Ο Επαναστατικός Χαρακτήρας μιας Ώριμης Επαναστατικής Δύναμης

902.gr Κείμενο του Αντώνη Μαλάμη

Η συζήτηση για τον χαρακτήρα του ΚΚΕ, ιδιαίτερα με αφορμή επετείους όπως αυτή της Μεταπολίτευσης, δίνει την ευκαιρία σε μερικούς να αμφισβητήσουν τον χαρακτήρα του, παρουσιάζοντας το σαν μια δύναμη ενσωματωμένη στο σύστημα.

Κόντρα λοιπόν σε αυτές τις απόψεις ας δούμε πως κάποιος μπορεί να εξηγήσει σε φίλους -ανθρώπους που δεν είναι μέλη του κόμματος, αλλά παρακολουθούν την πολιτική ζωή- τι είναι αυτό που κάνει το ΚΚΕ μια συγκροτημένη και συνεπή δύναμη, άξια για να την επιλέξει κανείς και να πορευτεί μαζί της.

Η απάντηση δεν βρίσκεται σε χαρακτηρισμούς ετικέτες η αφηρημένες διακηρύξεις. Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο συνδέονται τα λόγια, η ιστορική πείρα και η ίδια η κοινωνική αναφορά των ανθρώπων του.

Η τεκμηρίωση του επαναστατικού χαρακτήρα του ΚΚΕ -όχι ως μιας αφηρημένης διακήρυξης προθέσεων, αλλά ως μιας ζώσας πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας- δεν εδράζεται σε θεωρητικές εικασίες, αλλά στον τρόπο με τον οποίο το ίδιο το Κόμμα συμπυκνώνει τη θεωρία, την ιστορία και την καθημερινή δράση του μέσα στα επίσημα ντοκουμέντα του.

Οι επικριτές που αμφισβητούν τη συνέπεια του ΚΚΕ στον στόχο της καταγραφής και οργάνωσης της πάλης για την εργατική εξουσία προσπερνούν την ουσία: το πώς αλληλεπιδρούν η ιδεολογία, η ιστορική πείρα, ο πολιτισμός, η διεθνιστική ανάλυση και, πάνω απ' όλα, η ίδια η προέλευση των μελών του.

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να αποσαφηνιστεί είναι η ίδια η έννοια της επαναστατικότητας. Στη συλλογική αίσθηση, ο όρος συχνά συγχέεται με μια αυθόρμητη, ανυπότακτη διάθεση ή με μια βιαστική ανυπομονησία. Στην πραγματικότητα όμως, μια ώριμη πολιτική δύναμη δεν χαρακτηρίζεται από συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά από την ικανότητά της να διαβάζει την πραγματικότητα με ψυχραιμία. Το ΚΚΕ εκφράζει αυτή την ωριμότητα ακριβώς επειδή αναγνωρίζει τους υφιστάμενους συσχετισμούς δυνάμεων χωρίς ωραιοποιήσεις. Γνωρίζει ότι ο συσχετισμός σήμερα είναι αρνητικός για την εργατική τάξη, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Η διαφορά του από άλλους χώρους έγκειται στο ότι αυτή η αναγνώριση δεν το οδηγεί ούτε στην παραίτηση ούτε στην ενσωμάτωση στο υπάρχον σύστημα, αλλά στη μεθοδική εργασία για την αλλαγή αυτού του συσχετισμού.

Αυτή η προσέγγιση αποτυπώνεται καθαρά στα θεμελιώδη ντοκουμέντα του, το Πρόγραμμα και το Καταστατικό του. Η θεωρία του Μαρξισμού-Λενινισμού δεν λειτουργεί για το κόμμα ως ένα κλειστό δογματικό σύστημα, αλλά ως εργαλείο ανάλυσης της κοινωνίας. Στο Πρόγραμμά του, ο στόχος της εργατικής εξουσίας δεν περιγράφεται ως μια στιγμιαία πράξη ή ως ένα μακρινό όραμα χωρίς αντίκρισμα, αλλά ως η αντικειμενική διέξοδος από τα αδιέξοδα του καπιταλισμού. Παράλληλα, έχει ξεκαθαρίσει, μέσα από τη δική του επεξεργασμένη πείρα, ότι δεν υπάρχουν «ενδιάμεσα στάδια» ή «προοδευτικές κυβερνήσεις» στο έδαφος της σημερινής οικονομίας που μπορούν σταδιακά να αλλάξουν τον χαρακτήρα της εξουσίας. Η θέση αυτή δεν είναι προϊόν δογματισμού, αλλά συμπέρασμα που προέκυψε από την ίδια την ιστορική διαδρομή.

Η στάση του ΚΚΕ απέναντι στην υπερεκατοντάχρονη ιστορία του είναι ίσως το πιο αδιάψευστο δείγμα αυτής της πολιτικής ωριμότητας. Το κόμμα δεν αντιμετωπίζει το παρελθόν του ούτε με διάθεση αγιογραφίας ούτε με διάθεση αποποίησης. Η περίοδος της Εθνικής Αντίστασης και το έπος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) αποτελούν κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης στη χώρα μας, όπου η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα αναμετρήθηκαν με την αστική εξουσία και τους ξένους συμμάχους της. Όπως αποτυπώνεται και στις πρόσφατες διακηρύξεις για την ίδρυση του ΔΣΕ, ο αγώνας αυτός μελετάται στις πραγματικές του διαστάσεις, ως συμπύκνωση των κοινωνικών αντιθέσεων της εποχής.

Ταυτόχρονα, το ΚΚΕ βρήκε τη δύναμη να κάνει βαθιά και θαρραλέα αυτοκριτική για τις δικές του ιστορικές αδυναμίες. Η κριτική αποτίμηση της συμμετοχής του σε κυβερνήσεις στο παρελθόν (όπως την περίοδο 1989-1990) αποτελεί μέρος των επίσημων αποφάσεών του. Αναγνώρισε ότι η συμμετοχή ή η ανοχή σε αστικές κυβερνήσεις θόλωσε τα όρια της πάλης και καλλιέργησε αυταπάτες στον λαό. Η σημερινή αταλάντευτη άρνησή του να γίνει δεκανίκι σε κυβερνητικά σχήματα διαχείρισης δεν οφείλεται σε «στενοκεφαλιά», αλλά στο γεγονός ότι διδάχθηκε από τα ίδια του τα λάθη.

Ακριβώς αυτή η στάση του ΚΚΕ απέναντι στην ιστορία του είναι που διασφαλίζει,θωρακίζει αυτό που ακριβώς είναι.

Παράλληλα, ο τρόπος που το ΚΚΕ αντιλαμβάνεται τον πολιτισμό αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται για έναν περιχαρακωμένο οργανισμό. Το κόμμα αγκαλιάζει και αναδεικνύει την αληθινή καλλιτεχνική δημιουργία που εκφράζει τις αγωνίες, τους πόθους και τους αγώνες του λαού, χωρίς να βάζει κομματικά «πιστοποιητικά φρονημάτων» στους δημιουργούς. Η στάση του απέναντι σε μεγάλες μορφές της τέχνης, αλλά και σε νεότερους καλλιτέχνες, εδράζεται στην πεποίθηση ότι η μεγάλη τέχνη ανήκει στο λαό και τον ενώνει. Η φράση «εμείς τραγουδάμε για να ενώσουμε τον κόσμο» δεν είναι απλώς ένας ποιητικός στίχος, αλλά πολιτική στάση: ο πολιτισμός είναι μέσο χειραφέτησης και ενοποίησης της εργατικής τάξης και των συμμάχων της απέναντι στον κατακερματισμό και την απομάκρυνση από τις ρίζες της ίδια της κοινωνίας που επιβάλλει η τρέχουσα και κυρίαρχη υπο κουλτούρα.

Αλλά και όσον αφορά τη διεθνή κατάσταση, η ανάλυση του ΚΚΕ ξεχωρίζει για την ταξική της συνέπεια σε έναν κόσμο γεμάτο σύγχυση. Σε μια εποχή που οι διεθνείς συγκρούσεις παρουσιάζονται συχνά ως μάχες μεταξύ «δημοκρατίας και αυταρχισμού» ή «καλών και κακών» συμμαχιών, το ΚΚΕ διαβάζει τις εξελίξεις μέσα από το πρίσμα των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Απορρίπτει τη στοίχιση πίσω από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά ταυτόχρονα δεν τρέφει αυταπάτες για τον ρόλο άλλων αναδυόμενων ιμπεριαλιστικών κέντρων, όπως η Ρωσία ή η Κίνα. Η πυξίδα του παραμένει σταθερά στραμμένη στην αυτοτελή πάλη των λαών και στη διεθνιστική αλληλεγγύη, θεωρώντας ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα συμφέρον να διαλέγουν στρατόπεδο ανάμεσα σε ληστές.

