Η ελληνική αστική τάξη, ή έστω τα δυναμικά της τμήματα, είναι τόσο αποφασισμένα ότι τα «ζωτικά» τους συμφέροντα μπορούν να εκπληρωθούν από την στρατηγική συνεργασία με το κράτος - τρομοκράτη Ισραήλ που δίνουν βήμα για παρεμβάσεις και σε ...κανονικούς πράκτορες των IDF. Όλοι στην υπηρεσία του ψευδεπίγραφου «εθνικού συμφέροντος».
«Υπηρέτησε στη διαχείριση πρακτόρων, στο σχεδιασμό και την διεύθυνση ειδικών επιχειρήσεων, ενώ είχε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του προγράμματος "good neighbor" για την παροχή βοήθειας σε Σύριους αμάχους στην διάρκεια του εμφυλίου».
Με τέτοια εμέσματα προλογίζεται - ώστε να εξωραϊστεί και να «μυθοποιηθεί» - από βασικό προπαγανδιστικό «κυβερνητικό» site ένα κορυφαίο στέλεχος ειδικής μονάδας στρατιωτικών πληροφοριών των IDF. Ένα κτήνος δηλαδή, που συνειδητά είναι ταγμένος να υπερασπιστεί με κάθε μέσο τα θανάσιμα συμφέροντα του κράτους - τρομοκράτη.
Με μουσικό χαλί τον ήχο μίας απόλυτης καταχνιάς, «πυρήνας» του μηνύματος που θέλουν να εμπεδώσουν στον λαό και μέσω αυτής της παρέμβασης είναι το εξής:
Με μουσικό χαλί τον ήχο μίας απόλυτης καταχνιάς, «πυρήνας» του μηνύματος που θέλουν να εμπεδώσουν στον λαό και μέσω αυτής της παρέμβασης είναι το εξής:
Οι αστικές τάξεις Ισραήλ και Ελλάδας έχουν βασικό ανταγωνιστή στην περιοχή την αστική τάξη της Τουρκίας. Οπότε ο λαός της Ελλάδας πρέπει να προετοιμαστεί για τον «χειμώνα που έρχεται», όπως λέει και ο πράκτορας.
Ο «πυρήνας» της αλήθειας που αφορά τα δικά μας ταξικά συμφέροντα είναι ότι η εργατική τάξη δεν έχει κανένα κοινό συμφέρον με τους εκμεταλλευτές της.
Για να νικήσει η εργατική τάξη, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο σε μία σκληρή σύγκρουση. Είναι το απλό που είναι δύσκολο να γίνει... Αλλα είναι το μόνο ρεαλιστικό σχέδιο ανατροπής.
Συνεχίζουμε. Η «ρουτίνα» της καθημερινότητας των ανθρώπων πρέπει να αντικατασταθεί από νοοτροπία που θα καθορίζεται από την αντίληψη πως ο πόλεμος είναι κάτι αναπόφευκτο.
Συνεχίζουμε. Η «ρουτίνα» της καθημερινότητας των ανθρώπων πρέπει να αντικατασταθεί από νοοτροπία που θα καθορίζεται από την αντίληψη πως ο πόλεμος είναι κάτι αναπόφευκτο.
Έτσι λέει το κτήνος... Μάλιστα σε ένα σημείο της συνέντευξης σημειώνει χαρακτηριστικά πως «ο ισραηλινός στρατός πρέπει να προετοιμαστεί για μια σύγκρουση με τον τουρκικό (...) Αυτή είναι η πραγματικότητα του αύριο (...) Τι διαφορά έχει αν ισραηλινά και τουρκικά αεροσκάφη συντριβούν πάνω από την Συρία ή πάνω από την Μεσόγειο Θάλασσα ή πάνω από την Ελλάδα; Πρόκειται για μια σύγκρουση (...) Δεν νομίζω ότι θα περιοριστεί σε μία περιοχή».
Ο κυνισμός του πράκτορος αποτυπώνει και μία πραγματικότητα.
Ο κυνισμός του πράκτορος αποτυπώνει και μία πραγματικότητα.
Το κουβάρι των ανταγωνισμών, την σφοδρή μάχη των αστικών τάξεων για κυριαρχία στην περιοχή, ειδικά μετά τη δίνη που έχει δημιουργήσει το στραπάτσο των ΗΠΑ - Ισραήλ να επιβάλλουν τους στόχους στο πεδίο της μάχης στη Μέση Ανατολή.
