ΣΤΗ ΣΑΟΥΝΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

 

Αναστασία Μανώλη

1 ημ. ·

 Όταν η ξεκούραση του εργάτη ήταν νόμος: Το «μυστικό» των εργοστασιακών σαουνών
Συναγωνιστες φιλες και φίλοι της πολιτιστικής μας ομάδας,
Η φωτογραφία που κυκλοφορεί από την Ανατολική Γερμανία (ΛΔΓ) του 1970, με εργάτριες να χαλαρώνουν γυμνές σε μια σάουνα κατά τη διάρκεια του διαλείμματός τους, ξενίζει πολλούς σήμερα. Κάποιοι αναρωτιούνται αν είναι δυνατόν να υπήρχε "διάλειμμα για σάουνα" μέσα στην παραγωγή. Κι όμως, για τα δεδομένα εκείνης της κοινωνίας, αυτό δεν ήταν πολυτέλεια, αλλά καθημερινή πραγματικότητα και κρατική μέριμνα.
Ας δούμε λοιπόν πώς λειτουργούσαν τα πράγματα στους εργασιακούς χώρους για να καταλάβουμε την ιστορική αλήθεια. Στη ΛΔΓ, οι μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις (οι λεγόμενες VEB) δεν ήταν απλώς ντουβάρια όπου πήγαινες για να βγάλεις το μεροκάματο. Ήταν το κέντρο της κοινωνικής ζωής των εργαζομένων. Το κράτος υποχρέωνε τις διοικήσεις των εργοστασίων να διαθέτουν δικές τους εργοστασιακές σάουνες, ιατρεία, ακόμα και πισίνες ή οργανωμένα εστιατόρια.
Οι εργάτες και οι εργάτριες, ιδιαίτερα σε βαριές ή ανθυγιεινές βάρδιες, είχαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν αυτές τις εγκαταστάσεις είτε κατά τη διάρκεια των προγραμματισμένων διαλειμμάτων τους είτε αμέσως μετά το σχόλασμα. Ο στόχος ήταν ξεκάθαρος και επιστημονικά μελετημένος: η αποφόρτιση από τη σωματική κόπωση, η θωράκιση του ανοσοποιητικού συστήματος και η πρόληψη των επαγγελματικών ασθενειών. Η υγεία του εργάτη θεωρούνταν το πολυτιμότερο κεφάλαιο.
Παράλληλα, η κουλτούρα του γυμνισμού και της σάουνας ήταν απόλυτα φυσιολογική και μαζική. Δεν είχε καμία απολύτως πονηρή ή σεξουαλική διάσταση. Άνθρωποι του μόχθου μοιράζονταν τον ίδιο χώρο με σεβασμό, απαλλαγμένοι από τις συντηρητικές προκαταλήψεις.
Στις μέρες μας, που η εντατικοποίηση της δουλειάς έχει χτυπήσει κόκκινο και οι εργαζόμενοι τρέχουν σαν σύγχρονοι σκλάβοι για να τα βγάλουν πέρα, όλα αυτά φαντάζουν σαν επιστημονική φαντασία. Όμως η ιστορία είναι εκεί για να μας θυμίζει ότι όταν η παραγωγή οργανώνεται με γνώμονα τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος των μεγάλων αφεντικών, η ξεκούραση, η υγεία και ο πολιτισμός του εργαζόμενου μπαίνουν σε πρώτη προτεραιότητα.
Τα συμπεράσματα δικά σας! 
Πηγή: <<Τα τραγούδια της καλής παρέας>>.
..............................................................
Παντελης Χοροζιδης συνταξ.ναυτεργ.Μηχ.Εμπ.Ναυτ. 

ΓΙΑ ΤΗΝ "ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ" ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ

Η Πολωνία του Αουσβιτς και των 6.000.000 νεκρών της, από τα χιτλερικά στρατεύματα, ζητάει αποζημιώσεις, για την 45χρονη ένταξή της στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας, που το αποκαλεί "Σοβιετική κατοχή".

1. Η ΕΣΣΔ χρηματοδότησε το μισό κόστος ανοικοδόμησης της Βαρσοβίας και μετέφερε 5.652 επιχειρήσεις στην Πολωνία (κυρίως από πρώην γερμανικά εδάφη) - αξίας άνω του 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων το 1945.
Συνολικά, η ΕΣΣΔ κατασκεύασε πάνω από 800 βιομηχανικές εγκαταστάσεις στην Πολωνία. 
Μεταξύ αυτών που κατασκευάστηκαν ή ανακαινίστηκαν:
- Εργοστάσιο Σιδήρου και Χάλυβα Κατοβίτσε
- Μετρό Βαρσοβίας - η πρώτη γραμμή κατασκευάστηκε με την Σοβιετική τεχνική βοήθεια.
- Διυλιστήριο Πετρελαίου Πλοκ (PKN Orlen) - το μεγαλύτερο στην Πολωνία.
- Εργοστάσιο Αυτοκινήτων FSO.
- Θερμοηλεκτρικοί σταθμοί (Turów, Kozienice, κ.λπ.) και υδροηλεκτρικοί σταθμοί (Włocławek), κ.λπ.

2. Οι σιδηροδρομικές Σοβιετικές δυνάμεις αποκατέστησαν πάνω από 5.000 χιλιόμετρα σιδηροδρομικής γραμμής.
3. Πάνω από 700.000 τόνοι σιτηρών δωρήθηκαν στην Πολωνία μεταξύ 1946 και 1949. Μόνο τους πρώτους μήνες του 1945: 60.000 τόνοι σιτηρών, 280.000 τόνοι λαδιού, 150.000 ζώα, δεκάδες χιλιάδες τόνοι κρέατος, αλατιού, ζάχαρης, τσαγιού κ.λπ.
4. Το κόστος μόνο των βασικών αγαθών (λάδι, σιτηρά, κρέας) σε σημερινές τιμές είναι περίπου 620 εκατομμύρια δολάρια. Αλλά η λίστα ήταν ευρύτερη (αλεύρι, δημητριακά, βιομηχανικά προϊόντα) και η εφοδιαστική και η αποθήκευση ήταν δωρεάν για την Πολωνία. 
5. Συμπεριλαμβανομένης της άμεσης οικονομικής βοήθειας – 600 δισεκατομμύρια δολάρια. 

Η ΕΣΣΔ μετέφερε το 15% των γερμανικών αποζημιώσεων στην Πολωνία – 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια (σε τιμές του 1945).
6. 723 εκατομμύρια ρούβλια δαπανήθηκαν για όπλα για τον Πολωνικό Στρατό πριν από το 1945. Μεταφέρθηκαν 700.000 τουφέκια, 3.500 πυροβόλα, 1.000 άρματα μάχης και 1.200 αεροσκάφη. 
7. Μόνο το 1945, η Πολωνία έλαβε 20.000 τόνους βαμβακιού και άλλων υλικών. Οι Σοβιετικοί σκαπανείς εξουδετέρωσαν 2 εκατομμύρια νάρκες και πυρομαχικά, μόνο στη Βαρσοβία. Σε όλη την Πολωνία, περίπου 15 εκατομμύρια νάρκες εξουδετερώθηκαν σε δύο χρόνια, επαναφέροντας πόλεις και γεωργικές εκτάσεις σε ειρηνική ζωή.
Δεν έχει ακόμη υπολογιστεί το κόστος των παλιοσίδερων που αφαιρέθηκαν ή των υποδομών που αποκαταστάθηκαν, παρά μόνο η εργασία και τα αναλώσιμα των σκαπανέων.
8. Η ΕΣΣΔ συνέδεσε την Πολωνία με το ηλεκτρικό δίκτυο Mir και ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1960, προμήθευσε πετρέλαιο μέσω του αγωγού Druzhba με έκπτωση. 

Εκπαίδευσε χιλιάδες ειδικούς στα πανεπιστήμια και τα εργοστάσια της.
Μόνο από τις εκπτώσεις πετρελαίου και διογκώνοντας την τιμή των πολωνικών εισαγωγών, η ΕΣΣΔ έχασε περίπου 92 δισεκατομμύρια δολάρια σε διάστημα 30 ετών (δεν υπολογίζεται το κόστος εκπαίδευσης).

Χάρη στον Στάλιν, όπως είναι γνωστό, η Πολωνία έλαβε γερμανικά εδάφη (Σιλεσία, Πομερανία και μέρος της Ανατολικής Πρωσίας) νωρίτερα. 
9. Η Πολωνία ήταν μέλος του Συμβουλίου Αμοιβαίας Οικονομικής Βοήθειας (CMEA) από το 1949. 