Ωστόσο, η πιο ουσιαστική συνιστώσα, αυτή που συχνά διαφεύγει από τους κάθε λογής επικριτές του -είτε είναι καλοπροαίρετοι είτε “εξ επαγγέλματος” επικριτές του- είναι η ίδια η ανθρώπινη βάση του κόμματος. Το ΚΚΕ δεν είναι ένας μηχανισμός τεχνοκρατών, ακαδημαϊκών ή επαγγελματιών της πολιτικής και εργατοπατέρων που παρατηρούν και παρεμβαίνουν στην κοινωνία με ιδιοτελή κίνητρα. Τα μέλη και τα στελέχη του είναι άνθρωποι που προέρχονται από την ίδια την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, ζουν τις ίδιες δυσκολίες και αναδεικνύονται μέσα από τους καθημερινούς αγώνες στους χώρους δουλειάς, στα εργοστάσια, στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στις γειτονιές.

Όσοι βρίσκονται μακριά από αυτούς τους αγώνες αδυνατούν να καταλάβουν την αξία αυτής της βιωματικής σχέσης. Δεν μπορούν να αντιληφθούν τι σημαίνει να οργανώνεις μια απεργία, να περιφρουρείς ένα σπίτι από έναν πλειστηριασμό, να διεκδικείς συλλογικές συμβάσεις απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Αυτή η καθημερινή τριβή είναι που μπολιάζει τα στελέχη του ΚΚΕ με αντοχή, τους απαλλάσσει από εύκολες αυταπάτες και τους δίνει τη δυνατότητα να εκφράζουν αυθεντικά τις ανάγκες του λαού.Όπως τονίζεται και στα ντοκουμέντα του πρόσφατου Συνεδρίου του για την κομματική οικοδόμηση, η ισχυροποίηση του κόμματος περνά ακριβώς μέσα από το βάθεμα των δεσμών του με τους εργαζόμενους.

Σε αυτή τη μακρά διαδρομή, το ΚΚΕ δεν υπόσχεται εύκολες ή μαγικές λύσεις. Με πλήρη συνείδηση της δυσκολίας των καιρών, εργάζεται συστηματικά για την ενίσχυση όλων εκείνων των χαρακτηριστικών που το καθιστούν μια πραγματική επαναστατική πρωτοπορία. Δημιουργεί και επανδρώνει, όπως θα λέγαμε μεταφορικά, ένα «γερό σκαρί»: έναν πολιτικό οργανισμό με ιδεολογική θωράκιση, οργανωτική αντοχή και βαθιές κοινωνικές ρίζες. Ένα σκαρί που δεν φτιάχτηκε για τις ήρεμες λιμνοθάλασσες του συμβιβασμού, αλλά είναι ικανό να ταξιδέψει σε ανοιχτές, φουρτουνιασμένες θάλασσες και να οδηγήσει την κοινωνία σε ένα πραγματικά νέο ξέφωτο.

https://www.902.gr/eidisi/apopseis-sholia/425891/o-epanastatikos-haraktiras-mias-orimis-epanastatikis-dynamis

ΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΝΕΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΡΚΙΝΓΚ

Στάθης Κεραμιδάς
26,7.26

Για περισσότερα από δύο χρόνια, ο δήμος Πατρέων διεκδικούσε την παραχώρηση δύο χώρων, ιδιοκτησίας της ΓΑΙΟΣΕ.
Τις τελευταίες ημέρες, δήμος και ΓΑΙΟΣΕ κατέληξαν σε συμφωνία για μακροχρόνια χρήση του δήμου, με μίσθωση και των δύο χώρων.
Στην πρώτη φωτο βλέπουμε ένα νεοκλασικό (έργο του Τσίλλερ) επί της οδού Αθηνών, απέναντι από το παλιό μηχανοστάσιο του Αγίου Διονυσίου.


Ο δήμος παίρνει το κτίριο για να δημιουργήσει πολιτιστικές δομές για τις ανάγκες του ίδιου , αλλά και των πολιτιστικών συλλόγων της περιοχής.

Στη δεύτερη φωτο βλέπουμε το χώρο του παλιού μηχανοστασίου του Αγ. Διονυσίου , έκτασης 15 στρεμμάτων .

Στην έκταση αυτή ο δήμος θέλει να διαμορφώσει πάρκινγκ, το οποίο θα είναι επέκταση του παλιού που ήδη λειτουργεί ως δωρεάν δημοτικό πάρκινγκ.
Το επόμενο διάστημα ο δήμος Πατρέων περιμένει να παραλάβει ηλεκτρικά αυτοκίνητα με τα οποία θα εξυπηρετεί δωρεάν τις μετακινήσεις των οδηγών από τα δημοτικά πάρκινγκ, των Καλετζιώτη, Αγ. Διονυσίου, Τερψιθέας και έλους Αγυιάς όπου σύντομα ξεκινά η διαμόρφωσή του.

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ (1925–1941)

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ: Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ (1925–1941)

1. Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ (1925–1926)

Ο Προάγγελος των Μαζικών Διώξεων
Η δικτατορία του στρατηγού Θεόδωρου Πάγκαλου αποτέλεσε το σκληρό προοίμιο της κρατικής καταστολής που ακολουθήσε στον Μεσοπόλεμο. Αν και ο νόμος του «Ιδιώνυμου» ψηφίστηκε αργότερα (1929) από τον Βενιζέλο, ο Πάγκαλος ήταν αυτός που έθεσε τις βάσεις για τις μαζικές πολιτικές διώξεις.Το Νομοθέτημα: Ίδρυσε το «Παραπάνω Νομοθετικό Διάταγμα» του 1925, το οποίο επέτρεπε τη σύλληψη και τον εκτοπισμό πολιτών χωρίς δικαστική απόφαση.
Η Ίδρυση των Πρώτων Στρατοπέδων: Για πρώτη φορά η Ανάφη και η Φολέγανδρος μετατρέπονται επίσημα σε οργανωμένους τόπους μαζικής εξορίας για πολιτικούς κρατούμενους.
Οι Διώξεις: Συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν εκατοντάδες στελέχη του ΚΚΕ και της ΓΣΕΕ, ενώ έκλεισαν εργατικές εφημερίδες. Ο Πάγκαλος χρησιμοποίησε την καταστολή για να εδραιώσει το καθεστώς του, ανοίγοντας τον δρόμο για τη θεσμοθέτηση των διώξεων που ακολούθησαν.


2. ΤΟ «ΙΔΙΩΝΥΜΟ» ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ (1929–1934)

Το Νομοθετικό Πλαίσιο και η Σκόπευση του Νόμου
Το «Ιδιώνυμο» (Νόμος 4229 του 1929) αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα νομοθετήματα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, το οποίο ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου με στόχο την ποινικοποίηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας και της συνδικαλιστικής δράσης.Επίσημος Τίτλος: «Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών».

Στόχος: Η δίωξη όσων επεδίωκαν την εφαρμογή ιδεών που απέβλεπαν «εις την βίαιαν ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού συστήματος».
Πρακτική Εφαρμογή: Χρησιμοποιήθηκε εκτενώς για την καταστολή απεργιών, εργατικών κινητοποιήσεων και τη δίωξη μελών και στελεχών του ΚΚΕ.

Ο Απολογισμός των Διώξεων (1929–1934)

Κατηγορία Δίωξης Εκτιμώμενος Αριθμός (Πενταετία 1929–1934)
Συνολικές Συλλήψεις / Προσαγωγές 13.050 έως 16.500 άτομα
Συνολικές Καταδίκες από Δικαστήρια 2.400 έως 3.100 άτομα
Εκτοπισμοί με Διοικητικές Αποφάσεις (Εξορία) 884 έως 1.100 άτομα
Κρατούμενοι Στρατιώτες (Καλπάκι) 120 άτομα
Νεκροί (Δολοφονίες & Θάνατοι): Καταγράφονται τουλάχιστον 8 έως 27 νεκροί (ανάλογα με το αν προσμετρώνται μόνο οι απευθείας δολοφονίες σε διαδηλώσεις ή και οι θάνατοι από τις κακουχίες και τις ασθένειες στις εξορίες).
Βασανισμοί & Ξυλοδαρμοί: Πάνω από 1.300 άτομα τραυματίστηκαν ή ξυλοκοπήθηκαν, ενώ επίσημα καταγράφηκαν τουλάχιστον 107 περιπτώσεις άγριων βασανισμών από τις διωκτικές αρχές.


3. ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΞΟΡΙΑΣ

Γεωγραφία της Απομόνωσης
Τα νησιά που επιλέχθηκαν ως τόποι εξορίας κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου ήταν κυρίως μικρά, άγονα και απομονωμένα νησιά του Αιγαίου και του Λιβυκού πελάγους, ώστε να είναι αδύνατη η απόδραση.

