίων και των άλλων βιομηχανικών και παραγωγικών μονάδων ανάμεσα στους καπιταλιστές. Τη θέση των Ουκρανών καπιταλιστών αναλαμβάνουν οι Ρώσοι καπιταλιστές, ενώ οι εργάτες, όσοι δεν έχουν επιστρατευθεί και δεν βρίσκονται στο μέτωπο, θα συνεχίσουν να βγάζουν με τον ιδρώτα τους τα κέρδη των αφεντικών.

Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι στον συγκεκριμένο πόλεμο «δεν σέρνεται η ΕΕ από τις ΗΠΑ», ότι οι ευρωπαϊκές ηγεσίες δεν είναι «υποχείρια» των ΗΠΑ, όπως ισχυρίζεται η ρωσική ηγεσία. Υπάρχουν συγκεκριμένα συμφέροντα των ευρωπαϊκών καπιταλιστικών ομίλων, που προωθούνται ιδιαίτερα ικανοποιητικά στις συνθήκες του πολέμου, όπως είναι τα κέρδη των «πράσινων» μονοπωλίων, ή των Ελλήνων εφοπλιστών κ.ά.

Ούτε, βέβαια, ο στόχος της απαράδεκτης ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία είναι ένας «δίκαιος, πολυπολικός κόσμος», όπως ισχυρίζονται διάφοροι οπορτουνιστικοί κύκλοι.

Ο μεγάλος Ελληνας κομμουνιστής ποιητής Κώστας Βάρναλης γράφει σε ένα ποίημά του αλληγορικά, παραλληλίζοντας έναν γάιδαρο με τον σκλαβωμένο άνθρωπο, τον αδιαμαρτύρητο, τον υπομονετικό, που μεταξύ άλλων μονολογεί πως «στον πόλεμο κουβαλούσα πολυβόλα να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ». Αυτή είναι και η πραγματική ουσία του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία.

Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, με πρωτοπορία τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους ενάντια στην εμπλοκή των χωρών στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους. Να «δέσουν» αυτήν τους την πάλη με την πάλη για τα σύγχρονα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, αμφισβητώντας την κυριαρχία του καπιταλισμού, για να καταγράφουν ρήξεις στο σύστημα, που θα οδηγήσουν στην ανατροπή του και στην οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας, η οποία θα βάλει τέλος στην εκμετάλλευση και στους πολέμους. Η ΕΚΔ, τα κόμματα που την συγκροτούν, καλούνται να παίξουν πρωτοπόρο ρόλο σε αυτήν την αναγκαιότητα.

30 Ιανουαρίου, 2020

ΦΙΛΕ ΣΥΡΙΖΑίΕ ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΟΔΟΠΑΤΟΥΝ ΤΗΝ -πάλαι ποτέ- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ;;





Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ -και οι Συριζαίοι- για τη Συμφωνία για τις Βάσεις;

Τι να λέει; 

Καταρχήν είναι που εκείνοι την έφτιαξαν αυτή τη συμφωνία. Άρα καμαρώνουν και… νοιώθουν ότι δικαιώνονται. 
Την έφτιαξαν τότε που περιόδευε ο Πάιατ και έβαζε το Στεφανοβίκειο, τη Λάρισα, τον Αστακό, τη Σούδα, την Κάρπαθο, την Αλεξανδρούπολη, το Καστέλι, την Κάλυμνο, τη Σύρο, το Άκτιο, τον Άραξο, την Ανδραβίδα στο «κτηματολόγιο» της πρεσβείας των ΗΠΑ. Ποιος ετοίμασε το… «Ε9» που χρησιμοποιεί σήμερα η κυβέρνηση των ΗΠΑ κι η κυβέρνηση Μητσοτάκη;
Όπως καμαρώνουν άλλωστε και για το ομόφωνο των αστικών δυνάμεων τρίτο μνημόνιο της πρώτης φοράς «αριστερά» (βάλτε όσο περισσότερα εισαγωγικά θέλετε), 
τη συμφωνία των Πρεσπών που την εφαρμόζει τώρα η ΝΔ, 
τις συμφωνίες για το μεταναστευτικό που βοηθούν τη δεξιά να σπέρνει εθνικισμό και μίσος,
 την αμυντική συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ που κοκορευόταν ότι την έφτιαξε ο Καμμένος.