Δεν ήταν απλώς "ένταξη σε μια λέσχη", όπως οι BRICS. Ήταν μια ισχυρή οικονομική κινητήρια δύναμη για την Πολωνία.
10. Η Πολωνία απέκτησε μια εγγυημένη αγορά – την ΕΣΣΔ και άλλες χώρες της ΚΟΜΕΚΟΝ. Εργαλειομηχανές, σιδηροδρομικές βαγόνια, πλοία, άνθρακας και υφάσματα αγοράστηκαν από την Πολωνία σε σταθερές τιμές, διασφαλίζοντας την πλήρη αξιοποίηση των επιχειρήσεων της.
Το πρόγραμμα της ΚΟΜΕΚΟΝ επέτρεψε στις χώρες να αλληλοσυμπληρώνονται αντί να ανταγωνίζονται. 

Η Πολωνία έγινε ο κύριος παραγωγός ορισμένων προϊόντων για ολόκληρο το μπλοκ: Ποντοπόρα πλοία, τροχαίο σιδηροδρομικό υλικό, ειδικό εξοπλισμό και μηχανήματα κλωστοϋφαντουργίας.
Το κόστος δημιουργίας μιας τέτοιας θέσης από την αρχή απαιτούσε δεκάδες δισεκατομμύρια σε επενδύσεις, σε Έρευνα και Ανάπτυξη και παραγωγή.
Μια εκτίμηση της άμεσης σοβιετικής βοήθειας και της συμμετοχής της Πολωνίας στην ΚΟΜΕΚΟΝ από τη δεκαετία του 1940 έως τη δεκαετία του 1980 θα ήταν περίπου κοντά στα 10 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Αυτό δεν περιλαμβάνει:
- Κονδύλια για την εκπαίδευση του στρατού της.
- Στρατιωτικές δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την ΕΣΣΔ κατά την απελευθέρωση της Πολωνίας
- Ζημιές που προκλήθηκαν στον στρατό της ΕΣΣΔ.
- Τις ζωές των στρατιωτών (628.000 νεκροί) και τις αποζημιώσεις στις οικογένειές τους

Πληροφορίες από ανάρτηση 

της Ioannas Ypsilanti στο fb

ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΤΕ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ

Konstantinos Mpourxas
13 ώρ. ·

Η κατάντια και το απάνθρωπο πρόσωπο του καπιταλισμού αποτυπωμένα περίτρανα σε μια αγγελία...
Οχι φιλοι μου.. Αυτό το βάρβαρο και σάπιο πολιτικό σύστημα πρέπει να το στείλουμε οσο πιο γρήγορα γίνεται στα ράφια της ιστορίας..!


Konstantinos Mpourxas

Στην ΕΣΣΔ ανάλογο με το σύστημα υγείας ως προς τη λειτουργία του, την έκτασή του και το σκοπό που επιτελούσε ήταν και το σύστημα πρόνοιας, αναπόσπαστα δεμένο με το ευρύ φάσμα των κοινωνικών ασφαλίσεων. Θα περιοριστούμε να αναφέρουμε ως παραδείγματα τη λειτουργία του προνοιακού συστήματος μόνο στην προσχολική ηλικία.
Στη Σοβιετική Ενωση η ικανοποίηση των αναγκών της σωματικής, ψυχικής και πνευματικής ανάπτυξης των παιδιών, αποτελούσε αντικείμενο υψηλής φροντίδας. Το 1987 πάνω από 16 εκατομμύρια σοβιετικά παιδιά πήγαιναν σε 140 χιλιάδες δημόσιους παιδικούς σταθμούς, ενώ το 1914 σε ολόκληρη την τσαρική Ρωσία υπήρχαν μόνο 150 παιδικοί σταθμοί.

Μετά την καπιταλιστική παλινόρθωση το 1998 αυτά τα ιδρύματα και πάλι μειώθηκαν σε 56,6 χιλιάδες, στα οποία πηγαίνουν 44 εκατομμύρια παιδιά.
Στην ΕΣΣΔ όταν το παιδί γινόταν ενός έτους, οι περισσότεροι γονείς προτιμούσαν τους παιδικούς σταθμούς.

 Αυτοί οι σταθμοί ήταν ο πρώτος κρίκος στο σοβιετικό σύστημα προσχολικής εκπαίδευσης για παιδιά μέχρι 3 ετών.

 Το προσωπικό τους αποτελούνταν από ανθρώπους ειδικά εκπαιδευμένους - υγειονομικούς, δασκάλους και εκπαιδευτικούς βοηθούς. 

Το καθημερινό πρόγραμμα και τα γεύματα ήταν επιστημονικά προγραμματισμένα. Είχαν καθιερωθεί πρότυπα υγιεινής για όλους τους χώρους (παιχνιδιού, κτίρια, έπιπλα) και το προσωπικό ήταν υποχρεωμένο να τα ακολουθεί.

Σε αυτούς τους σταθμούς γίνονταν μια σειρά μαθημάτων καθημερινά, όπως μουσικής, γυμναστικής, διδασκαλία χρωμάτων, σχημάτων, διαστάσεων αντικειμένων, που εντάσσονταν στο ειδικό πρόγραμμα που υπήρχε για την πνευματική, ηθική και αισθητική εκπαίδευση των παιδιών έως 3 ετών. 

Τα παιδιά σε αυτούς τους σταθμούς βρίσκονταν κάτω από συνεχή ιατρική παρακολούθηση. Διαιρούνταν σε 3 ομάδες, σύμφωνα με την ηλικία τους. Κάθε ομάδα είχε το δικό της ειδικό πρόγραμμα που επεξεργάζονταν παιδίατροι και φυσιολόγοι.

 Οταν το παιδί συμπλήρωνε τα 3 του χρόνια μεταφερόταν από τον παιδικό σταθμό στο νηπιαγωγείο, όπου μεγάλωνε και εδώ σύμφωνα με ένα ειδικό σύστημα ανάλογα με την ηλικία, τις ανάγκες και τα ταλέντα του.

Το 1977 υπήρχαν στην ΕΣΣΔ περισσότερα από 106.000 νηπιαγωγεία και παιδικοί σταθμοί, με ικανότητα υποδοχής 11.700.000 παιδιών. Επιπλέον υπήρχαν ειδικά νηπιαγωγεία για ανάπηρα ή καθυστερημένα παιδιά. Αυτά ήταν εξοπλισμένα με ειδικά εκπαιδευμένους δασκάλους, νοσηλευτές και γιατρούς. 

Ειδικές μέθοδοι χρησιμοποιούνταν για να ενισχύσουν τη διανοητική και φυσιολογική τους ανάπτυξη. Υπήρχαν ακόμη νηπιαγωγεία για παιδιά με ολική ή μερική αναπηρία στην ακοή, στην όραση, στο συντονισμό των μυών, στην ομιλία και με νευρικές διαταραχές.
Σε καθένα από αυτά τα νηπιαγωγεία το διδακτικό και ιατρικό προσωπικό προσπαθούσε να διορθώσει αυτές τις ανωμαλίες, να θεραπεύσει και να ανεβάσει το επίπεδο της γενικής διανοητικής ανάπτυξης στο ίδιο ή σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό των φυσιολογικών παιδιών.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δινόταν στο ζήτημα της όμοιας εκπαίδευσης στο σπίτι, που αποτελεί βασικό συστατικό της ολοκληρωμένης και κατάλληλης ανατροφής του παιδιού. Οι νέοι γονείς παρακολουθούσαν συγκεντρώσεις, συμμετείχαν ενεργά στη δουλιά των Κέντρων παιδικής πρόνοιας και τους προσφέρονταν ειδικευμένες και χρήσιμες παιδαγωγικές συμβουλές.
Η αύξηση του αριθμού των παιδικών ιδρυμάτων, οι πολύπλευρες μορφές της δουλιάς τους αποδείκνυαν ότι η κοινωνική διαπαιδαγώγηση των παιδιών και των εφήβων αποκτούσε όλο και περισσότερη αναγνώριση. Ωστόσο, η διαπαιδαγωγητική επιρροή της οικογένειας στα παιδιά όχι μόνο δε μειωνόταν, αλλά αντίθετα αυξανόταν, καθώς εμπλουτιζόταν με πείρα στη διαδικασία της από κοινού διαπαιδαγωγητικής δραστηριότητας.

