Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα για την Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα για την Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

ΟΙ "ΖΑΙΟΙ" ΔΕΝ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΜΟΝΟ*, ΣΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ (ΟΜΣ) ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΖΟΥΝ (!!)



*Για το "αγκάλιασμα" Κουρουμπλή δες Εδώ




ΑΠΟ ΠΑΝΟΣ 
Γρά­φει ο Πάνος Αλε­πλιώ­της // 

Η πα­ρά­τα­ξη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στο συ­νέ­δριο της Ομο­σπον­δί­ας με­τα­να­στευ­τι­κών Συλ­λό­γων και κοι­νο­τή­των Σου­η­δί­ας δεν κα­τέ­βα­σε δικό της ψη­φο­δέλ­τιο για εκλο­γή μελών ΔΣ και ψή­φι­σε τους εκ­προ­σώ­πους των φα­σι­στο­χου­ντι­κών. Τους έβγα­λε έναν ακόμη αντι­πρό­σω­πο στο ΔΣ.
Πριν λίγες μέρες κα­τά­φε­ρε η Ομο­σπον­δία με­τα­να­στευ­τι­κών Συλ­λό­γων και κοι­νο­τή­των Σου­η­δί­ας να κάνει το Συ­νέ­δριό της και να πάρει σο­βα­ρές και ση­μα­ντι­κές διεκ­δι­κη­τι­κές απο­φά­σεις.

Γρά­φου­με ότι κα­τά­φε­ρε γιατί επί ένα χρόνο “κυ­νη­γού­σαν” οι δυ­νά­μεις που συ­σπει­ρώ­νο­νται στο ΚΚΕ, τον απερ­χό­με­νο Πρό­ε­δρο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που πήρε τις σφρα­γί­δες και το τα­μείο και δεν τα έδινε πίσω, δια­χει­ρι­ζό­ταν και τα οι­κο­νο­μι­κά με τρόπο που θα δεί­ξει η έρευ­να.

Τα μα­θη­μα­τι­κά δε που μά­θα­με στο Συ­νέ­δριο δεν μοιά­ζουν με αυτά που μά­θα­με στο σχο­λείο.

Όταν συ­γκε­ντρώ­θη­καν οι αντι­πρό­σω­ποι προ­σπά­θη­σε ο πρώην Πρό­ε­δρος και η παρέα του να νο­μι­μο­ποι­ή­σει αντι­προ­σώ­πους που δεν ήταν καν εκλεγ­μέ­νοι, να βάλει από το πα­ρά­θυ­ρο άλ­λους που δεν έχουν σχέση με το με­τα­να­στευ­τι­κό κί­νη­μα. Δεν τα κα­τά­φε­ρε μετά από αντί­στα­ση των συ­νε­πών δυ­νά­με­ων.

Ούτε κα­τά­φε­ρε να ακυ­ρώ­σει αντι­προ­σώ­πους που βγή­καν με νό­μι­μες δια­δι­κα­σί­ες.

Πριν γίνει η ψη­φο­φο­ρία για Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο με­τρού­σαν οι πα­ρα­τά­ξεις: 17 οι του Πασοκ, 15 του ΚΚΕ, 10 του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και 5 οι ακρο­δε­ξιοί οπα­δοί της χού­ντας.

Οι του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και με τον πρώην επι­κε­φα­λής απο­φά­σι­σαν να μην κα­τε­βά­σουν ψη­φο­δέλ­τιο μετά τις απο­κα­λύ­ψεις, αλλά είχαν και στο μυαλό τους να “τι­μω­ρή­σουν” την πα­ρά­τα­ξη που τους ξε­μπρό­στα­σε και απο­κά­λυ­ψε τον ρόλο τους.

Όταν άνοι­ξε η κάλπη βρέ­θη­κε το ΠΑΣΟΚ με 20, 17+3 (4 στο συμ­βού­λιο), η ΑΣΥΜ του ΚΚΕ με 15 (3 στο ΔΣ) και οι Χου­ντι­κοί με 12 5+7!!! (2 στο ΔΣ), εφτά πα­ρα­πά­νω. Μην πει κά­ποιος για το προ­ο­δευ­τι­κό μέ­τω­πο και τόξο και ό,τι άλλο, που θέλει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για να μην έρθει η ακρο­δε­ξιά.

Ότι τάχα πα­λεύ­ουν τον φα­σι­σμό αυτοί που αγκα­λιά­ζουν τους φα­σί­στες και τους ψη­φί­ζουν, οι υπο­κρι­τές και οι κα­τα­χρα­στές της εμπι­στο­σύ­νης των με­τα­να­στών και όχι μόνο.


Πάνος Αλε­πλιώ­της

Σάββατο, 6 Απριλίου 2019

ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ: ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΓΙΑ Ν'ΑΚΟΥΣΟΥΝ !!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κάθεται και εσωτερικός χώρος
Ο Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης, μίλησε χθες, Παρασκευή 5 Απρίλη σε συγκέντρωση κατοίκων στην περιοχή της Οβρυάς. 
Ξεκινώντας την ομιλία του αναφέρθηκε στην καθημερινή, άμεση επικοινωνία που έχει με τους δημότες όλα αυτά τα χρόνια, αναφέροντας: 
Εμείς με αυτό τον τρόπο, τον ζωντανό, επικοινωνούμε μαζί σας. Είναι ο τρόπος που επιλέξαμε, από την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων μας ως Δημοτική Αρχή.
Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, μπορούμε να πούμε κοιτάζοντάς σας στα μάτια, ότι την εμπιστοσύνη σας την τιμήσαμε. Ήμασταν και παραμένουμε κερί αναμμένο δίπλα σας, παλεύοντας για τις ανάγκες του απλού λαϊκού κόσμου. Των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των ανέργων, των αγροτών και των συνταξιούχων, που χτυπιούνται αλύπητα από την συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια των λίγων.
Από τα πρώτα μέτρα που πήραμε ήταν υπέρ των νέων ζευγαριών με χαμηλό εισόδημα, να μπορέσουν να πάνε τα παιδιά τους στον παιδικό σταθμό. Μειώσαμε τα τέλη της ΔΕΥΑΠ σε λαϊκές οικογένειες, φτάσαμε φέτος τις 6.000, για να μη γίνουμε κι εμείς ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα που πιέζει το λαό μας. Συμμετείχαμε στην μάχη κατά των πλειστηριασμών, πήγαμε στους κυβερνώντες τη θέση μας, που είναι να έχει τη δυνατότητα το Δημοτικό Συμβούλιο να σβήνει πρόστιμα και προσαυξήσεις σε άτομα που έχουν αποδεδειγμένα πρόβλημα επιβίωσης, πήγε στη Βουλή ως τροπολογία από το ΚΚΕ, αλλά δεν έγινε αποδεκτό από την κυβέρνηση και δεν υποστηρίχθηκε από τα άλλα κόμματα. Άρα έχουμε μπροστά μας ένα συνεχιζόμενο αγώνα. Θέλουμε εργασία για όλους, δεν θέλουμε να έχουμε 35.000 ανέργους στην πόλη μας, την ώρα που ετοιμάζουν ξενοδοχεία στο διάστημα για λίγους.
Όμορφη πόλη είναι αυτή που δεν έχει ανέργους, δεν έχει φτώχεια και οι κάτοικοί της μπορούν να ικανοποιούν τις σύγχρονες καθημερινές τους ανάγκες.
Γνωρίζετε ότι ο Δήμος σήμερα, αν και πέντε φορές μεγαλύτερος σε έκταση, έχασε το 62% της χρηματοδότησης από το κράτος, συγκριτικά με το 2010. Παραλάβαμε τους μισούς εργαζόμενους, γιατί το 2010 με τα μνημόνια, με τις αλλαγές στο συνταξιοδοτικό, έφυγαν οι εργαζόμενοι για να προλάβουν να πάρουν μια ικανοποιητική σύνταξη.
Κληρονομήσαμε 22 εκατ. ευρώ δάνεια, από τα οποία καταφέραμε να εξοφλήσουμε τα 10 εκατ., κληρονομήσαμε χρέη 4 εκατ. ευρώ στον Καρναβαλικό Οργανισμό που σήμερα τα εξοφλούμε.
Όλα αυτά έχουν τη σημασία τους, γιατί αν δεν είχαμε κληρονομήσει αυτά τα χρέη, θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει ακόμα περισσότερα, απ’ όσα κάναμε.
Ως Δημοτική Αρχή ήρθαμε για να δώσουμε και όχι για να πάρουμε. Το αποδείξαμε με έργα και αυτό θέλουμε να συνεχίσουμε. Ενωμένοι με το λαό μας, αγωνιζόμαστε για να έχουμε ένα καλύτερο σήμερα και ένα ακόμα καλύτερο αύριο
Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, μπορούμε να πούμε κοιτάζοντάς σας στα μάτια, ότι την εμπιστοσύνη σας την τιμήσαμε. Ήμασταν και παραμένουμε κερί αναμμένο δίπλα σας, παλεύοντας για τις ανάγκες του απλού λαϊκού κόσμου. Των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των ανέργων, των αγροτών και των συνταξιούχων, που χτυπιούνται αλύπητα από την συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια των λίγων. Από τα πρώτα μέτρα που πήραμε ήταν υπέρ των νέων ζευγαριών με χαμηλό εισόδημα, να μπορέσουν να πάνε τα παιδιά τους στον παιδικό σταθμό. Μειώσαμε τα τέλη της ΔΕΥΑΠ σε λαϊκές οικογένειες, φτάσαμε φέτος τις 6.000, για να μη γίνουμε κι εμείς ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα που πιέζει το λαό μας. Συμμετείχαμε στην μάχη κατά των πλειστηριασμών, πήγαμε στους κυβερνώντες τη θέση μας, που είναι να έχει τη δυνατότητα το Δημοτικό Συμβούλιο να σβήνει πρόστιμα και προσαυξήσεις σε άτομα που έχουν αποδεδειγμένα πρόβλημα επιβίωσης, πήγε στη Βουλή ως τροπολογία από το ΚΚΕ, αλλά δεν έγινε αποδεκτό από την κυβέρνηση και δεν υποστηρίχθηκε από τα άλλα κόμματα. Άρα έχουμε μπροστά μας ένα συνεχιζόμενο αγώνα. Θέλουμε εργασία για όλους, δεν θέλουμε να έχουμε 35.000 ανέργους στην πόλη μας, την ώρα που ετοιμάζουν ξενοδοχεία στο διάστημα για λίγους. Όμορφη πόλη είναι αυτή που δεν έχει ανέργους, δεν έχει φτώχεια και οι κάτοικοί της μπορούν να ικανοποιούν τις σύγχρονες καθημερινές τους ανάγκες.Γνωρίζετε ότι ο Δήμος σήμερα, αν και πέντε φορές μεγαλύτερος σε έκταση, έχασε το 62% της χρηματοδότησης από το κράτος, συγκριτικά με το 2010. Παραλάβαμε τους μισούς εργαζόμενους, γιατί το 2010 με τα μνημόνια, με τις αλλαγές στο συνταξιοδοτικό, έφυγαν οι εργαζόμενοι για να προλάβουν να πάρουν μια ικανοποιητική σύνταξη. Κληρονομήσαμε 22 εκατ. ευρώ δάνεια, από τα οποία καταφέραμε να εξοφλήσουμε τα 10 εκατ., κληρονομήσαμε χρέη 4 εκατ. ευρώ στον Καρναβαλικό Οργανισμό που σήμερα τα εξοφλούμε. Όλα αυτά έχουν τη σημασία τους, γιατί αν δεν είχαμε κληρονομήσει αυτά τα χρέη, θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει ακόμα περισσότερα, απ’ όσα κάναμε.Ως Δημοτική Αρχή ήρθαμε για να δώσουμε και όχι για να πάρουμε. Το αποδείξαμε με έργα και αυτό θέλουμε να συνεχίσουμε. Ενωμένοι με το λαό μας, αγωνιζόμαστε για να έχουμε ένα καλύτερο σήμερα και ένα ακόμα καλύτερο αύριο».

