Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αντίσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αντίσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2018

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΟΥ '44 -ΟΙ ΜΥΤΙΛΗΝΙΟΙ ΔΙΩΧΝΟΥΝ ΤΑ ΕΓΓΛΕΖΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΑΠ' ΤΟ ΝΗΣΙ !!



«GO BACK»… Μυτιλήνη 24/12/1944 -Στα δικά μας «Δεκεμβριανά»… νίκησε ο λαός!
24-12-2018


Ένα ιστορικό γεγονός που αξίζει να το ξέρει κανείς, κι ας μην είναι Μυτιληνιός.
Μάνος Δούκας



Μυτιλήνη. Κυριακή 24/12/44. Η Ελλάδα έχει ήδη ελευθερωθεί απ’ τους Γερμανούς. Το ίδιο κι η Λέσβος, που είναι το μόνο νησί του Αιγαίου που ΕΑΜοκρατείται. Στην Αθήνα τα «Δεκεμβριανά» είναι σε εξέλιξη. Είναι οι μέρες που έρχεται στην Ελλάδα ο Τσώρτσιλ.

Κι εκείνο το πρωί, παραμονή Χριστουγέννων, φτάνουν έξω απ’ το λιμάνι της Μυτιλήνης 6 καράβια, πολεμικά και μεταγωγικά, που φέρνουν στη Λέσβο Βρετανικά στρατεύματα (Ινδούς) για αποβίβαση και στρατωνισμό. Στην προκυμαία ήδη τους περιμένουν φορτηγά αυτοκίνητα για να τους μεταφέρουν.

Οι ΕΑΜίτες σκοποί ενημερώνουν την ηγεσία του ΕΑΜ. Σημαίνει συναγερμός κι επιφυλακή. Εκείνη την ώρα (6,30 το πρωί) είναι στην προκυμαία ο Παναγιώτης Γώγος, γραμματέας περιοχής Αιγαίου του ΚΚΕ, με τον Παναγιώτη Κεμερλή, γραμματέα Αιγαίου του ΑΚΕ. Έχουν ραντεβού για περιοδεία σε χωριά. Με το που βλέπουν τα πλοία, σαν να το περίμενε ή να το υποπτευόταν από καιρό ο Γώγος, πάει στα γραφεία της ΕΠΟΝ, σπάει την πόρτα (δεν είχε κλειδί) και παίρνει το «χωνί», με το οποίο γυρνά και ξεσηκώνει τις γειτονιές: «Νιάτα και λαέ. Εμπρός, όλοι. Άντρες, γυναίκες και παιδιά να ζητήσουμε να φύγουν απ’ το νησί μας οι μαύροι. Θάνατος στο φασισμό. Λευτεριά στο λαό». Ταυτόχρονα ρίχνουν «σύρμα»στα χωριά. Το σύνθημα πολλαπλασιάζεται με χωνιά, τρομπέτες, καμπάνες κλπ. Κάποιοι χρησιμοποιούν για ταμπούρλα τους μεταλλικούς στύλους φωτισμού της προκυμαίας. Η αγορά κλείνει. Κηρύσσεται ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. Η απόφαση του λαού είναι ξεκάθαρη: ΔΕ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΟΙ «ΜΑΥΡΟΙ». GO BACK.

Συσκέψεις στην πόλη και στο πλοίο (1), ανάμεσα στους Άγγλους, τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης Παπανδρέου και την ηγεσία του ΕΑΜ. Αλλά στο μεταξύ, ο ΕΛΑΣ κι ο λαός παίρνει θέσεις. Οδοφράγματα στήνονται. Με συρματοπλέγματα. Έπιπλα. Κάρα. Ό,τι βρίσκουν. Κόσμος κατεβαίνει από παντού. Φωτιές ανάβουν για προστασία απ’ το κρύο.

Οι Άγγλοι κάνουν τρεις απόπειρες αποβίβασης σε διάφορα σημεία του λιμανιού. Πότε εδώ. Πότε εκεί. Μάταια. Ο κόσμος πάει συνέχεια μπροστά τους. Τους σταματάει. Αποφασισμένοι άντρες και γυναίκες, με δικράνια, σουγιάδες, τσουγκράνες, τσεκούρια, τους κλείνουν το δρόμο της αποβίβασης. Οι μπούκες των Αγγλικών πολυβόλων είναι στραμμένες πάνω στο πλήθος. Δε δειλιάζει κανείς. Αντίθετα.

Οι Άγγλοι απειλούν: «Ετάξατε τους εαυτούς σας με το μέρος του εχθρού»… λένε και προειδοποιούν για «υπεροχή και μεγάλη πυκνότητα πυρός των στρατευμάτων τους».

Έρχονται τα χωριά. Με τα πόδια. Τόσα χιλιόμετρα, μέσα στο κρύο και το χιονόνερο. Έρχονται τα τμήματα του ΕΛΑΣ απ’ τα χωριά και ο εφεδρικός ΕΛΑΣ. Η προκυμαία και τα μπλόκια είναι γεμάτα κόσμο, παρ’ όλο που είναι πια Χριστούγεννα και κάνει κρύο. Κάθε μέρα γίνονται ένοπλες συγκεντρώσεις του λαού που επιβεβαιώνει την απόφασή του: GO BACK. Ταυτόχρονα η Αγιασώτικη σάτιρα, τα αντάρτικα τραγούδια, αλλά και τα τραγούδια που γράφτηκαν ειδικά γι’ αυτό το ξεσηκωμό, πάνε «σύννεφο».

Φορτηγά απ’ τα χωριά τους φέρνουν να φάνε κάστανα και μανταρίνια. Όσοι ήρθαν απ’ τα χωριά, ψιλοκοιμούνται και ξεκουράζονται με βάρδιες στα σπίτια που είναι κοντά στην προκυμαία και στο λιμάνι. Έχουν στηθεί τέσσερις σταθμοί πρώτων βοηθειών κι ένα χειρουργείο.

Το συλλαλητήριο της 25 Δεκέμβρη εξέδωσε το ακόλουθο ψήφισμα:


Ο λαός της Λέσβου έχοντας υπ’ όψη την ξαφνική κι αδικαιολόγητη εμφάνιση χτες το πρωί στο λιμάνι μας, βρετανικών αποικιακών στρατευμάτων, μαζεύτηκε σε παλλαϊκό συλλαλητήριο και αφού άκουσε το έγγραφο του Άγγλου Ταξίαρχου, που απηύθυνε στη Νομαρχιακή Επιτροπή του ΕΑΜ,

ΨΗΦΙΖΕΙ
1.Διαδηλώνει τη δυσπιστία του προς τις διαβεβαιώσεις του Άγγλου Ταξιάρχου, γιατί οι αγριότητες και οι ωμότητες των αποικιακών στρατευμάτων ενάντια στο λαό της Αθήνας και του Πειραιά, καθώς και το αιματοκύλισμα της Σάμου κι οι βαρβαρότητες στα άλλα νησιά του Αιγαίου, από στρατεύματα που διοικούνται από τον ίδιο ταξίαρχο, δικαιολογούν απόλυτα τη δυσπιστία του αυτή.
2.Διαδηλώνει την απόφασή του ν’ αντιταχθεί προτάσσοντας τα στήθια του και να πέσει μέχρι του τελευταίου στην περίπτωση που ο Άγγλος ταξίαρχος δεν θα σεβαστεί τη θέλησή του και θα ενεργήσει απόβαση.