Οι ανταγωνισμοί για το ποια χώρα θα γίνει ενεργειακός κόμβος, από που θα περάσει ποιος αγωγός, ποια αστική τάξη θα έχει πόση επιρροή και που, δεν μένουν «άλυτοι».
Λύνονται στο πεδίο της μάχης ακόμα και μεταξύ αυτών που μέχρι πριν 15 χρόνια ήταν στρατηγικοί σύμμαχοι, όπως η Τουρκία και το Ισραήλ. Έτσι λέει ο πράκτωρ.
Σε αυτό το κουβάρι μας μπλέκει η κυβέρνηση και τα κόμματα της πολεμικής εμπλοκής.
Στη συνέχεια, στην εποχή που οι «βεβαιότητες παύουν να ισχύουν».
Στη συνέχεια, στην εποχή που οι «βεβαιότητες παύουν να ισχύουν».
Στην εποχή που βαθαίνουν τα ρήγματα μεταξύ των ευρωατλαντικών, όχι γιατί «παρεκκλίνουν» κάποιοι από τις σάπιες αξίες τους, αλλά γιατί η καπιταλιστική ανισομετρία, ο ανταγωνισμός και η αλλαγή του συσχετισμού δύναμης είναι σιδερένιοι νόμοι του καπιταλισμού.
Στην εποχή που όλο και περισσότερο αστικές «φωνές» ομολογούν ότι θα συγκρουστούν και «μόνο με τις δικές τους δυνάμεις» ώστε να υπερασπιστούν τα συμφέροντα τους.
Σε αυτή την εποχή ο πράκτωρ των IDF ισχυρίζεται πως
«δεν είμαι σίγουρος ότι το ΝΑΤΟ αποτελεί μία τόσο ισχυρή συμμαχία (...) Προστατέψτε τον εαυτό σας».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχετικά με ότι ένα κράτος - τρομοκράτης βλέπει την Ελλάδα ως το στρατηγικό του «βάθος» έχει το σημείο που ο ...«βοηθός αμάχων» της Συρίας ανερυθρίαστα, απαντώντας σε ερώτηση για το γιατί η Ελλάδα είναι σημαντική για το Ισραήλ λέει πως «θα προσπαθήσω να μην δώσω μια καλή απάντηση, γιατί δεν θέλω να βάλω την Ελλάδα σε μπελάδες (...) Νομίζω ότι το Ισραήλ θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία, ώστε να μην εμπλακεί η Ελλάδα».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχετικά με ότι ένα κράτος - τρομοκράτης βλέπει την Ελλάδα ως το στρατηγικό του «βάθος» έχει το σημείο που ο ...«βοηθός αμάχων» της Συρίας ανερυθρίαστα, απαντώντας σε ερώτηση για το γιατί η Ελλάδα είναι σημαντική για το Ισραήλ λέει πως «θα προσπαθήσω να μην δώσω μια καλή απάντηση, γιατί δεν θέλω να βάλω την Ελλάδα σε μπελάδες (...) Νομίζω ότι το Ισραήλ θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία, ώστε να μην εμπλακεί η Ελλάδα».
Η φαιδρή προσπάθεια εφησυχασμού.
Οι διατυπώσεις που μπορεί να αντανακλούν στρατηγικές που ήδη εφαρμόζονται, για το που θα μετεγκατασταθεί τμήμα μηχανισμών του κράτους - κατακτητή σε περίπτωση κλιμάκωσης της αντιπαράθεσης, δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα.
Οι αστικές τάξεις δεν μπαίνουν στον πόλεμο από «επιλογή». Μπαίνουν γιατί ξέρουν ότι μόνο έτσι μπορούν να υπάρξουν.
Οι αστικές τάξεις δεν μπαίνουν στον πόλεμο από «επιλογή». Μπαίνουν γιατί ξέρουν ότι μόνο έτσι μπορούν να υπάρξουν.
Ξέρουν όμως επίσης ότι ...δεν ξέρουν πως θα βγουν από τον πόλεμο, για αυτό κλιμακώνουν τις προσπάθειες να στρατεύσουν τους λαούς σε ξένα από τα δικά τους συμφέροντα.
«Τι πρέπει να κάνουμε για να είμαστε ασφαλείς» ρωτά ο «δημοσιογράφος» τον πράκτωρ. «Ο χειμώνας πλησιάζει» απαντά αυτός και λέει ότι πρέπει να αποκτηθεί «νοοτροπία πολέμου».