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

ΤΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΧΩΡΑΕΙ Χ/Αλήτες ? ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ !!


ΔΗΜΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ :
ΕΝΑΣ ( ΧΡΥΣΑΥΓΗΤΗΣ ΣΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ...
ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΥΡΙΖΑ - ΧΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ... ρε παιδιά, κρατάει κανένας λογαριασμό;
Δεν ήταν δυνατόν οι "πρωτοβουλίες" κι οι "σχέσεις" ΣΥΡΙΖΑ - ΧΑ σε κεντρικό επίπεδο (βλέπε π.χ. http://www.katiousa.gr/…/trechate-aristeroi-lykos-sta-prov…/) να μην είχαν αντανάκλαση και στα "τοπικά επίπεδα".
Πριν λοιπόν ακόμα χαθεί η ηχώ των "καλεσμάτων" που απηύθυνε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Λέσβο, μέσα από όλα τα μεγάφωνά του για "ενωμένο αντιφασιστικό αγώνα"… 
Πριν καλά καλά στεγνώσει το μελάνι των "νουθετήσεων" προς το ΚΚΕ (και σ’ εμένα προσωπικά υπήρξαν) για το θέμα αυτό, από μέρους των συνεταίρων του Καμένου … 
Πριν αλέκτωρ λαλήσει ... άπαξ ... Νάτο το φυστικάκι.
Στο συνδιασμό λέει του ΣΥΡΙΖΑ στην πόλη της Μυτιλήνης, εμφιλοχώρησε ένας που το καλοκαίρι έβαζε τα στήθια του για να μην πάνε οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες για μπάνιο στην πλαζ. Τον δε πρόσφατο χειμώνα υπερασπίστηκε με άλλο τόσο πάθος, το γνωστό "σταυρό στου Απελή" των Χριστιανοταλιμπάν προσφυγοκυνηγών της αντιμεταναστευτικής υστερίας.
ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΙ ΣΟΥΧΩ ΓΙΑ ΜΕΤΑ …
Αλοίμονο. Πάνω που οι κονδυλοφόροι της "μόνιμης δεξιάς ανανέωσης" μας εγκαλούσαν για το ότι "δεν φωνάζουμε πολύ δυνατά για το σταυρό του Απελή", ένας σταυρός του Απελή «ΝΑ με το συμπάθιο» φύτρωσε μέσα στο ψηφοδέλτιό τους.(http://www.lesvosnews.net/…/ekplixi-apo-ton-stayro-sto-psif…).
Σχεδίαζα λοιπόν κι εγώ να γράψω κάτι για να … «αποκαλύψω» το θέμα. 
Αλλά μας πρόλαβε ο ίδιος ο συνδυασμός "Με πυξίδα τον πολίτη", της Εριφύλης και του ΣΥΡΙΖΑ κι ανακοίνωσε ότι αποπέμπει από το ψηφοδέλτιό του έναν Δημήτρη Κόρακα, που αφού τον ανακοίνωσαν σαν υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ, μετά έμαθαν ότι όταν προηγούμενα ζούσε στα Γιάννενα, είχε πλούσια (δεν έχετε ιδέα πόσο πλούσια), χρυσαυγήτικη δραστηριότητα. Ιδρυτικό μέλος της Χ.Α., σε ηγετική θέση της οργάνωσης από την αρχή, με καταγγελίες από τοπικούς φορείς και τύπο, κλπ. (https://www.stonisi.gr/post/1366/ektos-xiwtellh-o-d-korakas,https://epirusgate.blogspot.com/2013/09/blog-post_6266.htmlhttps://www.lesvospost.com/2019/04/pics_66.html…)
Κόντεψα να την πατήσω. Άρχισα να γράφω νομίζοντας ότι απέλασαν αυτόν που είπα πριν, με την πλαζ και το σταυρό του Απελή. 
Ευτυχώς πήρα είδηση ότι … αυτός είναι άλλος. Δύο τα φασιστίκια. (Παρακαλώ να μη διορθωθεί η «ορθογραφία»). 
Τι να ... "αποκαλύψεις" μετά από αυτά ; Τι άλλο χρειάζεται ; Μόνο να κουνάς το κεφάλι σου με πολιτική (τουλάχιστον) αηδία.
«ΜΑΣ ΤΟΝ ΦΥΤΕΨΑΝ» …
"Μας τον φύτεψαν" ... "έλειπε" ... "τον πιστέψαμε" ... «επιπολαιότητα» … "καταγγέλλει" η επικεφαλής του συνδιασμού που "ανέλαβε και την ευθύνη". (https://www.stonisi.gr/…/alloi-plenoyn-sthn-kolymphthra-toy…). 
Ας το δεχτούμε. Σας τον "φύτεψαν".
Εσείς με τόση "αντιρατσιστική εμπειρία", δεν πήρατε είδηση τίποτα ; Ολόκληρο αντιφασιστικό μέτωπο κάνετε και την πατήσατε στο … ποιοι θα το αποτελούν ;
Τι συζητήσατε μαζί του πριν τον βάλετε στο ψηφοδέλτιο ; Μάλλον ότι συζητούσε κι ο Τσίπρας με τον Καμένο.
Απόψεις για πολιτικά και ιδεολογικά θέματα δεν είχε ; Σας τις έκρυψε ; Ή από «επιπολαιότητα» δε σας ένοιαζε ;
Το ότι με τον συγκεκριμένο είχε ξαναγίνει στα Γιάννενα ο ίδιος ντόρος το 2014, όταν «εμφιλοχώρησε» σε δημοτικό συνδυασμό της … δεξιάς, δε το ξέρατε ; Εσείς οργάνωση στα Γιάννενα δεν είχατε ; Έστω ένα κινητό με .... Google δεν είχατε ;
Κι εν πάση περιπτώσει, το ερώτημα έπαψε πιά δεν είναι "ποιος ξεπλένει τη Χρυσή Αυγή". 
Το πραγματικό ερώτημα είναι "ποιος ξεπλένει το ΣΥΡΙΖΑ που ξεπλένει τη Χ.Α."
ΑΛΛΟ ΣΑΣ ΦΥΤΕΨΑΝ …
Άλλο σας "φύτεψαν" παιδιά. 
Σας φύτεψαν κάποτε το σπόρο της "ανανεωτικής σοσιαλδημοκρατίας" και σας τον ποτίζουν συστηματικά με όλα τα ποτιστήρια του συστήματος. Τον αντικομουνισμό, το "ρεαλισμό", την "καρέκλα", την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, την υποταγή, τα βραβεία του Τραμπ, την οικονομία της ανταγωνιστικότητας, της ανταποδοτικότητας, του κέρδους και του κόστους. 
Μόνο που άμα φυτρώσει σ’ ένα μυαλό ο νόμος κέρδους, κόστους, ύστερα δε ξέρεις πόσα αγκάθια θάχει το φυτό. 
Γιατί ... "Η Σοσιαλδημοκρατία είναι αντικειμενικά η μετριοπαθής πτέρυγα του φασισμού. Δηλαδή ο φασισμός και η σοσιαλδημοκρατία, δεν είναι αντίποδας, αλλά δίδυμοι"... είπε «κάποιος» κάποτε. Και τώρα σας το λέω (το υπενθυμίζω) εγώ.
Υ.Γ. Για να μη σας κρατώ σε αγωνία, να σας πω ότι ο «σταυροφόρος του Απελή», το πρώτο φιστίκι που βγήκε στον αέρα του τοπικού τύπου, είναι ακόμα στο συνδιασμό.
Τίτλος Ανάρτησης απ' το blog. 

