Οι θρασύδειλοι ΝεοΝαζί τυφλοπόντικες βανδάλισαν Σχολεία και Δημαρχείο Χαϊδαρίου

Δήμος Χαϊδαρίου ·
5 ημέρες πριν
2.11.2026·

Η Δημοτική Αρχή Χαϊδαρίου καταδικάζει στο λαό της πόλης τους βανδαλισμούς που πραγματοποίησε ομάδα νεοναζί φασιστοειδών, στο Δημαρχείο και σε σχολεία.
Δρώντας σαν τυφλοπόντικες μέσα στο σκοτάδι – καθώς μόνο έτσι ξέρουν να δρουν – γέμισαν τοίχους με εμετικά συνθήματα, και βρομερά σύμβολα, που δείχνουν την αρρωστημένη και εγκληματική ιδεολογία τους.
Οι θρασύδειλες ενέργειες των φασιστοειδών έρχονται λίγο καιρό μετά την αποφυλάκιση του καταδικασμένου νεοναζί Ηλία Κασιδιάρη, «εκλεκτό» εφοπλιστών και βιομηχάνων ενάντια στο οργανωμένο κίνημα εργαζομένων και νεολαίας.
Νομίζουν πως με αυτές τις πρακτικές θα τρομοκρατήσουν τους νέους και όσους παλεύουν ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, ενάντια στο να «ματώνει» κι άλλο ο λαός για την πολεμική οικονομία, διεκδικώντας μια ζωή με αξιοπρέπεια, παιδεία, υγεία, δουλειά με δικαιώματα.
Μεγάλες ευθύνες φέρει και η κυβέρνηση η οποία καλύπτει τη δράση των φασιστοειδών, με αναπαραγωγή της ανιστόρητης θεωρίας των δύο άκρων, με διαχωρισμό της… εγκληματικής δράσης από την εγκληματική ιδεολογία των ναζί, και με άγρια καταστολή σε σωματεία και φορείς που αντιδρούν σε φασιστοσυνάξεις.
Να είναι βέβαιοι πως ο λαός και η νεολαία όχι μόνο δεν τρομοκρατούνται, αλλά θα απομονώσουν – για ακόμα μια φορά – τους φασίστες, και θα τους βάλουν εκεί που ανήκουν: στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.
Η Δημοτική Αρχή θα συνεχίσει να στηρίζει δράσεις σωματείων και φορέων που παίρνουν θέση στον αγώνα ενάντια στις σάπιες ιδέες του φασισμού. 

Το επόμενο διάστημα θα πάρει εκ νέου πρωτοβουλίες για την ανάδειξη του εμβληματικου "μπλοκ 15" για να αποδοθεί στο λαό με ανοιχτή και ελεύθερη πρόσβαση, για να μην ξεχαστούν ποτέ από το λαό και την νεολαία οι ναζιστικές θηριωδίες που διαπράχθηκαν ως αποτέλεσμα της φασιστικής ιδεολογίας.

Πώς σε λένε; Ελληνίδα Τι έκανες; Υπηρετούσα τον λαό… Ηλέκτρα Αποστόλου

 

Μια μοναδική φωτογραφία – ντοκουμέντο της Ηλέκτρας Αποστόλου

ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Σαββατο 7 Νοεμβριου 2026

«Εγώ όταν πιάνομαι δεν νιώθω καμιά ανησυχία για την απολογία μου, γιατί μόλις περάσω εκείνα τα κατώφλια, βάζω στο νου μου πως δεν έχω πια μνήμη, δεν έχω αυτιά, δεν έχω γλώσσα, δεν έχω μιας μέρας παρελθόν» --

 Μια μοναδική φωτογραφία από τη σύλληψη της Ηλέκτρας Αποστόλου και Πέρσας Βλάση, στελεχών της ΟΚΝΕ στις 9 Νοέμβρη του 1933 στην εργατογειτονιά της Σαφράμπολης της Νέας Ιωνίας, κατά τη διάρκεια απεργίας

 

Από τον Ριζοσπάστη 7 – 9 Νοέμβρη 2026

Ερευνητής, φίλος του ΚΚΕ, μας έκανε γνωστές φωτογραφίες από τη σύλληψη στελεχών της ΟΚΝΕ. Πρόκειται για την Ηλέκτρα Αποστόλου και την Πέρσα Βλάση.

 Η σύλληψή τους έγινε στις 9 Νοέμβρη του 1933 στην εργατογειτονιά της Σαφράμπολης της Νέας Ιωνίας, και οι φωτογραφίες είχαν δημοσιευτεί στις αστικές εφημερίδες («Ακρόπολις» και «Ελληνικό Μέλλον»), στις 10 Νοεμβρίου 1933.

Η σύλληψή τους έγινε κατά τη διάρκεια απεργίας αυτοκινητιστών. 

Στην απεργία συμμετείχαν εργάτες – μισθωτοί οδηγοί, αλλά και μικροί επαγγελματίες. 

Η απεργία έπαιρνε μαχητικά χαρακτηριστικά και η συμμετοχή σε αυτήν όλο και μεγάλωνε. 

Τα μέλη του Κόμματος και της ΟΚΝΕ στήριζαν παντού τους απεργούς. Καπιταλιστές, κράτος και αστικός Τύπος είχαν λυσσάξει.



Ο «Ριζοσπάστης» έγραφε: 

«Η πεισματώδικη απεργία των αυτοκινητιστών, που ξεσήκωσε έναν τεράστιο ενθουσιασμό στους άλλους κλάδους της μεταφοράς, οι οποίοι ετοιμάζονται να ριχτούν στον απεργιακό αγώνα, κι ο πρωτοποριακός ρόλος που παίζει στην εξέλιξη των απεργιακών γεγονότων ο Ριζοσπάστης έσπειρε την ταραχή στην κεφαλαιοκρατία και την αντιλαϊκή κυβέρνησή της».

Στις 9 Νοέμβρη χαφιέδες με επικεφαλής τον Χαραλαμπίδη εισέβαλαν στα γραφεία του «Ριζοσπάστη» και με το πρόσχημα έρευνας προκάλεσαν καταστροφές. Στη συνέχεια εκατοντάδες εργάτες τέθηκαν στην περιφρούρηση της εφημερίδας. Την ίδια μέρα ασφαλίτες, χωροφύλακες, παρακρατικοί κυκλοφορούσαν στις πιάτσες των ταξί και στις λαϊκές γειτονιές τρομοκρατώντας τους αυτοκινητιστές και άλλους εργάτες που συμπαραστέκονταν στους απεργούς και έκαναν αθρόες συλλήψεις. Τότε στη Σαφράμπολη συνέλαβαν τις δυο γυναίκες στελέχη της ΟΚΝΕ.

Την επόμενη μέρα οι αστικές εφημερίδες, στο πλαίσιο της επιχείρησης τρομοκρατίας, δημοσίευσαν φωτογραφίες από τη σύλληψη. Πέτυχαν, δίχως να το επιδιώκουν, να διασώσουν την αγέρωχη μορφή της Ηλέκτρας που βρίσκεται σε πρώτο πλάνο ανάμεσα στους χωροφύλακες.

Αντί επιλόγου… καταγράφουμε τα λόγια της Ηλέκτρας για την περίπτωση της σύλληψης – κράτησης – ανάκρισης, όπως τα διέσωσαν οι σύντροφοί της: «Εγώ όταν πιάνομαι δεν νιώθω καμιά ανησυχία για την απολογία μου, γιατί μόλις περάσω εκείνα τα κατώφλια, βάζω στο νου μου πως δεν έχω πια μνήμη, δεν έχω αυτιά, δεν έχω γλώσσα, δεν έχω μιας μέρας παρελθόν».

Η Πέρσα Βλάση, όπως και η αδερφή της Αύρα (Παρτσαλίδη), πέρασε πολλές καταδιώξεις.

 Η Ηλέκτρα Αποστόλου στα χρόνια της Κατοχής μετά την απόδρασή της από το Μεταγωγών έδρασε παράνομα στην Αθήνα αρχικά ως μέλος του ΚΣ της ΕΠΟΝ και στη συνέχεια ως μέλος της Επιτροπής πόλης της ΚΟΑ.

Το 1944 συνελήφθη από την ελληνική Ειδική Ασφάλεια και στις 26 Ιουλίου 1944 δολοφονήθηκε με φρικτά βασανιστήρια. Στις ανακρίσεις αποκρινόταν στους βασανιστές της:

— Πώς σε λένε;  Ελληνίδα

— Πού κατοικείς; Στην Ελλάδα

— Ποιοι είναι οι συνεργάτες σου;  Οι Ελληνες

— Τι έκανες;  Υπηρετούσα τον λαό…

Προσπάθειες να Χειραγωγήσουν τη Νεολαία που Συγκλονίζει την Ευρώπη.

Με αφορμή τη λεγόμενη «διεθνή νεανική απεργία»: Σημειώσεις για τη νεολαία σε έναν κόσμο που φλέγεται

Οι μεγαλειώδεις διαδηλώσεις μαθητών, φοιτητών και νέων εργαζομένων που συγκλονίζουν όλη την Ευρώπη φανερώνουν ότι η νέα γενιά είναι εδώ και διεκδικεί όσα της στερούν. Είναι σημάδι ότι οι προειδοποιήσεις της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων για «δύσκολους χειμώνες» που έρχονται, για να κρατήσουμε «τα κεφάλια μέσα» μπροστά στην πολεμική προετοιμασία, υπάρχει δυνατότητα να ακυρωθούν στην πράξη όταν ο λαός και η νεολαία βγαίνουν στο προσκήνιο.

Μάλιστα, καταρρίπτουν με πάταγο τις αγωνίες και υποδείξεις της κυβέρνησης και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων της χώρας μας, αυτών που διαρκώς μας καλούν «να γίνουμε περισσότερο Ευρώπη». 

Ασχέτως του ποια ήταν η «σπίθα» με βάση την οποία ξέσπασαν οι κινητοποιήσεις, βάση παραμένουν τα μεγάλα αδιέξοδα που γεννά το καπιταλιστικό σύστημα, η βαθιά αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων.

Στη Γαλλία, τη θρυαλλίδα των μεγάλων κινητοποιήσεων αποτέλεσε η κατάσταση των σχολικών υποδομών, στην Ισπανία η πανάκριβη και απλησίαστη στέγη, στη Γερμανία η μετατροπή της στρατιωτικής θητείας σε υποχρεωτική, ενώ ανάλογα ξεσπάσματα βλέπουμε σε χώρες όπως η Αλβανία, η Ιταλία κ.ά.