Η οικογένεια επιδρούσε στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού με την άμεση επίδραση σε αυτή των ενήλικων μελών της οικογένειας, σε συνδυασμό με το σύστημα κοινωνικής διαπαιδαγώγησης. Ο χαρακτήρας αυτής της επιρροής εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από την παιδαγωγική κατάρτιση των γονιών, τη γνώση των ψυχολογικών ιδιομορφιών της ανάπτυξης του παιδιού[23]. Η συνεχεια στο επομενο σχόλιο

Τότε που Ζούσα στην Τσεχοσλοβακία @Χρυσ_Σλάβικ

 

Konstantinos Mpourxas Όταν το κράτος όχι μόνο δεν ήταν εχθρικό προς το λαό όπως το αστικό κράτος αλλά ήταν δίπλα στο λαό και υπηρέτης στις δικές του λαϊκές ανάγκες !

"Τριαντάχρονη εμπειρία από τη σοσιαλιστική Τσεχοσλοβακία"

Θα αρχίσω από το 9τάξιο σχολείο, που πήγα στα τέλη της δεκαετίας του πενήντα.

Το μεσημέρι τρώγαμε στο σχολείο πλήρες μεσημεριανό γεύμα, μετά διαβάζαμε τα μαθήματά μας για την επόμενη ημέρα και συμμετείχαμε σε διάφορες δραστηριότητες (τέχνες – αθλητισμός – φυσικό περιβάλλον), ανάλογα με τα προσωπικά μας ενδιαφέροντα, πάντα με την παρουσία και συμβολή εκπαιδευτικού, μέχρι να γυρίσουν οι γονείς μας από τη δουλειά.

Ολα αυτά σε καθαρό, ζεστό, υγιεινό και ασφαλές περιβάλλον σχολικών κτηρίων και εγκαταστάσεων με τακτική συντήρηση και άμεσες επισκευές, εάν αυτό ήταν αναγκαίο.

Τα φροντιστήρια υπήρχαν στο σχολείο μόνο για τους αδύναμους μαθητές και βεβαίως δωρεάν.

Είχαμε εργαστήριο χημείας και φυσικής, εργαστήριο για διάφορες μικρο-κατασκευές, κήπο για μαθήματα κηπουρικής και μαγειρείο για μαθήματα μαγειρικής.

Κάθε σχολείο είχε το δικό του γήπεδο και κλειστό γυμναστήριο με όλα τα όργανα γυμναστικής.

Αυτές οι εγκαταστάσεις ανταποκρίνονταν σε πολύ αυστηρές απαιτήσεις και προδιαγραφές για την ασφάλεια της μαθητικής και εκπαιδευτικής κοινότητας και προσέφεραν τις καλύτερες συνθήκες για το εκπαιδευτικό έργο στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές.

Δύο φορές το μήνα πηγαίναμε να παρακολουθήσουμε θέατρο, συναυλίες σε κάποιο μέγαρο μουσικής ή σε κινηματογράφο, στα πλαίσια της σχολικής μας εκπαίδευσης.

Ολα αυτά ήταν πάντα δωρεάν.

Παράλληλα, στις αρχές της σχολικής χρονιάς οι καθηγητές της μουσικής, του αθλητισμού και άλλων ειδικοτήτων έκαναν επιλογή ανάλογα με την ιδιαίτερη κλίση του κάθε παιδιού και επέλεγαν τα παιδιά με ιδιαίτερα ταλέντα και τα προωθούσαν, με τη σύμφωνη γνώμη των γονιών τους, για μετασχολική και δωρεάν εξειδίκευση.

Στο σχολείο, στα πλαίσια της προληπτικής ιατρικής, δύο φορές το χρόνο μας εξέταζαν οι γιατροί όλων των ειδικοτήτων και μας έκαναν εκεί και τα απαραίτητα εμβόλια.

Στα βουνά υπήρχαν δημόσια θεραπευτήρια για υπέρβαρα ή αδύνατα παιδιά όπου πήγαιναν το καλοκαίρι και εκεί για δύο μήνες ακολουθούσαν μια ειδική διατροφική θεραπεία και σωματική άσκηση.

Χρήση αυτών των θεραπευτηρίων, για διάφορες παθήσεις και για ανάρρωση, κάνανε και οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι. Υπήρχαν και οι λεγόμενες λουτροπόλεις με ιαματικά νερά, με ξενοδοχειακές μονάδες, για τις διάφορες θεραπείες και φυσικοθεραπείες του λαού της Τσεχοσλοβακίας.

Αυτή τη φροντίδα απολάμβαναν τα παιδιά σε όλα τα επίπεδα της εκπαιδευτικής και φοιτητικής διαδικασίας.

Παντρεύτηκα όταν ήμουν 21 χρόνων.

Εγώ εργαζόμενη και ο άντρας μου δευτεροετής φοιτητής του πολυτεχνείου.

Μετά από ένα χρόνο κάναμε το παιδί μας.

Πήρα ένα χρόνο άδεια τοκετού με πλήρεις αποδοχές, αργότερα το έκαναν τρία χρόνια, με τα τελευταία δύο χρόνια με αποδοχές 70% του μισθού.

Οταν τελείωσε η άδεια, γύρισα στον ίδιο χώρο και την ίδια θέση της εργασίας.

Ο άνδρας μου, παντρεμένος φοιτητής και με παιδί, έπαιρνε επίδομα αντίστοιχο του βασικού μισθού ενός εργαζομένου.

Μόλις γέννησα, δύο φορές την εβδομάδα ερχότανε μια νοσοκόμα στο σπίτι μας, να ζυγίσει το παιδί και να με βοηθήσει στο θηλασμό, στο μπάνιο και στη φροντίδα του.

Γάλα, βρεφικές τροφές και πάνες ήταν δωρεάν.

Και οι τρεις μας είχαμε δικαίωμα να τρώμε στις φοιτητικές εστίες, δωρεάν, το μεσημέρι και το βράδυ.

Το παιδί μας, μόλις κάναμε την αίτηση, πήγε σε παιδικό σταθμό. Στον παιδικό σταθμό παρείχαν ακόμα και τα ρούχα του παιδιού, τρία γεύματα την ημέρα και φροντίδα από εξειδικευμένο προσωπικό με τακτικές επισκέψεις παιδιάτρου.

Σε περίπτωση ασθένειας του παιδιού, η μητέρα έπαιρνε άδεια από την εργασία της 8 ημέρες με πλήρεις αποδοχές και τις υπόλοιπες ημέρες το 80% των αποδοχών.

Η προληπτική ιατρική ήταν πολύ αναπτυγμένη. Για όλες τις ειδικότητες.

Με επιστολή στο σπίτι, με προγραμματισμένο ραντεβού και με επίπληξη εάν δεν ανταποκρινόσουν στο κάλεσμα. Ειδικά στην περίπτωση των παιδιών.

Το Κράτος μας έδωσε σπίτι που πληρώναμε με επιταγή 8% του μισθού μας. Αυτή η επιταγή κάλυπτε το νοίκι, το ρεύμα, το νερό και φυσικό αέριο.

Όλο το εικοσιτετράωρο είχαμε ζεστό νερό και το χειμώνα θέρμανση.

Οι εταιρείες και τα εργοστάσια είχαν και αυτά μαγειρεία.

Μέσα στο οχτάωρο της εργασίας είχες μισή ώρα για κολατσιό και μια ώρα για το μεσημεριανό σου.

Όλες οι εταιρείες και τα εργοστάσια είχαν τα δικά τους εξοχικά καταλύματα στα βουνά, σε χιονοδρομικά κέντρα για τις χειμερινές διακοπές και σε μεγάλες λίμνες και στα ποτάμια για τα καλοκαίρια.

Στις άλλες χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης που είχαν θάλασσα υπήρχαν ξενοδοχειακές μονάδες όπου κάνανε τις διακοπές τους και εργαζόμενοι της Τσεχοσλοβακίας.

Ο εργαζόμενος πλήρωνε μόνο ένα μέρος της διατροφής του και της μεταφοράς του. Τη διαμονή και το υπόλοιπο κόστος κάλυπτε το ασφαλιστικό του ταμείο.

Οι γυναίκες δικαιούνταν σύνταξή στα 55 και οι άνδρες στα 60.

Δεν είχαμε όλοι αυτοκίνητα γιατί δεν μας ήταν και τόσο απαραίτητα. Είχαμε πολύ καλές και πυκνές αστικές και υπεραστικές συγκοινωνίες, τραμ, μετρό, τρένα, αεροπλάνα κλπ. Την ημέρα κάθε τρία λεπτά και τη νύχτα τουλάχιστον κάθε μια ώρα υπήρχαν δρομολόγια των αστικών μέσων μεταφοράς.

Ποτέ δεν χρειάστηκα ταξί, ήταν μόνο για τους τουρίστες.