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2019

ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΥΤΟΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΑ ΚAΡAΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ:

Είναι σαφές πως όσο πλησιάζουν οι εκλογές, τα μεγάλα συμφέροντα βλέπουν την πιθανή επανεκλογή του νυν δημάρχου και αφρίζουν από το κακό τους.
 Κι είναι βέβαιο πως θα αυξήσουν τη λάσπη. 
Αλλά η ποιότητα των “επιχειρημάτων” και της επίθεσής τους, το μόνο που δείχνει είναι τελικά το μέγεθος της απόγνωσής τους…


Ο Πελετίδης δεν είναι για τα δόντια του Καραγεωργόπουλου – Δημόσια αυτο-γελοιοποίηση του εργατοπατέρα…

Κατιούσα

Μετά το ρεσιτάλ του Καραγεωργόπουλου στο μονόπρακτο “θυσιάζομαι για τον έρωτά μου στην εργατική τάξη” στο συνέδριο-παρωδία της ΓΣΕΕ που δεν έγινε ποτέ, ο γνωστός εργατοπατέρας επανήλθε δυναμικά στο προσκήνιο, με μια φαιδρή ανάρτηση κατά του δημάρχου Πατρέων, Κώστα Πελετίδη.
Ο Καραγεωργόπουλος νόμιζε πως βρήκε λαβράκι για τη δημοτική αρχή της Πάτρας, που τάχα βάζει στο στόχαστρο συνταξιούχους και κάνει κατασχέσεις εναντίον τους για μικρές οφειλές που έχουν. Κι έβαλε ένα αισχρό σκίτσο ενός “αριστερού σκιτσογράφου” που αναπαράγει τη βρωμιά.

Όμως, πριν καλά-καλά περάσει μια μέρα και “κρυώσει” η ανάρτηση, επανήλθε μόνος του, για να πει πως στο δικό του γνωστό -αγνώστων λοιπών στοιχείων- έγινε τελικά κατάσχεση από την Εφορία κι όχι από το Δήμο Πατρέων. Αλλά δεν κατέβασε την ανάρτηση, ακολουθώντας τη γνωστή συνταγή “μην αφήνεις μια μικρή λεπτομέρεια να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία”.

Στο ενδιάμεσο, ωστόσο, είχαν προλάβει να τσιμπήσουν κάποιοι δικοί του κολαούζοι, σπεύδοντας να αναπαράγουν το ψέμα τοπικής ιστοσελίδας για τους “μικρο-συνταξιούχους” που μπαίνουν στο στόχαστρο της δημοτικής αρχής. Τελικά ο “μικροσυνταξιούχος” αποδείχτηκε πως ήταν επιχειρηματίας που χρωστούσε το ευτελές ποσό των 57 χιλιάδων ευρώ και δεν έχει δώσει ευρώ τσακιστό στο Δήμο…

Προς αποκατάσταση της αλήθειας, παραθέτουμε την ανακοίνωση του Δήμου Πατρέων.
Σε ανάρτηση σε τοπική ιστοσελίδα αναφέρεται ότι ο Δήμος Πατρέων προχώρησε σε αναγκαστική κατάσχεση σε συνταξιούχο για οφειλές στο Δήμο.
Για την αποκατάσταση της αλήθειας ενημερώνουμε ότι ο συγκεκριμένος συνταξιούχος είναι γνωστός επιχειρηματίας που στο παρελθόν δραστηριοποιήθηκε στο χώρο της εστίασης, των μέσων ενημέρωσης στην πόλη μας και σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις σε βαλκανικές χώρες.
Σήμερα οφείλει πάνω από 57.000 ευρώ στο Δήμο μας.
Με βάση τα στοιχεία της αρμόδιας υπηρεσίας, δεν έχει αποδώσει στο Δήμο Πατρέων τσακιστό ευρώ για την κατάληψη των κοινοχρήστων χώρων, και για το τέλος επί των ακαθαρίστων εσόδων για τα δύο καταστήματα εστίασης που ήταν ιδιοκτήτης.
Ενώ κλήθηκε εγγράφως από το Δήμο για να τακτοποιήσει τις οφειλές του, ουδέποτε εμφανίστηκε, ούτε προέβη σε κάποια ενέργεια.
Υπενθυμίζουμε ότι 142 άτομα έχουν συνολικές οφειλές προς στο Δήμο 46 εκατομμύρια 235 χιλιάδες ευρώ. Για αυτή την κατηγορία των μεγαλοοφειλετών, πάνω από 50.000 ευρώ οφειλής, το Δημοτικό Συμβούλιο έχει αποφασίσει να προχωρήσουν οι υπηρεσίες σε όλες τις νομικές διαδικασίες αναγκαστικής είσπραξης.
Η Δημοτική Αρχή σε όλη τη θητεία της δεν έχει προχωρήσει σε καμία κατάσχεση ή πλειστηριασμό σε λαϊκές οικογένειες επαγγελματίες και εμπόρους. Αντίθετα πήρε μέτρα ανακούφισης των επαγγελματιών και ικανοποίησε τα δίκαια αιτήματά τους. Το Δημοτικό Συμβούλιο σε Απόφασή του την 3η Μάη του 2108, ζητούσε να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση που να δίνει το δικαίωμα στα Δημοτικά Συμβούλια να αποφασίζουν για διαγραφές οφειλών σε αυτούς που αποδεδειγμένα ούτε μπορούν, ούτε έχουν να πληρώσουν. Αυτή η πρόταση , την οποία υιοθέτησε και άλλοι Δήμοι όπως και η ΚΕΔΕ, κατατέθηκε στη Βουλή αλλά δεν ψηφίστηκε από κανένα κόμμα εκτός του ΚΚΕ.
Σαν Δημοτική Αρχή έχουμε επιλέξει μετερίζι. Είμαστε με την πλειοψηφία του πατραϊκού λαού που στενάζει από την αντιλαϊκή πολιτική και από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε κάναμε ότι περνάει από το χέρι μας να πληρώσουν οι έχοντες που επί χρόνια είχαν ασυλία.
Είναι σαφές πως όσο πλησιάζουν οι εκλογές, τα μεγάλα συμφέροντα βλέπουν την πιθανή επανεκλογή του νυν δημάρχου και αφρίζουν από το κακό τους. Κι είναι βέβαιο πως θα αυξήσουν τη λάσπη. Αλλά η ποιότητα των “επιχειρημάτων” και της επίθεσής τους, το μόνο που δείχνει είναι τελικά το μέγεθος της απόγνωσής τους…

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2019

ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ '21 ΚΑΙ ΤΗΝ "ΕΘΝΙΚΗ' ΕΝΟΤΗΤΑ !!


«Η επέτειος από την επανάσταση του 1821, ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στη διάρκεια του οποίου συνέβησαν πολλά και μεγάλα γεγονότα, δίνει τη δυνατότητα να βγουν σημαντικά συμπεράσματα για το σήμερα και το αύριο.
Στην επανάσταση εναντίον της φεουδαρχικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ηγήθηκε η αστική τάξη και η επαναστατική της οργάνωση, Φιλική Εταιρεία. Αυτή η τάξη επιτέλεσε τον ιστορικό της ρόλο και είναι πια ιστορικά ξεπερασμένη. Νέα, ανερχόμενη τάξη, φορέας της κοινωνικής προόδου, είναι η εργατική τάξη εδώ και πολλές δεκαετίες.
Τα καλέσματα περί "εθνικής ενότητας", που απευθύνονται απ' όλα τα άλλα κόμματα, με αφορμή την επανάσταση του 1821, είναι υποκριτικά. Εθνική ενότητα δεν μπορεί να υπάρχει όταν μία τάξη, η αστική, που αποτελεί μία μικρή μειοψηφία, εκμεταλλεύεται και καταπιέζει με το κράτος και το πολιτικό της σύστημα τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού. Άλλη είναι η πατρίδα των εκμεταλλευτών και άλλη των καταπιεσμένων. Αλλη είναι η πατρίδα του κεφαλαίου και άλλη η πατρίδα της εργατικής τάξης, του λαού.
Αυτό το ιστορικό δίδαγμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο, που:
  • Τα λαϊκά δικαιώματα τσακίζονται, στο όνομα της ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας και της γεωστρατηγικής αναβάθμισης της χώρας, στην πραγματικότητα για τα κέρδη του κεφαλαίου.
  • Η χώρα μας, με ευθύνη της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων, είναι κατάσπαρτη με τις αμερικανικές βάσεις θανάτου, συμμετέχει ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με επίκεντρο το μοίρασμα της λείας των ενεργειακών πηγών και δρόμων.
  • Οι Ενοπλες Δυνάμεις είναι ενταγμένες στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς.
  • Μεγαλώνει ο κίνδυνος πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας. Σ' ένα τέτοιο ενδεχόμενο η εργατική τάξη και ο λαός χρειάζεται να οργανώσουν τον αγώνα τους, για να υπερασπίσουν τα σύνορα, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, αλλά και για να βγει ο λαός τελικός νικητής, απέναντι στην καπιταλιστική εξουσία της εκμετάλλευσης και των πολέμων.
Η ενότητα που συμφέρει το λαό είναι μόνο η δική του ενότητα, η οργάνωση και πάλη για να γίνει νοικοκύρης στον τόπο του»

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

ΤΗΝ “ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ” ΓΙΑΓΙΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΝΑ...ΣΥΛΛΑΒΑΝΕ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ !!

ΔΟΞΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠ' ΑΥΤΉ ΤΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ !!
***
Σύλληψη “επικίνδυνης” γιαγιάς που πουλούσε μάλλινα παπουτσάκια.