Με αφορμή τα παραπάνω διαβάζουμε τίτλους σε ΜΜΕ και στα social media, όπως «η επανάσταση των νέων», «η Gen Z εξεγείρεται», «όταν οι ηγεσίες δεν ακούν τότε οι δρόμοι γεμίζουν» κ.ά.

 Σε αυτό το πλαίσιο παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα καλέσματα, κυρίως από σοσιαλδημοκρατικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις, για την οργάνωση «διεθνούς νεανικής απεργίας» στις 20/11 με τίτλο «Παλεύουμε για το μέλλον μας, όχι για τους πολέμους τους». 

Για την ίδια μέρα, μάλιστα, υπάρχει κάλεσμα στα social media με τίτλο «Gen Z Revolution-Europe Tour» (Επανάσταση της Γενιάς Ζ-Ευρωπαϊκή περιοδεία) με συνθήματα όπως «Μια γενιά, ένα πιο ηχηρό αύριο», «Δικαιότερο μέλλον για όλους» κ.ά.

Τι μας δείχνουν οι κινητοποιήσεις στην Ευρώπη;

Η συζήτηση για τη λεγόμενη Gen Z1 δεν είναι καινούργια, αλλά επανέρχεται ιδιαίτερα στο προσκήνιο κάθε φορά που ξεσπούν κινητοποιήσεις με τη συμμετοχή της νεολαίας. 

Λειτουργεί αποπροσανατολιστικά, καθώς παρουσιάζει τη νεολαία ως χωριστή κοινωνική ομάδα, υπερτονίζοντας ορισμένα υπαρκτά κοινά χαρακτηριστικά που απορρέουν από το νεαρό της ηλικίας, όπως είναι η μεταβατικότητα και η κινητικότητα, η αστάθεια και η ρευστότητα, οι γρήγορες μεταβολές, μια αίσθηση αμφισβήτησης προς ό,τι τους στερεί την τάση για ανεξαρτησία και πρωτοβουλία κ.ά. 

Ομως η νεολαία δεν συνιστά ιδιαίτερη τάξη ή στρώμα.

Είναι αναπόσπαστο στοιχείο της κοινωνικοταξικής διάρθρωσης. Οι δυνατότητες των νέων προκαθορίζονται κυρίως από την τάξη που τους γέννησε, από την εξέλιξη της ταξικής διάρθρωσης και από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης στο κοινωνικό σύστημα. 

Αντίστοιχα και τα κινήματα που συμμετέχουν τμήματα της νεολαίας, όπως το μαθητικό ή το φοιτητικό, έχουν αντικειμενικό συμφέρον από τη συμπόρευσή τους με το οργανωμένο εργατικό κίνημα. Αντιλήψεις που προβάλλονται και διαχωρίζουν το κίνημα με ηλικιακά χαρακτηριστικά και όρους «γενιάς», τελικά συσκοτίζουν την ταξική προέλευση, διασπούν στην πράξη την αναγκαία ταξική ενότητα και την ανάγκη κοινής πάλης με το εργατικό κίνημα σε σύγκρουση με την αστική εξουσία, το κράτος και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.

Βέβαια, η ίδια η πείρα των κινητοποιήσεων στην Ευρώπη καταρρίπτει αυτήν τη λογική. 

Για παράδειγμα, αναγκαίος όρος προκειμένου οι μαθητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία να πάρουν αυτήν τη διάσταση, να έχουν χαρακτηριστικά αντοχής και να μην απομονωθούν από την υπόλοιπη κοινωνία ήταν η στήριξη από τους εκπαιδευτικούς και από τους γονείς τους, ενώ καθοριστική ήταν η συμπαράσταση των εργατικών συνδικάτων.

 Αντίστοιχα, και σε άλλες περιπτώσεις όπως στην Ισπανία, παρά την υψηλή συμμετοχή των νέων, η μαζική καταδίκη απέναντι στις συνέπειες της πολιτικής της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης Σάντσεθ με επίκεντρο τη στέγη εκφράζεται και από μισθωτούς εργαζόμενους, φτωχούς αυτοαπασχολούμενους και συνταξιούχους. 

Μαζί με τα παραπάνω χρειάζεται να σκεφτούμε και το ποιοι είναι οι νέοι που κινητοποιούνται. 

Ενδεικτικά, οι κινητοποιήσεις στη Γαλλία ως επίκεντρο έχουν τις εργατογειτονιές, πόλεις που συγκεντρώνουν μετανάστες και τα προάστια, δηλαδή περιοχές όπου συντριπτικά κυρίαρχο είναι το στοιχείο της εργατικής τάξης.

Οι κινητοποιήσεις αποδεικνύουν ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι έχουν ταξικό περιεχόμενο και δεν είναι θέμα απλά διαφορετικών γενεών. 

Αντίστοιχα, ότι η διεκδίκησή τους συνδέεται αντικειμενικά με την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου και την πολεμική προετοιμασία των αστικών κρατών. 

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος διαπερνά και αγκαλιάζει το σύνολο της ζωής της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, δεν υπάρχει πλευρά της πολιτικής των αστικών κυβερνήσεων που δεν συνδέεται με αυτόν. 

Για παράδειγμα, η μεγάλη έλλειψη χρηματοδότησης των σχολείων, η έλλειψη καθηγητών κ.ά. στη Γαλλία συνδέονται άμεσα με τον πολεμικό προϋπολογισμό της κυβέρνησης Μακρόν, που προβλέπει περικοπές 54 δισ. σε κοινωνικές δαπάνες για να χρηματοδοτηθεί η πολεμική οικονομία, ενώ στην περίπτωση της Γερμανίας η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία εκφράζει την ανάγκη ανάπτυξης ετοιμοπόλεμων ενόπλων δυνάμεων μπροστά στο βάθεμα της πολεμικής εμπλοκής της γερμανικής αστικής τάξης.

Σε αυτές τις συνθήκες, η αστική τάξη και τα επιτελεία της σχεδιάζουν και παίρνουν μέτρα με «στρατηγικό κριτήριο» τη θωράκιση της εξουσίας και κερδοφορίας τους. 

Ενδεικτικά είναι τα λόγια της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία μιλώντας για την κατάσταση της γαλλικής οικονομίας ανέφερε ότι ο «πυρετός» «δεν περιορίζεται ούτε στην Ευρώπη, ούτε στη Γαλλία, αλλά αγγίζει ολόκληρο τον πλανήτη». 

Αντίστοιχα, οι διευθύνοντες σύμβουλοι 11 γαλλικών κολοσσών με κοινό τους άρθρο προειδοποίησαν για τον κίνδυνο στη «μελλοντική ανταγωνιστικότητα της χώρας μας», απαιτώντας να επιταχυνθεί η προσαρμογή των σχολείων στις σημερινές ανάγκες της αγοράς, δηλαδή στις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας.

Η όξυνση των εργατικών - λαϊκών προβλημάτων στις χώρες της Ευρώπης, με το πλήθος των μορφών που εκφράζονται, φανερώνουν ένα κοινό σημείο. 

Τα προβλήματα που εμφανίζονται ως οι «αφορμές» της πάλης των εργαζομένων και της νεολαίας είναι απλά η «σπίθα» μπροστά σε ένα συνολικότερο «καζάνι που βράζει». Μπροστά σε αυτήν τη γενικευμένη κατάσταση η απάντηση των εργαζομένων και της νεολαίας χρειάζεται να είναι συνολική, να στοχεύει τον πραγματικό αντίπαλο, τη σύγκρουση με το κεφάλαιο και τους σχεδιασμούς του.

 

 Δρόμος συμβιβασμού ή της επαναστατικής ανατροπής;

Αλλωστε, οι κινητοποιήσεις που πραγματοποιούνται με αφορμή τη στέγη, την Παιδεία, την Υγεία κ.ά. αποδεικνύουν ότι καμία αστική κυβέρνηση (φιλελεύθερη, σοσιαλδημοκρατική ή ακροδεξιά) και καμία συνταγή οικονομικής πολιτικής (περιοριστική ή επεκτατική) δεν κατάφερε να δώσει λύση στα εργατικά - λαϊκά αδιέξοδα.

Συνηγορούν στην ανάγκη συνολικής αμφισβήτησης του καπιταλιστικού συστήματος, στο ότι πρέπει να χάσει το κεφάλαιο για να κερδίσει ο λαός.

Από αυτή την πραγματικότητα, άλλωστε, αποπροσανατολίζει το περιεχόμενο του συγκεκριμένου καλέσματος για μια «διεθνή νεανική απεργία» ή οι πλευρές που αναδεικνύουν αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις στις τελευταίες κινητοποιήσεις στην Ευρώπη. 

Με την κατεύθυνση που προβάλλουν, επιχειρούν να ενσωματώνουν τον μεγαλειώδη αγώνα των εργαζομένων και της νεολαίας σε σχέδια ανανέωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, στο να ανέβει η εμπιστοσύνη στο αστικό κράτος και να καλλιεργηθεί εφησυχασμός στις συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας. 

Ο βασικός κίνδυνος που καλλιεργεί η λογική τους είναι ότι υπάρχει πραγματική διέξοδος για τα εργατικά - λαϊκά προβλήματα, χωρίς να αμφισβητηθεί η αστική τάξη που έχει στην ιδιοκτησία της τα μέσα παραγωγής, ούτε ο σκοπός της παραγωγής, δηλαδή ότι τα πάντα παράγονται ως εμπορεύματα για τη διασφάλιση της κερδοφορίας των καπιταλιστών, που ποτέ δεν έχει ούτε πρόκειται να συμβαδίσει με την ολόπλευρη κάλυψη των αναγκών του λαού.

Γι' αυτό επιχειρούν να διαχωρίσουν το αστικό κράτος σε «κοινωνικό» (που δίνει κοινωνικές παροχές) και σε «κατασταλτικό» (που περιορίζει τα «δημοκρατικά δικαιώματα»), κρύβοντας ότι αποτελεί με όλες τις λειτουργίες του (νομοθετική, δικαστική, πολιτική, κατασταλτική κ.ά.) όργανο κυριαρχίας της αστικής τάξης, 

ότι αξιοποιεί αποτελεσματικά και την καταστολή και την ενσωμάτωση απέναντι στον λαό. 

Ενδεικτικό είναι ότι σε κείμενο για την οργάνωση «διεθνούς νεανικής απεργίας» που συνυπογράφει η νεολαία του Die Linke από τη Γερμανία, αναφέρεται ως στόχος ο «ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός ενάντια στον αυταρχισμό και για την υπεράσπιση των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων». 