Μυτιλήνη 25-12-44 Η Επιτροπή Συλλαλητηρίου

Οι Άγγλοι βλέπουν ότι δεν έχουν ελπίδες κι ανακοινώνουν ότι φεύγουν. Στις 27 και τις 28 φεύγουν. Η μάχη κράτησε τέσσερις μέρες. Ο λαός νίκησε. Στα δικά μας Δεκεμβριανά (της Μυτιλήνης), νικήσαμε. Η νίκη γιορτάζεται με παρέλαση και ομιλίες από την ηγεσία του ΕΑΜ. Ραίνουν τους αντάρτες με λουλούδια.

Πιο αναλυτικά – πηγές:

ΒΙΒΛΙΑ

1. «ΜΝΗΜΕΣ». Απόστολου Αποστόλου. 1985. Εκδ. Καπόπουλος.

2. «Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ». Παν. Κ. Κεμερλή – Α. Σ. Πολυχρονιάδη. 1988.

3. «ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ». Γ. Αθ. Σκούφος. Μυτιλήνη. 2007.

4. «Ντοκουμέντα του Ελληνικού Προοδευτικού Κινήματος. ΜΥΤΙΛΗΝΗ. ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1944 ή πώς εμποδίστηκε η απόβαση των Εγγλέζων». Έκδοση Ελεύθερη Λέσβος, Μυτιλήνη, Μάρτης 1945. http://www.alfavita.gr/koinonia/143806_mytilini-hristoygenna-1944-go-back

5. «ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ». Σεπτέμβρη Οκτώβρη 1975.

ΑΡΘΡΑ

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=50473

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=8248266




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Οι πρώτες 14 φωτογραφίες είναι ολόκληρο το «ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2003» της Ν.Ε. Λέσβου του ΚΚΕ, του 2003. Ήταν η πρώτη φορά που δημοσιεύτηκαν. Διαβάζοντας τα σχόλια κάτω από τις φωτογραφίες, έχετε άλλη μια αφήγηση των γεγονότων, από το βιβλίο «Ντοκουμέντα του Ελληνικού Προοδευτικού Κινήματος. ΜΥΤΙΛΗΝΗ. ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1944 ή πώς εμποδίστηκε η απόβαση των Εγγλέζων». Έκδοση Ελεύθερη Λέσβος, Μυτιλήνη, Μάρτης 1945.

Πρόκειται για φωτογραφίες του φωτογράφου Δουκάκη Σίμου Χουτζαίου. Παρακαλούμε όταν θα ξαναχρησιμοποιεί κάποιος αυτές τις φοβερές φωτογραφίες, ας αναφέρει τουλάχιστον το όνομά του, αν όχι και το πού είναι τραβηγμένες.



















Οι υπόλοιπες είναι διάφορες άλλες φωτογραφίες που έχουν βρεθεί και στην πλειοψηφία τους είναι πάλι δικές του.





















Μάνος Δούκας
*Κάποιοι συγγραφείς μιλάνε για «Λεσβιακή Βάρκιζα» που ετοιμαζόταν με προηγούμενες διαπραγματεύσεις, που όμως τις έκανε σκόνη ο Γώγος ενημερώνοντας και βάζοντας μπροστά το λαό (Ενδιαφέρον πάνω σ’ αυτό έχει η διήγηση των Κεμερλή – Πολυχρονιάδη). Ο Γώγος ήταν Ηπειρώτης από το Ζαγόρι, παλιός συντάκτης του Ριζοσπάστη, γραμματέας του ΕΑΜ Εύβοιας στην κατοχή, καθηγητής πολιτικών μαθημάτων στη σχολή αξιωματικών του ΕΛΑΣ. Στάλθηκε τον Οκτώβρη του 44′ στη Λέσβο από την ΚΕ του ΚΚΕ σαν γραμματέας περιοχής Αιγαίου του ΚΚΕ. Τον συνέλαβαν το Μάη του 1945, μαζί με όλη την ΕΑΜική ηγεσία του νησιού. Έμεινε φυλακισμένος μέχρι το Σεπτέμβρη του 1949, οπότε καταδικάστηκε από έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο και εκτελέστηκε στην Αθήνα.





Ο Παναγιώτης Γώγος

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΣΤΙΣ 28 ΟΚΤΩΒΡΗ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΠΛΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ?!!

Άραγε γνωρίζεις Τι γιορτάζουμε ;; 