Έχετε ακουστά τη συμμορία των τερλικιών; Αν όχι, ήρθε η μέρα να τη μάθετε, καθώς σήμερα συνελήφθη ο εγκέφαλος σπείρας που διέθετε παράνομα μάλλινα παπουτσάκια, με την κωδική ποντιακή ονομασία “τερλίκια”***, σε ανυποψίαστους περαστικούς στη λαϊκή αγορά των Αμπελοκήπων της Θεσσαλονίκης.
Υπολογίζεται πως η 90χρονη γραία συνέλεξε μυθικά ποσά, αποφεύγοντας να πληρώσει τις υποχρεώσεις της προς το κράτος και τα ταμεία. 
Ευτυχώς που βρέθηκαν άλλοι ευσυνείδητοι πωλητές της εν λόγω λαϊκής, οι οποίοι διεκδικούν βραβείο ανθρωπιάς παρά τον ισχυρό ανταγωνισμό από τον ταρίφα που πέταξε έξω ετοιμοθάνατο θύμα δολοφονίας, για να ειδοποιήσουν τις αρχές ασφαλείας, Οι οποίες ανταποκρίθηκαν άμεσα στο καθήκον τους, διαψεύδοντας τους κακόπιστους που διαδίδουν πως η αστυνομία αφήνει απροστάτευτους τους πολίτες μπροστά στην παραβατικότητα.
Με μια αιφνιδιαστική, αλλά άριστα μελετημένη επιχείρηση, οι αστυνομικοί συνέλαβαν την επικίνδυνη κακοποιό, που φέρεται να προέβαλε ισχυρή αντίσταση με τη μαγκούρα ή το πι της, την οδήγησαν στο τμήμα και της πήραν αποτυπώματα, ενώ στη συνέχεια οδηγήθηκε στο αστυνομικό μέγαρο της Θεσσαλονίκης για τα περαιτέρω. Η σεσημασμένη πια κακοποιός έλαβε την αντιμετώπιση που της άξιζε, αφού έμεινε ως τα μεσάνυχτα στην αστυνομία και για 12 ώρες δεν έλαβε ούτε νερό.
Οι αρχές διεξάγουν έρευνες αν η υπόθεσή της αποτελεί απλά κορυφή του παγόβουνου ενός καλά οργανωμένου εγκληματικού δικτύου, που περιλαμβάνει το συντοπίτη της καστανά, την πλαστογράφο καθαρίστρια από το Βόλο και την 60χρονη από την Καλλιθέα, που συνελήφθη για τρομοκρατία, καθώς αποτύπωμά της βρέθηκε στο δανεικό βιβλίο – βόμβα στη Μέρκελ.


***

***Η 90χρονη Σουσάνα Ιλίντζεβα, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 με τον Νίκο Χατζηνικολάου, τόνισε:
“Μου λένε οι αστυνομικοί άντε, άντε μάζεψέ τα, τα μάζεψα και ξεκίνησα για το σπίτι μου και μου λένε όχι δεν θα πας σπίτι σου, θα μπεις στο περιπολικό. Και με πήγαν στο αστυνομικό τμήμα. Πήγαμε στο αστυνομικό τμήμα, άνοιξαν την τσάντα μου και κατέγραψαν ό,τι είχα μέσα, μου πήραν δακτυλικά αποτυπώματα και μετά με πήγαν με το περιπολικό κάπου πολύ μακριά, στο αστυνομικό μέγαρο μου είπαν και με βγάλαν φωτογραφίες, ταλαιπωρήθηκα πολύ”.
“Όλη μέρα ήμουν νηστική, μου έδωσαν μόνο νερό που τους ζήτησα, ανέβηκε το σάκχαρό μου, η πίεσή μου, τα πόδια μου πρήστηκαν και πιάστηκαν, πονούσαν, τους τα έλεγα όλα αυτά”, πρόσθεσε η 90χρονη μετά το τέλος της περιπέτειάς της.



Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ !!



Δημήτρης Αλικάκος
Διάβασα την δεύτερη ανακοίνωση της αρχιγραμματείας του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Με αίσθημα ευθύνης και σεβασμού απαντώ τα εξής:
1. «Οι όποιες βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις ισχυρίζεται πως έχει στην διάθεσή του έλαβαν χώρα παρανόμως, εν αγνοία των συνομιλητών του, και χωρίς φυσικά την απαραίτητη συγκατάθεσή τους.»
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις, εντός και εκτός του Παναγίου Τάφου, έγιναν με σεβασμό στη δημοσιογραφική δεοντολογία, δηλαδή έχοντας πλήρη γνώση της καταγραφής οι συνεντευξιαζόμενοι. Απόδειξη γι’ αυτό, στην επίμαχη ιστορική συνέντευξη του σκευοφύλακα Αρχιεπισκόπου Ισίδωρου -μέρος της οποίας πρόβαλε ο τηλεοπτικός σταθμός Αντ1- φαίνονται καθαρά μπροστά του η κάμερα και το ψηφιακό “κασετόφωνο”, (παραθέτω τη φωτογραφία που το αποδεικνύει). Επιπλέον, ο Ισίδωρος ακούγεται να λέει: «να τα πούμε μπροστά στην κάμερα;». Βιντεοσκόπηση συνέντευξης με φανερή κάμερα, αλλά «χωρίς την απαραίτητη συγκατάθεσή του», δεν μπορεί ποτέ να είναι υποκλοπή.
2. «Τα όσα αναγράφονται στο επίμαχο βιβλίο αποτελούν προϊόν φανταστικών ιστοριών επινόησης του συγγραφέα με προφανή στόχο τον σκανδαλισμό των πιστών και την αποκόμιση οικονομικού οφέλους από τις πωλήσεις του βιβλίου. Η επιλογή κυκλοφορίας του επίμαχου βιβλίου την δεδομένη χρονική συγκυρία, μεσούσης της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαροκοστής και οδεύοντας η Εκκλησία μας προς το Άγιον Πάσχα αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας τα βαθύτερα κίνητρα του συγγραφέα και του εκδοτικού οίκου.»
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τι ακριβώς είναι φανταστική ιστορία; Ότι το Πατριαρχείο απέσυρε τη λέξη θαύμα από την επίσημη ιστοσελίδα του; Αφού την απέσυρε (δείτε το νέο κείμενο https://archive.fo/uCqZ2 και εδώ το παλιό https://archive.li/G1yrJ). 
Ότι ο Αρχιεπίσκοπος Θεοφάνης κάνει λόγο για «φυσικόν φως που καθαγιάζει η Εκκλησία»; Αφού το είπε. 
Ότι ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Νικηφόρος περιγράφει τον τρόπο που μυήθηκε στο μυστικό και πώς ο ίδιος άναψε την καντήλα το 1985; Αφού το δήλωσε.
 Ότι ο Αρχιεπίσκοπος Κορνήλιος αποκαλύπτει τι είδε μέσα στον Πανάγιο Τάφο όταν μπήκε ως τοποτηρητής του πατριαρχικού θρόνου, το 2001, για να βγάλει το Άγιο Φως; Ναι, το αποκάλυψε. 
Ότι ο παλιότερος των φυλάκων του Παναγίου Τάφου δηλώνει ότι βάζει και αυτός κανδήλα σβηστή το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου; Ναι, το δήλωσε. 
Ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ισίδωρος παραδέχεται ότι ανάβει και αυτή την κανδήλα ως «ασφαλιστική δικλείδα»; Ναι, το παραδέχθηκε. Δυο είναι τα καντήλια που ανάβει. 
Εν κατακλείδι, είναι φανταστική ιστορία ότι το Άγιο Φως ανάβει από ανθρώπινο χέρι, πράγμα το οποίο τεκμηριώνεται με αδιάσειστα στοιχεία στο βιβλίο μου «Λύτρωση – Περί του αγίου Φωτός»;
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων και αθέμιτης παραπλάνησης των πιστών, οφείλει το σεβαστό Πατριαρχείο να εξηγήσει τι από τα παραπάνω είναι «προϊόν φανταστικών ιστοριών επινόησης του συγγραφέα». Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι το Πατριαρχείο, που εξέδωσε την ανακοίνωση, θα μπορούσε να υπονοεί ότι όλοι αυτοί οι ιεράρχες, αυτά που δήλωσαν τα φαντάστηκαν.
Σε ότι αφορά το «στόχος είναι η αποκόμιση οικονομικού οφέλους από τις πωλήσεις του βιβλίου», απαντώ:
Μήπως η διαιώνιση ενός ΨΕΜΑΤΟΣ δεν θα έλεγε κάποιος… κακοπροαίρετος ότι έχει ακριβώς αυτόν τον σκοπό;
Υπάρχει όμως μια διαφορά: τα ιερά κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας, που στην ανακοίνωσή του επικαλείται το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, κάνουν λόγο για Αλήθεια και Φως και όχι για Ψέμα και Σκοτάδι.
κκκ










Σχόλια
Δημήτρης Αλικάκος
14 Μαρτίου στις 10:19 μ.μ. ·

Έχω στα χέρια μου το βιβλίο. Η χαρά μου είναι μεγάλη, αλλά θα αποφύγω τούτη την ώρα επαναλαμβανόμενο σέλφι συναισθημάτων. Άλλωστε σήμερα τελειώνει η αγαπητική σχέση με το χειρόγραφό μου. Δεν νιώθω πια τίποτα γι’ αυτό. Το αφήνω, ως βιβλίο πια, να κριθεί από τον αναγνώστη και το χρόνο. Να κριθεί σκληρά, χωρίς έλεος. Γιατί; Γιατί υποσχέθηκε πολλά και μεγάλα.
Το τι πιστεύω το έγραψα, το διαβάσατε (https://www.protagon.gr/…/i-avoli-alitheia-gia-to-agio-fws-…). Ομολογώ ότι αν κάποιος (δημοσιογράφος, ερευνητής, πέστε τον όπως θέλετε) μού έφερνε χειρόγραφο που υπόσχονταν αυτά που υποσχέθηκα, θα του έλεγα "θα σας ειδοποιήσουμε". Υπό αυτή την έννοια, όχι μόνο κατανοώ, αλλά και δικαιολογώ την καχυποψία που φτάνει μέχρι την ειρωνεία – ακόμα και την χλεύη. Θα περάσουν.