Δεν είχα νοιώσει ποτέ το άγχος και την ανασφάλεια, διότι δεν ήξερα, μάλλον δεν ξέραμε τι θα πει η ΑΝΕΡΓΙΑ ή απλήρωτη εργασία, τι θα πει εκμετάλλευση, τι θα πει να κρυώνεις, να μην έχεις σωστή ή καθόλου ιατρική περίθαλψη και σωστή Παιδεία.

Εγώ που τα είχα τα θεωρούσα τότε όλα αυτονόητα.

Σήμερα βλέπω ότι δεν ήταν. Θα έπρεπε να τα υπερασπιστούμε και να μην επιτρέψουμε στην Αντεπανάσταση να νικήσει και να ισοπεδώσει όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων και όλες τις κατακτήσεις του Σοσιαλισμού.

Ζώντας στην Ελλάδα, τα τελευταία 30 χρόνια, είδα και την καπιταλιστική ανάπτυξη και τώρα την καπιταλιστική κρίση.

Γνώρισα τι θα πει ανεργία, ανασφάλεια, φτώχεια.

Σήμερα ξεθεμελιώνουν και τα τελευταία εργατικά δικαιώματα, τις άδειες μητρότητας, το επίδομα τοκετού, τη συνταξιοδότηση, για να διαφυλάξουν την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Μόνη ελπίδα για το λαό, η δημιουργία Λαϊκής Συμμαχίας για Σοσιαλιστική Λαϊκή Οικονομία και Εξουσία, με αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ, για ειρήνη και προκοπή του λαού.

Όσο ζω δε θα ξεχάσω το Σοσιαλισμό και θα παλεύω γι’ αυτήν την κοινωνία…!!