Εν μέρει θα συμφωνήσουμε. Ο πόλεμος δεν είναι κάτι που μπορεί να εμποδίσει ο λαός. Είναι αυτό που φέρνει η «ειρήνη» του καπιταλισμού.
Αυτό που μπορεί να κάνει είναι, προετοιμαζόμενος να υπερασπιστεί τη ζωή και την πατρίδα του, να μάθει να πολεμάει την αστική του τάξη και τις συμμαχίες της, τον βασικό του εχθρό.
Η ΕΕ προωθεί την καλλιέργεια «κουλτούρας ετοιμότητας» δίπλα σε αυτήν των «φερέτρων»
Τον όλεθρο στον οποίο σέρνονται οι λαοί σε περίοδο ανεπίστρεπτης όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων για το ξαναμοίρασμα αγορών και τον έλεγχο εμπορικών και ενεργειακών διαδρόμων, έρχονται να επιβεβαιώσουν οι ανανεωμένες «οδηγίες προς ναυτιλομένους» για «ενίσχυση της ετοιμότητας» μπροστά στους «αυξανόμενους κινδύνους κρίσης» που εξέδωσε η πολεμοκάπηλη Ευρωπαϊκή Ένωση των μονοπωλίων, καθώς εντείνεται η πολεμική προετοιμασία και οι λαοί καλούνται να είναι «έτοιμοι» να συρθούν στα πολεμικά σφαγεία.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΕ, πρόκειται για «μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές» που «καλύπτουν τέσσερις βασικούς τομείς» με στόχο να καλλιεργηθεί «κουλτούρα ετοιμότητας», προφανώς δίπλα σε αυτήν των «φερέτρων»!
Οι οδηγίες αυτές παρουσιάστηκαν σήμερα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Πολιτικής Προστασίας από τη Χ. Λάχμπιμπ, επίτροπο Ισότητας - Ετοιμότητας - Διαχείρισης Κρίσεων της ΕΕ.
Αυτές οι «κατευθυντήριες» κινούνται λίγο-πολύ στην περιβόητη λογική της 72ωρης αυτάρκειας με τα κιτ βασικών προμηθειών και τις συστάσεις, όπως «παραμείνετε ψύχραιμοι και να κουβαλάτε μετρητά», και της αποτελεσματικότερης επικοινωνίας με «έγκαιρες, προσβάσιμες, αξιόπιστες πληροφορίες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από καταστάσεις έκτακτης ανάγκης». Σύμφωνα με τις «συστάσεις» της Κομισιόν, οι λαοί πρέπει «να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες κατά τις πρώτες τρεις ημέρες μιας έκτακτης ανάγκης, ενώ παράλληλα κινητοποιείται η δημόσια βοήθεια, μεταξύ άλλων μέσω βασικών προμηθειών έκτακτης ανάγκης και τσαντών έκτακτης ανάγκης».
Αυτές οι «κατευθυντήριες» κινούνται λίγο-πολύ στην περιβόητη λογική της 72ωρης αυτάρκειας με τα κιτ βασικών προμηθειών και τις συστάσεις, όπως «παραμείνετε ψύχραιμοι και να κουβαλάτε μετρητά», και της αποτελεσματικότερης επικοινωνίας με «έγκαιρες, προσβάσιμες, αξιόπιστες πληροφορίες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από καταστάσεις έκτακτης ανάγκης». Σύμφωνα με τις «συστάσεις» της Κομισιόν, οι λαοί πρέπει «να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες κατά τις πρώτες τρεις ημέρες μιας έκτακτης ανάγκης, ενώ παράλληλα κινητοποιείται η δημόσια βοήθεια, μεταξύ άλλων μέσω βασικών προμηθειών έκτακτης ανάγκης και τσαντών έκτακτης ανάγκης».
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τη γνωστή λογική της «αυτοπροστασίας», τόσο σε περίοδο πολέμου που σαφέστατα φωτογραφίζεται, όσο και μιας άλλης κρίσης όπως μια φυσική καταστροφή.
Η πρεμούρα της ΕΕ να στοιχίσει πίσω από τους πολεμοκάπηλους σκοπούς της τους λαούς είναι τέτοια που προβλέπει, επίσης, «πιο συμπεριληπτικά και προσβάσιμα» μέτρα για τα άτομα με αναπηρία, τα οποία, βέβαια, με τις ευλογίες και της ΕΕ ξεσπιτώνονται από τα κοράκια των τραπεζών και των funds, όπως έχει δείξει και η πείρα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ισπανία.