Άη Στράτης (Άγιος Ευστράτιος): Το πολυπληθέστερο κέντρο εκτοπισμένων. Ο αριθμός των πολιτικών εξόριστων κυμαινόταν σταθερά μεταξύ 200 και 300 ατόμων ταυτόχρονα.
Ανάφη: Φιλοξενούσε κατά μέσο όρο περίπου 100 έως 150 εκτοπισμένους ετησίως. Εκεί ιδρύθηκε και μία από τις πρώτες οργανωμένες «Ομάδες Συμβίωσης».
Φολέγανδρος: Μικρότερο κέντρο κράτησης, όπου βρίσκονταν υπό περιορισμό κυρίως στελέχη της εργατικής τάξης (50 με 80 κρατούμενους).
Γαύδος: Το νοτιότερο σημείο της χώρας. Λόγω των άθλιων συνθηκών και της ελονοσίας, χρησιμοποιήθηκε για την εξορία κορυφαίων στελέχων (30 με 50 άτομα).

Οι Ομάδες Συμβίωσης Πολιτικών Εξορίστων (ΟΣΠΕ)
Οι ΟΣΠΕ αποτέλεσαν έναν μοναδικό θεσμό αυτοοργάνωσης. Δημιουργήθηκαν από τους ίδιους τους κρατούμενους για να εξασφαλίσουν την επιβίωση και την αλληλεγγύη απέναντι στην κρατική εγκατάλειψη.

Το Κοινό Ταμείο: Οι κρατούμενοι συγκέντρωναν υποχρεωτικά όλα τα χρήματα από το πενιχρό κρατικό επίδομα (περίπου 10 δραχμές) και τις ενισχύσεις σε ένα κοινό ταμείο.
Η Κοινή Κουζίνα: Με το κοινό ταμείο αγόραζαν χύμα τρόφιμα και μαγείρευαν σε μεγάλα καζάνια για όλους, ώστε κανείς να μην μένει νηστικός.
Ο Καταμερισμός Εργασίας: Εκλεγόταν δημοκρατικά μια Διοικούσα Επιτροπή και όλοι οι εξόριστοι είχαν καθημερινά καθήκοντα με βάρδιες (μάγειρες, κουβαλιτές νερού, καθαριστές).
Η Μόρφωση: Λόγω του υψηλού ποσοστού αναλφαβητισμού, οι μορφωμένοι εξόριστοι παρέδιδαν καθημερινά μαθήματα ανάγνωσης, γραφής, ιστορίας και πολιτικής οικονομίας.

Η Δράση της «Εργατικής Βοήθειας»
Η «Εργατική Βοήθεια Ελλάδας» (ΕΒΕ) (τμήμα της Διεθνούς Εργατικής Βοήθειας - MOPR) αποτέλεσε τον βασικό πνεύμονα επιβίωσης των διωκόμενων.

Υλική Στήριξη: Συγκέντρωνε εισφορές και έστελνε στα νησιά χρήματα, ρούχα, σκεπάσματα, τρόφιμα και φάρμακα (κυρίως κινίνο).
Νομική Προστασία: Κάλυπτε τα δικαστικά έξοδα και τις αμοιβές δικηγόρων για τους χιλιάδες εργάτες που παραπέμπονταν σε δίκες με βάση το Ιδιώνυμο.
Στήριξη Οικογενειών: Βοηθούσε οικονομικά τις γυναίκες και τα παιδιά των φυλακισμένων που έμεναν πίσω χωρίς εισόδημα.


4. Ο ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟΣ ΟΥΛΑΜΟΣ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ

Το Κολαστήριο των Φαντάρων
Παράλληλα με τις εξορίες των πολιτών, ο στρατός δημιούργησε τον δικό του μηχανισμό εξόντωσης για τους στρατευμένους νεολαίους. 

Ο Πειθαρχικός Ουλαμός Καλπακίου (στα σύνορα της Ηπείρου) λειτούργησε ως στρατόπεδο καταναγκαστικών έργων και βασανισμού αριστερών φαντάρων. 

Η Καθημερινότητα: Οι στρατιώτες υποχρεώνονταν σε εξαντλητικά καψόνια, όπως το κουβάλημα μεγάλων πετρών χωρίς σκοπό, το σκάψιμο μέσα στη λάσπη και το κρύο, και την ορθοστασία για ώρες.
Η Σωματική Βία: Οι ξυλοδαρμοί από τους βαθμοφόρους ήταν καθημερινοί. Οι συνθήκες υγιεινής ήταν ανύπαρκτες, με αποτέλεσμα πολλοί φαντάροι να νοσήσουν βαριά από πνευμονία και φυματίωση.
Οι Εκτελέσεις: Το Καλπάκι οδηγούσε στο Στρατοδικείο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των φαντάρων Μαρμαρέλλη και Μήτση, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν, προκαλώντας τεράστιο κύμα αντιδράσεων στην υπόλοιπη χώρα.


5. Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ 4ΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ (1936–1941)

Η Απόλυτη Σκλήρυνση του Μηχανισμού
Με την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά το 1936, ο μηχανισμός του Ιδιώνυμου ενσωματώθηκε και σκληρύνθηκε στο έπακρο μέσα από νέους νόμους, όπως ο Αναγκαστικός Νόμος 117/1936.

Η Ειδική Ασφάλεια του Μανιαδάκη: 

Ο Υφυπουργός Δημόσιας Ασφάλειας Κωνσταντίνος Μανιαδάκης αναδιοργάνωσε τον διωκτικό μηχανισμό εισάγοντας συστηματικά βασανιστήρια, όπως την υποχρεωτική πόση ρετσινόλαδου και το κάθισμα πάνω σε blocks πάγου, που κατέστρεφαν την υγεία χωρίς να αφήνουν εμφανή εξωτερικά ίχνη.
Η «Δήλωση Μετανοίας»: 

Εισήχθη ο θεσμός της «δήλωσης αποκήρυξης του κομμουνισμού», που συνοδευόταν από την υποχρέωση του μετανιούντος να καταδώσει συντρόφους του, στοχεύοντας στην ηθική εξόντωση του ατόμου.
Οι Πλαστές Οργανώσεις: Η Ασφάλεια δημιούργησε μια ολοκληρωτικά πλαστή ηγεσία του ΚΚΕ (την Προσωρινή Διοίκηση) και εξέδιδε δικό της, πλαστό Ριζοσπάστη, παγιδεύοντας χιλιάδες μέλη.

Οι Πολιτικοί Κρατούμενοι της Ακροναυπλίας
Το παλιό ενετικό φρούριο του Ναυπλίου μετατράπηκε από το καθεστώς Μεταξά (1937) στο σκληρότερο στρατόπεδο κράτησης πολιτικών κρατουμένων της ηπειρωτικής Ελλάδας, λειτουργώντας αποκλειστικά για τα «αμετανόητα» ηγετικά στελέχη.

Η Διαβίωση: Στην Ακροναυπλία κλείστηκαν πάνω από 600 στελέχη, απομονωμένοι από τον έξω κόσμο, με ελάχιστο φαγητό και αυστηρότατο στρατιωτικό έλεγχο.
Η Παράδοση στους Κατακτητές: Με την κατάρρευση του μετώπου το 1941, οι κρατούμενοι ζήτησαν να απελευθερωθούν για να πολεμήσουν στην πρώτη γραμμή εναντίον του Άξονα. 

Η κυβέρνηση αρνήθηκε και παρέδωσε τους 600 της Ακροναυπλίας συντεταγμένα στις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής.
Η Τύχη τους: Οι Γερμανοί και οι Ιταλοί χρησιμοποίησαν τους Ακροναυπλιώτες ως μόνιμη δεξαμενή ομήρων. Πολλοί από αυτούς εκτελέστηκαν ως αντίποινα κατά τη διάρκεια της Κατοχής (όπως στην εμβληματική εκτέλεση των 200 της Καισαριανής την 1η Μαΐου 1944).


6. ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΕΞΟΡΙΕΣ

Η Έμφυλη Διάσταση της Καταστολής
Οι γυναίκες αγωνίστριες, συνδικαλίστριες και μέλη αριστερών οργανώσεων υπέστησαν εξίσου τη βία των διωκτικών μηχανισμών του Μεσοπολέμου και της μεταξικής δικτατορίας.

Οι Τόποι Κράτησης: Γυναίκες εκτοπίζονταν σε απομονωμένα νησιά (όπως η Κίμωλος και η Φολέγανδρος), ενώ δημιουργήθηκαν ειδικές πτέρυγες γυναικείων φυλακών, με κυριότερες τις Φυλακές Αβέρωφ στην Αθήνα.
Οι Ιδιαίτερες Δυσκολίες: Οι γυναίκες εξόριστες είχαν να αντιμετωπίσουν, πέρα από τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, τον κοινωνικό στιγματισμό της εποχής και τον ψυχολογικό πόλεμο της Χωροφυλακής, που χρησιμοποιούσε την απειλή της αφαίρεσης της κηδεμονίας των παιδιών τους ως μέσο πίεσης για να υπογράψουν «δήλωση μετάνοίας».
Η Οργάνωση: Ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες, οι γυναίκες συγκρότησαν τις δικές τους Ομάδες Συμβίωσης, φροντίζοντας συλλογικά για τη διατροφή, την καθαριότητα και τη μόρφωση των νεότερων ή αναλφάβητων κρατουμένων.


7. ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ

Η Δίωξη της Σκέψης
Η ψήφιση του Ιδιώνυμου το 1929 και η μετέπειτα σκλήρυνσή του προκάλεσαν σφοδρές αντιδράσεις από τον κόσμο των γραμμάτων και των τεχνών, καθώς ο νόμος έπληττε άμεσα την ελευθερία της σκέψης.

Κώστας Βάρναλης: Ο σπουδαίος ποιητής στοχοποιήθηκε άμεσα. Το έργο του λογοκρίθηκε, ενώ ο ίδιος εκτοπίστηκε στην Ανάφη και τον Άη Στράτη, όπου συνέχισε να γράφει αποτυπώνοντας τις εμπειρίες της εξορίας σε κείμενα που δημοσιεύονταν κρυφά.
Δημήτρης Γληνός: Ο μεγάλος δάσκαλος και παιδαγωγός υπέστη αλλεπάλληλες διώξεις και εκτοπισμούς (στη Σαντορίνη και τον Άη Στράτη). Παρά την κλονισμένη υγεία του, μετέτρεψε τους τόπους εξορίας σε πνευματικά κέντρα, παραδίδοντας μαθήματα φιλοσοφίας και εκπαιδεύοντας τους συνεξόριστούς του.
Άλλοι Διανοούμενοι: Προσωπικότητες όπως ο Γιάννης Ρίτσος και ο Μενέλαος Λουντέμης βρέθηκαν αντιμέτωποι με το ίδιο καθεστώς διώξεων, μετατρέποντας τη λογοτεχνική τους παραγωγή σε όπλο αντίστασης κατά της κρατικής καταστολής.

8. Η ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΙΔΙΩΝΥΜΟΥ

Η Θεσμική Συνέχεια του Κράτους

Η νομοθεσία του Ιδιώνυμου και οι πρακτικές της δικτατορίας Μεταξά δεν εξαφανίστηκαν με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά αξιοποίησαν τη δομή του ελληνικού κράτους κατά τη μεταπολεμική και μετεμφυλιακή περίοδο.

Θεσμική Θεμελίωση: 

Το Ιδιώνυμο αποτέλεσε το νομικό προσχέδιο για τα κατοπινά έκτακτα μέτρα, όπως το Γ' Ψήφισμα του 1946 και τον Νόμο 509 του 1947, που έθεσαν εκτός νόμου το ΚΚΕ και οδήγησαν στις μαζικές διώξεις του Εμφυλίου Πολέμου.
Μακροζωία των Στρατοπέδων: 

Οι τόποι εξορίας του Μεσοπολέμου (Άη Στράτης) διευρύνθηκαν και επαναλειτούργησαν σε γιγαντιαία κλίμακα, μαζί με νέα στρατόπεδα (όπως η Μακρόνησος και η Γυάρος), βασιζόμενα στην ίδια διοικητική δομή του εκτοπισμού χωρίς δικαστική απόφαση.
Η Διατήρηση των Πιστοποιητικών: 

Ο μηχανισμός των «δηλώσεων μετάνοιας» και των φακέλων πολιτικών φρονημάτων εξελίχθηκε στα μεταπολεμικά «Πιστοποιητικά Κοινωνικών Φρονημάτων», τα οποία καθόρισαν τη ζωή, την επαγγελματική αποκατάσταση και τα δικαιώματα εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών μέχρι την επίσημη κατάργησή τους τη δεκαετία του 1980.


ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Πρωτογενείς Πηγές & Αρχεία Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ):Νόμος 4229/1929 («Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών»).
Αναγκαστικός Νόμος 117/1936 («Περί μέτρων προστασίας του κοινωνικού καθεστώτος»).
Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ: Εκθέσεις της «Εργατικής Βοήθειας Ελλάδας» (ΕΒΕ) και απολογιστικά δημοσιεύματα της εφημερίδας «Ριζοσπάστης» (1929–1934).
Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ): Ψηφιοποιημένα αρχεία, αλληλογραφία και έντυπα των Ομάδων Συμβίωσης Πολιτικών Εξορίστων (ΟΣΠΕ) Ανάφης και Άη Στράτη.

Βασική Ιστορική Βιβλιογραφία: Αλιβιζάτος, Νίκος (1983). Οι πολιτικοί θεσμοί σε κρίση (1922-1974): Όψεις της ελληνικής εμπειρίας. Αθήνα: Θεμέλιο. (Κεντρική μελέτη για τη νομική και πολιτική συγκρότηση του Ιδιώνυμου).
Λιάκος, Αντώνης (1988). Εργατική πολιτική και κοινωνική θεσμοποίηση στον Μεσοπόλεμο. Αθήνα: Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος.
Μάργαρης, Νίκος (1966). Η Ιστορία της Εξορίας: Από τον Πάγκαλο μέχρι τη χούντα. Αθήνα: Εκδόσεις Μάργαρη. (Αναλυτική καταγραφή για τις συνθήκες στα νησιά).
Σακελλαρόπουλος, Τάσος (2000). Οι κρίσεις στο στρατό και η πολιτική εξουσία στον Μεσοπόλεμο. Αθήνα: Πλέθρον. (Πληροφορίες για τον Πειθαρχικό Ουλαμό Καλπακίου).
Φλάισερ, Χάγκεν (1988). Στέμμα και Σβάστικα: Η Ελλάδα της Κατοχής και της Αντίστασης. Αθήνα: Παπαζήσης. (Στοιχεία για την παράδοση των κρατουμένων της Ακροναυπλίας στους κατακτητές).

Μαρτυρίες & Λογοτεχνικές Πηγές: Βάρναλης, Κώστας. Φύλλα εξορίας (Ανάφη - Άη Στράτης). (Ημερολογιακές σημειώσεις και ποιήματα από την περίοδο του εκτοπισμού του).
Γληνός, Δημήτρης: Μηνύματα από την εξορία. (Αλληλογραφία και παιδαγωγικά κείμενα από τη Σαντορίνη και τον Άη Στράτη).

+++ Αιωνία του (ΣφΥΡΙΖΑ) η μνήμη +++

 

Iosif Pateropoulos

18/7/26

+++ Αιωνία του (ΣφΥΡΙΖΑ) η μνήμη +++

..Πανηγύρισες, όταν το Κόμμα πήρε 4,5% γιατί νόμιζες θα διαλυθεί....

Αναγνώστης του 902.gr αλίευσε και μας έστειλε μία απάντηση ενός φίλου του ΚΚΕ προς τον ΣΥΡΙΖΑ για τις πρόσφατες, συνεχείς επιθέσεις ενάντια στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ από τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή το εκλογικό αποτέλεσμα.
Παρ’ όλη τη συναισθηματική φόρτιση που έχει η απάντηση, εκφράζει σίγουρα τις διαθέσεις ενός κόσμου που στάθηκε αταλάντευτα δίπλα στο ΚΚΕ στις πιο δύσκολες στιγμές των τελευταίων 30 χρόνων.
Το κείμενο είναι το εξής:

«Θα πανηγυρίζω όσο θέλω και για ό,τι θέλω.
Άκου να δεις, ρε "φίλε".
Πανηγύρισες όταν έγιναν οι ανατροπές του σοσιαλισμού.
Πανηγύρισες όταν διασπάστηκε το Κόμμα.
Πανηγύρισε, για το τέλος -όπως έλεγες- των ιδεολογιών (τρομάρα σου...)
Πανηγύρισες, όταν έλουζαν με σεξιστικά σχόλια την Αλέκα (αλλά τότε δεν ήταν σεξιστικά).
Πανηγύρισες, όταν το Κόμμα πήρε 4,5% γιατί νόμιζες θα διαλυθεί.
Πανηγύρισες, ένα βράδυ, βγαίνοντας από το εκλογικό κέντρο, γιατί το ΚΚΕ το είχαν περάσει η ΧΑ και οι ΑΝΕΛ.
Πανηγύρισες, όταν η "Πανσπουδαστική" είχε πάρει 3%.
Πανηγύρισες, όταν το δικό σου ΟΧΙ, το έκανες ΝΑΙ, απέναντι στο δικό μου ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ.
Πανηγύρισες όταν είδες τον εκατοντάχρονο κομμουνιστή να έχει δάκρυα στο πρόσωπό του για το ποσοστό του Κόμματος.
Πανηγύρισες, όταν άκουγες τις κομμουνίστριες μανάδες να κλαίνε, όταν έβλεπαν την κόκκινη σημαία να κατεβαίνει από τους φασίστες του Γιέλτσιν, αλλά δεν τις άκουγες που έλεγαν στα παιδιά τους "σήκω παιδί μου το Κόμμα κινδυνεύει" και κράταγαν ΡΕ "το μπαστούνι της φυλακής ανάμνηση" στο ένα χέρι και την κόκκινη σημαία στο άλλο.
ΝΑΙ, ΡΕ! Θα πανηγυρίζω γιατί δεν έγινα σαν εσάς.
ΝΑΙ, ΡΕ! Θα πανηγυρίζω γιατί το κόμμα ανεβαίνει, σιγά αλλά σταθερά.
ΝΑΙ, ΡΕ! Θα πανηγυρίζω και για την άνοδό μου, και για την πτώση σου.
Ακούγεται η φωνή της Δούρου σας στα αυτιά μου να κραυγάζει "Στο 1% θα σας πάμε"και εγώ πανηγυρίζω.

