Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γ. Βεντούρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γ. Βεντούρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2018

Δ.Ν.Τ-ΛΑΓΚΑΡΝΤ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΎΝ ΟΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΣΟΥΝΑΜΙ -ΕΣΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΣ ΤΙ ΘΑ ΚΆΜΕΙΣ ?



Προσοχή – Προσοχή - Έρχεται τσουνάμι
Κρ. Λαγκάρντ: Στο 3,9% η παγκόσμια ανάπτυξη το 2018 και το 2019 (naftemporiki.gr / 27/02/2018)
Η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Κριστίν Λαγκάρντ δήλωσε σήμερα ότι η παγκόσμια οικονομία καταγράφει ανάπτυξη που μοιάζει να έχει ευρεία βάση, προειδοποίησε ωστόσο ότι το τοπίο μεταβάλλεται με ταχύτητα, κρίνοντας πως υπάρχουν αυξημένοι κίνδυνοι εξαιτίας διενέξεων για εμπορικά ζητήματα, της εξομάλυνσης της νομισματικής πολιτικής και των τεχνολογικών αλλαγών. 
 Σε ομιλία της κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του ΔΝΤ στην Τζακάρτα ανέφερε πως το Ταμείο αναμένει ότι η παγκόσμια ανάπτυξη θα ανέλθει σε 3,9% το 2018 και το 2019. Η πρόβλεψη παραμένει αμετάβλητη από τον Ιανουάριο και αυξημένη από το 3,7% του 2017. 
 Η Λαγκάρντ …κάλεσε τους αξιωματούχους και όσους χαράσσουν πολιτική να επαγρυπνούν για τις επιπτώσεις που θα έχουν οι μεταβολές της νομισματικής πολιτικής στη χρηματοοικονομική σταθερότητα και στις ροές κεφαλαίων. 
 «Ξέρουμε ότι αυτή (σ.σ. η άνοδος των επιτοκίων) θα έχει δευτερογενείς επιπτώσεις σε όλο τον κόσμο. Γνωρίζαμε εδώ και καιρό ότι θα ερχόταν», ανέφερε η Λαγκάρντ, ωστόσο «παραμένει αβέβαιο το πώς θα επηρεάσει αυτή η μετάβαση άλλες χώρες, τις εταιρείες, τις θέσεις εργασίας, τα εισοδήματα». 

Οι χώρες του ASEAN πρέπει να ενστερνιστούν νέα μοντέλα ανάπτυξης, τα οποία δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην εσωτερική ζήτηση, το περιφερειακό εμπόριο και τη διαφοροποίηση των πηγών προσόδων και να προετοιμαστούν για τις αλλαγές που θα φέρουν οι αυτοματισμοί στα εργοστάσια, η τεχνητή νοημοσύνη, η βιοτεχνολογία, οι νέες τεχνολογίες στον χρηματοπιστωτικό τομέα, ή τα ψηφιακά νομίσματα. 
  
«Πολλές θέσεις εργασίας θα επηρεαστούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Κάποιες θα χαθούν, πολλές περισσότερες θα επηρεαστούν εξαιτίας των αυτοματισμών. Πρέπει λοιπόν να στοχαστούμε για το μέλλον της απασχόλησης», επισήμανε η Κριστίν Λαγκάρντ και πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει μία και μόνη ορθή προσέγγιση και πολλές κυβερνήσεις θα χρειαστεί να χαράξουν τον δικό τους δρόμο



Σημειώσεις του Γιάννη Βεντούρα:
  1. «…υπάρχουν αυξημένοι κίνδυνοι εξαιτίας διενέξεων για εμπορικά ζητήματα…». Με την φράση αυτή αποκαλύπτουν ότι παρά την ανάπτυξη, οι καπιταλιστές και γενικά οι αστικές τάξεις, ετοιμάζονται για πολεμικές συγκρούσεις και συρράξεις και παράλληλα στέλνουν απειλητικά μηνύματα ο ένας στον άλλον για να διαλέξουν συμμαχίες και στρατόπεδα. Και αυτό επειδή γνωρίζουν πολύ καλά ότι επέρχεται μεγάλη καπιταλιστική κρίση.
  2. «…μεγαλύτερη έμφαση στην εσωτερική ζήτηση…». Αυτό σημαίνει ότι ήρθε ο καιρός να ακολουθήσουν «κεϋνσιανή» πολιτική, δηλαδή να αυξήσουν την παροχή δανείων στα λαϊκά στρώματα, και ενδεχομένως να αυξήσουν λίγο τα εισοδήματά τους. Αυτό είναι κυρίως ένα απειλητικό μήνυμα των ΗΠΑ προς την Κίνα και την Ινδία, οι οποίες έχουν αυξήσει πολύ τις εξαγωγές τους και θα πρέπει να αυξήσουν τις πωλήσεις στο εσωτερικό τους.
  3. «…Πολλές θέσεις εργασίας θα επηρεαστούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Κάποιες θα χαθούν…». Η ρομποτική, η τεχνητή νοημοσύνη θα προκαλέσει τσουνάμι απολύσεων. Εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι τα επόμενα πέντε χρόνια θα βρεθούν στην ανεργία. Αυτό τρομάζει τους καπιταλιστές, επειδή φοβούνται ότι θα ξεσπάσουν εξεγέρσεις και ενδεχομένως και επαναστάσεις. Ήδη πριν λίγες ημέρες η Παγκόσμια Τράπεζα, έκανε συστάσεις σε όλες τις αστικές κυβερνήσεις να εξασφαλίσουν επειγόντως προγράμματα ελάχιστου εισοδήματος για τα εξαθλιωμένα στρώματα τα οποία θα αυξηθούν υπέρμετρα.
  4. Το μεγάλο κύμα ανεργίας που θα δημιουργηθεί θα έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση των λαϊκών εισοδημάτων, άρα την μείωση της ζήτησης και συνεπώς των πωλήσεων. Αποτέλεσμα αυτού θα είναι να οδηγηθεί ή παγκόσμια οικονομία σε μια μεγάλη κρίση, που όμοιά της δεν έχει ξαναδεί.
  5. (…δεν υπάρχει μία και μόνη ορθή προσέγγιση και πολλές κυβερνήσεις θα χρειαστεί να χαράξουν τον δικό τους δρόμο…). Με τη φράση αυτή αποκαλύπτεται ότι οι καπιταλιστές ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ καμία λύση για να αντιμετωπίσουν το τσουνάμι που καταφτάνει. Ανάμεσα στα μέσα, που πρόκειται να χρησιμοποιήσουν, συμπεριλαμβάνεται η ωμή αστυνομοκρατία και ο αυταρχισμός.
  6. Ό Κάρολος Μαρξ και ο Φρίντριχ Ένγκελς, μελετώντας την εξέλιξη των κοινωνιών και των οικονομικών συστημάτων, είχαν ανακαλύψει ότι, όταν τα μέσα παραγωγής και η τεχνολογία εξελίσσονται αρκετά και φθάνουν σε ένα κρίσιμο σημείο, τότε επέρχεται νομοτελειακά αλλαγή του οικονομικού συστήματος. Σήμερα η ρομποτική και η τεχνητή νοημοσύνη, οριοθετεί το τέλος του καπιταλισμού και απαιτεί να περάσει η κοινωνία σε ένα διαφορετικό οικονομικό σύστημα.
Είναι στα χέρια των λαών, πότε θα αποφασίσουν να σπρώξουν την ιστορία προς τα μπροστά.