Και ποιος είσαι εσύ ρε φίλε που θα κομίσεις αδιάσειστα τεκμήρια και αποδείξεις για το πώς ανάβει το Άγιο Φως;
Σωστά. Ποιος είμαι;
Καθένας είναι αυτό που είναι. Κουβαλάει ένα φορτίο ζωής, άλλοτε ορατό και άλλοτε δυσδιάκριτο. Άλλοτε κρυφό. Και έρχεται κάποια στιγμή που πέφτει πάνω σε μια αλήθεια. Οποιαδήποτε αλήθεια. Μικρή - μεγάλη, δεν έχει σημασία.
Σε μένα έπεσε η αλήθεια του "θαύματος του Αγίου Φωτός", ενός όμορφου μύθου που συντρόφευσε τα παιδικά μου χρόνια. Αλλά και αργότερα. Μέχρι που κάποιος πολύ δικός μου άνθρωπος, πέρα για πέρα σχετικός με το θέμα, μου χάλασε το παραμύθι (αναφέρω στο βιβλίο ποιος και πώς).

Και πέρασαν πολλά χρόνια. Και έφτασε η Άνοιξη του 2018. Κι εκεί άρχισαν όλα. Από ένα τηλεφώνημα σε μια από τις σπουδαιότερες μορφές του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Και ακολούθησαν και άλλα πολλά. (Υπάρχει όλο το χρονικό στο βιβλίο)
Και ξαφνικά ένα πρωινό του Ιουνίου συμβαίνει το ανέλπιστο! Το περίμενα, αλλά δεν πίστευα ότι θα συμβεί. Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων διαγράφει κάθε αναφορά στη λέξη "θαύμα", στην επίσημη ιστοσελίδα του, αναφορικά με το Άγιο Φως. Πώς; Ποιος; Γιατί; («εξαιτίας σας κ. Αλικάκο» - όλα υπάρχουν με αποδείξεις).

Και κάπου εκεί παίρνω την απόφαση να πάω στα Ιεροσόλυμα. Να ψάξω, να ρωτήσω, να μάθω.
Και μαθαίνω. Όλα. Τα πάντα. Ή τουλάχιστον αυτά που αρκούσαν για να πω, η μάλλον να ψελλίσω, εκείνες τις μέρες: ω Θεέ μου!...
Και πήγα ξανά. Και ξανά. Ζητούμενο δεν ήταν πια η γνώση, την είχα, ήταν η τεκμηρίωση.
Και μετά ακολούθησε ο φόβος, η ανασφάλεια, η αίσθηση του αδύνατου. Τι πάω να κάνω; Με ποιον πάω να τα βάλω; Έχω αυτό το δικαίωμα; Θα βλάψω ή θα βοηθήσω;
Για λίγο, αλλά τα ένιωσα, και αναρωτήθηκα. Γιατί στη συνέχεια αναμετρήθηκα με τον εαυτό μου. Έχω δικαίωμα να θάψω τις μαρτυρίες που συγκέντρωσα; Έχω δικαίωμα να φοβηθώ; Έχω δικαίωμα να σιωπήσω;
Όχι δεν έχω δικαίωμα. Ήταν η αλήθεια. Πλήρως τεκμηριωμένη και απόλυτη. Ομολογημένη από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές του "θαύματος", με στοιχεία δράματος.
Αλήθεια πικρή και σκληρή, αλλά η αποκάλυψή της πλήρως συμβατή με την πίστη και την Ορθοδοξία. Στο πνεύμα του «Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς». (Iωάν. η´ 32).
Αλήθεια λυτρωτική για μένα, αλλά κυρίως για τους ίδιους τους Αγιοταφίτες.

Οφείλω τον τίτλο του βιβλίου σε έναν σπουδαίο ιεράρχη του Πατριαρχείου.
Αυτός καθώς με αποχαιρέτησε μου είπε:
«Έχεις χρέος, τώρα που έλαχε σε σένα να αποκαλυφθεί η αλήθεια, να τη διαδώσεις. Λύτρωσέ μας από αυτό το ψέμα» (σελ. 87)
Σεβασμιότατε, έκανα το χρέος μου.

Αρχιεπίσκοπος Θεοφάνης (Αγιοταφίτης):
«Το Άγιο Φως ανάβει με φυσικό τρόπο και ευλογείται από την Εκκλησία. Ήρθε η ώρα να φανεί η αλήθεια. Η αλήθεια είναι πάντα ωραία και σκληρή».

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ "ΖΑΙΟΥΣ" ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΥΖΩΙΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΖΩΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ?!!


Την είδηση την είδατε σίγουρα.
Η ΠΡΟΤΑΣΗ.
Κατά τη συζήτηση των άρθρων για τη συνταγματική αναθεώρηση, καταψηφίστηκε από τη Βουλή η πρόταση για το άρθρο 24Α “Προστασία της άγριας ζωής, της ευζωίας όλων των ζωικών ειδών και ιδίως καθιέρωση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης, φύλαξης, μεταφοράς και εισαγωγής τους”. Χρήσιμη παρατήρηση: δεν αφορά λοιπόν τους σκύλους και τις γάτες μόνο, ή τα αδέσποτα της πόλης μόνο, αλλά ΟΛΑ τα ζώα.
Την πρόταση αυτή κατάθεσαν 52 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ένας της Εν. Κέντρου, ένας των ΑΝΕΛ κι ένας ανεξάρτητος.
Η ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ
Υπέρ του άρθρου της “προστασίας και ευζωίας των υπόλοιπων ένβιων όντων”, ψήφισαν 92 βουλευτές, κατά ψήφισαν 130 και παρών ψήφισαν 40. Επομένως απορρίφθηκε.
Τα “υπέρ” ήταν η κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ, 61 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (λιγότεροι από τους μισούς), 15 ανεξάρτητοι και ο Ανδρέας Λοβέρδος από το ΚΙΝΑΛ.
Κατά και παρών ψήφισαν οι ΝΔ, ΧΑ, ΚΙΝΑΛ, ό,τι έχει μείνει από Ποτάμι, ΑΝΕΛ, ΕΚ. Και οι άλλοι μισοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί τους και οι … οικολόγοι πράσινοι. Βλέπε https://dasarxeio.com/2019/02/16/64271/
   ΤΙ ΚΟΣΤΙΖΕ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΝΑ ΤΟ ΨΗΦΙΣΕΙ;
      ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΨΗΦΙΣΑΝ;
Ας μη βγάλουμε μόνο δικά μας συμπεράσματα. Αν και είναι από εύκολο έως προφανές.
Θα “αφήσουμε” να μιλήσει ένας ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ φιλόζωος. Ο Θέμης Δημητρακόπουλος, συγγραφέας, πολιτικός επιστήμονας, μέλος του τμήματος οικολογίας και περιβάλοντος του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο κ. Δημητρακόπουλος, καταγγέλλει το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε το άρθρο, απαντά στις αιτιάσεις (δικαιολογίες τις αποκαλεί) κάποιων κυβερνητικών παραγόντων και συνεχίζει λέγοντας :
“Όμως είναι κρίμα βουλευτές και υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ, για χάρη μικροπολιτικών και ψηφοθηρικών συμφερόντων, που αφορούν την τοπική ή γενικότερη πολιτική πελατεία τους (κτηνοτρόφοι, αγρότες, κυνηγοί κλπ) να μην υπερψηφίζουν την τόσο θετική πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 24Α υπέρ της προστασίας των ζώων”.
Παρακάτω, εκφράζει την απογοήτευσή του για τον ΣΥΡΙΖΑ, για τους βουλευτές του που ψήφισαν “παρών” και πολύ περισσότερο γι’ αυτούς που ψήφισαν “όχι”. Μιλά για “οργή” και “χάσμα που τον χωρίζει, κι αφήνει να εννοηθεί ότι αποχωρεί. Ολόκληρο το κείμενό του στο https://www.zoosos.gr/vouleftes-tou-syriza-peri-prostasia…/….
      ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ
Πάντως εν όψει και των σχεδιαζόμενων επενδύσεων (=ξεπουλημάτων) στα δάση, στις ακτές, στα βουνά και όπου αλλού καλοκοιτάζουν οι διάφοροι επενδυτές, δε θα ήθελαν να έχουν άλλο ένα “νομικό πονοκέφαλο” και μάλιστα συνταγματικό.
Τους φτάνουν οι διάφοροι τρελοί που συνεχίζουν να παλεύουν για να σωθεί η παραλία της καρέτα – καρέτα, για να μη καταστραφούν τα βουνά από τις ανεμογεννήτριες, για να μη δωθούν οι ακτές στα ξενοδοχεία, για να σωθούν οι Σκουριές κι οι Λευκίμμες.
Φαντάζεσαι να τους χαρίσεις και μια συνταγματική διάταξη για τα ζώα στο σύνολό τους κι όχι μόνο τα κανίς του Κολωνακίου;
Δε μοιάζει λοιπόν κι αυτά να είναι άσχετα από τους λόγους που ο ΣΥΡΙΖΑ (καλά κι όλοι οι άλλοι) απέρριψε την τροπολογία.
ΥΓ. Ο Τσίπρας πάντως συνεπής στην εξαπάτηση. Την άλλη φορά ψήφισε "ΟΧΙ" κι είχε κανονίσει πώς θα γίνει "ΝΑΙ". Τώρα ο ίδιος προσωπικά ψήφισε "ΝΑΙ" κι είχε κανονίσει πως θα βγει το "ΟΧΙ".