Οταν βέβαια μιλούν για ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό, εννοούν μια διαφορετική, δήθεν φιλολαϊκή διαχείριση του καπιταλισμού που χρεοκόπησε όπου δοκιμάστηκε και συνέβαλε στην υποχώρηση του κινήματος και στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής με «προοδευτικό» προσωπείο.

 Μάλιστα, σοσιαλδημοκρατικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις καλλιεργούν ότι χρειάζεται μια «από τα κάτω» υπεράσπιση του «κοινωνικού» αστικού κράτους. 

Χαρακτηριστική είναι η συνέντευξη2 της Γαλλίδας καθηγήτριας πολιτικής φιλοσοφίας Κατρίν Μαλαμπού, που αναφέρει: «Βλέπουμε τις λειτουργίες αναδιανομής και προστασίας του κράτους να ξηλώνονται σταδιακά, ενώ η κατασταλτική του δύναμη μεγαλώνει. (...) Ενα κράτος που θέλει πράγματι να είναι δημοκρατικό πρέπει να παραμένει ανοιχτό στις αλλαγές από τα κάτω και να επιτρέπει τη συλλογική συμμετοχή (...)».

Βέβαια, το ζήτημα με την αστική δημοκρατία δεν είναι ότι υπάρχουν γενικά «παρόντες» και «απόντες» από τις διαδικασίες της, ούτε ότι είναι λιγότερο ή περισσότερο «κλειστή» στο να «μας ακούει». 

Αντιθέτως, η αστική δημοκρατία είναι από τη φύση της εχθρική για τα λαϊκά δικαιώματα, αφού υπάρχει για να υπηρετεί την εξουσία των καπιταλιστών. 

Τα συμφέροντα της αστικής τάξης προωθούνται σταθερά με «δημοκρατικό διάλογο», για να αντιμετωπίζονται οι επιμέρους αντιθέσεις και εφαρμόζονται με «δικτατορική επιβολή» απέναντι στον λαό όταν αυτός κοιτάει να τα αμφισβητήσει. 

Ποιος, άλλωστε, θα μπορούσε να κατηγορήσει το αστικό κράτος ότι «δεν είναι ανοιχτό στις αλλαγές» που χρειάζεται η εξουσία των καπιταλιστών, όταν οργανώνει την αποστολή των ενόπλων δυνάμεων και την αύξηση των πολεμικών δαπανών;

Φυσικά, το γεγονός ότι οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται σε έναν «κόσμο που φλέγεται», σε συνθήκες προετοιμασίας ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, διαμορφώνει ένα αντικειμενικό διακύβευμα. 

Άραγε, τα προβλήματα των εργαζομένων και της νεολαίας είναι μια παρέκκλιση από την «κανονικότητα» του καπιταλισμού της πολεμικής προετοιμασίας, που θα επιλυθεί με τη διαμόρφωση «ειρηνικής πολιτικής» και την εξασφάλιση της «κοινωνικής συνοχής»,

 ή είναι δεμένα με αυτόν και απαιτούν συνολική ανατροπή του συστήματος;

Οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού απαντούν το πρώτο.

Διαβάζουμε, για παράδειγμα, στο κείμενο για τη «διεθνή νεανική απεργία» ότι «οι κυβερνήσεις επιμένουν ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και μας πουλούν το παραμύθι της "άμυνας" για να δικαιολογήσουν τα πάντα. Εμείς, όμως, γνωρίζουμε ότι ο επανεξοπλισμός δεν αποτρέπει τις συγκρούσεις, αλλά αντίθετα τις κλιμακώνει». Ετσι, δουλεύουν μια κατεύθυνση πως θα μπορούσε ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος δήθεν να αποφευχθεί με μια άλλη πολιτική διαχείρισης του καπιταλισμού, χωρίς σύγκρουση με την εξουσία του κεφαλαίου. Αντίστοιχα, δεν είναι καθόλου τυχαίο πως δυνάμεις όπως της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού στη Γαλλία που «στηρίζουν» τις κινητοποιήσεις, αποφεύγουν στην κριτική τους προς την κυβέρνηση να αναφερθούν στο πώς η αντιλαϊκή πολιτική «δένεται» με τους πολεμικούς σχεδιασμούς και ταυτόχρονα καλούν από τη μια το κίνημα να υιοθετήσει «ειρηνικές μεθόδους» και από την άλλη την κυβέρνηση να καταστείλει «με μέτρο».

 Ενδεικτικό είναι ότι ο Ζαν - Λικ Μελανσόν, ηγέτης της «προοδευτικής» αντιπολίτευσης, καλούσε τους διαδηλωτές να φορέσουν λευκά περιβραχιόνια ως ένδειξη «αποδοκιμασίας της βίας», ενώ αναφέρει ότι μπορεί να εγγυηθεί «μια "ειρηνική" οικονομία προσανατολισμένη στις ανάγκες των πολιτών».

 

 

Με ισχυρό ΚΚΕ βαδίζουμε στον δρόμο της ανατροπής

Μπροστά στα καλέσματα προς τη νέα γενιά για να ανέβει η εμπιστοσύνη της προς το αστικό κράτος και τις κυβερνήσεις, να θεωρήσει «λιμάνι σωτηρίας» την ΕΕ και να δεχθεί τις νέες υποσχέσεις του συστήματος για ένα «ήσυχο και αρμονικό» μέλλον, χρειάζεται να δυναμώσουν η αμφισβήτηση και η σύγκρουση. 

Το σύνθημα ότι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο είναι το κοινό σημείο στο οποίο πρέπει να συναντηθεί η νεολαία, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα του καπιταλισμού διεθνώς.

 Η Διεθνής Μέρα Δράσης στις 30 Οκτώβρη σε πάνω από 100 λιμάνια σε 5 ηπείρους, με κεντρικό σύνθημα «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο», αποτελεί αγωνιστική απάντηση απέναντι στην αστική τάξη και τους σχεδιασμούς της, στις θυσίες που μας καλεί για την πολεμική εμπλοκή της χώρας.

Στη χώρα μας το ΚΚΕ μπορεί να εγγυηθεί ότι οι «σπίθες» που ανάβουν από τα εκρηκτικά εργατικά - λαϊκά προβλήματα μπορούν να γίνουν πυρκαγιά. 

Γιατί οι αγωνίες και η ανησυχία του λαού και της νεολαίας στη χώρα μας μπορεί να συναντήσει την πραγματικά ελπιδοφόρα διέξοδο, τη σύγχρονη επαναστατική στρατηγική που εξασφαλίζει το Πρόγραμμα του ΚΚΕ.

 Αυτή είναι η απάντηση σε όσους αναρωτιούνται ότι «κάτι πρέπει να γίνει». 

Με τον αγώνα και την πάλη τους σε σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου οι εργαζόμενοι και ο λαός μπορούν να βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις, να ανατρέψουν το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων, να οικοδομήσουν την κοινωνία των αναγκών μας, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Του Νίκου Καραγιάννη, μέλους του ΚΣ της ΚΝΕ και επικεφαλής της Ιδεολογικής Επιτροπής του ΚΣ στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου»

Παραπομπές:

1. «"Gen Z": Βολικές "ταυτότητες" και περίεργες συμπτώσεις», «Οδηγητής» Απριλίου 2026.

2. «Ποιος φοβάται την αυτοοργάνωση; Μία συνέντευξη με την Catherine Malabou», «Jacobin Greece»

O ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ PIZZA FAN ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΕΦΕΡΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ !

 

Συνδικάτο Επισιτισμού Τουρισμού Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ν. Αττικής
Παρασκευή 6.11.2026

O ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ PIZZA FAN ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΕΦΕΡΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ
ΝΕΑ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ PIZZA FAN ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 9/11 ΣΤΙΣ 14:00 στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ (Γερανίου 28)
Οι πρόσφατες ανακοινώσεις για την επαναλειτουργία της PIZZA FAN αποδεικνύουν ότι ο αγώνας που δίνουν από την πρώτη στιγμή οι εργαζόμενοι της PIZZA FAN μέσα από τις γραμμές του κλαδικού Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού είναι ο μοναδικός που μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα και δείχνει τον δρόμο της διεκδίκησης που θα πρέπει να ακολουθήσουμε συλλογικά και στη συνέχεια.
Η πραγματικότητα επιβεβαιώνει ότι μόνο μέσα από την οργάνωση των εργαζομένων της PIZZA FAN στο Συνδικάτο Επισιτισμού Τουρισμού και την καθημερινή αποφασιστική παρέμβασή μας, η εργοδοσία και το Υπ. Εργασίας αναγκάστηκαν να δεσμευτούν ότι θα διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας και ότι θα καταβληθούν τα δεδουλευμένα, εργοδοτικές εισφορές καθώς και άλλες οικονομικές εκκρεμότητες προς τους εργαζόμενους.
Μόνο με την πίεση του Συνδικάτου η εργοδοσία δεσμεύτηκε στην τριμερή συνάντηση στο Υπ. Εργασίας ότι ΟΛΟΙ οι εργαζόμενοι θα πληρωθούν, ανεξαρτήτως από το αν δουλεύουν στην ίδια την εταιρεία ή σε franchise. Επίσης η εταιρεία δέχτηκε το αίτημα του Συνδικάτου για αναγνώριση του δικαιώματος των υπερημεριών, ότι δηλαδή μετράει το εισόδημά μας και στον Νοέμβριο μέσα αρκεί να έχουμε ενεργές συμβάσεις εργασίας.
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΟΤΕΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΧΑΡΤΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ!
Αυτό δεν είναι κάτι αυτονόητο και προέκυψε μόνο επειδή από την πρώτη στιγμή αντιδράσαμε και διεκδικήσαμε συλλογικά τη διασφάλιση των δικαιωμάτων μας. Είναι μια πρώτη νίκη που δείχνει τη δύναμη των εργαζόμενων όταν παλεύουν ενωμένοι και συλλογικά για τα αιτήματα τους και τις ζωές τους. Δεν εφησυχάζουμε από τις ανακοινώσεις τους - Πρέπει να συνεχίσουμε ακόμα πιο ενωμένα και αγωνιστικά τη διεκδίκηση.
Καλούμε σε ΝΕΑ ΕΚΤΑΚΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ όλες και όλους του εργαζόμενους της PIZZA FAN τη Δευτέρα 9/11 στις 14:00 στα γραφεία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (Γερανίου 28) για να οργανωθεί ο αγώνας για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους!
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΑΣ! ΤΗΛ: 210 3830 380 – info@hwu.gr

Το «ελληνικό»,«προοδευτικό» αίμα των ΕλληνοΑμερικανών πολιτικών στις ΗΠΑ #Προς_Χρήσιμους_Ηλίθιους..