-Η 28η του Οκτώβρη είναι η επέτειος που σύσσωμος ο ελληνικός λαός όρθωσε το ανάστημά του ενάντια στην ιμπεριαλιστική εισβολή του ιταλικού φασισμού στα 1940 και ενώ μαινόταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Το ΟΧΙ του λαού εκφράστηκε και μετά την εισβολή και κατοχή από τους Γερμανούς ιμπεριαλιστές, με την παλλαϊκή ένοπλη Αντίσταση.
Αμέσως μετά την έναρξη της Κατοχής, με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, δημιουργήθηκαν το Εργατικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΕΑΜ) στις 16 Αυγούστου 1941 και το ΕΑΜ στις 27 Σεπτέμβρη 1941. Στο ΕΑΜ και στις οργανώσεις του (ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, Εθνική Αλληλεγγύη, ΕΤΑ, ΟΠΛΑ, ΕΛΑΝ) συσπειρώθηκε η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Είχε προηγηθεί, κατά την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, το πρώτο ανοιχτό γράμμα του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη, γραμμένο μέσα από τα μπουντρούμια της Γενικής Ασφάλειας στις 31 Οκτώβρη, το οποίο δημοσιεύτηκε στις 2 Νοέμβρη 1940 και που καλούσε στην οργάνωση της αντίστασης ενάντια στην εισβολή.
Το ΚΚΕ μπροστάρης στις πιο αντίξοες για το ίδιο συνθήκες
Η έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου βρήκε το ΚΚΕ αποδεκατισμένο, την ηγεσία και τα στελέχη του στις φυλακές και τις εξορίες, τις Οργανώσεις του σμπαραλιασμένες, και όσες υπήρχαν ακόμη, υπό το καθεστώς του άγριου διωγμού. Η μεταξική δικτατορία είχε καταφέρει ισχυρότατο πλήγμα στο σώμα του Κόμματος, αφού στο πρόσωπό του έβλεπε τον κύριο και ανυποχώρητο εχθρό της.
1944: Ο λαός της Αθήνας πανηγυρίζει για την απελευθέρωση της πόλης από τους ναζί κατακτητές
1944: Ο λαός της Αθήνας πανηγυρίζει για την απελευθέρωση της πόλης από τους ναζί κατακτητές
Την περίοδο της δικτατορίας, πάνω από 80.000 άτομαβασανίστηκαν στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων, στις φυλακές και τις εξορίες. Τους 45.000φτάνουν οι κομμουνιστές, μέλη και οπαδοί του ΚΚΕ, που πιάστηκαν, και σε 2.000 περίπου οι μόνιμοι κρατούμενοι και εξόριστοι.
Την 28η Οκτώβρη 1940, περίπου 2.000 κομμουνιστές, πρωτοπόρα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ βρίσκονταν κρατούμενοι σε 22 φυλακές, στρατόπεδα και τόπους εξορίας. Για παράδειγμα, στην Ακροναυπλία (μαζί με την Πύλο) ήταν 625, στον Αϊ - Στράτη 230, στην Ανάφη 220, στην Αίγινα 170, στην Τρίπολη και άλλες φυλακές 500, στη Φολέγανδρο 140, στην Κίμωλο 36, στην Κέρκυρα και στα νησιά Ιο, Σίφνο, Αμοργό κ.λπ. περίπου 50, στα σανατόρια (φυματικοί) γύρω στους 40 κ.ο.κ.
Βεβαίως, με την εισβολή των Ιταλών, την πρωτοβουλία για τον παλλαϊκό ξεσηκωμό την πήρε το ΚΚΕ, με πλέον χαρακτηριστικό το ιστορικό ανοιχτό γράμμα του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Ν. Ζαχαριάδη, που ήδη προαναφέραμε. Αμέσως μόλις εκδηλώθηκε η στρατιωτική επιδρομή της Ιταλίας, η ηγεσία του ΚΚΕ, τα μέλη και τα στελέχη του από τις φυλακές και τις εξορίες στάθηκαν αποφασιστικά στο πλευρό του λαού. Οσοι μπόρεσαν να δραπετεύσουν, άρχισαν να αναδιοργανώνουν το Κόμμα, συγκροτώντας Κεντρική Επιτροπή και ανασυγκροτώντας τις Κομματικές Οργανώσεις. Ταυτόχρονα άρχισαν να οργανώνουν την αντίσταση του λαού στον κατακτητή.