Πανηγυρίζω μαζί με τους συντρόφους μου, τους φίλους που στήριξαν το Κόμμα στις δύσκολες στιγμές. Τους φίλους που το στήριξαν και ας διαφωνούν.
Και ξέρεις, ρε συ...
Θα πάω να πανηγυρίσω πάνω από τους τάφους των μανάδων, που κλαίγοντας φώναζαν και θα φωνάζουν: Ένας αιώνας αγώνας και θυσία το ΚΚΕ στην πρωτοπορία.
Δεν θα κλάψω για τους φασίστες που μπήκαν στη Βουλή. Θα ακονίσω τα όπλα μου για να νικήσω.
Γιατί με εμένα "Είναι και οι νεκροί στο ξάγναντο πρωτοπανηγυριώτες"».

https://www.902.gr/.../tha-panigyrizo-oso-thelo-kai-gia...

Κύπρος - Διδακτικά: Μαθήματα απέναντι στον εθνικισμό και τη λήθη *Μαργαρίτης

 

Γιώργος Μαργαρίτης
20/7/2026

Κύπρος - Διδακτικά
Επέτειος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Επέτειος ενός ελληνο-τουρκικού πολέμου που δεν έγινε.
Μάθημα πρώτο
Το καλοκαίρι του 1974 η ελληνική στρατιωτική υπεροπλία ήταν δεδομένη σε πολλούς κρίσιμους τομείς.
-. Στην θάλασσα τα γερμανικά υποβρύχια Τ.209 δεν είχαν τίποτε ανάλογο στην τουρκική πλευρά.
-. Στην θάλασσα οι πυραυλάκατοι και οι πύραυλοι EXOCET απαγόρευαν ουσιαστικά την όποια κίνηση της Τουρκίας στο Αιγαίο
-. Στον αέρα τα F-4 Phantom δεν είχαν τίποτε αντίστοιχο απέναντι.
-. Στην ξηρά τα άρματα μάχης AMX-30 έδιναν σαφές πλεονέκτημα (βολή σε κίνηση κλπ.)
κλπ.
Η απόβαση εξάλλου και η στήριξη ενός σημαντικού στρατιωτικού σώματος πέρα από τις θάλασσες ήταν εγχείρημα δύσκολο ειδικά με τα μέσα που τότε διέθετε ο τουρκικός στρατός.
Και όμως πόλεμος δεν έγινε γιατί, όπως διαπίστωσε η τότε πολιτική και στρατιωτική ηγεσία (χουντική αλλά και μεταχουντική- για συννενοημένη μεταβίβαση κυβερνητικής εξουσίας επρόκειτο, όχι για ουσιαστική ανατροπή) κατέληξξαν στο συμπέρασμα ότι "Η Κύπρος κείται μακράν".
Και απλά την παρέδωσαν.
Οι τότε εξοπλισμοί ήταν για το ΝΑΤΟ - όχι για μεταξύ "συμμάχων"
Οι σημερινοί εξοπλισμοί είναι για να προστατεύουν τα έξι μίλια - πλην "γκρίζων" βραχονησίδων. Ίσως ούτε και αυτά.
Μάθημα δεύτερο
Οι φασίστες εθνικιστές το πραξικόπημα το έκαναν. Μεγάλα λόγια, μικρά μυαλά, φανατισμός, μίσος και απίστευτη βλακεία.
Το μένος τους το εκδήλωσαν ενάντια σε κομμουνιστές, δημοκράτες, τουρκοκύπριους.
Όταν έγινε η εισβολή οι ένοπλες συμμορίες τους κινήθηκαν σε αντίθετη κατεύθυνση.
Ρίχτηκαν στους τουρκοκυπριακούς θύλακες για να σκοτώσουν, να κακοποιήσουν γυναικόπαιδα και να σιγουρέψουν πλιάτσικο.
Τον τουρκικό στρατό τον απέφυγαν. Πουθενά δεν συγκρούστηκαν μαζί του.
Δεν είναι ο πόλεμος παιχνίδι για αλήτες.
Έτσι πάντα ήταν οι φασίστες, ο πατριωτισμός τους κίβδηλος, απλά για να κρύψει την αρρώστια του εγκληματία και του φονιά - του τυφλού υπηρέτη αλλότριων συμφερόντων και στόχων.
Έτσι είναι και σήμερα οι φασίστες - όπως κι αν ονομαστούν. .

 
                                                  **********************************

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τη συμπλήρωση 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Σε ανακοίνωσή του για τη συμπλήρωση 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει τα εξής:

«Η επέτειος των 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αυτό το ιμπεριαλιστικό έγκλημα σε βάρος του κυπριακού λαού που έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια του μέχρι σήμερα, μας υπενθυμίζει τι πραγματικά σημαίνουν για τους λαούς οι σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστών και οι δολοφονικές τους συμμαχίες, όπως το ΝΑΤΟ.

Το απαραίτητο άλλοθι για την εισβολή του ΝΑΤΟικού τουρκικού στρατού, που είχε και έχει ως αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και εκτοπισμένους και την κατοχή του 37% της Κύπρου, το είχε δώσει λίγες μέρες πριν η επίσης ΝΑΤΟική ελληνική χούντα, με το πραξικόπημα που ενορχήστρωσε κατά της κυβέρνησης του Μακάριου, ενώ απροκάλυπτη κάλυψη στην εισβολή έδωσαν οι ΗΠΑ και το ίδιο το ΝΑΤΟ με τη στάση τους.

Η οδυνηρή αυτή ιστορική γνώση αρκεί για να καταρρίψει τους μύθους που καλλιεργεί η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού, ότι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ ή μια ΕΕ με "στρατηγική αυτονομία" μπορούν να παρέχουν διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε λαού.

Άλλωστε, η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, η ενδυνάμωση των σχέσεων με το ΝΑΤΟ, οι στρατηγικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, η μετατροπή του νησιού σε "ενεργειακό κόμβο" με την εμπλοκή μεγάλων ενεργειακών κολοσσών από τις ΗΠΑ, όχι μόνο δεν οδήγησαν σε μια "δίκαιη λύση" στο Κυπριακό, αλλά αντίθετα, την έβαλαν ακόμα περισσότερο στο "μάτι του κυκλώνα" των ανταγωνισμών και των πολεμικών συγκρούσεων, την κατέστησαν στόχο αντιποίνων, όπως φάνηκε με τις πρόσφατες επιθέσεις κατά των βρετανικών βάσεων.

Αυτές τις ξένες πολεμικές υποδομές και αυτή την πορεία ΝΑΤΟποίησης του νησιού είχαν σκοπό να προστατεύσουν οι φρεγάτες και τα πολεμικά αεροσκάφη που έστειλε η Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και όχι φυσικά τον "ελληνισμό" της Κύπρου, όπως έλεγε προκλητικά η κυβέρνηση και υιοθετούσαν όλα τα άλλα κόμματα πλην ΚΚΕ.

Παράλληλα, αυτή η πορεία αποτελεί καταλύτη για επικίνδυνες, διχοτομικές διευθετήσεις, που νομιμοποιούν και διαιωνίζουν την κατοχή. Αυτό αποδεικνύουν και τα δημοσιεύματα των ημερών, σχετικά με το νέο σχέδιο που βρίσκεται στα "σκαριά" για μια "χαλαρή ομοσπονδία", με δύο συνιστώντα κρατίδια και δύο διαφορετικά κοινοβούλια, ενώ προβλέπει ως εγγυητή της "ασφάλειας" ένα πολυεθνικό στρατιωτικό σχήμα με τη σφραγίδα του ΝΑΤΟ και τη συμμετοχή και τουρκικών δυνάμεων. Ταυτόχρονα, επιχειρείται να ανοίξει ο δρόμος για "απευθείας εμπόριο, πτήσεις και επαφές" άλλων κρατών με το ψευδοκράτος.

Πρόκειται για προτάσεις επικίνδυνες και απαράδεκτες, ακόμα χειρότερες κι από αυτές που απέρριψε ο κυπριακός λαός στο δημοψήφισμα για το "σχέδιο Ανάν", οι οποίες επιβεβαιώνουν τις θέσεις και τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ για το σε τι έχει πραγματικά μετεξελιχθεί εδώ και χρόνια ο άλλοτε συμβιβασμός της "διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας".

Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι η ανάπτυξη της συντονισμένης εργατικής - λαϊκής πάλης, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, κόντρα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για το νησί, για την επανένωση της Κύπρου και του λαού της, για να υψωθεί τείχος αντίστασης στον εθνικισμό και τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, για Κύπρο ανεξάρτητη και ενιαία, δηλαδή ένα και όχι δύο κράτη, με μία και μόνη κυριαρχία, μία ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμένιων και Λατίνων, χωρίς κατοχικά και κάθε είδους ξένα στρατεύματα και βάσεις, χωρίς εγγυητές και προστάτες, με τον λαό κυρίαρχο».

ΠΕΡΙ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ (ΝΟΛΑΝ-ΟΜΗΡΟΥ) *Saridakis

Manos Saridakis
19.7.26

Η Οδύσσεια του Νόλαν είναι μια καλλιτεχνική διασκευή που δεν έχει μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα. 

Αλλά και η Οδύσσεια του Ομήρου επίσης καλλιτεχνική διασκευή είναι που δεν έχει μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα. 

Τα Ομηρικά Έπη έχουν γραφτεί από διαφορετικούς ανθρώπους και σε μεταγενέστερες εποχές, απηχώντας με καλλιτεχνικό τρόπο και ποιητική αδεία τις προσπάθειες επέκτασης και αποικισμού του “Μυκηναϊκού” κόσμου προς ανατολάς.
Τα μόνα πραγματικά ιστορικά στοιχεία που έχουμε για τα γεγονότα είναι φυσικά τα αρχεία των Χετταίων. Αυτά περιγράφουν τις επιδρομές των Αχιγιάβα (Αχαιοί) που έρχονταν πέρα από τη θάλασσα, εναντίον της Wilusa (Ίλιον) και της Taruisa (μάλλον η Τροία), έχοντας περάσει από την Lazpa (Λέσβος) και ανεφοδιαζόμενοι από την αποικία τους την Millawanda (Μίλητος), ενώ ένα από τα ελάχιστα αχαϊκά ονόματα που καταγράφουν είναι αυτό του μεγάλου βασιλιά τους του Ατταρισσίγια (κατά πάσα πιθανότητα ταυτίζεται με το Ατρέας).

 Πέρα από επιδρομές και περιστασιακές συγκρούσεις δεν καταγράφεται κάποιος μεγάλος πόλεμος. 

Το γεγονός ότι στα ίδια αρχεία ο βασιλιάς της Wilusa είναι ο Alaksandu (μάλλον ταυτίζεται με το ελληνικό Ἀλέξανδρος), όνομα αχαϊκής προέλευσης, δείχνει ότι οι Αχαιοί είχαν ήδη διεισδύσει στην Μικρά Ασία (στα Ομηρικά Έπη το δεύτερο όνομα του Πάρη είναι Αλέξανδρος).

Ό,τι πιο κοντά έχουμε σε τρωικό πόλεμο στα Χεττιτικά αρχεία είναι οι περιπέτειες ενός απίστευτου τύπου με το όνομα Πιγιάμα-Ράντου (Piyamaradu, το όνομα είναι λουβικό αλλά είναι αποδεδειγμένο ότι δρούσε για τους Αχιγιάβα), ο οποίος με την ενίσχυση των Αχιγιάβα έκανε διαρκείς επιδρομές σε διάφορα σημεία την Μικράς Ασίας, με μεγαλύτερη την επίθεση και κατάληψη της χώρας του ποταμού Σέχα (είναι ο Κάικος ποταμός στη Λυδία/Μυσία), αλλά ίσως και εναντίον της Wilusa, προκαλώντας πραγματικό πονοκέφαλο στους Χετταίους.

 Οι μελετητές έχουν πολλές ενδείξεις ώστε να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Πιγιάμα-Ράντου είναι αυτός που πέρασε στην καλλιτεχνική παράδοση ως “Αχιλλέας”, αν και υπάρχουν διαφωνίες.

 Για τον “Οδυσσέα” δεν υπάρχει τίποτα στα χεττιτικά αρχεία. Οι μελετητές θεωρούν ότι η Οδύσσεια εκφράζει καλλιτεχνικά τις συλλογικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι Αχαιοί στις επιδρομές τους “πέρα από τη θάλασσα”, και κυρίως στο γυρισμό τους.
ΥΓ: Συνιστώ σε όλους/ες να δείτε και να απολαύσετε τη διήγηση του Καθηγητή Αρχαιολογίας Ανατολικών Πολιτισμών του ΕΚΠΑ, Κωνσταντίνου Κοπανιά, πάνω στις ιστορικές ρίζες και ερμηνείες του τρωικού πολέμου και των πρωταγωνιστών του, μέσα από τα αρχεία των Χετταίων.

 Και άμα θέλετε πάρτε και το βιβλιο του, “Αχιγιάβα – Το μυκηναϊκό Αιγαίο μέσα από τα χεττιτικά κείμενα”.

Νεκταρίας Ασημακοπούλου: Καταργήστε τα Όλα λοιπόν...

Παναγιώτης Κοντοσταυλάκης
4 ώρ. ·

Όλες οι σκέψεις μου γραμμένες όπως θάθελα...

Γιώργος Ανυφαντής
14 ώρ. ·

•ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΙΑΤΡΟΥ Νεκταρίας Ασημακοπούλου δίνει ελπίδα ότι υπάρχουν ακόμα ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Υποκλίνομαι!!!! Αξιοσέβαστη!!!

 

"Καταργήστε τα όλα λοιπόν: 

Πανηγύρια, χορωδίες, συναυλίες, αγκαλιές, φιλιά, πάρτυ, εκκλησία, σχολείο, παιχνίδι, ανεμελιά, αγάπη, συντροφικότητα, στοργή.
Αφήστε τον κόσμο όρθιο στα ΜΜΜ, γιατί ως γνωστόν μόνο από τους καθιστούς κολλάει...
Ανοίχτε τα σύνορα όμως, για να έχουμε τουρισμό, αλλά μην επιδοτήσετε τον εσωτερικό τουρισμό, γιατί δεν περισσέψαν λεφτά από τις ζαρντινιέρες!!!
Μη μιλάτε για ενίσχυση του ανοσοποιητικού, μη μιλάτε για το ρόλο της διατροφής, μη μιλάτε για τίποτα θετικό και ρεαλιστικό και έμπρακτο.
Τρομοκρατήστε τους όλους μέχρι θανάτου.
Μέχρι οριστικής απεμπόλισης κάθε κατοχυρωμένου συνταγματικού δικαιώματος.
Ψωνίστε online, πηδηχτείτε online, εργαστείτε online, ζήστε online, ψοφήστε online, βάλτε μάσκες και στο σεξ.
Αφήστε τους αγαπητοί σοφοί συνάδελφοι και ειδήμονες άρρωστους, ψυχή τε και σώματι, αλλά αφήστε τους ζωντανούς να ζήσουν στα αλήθεια.
Με λογική και προφύλαξη, γιατί κανείς λογικός δεν υποτίμησε το πρόβλημα.
Έχουμε ξεχάσει πια την ιατρική που διδαχτήκαμε…
- Παγκόσμια ξεπαστρεύει ο διαβήτης, αλλά δεν είδα να απαγορευτεί η ζάχαρη.
- Παγκόσμια ξεπαστρεύει ο καρκίνος και τα καρδιαγγειακά, αλλά δεν είδα να απαγορευτούν τα συντηρητικά και οι επικίνδυνες ουσίες στις τροφές.
- Παγκόσμια ξεπαστρεύει η ελονοσία, αλλά δεν είδα να χρηματοδοτηθούν προγράμματα μείωσης των κουνουπιών.
- Παγκόσμια ξεπαστρεύουν τα stress related diseases, αλλά ο κόσμος δουλεύει όλο και περισσότερο και είναι όλο και πιο χρεωμένος.
Σας σιχάθηκα κι εσάς και τις στρατηγικές σας για την υγεία και τις περγαμηνές σας και τις κατευθυντήριες οδηγίες σας και τον πανικό για τη ζωούλα σας.
Σας σιχάθηκα γιατί είστε υποκριτές.
Γιατί αν θέλατε πραγματικά δημόσια υγεία:
- Θα ενισχύατε ουσιαστικά την Α΄βάθμια περίθαλψη και τότε δε θα χρειαζάσασταν ΜΕΘ.
- Θα φροντίζατε ο κόσμος να αμοίβεται αξιοπρεπώς και να μην έχει στρες.
- Θα διαγράφατε τα χρέη των αναξιοπαθούντων.
- Θα αμβλύνατε τις κοινωνικές ανισότητες.
- Θα κάνατε πλύση εγκεφάλου από τα ΜΜΕ, όχι για φόβο, αλλά για φρούτα και λαχανικά.
- Θα κάνατε Αγωγή Υγείας στα σχολεία.
- Θα κρατάγατε τα σχολεία ανοικτά περισσότερες ώρες ώστε να μη χρειάζεται να παραλαμβάνουν τα παιδιά οι παππούδες.
- Θα επιδοτούσατε μειωμένο ωράριο στις μανάδες ή και εντελώς τη μητρότητα, για να τρώνε σωστά τα παιδιά και να μη φορτώνονται στους ευπαθείς παππούδες.
- Θα επιδοτούσατε τη βιολογική διατροφή.
- Θα κάνατε ασύμφορη την ανθυγιεινή διατροφή.
- Θα επιδοτούσατε τη σωματική άσκηση.
- Θα πρασινίζατε τις πόλεις.
Νεκταρία Ασημακοπούλου - Ιατρός

ΕΔΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΚΕ

Nikos Karagiorgis
17/7/26

_ Δεν είναι μόνο το κτίριο στην οδό Βερανζέρου που "πουλήθηκε" πως τάχα για να αποπληρώσει ένα δάνειο. Λεφτά υπάρχουν. 

Σύμφωνα με απολύτως επιβεβαιωμένες πληροφορίες που κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα στο ίντερνετ, το ΚΚΕ έχει στην κατοχή του τα Νησιά Φερόε, τη μισή Σελήνη, έντεκα ουρανοξύστες στο Μανχάταν, 350 τόνους χρυσό στο Νεπάλ και δύο τίτλους αδαμαντορυχείων στη Νιγηρία.
Το ένα μάλιστα συνορεύει με το σπίτι της πεθεράς του Αβραμόπουλου και υπάρχει χρόνια δικαστική διαμάχη, γιατί ο φράχτης της ακουμπάει πάνω στην περίφραξη του κόμματος.
Αυτά όμως είναι τα γνωστά.
_Τα σοβαρά δεν έχουν βγει ακόμη στη φόρα.
Λίγοι γνωρίζουν ότι το κόμμα κατέχει το 17% της σκιάς του Έβερεστ, την οποία νοικιάζει εποχικά σε ορειβάτες για δροσιά.
Διαθέτει επίσης αποκλειστικά δικαιώματα εκμετάλλευσης της ηχούς στο φαράγγι της Σαμαριάς. Αν φωνάξεις «ωωω», το 0,03% της αντήχησης καταλήγει απευθείας στα ταμεία του.
_Στην Ανταρκτική διατηρεί μια μυστική θερμοκοιτίδα για πιγκουίνους συνδικαλιστές, οι οποίοι κάθε Μάη κατεβαίνουν σε συμβολική απεργία και αρνούνται να γλιστρήσουν στον πάγο.
Η υπόγεια στοά στη Ρεβυθούσα, ακριβώς κάτω από τις εγκαταστάσεις του Μητσοτάκη, δεν είναι απλώς αποθήκη.
_Συνορεύει με την Κοίλη Γη και αποτελεί την επίσημη είσοδο προς τη Γη των Κολασμένων.
Εκεί αποθηκεύεται ηλιακή ακτινοβολία σε βαρέλια των 200 λίτρων, ώστε όταν τελειώσει το LNG των καπιταλιστών να λειτουργήσουν τα πρώτα φωτοβολταϊκά που δουλεύουν... τη νύχτα.
Παράλληλα, λίγο πριν αποσυρθεί από τα εγκόσμια, ο Αίολος δώρισε στο κόμμα δύο ασκούς με αέρα κοπανιστό. Οι ασκοί παραμένουν σφραγισμένοι σε ειδικό θησαυροφυλάκιο, γιατί οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι αν ανοίξουν και οι δύο μαζί, θα προκληθεί ρεύμα αέρα αρκετό ώστε να αλλάξει φορά ο αντικυκλώνας των Αζορών και να φύγουν τα καπάκια από όλα τα τάπερ της Ελλάδας.
Άσε που άμα το ανοίξει....θα σας πάρει και θα σας σηκώσει!
_Επιπλέον, στο υπόγειο του Περισσού φυλάσσεται το αυθεντικό σχέδιο του Πύργου της Βαβέλ, μαζί με τρία ανταλλακτικά για την Κιβωτό του Νώε και ένα τηλεχειριστήριο που, σύμφωνα με τον μύθο, αλλάζει κανάλι στην κρατική τηλεόραση όλου του πλανήτη ταυτόχρονα.
Στην κατοχή του κόμματος βρίσκεται ακόμη η πρωτότυπη συνταγή για το νερόβραστο, επτά κυβικά μέτρα εφεδρικής ομίχλης για τις παρελάσεις, καθώς και η απόδειξη αγοράς της Ατλαντίδας, η οποία όμως χάθηκε σε μια πλημμύρα και έκτοτε εκκρεμεί το κτηματολόγιο.
Δεν σταματάμε όμως εκεί.
Το ΚΚΕ φέρεται να εισπράττει πνευματικά δικαιώματα κάθε φορά που κάποιος λέει τη φράση «έλα μωρέ». Το ποσό είναι μικρό, αλλά λόγω όγκου χρήσης αντιστοιχεί περίπου στο ΑΕΠ μιας μεσαίας χώρας.
_Και τέλος, υπάρχει ένας τελευταίος φάκελος με την ένδειξη «ΑΠΟΡΡΗΤΟ». Μέσα λέγεται ότι φυλάσσεται το πραγματικό πρόγραμμα της αληθινής εβδομάδας.
Είναι 8ημερο!
Αν ποτέ δημοσιοποιηθεί, θα αποδειχθεί ότι προβλέπει 30ωρο με ίδιους μισθούς, τριήμερο Σαββατοκύριακο και ότι τα e-mail του αφεντικού μετά τις 15:00 επιστρέφουν αυτόματα με την ένδειξη «ο παραλήπτης βρίσκεται σε ταξική πάλη».
Μόνο από αυτό θα αποδειχθεί, ότι η οκτάωρη εργασία ήταν απλώς μια μεταβατική λύση και το αυθεντικό σχέδιο προέβλεπε πενθήμερο... από Δευτέρα μέχρι Πέμπτη, και ότι κάθε φορά που εργοδότης λέει "είμαστε μια οικογένεια", ενεργοποιείται αυτόματα επιθεώρηση εργασίας από το 1983.
_Στα υπόγεια του Περισσού φυλάσσεται επίσης η εφεδρική βάρδια του χρόνου. Αν ποτέ χαθεί μία ώρα από θερινή ή χειμερινή αλλαγή, από εκεί την ξαναμοιράζουν.
Επίσης, κατέχει το 51% των δικαιωμάτων της πανσέληνου. Γι' αυτό κάποιες είναι πιο φωτεινές από άλλες, εξαρτάται από το αν έχει συνεδρίαση η Κεντρική Επιτροπή.
Σε ειδικό θησαυροφυλάκιο υπάρχουν ακόμη οι αυθεντικές οδηγίες χρήσης του καπιταλισμού.
Αυτά και άλλα πολλά μπόρεσε να καταγράψει
ο φίλος Βαγγελης Παπαδημητριου

Επισης το ΚΚΕ εχει τον Σκαλβενιτη ,τον Γερμανο ,την Κοσμοτε ,τον Μασουτη ,τα Λιντλ ,τη ΒΟΝΤΑΦΟΝ ,το Μy Market .....κλπ καθε ευρω που δινετε σ αυτα το 10% παει στο κομμα .....αιντε γιδια

Πελετίδης: 6 δις Παίρνουν απ' τους Δήμους και τα Δίνουν στους Κεφαλαιοκράτες

Ζάκυνθος
Κ. Πελετίδης: Δεν δόθηκε λύση με τον Κώδικα στην επικάλυψη αρμοδιοτήτων μεταξύ Α’ και Β’ βαθμού Αυτοδιοίκησης
Τελευταία ενημέρωση: 15/07/2026 στις 1:51 ΠΜ

Στη Ζάκυνθο βρέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα με αφορμή τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΕ ο Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης ο οποίος μίλησε στον εφημερίδα ΕΡΜΗΣ για θέματα της Αυτοδιοίκησης.

Απαντώντας σε ερώτημα για το νέο Κώδικα της Αυτοδιοίκησης ο κ. Πελετίδης δήλωσε: «Εμείς διαφωνούμε ως Λαϊκή Συσπείρωση, διαφωνούμε επί του όλου περιεχομένου. Δεν δόθηκε λύση στην επικάλυψη αρμοδιοτήτων, που είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα ποιότητας. Εμείς δεν το βλέπουμε απλώς ως μια συγκέντρωση και κωδικοποίηση όλων των άρθρων των νόμων που αφορούν την τοπική διοίκηση και τους Δήμους —κάτι που αποτελεί ένα λειτουργικό στοιχείο. Εκείνο που εκφράζουμε είναι το ερώτημα ενός πολίτη: «Τώρα που φτιάχτηκε ο νέος κώδικας, εγώ κερδίζω ή χάνω; ». Όλο το πνεύμα του κώδικα ισχυροποιεί τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Δεν διασφαλίζει χρήματα για τους Δήμους, δεν τους δίνει τη δυνατότητα να έχουν προσωπικό, και για όποιο έργο πρόκειται να γίνει, ορίζει ότι αυτό θα γίνει με βάση την ανταποδοτικότητα. Δηλαδή, αν θέλεις να κάνεις μια πλατεία ή μια απαλλοτρίωση, οι περίοικοι θα πρέπει να μαζέψουν χρήματα για να γίνει η απαλλοτρίωση».