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

H KATIOYΣΑ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟ !! Β'!

Τι είναι αυτό, λοιπόν, που πρέπει να καταλάβει ο κόσμος;
Ότι είναι δυνατό, ότι είναι κατορθωτό, να γίνει η ζωή του καλύτερη. Αυτό δεν προκύπτει από ένα ιδεατό σχήμα, αλλά από την ίδια την ανθρώπινη εμπειρία.



Νίκος Μπογιόπουλος: «Αν έχω μία φιλοδοξία στη ζωή μου είναι να αποδειχθώ άξιος γιος του πατέρα μου»


Συνέντευξη Ν. Μπογιόπουλου Β΄ Μέρος – «Δεν προτίθεμαι να πετάξω τίποτα από την εκατοντάχρονη κομμουνιστική μας υπόθεση»

Κατιούσα

Τα τσιγάρα είχαν αυξηθεί στο τασάκι και η ώρα περνούσε, αλλά η διάθεση για κουβέντα και συζήτηση συνέχιζε να παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Την ίδια στιγμή, η παρέα έμοιαζε να έχει αυξηθεί. Σαν να έκαναν την εμφάνισή τους, έστω και μυστικά για την ώρα, όλοι εκείνοι που «ψήλωσαν» με το παράδειγμα και τη στάση ζωής τους την ανθρωπότητα. «Νομίζω πως απώτερος σκοπός του ανθρώπου είναι να γίνει επαναστάτης», είπε ο Τσε. «Το ν’ αλλάξεις τον κόσμο, φίλε Σάντσο, δεν είναι τρέλα ούτε ουτοπία, είναι δικαιοσύνη», συμπλήρωσε ο Δον Κιχώτης. Οι φωνές τους παρεμβάλλονταν στην κουβέντα μας και δυνάμωναν την ανάγκη για δράση και κινητοποίηση. Κουνήσαμε τα κεφάλια μας όλοι μας συγκαταβατικά, χαμογελάσαμε και προχωρήσαμε παρακάτω…
Πόσο εύκολο είναι για ένα δημοσιογράφο να νικήσει τις πέντε δυσκολίες, όπως τις έχει καταγράψει ο Μπρεχτ, και να πει την αλήθεια;
Πρώτα απ’ όλα, για έναν δημοσιογράφο αυτές οι δυσκολίες είναι δύσκολο να νικηθούν, μόνο αν τις αναγνωρίζει ως τέτοιες. Αν δεν τις αναγνωρίζει ως τέτοιες ή δεν μπει ποτέ στη διαδικασία να σκεφτεί με τον τρόπο που περιγράφει ο Μπρεχτ τα πράγματα, δεν έχει καμία δυσκολία. Μεταφέρει απλώς αυτό που του λένε να πει.
Για εκείνους που έχουν συναίσθηση του τι περιέγραφε ο Μπρεχτ, πάντα ήταν δύσκολο και πάντα θα είναι δύσκολο, ειδικά όταν το τοπίο γύρω μας γίνεται όλο και πιο καταθλιπτικό. Ειδικά όταν η πραγματικότητα που προσπαθείς εσύ να μεταφέρεις, μπαίνει στις συμπληγάδες των οικονομικών και των εκδοτικών συμφερόντων.
Όσο μεγαλύτερη γίνεται αυτή η δυσκολία, τόσο μεγαλώνεις και το δικός σου χρέος να μη λογοκρίνεις τα γεγονότα.
Μέσα σε όλες αυτές τις δυσκολίες που περιγράφεις, ένας κομμουνιστής δημοσιογράφος είναι αναγκασμένος να κάνει συχνά κάποιους συμβιβασμούς, ανάλογα με το τι του επιτρέπεται να γράψει ή να μεταδώσει. Πού μπαίνει  το όριο γι’ αυτούς τους συμβιβασμούς;
Προσωπικά, αισθάνομαι τυχερός, υπό την έννοια ότι την δημοσιογραφία την ξεκίνησα και την έμαθα στον Ριζοσπάστη, όπου έλεγα και έγραφα αυτό που ήθελα. Συνεχίζω να κάνω αυτή τη δουλειά έχοντας ξεκαθαρίσει πως λέω αυτό που θέλω και πιστεύω όπως το θέλω και όπως το πιστεύω. Από αυτή την άποψη δεν είχα ποτέ το πρόβλημα των πιέσεων και των συμβιβασμών. Συνεπώς, δεν είμαι ο καταλληλότερος για να δώσω συμβουλές για το πώς αντιμετωπίζονται αυτά τα θέματα από συναδέλφους που αισθάνονται όλη αυτή την πίεση.
Φυσικά, συμβιβασμοί υπάρχουν. Εδώ ο Λένιν έκανε τον συμβιβασμό του Μπρεστ – Λιτόφσκ. Το ερώτημα είναι: τι συμβιβασμοί; Παραδεκτοί ή απαράδεκτοι; Τέτοιους απαράδεκτους συμβιβασμούς που στην περίπτωση της δημοσιογραφίας ισοδυναμούν με την ατιμία της παραπληροφόρησης, ένας δημοσιογράφος, πόσο μάλλον ένας κομμουνιστής δημοσιογράφος, δεν πρέπει να κάνει, όπου κι αν βρίσκεται όπου κι αν δουλεύει.
Σου λείπει η εφημερίδα; Το κλίμα των γραφείων, η καθημερινή σου στήλη;
Είναι γνωστό πως το υψηλότερο σκαλοπάτι δημοσιογραφίας είναι η εφημερίδα. Δεν αισθάνομαι, όμως, πως έχω πάψει να λειτουργώ σαν δημοσιογράφος εφημερίδας. Άλλωστε, αρθρογραφώ στην Real News, και φυσικά αυτό που κάνουμε στον Ημεροδρόμο όπως κι εσείς στην Katiousa είναι δουλειά εφημερίδας.
Το ΚΚΕ έκλεισε 100 χρόνια ζωής και δράσης. Τι κρατάς και τι δεν κρατάς;
Τι να πετάξεις; Δεν έχεις κάτι. Αυτά τα εκατό χρόνια είναι τα εκατό χρόνια της ύπαρξής μας, είναι η ζωή μας όλη. Δεν νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος που θα πέταγε κάτι από τη ζωή του, ούτε καν τις θλιβερές του στιγμές, επειδή η ίδια η ζωή είναι οικοδομημένη και πάνω σε αυτές τις στιγμές.
Άρα, δεν πετάς τίποτα, στην περίπτωση πάντα που αυτή η ζωή σε γεμίζει με περηφάνια. Μόνο στην περίπτωση που δεν σε γεμίζει με το μεγαλείο της αυτή η ζωή, θα ήταν σκόπιμο να την αλλάξεις. Σε ότι με αφορά, δεν προτίθεμαι να πετάξω τίποτα από την εκατοντάχρονη κομμουνιστική μας υπόθεση.
Τι ελπίζεις για τον δεύτερο αιώνα ζωής του ΚΚΕ;
Θα ελπίζαμε, καταρχάς, να έχουμε χίλια χρόνια ζωής για να ζήσουμε και τον δεύτερο αιώνα, αλλά μάλλον δεν είναι κατορθωτό αυτό… Ελπίζουμε, λοιπόν, αυτό το οποίο παραμένει κινητήρια δύναμη από τότε που μπήκαμε σε αυτή την ωραία περιπέτεια: την εκπλήρωση των στόχων.
Για τις εκλογές, τι ελπίζεις;
Οι εκλογές αποτελούσαν ανέκαθεν ένα εργαλείο για μία μαζική παρουσίαση των θέσεών σου. Αυτό θα επιδιωχθεί και σε αυτές τις εκλογές, που σημαίνει διεύρυνση τόσο της εκλογικής όσο και της πολιτικής επιρροής των θέσεων των κομμουνιστών.
Πιστεύεις πως θα μπορούσαν να έχουν άλλη τύχη κινήματα όπως τα κίτρινα γιλέκα στη Γαλλία αν είχαν από πίσω τους ένα οργανωμένο κομμουνιστικό κόμμα;
Προφανώς, αν και ακόμα δεν ξέρουμε πως θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία στη Γαλλία. Σίγουρα, μπορούμε να αντιληφθούμε τις ελλείψεις που υπάρχουν στα Κίτρινα Γιλέκα, που έχουν να κάνουν με την οργάνωση, την πειθαρχία και τον προσανατολισμό τους. Το ζήσαμε, άλλωστε, κι εμείς εδώ με τις πλατείες, όπως και οι άνθρωποι στην Ισπανία. Τι αποδείχτηκε σε όλες αυτές τις περιπτώσεις; Το ότι δεν αρκεί η αγανάκτηση του κόσμου για ν’ αλλάξουν τα πράγματα, χρειάζεται η οργή να μη θαμπώνει τα αίτια που προκαλούν αυτή την οργή, προκειμένου να διαμορφωθεί ένα σχέδιο δράσης που να στοχεύει στην ανατροπή αυτών ακριβώς των αιτίων.
Σε ότι αφορά τώρα τη Γαλλία, που πάντα αποτελεί ένα ενδιαφέρον εργαστήρι πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων, δεν πρέπει να ξεχνάμε τα συμπεράσματα που βγήκαν από τον Μάη του 1968. Δεν λέω πως θα γίνει τώρα ό,τι έγινε τότε, λέω απλώς να έχουμε στον νου μας ότι ο Μάης του 1968 κατέληξε με τον Σαρλ ντε Γκωλ να έχει τα ¾ της εθνοσυνέλευσης μετά από ενάμιση μήνα.
Όπως και να ’χει πάντως, αυτό που δείχνει η ιστορία είναι πως σε κάθε φάση του κινήματος αυτό που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα είναι η ύπαρξη ή μη εκείνου του φορέα που μπορεί να προσδίδει, με οργανωμένο και πειθαρχημένο τρόπο, τα χαρακτηριστικά και τον προσανατολισμό που έχει ανάγκη το εργατικό κίνημα.