Γιάννης Βεντούρας (οικονομολόγος – συγγραφέας)


Viva La RevolucionΤο πήρες Χαμπάρι ότι
το Μέλλον μας Δεν είναι ο καπιταλισμός?
Είναι ο Νέος κόσμος ο Σοσιαλισμός-Κομμουνισμός.
----------------------------------------------------------------------------------------------

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

ΜΕΝΙΔΙ: ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ = ΘΑΝΑΤΟΣ

**********************

Η "προφητική" ανακοίνωση του ΚΚΕ για τα γεγονότα στο Μενίδι

Λίγες μόνο ημέρες πριν τον θάνατο από "αδέσποτη" σφαίρα του μικρού Μάριου η τομεακή οργάνωση Μενιδίου - Φυλής του ΚΚΕ εγκαλούσε τη δημοτική αρχή.
i-profitiki-anakoinwsi-tou-kke-gia-ta-gegonota-sto-menidi

Η ανακοίνωση αναφέρει:
Τη Δημοτική Αρχή του Δήμου Αχαρνών και την αντιπολίτευση καταγγέλλει η Τομεακή Οργάνωση Μενιδίου - Φυλής του ΚΚΕ γιατί δεν προσήλθαν στην προγραμματισμένη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, την Τρίτη 30 Μάη κατά την οποία η «Λαϊκή Συσπείρωση» θα έθετε προ ημερήσιας διάταξης δύο ψηφίσματα για τη συμμετοχή δύο αντιδημάρχων σε εκδήλωση της Χρυσής Αυγής και για την εγκληματικότητα στα σχολεία. Η συνεδρίαση αναβλήθηκε επειδή δεν υπήρχε απαρτία.

Η καταγγελία αναφέρει:

«Kαταγγέλλουμε στο λαό και τη νεολαία του Μενιδίου τη δημοτική αρχή Αχαρνών καθώς και σύσσωμη την αντιπολίτευση για το γεγονός ότι σαν σε συγχορδία δεν προσήλθαν στην προγραμματισμένη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που είχε οριστεί για την Τρίτη 30 Μαΐου. 
Το αποτέλεσμα ήταν το Δημοτικό Συμβούλιο να μην έχει απαρτία και να αναβληθεί η συνεδρίασή του.
Σημειώνουμε πως το πρωί της ίδια ημέρας οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι με τη "Λαϊκή Συσπείρωση" την οποία στηρίζει το ΚΚΕ (Βασίλης Τοπαλλιανίδης και Παναγιώτα Αγγελοπούλου) έθεσαν προ ημερήσιας διάταξης δύο ψηφίσματα, το ένα για τη συμμετοχή αντιδημάρχων στην εκδήλωση της φασιστικής Χρυσής Αυγής και το άλλο για την εγκληματικότητα στα σχολεία.

Με το πρώτο ψήφισμα της "Λαϊκής Συσπείρωσης" καλούνταν το δημοτικό συμβούλιο να τοποθετηθεί και να πάρει θέση για την απαράδεχτη κίνηση της Δημοτικής Αρχής να εκπροσωπηθεί με αντιπροσωπεία αποτελούμενη από δύο Αντιδημάρχους σε εκδήλωση που διοργάνωσαν οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, να πιάσουν στασίδι δηλαδή δίπλα στους υπόδικους Χρυσαυγίτες.

Με το δεύτερο ψήφισμα οι δημοτικοί σύμβουλοι της "Λαϊκής Συσπείρωσης" έθεταν το ζήτημα της εγκληματικότητας στα σχολεία, αίτημα που έχει εργατικός - λαϊκός κόσμος της περιοχής (γονείς - εκπαιδευτικοί - μαθητές), που όπως γίνεται αντιληπτό επίσης δεν συζητήθηκε.

 Την ίδια στιγμή έχουν καταθέσει εδώ και δύο μήνες αίτημα για συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με μοναδικό θέμα την “εγκληματικότητα στην περιοχή” και η δημοτική αρχή δεν έχει μπει στον κόπο ούτε να τοποθετηθεί επί του αιτήματος, πολύ περισσότερο να το αποδεχτεί.
Καθόλου τυχαία λοιπόν δεν ήταν η παραπάνω στάση της δημοτικής αρχής και των λοιπών δημοτικών παρατάξεων. Ας αφήσουν τώρα τις εκ των υστέρων δικαιολογίες.
Ρωτάμε:
Γιατί η δημοτική αρχή διστάζει να τοποθετηθεί δημόσια για τη στάση των δύο αντιδημάρχων;
Τι διασυνδέσεις έχει η δημοτική αρχή με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής;

Γιατί η αντιπολίτευση (εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι με ΣΥΡΙΖΑΝΔΠΑΣΟΚ και λοιποί) παίζουν το παιχνίδι της δημοτικής αρχής και δεν καταγγέλλουν ανοιχτά το περιστατικό όπως δημόσια τους κάλεσε το ΚΚΕ με ανακοίνωση που εξέδωσε από την πρώτη στιγμή;

Γιατί η Χρυσή Αυγή και οι αντιδήμαρχοι που την στηρίζουν απολαμβάνουν τη σιωπηλή στήριξη και ανοχή των άλλων κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κτλ;

Γιατί η δημοτική αρχή δεν φέρνει για συζήτηση το θέμα της εγκληματικότητας και την ίδια στιγμή συναναστρέφεται με τους εγκληματίες της Χρυσής Αυγής;

Ο λαός και η νεολαία της περιοχής είναι ώρα να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα!

Καλούμε τα σωματεία, τα συνδικάτα και τους φορείς της περιοχής του Μενιδίου να πάρουν αποφάσεις στήριξης του ψηφίσματος που κατέθεσαν οι δημοτικοί σύμβουλοι της "Λαϊκής Συσπείρωσης" που στηρίζει το ΚΚΕ».

Στις 21-5 υπήρξε άλλη ανακοίνωση στην οποία αναφερόταν το εξής:
«Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι που εκλεχτήκαμε με το ψηφοδέλτιο της “Λαϊκής Συσπείρωσης” που στηρίζει το ΚΚΕ καταγγέλλουμε στο λαό της περιοχής τη Δημοτική Αρχή για το γεγονός ότι καθυστερεί να ικανοποιήσει το αίτημα που είχαμε θέσει και ήταν να πραγματοποιηθεί Δημοτικό Συμβούλιο με μοναδικό θέμα το ζήτημα της εγκληματικότητας που απασχολεί ευρύτερα τον εργατικό - λαϊκό κόσμο της περιοχής μας.