Εμμένοντας στο οικονομικό θέμα καθώς οι Δήμοι θα πρέπει να εισπράττουν χρήματα από τους δημότες για να υλοποιούν παρεμβάσεις, ο κ. Πελετίδης σημείωσε με παραδείγματα: «Θέλεις να φτιαχτεί το πεζοδρόμιό σου; Ο διαχειριστής της πολυκατοικίας έχει την ευθύνη για το πεζοδρόμιο. Θέλεις ανάπτυξη; Δίνει τη δυνατότητα στον Δήμο να αυξήσει τα έσοδά του επιβάλλοντας «τέλη ανάπτυξης» για να εκτελέσει έργα. Και δυνητικά, στο πλαίσιο της καθημερινότητας, για όποιο πρόβλημα υπάρχει, θα πρέπει να ξαναφορολογήσουμε τον δημότη για να μπορέσουμε να κάνουμε έργα. Αυτά είναι ακριβώς τα ζητήματα στα οποία διαφωνούμε. Λέμε ότι έχουμε να λαμβάνουμε 8,5 δις και μας δίνουν 2,7. 

Αντί δηλαδή να μοιραστούν στους Δήμους μέσω αλγορίθμου τα 6 δις που υπολείπονται —που σημαίνει τριπλάσια χρήματα από όσα παίρνουμε τώρα για να καλύψουμε τις ανάγκες μας— μας καλούν να τα αφήσουμε αυτά και να πάμε πάλι σε φορολογία του λαού.

Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο. Γι’ αυτό εμείς λέμε: γιατί δεν τα βάζουμε, ως δήμαρχοι, με αυτούς που παρακρατούν τα χρήματα; Τα έξι δισεκατομμύρια που δεν δίνονται στους Δήμους θα έλυναν πλήθος προβλημάτων. Θα είχαμε οδοποιία, διανοίξεις δρόμων, έργα ύδρευσης —όπως χρειαζόμαστε τώρα στη Ζάκυνθο για να υπάρχει νερό σε όλα τα σπίτια— ή στην Πάτρα για να λύσουμε προβλήματα οδοποιίας, αναπλάσεις, παιδικές χαρές, σχολεία, νοσοκομεία. Ό,τι χρειάζεται ο κάθε τόπος. Το θέμα, επομένως, είναι πού πάνε αυτά τα χρήματα.

 Πάνε «στη θάλασσα» τα έξι δισεκατομμύρια, ενώ έχουμε υπερπλεονάσματα; 

 Ποιοι τα παίρνουν; Εμείς λέμε ότι δεν χάνονται. 

Και στη Ζάκυνθο και στην Πάτρα και σε όλους τους Δήμους, βλέπουμε επιχειρηματικούς ομίλους να κάνουν επενδύσεις. Δηλαδή, έρχεσαι και φτιάχνεις το ξενοδοχείο σου με τα δικά μας χρήματα; Με επιχορηγήσεις. Όσο πιο μεγάλος είναι ο όμιλος, τόσο περισσότερα παίρνει από το κράτος».

«Αυτά συμβαίνουν η στιγμή που οι Δήμοι έχουν τεράστιες ανάγκες να καλύψουν για τους συνδημότες μας» κατέληξε ο Δήμαρχος Πατρέων.

Σεμίνα Διγενή: Ανοίξτε μάτια και αυτιά, δείτε κι ακούστε τα νέα!

 

Semina Digeni
11.7.26 

Ανοίξτε μάτια και αυτιά, δείτε κι ακούστε τα νέα! Έγινε και επίσημα νόμος της ΕΕ η παρακολούθηση των πάντων στο διαδίκτυο από ΕΕ- κυβερνήσεις- ομίλους. 

Πώς;
Με τις ψήφους των ευρωβουλευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της Λατινοπούλου. Στην ολομέλεια του ευρωκοινοβουλίου, επιβλήθηκε τελικά η μεθόδευση να περάσει από το «παράθυρο» ο κανονισμός για την γενικευμένη παρακολούθηση των διαδικτυακών επικοινωνιών των πάντων με το ψεύτικο πρόσχημα της προστασίας των παιδιών από σεξουαλική κακοποίηση. Έτσι, το «δόγμα» ΕΕ και κυβερνήσεων και των ομίλων «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων» αποκτά τώρα τη νομική κατοχύρωσή του και για τις διαδικτυακές επικοινωνίες.
Μάλιστα, για να επιβληθεί τελικά ο απαράδεκτος αυτός κανονισμός επιστρατεύτηκαν άθλιες μεθοδεύσεις. Η σχετική πρόταση κανονισμού της Κομισιόν απορρίφθηκε από το ευρωκοινοβούλιο σε ψηφοφορία στην ολομέλειά του τον Μάρτη, εξαιτίας των αντιθέσεων των αστικών πολιτικών δυνάμεων που εκφράζουν τις σφοδρές αντιθέσεις ανάμεσα στους μεγάλους ομίλους του διαδικτύου και σε ισχυρές πλατφόρμες μηνυμάτων και συνομιλιών. Επίδικο για αυτές δεν είναι καθόλου η προστασία παιδιών ή των προσωπικών δεδομένων και η ασφάλεια των τηλεπικοινωνιών αλλά τα κέρδη τους. Για να επιβληθεί όμως με κάθε μέσο ο κανονισμός ο οποίος είχε απορριφθεί προηγούμενα, η πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου, Ρ. Μέτσολα, κάλεσε τα κράτη-μέλη να παρουσιάσουν τη δική τους πρόταση κανονισμού (με απαράλαχτη την αντιδραστική ουσία του), ώστε να την θέσει σε νέα ψηφοφορία στην ολομέλεια του Ιούλη, όπως και έγινε.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο κανονισμός θα αποτελέσει νόμο της ΕΕ παρά το γεγονός ότι καταψηφίστηκε και πάλι στο ευρωκοινοβούλιο, όχι όμως από την απαιτούμενη από τον κανονισμό πλειοψηφία, δηλαδή την απόλυτη πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των ευρωβουλευτών. Αυτή άλλωστε είναι η συνηθισμένη πρακτική της ΕΕ, που εφαρμόζει επανειλημμένα: «θα ψηφίζετε όσες φορές χρειαστεί μέχρι να βγει το αποτέλεσμα που θέλουμε». Τέτοια είναι η «δημοκρατία» τους που με θράσος την πλασάρουν και σαν «πρότυπο».
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταψήφισε και καταγγέλλει τόσο το εκτρωματικό περιεχόμενο του κανονισμού γενικευμένου φακελώματος, όσο και την απαράδεκτη μεθόδευση να επιβληθεί με το «έτσι θέλω».
Μονοπώλια, ΕΕ και αστικές κυβερνήσεις καταργούν το απόρρητο των επικοινωνιών και κάθε προστασία δεδομένων κίνησης στο διαδίκτυο, παραδίδοντάς τις στα χέρια των ομίλων. Επιτρέπει την «προληπτική» παρακολούθηση των επικοινωνιών των πάντων με συστήματα «σάρωσης» εικόνων και βίντεο και κειμένων και την αποθήκευση των σχετικών δεδομένων, που δεν αλλάζει από ορισμένες τυπικές «εξαιρέσεις» που πέρασαν με τροπολογία στο νόμο για εφαρμογές τύπου Viber, WhatsApp , Signal κ.α .
Στην πραγματικότητα ο κανονισμός δεν αφορά την προστασία των παιδιών, απλά την εκμεταλλεύεται χυδαία, ώστε, στο όνομά της, να επιτρέψει την εφ’ όλης της ύλης γενικευμένη παρακολούθηση, χωρίς καμία πραγματική συμβολή στην προστασία των παιδιών.
Ο κανονισμός ξεσκεπάζει την κοροϊδία για την προστασία των προσωπικών δεδομένων που κατοχυρώνει δήθεν η ευρωενωσιακή νομοθεσία και ο «Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων» (GDPR) της ΕΕ.
Στo πλαίσιo του εκμεταλλευτικού συστήματος, όπου τα προσωπικά δεδομένα αποτελούν ιδιοκτησία των μονοπωλίων σε σύμπραξη με τα αστικά κράτη, οι λαοί και ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι βρίσκονται πολλαπλά εκτεθειμένοι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και στα φαινόμενα σήψης που γεννάει, όπως η εκμετάλλευση των παιδιών, η πολύμορφη κακοποίησή τους. Γι’ αυτό κι ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να εγγυηθεί την προστασία των παιδιών, αλλά και των λαϊκών ελευθεριών είναι αυτός της αμφισβήτησης και της σύγκρουσης με το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο, με την ίδια την εξουσία των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών ενώσεων που την υπηρετούν.