Ώρα για μια δόση πραγματικότητας για όλους τους «προοδευτικούς» και «ανθρωπιστές» στην Ελλάδα, που πανηγυρίζουν έξαλλα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την εκλογή Ελληνοαμερικανών πολιτικών στις ΗΠΑ, προτάσσοντας το «ελληνικό αίμα» ή το «προοδευτικό» περιτύλιγμα της ταυτότητάς τους. Η επιπολαιότητα και η πολιτική σας αφέλεια έχουν ξεπεράσει κάθε όριο.
Ενώ εσείς συγκινείστε με το επιφανειακό «ροζ» ή «εθνικό» περιτύλιγμα της πολιτικής ταυτότητας (identity politics / pinkwashing), η ωμή αλήθεια κρύβεται στα επίσημα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Εκλογικής Επιτροπής των ΗΠΑ. 

Το σύνολο σχεδόν των Ελληνοαμερικανών βουλευτών στο Κογκρέσο —είτε ανήκουν στους Δημοκρατικούς είτε στους Ρεπουμπλικανούς— λειτουργεί ως πλήρως εξαγορασμένο γρανάζι της σιωνιστικής πολεμικής μηχανής.

Κοιτάξτε τα νούμερα και ματώστε τα μάτια σας με την αλήθεια:
• Κρις Πάπας (Chris Pappas - Δημοκρατικός): Ο «ανοιχτά γκέι και περήφανος Έλληνας» έχει εισπράξει 823.030 δολάρια από φιλοϊσραηλινά PACs (με κυρίαρχη την AIPAC). Αυτά τα χρήματα αποτελούν επένδυση, την οποία εξαργυρώνει σταθερά ψηφίζοντας «ναι» στα πακέτα στρατιωτικής βοήθειας δισεκατομμυρίων προς το Ισραήλ, ενώ έφτασε στο σημείο να ψηφίσει τη μομφή κατά της Ρασίντα Τλάιμπ επειδή εκείνη κατήγγειλε τα εγκλήματα πολέμου.

• Ντίνα Τάιτους (Dina Titus - Δημοκρατική): Παρά το «προοδευτικό» της προφίλ, τα επίσημα στοιχεία μέσω του FEC dot gov δείχνουν ότι 301.990 δολάρια δαπανήθηκαν από φιλοισραηλινά PACs για τη στήριξή της. Πώς εξαργυρώνεται αυτή η χρηματοδότηση; Η Τάιτους ψήφισε επίσημα υπέρ της περικοπής της ομοσπονδιακής χρηματοδότησης για κολέγια και πανεπιστήμια που προχωρούν σε μποϊκοτάζ κατά του Ισραήλ, επιβάλοντας τη λογοκρισία και καταστέλλοντας τις φοιτητικές κινητοποιήσεις, την ίδια ώρα που υπερψηφίζει σταθερά κάθε δολάριο που μετατρέπεται σε βόμβες.

• Νικόλ Μαλλιωτάκη (Nicole Malliotakis - Ρεπουμπλικανή): Έχει λάβει συνολικά 278.722 δολάρια από φιλοϊσραηλινά λόμπι. Πρωτοστατεί στην αδιαπραγμάτευτη στρατιωτική θωράκιση του Τελ Αβίβ και στην κλιμάκωση των στρατιωτικών απειλών και κυρώσεων κατά του Ιράν.

• Γκας Μπιλιράκης (Gus Bilirakis - Ρεπουμπλικανός): Ως συμπρόεδρος της «Συμμαχίας Ελληνισμού-Ισραήλ στο Κογκρέσο», έχει λάβει 131.534 δολάρια από το ισραηλινό λόμπι. Πιέζει συστηματικά για τον ποινικό χαρακτηρισμό κάθε αντιστασιακής φωνής ως «τρομοκρατικής», νομιμοποιώντας τους καθημερινούς βομβαρδισμούς.

• Μάγκι Γκουντλάντερ (Maggie Goodlander - Δημοκρατική): Η σύζυγος του πρώην Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας Τζέικ Σάλιβαν, που επανεκλέχθηκε στο Νιου Χάμσαϊρ, εμφανίζεται στα επίσημα αρχεία να έχει λάβει 280.498 δολάρια από φιλοϊσραηλινές επιτροπές. Παρά τη γενοκτονία και την ισοπέδωση ολόκληρων λαών, η ίδια υπεραμύνεται του «δικαιώματος του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», στηρίζοντας την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ που γεμίζει την Ανατολική Μεσόγειο με αίμα.

Αυτοί οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το Hellenic Caucus (στο οποίο συμπρόεδροι και ηγετικά στελέχη είναι οι Πάπας, Μπιλιράκης, Μαλλιωτάκη και Τάιτους) για να παρουσιάσουν την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ ως τον «άξονα της σταθερότητας» στην περιοχή. 

Στην πραγματικότητα, δένουν την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας στο άρμα ενός κράτους-τρομοκράτη.
Όταν αυτοί οι πολιτικοί ψηφίζουν «ναι» στα αμερικανικά δισεκατομμύρια, οι ψήφοι τους μεταφράζονται απευθείας σε βόμβες. Μεταφράζονται στη γενοκτονία που συντελείται στην Παλαιστίνη. Μεταφράζονται στα δεκάδες χιλιάδες σφαγιασμένα, θαμμένα στα συντρίμμια και διαμελισμένα παιδιά στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο και στο Ιράν.
Το μάθημα αυτό μας αφορά άμεσα και εδώ στην Ελλάδα. Σε μια χώρα που η πολιτική ηγεσία λειτουργεί ως δεδομένος και υπάκουος σύμμαχος των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν έχουμε την πολυτέλεια της αδράνειας ή των γραφικών εθνικών πανηγυρισμών. Το να είσαι γκέι, γυναίκα ή ελληνικής καταγωγής δεν αποτελεί συγχωροχάρτι για τη συνενεοχή σε μαζικές δολοφονίες.
Σταματήστε να είστε οι χρήσιμοι ηλίθιοι ενός συστήματος που ξεπλένει το αίμα αθώων με προοδευτικά προσωπεία. 

Ηθική και ανθρωπισμός σημαίνουν να οργανωνόμαστε από τα κάτω, να σπάμε τη συναίνεση της σιωπής στους δικούς μας δρόμους και να στεκόμαστε απέναντι στους σφαγείς και τους χρηματοδότες τους, όποια γλώσσα κι αν μιλούν, όποιον κι αν αγαπούν. Οτιδήποτε λιγότερο είναι απλώς υποκρισία και συνένοχη σιωπή.

Της Zoe Faltseta

                                            *******************************

Ελενη Μαρκακη
Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026 

Δίπολο ...

Μετά τον Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη, την Ελίφ Εράλπ της «Linke» στο Βερολίνο, τον Λούλα στη Βραζιλία και τη «Φοιτητική Λίστα» στη Σερβία, η εγχώρια σοσιαλδημοκρατία βρήκε κι άλλο «πουλέν», στους Δημοκρατικούς των ΗΠΑ που επικράτησαν στις ενδιάμεσες εκλογές.
Βλέπουν «μπλε τσουνάμια» και «άνεμο αλλαγής», ενώ θυμήθηκαν ξαφνικά ότι το πρόβλημα είναι ο πόλεμος, ο οποίος - μιλώντας για το μέτωπο της Ουκρανίας - ξεκίνησε επί Δημοκρατικού Μπάιντεν.
Μέχρι και «ήττα του μεγάλου κεφαλαίου» βλέπει εφημερίδα του χώρου, επειδή στο Τέξας έχασε ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος τον οποίο στήριξε με τα (πολλά) λεφτά του ο Μασκ, όταν είναι γνωστό ότι το αμερικανικό κεφάλαιο δεν έχει τέτοιες ευαισθησίες και ποντάρει δισ. δολάρια σε εκλογικές χορηγίες και στα δύο «άλογα» που τρέχουν για λογαριασμό του, Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς.
Η προσπάθεια της σοσιαλδημοκρατίας να σερβίρει ξαναζεσταμένο το παραμύθι ότι η ελπίδα για τους λαούς βρίσκεται στη μία ή στην άλλη «προοδευτική» εκδοχή της αστικής πολιτικής των κερδών και του πολέμου έχει χρεοκοπήσει προ πολλού.
Στο αποτέλεσμα των εκλογών στις ΗΠΑ αποτυπώνεται η μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις συνέπειες του πολέμου και συνολικά για την πολιτική Τραμπ, αλλά η επιλογή των Δημοκρατικών ως «εναλλακτικής» έρχεται να επιβεβαιώσει τον εγκλωβισμό της δυσαρέσκειας αυτής στα δίπολα που στήνει η αστική τάξη στις ΗΠΑ και παντού. Αυτό το συμπέρασμα είναι το πιο πολύτιμο για τον λαό και στη χώρα μας.
(απο τον Ριζοσπάστη, σελ. 2)

Ένας πράκτωρ των IDF για τον «πολεμικό Χειμώνα που έρχεται» στην Ελλάδα

Η ελληνική αστική τάξη, ή έστω τα δυναμικά της τμήματα, είναι τόσο αποφασισμένα ότι τα «ζωτικά» τους συμφέροντα μπορούν να εκπληρωθούν από την στρατηγική συνεργασία με το κράτος - τρομοκράτη Ισραήλ που δίνουν βήμα για παρεμβάσεις και σε ...κανονικούς πράκτορες των IDF. Όλοι στην υπηρεσία του ψευδεπίγραφου «εθνικού συμφέροντος».

«Υπηρέτησε στη διαχείριση πρακτόρων, στο σχεδιασμό και την διεύθυνση ειδικών επιχειρήσεων, ενώ είχε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του προγράμματος "good neighbor" για την παροχή βοήθειας σε Σύριους αμάχους στην διάρκεια του εμφυλίου». 

Με τέτοια εμέσματα προλογίζεται - ώστε να εξωραϊστεί και να «μυθοποιηθεί» - από βασικό προπαγανδιστικό «κυβερνητικό» site ένα κορυφαίο στέλεχος ειδικής μονάδας στρατιωτικών πληροφοριών των IDF. Ένα κτήνος δηλαδή, που συνειδητά είναι ταγμένος να υπερασπιστεί με κάθε μέσο τα θανάσιμα συμφέροντα του κράτους - τρομοκράτη.