Στην περιοχή μας είναι έντονο το πρόβλημα της εγκληματικότητας και παραβατικότητας. Μάλιστα, σε πολλά από τα σχολεία της περιοχής μας κλιμακώνονται τα περιστατικά επιθέσεων και κλοπών. Σε πολλές περιπτώσεις τα θύματα είναι μαθητές, γονείς και καθηγητές που βγαίνουν με σοβαρούς τραυματισμούς και δίκαια αγανακτούν γιατί δεν λαμβάνεται κανένα ουσιαστικό μέτρο για την προστασία τους. 
Δεν διαφεύγει της προσοχής μας η συχνότητα των κρουσμάτων το τελευταίο διάστημα, με δεδομένο και ότι ορισμένες φασιστικές δυνάμεις, που διαπλέκονται με το οργανωμένο έγκλημα, προσπαθούν συστηματικά να αξιοποιήσουν τέτοια φαινόμενα για να παρουσιαστούν ως “οι προστάτες” της περιοχής και να εκμεταλλευτούν πολιτικά το ζήτημα, γράφονταν μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση της 21ης Μάη. 

Συγκέντρωση την Τρίτη στις 7 μμ

Για αύριο Τρίτη οργανώνεται συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία Μενιδίου στις 19.00 από σωματεία και φορείς της περιοχής που απευθύνουν κάλεσμα αγώνα «για τη ζωή που μας αξίζει».

Σε κοινή ανακοίνωση εκφράζουν τα συλλυπητήρια και τη συμπαράστασή τους στην οικογένεια του μικρού μαθητή που έχασε τη ζωή του και τονίζουν πως το τραγικό γεγονός επιβεβαιώνει το υπαρκτό πρόβλημα της εγκληματικότητας και παραβατικότητας στην περιοχή.

Καλούν το λαό και τη νεολαία της περιοχής «να συσπειρωθεί στα Σωματεία του, στους συλλόγους, στους φορείς του εργατικού-λαϊκού κινήματος και να διεκδικήσει οργανωμένα, μέτρα και λύσεις που να χτυπάνε τη ρίζα του προβλήματος» και επισημαίνουν πως «κάθε άλλη λογική μέσα στο κίνημα αντικειμενικά έχει σκοπό να εκτονώσει, να θολώσει το τοπίο για τον πραγματικό ένοχο, ακόμη και να καλλιεργήσει αυταπάτες για το ρόλο του κρατικού μηχανισμού».
Για περισσότερα δες Εδώ

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Πιστεύεις;; Μάθε για την Θρησκεία Σου:


Τώρα που φάγαμε το αρνί και τα «πάθη» έχουν καταλαγιάσει, ας μάθουμε πως δημιουργήθηκαν οι θρησκείες.

Οι άνθρωποι δημιουργούν τις θρησκείες

Από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος συνειδητοποίησε την ύπαρξή του
 (παλαιολιθική εποχή), 
αισθάνθηκε απροστάτευτος από τα στοιχεία της φύσης. Σεισμοί να κάνουν τη γη να τρέμει, ηφαίστεια να ξερνάνε φωτιά και θάνατο, αστραπές να σχίζουν τον ουρανό, κεραυνοί να τον τρομοκρατούν, άγρια ζώα να τον κυνηγάνε, θύελλες, ξηρασίες, καύσωνες, πλημύρες να του κάνουν τη ζωή δύσκολη. 
Και η αρρώστια; 
Τι στο καλό είναι αυτό που τον κάνει να πονάει και να μην μπορεί να σταθεί στα πόδια του; 
Έχεις βρεθεί νύχτα και μόνος σε ένα δάσος; 
Τότε θα έχεις νοιώσει τον φόβο που προκαλεί ακόμα και ένα απλό θρόισμα των φύλλων. 
Φαντάσου λοιπόν πόσο φοβισμένοι και τρομοκρατημένοι ήσαν εκείνοι οι πρώτοι άνθρωποι, που έπρεπε να αντιμετωπίσουν τα στοιχεία της φύσης χωρίς τις γνώσεις και τα μέσα που έχουμε εμείς σήμερα.
 Άσε που βλέποντας τους γονείς τους, τους φίλους τους και άλλα αγαπημένα τους πρόσωπα να πεθαίνουν, συνειδητοποίησαν ότι και η δική τους ζωή κάποτε θα τελειώσει. 
Κι αυτό τους τρόμαζε ακόμα περισσότερο. 
Έβλεπαν κάποιον να χάνει τις αισθήσεις του και να λιποθυμάει και νόμιζαν ότι πέθανε. 
Στη συνέχεια, όταν αυτός συνερχόταν, θεωρούσαν ότι ξαναζωντάνεψε. Άραγε πώς συνέβαινε αυτό; Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να πεθαίνει και να ξαναζωντανεύει;
Εκείνο όμως που τους συγκλόνιζε περισσότερο, ήταν όταν στα όνειρά τους έβλεπαν αγαπημένα τους πρόσωπα, τα οποία είχαν πεθάνει, να έρχονται και να συζητάνε μαζί τους. 
Πώς μπορούσε ο νεκρός να τους μιλάει;
Αλλά και στον ξύπνιο τους, όταν η σκέψη τους ταξίδευε και έβλεπαν εικόνες με αντικείμενα, ζώα, ανθρώπους πεθαμένους και ζωντανούς, συνεχώς τους γεννιόταν το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά; 
Πώς μπορούν και βλέπουν πράγματα που δεν είναι μπροστά τους;

Η αμάθεια και η πλήρης άγνοια για την φύση, τους νόμους της και τον τρόπο λειτουργίας του σώματος και του εγκεφάλου, οδήγησε τους πρωτόγονους ανθρώπους να δώσουν τελείως παράλογες απαντήσεις στα ερωτήματα που τους ταλάνιζαν, οι οποίες όμως απαντήσεις εκείνη την εποχή φάνταζαν πολύ λογικές.

Όταν πονούσε το δόντι ή το κεφάλι θεωρούσαν ότι κάποιο κακό πνεύμα είχε μπει μέσα τους.
Όταν το ποτάμι κυλούσε ήρεμα και τους πρόσφερε νερό και ψάρια, υπέθεταν ότι το ποτάμι διέθετε ένα πνεύμα το οποίο είχε καλές διαθέσεις απέναντί τους. Όταν όμως,
 λόγω των βροχών, ο ποταμός αγρίευε και παράσερνε τα πάντα στο πέρασμά του, τότε, επειδή δεν ήσαν σε θέση να γνωρίζουν την αιτία αυτού του φαινομένου, σκεφτόντουσαν ότι το πνεύμα του ποταμού θύμωσε μαζί τους.
Όταν τα δέντρα κάρπιζαν, πίστευαν ότι το πνεύμα του δέντρου ήταν ευχαριστημένο μαζί τους και τους δώριζε τους καρπούς του, ενώ όταν δεν καρποφορούσε ή όταν έχανε τα φύλλα του, θεωρούσαν ότι το πνεύμα του δέντρου είχε θυμώσει μαζί τους. 
Το ίδιο συνέβαινε και με τα ζώα που σκότωναν στο κυνήγι. 
Δεν καταλάβαιναν ότι επειδή εργάστηκαν, επειδή κυνήγησαν, βρήκαν το φαί τους, αλλά πίστευαν ότι το πνεύμα του ζώου τους πρόσφερε το κρέας του.
Έτσι οι άνθρωποι, 
για να δώσουν απαντήσεις στα ερωτήματά τους, γέμισαν όλο τον κόσμο που τους περιέβαλλε με άυλες ψυχές και αόρατα πνεύματα. 
Το πνεύμα του ζαρκαδιού, του λαγού, της αρκούδας, του ποταμού, της πηγής, της βροχής, του ανέμου, του δάσους. 
Στη συνέχεια, με το πέρασμα του χρόνου, άρχισαν να παρακαλάνε αυτά τα πνεύματα να είναι φιλικά μαζί τους και στο τέλος δημιούργησαν ολόκληρες τελετές για να τα εξευμενίζουν.
 Σε τοιχογραφίες, που έχουν ηλικία 20, 30 και 40 χιλιάδων ετών, εμφανίζονται άνθρωποι σε ιεροτελεστίες πριν την έναρξη του κυνηγιού.