Γιατί θεωρείς ότι το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε πτώση και τι πρέπει να γίνει για ν’ αλλάξει αυτό;
Αυτό που έγινε στην ανθρωπότητα το 1989-1990 ήταν πάρα πολύ μεγάλο και σοβαρό τραύμα. Σήμερα ζούμε το μετατραυματικό σοκ εκείνης της περιόδου. Άλλωστε, τα τριάντα χρόνια που έχουν περάσει από τότε δεν είναι τίποτα μπροστά στον ιστορικό χρόνο.
Όταν ήμουν εγώ στο πανεπιστήμιο, ξέρετε, το πιο εύκολο ήταν να πείσουμε αυτούς στους οποίους μιλάγαμε ότι ο σοσιαλισμός ήταν ωραίο πράγμα, ενώ το πιο δύσκολο ήταν να τους πείσουμε πως ο καπιταλισμός ήταν κακός. Σήμερα, το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να μιλήσεις σε κάποιον για το πόσο κακός είναι ο καπιταλισμός. Το πιο δύσκολο είναι να πείσεις κάποιον για το πόσο καλός είναι ο σοσιαλισμός. Γιατί; Επειδή έχει βαρύνει στη συνείδηση αυτού του ανθρώπου ό,τι ακούει εδώ και 30 χρόνια, 365 μέρες τον χρόνο, 24 ώρες την ημέρα. Τι ακούει; Πως αυτό το σύστημα για το οποίο εσύ του μιλάς «κατέρρευσε». Έτσι του λένε. Ακόμα κι αν, λοιπόν, πείσεις κάποιον πως είναι κακό πράγμα ο καπιταλισμός – που δεν θέλει και πολύ μεγάλη προσπάθεια αφού τον ζει καθημερινά – ο λόγος σου για το μέλλον του ακούγεται σαν κάτι το νεφελώδες. Καλό μεν, αλλά αδύνατο να υπάρξει. Γιατί; Επειδή τον έχουν πείσει πως αυτό για το οποίο εσύ του μιλάς ναι μεν προϋπήρξε, αλλά έχασε, ηττήθηκε.
Άρα, λοιπόν, νομίζω πως έχει μεγάλη σημασία να δούμε αρχικά τον εξαιρετικά αρνητικό συσχετισμό δύναμης που υπάρχει αυτή τη στιγμή και να συμβάλουμε όλοι στην προσπάθεια που έχει ξεκινήσει το ίδιο το ΚΚΕ από τη δεκαετία του ‘90 να κουβεντιάσουμε τι έγινε σε εκείνες τις κοινωνίες και ύστερα με οδηγό τα εργαλεία της γνώσης, της εμπειρίας των 70 χρόνων από τις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού και την καθημερινή μας δράση, να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο όλο αυτό που πρεσβεύει η θεωρία μας και το πολιτικό μας πρόγραμμα. Φυσικά, η ανασυγκρότηση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος δεν είναι ένα έργο που περνά μέσα από τη δράση μόνο των ελλήνων κομμουνιστών. Η συμβολή των ελλήνων κομμουνιστών είναι δεδομένη, τώρα αν θα υπάρξει κοινή περπατησιά σε ευρωπαϊκό ή παγκόσμιο επίπεδο, δεν έχει να κάνει, όπως καταλαβαίνουμε, μόνο με τη δική μας τη δουλειά.
Τι είναι αυτό, λοιπόν, που πρέπει να καταλάβει ο κόσμος;
Ότι είναι δυνατό, ότι είναι κατορθωτό, να γίνει η ζωή του καλύτερη. Αυτό δεν προκύπτει από ένα ιδεατό σχήμα, αλλά από την ίδια την ανθρώπινη εμπειρία. Η ιστορία κατέγραψε ότι είναι μπορετή η συγκρότηση μίας κοινωνίας που θα λειτουργεί με άλλους οικονομικούς όρους, χωρίς δηλαδή καταπιεστές και καταπιεζόμενους, χωρίς εκμεταλλευτές που θα προσπορίζονται τον παραγόμενο πλούτο που άλλοι δημιουργούν. Όταν, λοιπόν, αυτός ο παραγόμενος πλούτος μένει στα χέρια εκείνων που τον παράγουν είναι κατορθωτό για να το πω με απλό έως απλοϊκό τρόπο, το εξής: να δουλεύει μία χώρα 200 εκατομμυρίων ανθρώπων σαν τη Σοβιετική Ένωση και να ταΐζει τη μισή ανθρωπότητα, και παράλληλα να συντηρεί επαναστατικά κινήματα, εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα και κοινωνικά κινήματα. Κι όταν λέμε συντηρούσε, αρκεί να δούμε ότι ο μισός πληθυσμός της γης είχε σπίτι και όχι funds να του το παίρνουν, είχε τροφή υψηλού επιπέδου και όχι αυτές τις ανοησίες που λένε σήμερα για τις ουρές στα supermarket, είχε δωρεάν μόρφωση, αθλητισμό και υγεία, είχε ελεύθερο χρόνο. Το κατόρθωμα, δηλαδή, των 70 χρόνων της ύπαρξης του σοσιαλισμού ήταν ότι αποδείχτηκε πως μία κοινωνία οικοδομημένη με άλλους οικονομικούς όρους στο πλαίσιο της αποτίναξης του εκμεταλλευτικού ζυγού έχει τη δυνατότητα να παράγει αυτό που οι αστοί οικονομολόγοι, για να μιλήσουμε τη γλώσσα τους, ονομάζουν οικονομίες κλίμακας.
«Ναι, αλλά ξέρεις οι ελευθερίες, τα δημοκρατικά δικαιώματα…» θα σου πει κάποιος.
Ποιοι μιλάνε γι’ αυτά; Οι απόγονοι και οι χειροκροτητές του Μακάρθυ στην καλύτερη των περιπτώσεων ή οι πραξικοπηματίες τώρα στη Βενεζουέλα.
Ακόμα κι έτσι, τι τους απαντάς;
Τους καλώ αρχικά να αμφισβητήσουν αν μπορούν πως το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα για το οποίο εμείς μιλάμε είναι ανώτερο από το δικό τους. Και είπαμε προηγουμένως από πού προκύπτει αυτό, από το γεγονός ότι η μισή ανθρωπότητα διέθετε τότε όλα αυτά που σήμερα, 30 χρόνια μετά, δεν τα έχουν τα 4/5 της ανθρωπότητας. Και, μάλιστα, όλα αυτά που σήμερα είναι ζητούμενα στην Ελλάδα και τον κόσμο, τα είχε ο σοσιαλιστικός κόσμος τότε που οι παραγωγικές δυνάμεις δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο που είναι τώρα. Φανταστείτε, λοιπόν, τι θα μπορούσε να υπάρχει σήμερα…
Εφόσον είναι ειλικρινείς και συνομολογήσουν την παραπάνω αλήθεια, πως υπάρχει δηλαδή ανώτερο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα από το δικό τους, τότε κι εμείς με τη σειρά μας δεν πρόκειται να αποκρύψουμε πως αυτό για το οποίο μιλάμε επιδιώκουμε να είναι ακόμα καλύτερο από το προηγούμενο. Και επειδή δεν έχουν να προτείνουν τίποτα άλλο για να γίνει καλύτερο, κι επειδή αυτό που τους λείπει είναι να πηγαίνει κάποιος στην Κόκκινη Πλατεία και να λέει ότι «ο Μπρέζνιεφ είναι μαλάκας», τους λέμε ότι κι αυτή τους την έλλειψη θα τους την ικανοποιήσουμε. Εντάξει;
Ο Ημεροδρόμος δέχθηκε πρόσφατα μία φασιστική επίθεση. Υπάρχει κάποια εξέλιξη με αυτό;
Εμείς ότι έπρεπε να κάνουμε από τη μεριά μας, το κάναμε. Καταγγείλαμε, δηλαδή, το περιστατικό στην υπηρεσία δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος και αναμένουμε τα πορίσματά της. Όσον αφορά τώρα το περιστατικό, ναζί χάκαραν τη σελίδα μας την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και αντί να βγαίνει ο Ημεροδρόμος έβγαινε το σύμβολο της Χρυσής Αυγής, ενώ παράλληλα μας εύχονταν καλή χρονιά λέγοντάς μας πως θα μας κάνουν σαπούνια, βρίζοντας εμένα προσωπικά με αυτό το λεξιλόγιο που συνάδει με τα καταγώγια τους.
Είπαμε πως θεωρούμε τιμή μας που αυτοί οι τύποι λίγο πριν το Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι είχαν εμάς στο μυαλό τους. Προφανώς ενοχλούνται. Σε ό,τι με αφορά, είπα και το επαναλαμβάνω κι από εδώ, πως ως δημοσιογράφος και ως μέλος του ΚΚΕ, δεσμεύομαι – έτσι κι αλλιώς θα το έκανα, δηλαδή – να φανώ αντάξιος της τιμής που μου έκαναν, με την έννοια πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή από το να σε στοχοποιεί ο ναζί.
Είσαι γενικότερα αρκετά ενοχλητικός για τους Χρυσαυγίτες. Δέχεσαι απειλές και στην εκπομπή;
Θα ήταν απειλές, αν δεν προέρχονταν από θρασύδειλα υποκείμενα, που το τελευταίο πράγμα που μου προκαλούν ως συναίσθημα είναι ο φόβος.