Με μουσικό χαλί τον ήχο μίας απόλυτης καταχνιάς, «πυρήνας» του μηνύματος που θέλουν να εμπεδώσουν στον λαό και μέσω αυτής της παρέμβασης είναι το εξής: 

Οι αστικές τάξεις Ισραήλ και Ελλάδας έχουν βασικό ανταγωνιστή στην περιοχή την αστική τάξη της Τουρκίας. Οπότε ο λαός της Ελλάδας πρέπει να προετοιμαστεί για τον «χειμώνα που έρχεται», όπως λέει και ο πράκτορας. 

Ο «πυρήνας» της αλήθειας που αφορά τα δικά μας ταξικά συμφέροντα είναι ότι η εργατική τάξη δεν έχει κανένα κοινό συμφέρον με τους εκμεταλλευτές της. 

Για να νικήσει η εργατική τάξη, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο σε μία σκληρή σύγκρουση. Είναι το απλό που είναι δύσκολο να γίνει... Αλλα είναι το μόνο ρεαλιστικό σχέδιο ανατροπής.

Συνεχίζουμε. Η «ρουτίνα» της καθημερινότητας των ανθρώπων πρέπει να αντικατασταθεί από νοοτροπία που θα καθορίζεται από την αντίληψη πως ο πόλεμος είναι κάτι αναπόφευκτο. 

Έτσι λέει το κτήνος... Μάλιστα σε ένα σημείο της συνέντευξης σημειώνει χαρακτηριστικά πως «ο ισραηλινός στρατός πρέπει να προετοιμαστεί για μια σύγκρουση με τον τουρκικό (...) Αυτή είναι η πραγματικότητα του αύριο (...) Τι διαφορά έχει αν ισραηλινά και τουρκικά αεροσκάφη συντριβούν πάνω από την Συρία ή πάνω από την Μεσόγειο Θάλασσα ή πάνω από την Ελλάδα; Πρόκειται για μια σύγκρουση (...) Δεν νομίζω ότι θα περιοριστεί σε μία περιοχή».

Ο κυνισμός του πράκτορος αποτυπώνει και μία πραγματικότητα. 

Το κουβάρι των ανταγωνισμών, την σφοδρή μάχη των αστικών τάξεων για κυριαρχία στην περιοχή, ειδικά μετά τη δίνη που έχει δημιουργήσει το στραπάτσο των ΗΠΑ - Ισραήλ να επιβάλλουν τους στόχους στο πεδίο της μάχης στη Μέση Ανατολή. 

Οι ανταγωνισμοί για το ποια χώρα θα γίνει ενεργειακός κόμβος, από που θα περάσει ποιος αγωγός, ποια αστική τάξη θα έχει πόση επιρροή και που, δεν μένουν «άλυτοι». 

Λύνονται στο πεδίο της μάχης ακόμα και μεταξύ αυτών που μέχρι πριν 15 χρόνια ήταν στρατηγικοί σύμμαχοι, όπως η Τουρκία και το Ισραήλ. Έτσι λέει ο πράκτωρ.

 Σε αυτό το κουβάρι μας μπλέκει η κυβέρνηση και τα κόμματα της πολεμικής εμπλοκής.

Στη συνέχεια, στην εποχή που οι «βεβαιότητες παύουν να ισχύουν». 

Στην εποχή που βαθαίνουν τα ρήγματα μεταξύ των ευρωατλαντικών, όχι γιατί «παρεκκλίνουν» κάποιοι από τις σάπιες αξίες τους, αλλά γιατί η καπιταλιστική ανισομετρία, ο ανταγωνισμός και η αλλαγή του συσχετισμού δύναμης είναι σιδερένιοι νόμοι του καπιταλισμού. 

Στην εποχή που όλο και περισσότερο αστικές «φωνές» ομολογούν ότι θα συγκρουστούν και «μόνο με τις δικές τους δυνάμεις» ώστε να υπερασπιστούν τα συμφέροντα τους. 

Σε αυτή την εποχή ο πράκτωρ των IDF ισχυρίζεται πως 

«δεν είμαι σίγουρος ότι το ΝΑΤΟ αποτελεί μία τόσο ισχυρή συμμαχία (...) Προστατέψτε τον εαυτό σας».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχετικά με ότι ένα κράτος - τρομοκράτης βλέπει την Ελλάδα ως το στρατηγικό του «βάθος» έχει το σημείο που ο ...«βοηθός αμάχων» της Συρίας ανερυθρίαστα, απαντώντας σε ερώτηση για το γιατί η Ελλάδα είναι σημαντική για το Ισραήλ λέει πως «θα προσπαθήσω να μην δώσω μια καλή απάντηση, γιατί δεν θέλω να βάλω την Ελλάδα σε μπελάδες (...) Νομίζω ότι το Ισραήλ θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία, ώστε να μην εμπλακεί η Ελλάδα».

Η φαιδρή προσπάθεια εφησυχασμού. 

Οι διατυπώσεις που μπορεί να αντανακλούν στρατηγικές που ήδη εφαρμόζονται, για το που θα μετεγκατασταθεί τμήμα μηχανισμών του κράτους - κατακτητή σε περίπτωση κλιμάκωσης της αντιπαράθεσης, δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα.

Οι αστικές τάξεις δεν μπαίνουν στον πόλεμο από «επιλογή». Μπαίνουν γιατί ξέρουν ότι μόνο έτσι μπορούν να υπάρξουν. 

Ξέρουν όμως επίσης ότι ...δεν ξέρουν πως θα βγουν από τον πόλεμο, για αυτό κλιμακώνουν τις προσπάθειες να στρατεύσουν τους λαούς σε ξένα από τα δικά τους συμφέροντα. 

«Τι πρέπει να κάνουμε για να είμαστε ασφαλείς» ρωτά ο «δημοσιογράφος» τον πράκτωρ. «Ο χειμώνας πλησιάζει» απαντά αυτός και λέει ότι πρέπει να αποκτηθεί «νοοτροπία πολέμου». 

Εν μέρει θα συμφωνήσουμε. Ο πόλεμος δεν είναι κάτι που μπορεί να εμποδίσει ο λαός. Είναι αυτό που φέρνει η «ειρήνη» του καπιταλισμού. 

Αυτό που μπορεί να κάνει είναι, προετοιμαζόμενος να υπερασπιστεί τη ζωή και την πατρίδα του, να μάθει να πολεμάει την αστική του τάξη και τις συμμαχίες της, τον βασικό του εχθρό.

Η ΕΕ προωθεί την καλλιέργεια «κουλτούρας ετοιμότητας» δίπλα σε αυτήν των «φερέτρων»



Τον όλεθρο στον οποίο σέρνονται οι λαοί σε περίοδο ανεπίστρεπτης όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων για το ξαναμοίρασμα αγορών και τον έλεγχο εμπορικών και ενεργειακών διαδρόμων, έρχονται να επιβεβαιώσουν οι ανανεωμένες «οδηγίες προς ναυτιλομένους» για «ενίσχυση της ετοιμότητας» μπροστά στους «αυξανόμενους κινδύνους κρίσης» που εξέδωσε η πολεμοκάπηλη Ευρωπαϊκή Ένωση των μονοπωλίων, καθώς εντείνεται η πολεμική προετοιμασία και οι λαοί καλούνται να είναι «έτοιμοι» να συρθούν στα πολεμικά σφαγεία.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΕ, πρόκειται για «μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές» που «καλύπτουν τέσσερις βασικούς τομείς» με στόχο να καλλιεργηθεί «κουλτούρα ετοιμότητας», προφανώς δίπλα σε αυτήν των «φερέτρων»! 

Οι οδηγίες αυτές παρουσιάστηκαν σήμερα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Πολιτικής Προστασίας από τη Χ. Λάχμπιμπ, επίτροπο Ισότητας - Ετοιμότητας - Διαχείρισης Κρίσεων της ΕΕ.

Αυτές οι «κατευθυντήριες» κινούνται λίγο-πολύ στην περιβόητη λογική της 72ωρης αυτάρκειας με τα κιτ βασικών προμηθειών και τις συστάσεις, όπως «παραμείνετε ψύχραιμοι και να κουβαλάτε μετρητά», και της αποτελεσματικότερης επικοινωνίας με «έγκαιρες, προσβάσιμες, αξιόπιστες πληροφορίες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από καταστάσεις έκτακτης ανάγκης». Σύμφωνα με τις «συστάσεις» της Κομισιόν, οι λαοί πρέπει «να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες κατά τις πρώτες τρεις ημέρες μιας έκτακτης ανάγκης, ενώ παράλληλα κινητοποιείται η δημόσια βοήθεια, μεταξύ άλλων μέσω βασικών προμηθειών έκτακτης ανάγκης και τσαντών έκτακτης ανάγκης». 

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τη γνωστή λογική της «αυτοπροστασίας», τόσο σε περίοδο πολέμου που σαφέστατα φωτογραφίζεται, όσο και μιας άλλης κρίσης όπως μια φυσική καταστροφή.

Η πρεμούρα της ΕΕ να στοιχίσει πίσω από τους πολεμοκάπηλους σκοπούς της τους λαούς είναι τέτοια που προβλέπει, επίσης, «πιο συμπεριληπτικά και προσβάσιμα» μέτρα για τα άτομα με αναπηρία, τα οποία, βέβαια, με τις ευλογίες και της ΕΕ ξεσπιτώνονται από τα κοράκια των τραπεζών και των funds, όπως έχει δείξει και η πείρα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ισπανία.

Παράλληλα, η «ετοιμότητα» θα προωθείται και μέσα από την προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση, καταρτίζοντας ανάλογα εκπαιδευτικούς, ώστε «τα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες ετοιμότητας από μικρή ηλικία μέσω προσβάσιμων, κατάλληλων για την ηλικία τους δραστηριοτήτων, χωρίς να δημιουργείται φόβος ή άγχος»... Η ΕΕ που τα προτείνει αυτά είναι η ίδια που βάζει «κόφτες» στις δαπάνες στην Παιδεία στο όνομα της πολεμικής προετοιμασίας και του μπουκώματος κονδυλίων από την πολεμική βιομηχανία, οδηγώντας μαθητές σε Ελλάδα και Γαλλία στους δρόμους, γιατί αναγκάζονται να φοράνε μπουφάν τον χειμώνα μέσα στην τάξη και «παίζουν» στην κυριολεξία το κεφάλι τους, όταν πέφτουν σοβάδες και ταβάνια.