Όλα αυτά σήμερα μας φαίνονται ανοησίες, αλλά η άγνοια και η πνευματική σύγχυση των πρωτόγονων ανθρώπων τα δικαιολογεί απόλυτα.
Όσο περνούσαν τα χρόνια  και ερχόντουσαν οι νέες γενιές, τα ερωτήματα που τους προβλημάτιζαν όλο και πλήθαιναν. 
Πώς έγιναν τα βουνά, τα δάση, τα νερά; 
Από πού γεννήθηκε η γη, ο ουρανός, ο ήλιος, η σελήνη;
Πώς να απαντήσουν στα ερωτήματα αυτά αφού όχι μόνο δεν είχαν ιδέα για την κίνηση των τεκτονικών πλακών, τις πυρηνικές εκρήξεις και την κίνηση των ουράνιων σωμάτων, αλλά ούτε καν γνώριζαν ότι η γη ήταν μια κινούμενη σφαίρα; 
Προσπαθούσαν να δώσουν απαντήσεις στηριγμένοι στις απλές παρατηρήσεις των αισθήσεών τους, χωρίς να μπορούν να τις επεξεργαστούν σε βάθος. 
Για παράδειγμα αφού έβλεπαν με τα ίδια τους τα μάτια ότι ο ήλιος ανατέλλει το πρωί και δύει το βράδυ, ήταν φυσικό και επόμενο να πιστεύουν ότι ο ήλιος κινείται στον ουρανό, χωρίς να μπορούν να φανταστούν ότι η γη ήταν αυτή που περιστρεφόταν γύρω από τον εαυτό της.
 Για τον ίδιο λόγο θεωρούσαν ότι η γη ήταν ένα επίπεδο πράγμα, με αρχή και τέλος, το οποίο σκεπαζόταν από έναν θόλο, τον ουρανό. Δηλαδή σαν μια πιατέλα όπου βάζουμε ένα κέικ και την σκεπάζουμε με ένα στρογγυλό γυάλινο σκέπασμα.
Έτσι έβαλαν άλλη μια φορά την φαντασία τους να δώσει τις λύσεις, λύσεις που σαν λογικά όντα, τις στήριξαν στις εμπειρίες που είχαν. 
Και οι εμπειρίες αυτές ήταν ότι οι άνθρωποι, τα ζώα, τα φυτά δεν εμφανίζονται ξαφνικά από το τίποτα, αλλά γεννιούνται και φυτρώνουν από κάτι που προϋπάρχει. 
Φυσικό λοιπόν όλοι οι λαοί,
 σε όλα τα μήκη της γης, να φτιάξουν από έναν ανάλογο μύθο και μια δοξασία για την αρχή του κόσμου, ο οποίος μύθος προέκυπτε από την άγνοια που είχαν και περνούσε από γενιά σε γενιά και γινόταν αποδεκτός πέραν κάθε αμφιβολίας. 

Ειδικά οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι στην αρχή υπήρχε ένα σκοτεινό χάος από το οποίο  ξεπήδησε η Γαία (η γη) η οποία στη συνέχεια γέννησε τα βουνά, τη θάλασσα και τον ουρανό (Ουρανό), χωρίς μάλιστα να υπάρχει πατέρας.
Παρατηρείστε ότι στο μύθο αυτό υπάρχει το σημείο της γέννησης και όχι της δημιουργίας του κόσμου από κάποιο άυλο πνεύμα. 
Επίσης σημειώστε ότι ο μύθος αυτός κατασκευάζεται την εποχή της μητριαρχίας, με αποτέλεσμα η αρχή να αποδίδεται στην μάνα-γη. 
Η μη αναφορά σε κάποιο πατέρα δείχνει και την υποδεέστερη θέση που είχε ο άντρας σε εκείνες τις κοινωνίες. 
Η παρατήρηση για την «γέννηση» είναι πολύ σημαντική γιατί αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι για χιλιάδες χρόνια έζησαν χωρίς θρησκείες και θεούς. Αυτούς τους δημιούργησαν πολύ αργότερα, όταν εμφανίσθηκε η δουλοκτησία.
Όπως διδάσκει ο διαλεκτικός υλισμός, σε κάθε πλάνη συνυπάρχει και μια αλήθεια. 
Η επιστήμη έχει αποδείξει ότι η γη προήλθε από αστρική ύλη και αέριες μάζες που συγκεντρώθηκαν σε ένα χώρο, 
στη συνέχεια αυτά στερεοποιήθηκαν και κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες ξεπήδησε η ζωή. 
Έτσι και σε αυτό τον αρχαίο ελληνικό μύθο ενυπάρχει ένας πρωτόγονος υλισμός και μια αλήθεια, αφού σύμφωνα με αυτόν η γη (δηλαδή η ύλη) ξεπηδάει από το χάος και γεννάει τα πάντα.

Στην εποχή της άγριας κατάστασης και του πρωτόγονου κοινοτικού συστήματος οι άνθρωποι, αδύναμοι όπως είναι μπροστά στη φύση, αισθάνονται συνεχώς την ανάγκη να έχουν κάποιου είδους βοήθεια. Γι αυτό όλο και περισσότερο καταφεύγουν στην παράκληση των πνευμάτων και των προγόνων. Δημιουργούν ιεροτελεστίες  για να έχουν βροχή, για να βγάλουν τα δέντρα καρπούς, για να βρουν ζώα για κυνήγι, για να μην αρρωσταίνουν. 
Δεν έχουν όμως ακόμα δημιουργήσει τους θεούς. Φτιάχνουν τοτέμ με μορφές ζώων και τα λατρεύουν επειδή θεωρούν ότι είναι οι πρόγονοι της φυλής τους. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν λαοί που θεωρούν κάποια ζώα σαν ιερά (ελέφαντες, μοσχάρια, μαϊμούδες), επειδή ακριβώς στο μακρινό παρελθόν είχαν λατρευτεί σαν οι γεννήτορές τους!
Όλοι στην κοινότητα προσπαθούν να εξευμενίσουν τα πνεύματα για να είναι φιλικά και ευμενή μαζί τους. Κάποιοι μέσα στο γένος και την φυλή αρχίζουν να ξεχωρίζουν, επειδή τάχα έχουν καλύτερη «επικοινωνία» με τα πνεύματα και έτσι αποκτούν ένα ιδιαίτερο κύρος. 
Σταδιακά η κάθε φυλή αποκτά και τον δικό της «μάγο».
Με το πέρασμα των αιώνων η λατρεία επεκτείνεται στα ουράνια σώματα (στη σελήνη, τον ζωοδότη ήλιο κλπ) και σε μεγάλα ποτάμια τα οποία είναι απαραίτητα για τη ζωή (Νείλος, Γάγγης κλπ). 