Παράλληλα, η «ετοιμότητα» θα προωθείται και μέσα από την προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση, καταρτίζοντας ανάλογα εκπαιδευτικούς, ώστε «τα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες ετοιμότητας από μικρή ηλικία μέσω προσβάσιμων, κατάλληλων για την ηλικία τους δραστηριοτήτων, χωρίς να δημιουργείται φόβος ή άγχος»... Η ΕΕ που τα προτείνει αυτά είναι η ίδια που βάζει «κόφτες» στις δαπάνες στην Παιδεία στο όνομα της πολεμικής προετοιμασίας και του μπουκώματος κονδυλίων από την πολεμική βιομηχανία, οδηγώντας μαθητές σε Ελλάδα και Γαλλία στους δρόμους, γιατί αναγκάζονται να φοράνε μπουφάν τον χειμώνα μέσα στην τάξη και «παίζουν» στην κυριολεξία το κεφάλι τους, όταν πέφτουν σοβάδες και ταβάνια.
Ο τέταρτος τομέας αυτών των μέτρων αφορά την «επικοινωνία κινδύνων και απειλών» όπως «η παροχή βοήθειας στις αρχές για την αποτελεσματικότερη επικοινωνία των κινδύνων και των απειλών, διασφαλίζοντας ότι οι πολίτες λαμβάνουν έγκαιρες, προσβάσιμες και αξιόπιστες πληροφορίες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από καταστάσεις έκτακτης ανάγκης», με στόχο την πλήρη υποταγή σε αυτές τις πολεμοκάπηλες επιδιώξεις.
Η συγκεκριμένη σύσταση συνδέεται επίσης στενά με την «επιχειρησιακή συνέχεια και τη διενέργεια τεστ αντοχής» (stress-testing) των εθνικών υποδομών πολιτικής προστασίας.
Η πρεμούρα της ΕΕ να στοιχίσει πίσω από τους πολεμοκάπηλους σκοπούς της τους λαούς είναι τέτοια που προβλέπει, επίσης, «πιο συμπεριληπτικά και προσβάσιμα» μέτρα για τα άτομα με αναπηρία, τα οποία, βέβαια, με τις ευλογίες και της ΕΕ ξεσπιτώνονται από τα κοράκια των τραπεζών και των funds, όπως έχει δείξει και η πείρα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ισπανία.
Παράλληλα, η «ετοιμότητα» θα προωθείται και μέσα από την προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση, καταρτίζοντας ανάλογα εκπαιδευτικούς, ώστε «τα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες ετοιμότητας από μικρή ηλικία μέσω προσβάσιμων, κατάλληλων για την ηλικία τους δραστηριοτήτων, χωρίς να δημιουργείται φόβος ή άγχος»... Η ΕΕ που τα προτείνει αυτά είναι η ίδια που βάζει «κόφτες» στις δαπάνες στην Παιδεία στο όνομα της πολεμικής προετοιμασίας και του μπουκώματος κονδυλίων από την πολεμική βιομηχανία, οδηγώντας μαθητές σε Ελλάδα και Γαλλία στους δρόμους, γιατί αναγκάζονται να φοράνε μπουφάν τον χειμώνα μέσα στην τάξη και «παίζουν» στην κυριολεξία το κεφάλι τους, όταν πέφτουν σοβάδες και ταβάνια.
Ο τέταρτος τομέας αυτών των μέτρων αφορά την «επικοινωνία κινδύνων και απειλών» όπως «η παροχή βοήθειας στις αρχές για την αποτελεσματικότερη επικοινωνία των κινδύνων και των απειλών, διασφαλίζοντας ότι οι πολίτες λαμβάνουν έγκαιρες, προσβάσιμες και αξιόπιστες πληροφορίες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από καταστάσεις έκτακτης ανάγκης», με στόχο την πλήρη υποταγή σε αυτές τις πολεμοκάπηλες επιδιώξεις.
Η συγκεκριμένη σύσταση συνδέεται επίσης στενά με την «επιχειρησιακή συνέχεια και τη διενέργεια τεστ αντοχής» (stress-testing) των εθνικών υποδομών πολιτικής προστασίας.