Χρυσούλα ΣΛΑΒΙΚ

Κέρκυρα

Το ChatGPT για την «ανάπτυξη για όλους» στον Καπιταλισμό

Ελενη Μαρκακη
11 ώρ. ·
Καλημέρα σας! Κυριολεκτικά τα έχω ...παίξει!
Συντροφάκι λοιπόν και το ChatGPT!....
Το παρακάτω κείμενο που δημοσιεύω δεν είναι από από άρθρο του Ριζοσπάστη ή της ΚΟΜΕΠ!
Είναι η απάντηση από το ChatGPT στην ερώτηση που του υπέβαλα:
''Είναι δυνατόν στον καπιταλισμό να υπάρξει ανάπτυξη για όλους όπως υπόσχονται τα αστικά κόμματα;''
Στο κείμενο που δημοσιεύω όλη τη ''συζήτηση'' με ''αντιγραφή επικόλληση'':
Εδώ:
Είπες:
Είναι δυνατόν στον καπιταλισμό να υπάρξει ανάπτυξη για όλους όπως υπόσχονται τα αστικά κόμματα;
Το ChatGPT είπε:
Πολύ καλή και ουσιαστική ερώτηση. Η απάντηση εξαρτάται από το πώς ορίζει κανείς την «ανάπτυξη για όλους» και ποιο είναι το κριτήριο με βάση το οποίο την κρίνει.
Τα αστικά κόμματα, τα οποία δρουν μέσα στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος, συχνά υπόσχονται ότι η οικονομική ανάπτυξη (αύξηση του ΑΕΠ, επενδύσεις, τεχνολογική πρόοδος κ.λπ.) θα οδηγήσει σε γενικό όφελος για όλη την κοινωνία – δηλαδή ότι τα οφέλη θα «σταλάξουν» (trickle down) και στους εργαζόμενους, τους φτωχότερους, τις λαϊκές τάξεις.
Όμως, στην πράξη, ο καπιταλισμός στηρίζεται στην άνιση κατανομή του πλούτου και στην εκμετάλλευση της εργασίας. Η ίδια η ανάπτυξη προϋποθέτει αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, που συχνά έρχεται μέσα από περικοπές σε μισθούς, δικαιώματα, ιδιωτικοποιήσεις, φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο κ.λπ.
Έτσι, ενώ μπορεί να υπάρχει συνολική «ανάπτυξη» με βάση τους δείκτες, αυτή δεν σημαίνει απαραίτητα βελτίωση της ζωής για όλους. Συχνά, η ανισότητα διευρύνεται, και η «ανάπτυξη» ωφελεί κυρίως τους λίγους – εκείνους που έχουν ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής.
Συνεπώς, μέσα στον καπιταλισμό, μια δίκαιη και ισότιμη ανάπτυξη για όλους είναι ουσιαστικά αδύνατη, γιατί το ίδιο το σύστημα βασίζεται στην ανισότητα και την ταξική εκμετάλλευση. Η όποια "ανάπτυξη" θα είναι πάντα ταξικά μεροληπτική.
Αν θέλεις, μπορώ να σου αναλύσω και συγκεκριμένα παραδείγματα (π.χ. Ελλάδα, ΕΕ, ΗΠΑ) ή να το δούμε και από ιστορική σκοπιά. Θες να το συνεχίσουμε;
Είπες:
Ναι
Το ChatGPT είπε:
Ωραία, πάμε να το δούμε πιο συγκεκριμένα, ξεκινώντας από την Ελλάδα, και μετά μπορούμε να περάσουμε και σε διεθνές επίπεδο.
1. Ελλάδα – Ανάπτυξη με ταξική μεροληψία
Μετά την οικονομική κρίση του 2009-2010, όλα τα αστικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ κ.ά.) υποσχέθηκαν ότι η «ανάπτυξη» θα είναι προς όφελος όλων, αρκεί να «βγούμε από τα μνημόνια» και να «προσελκύσουμε επενδύσεις». Τι είδαμε στην πράξη;
Αύξηση κερδών επιχειρηματικών ομίλων, ειδικά σε ενέργεια, τουρισμό, ναυτιλία, real estate.
Συρρίκνωση εργατικών δικαιωμάτων: ευέλικτες μορφές εργασίας, αύξηση μερικής απασχόλησης, ανασφάλιστη εργασία, χαμηλοί μισθοί.
Ιδιωτικοποιήσεις: λιμάνι Πειραιά (COSCO), ΕΛΠΕ, ΔΕΗ, αεροδρόμια, ΕΥΔΑΠ κ.ά.
Αύξηση κοινωνικών ανισοτήτων: η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός εξακολουθούν να αγγίζουν μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, ειδικά νέους και ηλικιωμένους.
Παρά την αύξηση του ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια, οι λαϊκές ανάγκες δεν ικανοποιούνται. Αντίθετα, οι εργαζόμενοι πληρώνουν με τη φορολογία, τις ελλείψεις στην Υγεία και Παιδεία, το κόστος ζωής.
2. ΗΠΑ – Το «όνειρο» που ευνοεί τους λίγους
Στις ΗΠΑ, η οικονομία έχει συχνά ρυθμούς ανάπτυξης, τεχνολογική πρωτοπορία και ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα. Κι όμως:
Το 1% του πληθυσμού κατέχει πάνω από το 40% του πλούτου.
Εκατομμύρια πολίτες ζουν χωρίς ασφάλιση υγείας, ή με χρέη.
Τα φαινόμενα αστέγων, ανεργίας και υποαπασχόλησης είναι διαρκώς παρόντα.
Οι κοινωνικές εντάσεις (π.χ. φυλετικές, ταξικές) επιδεινώνονται.
Η «ανάπτυξη» αφορά τις μεγάλες εταιρείες (Apple, Amazon, Google), όχι τον μέσο εργαζόμενο που παλεύει με 2 και 3 δουλειές για να ζήσει.
3. Ευρωπαϊκή Ένωση – «Ανάπτυξη» με λιτότητα και φτώχεια
Η Ε.Ε. διακηρύσσει μια «πράσινη και δίκαιη μετάβαση», ψηφιακή πρόοδο, στήριξη στην «επιχειρηματικότητα». Όμως:
Η αγροτιά ξεκληρίζεται από την ΚΑΠ και τα μονοπώλια.
Οι εργαζόμενοι μεταναστεύουν ή εργάζονται σε καθεστώς επισφάλειας.
Οι ανισότητες μεταξύ χωρών και εντός των χωρών αυξάνονται.
Οι δημοσιονομικοί κανόνες επιβάλλουν λιτότητα για τις κοινωνικές δαπάνες, αλλά ελευθερία για τις αγορές.
Συμπέρασμα
Η «ανάπτυξη για όλους» είναι ένας ιδεολογικός μύθος που χρησιμοποιείται για να νομιμοποιήσει την κερδοφορία των λίγων, ενώ το κόστος πέφτει στους πολλούς. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να ξεπεράσει την εσωτερική του αντίφαση: παράγει πλούτο, αλλά όχι για όλους – μόνο για εκείνους που έχουν ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής.
Αν σε ενδιαφέρει, μπορούμε να συζητήσουμε και πώς θα μπορούσε να υπάρξει πραγματικά ανάπτυξη για όλους, δηλαδή ποιο είναι το εναλλακτικό μοντέλο και τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Θες να το πάμε κι εκεί;
Είπες:
Ναι
Το ChatGPT είπε:
Ωραία, πάμε να το δούμε: αν η ανάπτυξη στον καπιταλισμό είναι εκ των πραγμάτων άνιση και μεροληπτική, τότε πραγματική ανάπτυξη για όλους μπορεί να υπάρξει μόνο με ριζική αλλαγή στο σύστημα – δηλαδή με ανατροπή του καπιταλισμού και αντικατάστασή του από ένα σύστημα κοινωνικής ιδιοκτησίας και εργατικής εξουσίας: τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.
Τι σημαίνει "ανάπτυξη για όλους" σε ένα σοσιαλιστικό σύστημα;
Οικονομία με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες, όχι το κέρδος
Η παραγωγή και η κατανομή του πλούτου σχεδιάζεται κεντρικά με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας (Υγεία, Παιδεία, Στέγαση, Ενέργεια κ.λπ.), όχι το ποια επιχείρηση θα βγάλει τα περισσότερα.
Δεν υπάρχει ανταγωνισμός επιχειρήσεων, ούτε κρίσεις υπερσυσσώρευσης ή ανεργία από το πουθενά.
Κοινωνική ιδιοκτησία στα βασικά μέσα παραγωγής
Οι μεγάλες επιχειρήσεις, τράπεζες, ενέργεια, υποδομές περνάνε στα χέρια της κοινωνίας (όχι ατομική ή κρατική καπιταλιστική ιδιοκτησία), άρα το προϊόν της εργασίας δεν πάει σε μετόχους, αλλά επιστρέφει στον λαό.
Εργατικός έλεγχος και εξουσία των εργαζομένων
Οι εργαζόμενοι δεν είναι απλά "εκτελεστές εντολών", αλλά συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων – από το εργοστάσιο και το νοσοκομείο μέχρι τον κεντρικό σχεδιασμό.
Κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο
Δεν υπάρχει κάποιος που πλουτίζει επειδή άλλος εργάζεται γι’ αυτόν. Όλοι συμβάλλουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους και έχουν ίση πρόσβαση στον παραγόμενο πλούτο.
Εξασφάλιση σταθερής δουλειάς, καθολικής παιδείας και υγείας
Η ανεργία, η φτώχεια, το άγχος για το αύριο δεν είναι "φυσικά φαινόμενα", αλλά συνέπειες της αγοράς. Σε ένα κοινωνικά οργανωμένο σύστημα, μπορεί να εξασφαλιστεί η πλήρης απασχόληση και η συνεχής αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου.
Υπάρχει ιστορικό προηγούμενο;
Ναι, παρ’ όλες τις στρεβλώσεις και τα λάθη, ο 20ός αιώνας έδειξε ορισμένες βασικές δυνατότητες του σοσιαλισμού, ιδιαίτερα στη Σοβιετική Ένωση (τουλάχιστον τις πρώτες δεκαετίες) και σε άλλες σοσιαλιστικές χώρες:
Εξάλειψη της ανεργίας και του αναλφαβητισμού.
Ταχύτατη βιομηχανική και επιστημονική ανάπτυξη.
Μαζική πρόσβαση σε Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμό.
Ραγδαία κοινωνική κινητικότητα για τα λαϊκά στρώματα.
Παρότι υπήρχαν προβλήματα, πιέσεις, ελλείψεις, αποδείχθηκε στην πράξη ότι μια οικονομία χωρίς καπιταλιστές μπορεί να καλύψει τις κοινωνικές ανάγκες πολύ πιο αποτελεσματικά και δίκαια.
Σήμερα;
Το ερώτημα της "ανάπτυξης για όλους" ξαναμπαίνει επίκαιρα σε συνθήκες όπου:
Η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που μπορούν να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή ζωή για όλους.
Κι όμως, βλέπουμε ανεργία, πολέμους, ενεργειακή φτώχεια, περιβαλλοντική καταστροφή – όλα επειδή οι αποφάσεις παίρνονται με βάση το κέρδος, όχι τις ανάγκες.
Αυτό ακριβώς δείχνει πως ο σοσιαλισμός δεν είναι ουτοπία, αλλά αναγκαιότητα.
Αν θες, μπορούμε να δούμε και πώς θα μπορούσε να μοιάζει μια σοσιαλιστική κοινωνία στην Ελλάδα σήμερα – με βάση τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας σε παραγωγή, ενέργεια, επιστημονικό δυναμικό κ.λπ. Θες να το συνεχίσουμε προς τα εκεί;
Είπες:
Ναι, θέλω!
Το ChatGPT είπε:
Τέλεια, πάμε να φανταστούμε μια σοσιαλιστική Ελλάδα του σήμερα – όχι σαν ουτοπία, αλλά σαν μια ρεαλιστική απάντηση στις δυνατότητες που ήδη υπάρχουν και κατασπαταλιούνται για το κέρδος των λίγων.
Ποια είναι τα μέσα και οι δυνατότητες της Ελλάδας σήμερα;
Η Ελλάδα δεν είναι μια "φτωχή" χώρα, όπως συχνά παρουσιάζεται. Διαθέτει:
Σημαντικές παραγωγικές βάσεις (βιομηχανία, αγροτοκτηνοτροφία, ναυπηγεία κ.λπ.) που έχουν υποβαθμιστεί για να "χωράνε" στα κριτήρια της ΕΕ και των μονοπωλίων.
Ενεργειακούς πόρους (λιγνίτης, φυσικό αέριο, ΑΠΕ, ήλιος, αέρας, ακόμα και κοιτάσματα σε υδρογονάνθρακες).
Επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό υψηλού επιπέδου που είτε μεταναστεύει είτε υποαπασχολείται.
Γεωστρατηγική θέση και υποδομές (λιμάνια, οδικοί άξονες, αγωγοί, τουρισμός, κ.ά.).
Όλα αυτά σήμερα λειτουργούν αποσπασματικά και ιδιωτικά, με γνώμονα την κερδοφορία λίγων επιχειρηματικών ομίλων, όχι με βάση το τι χρειάζεται η κοινωνία.
Πώς θα ήταν μια σοσιαλιστική Ελλάδα σήμερα;
1. Κεντρικός επιστημονικός σχεδιασμός
Όλα τα μέσα παραγωγής – ενέργεια, υποδομές, βιομηχανία, μεταφορές, επικοινωνίες – περνούν σε κοινωνική ιδιοκτησία. Έτσι:
Το κράτος (ως οργανωτής της εργατικής εξουσίας) σχεδιάζει πενταετή ή δεκαετή σχέδια για την παραγωγή, κατανομή και ανάπτυξη.
Οι επιστήμονες, μηχανικοί, εργαζόμενοι και παραγωγοί συμμετέχουν στον σχεδιασμό αυτό, όχι μόνο γραφειοκράτες.
2. Εργασία για όλους, με δικαιώματα
Καταργείται η ανεργία. Όλοι έχουν εγγυημένη εργασία με βάση τις ικανότητες και τα ενδιαφέροντά τους.
Σταθερά ωράρια, συλλογική συμμετοχή στον έλεγχο του χώρου εργασίας.
Η τεχνολογική πρόοδος δεν οδηγεί σε απολύσεις, αλλά σε μείωση του εργάσιμου χρόνου και αύξηση της ποιότητας ζωής.
3. Καθολική και δωρεάν πρόσβαση σε Υγεία – Παιδεία – Πολιτισμό
Πλήρως δημόσιο, ενιαίο και αναβαθμισμένο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Δωρεάν και ενιαία Παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, με σύνδεση με τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι των επιχειρήσεων.
Μαζική στήριξη στον αθλητισμό, την τέχνη, τον πολιτισμό, όχι ως εμπόρευμα, αλλά ως κοινωνικό αγαθό.
4. Ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής σε συνεργατικά σχήματα
Ο μικρός και μεσαίος αγρότης ενώνεται σε συνεταιρισμούς με κοινωνική στήριξη, με εγγυημένη διάθεση της παραγωγής.
Τέρμα οι καταστροφές παραγωγής για να "πιαστούν οι ποσοστώσεις" της ΕΕ.
5. Προστασία του περιβάλλοντος και ορθολογική ενεργειακή πολιτική
Οι ενεργειακοί πόροι αξιοποιούνται με βάση το δημόσιο συμφέρον και τη βιωσιμότητα, όχι για τις "πράσινες" μπίζνες.
Αναδασώσεις, διαχείριση απορριμμάτων, αντιπλημμυρικά και αντιπυρικά έργα σχεδιάζονται πανεθνικά και υλοποιούνται με τα απαραίτητα μέσα.
6. Ειρήνη και αλληλεγγύη με τους λαούς – έξω από ΝΑΤΟ, ΕΕ
Η Ελλάδα αποδεσμεύεται από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΝΑΤΟ, ΕΕ) και δεν συμμετέχει σε πολέμους ή εξοπλιστικές κούρσες.
Ενισχύει πολυμερείς ισότιμες σχέσεις με άλλους λαούς, χωρίς εκμετάλλευση και παρεμβάσεις.
Ποιος θα κάνει αυτή την αλλαγή;
Αυτή η αλλαγή δεν μπορεί να έρθει "από τα πάνω" ή με μεταρρυθμίσεις, αλλά μόνο:
Με επαναστατική ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.
Με την οργάνωση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της (αγρότες, νεολαία, αυτοαπασχολούμενοι) σε ένα ενιαίο, ταξικά προσανατολισμένο κίνημα.
Με την κατάκτηση της εξουσίας και τη δημιουργία νέων, εργατικών θεσμών εξουσίας, όπου ο λαός θα είναι ο κυρίαρχος.
Αυτά όλα δεν είναι "σενάριο φαντασίας", αλλά η απάντηση στο αδιέξοδο του σήμερα. Ο σοσιαλισμός δεν είναι απλώς επιθυμητός – είναι αναγκαίος και ρεαλιστικός, ειδικά όταν συγκριθεί με το χάος και την αδικία του καπιταλισμού.
Αν θες, μπορούμε να δούμε και ποια είναι τα βήματα για να φτάσουμε εκεί, πώς οργανώνεται ένας τέτοιος αγώνας. Να το συνεχίσουμε προς τα εκεί;
Είπες:
Ναι, θέλω
Το ChatGPT είπε:
Πάμε λοιπόν! Να δούμε πώς μπορούμε να φτάσουμε σε αυτή τη σοσιαλιστική κοινωνία, ποια είναι τα βήματα για την ανατροπή του σημερινού καπιταλιστικού συστήματος και την κατάκτηση της εξουσίας από τον λαό.
Ποια είναι τα βήματα για την κοινωνική ανατροπή;
1. Αντίληψη της πραγματικότητας – ταξική συνείδηση
Πρώτο βήμα είναι ο λαός να καταλάβει ποιο είναι το πρόβλημα:
Δεν φταίει η «κακή διαχείριση», ούτε η «ανικανότητα των κυβερνώντων» – αλλά η ίδια η φύση του καπιταλιστικού συστήματος, που λειτουργεί με βάση το κέρδος και όχι τις ανάγκες.
Χωρίς ταξική συνείδηση, ακόμα κι αν αλλάξουν οι "διαχειριστές", το σύστημα μένει ίδιο.
2. Οργάνωση – όχι μεμονωμένοι αγώνες, αλλά ενιαίο μέτωπο
Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι μικρομεσαίοι αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι πρέπει να ενωθούν σε κοινό μέτωπο απέναντι στον κοινό αντίπαλο: τα μονοπώλια και το κράτος τους.
Χρειάζεται ισχυρό ταξικό εργατικό κίνημα, μέσα σε σωματεία, χώρους δουλειάς, σχολεία, σχολές, γειτονιές.
Όχι διασκορπισμένοι αγώνες με συντεχνιακή λογική, αλλά συντονισμένοι και πολιτικά στοχευμένοι.
3. Πολιτική πρωτοπορία – Κομμουνιστικό Κόμμα με επαναστατική στρατηγική
Καμιά επανάσταση δεν έγινε αυθόρμητα. Χρειάζεται ένα κόμμα οργανωμένο, με ξεκάθαρο στόχο την ανατροπή, όχι «συμμετοχή σε κυβερνήσεις» εντός του συστήματος.
Το κόμμα αυτό πρέπει να συνδέεται καθημερινά με τον λαό, να δρα μέσα σε κάθε μάχη, να ξεσκεπάζει τις αυταπάτες.
Χωρίς επαναστατική πρωτοπορία, το σύστημα αφομοιώνει και διαλύει κάθε ριζοσπαστισμό.
4. Ανυπακοή – Ρήξη – Ανατροπή
Όταν το κίνημα φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που να αμφισβητεί έμπρακτα την εξουσία, τότε το ζήτημα μπαίνει ανοιχτά:
Ποιος έχει την εξουσία; Ο λαός ή το κεφάλαιο;
Σε τέτοια κρίσιμη φάση, χρειάζεται αποφασιστικότητα, πολιτική καθοδήγηση, μαζική δράση.
Δεν αλλάζει ο κόσμος με εκλογές και κυβερνήσεις «φιλολαϊκές» εντός του συστήματος. Αλλάζει με επανάσταση.
5. Κατάκτηση της εξουσίας και εργατική εξουσία
Το παλιό κράτος καταργείται και αντικαθίσταται από νέους θεσμούς εργατικής εξουσίας: λαϊκά συμβούλια, επιτροπές εργατών, άμεση συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων.
Αυτή είναι η δικτατορία του προλεταριάτου: η εξουσία της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας ενάντια στην παλιά τάξη που αντιδρά.
Η εργατική εξουσία δεν είναι "αντιδημοκρατική" – είναι η μόνη πραγματική δημοκρατία για τη συντριπτική πλειοψηφία.