Η είσοδος στην δουλοκτητική κοινωνία με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας και της γεωργίας φέρνει μεγάλες αλλαγές στην ποιότητα των δοξασιών.
 Τα τοτέμ παραμερίζονται. 
Η λατρεία των ουράνιων σωμάτων οδηγεί σταδιακά στην θεοποίηση του Ήλιου και της Σελήνης.
 Γενικά η λατρεία των πνευμάτων των ζώων και των προγόνων αντικαθίσταται από τη λατρεία κάποιων θεϊκών φυσικών δυνάμεων από τις οποίες πίστευαν ότι εξαρτιόταν οι δουλειές του νοικοκυριού τους (τα κοπάδια, οι καλλιέργειες κλπ).
 Οι άνθρωποι αρχίζουν να κάνουν προσφορές υλικών αγαθών και θυσίες στα πνεύματα και τους θεούς τους για να τα έχουν καλά μαζί τους.
 Είναι η εποχή όπου στις κοινωνίες των ανθρώπων έχει ξεκινήσει η ανταλλαγή των λίγων περισσευμάτων που αρχίζουν να έχουν και αυτό αντανακλάται και στο θέμα των δοξασιών. 
Πιστεύουν ότι τα άυλα και ανύπαρκτα πνεύματα θέλουν να ανταλλάσουν την ευμένειά τους με υλικά δώρα.
Σε κάποιο σημείο της εξέλιξης των ανθρώπινων κοινωνιών, ο εμπλουτισμός των γνώσεων φτάνει σε τέτοιο επίπεδο που δεν δικαιολογεί πλέον την ύπαρξη πνευμάτων στις πέτρες, στα λουλούδια και στα απλά αντικείμενα. 
Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι λογικό να υπάρχουν πνεύματα σε όλα αυτά τα πράγματα και αρχίζουν να τα «σπρώχνουν» πιο μακριά. 
Δημιουργούν λοιπόν ένα σωρό θεότητες, θεούς και ημίθεους.
 Υπάρχουν ξεχωριστοί θεοί για την γεωργία, το κυνήγι, τους ανέμους, την θάλασσα, την άνοιξη, τον πόλεμο, την δικαιοσύνη. 
Οι άνθρωποι δημιουργούν καθ’ εικόνα και ομοίωση τους θεούς τους και τους δίνουν όλα τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων. 
Οι θεοί παντρεύονται, ζηλεύουν, χαίρονται, οργίζονται, τιμωρούν, πίνουν, πολεμάνε. Ότι δηλαδή κάνουν και οι άνθρωποι.
 Επειδή όμως είναι και αόρατοι, τους βάζουν να μένουν πολύ μακριά, σε μέρη όπου δεν μπορούν να φτάσουν οι ίδιοι  π.χ. στην κορυφή του Ολύμπου ή στα έγκατα της γης. 
Πολύ αργότερα, όταν κατέκτησαν τις βουνοκορφές και οι στοές των ορυχείων τους έφθασαν βαθιά στη γη, 
οι ιερείς αναγκάστηκαν να «εξορίσουν» τους θεούς κάπου ψηλά στον ουρανό. 
Όταν δε οι πρώτοι πύραυλοι βγήκαν στο διάστημα, οι θεοί απωθήθηκαν ακόμα πιο μακριά, κάπου που να μην μπορούν να τους βρουν οι άνθρωποι, κάπου στα βάθη του σύμπαντος. 
Με την εξέλιξη της οικονομίας και της κοινωνίας από το πρωτόγονο κοινοτικό σύστημα στο δουλοκτητικό, εξελίσσονται οι μύθοι και δημιουργούνται νέες δοξασίες για την γέννηση του κόσμου. 
Οι Έλληνες παντρεύουν την Γαία με τον Ουρανό (άλλωστε και οι άνθρωποι έχουν πλέον προχωρήσει στον ζευγαρωτό και στον μονογαμικό γάμο). 
Από αυτόν τον γάμο γεννιούνται οι Γίγαντες, οι Τιτάνες και στη συνέχεια ο Δίας.
Ο καταμερισμός της εργασίας, που όπως είδαμε συμβαίνει εκείνη την εποχή, επιτρέπει μεταξύ άλλων να διαχωριστεί η χειρονακτική εργασία από την πνευματική. 
Με την απαρχή του δουλοκτητικού συστήματος και την αύξηση της παραγωγικότητας δίνεται η δυνατότητα σε μερικά άτομα να ασχοληθούν αποκλειστικά με πνευματικές «εργασίες». 
Οι πρώτοι που επωφελούνται από αυτό είναι οι «μάγοι» των φυλών, που αναλαμβάνουν αποκλειστικά τη «διαμεσολάβηση» με τον «άυλο κόσμο». 
Αυτοί εκμεταλλευόμενοι την ευπιστία και την «ανάγκη» των ανθρώπων για «επικοινωνία» με τα πνεύματα και τους θεούς, καλλιεργούν συνεχώς την υποχρέωση για θυσίες και προσφορές, οι οποίες βέβαια μένουν στα χέρια τους, στα χέρια των μάγων.
Ουσιαστικά οι μάγοι (δηλαδή οι πρόγονοι των μετέπειτα ιερέων) ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που άρχισαν να ζούνε σε βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας χωρίς να προσφέρουν όσο έπρεπε στην παραγωγή.
Τώρα όμως οι άνθρωποι
 δεν αρκούνται στη δοξασία ότι ο κόσμος γεννήθηκε από το χάος. 
Επηρεασμένοι από την ικανότητά τους να δημιουργούν, να παράγουν και να κατασκευάζουν την τροφή τους, τα όπλα τους, τα οικιακά τους σκεύη, τα ρούχα τους, θεωρούν λογικό να συμπεράνουν ότι και ο κόσμος θα πρέπει να έχει έναν κατασκευαστή, έναν δημιουργό. 
Έτσι οι άνθρωποι δημιουργούν τον δημιουργό του κόσμου, δημιουργούν τον θεό. 
Ο κάθε λαός φτιάχνει τους δικούς του θεούς-δημιουργούς  και μαζί με αυτούς εμφανίζονται και οι θρησκείες. 
Εκατοντάδες είναι οι γνωστοί σε εμάς θεοί. Είμαστε στην εποχή όπου οι κοινωνίες αφήνουν την μητριαρχία και περνάνε στην πατριαρχία.
 Έτσι όλοι οι θεοί προικίζονται με αρσενικά χαρακτηριστικά. Δίας, Ήλιος Ρα, Όσιρις, Βράχμα, Μίθρας, Ταμούζ, Άδωνις, Ούγκο, Ζαρατούστρα … 
Οι γυναίκες όμως, που δεν παραδίδουν έτσι εύκολα τα πρωτεία που είχαν μέσα στην οικογένεια, δίνουν σκληρή μάχη και δίπλα στους αρσενικούς θεούς βάζουν και τις δικές τους θεές. Ήρα, Νουτ, Ίσις, Σαρασβάτη,  Γεστινάννα, Ιλματάρ… 
Παράλληλα όμως οι «μάγοι» μετατρέπονται σε ιερείς και είναι οι επίσημοι διαμεσολαβητές των θεών. 
Στην ταξική δουλοκτητική κοινωνία, εκτός από τις τάξεις των δούλων και των δουλοκτητών, δημιουργείται και μια ιδιαίτερη κλειστή τάξη, η τάξη των ιερέων.
Όσο αναπτύσσεται το δουλοκτητικό σύστημα, τόσο η άρχουσα τάξη χρειάζεται να έχει σαν όργανο και σύμμαχο την θρησκεία για να κρατάει πειθαρχημένα τα εύπιστα πλήθη. 
Όλες οι θρησκείες, σε όλο τον κόσμο, διδάσκουν την υποταγή στην εξουσία, την ταπεινοφροσύνη και την δουλικότητα (δούλος του θεού).
 Όλες υπόσχονται ότι οι «κακοί» πλούσιοι θα τιμωρηθούν σε έναν άλλον φανταστικό κόσμο και έτσι επιτρέπουν στις εκμεταλλεύτριες τάξεις να διαπράττουν τα χειρότερα εγκλήματα στον πραγματικό κόσμο. 
Η πίστη σε θεούς και άρχοντες, οι οποίοι πολλές φορές εμφανίζονται σαν παιδιά των θεών ή ακόμα και σαν επίγειοι θεοί, αποτέλεσε 
(και συνεχίζει να αποτελεί) το ισχυρότερο όπλο για την καθυπόταξη των μαζών. 
Για το λόγο αυτό όλες οι άρχουσες τάξεις επέτρεψαν στους ιερείς να αποκτούν πλούτη και δύναμη (πολλές φορές τους δώριζαν ολόκληρες εκτάσεις). 
Η τάξη των ιερέων (παπάδων και καλογέρων) έγινε τόσο ισχυρή που πολλές φορές απαιτούσε μερίδιο στην εξουσία (όπως τα πατριαρχεία στο Βυζάντιο και το Βατικανό στη δύση). 
Από την άλλη μεριά οι ιερείς όλων των θρησκειών έκαναν τα πάντα για να διαιωνίζονται τα εκμεταλλευτικά συστήματα.
 Ευλογούσαν τα όπλα των στρατευμάτων, κήρυτταν στα πλήθη ότι οι θεοί και οι άγιοι είναι οι προστάτες τους στον πόλεμο. 
Οι εικόνες και οι προσευχές, από την αρχαιότητα μέχρι στις μέρες μας, οδηγούν τους πιστούς στις μάχες και στις σφαγές των απίστων. 
Μέχρι και ο Μπους επικαλέστηκε τον θεό, ο οποίος τάχα τον επισκέφτηκε στο όνειρό του και του είπε να βομβαρδίσει το Ιράκ.
Είναι χιλιάδες οι θεοί (και οι άγιοι) που λατρεύτηκαν στην ιστορία της ανθρωπότητας. Πολλοί από αυτούς «γεννήθηκαν» και «πέθαναν» χωρίς να προλάβουμε να τους γνωρίσουμε. 

Σε εμάς τους έλληνες οι πιο γνωστοί θεοί είναι αυτοί του Δωδεκάθεου με τον Δία, την Ήρα, την Αθηνά, τον Άρη, τον Ποσειδώνα  και πολλούς άλλους, μικρούς και μεγάλους, που γέννησε η μυθολογία μας. 
Αρκετοί όμως θεοί επιβιώσανε μέχρι τις μέρες μας, όπως ο θεός της Εβραϊκής μυθολογίας που εμφανίζεται στην παλαιά διαθήκη (Γιαχβέ ή Ιεχωβάς). Η θρησκεία όμως αυτή απαγόρευε να την ασπασθούν άλλοι λαοί εκτός των Εβραίων (ο παράδεισος που υποσχόταν ήταν αποκλειστικά για τον δικό τους λαό).  Έτσι μια από τις πολλές αιρέσεις της, 
ο Χριστιανισμός, που υποσχέθηκε τον παράδεισο σε όλους ανεξαρτήτως εθνικότητας, έμελλε να επικρατήσει και να χρησιμοποιηθεί από την Ρωμαϊκή και Βυζαντινή άρχουσα τάξη για να ελέγχουν τις λαϊκές μάζες. 
Στη συνέχεια μια άλλη αίρεση αυτών των θρησκειών, ο Μωαμεθανισμός-Ισλαμισμός (ισλάμ = υποταγή), που προσπάθησε να ανανεώσει την παλαιά και την καινή διαθήκη, χρησιμοποιήθηκε από τους Άραβες ηγέτες για να επεκτείνουν την κυριαρχία τους. 

Να σημειώσουμε ότι ο παράδεισος που υπόσχονται οι ισλαμιστές είναι πολύ πιο «πλούσιος» από των Εβραίων και των Χριστιανών, 
σε τέτοιο σημείο που τα θρησκόληπτα, φανατισμένα και αμόρφωτα πλήθη να μπορούν εύκολα να ζώνονται με εκρηκτικά και να τινάζονται στον αέρα για την ιερή πίστη τους. 
Ο Χριστιανισμός και ο Ιουδαϊσμός στηρίχθηκαν στην τρομοκράτηση των πιστών τους με την τρομερή κόλαση, ενώ ο ισλαμισμός αξιοποίησε την προσμονή του πλουσιότατου παραδείσου.
Άλλες μεγάλες θρησκείες με εκατομμύρια πιστούς, που ακόμα και σήμερα συνεχίζουν να πιστεύουν σε θεούς που γέννησαν οι άνθρωποι στην αρχαιότητα, είναι ο Βουδισμός, ο Βραχμανισμός-Ινδουισμός, ο Ταοϊσμός, ο Κομφουκιανισμός.
Όλες όμως ανεξαιρέτως οι θρησκείες έχουν πλήθος κοινών στοιχείων, αφού η κάθε νέα θρησκεία που εμφανιζόταν, χρησιμοποιούσε δοξασίες και τελετουργικά της προηγούμενης. 
Ειδικά στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, όπου οι λαοί ήταν εύκολο να έρθουν σε επαφή, οι θρησκευτικές δοξασίες μοιάζουν καταπληκτικά. 
Για παράδειγμα ο Χριστιανισμός, σαν συνέχεια του Ιουδαϊσμού, χρησιμοποίησε όλη την παλαιά διαθήκη των Εβραίων και τις γιορτές τους (π.χ. το Πάσχα των Χριστιανών είναι αντιγραφή του Εβραϊκού Πάσχα, το οποίο με τη σειρά του σχετίζεται με Ανοιξιάτικες γιορτές προηγούμενων δοξασιών της περιοχής, ενώ οι Μουσουλμάνοι σαν ανάλογη εορτή έχουν το Ραμαζάνι). 
Για να μπορέσει όμως ο Χριστιανισμός να επιβληθεί στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία χρησιμοποίησε σαν βάση το δωδεκάθεο των Ελλήνων. 
Ο Θεός πήρε την θέση του Δία, η Ήρα μετατράπηκε σε Παναγία, οι δώδεκα θεοί σε δώδεκα αποστόλους, το υπόλοιπο πλήθος των δευτερευόντων θεών και ημίθεων σε αγίους και οσίους. 
Ο κάτω κόσμος του θεού Άδη έγινε παράδεισος και κόλαση, οι θυσίες στους θεούς εξελίχθηκαν σε λιβανιστήρια και κεριά, ενώ οι χρηματικές δωρεές στους θεούς μετατράπηκαν σε τάματα για τους αγίους. 

Την θέση των διάφορων αρχαίων θεών που ήταν προστάτες των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, την πήραν οι άγιοι. 
Ο άγιος Γεώργιος, η αγία Βαρβάρα και οι Αρχάγγελοι ανέλαβαν την προστασία του στρατού και των όπλων αντί του θεού Άρη, ο άγιος Νικόλαος στη θέση του Ποσειδώνα προστατεύει τους θαλασσινούς, ενώ οι τρεις Ιεράρχες προστατεύουν τα γράμματα όπως η Αθηνά ήταν η θεά της σοφίας κλπ. 

Φυσικά οι ναοί και οι ιερείς συνέχισαν να υπάρχουν και να εκμεταλλεύονται στο έπακρο τον φόβο και την θρησκοληψία των μαζών. 
Οι πιστοί της νέας θρησκείας συνεχίζουν να κάνουν δεήσεις, προσευχές και να προσκυνούν εικόνες, όπως ακριβώς έκαναν και οι αρχαίοι Έλληνες ειδωλολάτρες.
Είναι ατελείωτος ο κατάλογος των κοινών σημείων όλων των θρησκειών. 
Οι άνθρωποι της αρχαιότητας, λόγω έλλειψης γνώσης, όλα όσα δεν μπορούσαν να καταλάβουν τα απέδιδαν σε θεϊκές πράξεις και θαύματα. Όλες οι θρησκείες αναφέρονται σε πλήθος θαυμάτων. Το ίδιο έπρεπε να κάνει και ο Χριστιανισμός για να γίνει αποδεκτός από τις αγράμματες μάζες. 
Όλα τα θαύματα που αποδίδονται στον Χριστό είναι αναπαραγωγή θαυμάτων προηγούμενων θεών και προφητών. 
Πολλοί θεοί των αρχαίων γεννήθηκαν από γυναίκες παρθένες, έζησαν, πέθαναν και αναστήθηκαν. 
Ένας από αυτούς ήταν ο Αιγύπτιος θεός Ώρος 
που γεννήθηκε από την Ίσιδα με άμωμο σύλληψη και αφού πέθανε, στη συνέχεια μετά από τρεις ημέρες αναστήθηκε, αποτελώντας το πρότυπο για τον Χριστιανισμό.
 Εξάλλου, 500 χρόνια πριν την εμφάνιση του Χριστιανισμού, τα ίδια (γέννηση, ζωή, θαύματα, θάνατος, ανάσταση) ισχυρίσθηκε και ο Βουδισμός για τον Βούδα. 
Κι αυτά όμως ήταν αναπαραγωγή των θρύλων που δημιούργησαν οι Ασσύριοι για τον θεό τους τον Άδωνη. 
Τώρα γιατί ο Χριστός είναι ο «πραγματικός θεός» ενώ ο Βούδας που προϋπήρξε με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά δεν είναι, μόνο αυτοί το ξέρουν. 

Αλλά και οι μουσουλμάνοι πάνω στον Χριστιανισμό στηρίχθηκαν για να κάνουν την δική τους θρησκεία. Για αυτούς ο Ιησούς είναι ένας από τους μεγαλύτερους απεσταλμένους του θεού (του Αλλάχ), ο οποίος γεννήθηκε από την παρθένο Μαριάμ κατόπιν εντολής που έστειλε με τον αρχάγγελο Γαβριήλ. 
Η διαφορά όμως είναι ότι ο μεγάλος προφήτης του Αλλάχ είναι ο Μωάμεθ. (Στα αρχαία  Αραβικά Αλλάχ σημαίνει Θεός).

Σε όλη την ιστορία των θρησκειών πάντα υπήρχε και η αντίθετη άποψη, αυτή που στηριγμένη στις επιστήμες και στο επίπεδο γνώσεων που συνεχώς ανέβαινε, αρνιόταν να δεχθεί αυτές τις φαντασιώσεις για δήθεν καλά και κακά πνεύματα ή για άυλους κόσμους με αγγέλους και διαβόλους. 
Οι αρχαίοι Έλληνες υλιστές φιλόσοφοι (Θαλής, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης, Ηράκλειτος) είχαν ανοίξει ολόκληρο μέτωπο ενάντια στις θρησκευτικές δοξασίες. Οι φιλόσοφοι Λεύκιππος και Δημόκριτος, που ανέπτυξαν ένα ολοκληρωμένο σύστημα ατομικού υλισμού, κυνηγήθηκαν από τον ιδεαλιστή Πλάτωνα.
 Ο φιλόσοφος Επίκουρος 
και ο Ρωμαίος ποιητής Λουκρήτιος που συνέχισαν το έργο του Δημόκριτου, συνέβαλαν πολύ στη διάδοση του αθεϊσμού στην αρχαιότητα.
Η πάλη της γνώσης και της επιστήμης με τις δοξασίες, τα πνεύματα και τις θρησκείες, ξεκίνησε από τα πρώτη στιγμή που αυτά έκαναν την εμφάνισή τους.
 Αυτή η αντιπαράθεση παρουσιάζεται ανάγλυφα στον αρχαίο μύθο του Προμηθέα. 
Ο προμηθέας έκλεψε από τους θεούς τη φωτιά και την γνώση και την έφερε στους ανθρώπους. Η φωτιά (συγκεκριμένα ο τρόπος με τον οποίο θα την ανάβουν), ήταν η σημαντικότερη γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος στα πρώτα βήματά του. 
Οι θεοί όμως δεν θέλουν οι άνθρωποι να αποκτούν τις γνώσεις και έτσι τιμωρούν τον Προμηθέα.
 Σύμφωνα λοιπόν με τον μύθο τον αλυσοδένουν σε ένα βράχο και βάζουν έναν αετό να του ξεσκίζει τις σάρκες. 
Ο μύθος μας διδάσκει ότι για να μπορούν να υπάρχουν οι θεοί, οι άνθρωποι δεν πρέπει να αποκτούν αυτές τις γνώσεις, επειδή οι γνώσεις των φυσικών νόμων είναι ασυμβίβαστες με την ύπαρξη των θεών. 
Αν οι άνθρωποι μάθουν, οι θεοί θα εξαφανιστούν.

Κι αν οι θεοί κατόρθωσαν να επιζήσουν μέχρι τις μέρες μας, αυτό οφείλεται στο ότι, όλες οι άρχουσες εκμεταλλεύτριες τάξεις, τους είχαν απόλυτη ανάγκη για να μπορούν να διατηρούνται στην εξουσία. 
Έπρεπε να καλλιεργούν συνεχώς τις δεισιδαιμονίες, τις προλήψεις, τον φόβο για τον θάνατο και την προσμονή μιας δήθεν «μετά θάνατο ζωή». 