Η Κομισιόν ζητά από τις αστικές κυβερνήσεις να αναπτύξουν αυστηρά σχέδια συνέχειας της λειτουργίας των ζωτικών υποδομών για τα σχέδια της σε καιρό πολέμου και να τα δοκιμάζουν αυτά τακτικά απέναντι σε «πιθανές διακοπές και απειλές», προσαρμόζοντας όλες τις υποδομές και τον τρόπο λειτουργίας του αστικού κράτους στην πολεμική οικονομία και την πολεμική προετοιμασία.
Η ευρωενωσιακή κυνικότητα απογειώνεται με την πρόταση της ΕΕ να καθιερωθεί «ετήσια Εβδομάδα Ετοιμότητας», αλλά και... «Ημέρα Ετοιμότητας» που «θα πραγματοποιείται κάθε 23 Οκτωβρίου, αρχής γενομένης από το 2027» στο πλαίσιο της ενσωμάτωσης των λαών «στην προετοιμασία για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ώστε να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τους άλλους»
Η ευρωενωσιακή κυνικότητα απογειώνεται με την πρόταση της ΕΕ να καθιερωθεί «ετήσια Εβδομάδα Ετοιμότητας», αλλά και... «Ημέρα Ετοιμότητας» που «θα πραγματοποιείται κάθε 23 Οκτωβρίου, αρχής γενομένης από το 2027» στο πλαίσιο της ενσωμάτωσης των λαών «στην προετοιμασία για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ώστε να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τους άλλους»
. Καλούνται, δηλαδή, οι λαοί πιο πρόθυμα να βγάζουν οι ίδιοι το φίδι από την τρύπα της πολεμικής ακρίβειας και της μετατροπής τους σε θύτες και θύματα που τους έχει ανοίξει η άμεση εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικά σφαγεία όπου γης στο όνομα της αναβάθμισης της θέσης ευρωενωσιακών, αλλά και ελληνικών, μονοπωλίων στα ιμπεριαλιστικά παζάρια για τη μοιρασιά της λείας.
Μάλιστα, επιλέγεται η 23η Οκτώβρη, καθώς τότε ιδρύθηκε ο Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας το 2021, του οποίου ήδη έχει αρχίσει να αναπτύσσεται, σύμφωνα και με τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις, η δυνατότητα «διττής χρήσης» τόσο σε περίοδο ιμπεριαλιστικής ειρήνης, όσο και πολέμου.
Μάλιστα, επιλέγεται η 23η Οκτώβρη, καθώς τότε ιδρύθηκε ο Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας το 2021, του οποίου ήδη έχει αρχίσει να αναπτύσσεται, σύμφωνα και με τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις, η δυνατότητα «διττής χρήσης» τόσο σε περίοδο ιμπεριαλιστικής ειρήνης, όσο και πολέμου.
Σε αυτό το φόντο, λοιπόν, η ΕΕ επιδιώκει, ακόμα, μέσα από «πρακτικές οδηγίες» να διασφαλίσει ότι «τα εθνικά σημεία επαφής Πολιτικής Προστασίας» θα «παραμένουν λειτουργικά ανά πάσα στιγμή, ακόμη και κατά τη διάρκεια ανατρεπτικών γεγονότων».
Αυτό το μέλλον προμηνύει για τους λαούς της ΕΕ και είναι στο χέρι τους αν θα το δεχθούν, αν θα βάλουν το χακί
Αυτό το μέλλον προμηνύει για τους λαούς της ΕΕ και είναι στο χέρι τους αν θα το δεχθούν, αν θα βάλουν το χακί
και αν θα κρύβουν κάτω από το κρεβάτι τους κιτ έκτακτης ανάγκης ή αν θα συγκρουστούν με αυτά τα σχέδια και με αυτές τις εξοργιστικές οδηγίες, εκφράζοντας την αντίθεσή τους να πολεμήσουν κάτω από ξένες σημαίες και βαδίζοντας στον δρόμο του συλλογικού και οργανωμένου αγώνα ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων για τα κέρδη του κεφαλαίου, στον δρόμο, δηλαδή, που φωτίζει το ΚΚΕ.
Θλίβεσαι περισσότερο κι από τον ίδιο τον όλεθρο των πυρκαγιών όταν διαπιστώνεις πως, για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, αυτές έχουν πλέον μετατραπεί σε... κανονικότητα.
«Κάποια μέρα θα καεί...», λέει θρασύτατα ο ίδιος ο Μητσοτάκης για το δάσος του Ερημίτη στην Κέρκυρα. 
Όχι, αγαπητοί μου.
Δεν είναι κανονικότητα οι τεράστιες πυρκαγιές κάθε καλοκαίρι.