Ο τέταρτος τομέας αυτών των μέτρων αφορά την «επικοινωνία κινδύνων και απειλών» όπως «η παροχή βοήθειας στις αρχές για την αποτελεσματικότερη επικοινωνία των κινδύνων και των απειλών, διασφαλίζοντας ότι οι πολίτες λαμβάνουν έγκαιρες, προσβάσιμες και αξιόπιστες πληροφορίες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από καταστάσεις έκτακτης ανάγκης», με στόχο την πλήρη υποταγή σε αυτές τις πολεμοκάπηλες επιδιώξεις.

Η συγκεκριμένη σύσταση συνδέεται επίσης στενά με την «επιχειρησιακή συνέχεια και τη διενέργεια τεστ αντοχής» (stress-testing) των εθνικών υποδομών πολιτικής προστασίας. 

Η Κομισιόν ζητά από τις αστικές κυβερνήσεις να αναπτύξουν αυστηρά σχέδια συνέχειας της λειτουργίας των ζωτικών υποδομών για τα σχέδια της σε καιρό πολέμου και να τα δοκιμάζουν αυτά τακτικά απέναντι σε «πιθανές διακοπές και απειλές», προσαρμόζοντας όλες τις υποδομές και τον τρόπο λειτουργίας του αστικού κράτους στην πολεμική οικονομία και την πολεμική προετοιμασία.

Η ευρωενωσιακή κυνικότητα απογειώνεται με την πρόταση της ΕΕ να καθιερωθεί «ετήσια Εβδομάδα Ετοιμότητας», αλλά και... «Ημέρα Ετοιμότητας» που «θα πραγματοποιείται κάθε 23 Οκτωβρίου, αρχής γενομένης από το 2027» στο πλαίσιο της ενσωμάτωσης των λαών «στην προετοιμασία για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ώστε να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τους άλλους»

. Καλούνται, δηλαδή, οι λαοί πιο πρόθυμα να βγάζουν οι ίδιοι το φίδι από την τρύπα της πολεμικής ακρίβειας και της μετατροπής τους σε θύτες και θύματα που τους έχει ανοίξει η άμεση εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικά σφαγεία όπου γης στο όνομα της αναβάθμισης της θέσης ευρωενωσιακών, αλλά και ελληνικών, μονοπωλίων στα ιμπεριαλιστικά παζάρια για τη μοιρασιά της λείας.

Μάλιστα, επιλέγεται η 23η Οκτώβρη, καθώς τότε ιδρύθηκε ο Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας το 2021, του οποίου ήδη έχει αρχίσει να αναπτύσσεται, σύμφωνα και με τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις, η δυνατότητα «διττής χρήσης» τόσο σε περίοδο ιμπεριαλιστικής ειρήνης, όσο και πολέμου. 

Σε αυτό το φόντο, λοιπόν, η ΕΕ επιδιώκει, ακόμα, μέσα από «πρακτικές οδηγίες» να διασφαλίσει ότι «τα εθνικά σημεία επαφής Πολιτικής Προστασίας» θα «παραμένουν λειτουργικά ανά πάσα στιγμή, ακόμη και κατά τη διάρκεια ανατρεπτικών γεγονότων».

Αυτό το μέλλον προμηνύει για τους λαούς της ΕΕ και είναι στο χέρι τους αν θα το δεχθούν, αν θα βάλουν το χακί 

και αν θα κρύβουν κάτω από το κρεβάτι τους κιτ έκτακτης ανάγκης ή αν θα συγκρουστούν με αυτά τα σχέδια και με αυτές τις εξοργιστικές οδηγίες, εκφράζοντας την αντίθεσή τους να πολεμήσουν κάτω από ξένες σημαίες και βαδίζοντας στον δρόμο του συλλογικού και οργανωμένου αγώνα ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων για τα κέρδη του κεφαλαίου, στον δρόμο, δηλαδή, που φωτίζει το ΚΚΕ.

Πρόσθεσε τον 902.gr στην Google

Ασφαλώς και ο ναζιστικός χαιρετισμός δεν προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα

 Ασφαλώς και ο ναζιστικός χαιρετισμός δεν προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα (pics)

Από Gazzetta team22 Αυγούστου 2017 - 12:06




Ο χαιρετισμός δια πρότασης ή ανατάσεως του χεριού, συνδέεται με τη ναζιστική Γερμανία. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν πως προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα.

Μια έρευνα των ellinikahoaxes.gr που καταρίπτει έναν ακόμη μύθο των νεοναζί.

Δεν φαίνεται να υπάρχει καμία αναφορά στη ιστορική βιβλιογραφία, πως ο ναζιστικός χαιρετισμός, έχει προέλευση την Αρχαία Ελλάδα.

Οι μόνες αναφορές που βρήκαμε, είναι σε μπλογκ και ιστοσελίδες με συγκεκριμένο ιδεολογικό προσανατολισμό, που με τη σειρά τους, δεν παρέχουν καμία πηγή για να στηρίξουν τον ισχυρισμό.

Διάφορες εικόνες που παρουσιάζονται κατά καιρούς, δείχνουν να μοιάζουν με αυτόν. αλλά έχουν σημαντικές διαφορές.

Για παράδειγμα, η εικόνα του αγαλματιδίου που «χαιρετά» ναζιστικά, διαφέρει από τον επίσημο χαιρετισμό των ναζί, που προέβλεπε έκταση του χεριού στο ύψος του ώμου, ή λίγο ψηλότερα και ενωμένα και τα 5 δάκτυλα.








Εξάλλου και οι ίδιοι οι Ναζί, ισχυρίζονταν πως ο χαιρετισμός ανάγεται στη μεσαιωνική Γερμανία (και όχι στην Αρχαία Ελλάδα), κάτι που επίσης δεν ισχύει, διότι δεν υπάρχουν αναπαραστάσεις ανθρώπων από εκείνη την εποχή να απευθύνουν τέτοιου είδους χαιρετισμούς.

Όσον αφορά τη λατινική προέλευση, δεν υπάρχουν σχετικές αναφορές σε Ρωμαίους ιστορικούς.

Η πρώτη αναπαράσταση σε έργο της σύγχρονης εποχής, είναι ένας πίνακας του 1784 με την ονομασία Oath of the Horatii. 

Ο χαιρετισμός υιοθετήθηκε από Ιταλούς φασίστες, και κατόπιν, υιοθετήθηκε από το ναζιστικό κόμμα το 1926 και από το 1933 που οι Ναζί ανήλθαν στην εξουσία, διαδόθηκε ακόμη περισσότερο και υιοθετήθηκε και από άλλες χώρες με παρόμοια καθεστώτα.



Πιο συγκεκριμένα, το ιταλικό φασιστικό κόμμα, υιοθέτησε το χαιρετισμό από τον Ιταλό εθνικιστή Gabriele d’Annunzio, ήρωα του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, ποιητή και συγγραφέα. Το 1919, επικεφαλής δύναμης 2.600 εθελοντών, βάδισε εναντίον της κροατικής πόλης Ριέκα για να τη διεκδικήσει για λογαριασμό της Ιταλίας. Σε αυτό το χρονικό σημείο, κάνει τη πρώτη χρήση όρων όπως «Ντούτσε», και του «ρωμαϊκού» χαιρετισμού που αργότερα θα υιοθετούσε και ο Μουσολίνι. Αν και αρχικά οι Ναζί επηρεάστηκαν από τον Μουσολίνι στο θέμα του χαιρετισμού, υιοθέτησαν και διέδωσαν αυθαίρετα την ψευδοϊστορική αντίληψη, πως προέρχεται από τη μεσαιωνική Γερμανία.

«Διάβασα την περιγραφή της συνεδρίασης της Worms, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Λούθηρος χαιρετίστηκε με το γερμανικό χαιρετισμό. Ήταν για να του δείξουν ότι δεν ήταν αντιμέτωπος με όπλα, αλλά με ειρηνικές προθέσεις. Στις μέρες του Φρειδερίκου του Μεγάλου, οι άνθρωποι εξακολουθούν να χαιρετούν με τα καπέλα τους, με πομπώδεις χειρονομίες. Τον Μεσαίωνα, οι δουλοπάροικοι με ταπεινότητα έβγαζαν τα καπέλα τους, ενώ οι ευγενείς παρουσίαζαν τον γερμανικό χαιρετισμό» Χίτλερ, 1942. (Πηγή: www.historyanswers.co.uk)

Όσον αφορά το άγαλμα του Πύρρου που χαιρετά ναζιστικά, η εικόνα είναι προϊόν επεξεργασίας:



Πάντως, εάν κάποιος θέλει να «δει» εικόνες με ναζιστικούς χαιρετισμούς, με λίγη φαντασία, μπορεί να τις βρει παντού, ακόμη και σε αρχαιοελληνικές αναπαραστάσεις:

Ο ναζιστικός χαιρετισμός δεν είναι ούτε δωρικός, ούτε σπαρτιατικός, ούτε ρωμαϊκός, ούτε καν μεσαιωνικός.

Οι πρώτες αναφορές εμφανίζονται κατά το 18ο αιώνα και μόλις πριν από περίπου 100 χρόνια, άρχισε να αποκτά τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα. Με βάση τα ανωτέρω, ο ισχυρισμός πως ο ναζιστικός χαιρετισμός προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα, διαψεύδεται.