Σκεφτείτε ότι εκείνες τις εποχές δεν υπήρχε η τηλεόραση ούτε είχε αναπτυχθεί η ψυχολογία για να μπορούν να ελέγχουν την σκέψη των λαϊκών μαζών και να τις χειραγωγούν. 
Έτσι η θρησκεία χρησιμοποιήθηκε σαν το βασικότερο εργαλείο για να ελέγχονται οι λαοί και να μην εξεγείρονται ενάντια στους καταπιεστές τους.  
Σε όλες τις εκμεταλλευτικές κοινωνίες, από την ημέρα που γεννιόμαστε μέχρι να πεθάνουμε, γονείς, δάσκαλοι, παπάδες, προσπαθούν να μας φυτέψουν στο μυαλό την ιδέα της πίστης σε κάποιον θεό. 

Αν εσείς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές πιστεύετε ακόμα σε πνεύματα, θαύματα, θεούς και διαβόλους, παρακαλώ αναλογιστείτε το εξής: 
Πώς είναι δυνατόν εμείς σήμερα, να διατηρούμε ακόμα τις ίδιες εκείνες δοξασίες για πνεύματα και θεούς που δημιούργησαν πριν από τόσες χιλιάδες χρόνια εκείνοι οι πρωτόγονοι άνθρωποι λόγω της άγνοιάς τους; 
Κι αν υπάρχουν ερωτήματα που μοιάζουν μυστήρια και φαίνονται ανεξήγητα, μη βιάζεστε να καταφύγετε στην μεταφυσική.
 Να είστε σίγουροι ότι στο μέλλον η επιστήμη θα δώσει τις απαντήσεις, 
όπως εξήγησε τόσα άλλα μέχρι τώρα…

Του Γιάννη Βεντούρα

Τίτλος και
Παρουσίαση κειμένου: Viva La Revolucion


Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

του Γ. Βεντούρα: Μπαμπά Γιατί; (οι κομμουνιστές δεν συμμετέχουν στις αστικές κυβερνήσεις)





Μπαμπά γιατί;

(οι κομμουνιστές δεν συμμετέχουν στις αστικές κυβερνήσεις)


Οι περισσότεροι από εμάς σε κάποια στιγμή της ζωής μας αναφωνήσαμε:
«Βρε, δε με κάνεις εμένα πρωθυπουργό για ένα μήνα να δεις πως θα τα φτιάξω όλα!»

Είναι όμως τόσο εύκολο σε κάποιον να τα αλλάξει όλα;
Έχουν η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός τη δύναμη και την εξουσία να κάνουν ότι θέλουν;
Πού αρχίζει και πού τελειώνει η εξουσία τους αυτή;

Γιατί οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να κάνουν πράγματα που να είναι αρεστά στον λαό;
Γιατί οι κομμουνιστές της Ελλάδας αρνήθηκαν το 2012 την προοπτική να συμμετέχουν σε μια αστική κυβέρνηση και στη συνέχεια το 2015, ούτε καν συζήτησαν τη συμμετοχή τους σε μια αριστερή κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ;


Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό ο αναγνώστης βρίσκει απαντήσεις όχι μόνο στα ερωτήματα αυτά, αλλά και σε ένα σωρό άλλα, όπως:
 Γιατί υπάρχουν πολλά κόμματα και δεν είμαστε όλοι μαζί; 
Τι είναι κέρδος, υπεραξία, ανάπτυξη; 
Τι είναι κράτος
 και κυβέρνηση;

Με έναν ιδιαίτερο, πρωτότυπο και ξεχωριστό τρόπο ο συγγραφέας, χρησιμοποιώντας την κοινή λογική, με λόγια απλά και παραδείγματα κατανοητά, ανοίγει έναν διάλογο με αυτόν που διαβάζει το βιβλίο, που σπάνια τον συναντάμε σε τέτοιου περιεχομένου κείμενα.

Με έναν λόγο δομημένο, στοιχειοθετημένο, και με καλή χρήση της Ελληνικής γλώσσας, ο αναγνώστης ρουφάει στην κυριολεξία τα λόγια του συγγραφέα και οδηγείται βήμα-βήμα στα συμπεράσματα με τα οποία καταλήγει στο τέλος του βιβλίου.

Όμως, με μοναδικό τρόπο ο συγγραφέας, δεν δεσμεύει τον αναγνώστη με τα συμπεράσματα αυτά, αλλά του δίνει ταυτόχρονα το δικαίωμα επιλογής του τρόπου με τον οποίο αυτός θα τα χρησιμοποιήσει!

Με λίγα λόγια, είναι ένα κοινωνικό-πολιτικό βιβλίο, γραμμένο για όλους μας, ανεξαρτήτως γνώσεων, ηλικίας, οικονομικής κατάστασης και πολιτικής τοποθέτησης!

Και το βιβλίο τελειώνει ώς εξής:
Αν θέλεις πραγματικά να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα σου, δεν αρκεί να αλλάξεις την κυβέρνησή σου. Επιβάλλεται να αλλάξεις τον ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής. Η Εργατική Τάξη και τα λαϊκά στρώματα οφείλουν να πάρουν στα χέρια τους την κατοχή των μέσων παραγωγής και, με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, να τα λειτουργήσουν για την ικανοποίηση των αναγκών τους.

Το πεπρωμένο μας, το φτιάχνουμε με τα ίδια μας τα χέρια. Για τις δυσκολίες και τα βάσανα που περνάμε, δεν φταίει «η κακιά μας η μοίρα». 
Η αναμονή κάθε τέσσερα χρόνια των εκλογών για να ρίξεις μία ψήφο, το κλείσιμο στον εαυτό σου και η ανεύρεση μιας λύσης ατομικής, είναι αδιέξοδη τακτική.
 Ο μόνος άνθρωπος γίνεται εύκολη λεία για τα αρπαχτικά της εκμεταλλευτικής μας κοινωνίας.


Μην περιορίζεσαι στο ν’ αναρωτιέσαι: «μα δεν υπάρχει κάποιος να κάνει κάτι»; 
Φίλε μου, μην περιμένεις οι άλλοι να σου λύσουν τα προβλήματα, αυτά δεν λύνονται από κάποιους «αντιπροσώπους», από κάποιους ικανούς βουλευτές, από κάποιους καλούς δημάρχους, από κάποιους «καταφερτζήδες» συνδικαλιστές.

ΕΣΥ είσαι αυτός που αναλαμβάνει το καθήκον να δράσει, να κινητοποιηθεί, να μπει μπροστά, να ξεσηκώσει τους άλλους!
Η προοπτική για τα λαϊκά στρώματα βρίσκεται στην Οργάνωση, στην Ταξική Αλληλεγγύη, τη Λαϊκή Συμμαχία και το Συλλογικό Αγώνα μέσα από σωματεία, συνδικάτα, λαϊκές επιτροπές, δίπλα και μαζί με το κόμμα της Εργατικής Τάξης.

Αλλιώς, φίλε μου, κάτσε στα αυγά σου, παρέα με τις αλυσίδες σου και μην διαμαρτύρεσαι.


  • Το βιβλίο θα υπάρχει στην Σ.Ε. και σύντομα και στα PUBLIC
  • Ας Σπεύσουμε