Ολοι οι φυλακισμένοι και εξόριστοι κομμουνιστές, από την πρώτη στιγμή ζήτησαν να σταλούν στο πολεμικό μέτωπο, στην πρώτη γραμμή. Οι Ακροναυπλιώτες, για παράδειγμα, έστειλαν στην κυβέρνηση Μεταξά γράμμα για να σταλούν στο μέτωπο αλλά αυτή τους ζήτησε δηλώσεις μετανοίας για να τους επιτρέψει να πάνε να πολεμήσουν. Αλλά οι Ακροναυπλιώτες κομμουνιστές έδωσαν περήφανη απάντηση με υπόμνημά τους στις 13/11/1940: «Οι ιδέες μας είναι πάντοτε και έχουν για κίνητρο, αφετηρία και σκοπό την εξύψωση και την ευημερία του ελληνικού λαού και του έθνους, ολόκληρο δε το παρελθόν μας είναι μια συνεπής και συνεχής προσπάθεια για την επίτευξη αυτών των σκοπών. Στον αγώνα αυτόν δώσαμε ό,τι πολύτιμο είχαμε, υποστήκαμε αγόγγυστα επί σειρά ετών όλα τα μαρτύρια και τις στερήσεις της εξορίας και της φυλακής και πολλοί από μας έχουν θυσιάσει και τη ζωή τους, χωρίς κανέναν υπολογισμό προσωπικών μας ωφελημάτων. Και σήμερα, ακριβώς διότι μένουμε πιστοί στις αρχές μας και διότι έχουμε για έμβλημά μας "Πάνω απ' όλα τα συμφέροντα του ελληνικού λαού" τασσόμεθα ανεπιφύλακτα στο πλευρό της κυβέρνησης, που διευθύνει την αντίσταση του ελληνικού λαού ενάντια στον επιδρομέα» («Ριζοσπάστης», 28/10/1945).
Η άρχουσα τάξη της Ελλάδας έθετε το δικό της ταξικό ζήτημα πάνω απ' όλα. Ετσι, η δικτατορία του Μεταξά αρνήθηκε να απελευθερώσει τους κρατούμενους στις φυλακές και τις εξορίες κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές προκειμένου, όπως ζητούσαν, να σταλούν εθελοντικά στο πολεμικό μέτωπο. Και όσοι δεσμώτες κομμουνιστές δεν κατάφεραν να αποδράσουν παραδόθηκαν στους Γερμανούς κατακτητές, πολλοί από τους οποίους βεβαίως πέρασαν τη φρικιαστική εμπειρία των στρατοπέδων του Νταχάου, του Αουσβιτς, του Ματχάουζεν και αλλού, ανάμεσα στους οποίους και ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης.
Το ΕΑΜ έσωσε το λαό από την πείνα. Δημιούργησε φύτρα εξουσίας στις απελευθερωμένες περιοχές (Αυτοδιοίκηση, Λαϊκή Δικαιοσύνη). Τροφοδότησε τη λαϊκή πολιτιστική ανάταση. Στις 10 Μάρτη 1944 ορκίστηκε η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), το κεντρικό πολιτικό όργανο διοίκησης των απελευθερωμένων περιοχών. Στον ηρωικό λαϊκό αγώνα για την εθνική απελευθέρωση ηγήθηκε η εργατική τάξη, με επικεφαλής το κόμμα της, το ΚΚΕ. Ο αστικός πολιτικός κόσμος δεν είχε στο ελάχιστο λαϊκό έρεισμα στην Ελλάδα.
Οταν επέστρεψε στη χώρα η αστική κυβέρνηση του Καΐρου, που είχε χαρακτηριστεί κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, τον Οκτώβρη του 1944, επικρατούσαν συνθήκες επαναστατικής κατάστασης, δηλαδή ο ένοπλος λαός μαζικά οργανωμένος στις ΕΑΜικές οργανώσεις έκανε πρακτικά κουμάντο στη χώρα ενώ τα ερείσματα της αστικής τάξης ήταν πολύ περιορισμένα. Παρ' όλα αυτά το ΚΚΕ δεν μπόρεσε να προσανατολίσει το εργατικό - λαϊκό κίνημα στο στόχο της πάλης για την εξουσία, με αποτέλεσμα να δοθεί χρόνος στην αστική εξουσία να αναδιοργανωθεί και να περάσει στην επίθεση ενάντια στο λαό.
Η ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας
Την 28η Οκτώβρη τιμάμε, εκτός από την αντίσταση στην ιταλική φασιστική εισβολή, και τον αγώνα της ΕΑΜικής αντίστασης της περιόδου της Κατοχής, και την απόφαση ίδρυσης του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών στις 28 Οκτώβρη 1946, που θεωρείται και μέρα ίδρυσης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).
Ο αγώνας του ΔΣΕ υπήρξε συνέχεια των αγώνων του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ την περίοδο της Κατοχής, της ηρωικής μάχης της Αθήνας του Δεκέμβρη του 1944, όταν ο αστικός κόσμος μαζί με τους Αγγλους ιμπεριαλιστές συμμάχους του χτύπησαν ένοπλα το λαό για να τον αφοπλίσουν και για να αλλάξουν υπέρ τους το συσχετισμό δύναμης. Ο Δεκέμβρης έληξε με ήττα του λαϊκού κινήματος και με την υπογραφή της απαράδεκτης Συμφωνίας της Βάρκιζας. 
Δεκατρείς μήνες μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας η κατάσταση είχε διαμορφωθεί ως εξής, σε βάρος του ΕΑΜικού κινήματος: 1.289 δολοφονίες, 6.671 τραυματισμοί, 31.632 βασανισμοί, 18.767 λεηλασίες και φυλακίσεις, 84.931 συλλήψεις, 509 απόπειρες φόνου, 265 βιασμοί γυναικών.
Το λαϊκό κίνημα μετά την απελευθέρωση βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα: Υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση; Αν και με καθυστέρηση, επέλεξε το δεύτερο δρόμο, όπως κάθε λαός που αρνείται να δεχτεί την ταπείνωση και τον εξανδραποδισμό.
Οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης άρχισαν να παίρνουν μέτρα αυτοπροστασίας. Ετσι, συγκρότησαν ένοπλες ομάδες για να αντιμετωπίσουν τη δολοφονική - εγκληματική δράση των διαφόρων ένοπλων συμμοριών που συνεπικουρούσαν τις αστικές δυνάμεις κόντρα στο λαϊκό κίνημα. Οι ομάδες αυτές ήταν γνωστές με τα ονόματα ΟΚΔΑ (Ομάδες Καταδιωκόμενων Δημοκρατικών Αγωνιστών) ή ΟΔΕΚΑ (Ομάδες Δημοκρατικών Ενόπλων Καταδιωκόμενων Αγωνιστών).
Οι ΟΚΔΑ ή ΟΔΕΚΑ άρχισαν να καθοδηγούνται από το ΚΚΕ. Η 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (Φλεβάρης 1946) προσανατόλισε το Κόμμα και το κίνημα και στον ένοπλο αγώνα, σε συνδυασμό με ειρηνικές μορφές πάλης. Από το καλοκαίρι του 1946 εντάθηκαν οι προσπάθειες του ΚΚΕ για την ενοποίηση των αντάρτικων ομάδων, αφού δεν υπήρχε άλλη διέξοδος.
Στις 26 - 28 Οκτώβρη 1946 σε σύσκεψη που πραγματοποιείται στην Τσούκα Αντιχασίων, στην οποία παίρνουν μέρος οι καπετάνιοι Μάρκος, Κίσσαβος (Μπλάνας, ο καπετάνιος της θεσσαλικής I μεραρχίας του ΕΛΑΣ στο τέλος της Κατοχής), Κικίτσας (καπετάνιος Πιερίων από την αρχή του κατοχικού αντάρτικου) και Λασσάνης (Πολιτικός Επίτροπος της 10ης μεραρχίας του ΕΛΑΣ), αποφασίστηκε η ενοποίηση των αντάρτικων ομάδων κάτω από ενιαία στρατιωτική καθοδήγηση.
Τότε εκδόθηκε η ιστορική υπ' αριθ. 1 διαταγή για τη συγκρότηση του Γενικού Αρχηγείου των ανταρτών, η οποία έχει ως εξής:
«ΓΕΝΙΚΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΑΝΤΑΡΤΩΝ
ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ 1
ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 1
Η στυγνή δίωξη των αγωνιστών και του δημοκρατικού λαού από τον αγγλόδουλο μοναρχοφασισμό και τα όργανά του, που ανάγκασαν χιλιάδες δημοκράτες να βγούνε στα βουνά για να υπερασπίσουν τη ζωή τους, οδήγησε στη σημερινή ανάπτυξη του αντάρτικου κινήματος.
Εχοντας υπόψη ότι είναι ώριμη πια η ανάγκη της δημιουργίας συντονιστικού οργάνου για το συντονισμό και την καθοδήγηση του όλου αντάρτικου αγώνα,
Α π ο φ α σ ί ζ ο υ μ ε
τη δημιουργία του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών, στο οποίο θα υπάγονται τα αρχηγεία Ανταρτών Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Ηπείρου, Ρούμελης.
Σταθμός Διοίκησης Γενικού Αρχηγείου
28 Οκτώβρη 1946».
Ο αντάρτικος στρατός με τη διαταγή αριθμός 19 της 27/12/1946 ονομάστηκε «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας».


«Εγώ, παιδί του λαού της Ελλάδας και μαχητής του ΔΣΕ, ορκίζομαι να πολεμήσω με το όπλο στο χέρι, να χύσω το αίμα μου και να δώσω και την ίδια μου τη ζωή για να διώξω απ' τα χώματα της πατρίδας μου και τον τελευταίο ξένο καταχτητή. Για να εξαφανίσω κάθε ίχνος φασισμού. Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου. Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω τη δημοκρατία, την τιμή, την εργασία, την περιουσία και την πρόοδο του λαού μου.
Ορκίζομαι να 'μαι καλός, γενναίος και πειθαρχικός στρατιώτης, να εχτελώ όλες τις διαταγές των ανωτέρων μου, να τηρώ όλες τις διατάξεις του κανονισμού και να κρατώ τα μυστικά του ΔΣΕ.Ορκίζομαι να 'μαι υπόδειγμα καλής συμπεριφοράς προς το λαό, φορέας και εμψυχωτής στη λαϊκή ενότητα και συμφιλίωση και να αποφεύγω κάθε πράξη που θα με εκθέτει και θα με ατιμάζει, σαν άτομο και σαν μαχητή. Ιδανικό μου έχω τη λεύτερη και ισχυρή δημοκρατική Ελλάδα και την πρόοδο και ευημερία του λαού. Και στην υπηρεσία του ιδανικού μου θέτω το όπλο μου και τη ζωή μου.
Αν ποτέ φανώ επίορκος και από κακή πρόθεση παραβώ τον όρκο μου ας πέσει πάνω μου αμείλικτο το τιμωρό χέρι της πατρίδας και το μίσος και η καταφρόνια του λαού μου»..
Αυτό τον όρκο έδιναν οι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Για τους σκοπούς και τα ιδανικά, στα οποία ορκίστηκαν, επί τρία ολόκληρα χρόνια πολεμούσαν απ' άκρη σ' άκρη της ελληνικής γης ματώνοντας καθημερινά. Αλλοι έχασαν τη ζωή τους. Αλλοι έμειναν ανάπηροι. Αλλοι βασανίστηκαν για δεκαετίες, γυρνώντας από φυλακή σε φυλακή κι από εξορία σε εξορία. Αλλοι, που γλίτωσαν από το θάνατο του πολέμου, ένιωσαν βαριά την ανάσα του να τους πνίγει στέκοντας ολόρθοι μπρος στις κάννες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Αλλοι πάλι υποχρεώθηκαν να ζήσουν στην πολιτική προσφυγιά, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να δουν τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις πατρογονικές τους εστίες. Αυτός ήταν ο Δημοκρατικός Στρατός, την ίδρυση του οποίου γιορτάζουμε σήμερα, 28 του Οκτώβρη. Αλλά τι ήταν εκείνο που επέβαλε την εμφάνισή του στο προσκήνιο της ιστορίας;

Ο αγώνας του ΔΣΕ ξεχωρίζει γιατί αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, αγώνας που απείλησε την εξουσία της αστικής τάξης στη χώρα μας. Παρ' όλη την ήττα του αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για το λαϊκό κίνημα στη χώρα μας.


Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Σαν Σήμερα Ο ΕΛΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:

12/10/1944Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Αθήνα. Μια απέραντη λαοθάλασσα πλημμυρίζει τους δρόμους. Το νέο ότι οι μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν το πρωί (09:45) από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία έκανε αστραπιαία, στόμα με στόμα, το γύρο της πρωτεύουσας.«ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», γράφει ο «Ριζοσπάστης» την επόμενη μέρα.«Χάθηκε -σημειωνόταν στο ρεπορτάζ - το βρωμερό κουρέλι του Φασισμού απ' την Ακρόπολη (...). Η μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα, που γνώρισε την πείνα και το βόλι του κατακτητή, το στιλέτο του προδότη (...) ξεχύθηκε ζωντανή ανθρωποθάλασσα να διαλαλήσει τη Νίκη της (...) Διαδηλώσεις που πρώτη φορά βλέπει η Αθήνα ξεχύνονται από παντού. Απ' το Σύνταγμα ως την Ομόνοια (...) Και πάνω απ' όλα μια φωνή που αγκαλιάζει όλη την Αθήνα (...): Ε-Α-Μ! Ε-Α-Μ!».
https://www.scribd.com/document/272079628/%CE%9A%CE%A9%CE%A3%CE%A4%CE%91-%CE%9C%CE%A0%CE%9F%CE%A3%CE%97-%CE%9F-%CE%98%CF%89%CE%BC%CE%AC%CF%82-%CE%BF-%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B6%CE%AC%CF%82
απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Κώστα Μπόση «Ο Θωμάς ο Καρατζάς» (εκδ. Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1978), που μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο εδώ:
https://www.scribd.com/document/272079628/%CE%9A%CE%A9%CE%A3%CE%A4%CE%91-%CE%9C%CE%A0%CE%9F%CE%A3%CE%97-%CE%9F-%CE%98%CF%89%CE%BC%CE%AC%CF%82-%CE%BF-%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B6%CE%AC%CF%82


Σελίδα 303


Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018

ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ: 8 ΝΟΕΜΒΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ !!



«Μπροστά οι δικές μας ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων».

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ - ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ

Κλιμάκωση της πάλης με απεργία στις 8 Νοέμβρη


Φωτό αρχείουΦωτό αρχείου
Την προκήρυξη 24ωρης απεργίας στις 8 Νοέμβρη, για να δοθεί απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική και να κλιμακωθεί ο αγώνας για τις ανάγκες των εργαζομένων, με αιχμή την πάλη για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων με δικαιώματα και ουσιαστικές αυξήσεις μισθών για όλους, αποφασίζουν Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα.
Ταυτόχρονα, απευθύνουν κάλεσμα σε όλους τους κλάδους, στα Συνδικάτα, τα Εργατικά Κέντρα και τις Ομοσπονδίες να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις, να δώσουν οργανωμένα και συντονισμένα τη μάχη με σύνθημα: «Μπροστά οι δικές μας ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων». Μάλιστα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της απεργιακής μάχης προγραμματίζουν συνεδριάσεις Διοικητικών Συμβουλίων, Γενικές Συνελεύσεις, συνδικαλιστικές συσκέψεις, πλατιά εξόρμηση στους χώρους δουλειάς.
Την Τετάρτη 26 Σεπτέμβρη συνεδριάζει και η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, με αντικείμενο την κλιμάκωση της πάλης με ενιαία πανεργατική απεργιακή απάντηση.

Απεργιακές αποφάσεις Ομοσπονδιών

Την προκήρυξη πανελλαδικής πανοικοδομικής απεργίας στις 8 Νοέμβρη αποφάσισε σε συνεδρίασή της η διοίκηση της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας.
«Η απόφασή μας αυτή», τονίζει, «βασίζεται πάνω στην ανάγκη να κλιμακωθεί ο αγώνας των εργαζομένων του κλάδου των Κατασκευών για την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις στα μεροκάματα. Τροφοδοτείται από τις δεκάδες μάχες που έχουμε δώσει μέχρι σήμερα στα εργοτάξια, στους χώρους δουλειάς και την απόσπαση αυξήσεων πάνω στα μεροκάματα που καταβάλλονται.
Η προετοιμασία και η πραγματοποίηση της απεργίας σε όλη τη χώρα είναι η απάντησή μας στη μεγαλοεργοδοσία, που οχυρωμένη εδώ και μια δεκαετία με το νομοθετικό οπλοστάσιο που της εξασφάλισαν η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, χρησιμοποιώντας διάφορες δικαιολογίες, αρνείται να υπογράψει κλαδικές Συμβάσεις.
Είναι απάντηση στο νέο κύκλο ψεμάτων και αυταπατών που έχει επιδοθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που μιλάει για υποχρεωτικότητα και επέκταση των Συλλογικών Συμβάσεων, ενώ στη συντριπτική πλειοψηφία των κλάδων δεν υπάρχουν».
Ανάλογη απόφαση πήρε και η Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος Ελλάδας (ΟΕΚΙΔΕ), καλώντας παράλληλα «σε συντονισμό και οργάνωση της διεκδίκησης και της πάλης από κοινού με άλλους κλάδους, προτάσσοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σε κάθε χώρο δουλειάς και κλάδο, τις ανάγκες των εργαζομένων».
Όπως υπογραμμίζει η ΟΕΚΙΔΕ, «στην Κλωστοϋφαντουργία, στον Ιματισμό και στο Δέρμα, όπως και στη συντριπτική πλειοψηφία των άλλων κλάδων, οι εργοδότες αρνούνται την υπογραφή κλαδικών ΣΣΕ. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του αντεργατικού νομικού πλαισίου με το οποίο τους εξόπλισαν οι κυβερνήσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια και το οποίο η σημερινή κυβέρνηση διατηρεί αναλλοίωτο».
Να οργανώσουν την πάλη τους σε κάθε χώρο δουλειάς και να διεκδικήσουν την υπογραφή «νέων ΣΣΕ στον κλάδο με αυξήσεις στους μισθούς και στα δικαιώματα, με γνώμονα τις σύγχρονες ανάγκες μας», καλεί τους εργαζόμενους του κλάδου η Ομοσπονδία Μισθωτών Τύπου και Βιομηχανίας Χάρτου, η οποία επίσης πήρε απόφαση για απεργία στις 8 Νοέμβρη.
«Ήδη η Ομοσπονδία βρίσκεται σε ανάπτυξη δράσης για τη διεκδίκηση ΣΣΕ», επισημαίνει. «Αυτή η προσπάθεια πρέπει να στηριχθεί από όλα τα σωματεία του κλάδου, με αποφάσεις για την απεργία, με οργάνωση της δικής τους πρωτόβουλης δράσης με στόχο να συσπειρώσουν όλους τους εργαζόμενους. Μόνο ο αποφασιστικός και καλά οργανωμένος αγώνας μπορεί να τσακίσει την αδιαλλαξία της κυβέρνησης και των εργοδοτών».
«Η ανάπτυξή τους σημαίνει μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής μας δύναμης! Η πείρα από τον κλάδο μας αυτό δείχνει ξεκάθαρα», υπογραμμίζει η Ομοσπονδία Εργαζομένων στο Φάρμακο (ΟΕΦΣΣΕ), τονίζοντας ότι «το φάρμακο αποτελεί για τους καπιταλιστές ένα από τα ακριβότερα και πιο κερδοφόρα εμπορεύματα, η φαρμακοβιομηχανία "καλπάζει" σε παραγωγή και κερδοφορία, σκάνδαλα εκατομμυρίων τροφοδοτούνται από φαρμακευτικούς επιχειρηματικούς κολοσσούς, σε παγκόσμιο επίπεδο και την ίδια στιγμή, οι φαρμακοβιομήχανοι προτείνουν για τους εργαζόμενους του κλάδου Συλλογική Σύμβαση που δεν θα προβλέπει βασικό μισθό και θα μειώνει θεσμικές κατακτήσεις και δικαιώματα». Ταυτόχρονα, συνεχίζει η Ομοσπονδία, «αναδιαρθρώνουν τις επιχειρήσεις τους, για να γίνουν πιο ανταγωνιστικές και κερδοφόρες, με μόνιμη επωδό τις απολύσεις εργαζομένων, εντατικοποιούν τη δουλειά, κάνουν χρήση του αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου, με διευθέτηση του χρόνου εργασίας, διεύρυνση της εργολαβικής εργασίας και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων».
«Δεν έχουμε, επομένως, κοινά συμφέροντα», καταλήγει η ΟΕΦΣΕΕ. «Η δική τους ανάπτυξη έχει ως κριτήριο τα κέρδη και την οικειοποίηση του πλούτου από τους λίγους. Η δική μας ανάπτυξη έχει ως κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας, όπως σήμερα μπορεί να πραγματοποιηθεί, στη βάση της επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου, της ανόδου της παραγωγικότητας».

Απεργιακές αποφάσεις και από Εργατικά Κέντρα

Την κήρυξη πανεργατικής απεργίας στις 8 Νοέμβρη αποφάσισε στη συνεδρίασή της η Εκτελεστική Επιτροπή του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, καλώντας όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις.
Για την οργάνωση της μάχης, το ΕΚΛ οργανώνει την Πέμπτη 4 Οκτώβρη, στις 7.00 μ.μ. στην αίθουσα Γενικών Συνελεύσεων, πλατιά συνδικαλιστική σύσκεψη.
Στην ίδια κατεύθυνση, το ΕΚΛ προχωρά σε πρόγραμμα αγωνιστικής δράσης: Πρώτος σταθμός ήταν η κινητοποίηση που πραγματοποίησε στις 24 Σεπτέμβρη στα γραφεία της ΔΕΗ, ενάντια στις διακοπές ρεύματος στα χρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά. Επίσης, το ΕΚΛ συνεχίζει την πάλη ενάντια στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, τις παρεμβάσεις για την ανεργία, για τα προβλήματα της Υγείας - Πρόνοιας και της Παιδείας, για τη διεκδίκηση μέτρων αντισεισμικής, αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής προστασίας, όπως και τον αγώνα ενάντια στη συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς, ενάντια στις αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις (όπως η βάση drones και πολεμικών αεροσκαφών στην 110 ΠΜ).
Απόφαση προκήρυξης 24ωρης πανεργατικής απεργίας για τις 8 Νοέμβρη πήρε και το Εργατικό Κέντρο Λαμίας, απευθύνοντας αντίστοιχο κάλεσμα προς όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Για την οργάνωση της μάχης, οργανώνει σύσκεψη συνδικαλιστών και σωματείων το Σάββατο 29 Σεπτέμβρη, στις 6.00 μ.μ. στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου.
Παράλληλα, στα πλαίσια των αγωνιστικών του παρεμβάσεων, το ΕΚ Λαμίας οργανώνει: Την Τετάρτη 26 Σεπτέμβρη στις 10.00 π.μ., παράσταση διαμαρτυρίας στην Περιφερειακή Πυροσβεστική Διοίκηση Στερεάς Ελλάδας. Τη Δευτέρα 1 Οκτώβρη στις 9.00 π.μ., παράσταση διαμαρτυρίας στη ΔΕΗ ενάντια στις απειλές της εταιρείας σε όσους χρωστούν. Την Τρίτη 2 Οκτώβρη στις 10.00 π.μ., παράσταση διαμαρτυρίας στον ΟΑΕΔ για τους ανέργους και την κοινωφελή εργασία.
«Να γίνει η 8η Νοέμβρη μέρα πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας, κορύφωση της πολύμορφης δραστηριότητας όλου του επόμενου διαστήματος», καλεί τα σωματεία του χώρου του το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας - Βόνιτσας.
Για τη συζήτηση συνολικά του σχεδίου αγωνιστικών δράσεων για το επόμενο διάστημα, καλεί σε σύσκεψη, τη Δευτέρα 1 Οκτώβρη στις 7.00 μ.μ., στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου, τα σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, καθώς και αυτά των αυτοαπασχολουμένων.
Απεργιακή κινητοποίηση για τις 8 Νοέμβρη αποφάσισε και το Εργατικό Κέντρο Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου, καλώντας ταυτόχρονα τα σωματεία της δύναμής του να αποφασίσουν και αυτά συμμετοχή μέσα από Γενικές Συνελεύσεις και μαζικές διαδικασίες.

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2018

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ «ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ» ΤΟΥ ΑΡΗ


ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΤΣΑΡΟΥ
Η «δήλωση μετανοίας» του Αρη και η αλήθεια
Μια συγκλονιστική γραπτή μαρτυρία βασισμένη σε αφήγηση του καπετάν Διαμαντή
Το τελευταίο διάστημα παραδόθηκε στο Αρχείο του ΚΚΕ ένα συγκλονιστικό κείμενο. Συγγραφέας του είναι ο Πάνος Τσαρός από τη Στυλίδα, παλαίμαχος κομμουνιστής και στέλεχος του Κόμματος, ο οποίος δεν βρίσκεται πια στη ζωή. 
Η αξιοπιστία του συγγραφέα, καθώς και των άλλων προσωπικοτήτων που επικαλείται (καπετάν Διαμαντής, Θανάσης Τσαρός - Γαβριώτης κ.ά.), δίνει στο κείμενο την αξία ντοκουμέντου, παρότι αυτό αποτελεί προσωπική του μαρτυρία.
Το κείμενο του σ. Π. Τσαρού αφορά στην περιβόητη «δήλωση μετανοίας» του Αρη Βελουχιώτη, όταν ήταν πολιτικός κρατούμενος το 1939 στην Κέρκυρα, και έρχεται να αναδείξει τον πραγματικό λόγο και τις συνθήκες μέσα στις οποίες ο Αρης «αποκήρυξε» τότε «τον κομμουνισμό»
Ρίχνοντας φως σε άγνωστες πλευρές της υπόθεσης, ο συγγραφέας ανατρέπει τα περί δήλωσης του Αρη, που οι μεν κομμουνιστές αντιμετωπίζουμε επί δεκαετίες με λύπη και αμηχανία (κάποτε και επικρίνοντας τον καπετάνιο του ΕΛΑΣ), οι δε αντικομμουνιστές την επισείουν χαιρέκακα, προκειμένου να πλήξουν το ηθικοπολιτικό κύρος του ΚΚΕ.
Σχετικά με τους τελευταίους (και έχοντας μεγάλη πείρα από τους αντικομμουνιστές σε όλη τη διαδρομή του) ο Πάνος Τσαρός έγραψε: «... Από εδώ θα βγούνε ορισμένα σωστά συμπεράσματα (...) για τις σκόπιμες διαστρεβλώσεις που θέλουν να παρουσιάσουν ορισμένοι αντικομμουνιστές - αντιμαρξιστές, όχι για να βοηθήσουν το ΚΚΕ και τη γνήσιά του ιστορία, αλλά να βοηθήσουν την αντίδραση για να το συκοφαντεί, να διασπά την ενότητά του, να παραποιεί τα γεγονότα, να διαστρεβλώνει την αλήθεια για την ιστορία του».
Σε τι αφορούσαν τα προηγούμενα, που ο Π. Τσαρός θέλησε να ξεκαθαρίσει με το κείμενό του; Αφορούσαν στα γεγονότα που, όπως έγραψε, «μας αφηγήθηκε ο Διαμαντής, παρουσία του Πελοπίδα, του Βλαχάβα και του Θ. Γκουζέλου, όταν ανταμώσαμε στο σπίτι μας το Δεκέμβρη του 1946, στην περίοδο του ΔΣΕ». Δηλαδή, στο γεγονός ότι ο Αρης Βελουχιώτης, όντας κρατούμενος στην Κέρκυρα, υπέγραψε «δήλωση μετανοίας» κατ' εντολήν του Μιχάλη Τυρίμου.