Το θεωρείς βάρος ή τιμή το ότι όταν ο κόσμος φωνάζει το γνωστό σύνθημα «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι», εσύ είσαι πάντα απ’ έξω στις καρδιές τους και στη συνείδησή τους;
Καταρχάς, αυτό το σύνθημα δεν είναι ένα σύνθημα που εκτοξεύεται εν κενώ. Όλη την ευθύνη γι’ αυτό το σύνθημα την έχουν οι «αλήτες, ρουφιάνοι δημοσιογράφοι» που παριστάνουν τους δημοσιογράφους. Και υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Αν κάποιοι, ανάμεσα στα άλλα, έχουμε κερδίσει κάτι κάνοντας αυτή τη δουλειά, είναι πως δεν μας συμπεριλαμβάνει αυτό το σύνθημα. Μπορεί κάποιος να διαφωνεί μαζί μας, μπορεί να θεωρεί πως είμαστε πολιτικοί αντίπαλοι – με την έννοια πως εγώ δεν μπορώ να φανταστώ τη δημοσιογραφία ως κάτι λιγότερο από προέκταση πολιτικής δράσης – αλλά δεν μας συμπεριλαμβάνουν μέσα σε αυτό το σύνθημα. Κι αυτό είναι όντως τιμητικό.
Αν θέλεις κάποιος να καταγγείλει κάτι, πάντως, πολύ συχνά θα απευθυνθεί σε εσένα, επειδή ξέρει ότι δεν θα παραποιήσεις ή θα διαστρεβλώσεις την είδηση, ούτε θα προσπαθήσεις να την καρπωθείς προσωπικά.
Το θέμα εδώ, βέβαια, είναι να μη νομίζει ο κόσμος πως ο δημοσιογράφος αποτελεί γραφείο επίλυσης προβλημάτων. Ο ρόλος του δημοσιογράφου δεν είναι αυτός. Η αποστολή του είναι να πάρει το πρόβλημα, εφόσον εντοπίσει φυσικά ότι είναι τέτοιο, και να το αναδείξει, να το κάνει όσο πιο ατιμωτικό γίνεται, όπως έλεγε ο Μαρξ για το έγκλημα. Πώς; Μέσω της δημοσιοποιήσεώς του. Όχι φυσικά με όρους προσωπικής απολαβής ή με γνώμονα το αν αγγίζει τα δικά του συμφέροντα.
Για τη δημοσιογραφία, ξέρετε, υπάρχει άλλη μία θεωρία που ισχυρίζεται πως δεν πρέπει να έχει άποψη, αλλά να λέει απλώς τα γεγονότα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα της αβασιμότητας αυτού του ισχυρισμού. Βομβαρδίζει το ΝΑΤΟ τη Γιουγκοσλαβία πριν από 20 χρόνια. Τι είναι καταγραφή του γεγονότος; Αυτό που έλεγαν τα αστικά ΜΜΕ στην Ελλάδα τότε, πως το ΝΑΤΟ έκανε «επιχειρήσεις» στη Γιουγκοσλαβία; Ή αυτό που λέγαμε εμείς στον Ριζοσπάστη, πως το ΝΑΤΟ «βομβάρδιζε» τη Γιουγκοσλαβία; Ποια είναι η καταγραφή του γεγονότος; Επιχειρήσεις έκανε το ΝΑΤΟ ή βομβάρδιζε;
Άρα, δεν υπάρχει πλευρά της δημοσιογραφίας και κομμάτι του δημόσιου λόγου που να μην είναι φορτισμένο από την αισθητική, από την ιδεολογία, από την πολιτική ματιά, από την ανθρώπινη συγκρότηση εκείνου που μεταφέρει το γεγονός. Το πώς θα το κάνεις αυτό, κουβαλάει μέσα του και τοποθέτηση απέναντι στο γεγονός. Ας τα αφήσουν, λοιπόν, αυτά περί αντικειμενικής δημοσιογραφίας. Υπάρχει η τίμια και η άτιμη δημοσιογραφία. Υπάρχει η ειλικρινής και η ανειλικρινής. Όλα τα υπόλοιπα είναι φούσκες.
Έχεις γράψει ένα βιβλίο για το ποδόσφαιρο, μαζί με τον δημοσιογράφο, Δημήτρη Μηλάκα. Θεωρείς πως έχουν μεσολαβήσει γεγονότα που θα απαιτούσαν επικαιροποιήσεις;
Νομίζω ότι το ποδόσφαιρο κινείται ακριβώς σε εκείνες τις ράγες που περιγράψαμε με τον Μήτσο τότε στο βιβλίο, στην προσπάθεια που κάναμε να διερευνήσουμε την κοινωνική του διάσταση. Γιατί, ακόμα κι αν σε κάποιον δεν αρέσει το ποδόσφαιρο, δεν μπορεί να παραβλέψει πως προκαλεί το ενδιαφέρον δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Όταν στον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου βλέπεις τόσους ανθρώπους μπροστά από ένα κουτί, αυτό έχει κάποια αξία. Κι αν δεν την καταλαβαίνεις εσύ, την καταλαβαίνουν για λογαριασμό σου οι κυβερνήσεις και οι πολυεθνικές, οι οποίες επεμβαίνουν στο συγκεκριμένο παιχνίδι πολλαπλώς, και για οικονομικούς λόγους και για να περάσουν την δική τους ιδεολογία στον κόσμο. Το ποδόσφαιρο προφανώς έχει κουρσευτεί από τους εκπροσώπους του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Γι’ αυτό και πρέπει κάθε φορά να διαχωρίζουμε κάποια πράγματα. Δεν ασχολείται κανείς που αγαπάει το ποδόσφαιρο ούτε με τον Μαρινάκη, ούτε με τον Μελισσανίδη, ούτε με τον Σαββίδη, ούτε αποτελούν κίνητρο όλοι αυτοί για να αγαπήσει κανείς το ποδόσφαιρο. Αν η απόρριψη του παιχνιδιού γινόταν με κριτήριο το ποιοι το ελέγχουν, τότε δεν θα βλέπαμε ούτε κινηματογραφικές ταινίες, επειδή 9 στις 10 παράγονται στο Hollywood, ούτε θα διαβάζαμε βιβλία, επειδή 9 στα 10 εκδίδονται από εκδοτικούς οίκους που ανήκουν στα χέρια των μεγιστάνων.
Είναι άλλο πράγμα να πεις «δεν μου αρέσει το ποδόσφαιρο» κι άλλο να ισχυρίζεσαι πως όποιος το αγαπάει, σημαίνει πως αγαπάει και τους επιχειρηματίες που το διαφεντεύουν. Στην Ελλάδα, σήμερα, τι γίνεται, για παράδειγμα; Ποιοι ελέγχουν το ποδόσφαιρο; Δεν είναι οι ίδιοι που ελέγχουν τα ΜΜΕ, το χρηματοπιστωτικό σύστημα και συνδέονται και με το πολιτικό σύστημα με χίλια νήματα; Δεν υπάρχει περίπτωση βεβαίως να φτιάξεις μία χώρα φτιάχνοντας το ποδόσφαιρό της. Αν φτιαχτεί μία κοινωνία με άλλα χαρακτηριστικά, άλλα χαρακτηριστικά θα έχει και το ποδόσφαιρο.
Πάντως, το ποδόσφαιρο έχει έναν αδιάψευστο μάρτυρα για το πόσο αγνό είναι ως παιχνίδι. Κάντε το πείραμα που γράφουμε μέσα στο βιβλίο: πάρτε μία μπάλα, πετάξτε την σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου θέλετε σε έναν πιτσιρικά και μετά κοιτάξτε το πρόσωπο του παιδιού.
Το βιβλίο σου, το «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε», το αφιερώνεις στους δύο Γιάννηδες, τον πατέρα σου και τον γιο σου. Θα θέλαμε να μας πεις ποια λόγια του πατέρα σου σε συντροφεύουν μέχρι σήμερα και τι συμβουλή δίνεις εσύ στον γιο σου.
Ο πατέρας μου υπήρξε καθοριστικός για τη ζωή μου. Κι αυτό, επειδή δεν μου υπαγόρευσε ποτέ τίποτα. Η συμβουλή του ήταν η ίδια η περπατησιά του, η στάση ζωής του. Θα ήθελα, λοιπόν, να πω σε εσάς και σε όσους μας διαβάσουν, να μην κάνετε το λάθος που κάνουν πολλοί να θεωρούν δεδομένη την ύπαρξή των ανθρώπων που αγαπούν περισσότερο απ’ όλους στη ζωή τους.
Ο πατέρας μου ήξερε ότι τον αγαπάω, όπως ήξερε ότι τον θαυμάζω. Εγώ, όμως, έκανα ένα λάθος. Δεν του είπα ποτέ ότι τον αγαπάω. Αυτό το κατάλαβα μετά. Έπρεπε να του το έχω πει… Όποιον θαυμάζετε, λοιπόν, και τον αγαπάτε να του το λέτε.
Ο πατέρας μου ήταν ο άνθρωπος που οφείλω και τα καλά και τα στραβά που έχω. Κι αν έχω μία φιλοδοξία στη ζωή μου είναι να αποδειχθώ άξιος γιος του πατέρα μου. Νομίζω, αν το καταφέρω αυτό, ίσως μπουν οι βάσεις για να είμαι και άξιος πατέρας του γιου μου.

Για ΔΙΑΒΑΣΜΑ - ΜΕΛΕΤΗ:

Ένγκελς: Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το Τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας

Φρίντριχ Ένγκελς ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ  Καρλ Μαρξ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΪΕΡΜΠΑΧ ΑΠΟ ΤΟ 18...