Αν ρωτήσεις κάποιους ψηφοφόρους τους ή και χαμηλόβαθμα στελέχη, όταν δεν είναι μπροστά η τηλεόραση ή κάποιο ακροατήριο, τι λένε τώρα για τη συμφωνία για τις βάσεις θα σου πουν ούτε λίγο ούτε πολύ

1. Καλά έκανε και την άρχισε. Είναι αναγκαία.
2. Υπάρχει η απειλή των Τούρκων και η παρουσία των Αμερικάνων μας προστατεύει.
3. Οι Αμερικάνοι κάνουν τη δουλειά τους κι έχουν τα συμφέροντά τους. Κι εμείς πλασαριζόμαστε στο στρατόπεδό τους, όπου έτσι κι αλλιώς ανήκουμε, θέλουμε δεν θέλουμε.
4. Αν δεν τα κάνουμε αυτά μας τρώει ο λύκος.
5. Δεν υπάρχει εναλλακτική. Εσείς τι προτείνετε;
6. Αλλά ο Μητσοτάκης δεν την προωθεί καλά όπως ο Τσίπρας.
Όλα αυτά στην ουσία τους. Με τη μια ή την άλλη διατύπωση. Δοκιμάστε το. Κι αν βρείτε κι άλλο επιχείρημα, εδώ είμαστε. 
Για το αίτημα π.χ. «να φύγουν οι βάσεις», έστω και… στη δευτέρα παρουσία, ούτε λόγος. Τώρα πια αυτό το σύνθημα δεν περιέχεται ούτε στην προπαγάνδα τους (όπως έκανε π.χ. ο Ανδρέας που… έδιωχνε δημόσια τις βάσεις, την ώρα που υπέγραφε τη συμφωνία για την παραμονή τους).
Δεν έχω σκοπό να απαντήσω στα «ερωτήματα» αυτά. Μπορείτε άλλωστε να ανατρέξετε εύκολα στα αρχεία όλων των παλιότερων εφημερίδων να δείτε πώς απαντούσαν στα επιχειρήματα αυτά της υποτέλειας και της μοιρολατρίας, ο Άρης και ο ΕΛΑΣ, ο Ηλιού κι η προδικτατορική ΕΔΑ, ο Τσε κι ο Κάστρο, ο Φλωράκης ή η Παπαρήγα και το ΚΚΕ, σε διάφορες παρόμοιες περιπτώσεις.

Γιατί ακριβώς αυτό συμβαίνει. 
Όλα αυτά τα επιχειρήματα είναι που λένε χρόνια όλοι οι «ανήκομεν εις την δύσιν».
 Από το Γεώργιο Παπανδρέου παππού, μέχρι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Ευάγγελο Αβέρωφ. 
Από όλες τις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις, μέχρι το Σημίτη και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα. 
Κι από τον αείμνηστο «εθνάρχη» Ελευθέριο Βενιζέλο, μέχρι το σύγχρονο «εθνάρχη» (συ είπας) Αλέξιο Τσίπρα ή τον Κυριάκο. Γιατί ακριβώς ίδια είναι τα αποτελέσματα αυτών των επιχειρημάτων, αυτής της λογικής, αυτής της πουτανιάρικης νοοτροπίας και εθελούσιας υποταγής στο μεγάλο νταβατζή.