Οπως είπε ο Τυρίμος στον Βελουχιώτη, εφάρμοζε σχετική εντολή του Ν. Ζαχαριάδη. Η «εντολή» συνίστατο στην ανάγκη να βγει ο Αρης από τη φυλακή, για να συμβάλει στην ανασυγκρότηση του ΚΚΕ, που η δικτατορία Μεταξά είχε πλήξει, έχοντας συλλάβει πλειάδα στελεχών του και αποδιαρθρώσει τις Κομματικές Οργανώσεις του. Γι' αυτό και χρειαζόταν να υπογράψει ο Αρης μια εικονική δήλωση μετανοίας!...
Ο Αρης πειθάρχησε στην «εντολή», αφού εντολέας, όπως του ειπώθηκε, ήταν ο Ζαχαριάδης, ενώ ο Τυρίμος που τη «μετέφερε» ήταν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του Παλλαϊκού Μετώπου. Σε κάθε περίπτωση, ο Αρης δεν μπορούσε παρά να τη θεωρήσει ως εντολή του Ν. Ζαχαριάδη, μην γνωρίζοντας βέβαια ότι τέτοια εντολή δεν υπήρχε.
Εδώ χρειάζεται να αναφερθεί ότι, το ίδιο διάστημα που υπέγραψε ο Αρης τη «δήλωση μετανοίας» (8 Ιούνη 1939) και μια άλλη συμπληρωματική της πρώτης (27 Ιούνη 1939), υπέγραψε δήλωση μετανοίας (Ιούνης 1939) και ο ίδιος ο Μιχ. Τυρίμος.1 Ομως, η δήλωση του Τυρίμου δεν ήταν εικονική, ήταν πραγματική. Κι όταν βγήκε από τις φυλακές της Κέρκυρας, μετά από ένα διάστημα πρωτοστάτησε στην ίδρυση της λεγόμενης «Προσωρινής Διοίκησης».
Επρόκειτο για ένα όργανο της Ασφάλειας του Μανιαδάκη, που παρουσιαζόταν ως καθοδηγητικό όργανο του ΚΚΕ, εκδίδοντας ταυτόχρονα και πλαστό «Ριζοσπάστη». Ετσι, οι κομμουνιστές βρέθηκαν μπροστά σε δύο καθοδηγητικά όργανα και σε δύο «Ριζοσπάστες».
 Το ένα ήταν η λεγόμενη «Παλιά ΚΕ», συνέχεια της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος, που αποτελούνταν από τίμια στελέχη του Κόμματος και που συνέχιζε να τυπώνει τον γνήσιο «Ριζοσπάστη». 
Το άλλο όργανο - στο οποίο είχαν εμπλακεί και τίμιοι κομμουνιστές, δίχως να το καταλαβαίνουν, φυσικά - είχε καθοδηγητικό νου τον Τυρίμο, δηλαδή τον Μανιαδάκη και τους ασφαλίτες Παξινό, Χαραλαμπίδη κ.ά.
Ο Διαμαντής, λοιπόν, «μας αφηγήθηκε όλη την υπόθεση του Τυρίμου»,έγραψε ο Π. Τσαρός. Και αναφέρει ότι ο Διαμαντής, ανάμεσα σε άλλα, διηγήθηκε ότι κατ' εντολήν του Τυρίμου (που επικαλούνταν τον Ζαχαριάδη) υπέγραψαν δηλώσεις και άλλοι κρατούμενοι. Οσον αφορά τη «δήλωση» του Αρη, ο Διαμαντής τόνισε:
«Μια τέτοιου είδους εντολή είναι και για τον Θανάση Κλάρα (Αρη) που ποτέ δεν είχε δοθεί, που αργότερα έγινε αντιληπτό από τον Κλάρα, όταν προσπάθησαν να τον δέσουν με την "Προσωρινή Διοίκηση", αλλά ήταν πλέον αργά, εδώ το επιβεβαίωσε [ο Τυρίμος] στην ανάκριση που του έκανε ο Βελουχιώτης, ότι τον είχαν εξαπατήσει και αυτόν, καθώς και άλλα στελέχη. Για αυτό και η αγανάκτηση του Αρη ήταν δικαιολογημένη».
«Στην ηγεσία του ΚΚ αυτή η υπόθεση έγινε γνωστή από έκθεση που είχε κάνει ο Διαμαντής με τον Γαβριώτη [Θανάση Τσαρό] και δόθηκε στο ΠΓ και προσωπικά στον Ιωαννίδη», γράφει ο Πάνος Τσαρός.
Σημειώνεται ότι αυτή η έκθεση δεν έχει βρεθεί στο Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ.
Πώς ο Τυρίμος έπεσε στα χέρια του ΕΛΑΣ
Στη διάρκεια της Κατοχής, ο Τυρίμος πέρασε στην υπηρεσία της Γκεστάπο, η οποία τον «δραπέτευσε» στη Μέση Ανατολή, όπου έγινε διπλός πράκτορας (της Γκεστάπο και της Ιντέλιντζενς Σέρβις). Μετά την απελευθέρωση, ήρθε στην Ελλάδα, όντας στην υπηρεσία των Αγγλων.
Τα παραπάνω αναφέρει στο κείμενό του ο Π. Τσαρός. Ας δούμε πώς περιγράφει ο ίδιος τα σχετικά με τη σύλληψη του Τυρίμου, στα οποία ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές.
Μετά τη Συμφωνία της Καζέρτας, όπως δείχνουν τα γεγονότα που ακολουθούν, αντιπροσωπεία του ΕΛΑΣ και της Πολιτοφυλακής πήγε στο ξενοδοχείο «Παλίρροια» της Χαλκίδας, όπου είχε εγκατασταθεί η αγγλική διοίκηση, και ζήτησε από τον Αγγλο ταγματάρχη να παραδώσει στον ΕΛΑΣ 40 ταγματασφαλίτες, που αποδεδειγμένα είχαν πάρει μέρος σε εγκλήματα κατά του λαού. Επικεφαλής της αντιπροσωπείας ήταν ο Γιώργος Βρεττάκος, παλιό κομματικό στέλεχος, Ακροναυπλιώτης και διοικητής της Ανωτέρας Διοίκησης Αττικο-Βοιωτίας - Εύβοιας της Πολιτοφυλακής.
Στο ξενοδοχείο «Παλίρροια», όπου ο Αγγλος ταγματάρχης προθυμοποιήθηκε να τους κεράσει, τους καφέδες σερβίρισε ντυμένος με στολή μάγειρα «μιλώντας άριστα τα ελληνικά» ο Μ. Τυρίμος. «Ο Βρεττάκος αμέσως γνώρισε το πρόσωπο αυτό του μάγειρα και ο μάγειρας γνώρισε τον φιλοξενούμενο επισκέπτη, αλλάζοντας μόνο ματιά χωρίς να δώσουν παραπέρα γνωριμία. Μόλις έφυγε ο μάγειρας (...) ο Βρεττάκος άρχισε να ρωτάει τον ταγματάρχη, πώς βρέθηκε στο συμμαχικό στρατό ο μάγειρας αυτός και ποιος είναι, και πώς λέγεται. Ο Εγγλέζος ταγματάρχης ταράχτηκε και άρχισε να λέει: Ο μάγειρας είναι Κύπριος λέγεται Γεωργιάδης και τον στείλανε από το επιτελείο τους (...) Είναι πάρα πολύ καλός μάγειρας. Ο Βρεττάκος (...) με αγριεμένο ύφος λέει στον ταγματάρχη από αυτή τη στιγμή ο μάγειράς σου συλλαμβάνεται και να τον φωνάξεις αμέσως εδώ να τον περιλάβει η φρουρά μας».
Μπροστά στην επιμονή του Βρεττάκου, ο ταγματάρχης φώναξε τον Τυρίμο και ακολούθησε ο εξής διάλογος με τον Βρεττάκο:
«Βρεττάκος - Νόμισες αλλάζοντας το επίθετό σου και τα αφεντικά σου θα χάσουμε τα ίχνη σου; (...) Είσαι προδότης του λαού και τη ζημιά που έχεις κάνει στο Κόμμα και στο κίνημα ήρθε η ώρα να τα πληρώσεις (...) Γεωργιάδης (Τυρίμος) - Γιώργη εγώ δεν πρόδωσα κανέναν, από το 1939 που απολύθηκα από την φυλακή έφυγα στην Αίγυπτο και ήρθα τώρα (...) δουλεύω για ένα κομμάτι ψωμί. Βρεττάκος: Θα τα πούμε όχι εδώ, αλλά με τα θύματά σου (...) σε αυτούς θα δώσεις λόγο».
Ο Αγγλος ταγματάρχης αντέδρασε, όμως κατάλαβε την αποφασιστικότητα του ΕΛΑΣ και τελικά δέχτηκε να διατεθεί ένα δωμάτιο, όπου ο ΕΛΑΣ έκλεισε τον Τυρίμο φρουρούμενο, ενώ το ξενοδοχείο είχε ήδη περικυκλωθεί από ένα ΕΛΑΣίτικο τάγμα. Στη συνέχεια, ο Τυρίμος οδηγήθηκε στη διοίκηση Πολιτοφυλακής. Εκεί ήρθε τηλεφωνική διαταγή από τον Αρη Βελουχιώτη, να μεταφερθεί αμέσως ο Τυρίμος στη Θήβα, όπως και έγινε.
Ο Πάνος Τσαρός γράφει:
«Είχα την τύχη να βρεθώ στην φρουρά με επικεφαλής τον Θανάση Γαβριώτη[Θανάση Τσαρό] που συνοδεύσαμε τον Τυρίμο μέχρι τη Θήβα».
Στη Θήβα ανέκριναν τον Τυρίμο οι Αρης, Διαμαντής και Αχιλλέας. Από την ανάκριση προέκυψαν και οι δύο εκθέσεις του Τυρίμου, που βρίσκονται στο Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ. Σε αυτές ο Τυρίμος εξηγεί αναλυτικά το ρόλο που έπαιξε ο ίδιος και άλλοι πράκτορες της Ασφάλειας στη συγκρότηση της «Προσωρινής Διοίκησης».
Το κείμενο του Πάνου Τσαρού πλουτίζει την ιστοριογραφία της περιόδου 1939 - 1945.
Σημείωση:
1. Ο Μιχάλης Τυρίμος στη δήλωση μετανοίας του δηλώνει «μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ». Είναι γεγονός ότι ο Τυρίμος εκλέχτηκε στην ΚΕ του Κόμματος στο 5ο και 6ο Συνέδριό του. Δεν έχουμε βρει μέχρι σήμερα κανένα στοιχείο που να αναφέρει ότι μετά το 6ο Συνέδριο ο Τυρίμος προσελήφθη στο ΠΓ.

Του
Μάκη ΜΑΪΛΗ*
*Ο Μ. Μαΐλης είναι μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...