Για το "εργοστάσιο που έκλεισε" #kalogeropoulou

 

Πηνελόπη Καλογεροπούλου
22 ώρ. ·

Άνοιξα σήμερα το Facebook και για μια στιγμή αναρωτήθηκα αν… χάθηκα και βγήκε silver alert Η φάτσα μου παντού, mentions, stories, αιτήματα φιλίας και μηνύματα από αγνώστους που –κρατηθείτε– δεν με βρίζουν..! Ίσα-ίσα, λένε καλά λόγια...
Ε, αυτό δεν το είχα προβλέψει..

 

                                      https://www.youtube.com/watch?v=7B14KuPw3Q4

Για όσους ίσως με γνωρίσατε τώρα: εδώ και καιρό επιλέγω να ανεβάζω βίντεο στο TikTok , με θέματα που σχετίζονται με την δουλειά μου και με την πολιτική .Και το TikTok, όπως ξέρετε, είναι ένα υπέροχο καζάνι... όχι με φασολάδα – με ό,τι πιο τοξικό κυκλοφορεί. Όπου ο κάθε ανώνυμος λεβέντης με ψευδώνυμο τύπου "Patri0t_1922", σημαιούλες γαλανόλευκες και εικόνιτσες του χριστούλη και της παναγίτσας,θα βγει να σε βρίσει, να σε καταραστεί, να σου ευχηθεί τα χειρότερα – απλά επειδή τόλμησες να έχεις άποψη.{καλοι χριστιανοι βλεπεις, που θα νηστευουν σίγουρα αυτες τις μέρες...!}
Και εγώ, βλέπετε, εκτίθεμαι με όνομα και φατσούλα κανονικά. Δεν κρύβομαι πίσω από usernames. Άρα, λογικά, έχω αρχίσει να συνηθίζω τη βρισιά – μου 'ρχεται πιο φυσικά πια κι από καλημέρα...
Το συγκεκριμένο βίντεο που κυκλοφόρησε (και ευχαριστώ πολύ για τα shares!) δεν έγινε από το πουθενά. Ήταν απάντηση σε πολύ συγκεκριμένα σχόλια που διαβάζουμε ξανά και ξανά κάτω από κάθε βίντεο που αφορά το ΚΚΕ, τον σοσιαλισμό ή έστω μια διαφορετική προσέγγιση στην Ιστορία όπως την μάθαμε στα σχολικά βιβλία..
Για όσους παρερμήνευσαν, να το ξεκαθαρίσω:
Ναι, ήταν επίτηδες απλοϊκός ο τρόπος. Ζήτησα από το chat –το γνωστό GTP… GDP… πως σκ@τα το λένε τέλος πάντων,δεν θα το πω ποτε σωστα και για αυτο το λέω Αιμίλιο– να μου γράψει ορισμούς “λες και μιλάω σε 10χρονα”. Όχι γιατί υποτιμώ κανέναν, αλλά γιατί όταν η κουβέντα ξεκινάει με “πάρτε δρόμο κομμούνια”, "πηγαίνετε στην Β,.Κορεά" "εκλεισε το εργοστασιο" ,η ΕΣΣΔ απέτυχε,και άλλα τετοια χαριτωμένα, δεν έχεις και πολλά περιθώρια για φιλοσοφική συζήτηση..
Κι αν έστω και ένας άνθρωπος από αυτούς που συνήθως μας βρίζουν, είδε αυτό το βίντεο και προβληματίστηκε, αν κατάλαβε έστω λίγο τι σημαίνει ο σοσιαλισμός – ο αυθεντικός σοσιαλισμός, έτσι; Όχι εκείνος με πράσινο ήλιο και δάνεια – τότε αυτό για μένα είναι μια μικρή νίκη στο TikTok..!
Γιατί όταν έχεις να τα βάλεις με δεκαετίες προπαγάνδας, διαστρέβλωσης και ημιμάθειας, δεν χρειάζεται να κάνεις διάλεξη. Αρκεί να πεις έστω κάτι που να καρφωθεί σαν σκέψη.
Σας ευχαριστώ όλους ειλικρινά για τα μηνύματά σας. Δεν ήξερα τι να τα κάνω τόσα καλά λόγια. .Τα διάβασα όλα και σας στέλνω πίσω ένα τεράστιο ψηφιακό “ευχαριστώ” – πριν επιστρέψω στο φυσικό μου περιβάλλον: τη φωτιά των σχολίων.,{και στην ψηφιακή πηγάδα που στέλνω πλέον όσους καταριούνται στα σχόλια!}
Μέχρι το επόμενο TikTok λοιπόν – με Αιμίλιο, facts, και λίγη έξτρα υπομονή