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΛΛΑΔΑ

Σπύρος Καλογερίας
1.11.26

Η δική μας Ελλάδα…

Marina Savva
28.10.26 

"Η δική μας Ελλάδα είναι αυτή που έφτυσε αίμα στον Άη Στράτη αλλά δεν πρόδωσε τα ιδανικά της, την ώρα που η δική τους Ελλάδα χαιρετούσε ναζιστικά τον Μεταξά.
Η δική μας Ελλάδα αντιστεκόταν μόνη της και καλούσε το λαό να μη λυγίσει από τη Γερμανική κατοχή, την ώρα που η δική τους Ελλάδα περίμενε τους Γερμανούς στην κερκόπορτα για να τους παραδώσει το κλειδί της Αθήνας.
Η δική μας Ελλάδα κέρδιζε με το αίμα της τις μάχες στο Φαρδύκαμπο, τουφεκιζόταν στην Καισαριανή και ανασταινόταν ξανά όταν κατέβαζε τη σβάστικα από την Ακρόπολη, την ώρα που η δική τους Ελλάδα φορούσε κουκούλα και κατέδιδε τους πατριώτες μαχητές.
Η δική μας Ελλάδα σήκωνε τα πανώ των συλλαλητηρίων για ελευθερία και ανεξαρτησία, την ώρα που η δική τους Ελλάδα έβγαζε πιστόλια για να σκοτώσει το λαό που ζητούσε τα αυτονόητα.
Η δική μας Ελλάδα είναι το χαμόγελο του Μπελογιάννη την ώρα της καταδίκης και η δική τους Ελλάδα είναι το παρακράτος και το δικαστήριο που τον καταδίκασαν σε θάνατο.
Η δική μας Ελλάδα είναι η ελληνική σημαία ποτισμένη από το αίμα του Πολυτεχνείου που μέχρι σήμερα υψώνεται κάθε 17η Νοεμβρίου σα λάβαρο τιμής, την ώρα που η δική τους Ελλάδα τιμά τη μνήμη του Παπαδόπουλου ή του Ντερτιλή ή στην Κύπρο του Γρίβα"

Ο Ιδεογραφικός Ατομικιστικός και Αδιέξοδος Αυνανισμός 👉 το Οικόσημο της Εποχής των Τεράτων

Giannis Kotsonich Spandis
29.10.26

Με τον σπουδαίο καθηγητή κ. Δανέζη μας χωρίζει άβυσσος όσον αφορά το πεδίο του βιοκεντρισμού για το οποίο συχνά πυκνά αναφέρεται, τον όποιο πιθανόν και να μην τον αποδέχεται επ’ ακριβώς, από ότι έχουμε καταλάβει με το φτωχό μας “μυαλό”, ωστόσο τον μελετάει, τον αναλύει, αλλά αυτό όμως δε μας εμποδίζει να τον θαυμάζουμε, παρά τις υποτιθέμενες θεμελιώδεις διαφορές.
Παρά τις φαινομενικές – βασικές και υπάρχουσες διαφορές στο συγκεκριμένο πεδίο, σε όλα τα άλλα, τον μελετάμε και θεωρητικά είναι σε τρομακτικά υψηλό επίπεδο.

Ο θαυμασμός μας στο πρόσωπο του δεν είναι καθόλου στερεοτυπικός, μπορεί να μην είναι “δομικός”, ωστόσο είναι απολύτως αντικειμενικός. 

Εξάλλου το κύρος του στην ακαδημαϊκή κοινότητα, καθώς είσησης η επιστημονική του σαφήνεια δεν είναι μόνο ενδεικτική, αλλά αποδεδειγμένη στο χώρο και στο γήινο χρονικό κόσμο, τόσο στην ακαδημαϊκή κοινότητα, όσο και στο λαϊκό παράγοντα.

 Να τονίσουμε για μια ακόμη φορά, για την αποφυγή πάσας παρεξηγήσεως, ότι δεν είμαστε ούτε Φυσικοί, ούτε Μαθηματικοί, ανεξαρτήτως της λατρείας που μας διακατέχει όσον αφορά το αντικείμενο του, καθώς και το έργο του.

Εμείς κάποιοι ταπεινοί πληροφορικοί και δημοσιολόγοι είμαστε, εδώ και πολλές δεκαετίες παλεύοντας να αναπτύξουμε την αντανάκλαση της κοινωνικής συνείδησης, ως τέτοια και όχι ως σύγχυση. 

Ωστόσο για μας, μπορεί να έχουν βασικό κατευθυντήριο και καθοδηγητικό λόγο οι ειδικευμένοι της ιντελιγκέντσιας, αλλά λόγο και σκέψη τόσο σε γενικό, όσο και σε ειδικό πλαίσιο υποχρεούται να έχει και η κοινωνία, τουλάχιστον στα βασικά. Η τελευταία, δεν πρέπει να μελετάει, αλλά να το επιδιώκει και να έχει πάρει τα βασικά από την εννιάχρονη γενική - τονίζουμε το ΓΕΝΙΚΗ υποχρεωτική εκπαίδευση και την δωδεκάχρονη, η οποία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε προπαρασκευαστικό κέντρο για την τριτοβάθμια.

Με βάση αυτά τα φίλτρα, που αφορούν τη δομή της βασικής αρχιτεκτονικής της κοινωνικής συνείδησης, για την οποία έχουμε μιλήσει και αρθρογραφήσει επανειλημμένως, αν αυτός ο μηχανισμός της αντανάκλασης, τόσο της ύλης, όσο και της κοινωνίας, διδάσκονταν από τα παιδικά χρόνια, δεν θα παράγαμε χρήσιμους και χειριστικούς “ηλίθιους, που όμως γι αυτό δεν φέρουν καμία ευθύνη, ούτε αυτοί, ούτε οι δάσκαλοι τους, αλλά το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο είναι προσαρμοσμένο στην ανάπτυξη κάποιων δεξιοτήτων, οι οποίες είναι στείρα και αποκομμένη γνώση από την ίδια τη διαλεκτική της ζωής.

Αν δεν αναπτυχθούν τα φίλτρα την κάτσαμε τη βάρκα και μάλλον την βάρκα την έχουμε βυθίσει προ πολλού, μέσω από το εκπαιδευτικό πλαίσιο που μας θέλει ο Καπιταλισμός και η ΕΕ.
Αυτό το γελοίο εκπαιδευτικό σύστημα, για το οποίο δεν ευθύνονται οι καθηγητές, σχετίζεται με την αποθέωση του εγώ, την οποία πολεμούσε ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός και κάτι σαχλεπίσαχλοι οπαδοί κάποιων επιστημονικών, καλλιτεχνικών κύκλων, που δεν κατάλαβαν ουδέποτε την ταξική πάλη, μας τους παρουσίαζαν για μεγάλες φυσιογνωμίες, λόγω της αποψάρας τους.

Στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν έχουν, αλλά δεν μπορούν να έχουν άποψη, διότι η τελευταία, είναι ληφθείσα απόφαση, ενός συλλογικού οργανισμού.

Άλλο πράγμα η άποψη, άλλο η θέση (που θεωρητικά είναι στηριγμένη) κι άλλο η γνώμη που απλά και μόνο είναι μια εικόνα, μια ανισοσκελή οπτική γωνία, με όρους παροπιδισμού, η οποία στη δράση αποτυπώνεται γενικά, εδώ μιλάμε για έναν μετανεωτερισμό μεγατόνων, άχρηστο, επιδερμικό και άκρως επιφανειακό.
Οι ίδιοι δε γνωρίζουμε αν είχαν κατανοήσει τη θέση τους, μπορεί ναι, μπορεί και όχι, εξάλλου δεν είναι εκεί το θέμα και σε καμία περίπτωση, αυτό (ως κατάσταση), δε δικαιολογεί ούτε το διπολισμό τους, ούτε τη βούληση τους, που είναι αποτέλεσμα της πλέον ακραιφνούς ναρκισσιστικής του προσέγγισης.
Για παράδειγμα στις πρώην Σοσιαλιστικές χώρες (που δεν ήταν όλες Σοσιαλιστικές – κάποιες ήταν Λαϊκές Δημοκρατίες, και που αντικειμενικά είναι άλλο πράγμα, τα έχουμε ξαναπεί αυτά), υπήρχε ταξική πάλη και μάλιστα ήταν πολύ πιο έντονη σε πολλές περιπτώσεις και το αποτέλεσμα ήταν ότι από το 1956 και μετά, είχαμε τα Παλλαϊκά Κράτη, την διείσδυση του νόμου της αξίας - με όρους αγορών και όχι παραγωγής, και κανόνων της αγοράς, ωστόσο, πριν από αυτό είχαμε την συνολική αλλοτρίωση που αφετηρία είχε το γαμημένο το ΕΓΩ.

Αυτό το γαμημένο ΕΓΩ, ξεκινούσε από παράσιτα όπως ο Σολζενίτσιν και διάφοροι άλλοι ανόητοι, ισχυρής πεποίθησης, ότι η άγνοια τους, αντανακλούσε, είτε στα υποκατώτατα ένστικτα τους, είτε στον εξίσου ανόητο τεχνοκρατισμό, δλδ αντί για κοινωνική συνείδηση, είχαμε την ατομοκεντρική σύγχυση, με ιδεαλιστικές αφετηρίες, οι οποίες διαστρέβλωναν την πραγματικότητα - την μετέτρεπαν σε ατομική καθημερινότητα και το έργο τους σήμερα τα κοράκια του Ιμπεριαλισμού την αποθεώνουν, ως αντικομμουνιστικό εργαλείο.

Πάνω σε αυτή την αποθέωση της ατομικής βούλησης, χωρίς ίχνος τσίπας, αναθεωρούν την ιστορία, με όρους ιδεογραφίας περιπτέρου, η τεχνοκρατικών μοντέλων τύπου τεχνητής νοημοσύνης, όταν αυτή ήταν στα σπάργανα της, προσομοιάζοντας αυτή των πρώτων εκδόσεων του ChatGBT, που ήταν αλλού γι αλλού, επειδή οι προγραμματιστές της, τη δημιούργησαν ως ένα LLM μοντέλο, στηριγμένο πάνω στην καρτεσιανή ποσοτική απαρίθμηση και μοντελοποίηση, μόνο και μόνο για να χαΐδεύει αυτιά, ωστόσο από τότε έχουν περάσει “χιλιάδες χρόνια εξέλλιξης” του εν λόγω μοντέλου, αλλά η ζημιά σε μυαλά χιλιάδων ψυχών είχε πραγματοποιηθεί.
Στο δια ταύτα τώρα, ένα παιδί 15 ετών (έτσι τουλάχιστον φέρεται από τους δημοσιογράφους που τον καλούν στα κανάλια που εργάζονται), παρουσιάζεται, ως η νέα ιδιοφυΐα και ότι έχει απομείνει στο τριχωτό της κάρας μας, είναι για να το σέρνουμε μέχρι να μετατραπεί αυτή σε μια κάμπριο έκδοση και εκδοχή.
Τώρα τι φταίει το παλικάρι και που; Να πούμε ξεκινώντας από το τελευταίο, ότι πουθενά δε φέρει την παραμικρή ευθύνη και σε τίποτα, αλλά αν συνεχίσουν έτσι τα κοράκια και οι κουρούνες του ηλεκτρονικού δημόσιου λόγου, τότε ο σημερινός έφηβος, που παρουσιάζεται ως ιδιοφυΐα, θα είναι ένα «κενό γράμμα νόμου», το οποίο στην πράξη θα είναι αποστερούμενο περιεχομένου, ουσίας ή εφαρμογής, όσο κι αν η ΝΑΣΑ το έχει από κοντά, αν δεν το έχει κάψει κι όλας.
Παρατηρώντας το, δεν έχει καθόλου κοινωνική συνείδηση, παρουσιάζεται ως ο σωτήρας της ανθρωπότητας, με διαπιστώσεις “νηπιαγωγείου”, όπως επί παραδείγματι και σύμφωνα με τα λεχθέντα του, “με την εξέλιξη της ΑΙ, δεν είμαστε σίγουροι, αν θα υπάρχει ανθρωπότητα, αν δεν την ελέγξουμε”.