Πώς το αντέχεις αυτό ρε φίλε ΣΥΡΙΖΑΙΕ; 
Πες μου, αν δε συμφωνείς, ένα (αριθμός: 1) μόνο επιχείρημά σας σχετικό με τις αμυντικές συμφωνίες και τις συμφωνίες για τις βάσεις που δεν το έχει πει πρώτος ένας δεξιός πρωθυπουργός ή υπουργός (από αυτούς που «ο λαός δε ξεχνά τι σημαίνει» η λογική του κι ο ίδιος, δηλαδή η επάρατος δεξιά).
Πως το αντέχεις ρε φίλε; 
Πως μπορείς να βλέπεις την αφίσα μας για το συλλαλητήριο ενάντια στις βάσεις και να μη χτυπά η κρυμμένη μικρή κι αθώα αριστεροσύνη της λογικής και της καρδιάς σου;

Πώς αντέχεις να επιβεβαιώνεις κάθε μέρα τον μεγαλοεπιχειρηματία Ανιέλι, 
ότι αν δεν είχε προηγηθεί η «χρήσιμη αριστερά» να κάνει τα σχέδια, δε θα μπορούσε σήμερα ο Μητσοτάκης κι ο συρφετός του να πάρουν την εργολαβία της συμφωνίας για δημιουργία νέων βάσεων και επέκταση των παλιών;
Πως νοιώθεις να ξέρεις ότι το σύστημα επέλεξε τότε τον Τσίπρα, 
όχι μόνο για να διώξει εσένα από τον δρόμο και να σε κλείσει σπίτι σου, 
αλλά και να σε κάνει να υπερασπίζεσαι την πολιτική των Αμερικάνων και της δεξιάς σαν τουλάχιστον ή απλώς «ρεαλισμό» ή στη χειρότερη περίπτωση «σοφή και μοντέρνα αριστερή πολιτική»;
Άλλες συνθήκες ίσως πεις; 
Φυσικά. 
Πάντα είναι «άλλες οι συνθήκες». 
Και πάντα θάναι όχι μόνο «άλλες» αλλά και συνεχώς χειρότερες αν υποχωρούμε πάντα στις συνθήκες και στις δυσκολίες. Ίδια είναι (και πρέπει να είναι) μόνο η αξία της ισότητας, της ανεξαρτησίας και του αγώνα. 
Η λογική «αν δεν τους κάτσουμε, τότε αυτοί θα μας πηδήξουν», μοιάζει σα να λες «Αριστερός θα είμαι μόνο όταν μου το επιτρέπει ή το ανέχεται ο εχθρός». 
Τότε όμως που κάνεις όλα τα χατίρια του εχθρού και προλαβαίνεις τις επιθυμίες του, όχι μόνο δεν καταγράφεσαι στις συνειδήσεις (ακόμα και στη δική σου) σαν αριστερός (ούτε καν σαν αριστερούλης), αλλά καταγράφεσαι σαν Δεξιός, από αυτούς που ο λαός δεν ξεχνά τα έργα και τις ημέρες τους.
«Δεν είναι έτσι» θα πεις. «Ο Τσίπρας δε θα ψηφίσει τη συμφωνία». 
Το άκουσα κι εγώ.
 Γιατί όμως δικέ μου; 
Το είπε για να μπορείς εσύ να βρεις ένα «ναι μεν αλλά». 
Είπε όμως γιατί θα ψηφίσει «όχι» ή «παρών»; Ναι. Είπε κάτι για το Μητσοτάκη που είναι ανίκανος σε σχέση μ’ εκείνον, κάτι για τη Μέση Ανατολή και κυρίως διαφωνεί για τα ανταλλάγματα που δίνουν οι ΗΠΑ. 
Σα να λέει «Πουλήσου πιο ακριβά. Εγώ ήμουν πιο ακριβή πόρνη του Τραμπ». 
Η συμφωνία για τις βάσεις όμως είναι η βάση της συζήτησης και της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης («σου κάθομαι, αλλά μη με πονέσεις πολύ») !
Για την εξάρτηση; 
Για την ακόμα πιο βαθιά εμπλοκή στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ;
 Για τη στοχοποίηση της χώρας από τους «εχθρούς» των «φίλων» μας;
 Για τις αρχές της ειρήνης και της φιλίας μ’ όλους τους λαούς; 
Για τη δημιουργία διαρκώς νέων εστιών έντασης και νέων μεταναστευτικών ροών; 
Αυτά είναι… «ξύλινη γλώσσα».
«Αυτά είναι λόγια» θα μου πεις… 
Κι ότι η πραγματική ζωή είναι πάντα κάτι άλλο κάπου αλλού (που μόνο εσύ το ξέρεις).
Άκου φίλε. 
Η πραγματική ζωή είναι αυτό που ζούμε. 
Και κάθε μέρα από τότε που γεννήθηκες σου βάζει ένα δίλημμα: 
Αντίσταση κι ανατροπή ή ενσωμάτωση και στοίχιση με τα στρατεύματα του ιμπεριαλισμού; Αριστερός λέγεσαι αν διαλέγεις το πρώτο πάντα και παντού. Από τότε που ήσουν μικρός στην ηλικία της ψυχής σου, μέχρι τώρα που είσαι γέρος στη ψυχή και δε σε νοιάζει το μέλλον του κόσμου.




Υ.Γ. Μόνο εσείς οι άλλοι, μη ρωτήσετε γιατί δεν έρχονται οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ στη διαδήλωση. 
ή γιατί δεν κάνουν κάποια δική τους διαδήλωση. 
Θα ήσασταν αδιάβαστοι αν ρωτούσατε. 
Γιατί απλώς τώρα είναι πια πρώην αριστεροί μεταλλαγμένοι σε τελείως δεξιούς που δεν είναι στη λογική τους πια η διαδήλωση. 
Είναι μόνο η διαπραγμάτευση του φωτισμένου ηγέτη μέχρι να βγάλει έρπη από τις υποχωρήσεις. 
«Δε γινόταν αλλιώς» άλλωστε. Του το είπε κι ο Καραμανλής όταν τον πήρε τηλέφωνο.

Αλίευση - Παρουσίαση Κειμένου Viva La Revolucion

21 Ιανουαρίου, 2020

Οι βαστάζοι των Ιμπεριαλιστών Είναι Επικίνδυνοι: *** ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ !!


Συναγερμός!
Χωρίς πάτο είναι η κατρακύλα της εμπλοκής της χώρας και του λαού μας στα πολεμικά σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στην περιοχή. Την ώρα μάλιστα που όλα «φωνάζουν» ότι οι εξελίξεις στην περιοχή έχουν μπει σε ένα πολύ επικίνδυνο και επιταχυνόμενο «σπιράλ», η εμπλοκή αυτή παίρνει συνεχώς όλο και πιο «χειροπιαστά» χαρακτηριστικά.
Τελευταίος κρίκος στη μακρά αλυσίδα η χτεσινή ανακοίνωση - διαμέσου του γαλλικού ΥΠΕΞ - ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να συνεισφέρει και με στρατιωτικές δυνάμεις στη νέα ιμπεριαλιστική αποστολή στα Στενά του Ορμούζ, στην μπούκα του κανονιού δηλαδή των ευρωατλαντικών σχεδίων ενάντια στο Ιράν, που δείχνει μέχρι πού είναι διατεθειμένοι να φτάσουν η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα την επικίνδυνη εμπλοκή για τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
Είχε προηγηθεί η ανακοίνωση ότι η κυβέρνηση της ΝΔ στέλνει φρεγάτα που θα ενταχθεί στη δύναμη υποστήριξης του γαλλικού αεροπλανοφόρου «Σαρλ Ντε Γκολ», που θα βρίσκεται σε αποστολή τους επόμενους μήνες στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο, για να περάσει στη συνέχεια το Σουέζ και την Ερυθρά Θάλασσα.
Αλλά και η δήλωση του ΥΠΕΞ την Παρασκευή, μετά από τη συνάντησή του με τον Λίβυο στρατάρχη Χάφταρ, ότι η Ελλάδα σκοπεύει να στείλει (ένοπλες) δυνάμεις στη Λιβύη, στο πλαίσιο όποιου «μηχανισμού εκεχειρίας» στήσουν οι Ευρωατλαντικοί, για να μοιράσουν τα ιμάτια της χώρας, αφού πρώτα τη διέλυσαν στα εξ ων συνετέθη.
Ολα αυτά, την ίδια ώρα που σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, μόνο οι λεπτομέρειες μένουν για να σταλεί συστοιχία πυραύλων «Patriot» στη Σαουδική Αραβία, ως μέρος της πυραυλικής ασπίδας αλλά και συνολικά ως κομμάτι των στρατιωτικών δυνάμεων και υποδομών που περικυκλώνουν το Ιράν και αποτελούν στηρίγματα των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στα σχέδιά τους απέναντι στους λαούς της περιοχής.
Και την ίδια ώρα που η «κορωνίδα» της εμπλοκής στα ευρωατλαντικά σχέδια, η «ανανεωμένη» Συμφωνία με τις ΗΠΑ για τις βάσεις, βρίσκεται από σήμερα προς συζήτηση στις Επιτροπές της Βουλής, μετατρέποντας ολόκληρη τη χώρα σε ένα ξέφραγο αμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο και το λαό μας ξεκάθαρα σε στόχο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Η κυβέρνηση αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες. Η εμπλοκή στρατιωτικών δυνάμεων σε εκτός συνόρων αποστολές, η μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, η βαθύτερη συμμετοχή στους επικίνδυνους σχεδιασμούς τους σημαίνουν μόνο νέα δεινά για το λαό μας και τους λαούς της περιοχής.
Καμία σχέση δεν έχει με την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, της ασφάλειας και της σταθερότητας, όπως προκλητικά λένε. 
Το ακριβώς αντίθετο: Η εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια είναι ο λόγος της ανασφάλειας για το λαό, η πηγή των κινδύνων για την ειρήνη αλλά και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Τεράστιες ευθύνες έχουν και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα που κάνουν πλάτες στο σχεδιασμό αυτόν, με πρώτο πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ. 
Που όχι μόνο ως κυβέρνηση πήγε «σε άλλο επίπεδο» την εμπλοκή στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, προετοίμασε την επικίνδυνη Συμφωνία με τις ΗΠΑ, αλλά και που επιχειρεί και ως αντιπολίτευση ξανά, με τάχα «προοδευτικό» και «αριστερό» μανδύα, να δώσει άλλοθι στην πολιτική της εμπλοκής που υπηρετεί τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
Χαρακτηριστικό είναι το πώς υποδέχτηκαν τα στελέχη του τις ειδήσεις για βαθύτερη εμπλοκή, όπως π.χ. για την αποστολή «Patriot», «διαμαρτυρόμενοι» γιατί τάχα η εμπλοκή αυτή δεν θα είναι νομιμοποιημένη με την «ομπρέλα» της ΕΕ, του ΝΑΤΟ ή του ΟΗΕ (!) κ.ο.κ. Αν η εμπλοκή βαφτιστεί «ειρηνευτική αποστολή», οι ΣΥΡΙΖΑίοι δεν έχουν πρόβλημα. Αλήθεια, οι αποστολές με την «ομπρέλα» ΕΕ και ΝΑΤΟ, όπου συμμετείχαν επί ημερών τους οι Ενοπλες Δυνάμεις, πού διασφάλισαν την ειρήνη και τη σταθερότητα; Στην Κεντρική Μεσόγειο όπου επιτηρούσαν τη διάλυση της Λιβύης; Μήπως στις συνεκπαιδεύσεις με το Ισραήλ; Μήπως στη ΝΑΤΟική αποστολή που οι ίδιοι κάλεσαν στο Αιγαίο για να ελέγχει τον ρου των ρωσικών πλοίων με πρόσχημα το Προσφυγικό;
Τα μυθεύματα των αστικών κομμάτων που καταρρέουν ξανά, η εμπλοκή στα επικίνδυνα σχέδια που «φωνάζει» μεγάλους κινδύνους, πρέπει να πάρουν αποφασιστική απάντηση από τους εργαζόμενους, όλο το λαό, να σημάνουν συναγερμό!
Στα συλλαλητήρια ενάντια στη Συμφωνία ΗΠΑ - Ελλάδας να ακουστεί από χιλιάδες: Καμιά εμπλοκή, καμιά συμμετοχή! 
Να ξεκουμπιστούν οι βάσεις ΗΠΑ - ΝΑΤΟ! Αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, με το λαό νοικοκύρη στον τόπο του.

Αλίευση - Παρουσίαση Τίτλου- Φωτο - Κειμένου: Viva La Revolucion

07 Ιανουαρίου, 2020

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ


Από
Κατιούσα

Άρθρο του Γιώργου Μαρίνου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, δημοσιεύεται σήμερα στην «Εφημερίδα των Συντακτών». 
Παρατίθεται το άρθρο:

«Οι πόλεμοι στη Συρία, τη Λιβύη, την Υεμένη, η όξυνση της κατάστασης στον Περσικό Κόλπο, στα Βαλκάνια, στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο είναι μέρος των επικίνδυνων αντιθέσεων και ανταγωνισμών των αστικών τάξεων και των ιμπεριαλιστικών ενώσεων που γεννάει το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα.

Χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η ενίσχυση της αμερικανοΝΑΤΟικής επέμβασης στην περιοχή και η όξυνση των ανταγωνισμών με τη Ρωσία και την Κίνα. Πρόκειται για αδυσώπητη αντιπαράθεση για τον έλεγχο των υδρογονανθράκων, αγωγών και αγορών.
 Δίπλα στους μεγάλους “παίχτες” κινούνται οι αστικές τάξεις πολλών κρατών για τη δική τους γεωστρατηγική αναβάθμιση. Σ’ αυτόν το φαύλο κύκλο εκδηλώνεται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στην ελληνική και την τουρκική αστική τάξη, που κλιμακώνει την επιθετικότητα αξιοποιώντας την οικονομική, στρατιωτική της δύναμη. Η ΝΑΤΟική Τουρκία διατηρεί την κατοχή στην Κύπρο, εισβάλλει στη Συρία, εμπλέκεται στρατιωτικά στη Λιβύη, διεκδικεί αλλαγή συνόρων στο Αιγαίο.
Η ελληνική αστική τάξη και τα κόμματά της δεν είναι “αθώες περιστερές”. 
Έχουν εμπλέξει τη χώρα στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ στην περιοχή, χρησιμοποιώντας τη βάση της Σούδας και τις άλλες στρατιωτικές βάσεις. Επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από το “στρατηγικό διάλογο” με τις ΗΠΑ, δημιουργήθηκαν νέες στρατιωτικές βάσεις σε Λάρισα, Στεφανοβίκειο και Αλεξανδρούπολη, τις οποίες συμπεριέλαβε η κυβέρνηση της ΝΔ στην κατάπτυστη “Ελληνοαμερικανική Συμφωνία”, που τη φέρνει θρασύτατα για επικύρωση στη Βουλή και το λαϊκό κίνημα θα δώσει αποφασιστική απάντηση.
Όμως, όσο η χώρα βυθίζεται στο βάλτο της εμπλοκής, η κατάσταση χειροτερεύει και μεγαλώνουν οι κίνδυνοι για το λαό. 
Τα περί στήριξης των “ισχυρών συμμάχων” έναντι της τουρκικής επιθετικότητας είναι αβάσιμα. 
Οι υποκριτικές αναφορές στο “διεθνές δίκαιο” ακυρώνονται με την προώθηση των στρατηγικής σημασίας σχέσεων του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των ΗΠΑ με την Τουρκία, τα ανταλλάγματα που δίνουν για να την αποσπάσουν από την επιρροή της Ρωσίας. Το ίδιο ισχύει για τις συμμαχίες με το Ισραήλ και την Αίγυπτο που εμπλέκουν την Ελλάδα σε νέο κύκλο αντιπαραθέσεων. Κι αυτό αφορά π.χ. τον αγωγό East Med που δεν υπηρετεί τους λαούς αλλά μονοπωλιακά συμφέροντα.

Οι “λύσεις” που θέτει η αστική πολιτική στο τραπέζι οδηγούν από τη “Σκύλλα στη Χάρυβδη”, είναι αντιλαϊκές. 
Η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου – Αν. Μεσογείου είναι θέση του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού, για τη δημιουργία ενιαίου επιχειρηματικού και στρατιωτικού χώρου για να αναπτύσσονται οι δραστηριότητες των ενεργειακών κολοσσών και να κινούνται οι ΝΑΤΟικές δυνάμεις στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία και το Ιράν. Η “συνεκμετάλλευση” στρώνει το έδαφος σε απαράδεκτες “μοιρασιές” των θαλάσσιων ζωνών, που θα φέρουν νέες τουρκικές διεκδικήσεις και πιο κοντά το ενδεχόμενο σύγκρουσης.
Σ’ αυτό το φόντο προβάλλεται η προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης, αλλά οι υποστηρικτές του δεν δίνουν απάντηση σε στοιχειώδη ερωτήματα.
Τι θα περιέχει το “συνυποσχετικό” που θα καταθέσουν οι δύο πλευρές; 
       Η Τουρκία δεν περιορίζεται στη διαφορά για την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο. Οι εξελίξεις είναι πιο σύνθετες από τα προηγούμενα χρόνια. Υπεισέρχεται ο παράγοντας των θαλάσσιων ζωνών στην Αν. Μεσόγειο. 
     Τι θα γίνει αν το τουρκικό κράτος θα θέσει ζητήματα “γκρίζων ζωνών” και αμφισβήτηση συνόρων ή δικαιωμάτων των νησιών σε υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ); 
      Ποιες περιοχές της υφαλοκρηπίδας θα θέσει η κυβέρνηση προς οριοθέτηση γενικά ή με συγκεκριμένες συντεταγμένες;

Με ποια κριτήρια θα κρίνει το δικαστήριο, το οποίο εκπληρώνει το δικό του ρόλο στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και αντικειμενικά δεν μπορεί να απαλλαγεί από γεωστρατηγικές στοχεύσεις; 
Άλλωστε αυτό το δικαστήριο δεν νομιμοποίησε τα αποτελέσματα του ευρωατλαντικού πολέμου στη Γιουγκοσλαβία και αναγνώρισε την ανεξαρτησία του προτεκτοράτου του Κοσσόβου; Επιπλέον, καλό είναι να ανοίξει η συζήτηση για την προσφυγή της Ελλάδας στη Χάγη την περίοδο 1976-1978 και το “Πρακτικό της Βέρνης” που ακολούθησε, τα οποία δίνουν διδακτική πείρα.
Το ΚΚΕ υποστηρίζει τη θέση για μη αλλαγή των συνόρων, τήρηση της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία και όλες τις χώρες. 
Ενίσχυση του αγώνα κατά της Ελληνοαμερικανικής Συμφωνίας για τις βάσεις, το ξήλωμά τους και την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. 
Ο λαός μας έχει το λόγο και με την πάλη του μπορεί να διαμορφώσει τους όρους για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για να πάρει στα χέρια του το τιμόνι της εξουσίας και να ανοίξει το δρόμο για διεθνείς σχέσεις βασισμένες στο αμοιβαίο όφελος».

902.γρ
Παρουσίαση κειμένου: Viva La Revolucion