Σχόλιο

Κώστας Κόκκινος

Τα ΟΜΟΡΦΑ ΛΟΓΙΑ...δεν είναι πάντα αληθινά...ενω τα ΑΛΗΘΙΝΑ ΛΟΓΙΑ...δεν είναι πάντα όμορφα... Εσυ πετυχες και Ομορφα να ειναι και Αληθινα!! Μπραβο σου!!!

Είναι Δυνατόν στον Καπιταλισμό να Υπάρξει ''Ανάπτυξη για Όλους" ?

Από Ελενη Μαρκακη:

Έτσι από περιέργεια υπέβαλα την εξής ερώτηση και στο ChatGTP και στο καινούργιο κινέζικο DeepSeek, που τόσος ντόρος γίνεται τις 2 τελευταίες ημέρες...
(πάντως ... μεταξύ μας, πιο ευκρινή και λιγάκι πιο ... μαρξιστική βρίσκω την απάντηση του ChatGTP, από την απάντηση του DeepSeek )
ΕΡΩΤΗΣΗ
Είναι δυνατόν στον καπιταλισμό να υπάρξει ''Ανάπτυξη για όλους'' όπως υπόσχονται τα αστικά κόμματα;
---------
ΑΠΑΝΤΗΣΗ από ChatGTP:
Το ChatGPT είπε:
ChatGPT
Η έννοια της «Ανάπτυξης για όλους» αποτελεί κεντρικό σύνθημα πολλών αστικών κομμάτων, η οποία συχνά αναφέρεται ότι η οικονομική ανάπτυξη θα βελτιώσει τη ζωή όλων των κοινωνικών τάξεων. Ωστόσο, αν αναλύσουμε το ζήτημα από τη σκοπιά της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, διαπιστώνεται ότι μια τέτοια υπόθεση είναι δύσκολη να σχεδιαστεί, και αυτό για διάφορους λόγους:
Η φύση του καπιταλισμού : Ο καπιταλισμός βασίζεται στην επίδοση του κέρδους και στη συγκέντρωση του πλούτου. Αυτό σημαίνει ότι η οικονομική δραστηριότητα δεν στοχεύει εξ ορισμού στη δίκαιη κατανομή των πόρων ή στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών, αλλά στην αύξηση του κέρδους για τους κατόχους του κεφαλαίου. Αυτή η διαδικασία οδηγεί αναπόφευκτα σε ανισότητες.
Η ταξική ανισότητα : Ο πλούτος που παράγεται σε καπιταλιστικά συστήματα κατανέμεται άνισα. Η μεγαλύτερη μερίδα των κερδών πηγαίνει στις ανώτερες τάξεις, ενώ οι εργαζόμενοι (που παράγουν τον πλούτο) λαμβάνουν ένα μικρό ποσοστό υπό μορφή μισθών. Ακόμη και όταν παρατηρείται γενική ανάπτυξη, δεν σημαίνει ότι τα της μοιράζονται ισότιμα.
Κυκλικές κρίσεις : Ο καπιταλισμός χαρακτηρίζεται από περιόδους οικονομικής άνθησης και ύφεσης. Αυτές οι κρίσεις πλήττουν κυρίως τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ενώ οι πλουσιότεροι βρίσκουν τρόπους να προστατεύουν ή να αυξάνουν την περιουσία τους κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων.
Περιβαλλοντικές ανισότητες : Η οικονομική ανάπτυξη στον καπιταλισμό επιτυγχάνεται συχνά σε βάρος του περιβάλλοντος. Οι φτωχότερες κοινότητες είναι αυτές που επηρεάζονται περισσότερο από τις περιβαλλοντικές καταστροφές, ενώ οι πλούσιοι έχουν τη δυνατότητα να προστατευθούν από τις συνέπειες.
Ανισότητες ευκαιριών : Ακόμα και αν αυξηθούν οι συνολικές επιχειρήσεις, η πρόσβαση σε αυτές εξαρτάται από την κοινωνική θέση. Οι ανώτερες τάξεις διαθέτουν περισσότερα μέσα (εκπαίδευση, δίκτυα, κεφάλαιο) για να επεκταθούν από την ανάπτυξη, αφήνοντας τους πιο αδύναμους στο περιθώριο.
Συμπέρασμα:
Η «Ανάπτυξη για όλους» είναι περισσότερο ένα πολιτικό σύνθημα παρά μια ρεαλιστική δυνατότητα στον καπιταλισμό. Μπορεί να υπάρξουν κάποιες βελτιώσεις στις συνθήκες ζωής για ορισμένες κοινωνικές ομάδες, αυτές οι σπάνια καταλήγουν σε όλα τα ισότιμα. Για να υπάρξει πραγματικά ανάπτυξη που θα ωφελήσει όλους, θα χρειαστεί μια ριζική αναδιοργάνωση της κοινωνίας και της οικονομίας, μακριά από τη λογική της εκμετάλλευσης και της ανισότητας που είναι εγγενής στον καπιταλισμό.
Τι πιστεύεις εσύ; Συμφωνείς ή έχεις κάποια διαφορετική οπτική;
============
... και η απάντηση στην ίδια ερώτηση από το DeepSeek:
Είναι δυνατόν στον καπιταλισμό να υπάρξει ''Ανάπτυξη για όλους'' όπως υπόσχονται τα αστικά κόμματα;
Η ερώτηση σχετικά με το αν είναι δυνατή η "ανάπτυξη για όλους" στον καπιταλισμό είναι πολύπλοκη και ανοιχτή σε διαφορετικές ερμηνείες και προσεγγίσεις. Ας εξετάσουμε κάποιες από τις πτυχές αυτής της συζήτησης:
1. Ορισμός της "Ανάπτυξης για Όλους"
Η έννοια της "ανάπτυξης για όλους" συνήθως αναφέρεται σε μια οικονομική ανάπτυξη που δεν επωφελεί μόνο μια μικρή ελίτ, αλλά διανέμεται δίκαια σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, και μείωση των ανισοτήτων.
2. Ο Καπιταλισμός και οι Ανισότητες
Ο καπιταλισμός, ως οικονομικό σύστημα, βασίζεται στην ιδιωτική ιδιοκτησία και στην αγορά. Ενώ έχει αποδειχθεί ικανός να δημιουργεί ανάπτυξη και καινοτομία, συχνά κατηγορείται για την ενίσχυση των ανισοτήτων. Η συγκέντρωση του πλούτου σε λίγους και η μείωση των εισοδημάτων για πολλούς είναι φαινόμενα που παρατηρούνται σε πολλές καπιταλιστικές οικονομίες.
3. Ρόλος της Πολιτικής
Τα αστικά κόμματα, που υποστηρίζουν τον καπιταλισμό, συχνά υποσχόντται "ανάπτυξη για όλους" μέσω πολιτικών όπως η φορολογική μεταρρύθμιση, η επένδυση σε κοινωνικές υπηρεσίες και η προώθηση της ευκαιρίας για όλους. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα αυτών των πολιτικών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η διαφάνεια, η διακυβέρνηση και η πολιτική βούληση.
4. Κριτική από Αριστερές Προσεγγίσεις
Από την άλλη πλευρά, κριτικοί του καπιταλισμού, ιδιαίτερα από αριστερά ιδεολογικές προσεγγίσεις, υποστηρίζουν ότι η "ανάπτυξη για όλους" είναι αδύνατη σε ένα σύστημα που βασίζεται στον ανταγωνισμό και τη συγκέντρωση του πλούτου. Προτείνουν εναλλακτικά συστήματα, όπως ο σοσιαλισμός, που επικεντρώνονται στη συλλογική ιδιοκτησία και την ισότητα.
5. Παραδείγματα και Εμπειρίες
Υπάρχουν παραδείγματα καπιταλιστικών χωρών που έχουν καταφέρει να μειώσουν τις ανισότητες και να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο των πολιτών τους μέσω ισχυρών κοινωνικών πολιτικών (π.χ. οι σκανδιναβικές χώρες). Ωστόσο, αυτά τα μοντέλα συχνά βασίζονται σε υψηλό φορολογικό φορτίο και ισχυρό κράτος πρόνοιας, κάτι που μπορεί να μην εφαρμόζεται παντού.
6. Συμπέρασμα
Η "ανάπτυξη για όλους" στον καπιταλισμό είναι δυνατή υπό ορισμένες συνθήκες, αλλά δεν είναι εγγυημένη. Εξαρτάται από τις πολιτικές που εφαρμόζονται, τις θεσμικές δομές και την πολιτική βούληση. Ωστόσο, η κριτική ότι ο καπιταλισμός ενισχύει τις ανισότητες παραμένει έγκυρη και απαιτεί συνεχή προσοχή και διορθωτικές ενέργειες.
Η συζήτηση αυτή είναι ζωντανή και συνεχίζεται σε ακαδημαϊκούς, πολιτικούς και κοινωνικούς κύκλους, με διαφορετικές απόψεις και προτάσεις για το πώς μπορεί να επιτευχθεί μια πιο δίκαιη και ισότιμη ανάπτυξη.

ΗΠΑ

Κλιμακώνεται ο ανταγωνισμός με την Κίνα στην Τεχνητή Νοημοσύνη

Καθοδικές πιέσεις στην αξία μετοχών μεγάλων αμερικανικών τεχνολογικών μονοπωλίων με συνολικές απώλειες άνω του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίου καταγράφηκαν στις 27/1 στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης μετά την είσοδο της δωρεάν κινέζικης εφαρμογής Τεχνητής Νοημοσύνης «DeepSeek», τύπου chatbot, στην αμερικανική αγορά, που έγινε την ίδια μέρα η πιο δημοφιλής εφαρμογή που κατέβασαν οι χρήστες των συσκευών της Apple.

Η κίνηση αυτή κλιμακώνει τον ανταγωνισμό σε έναν τομέα που αναδεικνύεται καθοριστικός. Αμερικανικά μονοπώλια είχαν σημαντικές απώλειες: Η «Nvidia» (που κατασκευάζει μεταξύ άλλων τσιπ για εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης) έχασε το 17% της αξίας των μετοχών τη Δευτέρα, η «Alphabet» (μητρική της Google) έχασε το 3%, η «Amazon» 1%, η «Microsoft» είχε πτώση μετοχών 3%. Η εφαρμογή «DeepSeek» σε πολύ λιγότερο χρόνο - μόλις δύο μήνες - και με κόστος περίπου 5,6 εκατομμύρια δολάρια - σημαντικά μικρότερο σε σχέση με τα εκατοντάδες δισ. αμερικανικών εταιρειών - κατάφερε να παρακάμψει εμπόδια όπως το αμερικανικό εμπάργκο στις εξαγωγές προηγμένων μικροεπεξεργαστών (τσιπ) για εφαρμογές ΤΝ και να φτιάξει μία εφαρμογή με το (πολύ φθηνότερο και προσιτό) τσιπ H800 της «Nvidia», με απόδοση ανάλογη ή και καλύτερη από το μοντέλο No1 της OpenAI, που κυκλοφόρησε στους χρήστες του Chat GPT τον Δεκέμβριο.

Σύμφωνα με ειδικούς, το μοντέλο που χρησιμοποιεί η εφαρμογή της «DeepSeek» στηρίζεται σε ένα διαφορετικό είδος εσωτερικής αρχιτεκτονικής που χρειάζεται λιγότερη χρήση μνήμης, μειώνοντας ως εκ τούτου σημαντικά το υπολογιστικό κόστος κάθε αναζήτησης ή αλληλεπίδρασης.

Οι πρόσφατες ανακοινώσεις της νέας κυβέρνησης Τραμπ για τη δημιουργία της κοινοπραξίας Stargate κόστους περίπου 500 δισ. δολαρίων σε μία τετραετία με σκοπό τη δημιουργία νέων μεγάλων Κέντρων Δεδομένων (Data Centers) στις ΗΠΑ - τα οποία θεωρούνται βασικοί «πυλώνες» υποδομών στις εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης - δείχνουν την αγωνιώδη προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν τεχνολογικό προβάδισμα.

Χτες, επίσης η OpenAI που υποστηρίζεται από τη «Microsoft» ανακοίνωσε πως δημιούργησε την εφαρμογή chatbot, ChatGPT Gov, που είναι αποκλειστικά φτιαγμένο για χρήση από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ. Τιμολογεί τη νέα πλατφόρμα ως ένα βήμα πέρα από το ChatGPT Enterprise όσον αφορά την ασφάλεια και φέρεται πως επιτρέπει στις κυβερνητικές υπηρεσίες, ως πελάτες, να τροφοδοτούν «μη δημόσιες, ευαίσθητες πληροφορίες» στα μοντέλα του OpenAI, ενώ λειτουργούν μέσα στα δικά τους ασφαλή περιβάλλοντα φιλοξενίας.

Διεθνής σύνοδος στο Παρίσι για την Τεχνητή Νοημοσύνη

Στο φόντο της κούρσας των σφοδρών ανταγωνισμών μεταξύ τεχνολογικών μονοπωλίων, όσο και των χωρών στις οποίες έχουν έδρα, θα πραγματοποιηθεί στις 10 και 11 Φεβρουαρίου, στο Παρίσι, διεθνής Σύνοδος Κορυφής Δράσης για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Στην εκδήλωση αυτή θα συμμετάσχουν αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, μεταξύ των οποίων ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, διεθνείς οργανισμοί και εταιρείες, ακαδημαϊκοί, ερευνητές, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις κ.ά.

Φουντώνουν οι απειλές Τραμπ για ενεργοποίηση δασμών

Η 1η Φεβρουαρίου παραμένει η ημερομηνία έναρξης των δασμών για το Μεξικό και τον Καναδά, ανακοίνωσε χτες βράδυ η 27χρονη εκπρόσωπος Τύπου στον Λευκό Οίκο, Καρολάιν Λέβιτ. Στην πρώτη επίσημη ενημέρωση πρόσθεσε μεταξύ άλλων πως ο Πρόεδρος των ΗΠΑ σκέπτεται την ίδια ημερομηνία ως έναρξη επιβολής δασμολογικών μέτρων και για την περίπτωση της Κίνας.

Στο φόντο των πιέσεων Τραμπ, η Καναδή υπουργός Εξωτερικών Μέλανι Ζολί δήλωσε πως θα προτείνει σε Μεξικό, Βρετανία και ΕΕ να συντονίσουν τη στάση τους απέναντι στις απειλές για την επιβολή επιπρόσθετων τελωνειακών δασμών που επισείει ο Ντόναλντ Τραμπ, πριν από επίσκεψή της στην Ουάσιγκτον.

Σχετικά με ερώτηση προς την Λέβιτ, για το ποιος συμβούλευσε τον Πρόεδρο Τραμπ σχετικά με τη νομιμότητα του «παγώματος» της ομοσπονδιακής χρηματοδότησης για ορισμένα προγράμματα και επιχορηγήσεις, παρέπεμψε στο Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, λέγοντας ότι η απόφαση Τραμπ «ήταν σίγουρα εντός των ορίων του νόμου». https://www.rizospastis.gr/story.do?id=12791084

RIZOSPASTIS.GR

rizospastis.gr - Κλιμακώνεται ο ανταγωνισμός με την Κίνα στην Τεχνητή Νοημοσύνη