Πέραν της αγγλοσαξονικής αντιεπιστημονικής διασποράς τρομόλαγνείας, αυτό που ετεροκαθορίζει τελικά, την εκφραστική δίοδο τέτοιων εμετικών προδιαγραφών σκέψης, που διασπείρονται αφειδώς, για διαδώσουν να το Μουσολινικού τύπου φασίζων μήνυμα στα φτωχά λαϊκά στρώματα, “τραβάτε κουπί στις γαλέρες”, στα πρότυπα του "η εργασία απελευθερώνει", επιφέρουν τον εφιαλτικό κόσμο που οραματίζονται, κάτι όρθια κτήνη, όπως ο Έλον Μασκ, και που είναι μια επίκτητη σύγχυση που κατευθύνεται, από ομόκεντρους κύκλους, του τελευταίου και ιδιοκτήτη της space x, αλλά και προύχοντες της παγκόσμιας οικονομικής κοινότητας που θέλει να διατηρήσει πάση θυσία τα οφίτσια της, εις βάρος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που θέλουν να τα οδηγήσουν στην ευθανασία ή τον υποβοηθούμενο θάνατο, διότι είναι βαρίδι στα ταμεία που αυτοί κατά τη διάρκεια της ζωής τους έχτισαν με αίμα, ωστόσο είναι αναγκαία για τα πάμπλουτα όρνια.

Τέτοια παιδιά θα δούμε πολλά στο μέλλον, αλλά δεν είναι, και δεν ορίζονται ιδιοφυΐες, αλλά προκατασκευασμένα υποκείμενα που φέρουν τον εφιαλτικό κόσμο των Βέμπλεν Θορνστάιν σε ένα ορισμένο φάσμα γνωστικού αντικειμένου, δίχως καμία συναισθηματική, καλλιτεχνική, ανθρωπιστική νοημοσύνη, επικαθήμενα σε όλες τις καλαμίες του κάμπου, με τετραγωνισμένη και τετραγωνική ημιμάθεια, η οποία στηρίζεται, χρηματοδοτείται, θα στηρίζεται και θα χρηματοδοτείται, από τα κέντρα εξουσίας, τα οποία θέλουν σιγή νεκροταφείου και σκυλιά όπως ο Μπαρντελά στη Γαλλία, οι οποίοι θα την διαυλάττουν ως κόρην οφθαλμού.
Θα αναπαράγουν αφηγήματα μετανεωτερισμού, με όρους ατομικισμού, μεταφυσικής και πραγματισμού τύπου Βλαδίμηρου Πού(σ)τιν, η ακόμα χειρότερα Μπάρακ ο Μπάμα & Δονάλδιου Τράμπιου του Βλαχομπαρόκ της αχανούς φάρμας πάνω σε άτια, τα οποία βρίσκονται σε ανορθωτική στάση και χιλιμιντρίζουν αγέρωχα και περήφανα, αναστοχάζοντας με στεντόρεια φωνή και γλαφυρά, την απέραντη βλακεία και εν τέλη τον εκφασισμό, τον κοινωνικό αυτοματισμό και την απανθρωπιά, αρκεί να αναπαράγεται το ικανό ποσοστό κερδοφορίας.

Ξαναγυρνώντας στον κ. Δανέζη, με βάση τα λεχθέντα στο παρακάτω βίντεο, θέλουμε να τονίσουμε το πόσο δίκιο έχει:

Αν η ανθρωπότητα συνεχίσει να παράγει άτομα – πειθήνια, χειραγωγήσιμα, άκρως λειτουργικά και προσαρμόσιμα στην υποτιθέμενη οργανική αυτοτέλεια τους και στην υπροχρεωτική προσαρμογή στους νόμους του νεκροταφείου, με την μικροαστική σιγή του να απλώνεται σαν χολέρα, με την ούγια της Αστικής Δημοκρατίας – Δημαγωγίας, που στην τελική, θα μετατραπεί σε Κ.Μ.Κ (κατά Λένιν), τότε τα χειρότερα είναι μπροστά μας και ο Β' ΠΠ, θα μοιάζει με παιδική χαρά.

 

Κατά τον τρόπο αυτό, θα καταλήξουμε σε έναν κόσμο αυτοτελών ηλιθίων που θα αποθεώνονται ως ιδιοφυΐες, οι οποίες θα πιστεύουν ότι προσφέρουν κιόλας και κάτι το σημαντικό, ενώ θα προσφέρουν τη δυστυχία απλόχερα.
Αυτός ο ιδεογραφικός ατομικιστικός και αδιέξοδος αυνανισμός, είναι το οικόσημο της εποχής των τεράτων, αν όχι του ανθρώπου των σπηλαίων, που αντί για το διαλεκτικό λόγο, θα μαϊμουδίζει με την καρτεσιανή λογική του "ορθού λόγου" (μηχανιστικά δλδ - δλδ ιδεαλιστικά - δλδ μεταφυσικά), καταλήγοντας, στο φασισμό της τεχνοκρατίας, της καλοπέρασης και του πέρα για πέρα πανηληθιότατου εγώ, κάνοντας το μεγάλο Σπινόζα να βάζει τα κλάματα εκεί που βρίσκεται τώρα, αυτά για την ώρα!!!
ΥΓ* Πέστα μεγάλε Δανέζη, "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΙΡΕΣΗ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ" , Καταρίπτωντας τον Αριστοτελικό Δυϊσμό της Ψυχής και του Σώματος, που πήραν μετά οι Θρησκείες και τρομοκρατούσαν αιώνες με τα συγχωροχάρτια τα ποίμνια!!!

ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ

Konstantinos Mpourxas
29.10.26

Φασιστόμουτρα ,που χθες σηκώσατε τα ξερά σας σε ναζιστικό χαιρετισμό μέσα στην καρδιά της Μακεδονίας τη Θεσσαλονίκη , το λιμάνι της πόλης λίγα μέτρα πιο πέρα, σκληρός καθρέφτης αποκαλύπτει και το παρελθόν σας και τα πιστεύω σας!

Στις δύο επόμενες φωτογραφίες, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, φασιστόμουτρα, βολτάρουν οι ομοϊδεάτες σας, Βούλγαροι φασίστες, στους οποίους οι ιδεολογικοί σας πρόγονοι, οι Γερμανοί ναζί, παρέδωσαν το 1941 ολόκληρη τη Μακεδονία !

Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης ποζάρουν οι Βούλγαροι φασίστες, με τους οποίους οι δικοί σας ήρωες, φασιστόμουτρα... οι Έλληνες ταγματασφαλίτες, συνεργάστηκαν άψογα καθ’ όλη τη διάρκεια της Κατοχής και πολέμησαν παρεΐτσα ενάντια στον απελευθερωτικό αγώνα του λαού μας, με ολοκαυτώματα, βασανιστήρια και εκτελέσεις!

Στην τέταρτη φωτογραφία είναι η αντίδραση του ελληνικού λαού μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, με μεγαλειώδεις διαδηλώσεις ενάντια στην υποδούλωση της Μακεδονίας από το σινάφι σας, φασιστόμουτρα!
Κεντρικά συνθήματα; ''Έξω οι Βούλγαροι φασίστες από την Ελληνική Μακεδονία – Θράκη'', ''Κάτω οι προδότες''.

Στην εκτη φωτογραφία είναι οι νεκροί πατριώτες σ’ αυτή τη διαδήλωση, οι οποίοι έπεσαν από τα πυρά των δυνάμεων της Κατοχής και των δικών σας ηρώων, φασιστόμουτρα!
Τα πυρά των Ελλήνων ταγματασφαλιτών και συνεργατών των ναζί!

Σ’ αυτές τις συγκρούσεις του ΕΑΜ με τους ομοϊδεάτες σας, φασιστόμουτρα, ενάντια στη βουλγαρική κατοχή της Μακεδονίας , στις 22 Ιούλη 1943, σκοτώθηκαν 30 διαδηλωτές, ανάμεσά τους η Παναγιώτα Σταθοπούλου, η Κούλα Λίλη, ο Κ. Δουκάκης, η υφαντουργός Όλγα Μπακόλα, η φοιτήτρια Αντωνιάδη, ο Μ. Καλοζύμης, ο Θωμάς Χατζηθωμάς, ο Θ. Τεριακής, ο Β. Στεφανιώτης και ο ανάπηρος του ελληνοϊταλικού πολέμου Αντώνης Παπασταυράκης. Τραυματίστηκαν 200 διαδηλωτές και συνελήφθησαν 500. 

Πολλοί από αυτούς καταδικάστηκαν σε βαρύτατες ποινές.
Στην πέμπτη φωτογραφία, φασιστόμουτρα, βλέπουμε τα μαυροφορεμένα ορφανά του Χορτιάτη —λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη μαζωξή σας— να κάνουν... ''γυμναστική'' μπροστά στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού, που κάηκε από τους Γερμανούς ναζί και τους ντόπιους προγόνους σας, τους ταγματασφαλίτες!
149 οι νεκροί στο ολοκαύτωμα του Χορτιάτη , αναμεσά τους πολλές γυναίκες και ανήλικα παιδιά !
Για ποιον τα γράφουμε όλα αυτά;
Δεν τα γράφουμε για σάς, φασιστόμουτρα!
Τα γράφουμε για κάποιους που σας ακολουθούν, για να ξέρουν ποιους ακολουθούν!
Για να ξέρουν ποιοι κρύβονται υποχθόνια πίσω από τις απλωμένες ελληνικές σημαίες, ποιοι είναι οι μέντορές τους και ποια τα πιστεύω τους!
Και ένα να ξέρετε .. Την Ελλάδα δεν την βάλατε στο χέρι όταν είχατε εδώ τις σιδερόφρακτες ορδές του Χίτλερ να σας στηρίζουν Θα την βάλετε τώρα;
Κούνια που σας κούναγε!
Ο ελληνικός λαός σας τσάκισε και θα σας ξανατσακίσει !

Εδώ ο Παππού σας: